Τσακώνονται οι αχαΐρευτοι για το ποιος δολοφόνησε περισσότερους, ο Ναζισμός ή ο Κομμουνισμός (Σταλινισμός ιδιαίτερα); Μέρος 1ο

ΝΑΖΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ

Πρόσφατο συνέδριο της ΕΕ στο Ταλίν της Εσθονίας, η οποία ασκεί την προεδρία της ΕΕ, θα περνούσε ίσως απαρατήρητο, αν η κυβέρνηση της χώρας μας δεν λάμβανε την απόφαση να απόσχει. Η αποχή έδωσε αφορμή για ιδεολογική αντιπαράθεση και τροφή στα τηλεοπτικά παράθυρα. Άραγε φωτιστήκαμε; Σημειώνουμε ότι το συνέδριο οργανώνεται σε εφαρμογή απόφασης του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου (Απρίλιος 2009), με την οποία οριζόταν η 23η Αυγούστου ημέρα μνήμης των θυμάτων ολοκληρωτικών καθεστώτων. Στην απόφαση εκείνη, η οποία ελήφθη με τη συντριπτική πλειοψηφία των 553 έναντι 44, γινόταν αναφορά πέρα από τα θύματα του ναζισμού και στα άλλα κάποιων κομμουνιστικών καθεστώτων. Και τότε υπήρξε αντίδραση από πλευράς κομμουνιστών, η οποία ασφαλώς θα ήταν και τώρα εντονότατη, ιδίως στη χώρα μας, αν η κυβέρνηση αποφάσιζε να συμμετάσχει. Ας επιχειρήσουμε κάποια νηφάλια προσέγγιση στο θέμα.

Η Ε.Ε. είναι ο γνήσιος εκφραστής του αστικού καθεστώτος, το οποίο ανέτρεψε τη φεουδαρχία. Είναι εκφραστής του καθεστώτος, το οποίο θριάμβευσε και επί του κομμουνισμού. Και είναι προφανές ότι η ιστορία γράφεται από τους νικητές. Αστοί και σταλινικοί κομμουνιστές συμπολέμησαν κατά του ναζιστικού τέρατος και συμφωνούν στην καταδίκη του! Ευθύς όμως μετά τη λήξη του Β΄ μεγάλου πολέμου άρχισε ο ψυχρός και η εκατέρωθεν προπαγάνδα καλά κρατούσε επί δεκαετίες. Ο ναζισμός είναι ακραία έκφανση της αστικής κεφαλαιοκρατίας, αφού γι’ αυτήν δεν ήταν δυσμενείς οι συνέπειες από την πολιτική μεταβολή. Και ενώ οι αστοί της Δύσης ενίσχυσαν οικονομικά τον Χίτλερ για να εξοπλιστεί οι σταλινικοί κομμουνιστές υπέγραψαν κατάπτυστη συνθήκη με τους ναζιστές!

Η Εσθονία γνώρισε πολλούς κατακτητές με τελευταίους τους Ρώσους (1721) και Γερμανούς (1918), κατά παραχώρηση του Λένιν. Κατά την Β΄ μεγάλο πόλεμο υποτάχθηκαν στους Σοβιετικούς αρχικά και στους Γερμανούς στη συνέχεια, με τους οποίους αρκετοί Εσθονοί συμπολέμησαν. Κατά τη διανομή, μετά τη λήξη του πολέμου, η χώρα τους περιήλθε στην ΕΣΣΔ. Όλες οι χώρες της Βαλτικής εκδήλωσαν ευθύς μετά την ανεξαρτησία τους (1991) έντονο αντικομμουνισμό και αποτέλεσαν ισχυρούς συμμάχους των ΗΠΑ. Γιατί άραγε; Ασφαλώς επειδή η επί δύο αιώνες κατοχή τους από τους Ρώσους και οι άγριοι διωγμοί του Στάλιν, μετά τη λήξη του Β΄ μεγάλου πολέμου, συνετέλεσαν στην καλλιέργεια αντιρωσικού κλίματος με την προπαγανδιζόμενη έντεχνα ταύτιση της Ρωσίας με τον κομμουνισμό. Σήμερα, που θεωρείται δεδομένη η καταδίκη των ναζιστικών θηριωδιών, οι αστοί (Ε.Ε. και ΗΠΑ) επιχειρούν με κάθε τρόπο να επωφεληθούν από την ακραία αντιπάθεια των κατοίκων όχι μόνο των χωρών της Βαλτικής, αλλά και μέρους εκείνων της δυτικής Ουκρανίας, στην οποία κατάφεραν και ανέτρεψαν τη νόμιμη φιλορωσική κυβέρνηση εγκαθιστώντας στην εξουσία απογόνους των συνεργατών των ναζιστών! Αλήθεια πόσες δυτικές χώρες αναγνώρισαν τη γενοκτονία των Σέρβων από τους Κροάτες Ουστάσι, συνεργάτες των ναζιστών;

Η ομάδα της ευρωπαϊκής ενωμένης Αριστεράς, στην οποία ανήκουν και οι βουλευτές του κυβερνώντος τη χώρα μας κόμματος, με ανακοίνωσή της επιδοκίμασε τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης και κατηγόρησε την αντίστοιχη της Εσθονίας για πολιτικοποίηση της προεδρίας. Οι πλήρως αστικοποιημένοι πρώην κομμουνιστές (αν ποτέ υπήρξαν) χρειάζονται άλλοθι, ώστε η ΕΕ να προβάλλεται ως πλουραλιστική πολιτικά και ιδεολογικά. Έτσι τοποθετούνται «επαναστατικά» σε ανώδυνα για το καθεστώς θέματα, όπως το περί κομμουνισμού. Στις συζητήσεις φάνηκε η μεγάλη σύγχυση που επικρατεί περί την κομμουνιστική ορθοδοξία. Ποια είναι η γνήσια κομμουνιστική ιδεολογία και πρακτική; Στο άρθρο 1 του καταστατικού της «Ένωσης κομμουνιστών» (1847) τονίζεται: «Σκοπός είναι η ανατροπή της αστικής τάξης, η κυριαρχία του προλεταριάτου, η κατάργηση της παλιάς αστικής κοινωνίας». Στο άρθρο 2/β΄ τονίζονται ως υποχρεώσεις για τα μέλη η επαναστατική δράση και ο ζήλος για προπαγάνδα. Με βάση τα παρατεθέντα θέτουμε το ερώτημα: Υπάρχουν στις ημέρες μας κομμουνιστές;

Την κομμουνιστική ορθοδοξία διεκδικούν με περισσό πείσμα οι προσδιοριζόμενοι ως σταλινικοί. Αλλά αν ο σταλινισμός συνιστά την κομμουνιστική ορθοδοξία, τότε οι αστοί διαθέτουν τρομακτικό όπλο για την καταπολέμηση του κομμουνισμού! Τα εγκλήματα του σταλινισμού συνιστούν γενοκτονίες Πολωνών, Ουκρανών, Κοζάκων, Τσετσένων και άλλων, ακόμη και Ελλήνων, και μαζικές εκτελέσεις πλήθους αντιφρονούντων. Κάποιοι άλλοι κομμουνιστές αποκηρύσσουν τον σταλινισμό τονίζοντας ότι ορθόδοξος κομμουνισμός είναι ο μαρξισμός-λενινισμός.

Όμως ο Λένιν είναι άμοιρος εγκληματικών ενεργειών; Βέβαια υπάρχει η δικαιολογία ότι στον βρασμό του επαναστατικού πάθους λαμβάνουν χώρα ανεξέλεγκτες πράξεις. Αυτό επιβεβαιώνεται σε κάθε επανάσταση, όποιος και αν υπήρξε ο χαρακτήρας της. Είναι όμως αναμφισβήτητο ότι εγκλήματα διεπράχθησαν και μετά την σταθεροποίηση του Λένιν στην εξουσία. Ποιος είναι τελικά ο «γνήσιος» μαρξισμός-κομμουνισμός και ποιος τον εκπροσωπεί; Το μόνο κομμουνιστικό κόμμα που άσκησε «δημοκρατικά» την εξουσία υπήρξε το ΑΚΕΛ. Καλό όμως είναι να μη γίνεται σοβαρός λόγος για κομμουνισμό στην περίπτωσή του. Έχει ευθύνη ο Μαρξ για τα εγκλήματα του Λένιν; Ερώτημα δύσκολο να απαντηθεί, καθώς ο λόγος του Μαρξ δεν έχει τη σαφήνεια του Χριστού ως προς το δέον γενέσθαι. Και όμως οι αρνητές της χριστιανικής πίστης στο σύνολό τους και όχι μόνο οι κομμουνιστές προσάγουν στο εδώλιο του κατηγορουμένου τον Χριστό για τα εγκλήματα «χριστιανών», τα οποία είναι καταδικαστέα με βάση το Ευαγγέλιο. Μήπως γνήσιοι κομμουνιστές υπήρξαν μόνο εκείνοι που παρέμειναν ιδεολόγοι εγκλεισμένοι σε σταλινικά στρατόπεδα ή σε ξερονήσια αρνούμενοι να εκπέσουν υπογράφοντες κατάπτυστο εκβιαστικό της συνείδησής τους κείμενο; 

Κοινό θεωρητικώς χαρακτηριστικό των κομμουνιστών όλων των αποχρώσεων είναι το όραμα της κοινωνικής δικαιοσύνης, το οποίο ευτέλισαν η σοβιετική «νομενκλατούρα» και οι αστικοποιημένοι αναθεωρητές. Το όραμα ήταν εμποτισμένο με ακραία πολεμική κατά των θρησκειών και των πατρίδων. Τονίζουμε ότι οι χριστιανοί, όχι οι γνήσιοι και αυθεντικοί πιστοί του Χριστού έκαναν τα εγκλήματα κατά των κομμουνιστών σε συγχορδία με τους αστούς με τη δικαιολογία της καταπολέμησης της αθεΐας!

Η καταγγελία της κοινωνικής αδικίας και της δικαιοσύνης, δεν συνάγεται από τον ευαγγελικό λόγο; Δεν είναι η σύμπλευση και ο συμβιβασμός των θρησκευτικών ηγετών της Δύσης με τους άθεους αστούς, τους νέους κυρίαρχους, που οδήγησαν στην πολεμική κατά της χριστιανικής πίστης τους κομμουνιστές;

Διανοηθήκαμε ποτέ ότι έχουμε τρομερή ευθύνη οι χριστιανοί για τις πολιτικές μας απόψεις τις άκρως αντιευαγγελικές; Άραγε θα συνειδητοποιήσουν οι κομμουνιστές ότι η πίστη δεν είναι θρησκευτικό επιφαινόμενο, μιθα παρταλλαγή του καποταλισμού, ώστε με την κήρυξη διωγμού να απαλλαγούν απ’ αυτήν; Το πλήθος των νεομαρτύρων στη Ρωσία το επιβεβαιώνει.

Άραγε θα συνειδητοποιήσουν ότι η πολεμική κατά των πατρίδων οδήγησε στην έξαρση του εθνικισμού στις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ; Θα συνειδητοποιήσουν ότι τους ξεπέρασε πλέον σε διεθνισμό η αστική «νέα τάξη πραγμάτων», και η Παγκοσμιοποίηση, οι οποίες στοχεύουν στον αφανισμό των εθνών;        

Όσο για τους αστούς, που βρήκαν ευκαιρία να καταγγείλουν τον κομμουνισμό για εγκλήματα, ας μετρήσουν τα δικά τους που διαπράττουν διαρκώς σ’ όλη την έκταση του πλανήτη. Δεν είναι έγκλημα να καρπούται το 10% των ανθρώπων το 90% του πλούτου της γης; Ποιος είναι υπεύθυνος για τον θάνατο 10.000.000 παιδιών κάθε έτος από πείνα και εύκολα αντιμετωπίσιμες ασθένειες όπως η ελονοσία και η ευλογιά; Ποιοι προκάλεσαν τις γενοκτονίες στη Μπιάφρα (έβαλε το χεράκι του και ο μετασταλινικός κομμουνισμός) και στη Ρουάντα; Τι συμβαίνει στη Μέση Ανατολή;  «Απ’ όπου και να στραφούμε, στην καρδιά της άρνησης και του μηδενισμού το έγκλημα κατέχει προνομιούχα θέση» (Αλμπέρ Καμύ).

Γι’ αυτό ηλίου φαεινότερο τεκμαίρεται από όλη την αιματόβρεκτη ιστορία τόσο του αστικού Συστήματος όσο και του κομμουνιστικού Συστήματος, (ή όπως αλλιώς το ονομάζουν οι νεώτερες γενεές κομμουνιστών, όπως «δήθεν» σοσιαλιστικού με αριστερό προσανατολισμό, η νεωτεριστικού μαρξισμού που προσπαθεί να απαγκιστρωθεί από τη δυσφήμηση του σταλινισμού, του τροτσκισμού και του λενινισμού-μαρξισμού), είναι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος.

Έγραψε ο «ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ» σχολίασε ο Γεώργιος Ευαγγελάτος

                       

Ειδικά αφιερωμένο στους οπαδούς της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ

Το σταυροκόπημα της προγιαγιάς μας

Του Χρήστου Γιανναρά
Ο πολίτης σήμερα αποδείχνεται «άπολις», που θα πει: αποκλεισμένος από τα της πόλεως και της πολιτικής, τα «κοινά». Δεν το αντιλαμβάνεται, επειδή του έχουν περάσει σαν αυτονόητο ότι μετοχή στα κοινά είναι η πληροφόρηση για τα κοινά, η ενημερότητα. Τον βομβαρδίζουν, ώρες ατέλειωτες κάθε μέρα, με «ειδήσεις» εξόφθαλμης αναξιοπιστίας και μικρονοϊκής προπαγάνδας. Χώρια τα «πάνελ» πολιτικής ανάλυσης, όπου, για να εκπροσωπούνται όλα τα κόμματα της συμπαιγνίας, βιάζεται η νοημοσύνη, η σοβαρότητα, συχνά και η αισθητική του τηλεθεατή.

«Εξαρτημένο» άτομο από την πρέζα της «πληροφόρησης» ο άπολις πολίτης. Ευτελισμένος και ισοπεδωμένος από την ευτέλεια τόσο της κυβερνητικής όσο και της αντιπολιτευτικής προπαγάνδας, εθισμένος στη χυδαιότητα της κομματικής μικρόνοιας και της συνεχώς επιθετικής κομπορρημοσύνης. Διολισθαίνει, χωρίς να το καταλαβαίνει, στην ψευδαίσθηση πως, αφού τον «πληροφορούν» για όλα, τον καθιστούν και μέτοχο (αυτόν τον αμέτοχο) σε όλα, ενεργό συντελεστή στα συμβαίνοντα. Οι επαγγελματίες πολιτικοί αποδείχνονται στις σημερινές «δημοκρατίες» περισσότερο επιτήδειοι στην εμπορική διάθεση παραισθησιογόνων από τους εμπόρους κοκαΐνης.

Η χειραγώγηση στην εξάρτηση μεθοδεύεται, ώστε να εξασφαλίζεται έμμεσα, από πλάγιους δρόμους: Πόσοι πολίτες έχουν ποτέ διερωτηθεί γιατί αυτό το τόσο πληθωρικό κρατικό ενδιαφέρον για το ποδόσφαιρο; Πόσοι σύγκριναν ποτέ τα σχολικά κτίρια που διαθέτει η χώρα με τα εντυπωσιακά ποδοσφαιρικά γήπεδα σε πόλεις και κωμοπόλεις; Γιατί, σε όλα τα κανάλια και με κάθε κυβέρνηση, το δελτίο πολιτικών ειδήσεων συνοδεύεται αυτονόητα από δελτίο αθλητικών ειδήσεων (κυρίως ποδοσφαιρικών) με κόστος καθόλου ευκαταφρόνητο;

Ξέρουν πολύ καλά οι επαγγελματίες εξουσιαστές ότι ο εθισμός της μάζας στην υποκατάσταση του πραγματικού από το φαντασιώδες, της πολιτικής μετοχής από την πολιτική «πληροφόρηση», αρχίζει «ανεπαισθήτως» με τον «φιλαθλητισμό». Ανέκαθεν ο θεατής από τις κερκίδες διολίσθαινε ευκολότατα στην ψευδαισθητική ταύτισή του με τον μονομάχο στην αρένα – ωρυόταν, παρότρυνε, απέτρεπε, υπόδειχνε, χειρονομούσε ξέφρενος. Σήμερα, υπάρχουν άνθρωποι (οι πιο αντιπροσωπευτικοί είναι ταξιτζήδες) που ολόκληρη τη μέρα (ή τη νύχτα) ζουν με το ραδιόφωνο αδιάκοπα ανοιχτό σε ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις με υστερικούς σχολιαστές, και αξιολογήσεις ή αγοραπωλησίες παικτών – τυπικό σύνδρομο ο συνδυασμός της ψευδαίσθησης του αγωνίσματος με τη μέθη του τζόγου.

Με την απίστευτη πληθώρα των γηπέδων και τον καταιγισμό «αθλητικών» ειδήσεων ο άπολις-πολίτης-θεατής ντρεσάρεται για να διαμορφώσει ψυχισμό οπαδού. Γίνεται θεατής της ζωής του, των σχέσεων που συγκροτούν το γίγνεσθαι της ύπαρξής του. Δεν διεκδικεί τη μετοχή στη συλλογικότητα, τη χαρά της ευθύνης και δημιουργικής παρέμβασης στα κοινά, παραιτείται εν αγνοία του από το «φύσει κοινωνικόν» του ανθρώπου, εθίζεται στη νοοτροπία του ανδράποδου. Είναι έτοιμος να αγοράσει σκυλάκι, να ταΐζει τα γατιά της γειτονιάς – να εκλαμβάνει ως σχέση κοινωνίας της ζωής τα αντανακλαστικά του Παβλώφ.

Η ποδοσφαιρολαγνεία και η κατ’ ευφημισμόν «ζωοφιλία» υποστηρίζονται μεθοδικά από το σύστημα εξουσίας. Όλες οι κυβερνήσεις υπηρετούν πειθήνια την οργανωμένη σε συλλόγους ψυχοπαθολογία της ζωοφιλίας – είμαστε η μόνη χώρα της Ευρώπης που ζει με τις εφιαλτικές αγέλες των «αδέσποτων» σκυλιών μέσα στις πόλεις. Δεν είμαστε όμως οι μόνοι που συντηρούμε, με τεράστιο οικονομικό κόστος, και τους χώρους (γήπεδα) όπου συντελείται ο μεταβολισμός του κοινωνού πολίτη σε ακοινώνητο οπαδό. Καθόλου τυχαία, οι οπαδοί στις κερκίδες των γηπέδων εκτονώνονται απροσχημάτιστα και χωρίς χαλινό, όπως στο ψυχαναλυτικό ντιβάνι: Συντονίζουν ρυθμικά κραυγές και αλαλαγμούς σε μια ξέφρενη υστερία επιθετικής βωμολοχίας, κυρίως σε προτροπές σεξουαλικής επιθετικότητας. Ευπρεπείς αστοί ή γόνοι αστών, που όταν τους βλέπεις, μετά τον «αγώνα», να αποχωρούν σιωπηλοί, νηφάλιοι, μοναχικοί, απορείς και εξίστασαι πως οι ίδιοι, πριν λίγα μόλις λεπτά, μαίνονταν.

Πού πηγαίνει τελικά η ελλαδική κοινωνία, με ποιους τρόπους, ποια μέσα μπορεί να αναχαιτιστεί η εφιαλτική κατρακύλα της παρακμής; Η ιστορική πείρα και η ανθρωπολογική σπουδή βεβαιώνουν ότι μια τέτοια αποσαρθρωτική δυναμική αυταπαξίωσης και αυτοκαταστροφής δεν αναχαιτίζεται, το κοινωνικό σώμα δεν γεννάει αντιστάσεις – έχει καταστραφεί η γλώσσα, έχει εξουδετερωθεί η παιδεία υποταγμένη στη χρησιμότητα, έχει διαλυθεί η κοινότητα, ακόμα και μέσα στην Εκκλησία η ανθρώπινη ποιότητα είναι εν διωγμώ. Η ορθολογική πρόβλεψη είναι: ή ιστορικός αφανισμός σε μερικές δεκαετίες ή υποδούλωση χωρίς εξωραϊσμούς «επιτροπείας» ή κατάλυση του Συντάγματος από διαδοχικά πειράματα αυταρχισμού που επωάζονται συνήθως στην παρακμή.

Γιατί μια επιφυλλίδα να εκτίθεται τόσο παρακινδυνευμένα στην οργή που γεννάει ένας συναγερμός κινδύνου; Επειδή το θετικό του συναγερμού είναι ότι μας υποχρεώνει να κατασφαλίσουμε τα ουσιώδη. Όσο δεν ηχεί συναγερμός, έστω κι αν το τσουνάμι επέρχεται αδυσώπητο, μπορούμε να ξεχνιόμαστε εκλέγοντας τη Φώφη, για την αρχηγία του πολιτικού τίποτα ή συζητώντας τα κίνητρα του Κυριάκου, που έσπευσε να μας καθησυχάσει για τον αποκλεισμό των συγγενών του από την κυβέρνηση των ονείρων του, χωρίς να εξηγήσει γιατί η οικογένειά του είναι βαρίδι στην καριέρα του.

Στο μπογαλάκι για τη φυγή με το τελειωτικό τσουνάμι, θα περισώσουμε αυτά που αποκλείεται να βρούμε οπουδήποτε αλλού στη γη μάς ξεράσει το κύμα. Και τα μοναδικά και πολυτίμητα είναι η γλώσσα μας πίσω ως τον Όμηρο, είναι το σχολείο ως αυταξία, όχι για την παραγωγή, είναι το σταυροκόπημα της ελπίδας: το «έχει ο Θεός» της προγιαγιάς μας.

 

Πηγή: kathimerini, μέσω http://teleytaiaexodos.blogspot.gr/

Τρίτη, Μαρτίου 13, 2018

Η βόμβα του δημογραφικού και το τέλος της νεοελληνικής κοινωνίας όπως τη γνωρίζαμε μέχρι τώρα

Σε 6 χρόνια χάσαμε 110.000 γεννήσεις.

Βόμβα στα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας που θα χρειαστεί τεράστια προσπάθεια για να απενεργοποιηθεί αποτελεί το δημογραφικό, σύμφωνα με την ενημέρωση που παρείχαν οι ειδικοί στην αρμόδια επιτροπής της Βουλής. 
 
«Ο πληθυσμός γερνάει ταχύτερα από τις προβλέψεις» τόνισε η Αλεξάνδρα Τραγάκη, καθηγήτρια στο Τμήμα Γεωγραφίας του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου.

Οι αιτίες αυτής της αρνητικής εξέλιξης είναι πολλές, από την αύξηση του προσδόκιμου ζωής και τον έλεγχο της γονιμότητας έως το μοντέλο τού «λίγα παιδιά και πιο αργά» που ακολουθούν πολλά ζευγάρια στις σύγχρονες κοινωνίες. Το ουσιαστικό πρόβλημα, ωστόσο, εντοπίζεται στην απουσία πολιτικής, ενώ θα ήταν λάθος να αποδοθεί αυτή η κατάσταση στην οικονομική κρίση και μόνο. 

 
«Η ύφεση επιδείνωσε το πρόβλημα, αλλά το πρόβλημα δεν είναι σημερινό» ανέφερε η κ. Τραγάκη και συμπλήρωσε ότι τα τελευταία έξι χρόνια χάθηκαν 110.000 γεννήσεις, δηλαδή περισσότερες από τις γεννήσεις ενός έτους. Ωστόσο, το ισοζύγιο γεννήσεων-θανάτων βαίνει μειούμενο από τη δεκαετία του 1950, όπως ανέφερε ο Αναστάσιος Λαυρέντζος, συγγραφέας του βιβλίου «Σιωπηρή Άλωση, Το δημογραφικό και το μεταναστευτικό πρόβλημα της Ελλάδας» (εκδ. Πραγματεία). 
 
«Οδεύουμε προς το τέλος της νεοελληνικής κοινωνίας όπως την έχουμε γνωρίσει έως τώρα» σημείωσε ο ίδιος, επισημαίνοντας ότι, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, ο ελληνικός είναι ο έκτος πιο γερασμένος πληθυσμός στον κόσμο. Τα στοιχεία λένε ακόμη ότι τη δεκαετία του ’50 το λεγόμενο «φυσικό ισοζύγιο» ήταν 100.000 υπέρ των γεννήσεων, ενώ τέσσερις δεκαετίες αργότερα είχε μηδενιστεί για να γίνει τα τελευταία χρόνια αρνητικό: Τον περασμένο χρόνο οι γεννήσεις ήταν 38.000 λιγότερες από τους θανάτους,υπογράμμισε ο μαιευτήρας Στέφανος Χανδακάς, σημειώνοντας ότι εάν συνεχιστούν αυτοί οι ρυθμοί ο πληθυσμός το 2050 θα έχει μειωθεί σε 6,5 με 8 εκατομμύρια άτομα. Για να διατηρηθεί στα σημερινά επίπεδα θα πρέπει οι γεννήσεις να αυξηθούν από 1,3 παιδιά σε 1,5. 
Ραγδαία είναι, ωστόσο, η μείωση των γεννήσεων σε όλες τις περιοχές της χώρας: -23% στη Θεσσαλία, -21% στην Κρήτη, -16% στο Αιγαίο και στο Ιόνιο, -24% στη Στερεά Ελλάδα. Ο κ. Χανδακάς τόνισε ότι αύξηση της γονιμότητας κατά 1% θα επιφέρει αύξηση του ΑΕΠ κατά 2%. 
Πάντως, όπως επισήμανε η κ. Τραγάκη, οι δημογραφικές αλλαγές συντελούνται δύσκολα, ενώ για να φανούν τα αποτελέσματα στην ανάπτυξη και την οικονομία θα πρέπει να περάσει μία τριακονταετία. Αυτό και μόνο το γεγονός καθιστά απαραίτητη τη λήψη άμεσων μέτρων. Η κ. Τραγάκη έκανε λόγο για «άρνηση του κράτους να λάβει συγκεκριμένες αποφάσεις» και υπογράμμισε ότι η ενίσχυση της γονιμότητας πρέπει να αποτελέσει «στρατηγική επιλογή της χώρας» όπως έχει συμβεί στην Κροατία, τη Σερβία και τη Βουλγαρία τα τελευταία χρόνια ή στη Γαλλία παλαιότερα με την ίδρυση υπουργείων Δημογραφίας ή Οικογένειας. 
«Η μετανάστευση δεν λύνει το πρόβλημα» ανέφερε η Χάρις Συμεωνίδου από το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, τονίζοντας πως είναι μύθος ότι η γυναικεία απασχόληση επιδρά αρνητικά στη γονιμότητα. Η ίδια υποστήριξε πως ανά 100 κατοίκους στη χώρα μας οι 21,5 είναι ηλικιωμένοι.
Πηγή: huffingtonpost, μέσω http://teleytaiaexodos.blogspot.gr/
https://seisaxthia-epam.blogspot.gr/2018/05/6-110000.html

Το αγαθό πανίσχυρο πάντοτε εκπλήττει, το κακό ανίσχυρο, πάντα αναμενόμενη η πορεία του

Πλύσου στην κολυμπήθρα του Σιλωάμ και θα δεις

Μέγα παράδειγμα η θεραπεία του τυφλού. Λίγο πριν τον θεραπεύσει ο Ιησούς είχε εκπλήξει τους μαθητές του και όσους τον άκουγαν με τα εξής λόγια:

«Εγώ ειμί το φως του κόσμου».

Η πρώτη ασθενής μου στο Dunlap Manhattan State Hospital της Νέας Υόρκης ήταν μια μαύρη γύρω στα 35 χρόνια κι επέμενε, «Είμαι ο Μωυσής», το έλεγε με τόση φυσικότητα και απλότητα που αν δεν είχε μπει με ακούσια εισαγωγή, οι έχοντες άγνοια θα έλεγαν «τι στην ευχή συμβαίνει εδώ; Έχουμε μετενσάρκωση κάποιου προφήτη στη δύστυχη μαυρούλα;»

Από έργα όμως η κυρία αυτή χωρισμένη όσο θυμάμαι, μηδέν. Δεν είχε τίποτα να επικαλεστεί. Ο Ιησούς όμως, τον οποίο αν τον ακούγαμε να λέει τέτοιες μεγαλοστομίες σήμερα θα τον νοσηλεύαμε, είχε έργα να το αποδείξει εκπληκτικά και μοναδικά. Πανίσχυρα και σε απόλυτο βαθμό αγαθά.

Για να αποδείξει την αλήθεια των ισχυρισμών του έφτυσε χάμω και έφτιαξε πηλό από το φτύμα κι άλειψε τα μάτια του τυφλού ο οποίος έπασχε από συγγενή ανοφθαλμία. Σε τέτοιες περιπτώσεις οι τυφλοί αυτοί δεν έχουν οφθαλμικούς βολβούς και ο Χριστός απέδειξε δι’ έργων πως είναι ο Δημιουργός του σύμπαντος χωρίς να το επιδεικνύει. Το αγαθό ατόφιο χρυσάφι, δεν υπάρχει ανάγκη να το διαφημίζεις. Είναι πανίσχυρη απόδειξη από μόνο του.

Το κακό τώρα, βρίσκεται παντού, κατακλύζει τα πάντα και ψάχνει να βρει τρόπους για αποδείξει την τερατώδη αλήθεια που δεν αποδεικνύεται με όσες προσπάθειες κι αν κάνουν αυτοί που το εκφράζουν και το διαπράττουν.   Όσα επιχειρήματα κι αν παρατάξουν, το ψεύδος, η απάτη μένει ανοιχτή και ακάλυπτη. Χαίνει σαν πληγή. Σ’ αυτή την παγίδα έπεσαν και πάλι οι Φαρισαίοι.

Ως συνήθως ανέκριναν τον προ ολίγου τυφλό σαν να διέπραξε έγκλημα. Ο βαθύτερος σκοπός να αποδείξουν ότι ένας αμαρτωλός και δαιμονισμένος άνθρωπος  ποιεί τέτοια έργα εν τω άρχοντι των δαιμονίων και μάλιστα σε ημέρα Σάββατο, όπου είναι καταραμένος όποιος κάνει κοινωφελή έργα αντί να κάθεται αμέτοχος και να προσεύχεται στο ταμείο του σπιτιού του.

Όμως ο πρώην τυφλός ξέρει να ξεχωρίζει το καλό από το κακό βάζοντας απλή λογική και τους αποστομώνει: «Εδώ είναι το απίθανο και  εκπληκτικό, πως εσείς δεν ξέρετε οι μορφωμένοι και γνώστες των γραφών που τις παίζετε στα δάχτυλα, από πού είναι αυτός ο άνθρωπος που μου άνοιξε τα μάτια. Όλοι ξέρουμε το αυτονόητο, πως ο Θεός τους αμαρτωλούς δεν τους ακούει αλλά αν κάποιος τον σέβεται και εκτελεί το θέλημά του, αυτόν ακούει. Από τότε που δημιουργήθηκε ο κόσμος δεν ακούστηκε ν’ ανοίξει κανείς τα μάτια εκ γενετής τυφλού. Αν δεν ήταν από τον Θεό δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα.»

Φυσικά αυτά τα λόγια έκαναν έξαλλους τους Φαρισαίους. Το σκότος, η προκατάληψη και η μεροληψία δεν αντέχουν την παντοδυναμία της αλήθειας. «Ποιος είσαι ρε συ που θα μας κάνεις μάθημα; Βουτηγμένος στην αμαρτία γι’ αυτό και γεννήθηκες τυφλός από τα γεννοφάσκια σου καταραμένος  και εξαθλιωμένος, και ήρθες να μας κάνεις το δάσκαλο». 

Και φυσικά τον πέταξαν έξω με τις κλωτσιές.

Παρόμοια γεγονότα  έγιναν και με τον παραλυτικό που σήκωσε ο ατυχής ημέρα Σάββατο το κρεβάτι του θεραπευθείς μέχρι την ανάσταση του Χριστού, όπου ακόμη διαλαλούν οι Γραμματείς, οι Φαρισαίοι και οι Ραβίνοι τη δική τους αλήθεια: «Ψέματα τα περί ανάστασης του Χριστού. Έκλεψαν το σώμα του οι μαθητές και είπαν οι ψεύτες, οι λαοπλάνοι  και απατεώνες, πως αναστήθηκε ο Χριστός», κι αυτή η άποψη επικρατεί από τους ανθρώπους του σκότους μέχρι σήμερα.

Εγώ ο ίδιος έχω ακούσει από πολλούς Ελληνολάτρες, αλλά και παλιούς αριστερούς, οι οποίοι είχαν φάει εξορίες για το πιστεύω τους και  πέρασαν διωγμούς και βασανιστήρια από τους άλλους φαρισαίους και υποκριτές τους δήθεν εθνικόφρονες και πατριδοκάπηλους αρχικαπιταλίστες, να χρησιμοποιούν τα ίδια εωσφορικά επιχειρήματα:  «Οι μαθητές κλέψανε το σώμα του Χριστού».  

Όλα αυτά έχουν μια βάση και αρχή· την εκούσια την τυφλότητα η οποία θεμελιώνεται στον εωσφορικό εγωισμό ο οποίος αναπτύσσεται σχεδόν από τον πρώτο χρόνο ζωής όταν οι γονείς νταντεύουν τον γιο και την κόρη τους χωρίς ταπείνωση αλλά με την αλαζονεία πως είναι το πιο έξυπνο και μοναδικό παιδί στον κόσμο, ο “απεσταλμένος” που αύριο θα γίνει ο νέος Αϊνστάιν.   

ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Σιγά μην τους σηκώνεται η τρίχα! Η γκεμπελική κυβέρνηση των κουίνσλιγκ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ καλά κρατεί.

Ζωή έχεις να τραβήξεις πολλά μέχρι να δεις άσπρη μέρα!

«Την κυβερνητική προπαγάνδα θα τη ζήλευε και ο Γκέμπελς»

«Μνημόνιο σημαίνει υποδούλωση», «το Σύνταγμα έχει καταλυθεί», ενώ «την κυβερνητική προπαγάνδα θα τη ζήλευε και ο Γκέμπελς». Μερικές μόνον από τις απαντήσεις που δίνει σε σκληρή γλώσσα η πρώην πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου στη συνέντευξή της στα «ΝΕΑ» και με αφορμή την πολιτική συγκυρία.  
Η κυβέρνηση μιλάει για έξοδο από το Μνημόνιο με όριο το καλοκαίρι. Τι εκτιμάτε, θα βγει η χώρα ή θα μπούμε σε κάποια νέα ιδιότυπη ομηρεία;
Οι μνημονιακές κυβερνήσεις έχουν δεσμεύσει τη χώρα για πολλές δεκαετίες. Με χειρότερη όλων, τη σημερινή κυβέρνηση. Το αρχικό Μνημόνιο του 2010 δεσμεύει την Ελλάδα μέχρι το 2060. Το τρίτο Μνημόνιο του Τσίπρα μέχρι το 2114 τουλάχιστον, επιβάλλοντας αναγκαστικές ρευστοποιήσεις της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια. Η ουσία είναι ότι Μνημόνιο σημαίνει υποδούλωση. Και από αυτή την υποδούλωση δεν θα μας βγάλουν οι υπηρέτες των δυναστών. Από την υποδούλωση θα βγει ο λαός ανατρέποντας το καθεστώς και το πολιτικό κατεστημένο που το υπηρετεί. Το μεγάλο όπλο των πολιτών είναι ότι οι ίδιοι ουδέποτε ψήφισαν ούτε νομιμοποίησαν τα Μνημόνια. Αντίθετα, τα απέρριψαν με συντριπτικό Οχι στο δημοψήφισμα. Αυτό το Οχι υπερασπιζόμαστε. Αυτό το Οχι υπερασπίζεται η Πλεύση Ελευθερίας, καταθέτοντας ταυτόχρονα θετική πρόταση και σχέδιο για την απελευθέρωσή μας αλλά και για την επόμενη μέρα.

Συχνά στις παρεμβάσεις σας μιλάτε με ένταση για το πολιτικό τοπίο, τον τρόπο άσκησης της διακυβέρνησης σήμερα, συχνά στελέχη σας λένε καθεστώς αυτό που ζούμε. Τι είναι αλήθεια η κυβέρνηση σήμερα, τι χαρακτηριστικά έχει και υπάρχουν κίνδυνοι για τη δημοκρατία; Είστε νομικός και έχει άλλη βαρύτητα αυτό που λέτε.

Δημοκρατία σημαίνει εξουσίες που πηγάζουν από τον λαό και ασκούνται υπέρ του. Δημοκρατία σημαίνει λαϊκή κυριαρχία, ισότητα, ισονομία. Η δημοκρατία στη χώρα έχει καταλυθεί. Από τη στιγμή που κανένας νόμος δεν μπορεί να ψηφιστεί από την ελληνική Βουλή χωρίς έγκριση των δανειστών, από τη στιγμή που η κυβέρνηση λειτουργεί ως εκπρόσωπος των δανειστών και όχι του λαού, από τη στιγμή που ακόμη και η Δικαιοσύνη δέχεται φιρμάνια και εντολές από το Eurogroup (υπόθεση ΕΛΣΤΑΤ, υπόθεση ΤΑΙΠΕΔ), από τη στιγμή που παραβιάστηκε το Οχι στο δημοψήφισμα, η κορυφαία δημοκρατική έκφραση του λαού, κανείς δεν μπορεί να μιλά για δημοκρατία στην Ελλάδα. Το Σύνταγμα έχει καταλυθεί και αποτελεί κορυφαίο δικαίωμα και καθήκον μας η υπεράσπισή του και η αποκατάσταση της δημοκρατίας.

Εχετε συγκροτήσει την Πλεύση (δύο χρόνια ζωής). Κάνετε δράσεις, εκδηλώσεις. Υπάρχει πάντως τμήμα πολιτικών δυνάμεων που δεν σας κατατάσσει στις δυνάμεις της Αριστεράς (π.χ. η ΑΝΤΑΡΣΥΑ). Πού ανήκει η Πλεύση Ελευθερίας και υπάρχουν δυνατότητες για κοινούς τόπους με άλλες δυνάμεις, π.χ. ΛΑΕ, MέΡΑ25 κ.τ.λ.;
Στ’ αλήθεια, δεν με απασχολούν οι παραδοσιακές ταξινομήσεις, τα αλισβερίσια για λίγη εξουσία και οι συμμαχίες χάριν μικροκομματικών ή μικροπολιτικών συμφερόντων. Ο καθένας κρίνεται από αυτά που κάνει και από το πώς τα κάνει. Όχι από λόγια και διακηρύξεις, αλλά από πράξεις. Η Πλεύση Ελευθερίας συγκροτείται και δρα με συνέπεια λόγων και έργων, διεκδικώντας δημοκρατία, δικαιοσύνη, ελευθερία, σεβασμό της αξιοπρέπειας και των δικαιωμάτων όλων των ανθρώπων, διαφάνεια στον δημόσιο βίο, στην άσκηση της εξουσίας και στην πολιτική δράση. Οι όροι που έχουμε θέσει για συνεργασίες (όχι σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ, όχι σχέσεις με ολιγάρχες και διαβρωμένους, όχι σχέσεις με ακροδεξιά μορφώματα)[1] δεν πληρούνται αυτήν τη στιγμή. Με βάση αυτές τις αρχές πορευόμαστε και δρούμε. Και η συνεργασία μας με τους απλούς πολίτες μάς δίνει την αισιοδοξία ότι σύντομα η κοινωνία θα σηκωθεί στα πόδια της και θα διεκδικήσει.
Μήπως η συμμετοχή σας στην κυβέρνηση του πρώτου επταμήνου του 2015 είναι ανασταλτική στη ρητορική σας για εναλλακτικό δρόμο της χώρας;

Η θητεία μου ως προέδρου της Βουλής (και όχι ως μέλους της κυβέρνησης) κατέδειξε ότι η εναλλακτική είναι απολύτως ορατή και εφικτή. Μέσα σε έξι μήνες έγιναν όσα δεν είχαν γίνει σε 40 χρόνια. Η Βουλή άνοιξε στους πολίτες, έγινε λογιστικός έλεγχος του χρέους, σχηματίστηκε φάκελος για τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών, άνοιξαν υποθέσεις μεγάλων σκανδάλων. Και η θητεία αυτή ανήκει στον ελληνικό λαό για να την επικαλεστεί και να την αξιοποιήσει.

 

Πρωταγωνιστείτε στο κίνημα κατά των πλειστηριασμών. Η κυβέρνηση λέει πως εδώ απλώς πλειστηριάζονται ακίνητα πλουσίων και μπαταξήδων. Τι λέτε;
Είναι σαν να με ρωτάτε αν ο ήλιος ανατέλλει από τη δύση – κι είναι σίγουρο ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε να το πει κι αυτό… Εδώ και μήνες αποκαλύπτουμε την προπαγάνδα της κυβέρνησης και από το νέο μας μέσο, το freedomtv.gr, και έχουμε δημοσιεύσει βίντεο και στοιχεία για τα κυβερνητικά ψέματα και την αλήθεια των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. Χτυπιούνται οι απλοί πολίτες, πλειστηριάζονται ηλεκτρονικά τα σπίτια και οι μικρές ιδιοκτησίες τους, χωρίς να το μαθαίνουν καν. Είναι υποχρέωσή μας να τους υπερασπιστούμε. Απέναντι στην αρπαγή, αλλά και απέναντι στην κυβερνητική προπαγάνδα, που θα ζήλευε και ο Γκέμπελς.

Κάτι τελευταίο: Πώς εκτιμάτε πως θα εξελιχθεί η ιστορία των δύο στρατιωτικών μας στην Τουρκία και πώς οι ελληνοτουρκικές σχέσεις;

Η κυβέρνηση έχει βαριά ευθύνη για τη σύλληψη των δύο στρατιωτικών μας. Οχι μόνο πολιτική. Εχει βαριά ευθύνη συμμετοχής σε αυτό που συνέβη. Ανησυχώ πολύ για το γεγονός ότι οι δύο αυτοί νέοι άνθρωποι είναι εγκαταλελειμμένοι στους χειρισμούς αυτής της επικίνδυνης κυβέρνησης. Της κυβέρνησης που χειρίζεται με εγκληματικό τρόπο την εξωτερική μας πολιτική και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και ήδη παίζει το παιχνίδι των εξοπλισμών, που γνωρίζουμε καλά ότι δεν εξυπηρετεί την άμυνα της χώρας, αλλά τις τσέπες των μιζαδόρων πολιτικών και τα συμφέροντα των δανειστών.
http://www.tanea.gr/interview/article/5556510/thn-kybernhtikh-propaganda-tha-th-zhleye-kai-o-gkempels/
[1] Σ.γ.:Αυτή δυστυχώς είναι η ατυχία μας. Δεν μπορούμε να μονιάξουμε έστω και προσωρινά για να γκρεμίσουμε τον παγκοσμιοποιητικό, καπιταλιστικό σίφουνα που  μας οδηγεί εκτός από τον εθνικό μαρασμό, την γεωπολιτική μας υποταγή στους Τούρκους, από οικονομικής άποψης, στα παγκάκια. Η Ζωή βλέπει Αλαβάνο και παθαίνει υστερία, ακούει για Καζάκη και την πιάνουν ρίγη, για Κατσανέβα και γίνεται έξαλλη θεωρώντας τον διαβρωμένο, πόσο μάλλον για το ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη που ψήφισε το πρώτο μνημόνιο, η την ελληνορωσική(!) λύση του Βελόπουλου; Έτσι όμως πως θα ανατραπουν η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ, τα Ποτάμια και τα πασοκικά Κινήματα Αλλαγής που παραπλανούν με το άφθονο χρήμα και με την προπαγάνδα των Μίντια τον λαό;  

Γιατί για τον Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί δεν νοιάζεται ούτε τον μνημονεύει κανείς;

Γιάννης Βασίλης Γιαϊλαλί: Μετά από ένα χρόνο εγκλεισμού, κατηγορητήριο από το κράτος- φυλακή που λέγεται Τουρκία!

Θ. Μαλκίδης 

Γιάννης Βασίλης  Γιαϊλαλί: Μετά από ένα χρόνο κατηγορητήριο από την Τουρκία, το κράτος φυλακή!

Μετά από ένα έτος  φυλάκιση του Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί, του αγωνιστή Έλληνα που δήλωσε την πραγματική του καταγωγή στην Τουρκία, πριν από λίγο η εισαγγελική αρχή του Σιρνάκ του Κουρδιστάν παρουσίασε το κατηγορητήριο. 

Οι δικαστικές αρχές  κατηγορούν  τον Γιάννη  ότι « κάνει προπαγάνδα τρομοκρατικής οργάνωσης, και πως έχει  ενταχθεί στην ένοπλη τρομοκρατική οργάνωση» (εννοώντας τη συμμετοχή του στον αγώνα ανάδειξης των εγκλημάτων της Τουρκίας στο Κουρδιστάν και την προσπάθειά του για αναγνώριση της Γενοκτονίας)!

Τα αδικήματα, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, φέρονται να τελέστηκαν   το 2016 στο Σιρνάκ, ωστόσο δεν υπάρχει ούτε μία απόδειξη  στο κατηγορητήριο που θα μπορούσε να τεκμηριώσει τις κατηγορίες, αφού αυτές περιορίζονται  σε φωτογραφίες,  σχόλια και  κατηγορητήρια, τα οποία μοιράζονται στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης και προέρχονται από καταγγελίες ενός και μόνο καταγγέλλοντος. (το όνομά του έχει ανακοινωθεί από το δικαστήριο).

Η πρώτη  δίκη  ορίστηκε για τον Γιάννη για  την  25η  Ιουλίου 2018 και αφού έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος απομόνωσης,  εκφοβισμού και καταστολής, στα λευκά κελιά, ενώ έχει υποστεί και βασανισμούς.

Η προσπάθειά μας, παρά την επίσημη και ένοχη σιωπή στην Ελλάδα για τον Γιάννη συνεχίζεται. Τη Δευτέρα 14 Μαΐου, ημέρα απελευθέρωσης της Θράκης ,  ξεκινάμε αγώνα  500 χλμ από τις Καστανιές Έβρου με κατάληξη την 19η Μαΐου, ημέρα μνήμης στη Γενοκτονία,  στην πλατεία Αγίας Σοφίας στη Θεσσαλονίκη. 

Το μήνυμα μας είναι ξεκάθαρο: Λευτεριά στον Άγγελο Μητρετώδη και τον Δημήτρη Κούκλατζη, Λευτεριά στον Γιάννη Βασίλη.

Για πληροφορίες τηλ. επικοινωνίας δρομέας Γιώργος Ζαχαριάδης
6973068134.

http://malkidis.blogspot.gr/2018/05/blog-post_81.html

Αυτά συμβαίνουν στην γείτονα χώρα και δεν βγάζουν μιλιά οι κυβερνήτες και ο Τύπος της Ελλάδας. Ο τελευταίος μάλιστα είναι υπεραπασχολήμένος με το κουμπί του Κάρολου από το σακάκι και τη αριστερή φθαρμένη του τσέπη.

Δολοφονήθηκε ο πρώην Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος;

Ποιος θα είναι ο επόμενος άξιος ηγέτης του λαού;

Ποιος έκανε δημόσια δήλωση για τη δολοφονία Χριστόδουλου και προκάλεσε αίσθηση;

Ο Κώστας Πρέκας

Ο Κώστας Πρέκας, σε συνέντευξη που δίνει στην εφημερίδα Freddo και τον Νίκο Νικόλιζα, αναφέρεται και στον μακαριστό αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Τα λόγια του κάνουν αίσθηση, καθώς ο ίδιος μιλά για δολοφονία.

«Τον Χριστόδουλο τον δολοφόνησαν και έχω την πιο βαθιά πληροφόρηση που μπορεί κανείς να έχει. Ναι, έχει δολοφονηθεί και το λέω με πλήρη συνείδηση. Αν ζούσε, δεν θα συνέβαινε τίποτα απ’ όσα συμβαίνουν τώρα. Όλοι οι μεγάλοι ηγέτες δολοφονούνται και μετά έρχονται… μύρια κακά».

Διαβάστε όσα ακούγονται στο διαδίκτυο για τη δολοφονία Χριστοδουλου.

Χριστόδουλος δολοφονία

Στις 6 Ιανουαρίου του 2004, με την «πραξικοπηματική» ανατροπή του Ααρών Αβούρι (Ψευτοσημίτη) από τον Γ.Α.Π., η Ελλάδα πέρασε σε μια νέα, μεταβατική, φάση.

Από την παλιά εποχή της καταραμένης Μεταπολίτευσης που κατέστρεψε τον τόπο και υποθήκευσε τις επόμενες 10 γενιές Ελλήνων, η χώρα αυτή πέρασε σε μια μεταβατική περίοδο έντονης και επίπονης «κύησης» της Νέας Εποχής. Αυτή η μεταβατική οκταετής περίοδος έληξε το 2012 (το Έτος Μηδέν), με τις δίδυμες εκλογές της 6ης Μαΐου-17ης Ιουνίου, όταν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ κατέρρευσαν εκλογικά και «έσπασε» ο δικομματισμός που επικρατούσε μέχρι τότε στο ελληνικό πολιτικό σύστημα…

Στην προετοιμασία της χώρας μας, αλλά και ολόκληρης της περιοχής μας, για να εισέλθει στη Νέα Εποχή και την εφαρμογή των τιτάνιων γεωπολιτικών αλλαγών στον γεωγραφικό μας χώρο (πρόγραμμα «Φάρος της Ανατολής»), εμπόδιο αποτελούσε η υπό τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο Ελληνική Εκκλησία! Η οποία μπορεί μεν να ηττήθηκε στο θέμα των ταυτοτήτων από τον Εβραίο Αβούρι (εξαιτίας του τότε προέδρου της Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλου, που συντάχθηκε πλήρως με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ), αλλά δεν έπαυε υπό τον Αρχιεπίσκοπο-Κεραυνό να αποτελεί μία εστία αντίστασης κατά των νεοεποχίτικων σχεδιασμών.

Τελικά, ενώ ο Χριστόδουλος ξεκίνησε το 1998 ως Αρχιεπίσκοπος-Κεραυνός και μάλιστα τον Ιούνιο του 2000 σε μια τεράστια λαοσύναξη στην Αθήνα ύψωσε το λάβαρο της επανάστασης, κατάντησε στο πέρασμα του καιρού… Αρχιεπίσκοπος-Πετεινός (!), όπως κάποιοι περιπαικτικά τον ονόμασαν! Αυτό οφείλεται πρώτα απ’ όλα στο ότι δίστασε να δημιουργήσει το λεγόμενο «Κόμμα της Εκκλησίας». Αντιθέτως, υποστήριξε υπογείως τη Νέα Δημοκρατία του Κώστα Καραμανλή, έτσι ώστε αυτή να λάβει πάνω από το 45% των ψήφων στις εκλογές της 7ης Μαρτίου του 2004 και να γίνει αυτοδύναμη κυβέρνηση…

Επίσης, στην απαξίωση του Χριστόδουλου συνέβαλε ο αμείλικτος πόλεμος που του κηρύχθηκε κατά καιρούς για διάφορα θέματα. Χαρακτηριστικότερη περίπτωση υπήρξε η υπόθεση Βαβύλη, με στόχο να εξαναγκαστεί σε παραίτηση ο Χριστόδουλος τους πρώτους μήνες του 2005. Ειδικά το επιτυχημένο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα» (τότε με τη «σφραγίδα» του αξιόλογου δημοσιογράφου Μάκη Τριανταφυλλόπουλου), με τίτλο «Μάνατζερ Βαβύλη ο Χριστόδουλος!», είχε ως σκοπό να παραιτηθεί την επομένη ο τότε Αρχιεπίσκοπος από το αξίωμά του. Τελικά, παρά το συντριπτικό χτύπημα εναντίον του, ο Χριστόδουλος αρνήθηκε να παραιτηθεί! Αν και κάποιοι πιστεύουν ότι, εάν είχε παραιτηθεί τότε, τώρα θα ζούσε…

[Στο «ιστορικό» εκείνο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα», όπου ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος έκανε τεράστια δημοσιογραφική επιτυχία, βρίσκοντας και παίρνοντας συνέντευξη από τον καταζητούμενο τότε Βαβύλη, υπάρχει φωτογραφία με τατουάζ του Βαβύλη, όπου απεικονίζεται… το σύμβολο της Μεγάλης Στοάς του Ισραήλ!!!].

Ο κύκλος που επιθυμούσε το τέλος του Χριστόδουλου είδε ότι ο τότε Αρχιεπίσκοπος δεν θα έβγαινε από τη μέση με συμβατά μέσα. Την ίδια εποχή τα σκάνδαλα της αποτυχημένης κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή βρίσκονταν σχεδόν καθημερινά στη δημοσιότητα. Από τις απαγωγές των Πακιστανών και το σκάνδαλο των υποκλοπών μέχρι το «Τσιτουρίδης-Γκέιτ» και το Βατοπέδι… Η εξουσία «έπρεπε» να αλλάξει χέρια, για να εκκινήσει η εισαγωγή της Ελλάδας στα νέα δεδομένα. Γι’ αυτό και το καλοκαίρι του 2007, αμέσως μετά την προκήρυξη των πρόωρων εκλογών από τον απατεώνα Ρουσόπουλο έξω από το Προεδρικό Μέγαρο, άρχισε να καίγεται η Πελοπόννησος! Επρόκειτο περί ολοκληρωμένου σχεδίου οργανωμένων εμπρησμών από ομάδα ειδικών «κομάντος» (σχέδιο «Στρατηγός Άνεμος»). Δεκάδες τα ανθρώπινα θύματα και απέραντες οι καμμένες δασικές εκτάσεις…

Για μια ακόμη φορά όμως οι «εγκέφαλοι» των ανθελληνικών σαμποτάζ απέτυχαν στον σκοπό τους! Και αυτό, επειδή η ΝΔ του Κώστα Καραμανλή τελικά πέτυχε μια ισχνή νίκη στις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου του 2007, κι αυτό εξαιτίας της ανεπάρκειας του ΠΑΣΟΚ, το οποίο υπέστη την ήττα και υπέπεσε σε πολύμηνη εσωστρέφεια με τη σύγκρουση Γ.Α.Π.-Βουβουζέλου που για λίγο να το οδηγήσει ήδη από τότε σε διάσπαση (και να φέρει πρόωρα τον ΣΥΡΙΖΑ στη δεύτερη θέση). Τελικά, το ΠΑΣΟΚ ανέκαμψε θεαματικά, μόνο όταν ο Γ.Α.Π. διέγραψε από την κοινοβουλευτική του ομάδα τον καταστροφέα Αβούρι (Ψευτοσημίτη) τον Ιούνιο του 2008…

Είναι λοιπόν τυχαίο που ο τότε Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος «αρρώστησε» ξαφνικά ακριβώς εκείνο το καλοκαίρι, δηλ. εν μέσω των φοβερών πυρκαγιών του 2007; Λες και ένα αόρατο χέρι κατηύθυνε ταυτόχρονα τις δύο αυτές κινήσεις: τις φωτιές για να φύγει ο Κώστας Καραμανλής και τον καρκίνο του Χριστόδουλου για να σημειωθεί η «απαλλαγή» από τον ενοχλητικό για κάποιους Αρχιεπίσκοπο…

Στο βιβλίο «Η προδοσία κατά του Χριστόδουλου» (εκδόσεων “M-Press”) του αειμνήστου Γρηγόρη Μιχαλόπουλου αναγράφονται και τα εξής σημαντικά:

«Γράφτηκαν πολλά για τον θάνατό του. Πολλά και ποικίλα. Τα περισσότερα, ΑΝΕΥΘΥΝΑ και, κάποια, για να κάνουν… μπούγιο! Κάποιοι τόλμησαν και την φοβερή λέξη: «ΤΟ ΕΦΑΓΑΝ». Και άρχισαν την ιστορία που περνούσε (και περνά) από Μυστικές Υπηρεσίες, Ξένα Συμφέροντα, Εχθρούς της Ορθοδοξίας, Ξένες Αυλές Εκκλησιών, ακόμη και κάποιοι που ήθελαν άλλο Ηγέτη στην Εκκλησία της Ελλάδος. Κάθε Θάνατος Μεγάλου – σε όποιο τομέα κι αν είναι Μεγάλος – αναλύεται εκ των Υστέρων, για να βρεθεί κάποιο μυστικό πίσω, ένας «άλλος θάνατος». Βέβαια, ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος ΔΕΝ θα μπορούσε να ξεφύγει από αυτό το κυνήγι για τον «ΑΛΛΟ ΘΑΝΑΤΟ» – τον κρυφό, τον ΘΑΝΑΤΟ των… παρασκηνίων».

Ο γράφων αυτές τις σειρές έχει και άλλοτε αναφερθεί στον «περίεργο» θάνατο του Χριστόδουλου. Στο βιβλίο «Η θυσία ενός εθνάρχη» του Ανδρέα Παπαβασιλείου (εκδόσεων και πάλι της “M-Press”), υπάρχει προσάρτημά μας [«Η κοίμηση του Χριστόδουλου και η Κρίση», του Ησαΐα Κωνσταντινίδη], όπου και συνδέουμε τα όσα πρωτοφανή συμβαίνουν στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια με το γεγονός του θανάτου του Χριστόδουλου. Γράφουμε εκεί, ανάμεσα σε άλλα, και τα εξής:

«Πέραν του ότι η προοπτική Χριστόδουλου συνέτεινε στην κατάρρευση της Μεταπολίτευσης, ανέτρεπε πλήρως και τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή μας και στον κόσμο όλο! Η δυναμική εμφάνιση Χριστόδουλου, αν ιδωθεί σε συνδυασμό με την τεράστια αλλαγή στην «καρδιά» της Ευρασίας (δηλ. τη Ρωσία), που έλαβε χώρα μέσω της επαναφοράς της KGB στο Κρεμλίνο – μετά την πραξικοπηματική ανατροπή του μεθύστακα Γέλτσιν από τον Πούτιν στις 31 Δεκεμβρίου του 1999 – θα μπορούσε να σημάνει ΠΛΗΡΗ ανατροπή των πλανητικών συσχετισμών! Και αυτό, διότι μια Ελλάδα καινούρια, με κυρίαρχο πλέον τον ρόλο της Ορθοδοξίας, θα μπορούσε – ως αναγεννώμενος πανελληνισμός – να αποτελέσει το γεωπολιτικό αντίβαρο της σε ανοδική πορεία ευρισκόμενης πουτινικής Ρωσίας, όντας το γεωστρατηγικό σημείο-κλειδί του πλανήτη ολόκληρου, στο σημείο αυτό της αιχμής της επερχόμενης σύγκρουσης ανάμεσα στην καπιταλιστική Δύση και τον ευρασιατικό άξονα»!…

Αλλά και ο ίδιος ο συγγραφέας του ως άνω πονήματος, ο Ανδρέας Παπαβασιλείου, στο ίδιο αυτό έργο, σημειώνει τα κάτωθι:

«Ο Χριστόδουλος ήταν ο μοναδικός άνθρωπος που θα μπορούσε να ενώσει όλους τους Έλληνες και να δημιουργήσει ένα δυνατό μέτωπο απέναντι σε όλους αυτούς που μας διάλεξαν ως πειραματόζωα. Όταν όλοι έψαχναν λύση πέρα και πάνω από τα κόμματα, όταν όλοι κατάλαβαν πως οι πολιτικοί μας κοροϊδεύουν και πως το τελευταίο που τους ενδιαφέρει είναι η κοινωνική δικαιοσύνη σε ποιον θα στρέφονταν; Πιστεύει κανείς ότι ο Χριστόδουλος δεν θα κατέβαινε στο Σύνταγμα δίπλα στους «αγανακτισμένους»; Όλοι ξέρουμε ότι το κίνημα αυτό διαλύθηκε άδοξα γιατί δεν βρέθηκε ο ηγέτης που θα του έδινε την ώθηση και το επόμενο βήμα που χρειαζόταν. Το «σύστημα» είδε μπροστά αυτή τη φορά και φρόντισε να εξαφανίσει μια για πάντα τον μοναδικό άνθρωπο που θα μπορούσε να ανατρέψει τα μαύρα σχέδια».

Εδώ αξίζει να σημειώσουμε (προς χάρη της ιστορικής αλήθειας) ότι την ίδια εποχή με την παράξενη ασθένεια-θάνατο του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, την περίοδο 2007-2008, συνέβησαν ταυτόχρονα:

1. Οι φοβερές φωτιές του καλοκαιριού του 2007 σε Πελοπόννησο και όχι μόνο.

2. Η ήττα στις κυπριακές εκλογές, η ξαφνική αρρώστια και ο γρήγορος θάνατος του Τάσσου Παπαδόπουλου στην Κύπρο (πέθανε τον Δεκέμβριο του 2008).

3. Τα νέα «Δεκεμβριανά» των Αθηνών, το 2008, όπου κάηκε η Αθήνα, αλλά και άλλες μεγαλουπόλεις της Ελλάδας (Θεσσαλονίκη, Πάτρα κτλ.), με αφορμή τη δολοφονία ενός 15χρονου από αστυνομικό.

4. Οι ραγδαίες εξελίξεις στον διεθνή χώρο, με το «Βέτο» του Βουκουρεστίου από τους Κώστα Καραμανλή και Ντόρα Μπακογιάννη στα Σκόπια, τον Απρίλιο του 2008, σε συνδυασμό με τις ελληνορωσικές συμφωνίες για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και τις ελληνοκινεζικές συμφωνίες για τον ΟΛΠ με την “Cosco”.

5. Οι πολιτικές εξελίξεις μέσα στην Ελλάδα, με τις συγκρούσεις Γ.Α.Π.-Βουβουζέλου πρώτα και Γ.Α.Π.-Αβούρι (Ψευτοσημίτη) ύστερα, αλλά και την εκρηκτική δημοσκοπική άνοδο στο 18% του ΣΥΡΙΖΑ με νέο τότε αρχηγό τον 34χρονο Τσίπρα.

Τελικά, ο θάνατος του Χριστόδουλου ήταν προπαρασκευαστικός της Νέας Εποχής. Μιας περιόδου τελείως πρωτόγνωρης για τον τόπο, στην οποία ήδη εισήλθε η Ελλάδα και, μετά το Έτος Μηδέν που ήταν το 2012, τώρα διανύουμε το Πρώτο Έτος της Νέας Εποχής: το 2013. Όπου και μερικοί πιστεύουν ότι θα κάνει εντυπωσιακά την εμφάνισή του ο ηγέτης της περιοχής μας, που με έδρα του την Κωνσταντινούπολη και ως τοπικός διοικητής στα πλαίσια μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης, θα ενώσει τις δύο όχθες του Αιγαίου. Έτσι, θα εφαρμοστεί ο βασικός στόχος του γεωπολιτικού σχεδίου «Φάρος της Ανατολής», την ώρα που στα ικριώματα και τις λαιμητόμους των Αθηνών θα τιμωρούνται παραδειγματικά οι προδότες της καταραμένης Μεταπολίτευσης…

Δείτε βίντεο για τη δολοφονία Χριστόδουλου:

Όταν ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος προφήτευε την επέλαση του ΣΥΡΙΖΑ και το σχέδιο των δήθεν “εκσυγχρονιστών” εναντίον της Εκκλησίας.

Τα σύμφωνα συμβίωσης, υιοθεσίας παιδιών από ομοφυλόφιλους, την προδοσία της Μακεδονίας, την υποταγή των κυβερνώντων στους Τούρκους, την εξάλειψη των Ελλήνων λόγω του τεράστιου δημογραφικού προβλήματος που θα δημιουργούσε η οικονομική κρίση, και ο αλματώδης επικοισμός του ελληνικού χώρου από του νεαρούς Μουσουλμάνους από το Αλγέρι μέχρι το Αφγανιστάν, τα σιχαμερά και αποτρόπαια σχέδια των παγκοσμιοποιητών και των ντόπιων οργάνων τους, τα έιχε ήδη αντιληφθεί ο μακαρίτης!

Αρχχιεπίσκοπος Χριστόδουλος παραμένει ανοικτό ερώτημα η πιθανή δηλητηρίασή του με ραδιενεργό υλικό…

Διαβάστε την πιο κάτω συνέντευξη του αδερφού του τρία χρόνια πριν, και συγκρίνετε πόσο καθαρά έβλεπε τα χάλια μας και την κατάντιά μας ο μακαριστός Χριστόδουλος:

«Ο αδερφός μου μιλούσε για“γενική έφοδο εναντίον της Ελλάδος” από το 2005 στους λόγους του και σήμερα φαίνεται πως επιβεβαιώνεται.

Ο αδερφός μου έσκασε από τη στεναχώρια του για όσα του καταλόγιζαν και του έγραφαν. Περιουσία δεν είχαμε, απολύτως τίποτα. Ακόμα και τα δώρα που του χάρισαν οι αρχηγοί κρατών βρίσκονται όλα στη δικαιοδοσία της Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Τα τελευταία λόγια που μου είπε πριν “φύγει” ήταν:“Γιάννη, δύναμη και πίστη για τους καιρούς που έρχονται”. Τον Γιάννη και τον Χριστόδουλο Παρασκευαΐδη χώριζαν 13 ολόκληρα χρόνια και ένας σκληρός αγώνας για επιβίωση, μιας και η οικογένεια του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου καταγόταν από την Ξάνθη και αργότερα ήρθε στην εμπόλεμη Αθήνα.

Ο 90χρονος πλέον Γιάννης Παρασκευαΐδης είναι και ο τελευταίος κρίκος στην αλυσίδα μιας πολύ δυνατής εκκλησιαστικής προσωπικότητας, που έμελλε να σημαδέψει την Ελλάδα για μια ολόκληρη δεκαετία.  Κλεισμένος τις περισσότερες ώρες στο δωμάτιό του στο γηροκομείο του Αιγίου, υπό την επίβλεψη του Μητροπολίτη Καλαβρύτων Αμβροσίου, δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να διαβάζει τους λόγους του αδερφού του. Ένα κρεβάτι, μια μικρή τηλεόραση, μια ντουλάπα με μερικά κοστούμια είναι όλα και όλα τα υπάρχοντά του. Πλέον με δυσκολία βγαίνει από το δωμάτιό του για να γευματίσει. «Ήταν η τελευταία επιθυμία του αδερφού μου αυτή. Να έρθω εδώ, υπό την επίβλεψη του Αμβροσίου. Δεν ήθελε να πεθάνω μόνος», μας λέει με κατεβασμένο το κεφάλι και με συγκίνηση στα μάτια. Στο μικρό κομοδίνο που έχει δίπλα του βρίσκονται μερικά βιβλία με λόγους τους Χριστόδουλου.

Τα ξεφυλλίζει, τα διαβάζει, τα ξανακλείνει και αφήνεται στις αναμνήσεις που έχει από την κοινή τους ζωή.  Έχουν περάσει ήδη οκτώ χρόνια από τον θάνατο του μακαριστού Χριστοδούλου και οι αναφορές που γίνονται στα social media κατά καιρούς για εκείνον είναι εντυπωσιακές, μιας και δείχνουν την άσβεστη μνήμη για τον πνευματικό ηγέτη που σημάδεψε την Ελλάδα για περισσότερα από 10 χρόνια. Στο γηροκομείο του Αιγίου, εκεί όπου φιλοξενείται ο αδερφός του, Γιάννης Παρασκευαΐδης, τα πάντα είναι ήρεμα, αλλά και τα πάντα θυμίζουν τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αθηνών. Ο 90χρονος γέροντας, πρόσωπο σεβαστό για τους φιλοξενουμένους και το προσωπικό, αποφεύγει να θυμάται ιστορίες με εκείνον, μιας και η συγκίνησή του είναι ορατή. «Πάντα θυμάμαι τον αδερφό μου και πάντα θα τον μνημονεύω. Ο αδερφός μου έπραξε πολλά καλά για τον λαό της Ελλάδος και για την Ελλάδα μας. Πιστεύω πως ο Χριστόδουλος κέρδισε και τον κόσμο και την Ιστορία με τις πράξεις του». Καθισμένος στο κρεβάτι του, γυρίζει τις φωτογραφίες και μας λέει ιστορίες για την κοινή τους ζωή. Κοντοστέκεται σε μια φράση του για την «άλλη ζωή». «Ξέρετε, όσο περνάει ο καιρός, τόσο περισσότερο πιστεύω ότι θα τον συναντήσω στην άλλη ζωή και θα πορευτούμε και πάλι μαζί», μας λέει.  «Μάθαμε στη φτώχεια» Αναρωτιέται κανείς πώς μπορεί ο αδερφός ενός τόσο σημαντικού προσώπου, όπως ήταν ο Χριστόδουλος, να βρίσκεται σε γηροκομείο, αντί να απολαμβάνει τις ανέσεις που θα μπορούσε να έχει από διάφορα περιουσιακά στοιχεία που τυχόν είχε αφήσει ο αδερφός του. Ο υπερήλικας γέροντας είναι αφοπλιστικός.

«Εμείς μάθαμε στη φτώχεια. Η οικογένειά μας ήταν πρόσφυγες, μια από τους Τούρκους και μια από τους Βούλγαρους. Το 1941 κατεβήκαμε στην Αθήνα και αφήσαμε όλα μας τα υπάρχοντα στην Ξάνθη. Δεν υπάρχει, λοιπόν, κανένα περιουσιακό στοιχείο από πλευράς γονέων», μας λέει, ξεκαθαρίζοντας ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο μακαριστός Χριστόδουλος ήταν αυτοδημιούργητοι. «Ο αδερφός μου δεν συμπαθούσε το χρήμα, γιατί έζησε φτωχός από τα παιδικά του χρόνια. Ακόμα και τα άμφιά του και τα δώρα που του έκαναν όλα αυτά τα χρόνια βρίσκονται στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών», λέει, ενώ μας αναφέρει πως, αν και ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων έχει εκφράσει την επιθυμία να γίνει μουσείο με κάποια αντικείμενα του Χριστόδουλου, ακόμα η επιθυμία του δεν έχει πραγματοποιηθεί.  «Ο αδερφός μου έσκασε…»

Όλα αυτά τα χρόνια από τότε που έφυγε από τη ζωή, το 2008, τα σενάρια για τον θάνατο του Χριστόδουλου δίνουν και παίρνουν. Κάποιοι μιλούν για σχέδιο δολοφονίας του από πολιτικούς. Ο Γιάννης Παρασκευαΐδης δίνει τη δική του ερμηνεία σε όλα αυτά. «Ο αδερφός μου ήταν πρόσχαρο πρόσωπο. Ήθελε πάντα να δίνει αισιοδοξία στον κόσμο και χαρά. Υπήρχε, λοιπόν, έντονη διένεξη σε πολλά θέματα με πολιτικούς. Όμως, τη μεγαλύτερη ευθύνη φέρουν άλλοι. Τον θυμάμαι ένα βράδυ να κάθεται στο γραφείο του και να διαβάζει εφημερίδα. Ξαφνικά σηκώνεται στεναχωρημένος από την καρέκλα και μου λέει: “Βρε Γιάννη, ξέρεις τι είναι άλλα να λέω στο κήρυγμά μου και άλλα να βλέπω να γράφουν στις εφημερίδες;”. Ο αδερφός μου έσκασε από τη στεναχώρια του. Δεν άντεχε να βλέπει να παραπληροφορούν τον κόσμο χρησιμοποιώντας το όνομά του». Τον ρωτάμε αν πιστεύει πως οι δύο καρκίνοι που βρέθηκαν μέσα του ήταν «μέσα στο σχέδιο δολοφονίας του».

«Οχι. Δεν πιστεύω πως τον σκότωσαν. Πιστεύω, όμως, ακράδαντα πως τον σκότωσε η παραγκώνισή του και το γεγονός ότι ήθελαν να τον βγάλουν αλλόφρονα με όσα του έγραφαν και του καταλόγιζαν. Και εκείνος ό,τι του καταλόγιζαν τα κρατούσε μέσα του βαθιά. Δεν τα εξωτερίκευε, παρόλο που υπέφερε ψυχικώς. Τώρα, όμως, τον θυμούνται όλοι και τον μνημονεύουν», λέει, κρατώντας μάλιστα σφιχτά ένα βιβλίο με τους λόγους του αδερφού του.   «Τα τελευταία του λόγια» Παρά τα χρόνια του, στην πολύωρη συζήτησή μας ο 90χρονος Γιάννης Παρασκευαΐδης θυμάται με κάθε λεπτομέρεια τις τελευταίες τραγικές στιγμές του αδερφού του καθώς και τα τελευταία του λόγια. Κομπιάζει και δυσκολεύεται να μιλήσει, μιας και η συγκίνηση για τον μονάκριβο αδερφό του είναι διάχυτη. «Ο αδερφός μου πέθανε πρωινές ώρες. Κοντά του ήταν συνεχώς ο διάκονός του.

Όταν πήγα κοντά του, ζητούσε να ζήσει. Είχε πίστη ότι κάτι θα άλλαζε, μιας και πήγε στο καλύτερο νοσοκομείο του κόσμου. Όμως, καταλάβαινε πως το τέλος του πλησιάζει. Και αυτό είναι το πιο τραγικό: να ξέρεις ότι έρχεται το τέλος σου και να μην μπορείς να πιαστείς από κάπου. Σκεφτείτε πόση δύναμη είχε μέσα του, που εκείνος μας έδινε κουράγιο. Θυμάμαι που μου είπε τελευταία: “Γιάννη, πίστη και κουράγιο για τους καιρούς που έρχονται”». Όπως λέει ο κυρ-Γιάννης σήμερα, τα λόγια του αδερφού του ήταν προφητικά και τώρα σχεδόν επιβεβαιώνεται σε μεγάλο βαθμό. «Ο αδερφός μου μιλούσε για “γενική έφοδο εναντίον της Ελλάδος” από το 2005 στους λόγους του και σήμερα φαίνεται πως επιβεβαιώνεται. Ήταν πολύ μορφωμένος άνθρωπος και έβλεπε μπροστά». 

http://linenet.gr:80/2015/10/40630/greece/sigklonizi-o-adelfos-tou-makariotatou-christodoulou/

 

Η συνέντευξη αυτή πάρθηκε Τρίτη, 03 Νοέμβρη 2015

Βίος και Μαρτύριο της Αγίας Φωτεινής και των συν αυτή Αγίων. Μέρος 6ο

Η Ορθόδοξη Εκκλησία συναρίθμησε την Αγία Φωτεινή και τη συνοδεία της στη σεπτή χορεία των μαρτύρων της αμωμήτου χριστιανικής μας πίστεως και την εξύμνησε μέσα από υμνογραφικά κείμενα, αφού Ακολουθία προς τιμήν της έχουν ποιήσει ο ιεροδιάκονος της Μητροπόλεως Σμύρνης Νεόφυτος, ο Υμνογράφος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, Γεράσιμος Μοναχός ο Μικραγιαννανίτης, ο οποίος έχει ποιήσει επίσης Παρακλητικό Κανόνα, Χαιρετιστηρίους Οίκους και Εγκώμια στην πολύαθλο Αγία, καθώς και ο Μέγας Υμνογράφος της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας, Δρ. Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας, ο οποίος έχει ποιήσει και Παρακλητικό Κανόνα, όπως και ο Υμνογράφος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, Ιερομόναχος Αθανάσιος Σιμωνοπετρίτης.

Τμήμα της αγίας κάρας της Αγίας ευρισκόμενο στη Μονή Γρηγορίου του Αγίου Όρους

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία ονόμασε την Αγία Φωτεινή μεγαλομάρτυρα και ισαπόστολο και καθιέρωσε να εορτάζει τη μνήμη της στις 26 Φεβρουαρίου, ενώ της έχει αφιερώσει και την Ε΄ Κυριακή από του Πάσχα, τη γνωστή ως «Κυριακή της Σαμαρείτιδος», κατά την οποία ενθυμούμεθα τον διάλογο του Ιησού Χριστού με την αμαρτωλή Σαμαρείτιδα, τη μετέπειτα μεγαλομάρτυρα και ισαπόστολο Αγία Φωτεινή. Άλλωστε μέσα από τον αξιοθαύμαστο αυτό διάλογο αναδεικνύεται το άφθαστο μεγαλείο της πίστεως και της μετανοίας, αφού ο Κύριος της αποκάλυψε ότι είναι ο Μεσσίας «Ἐγώ εἰμι ὁ λαλῶν σοι», ο Οποίος προσφέρει απλόχερα την αγάπη Του σε κάθε αμαρτωλό και περιφρονημένο άνθρωπο. Έτσι πρόσφερε και στη Σαμαρείτιδα το «ὕδωρ τό ζῶν», ενώ της αποκάλυψε ότι η αληθινή λατρεία του Θεού είναι η «ἐν Πνεύματι καί ἀληθείᾳ». Στον ευλογημένο χώρο του φρέατος του Ιακώβ, όπου διεξήχθη ο διάλογος του Κυρίου με τη Σαμαρείτιδα, έχει ανεγερθεί μεγαλοπρεπής ιερός ναός επ’ ονόματι της Αγίας, ο οποίος εγκαινιάσθηκε με κάθε επισημότητα στις 30 Αυγούστου 2008. Από τα ιερά λείψανα της Αγίας Φωτεινής σώζονται σε Μονές του Αγίου Όρους, τμήμα της τιμίας κάρας της στην Ιερά Μονή Γρηγορίου, μία ωλένη με άφθαρτη σάρκα στην Ιερά Μονή Παντοκράτορος, μία ωμοπλάτη και ένας εκ των ποδών της στην Ιερά Μονή Ιβήρων, ενώ αποτμήματα λειψάνων της φυλάσσονται στις Μονές Αγίας Λαύρας Καλαβρύτων, Κοιμήσεως Θεοτόκου Γηρομερίου Θεσπρωτίας και Κύκκου Κύπρου. Επίσης τμήμα της τιμίας κάρας της φυλάσσεται και στην παλαιοχριστιανική βασιλική του Αγίου Παύλου στη Ρώμη.

Ινιακό οστούν της Αγίας φυλασσόμενο στη βασιλική του Αγίου Παύλου στη Ρώμη. Διακρίνεται το νωτιαίο τρήμα.

Η Αγία μεγαλομάρτυς και ισαπόστολος Φωτεινή η Σαμαρείτιδα τιμήθηκε ιδιαίτερα στην ιστορική Σμύρνη της Μικράς Ασίας, όπου ο περικαλλής και περιώνυμος μητροπολιτικός ιερός ναός επ’ ονόματι της Αγίας στη συνοικία του Κάτω Μαχαλά αποτελούσε το ιερό παλλάδιο των Σμυρναίων και ήταν ο ωραιότερος και εντυπωσιακότερος ναός της πόλεως. Ο πρώτος ναός είναι άγνωστο πότε κτίσθηκε, αλλά υπήρχε ήδη από τον 17ο αιώνα. Μετά από σεισμούς και πυρκαγιές ανοικοδομήθηκε νέος ιερός ναός με επιβλητικό και εξαίρετης τέχνης μαρμάρινο κωδωνοστάσιο, το οποίο ανεγέρθηκε το 1856 από τον αρχιτέκτονα Ξ. Λάτρη και ανακαινίσθηκε το 1891. Ο περίφημος μητροπολιτικός ναός της Αγίας Φωτεινής Σμύρνης καταστράφηκε όμως ολοσχερώς κατά τη μικρασιατική καταστροφή του 1922. Το 1924 και μετά την εγκατάσταση των πρώτων προσφύγων από τη Σμύρνη της Μικράς Ασίας σε συνοικισμό των Αθηνών, ο οποίος μέχρι τότε ονομαζόταν «Ανάλατος» και κατόπιν μετονομάσθηκε σε Νέα Σμύρνη, αποφασίστηκε η κατασκευή ενός προσωρινού ξύλινου ναού επ’ ονόματι της Αγίας Φωτεινής, ο οποίος θα εξυπηρετούσε τις λατρευτικές ανάγκες των πρώτων οικιστών –προσφύγων στην περιοχή της Νέας Σμύρνης. Όμως η επιθυμία τους ήταν να ανεγερθεί ένας μεγαλοπρεπής ιερός ναός επ’ ονόματι της Αγίας, ο οποίος θα ήταν αντάξιος του περιωνύμου μητροπολιτικού ναού της Σμύρνης και θα αποτελούσε το σημείο ευλαβικής αναφοράς και προσκύνησης των εκ Σμύρνης της Μικράς Ασίας προσφύγων. Έτσι τον Οκτώβριο του 1924 θεμελιώθηκε ο νέος περικαλλής ιερός ναός, ο οποίος άρχισε να ανεγείρεται το 1931 με σχέδια του αρχιτέκτονα Αθανασίου Δεμίρη και στις 27 Οκτωβρίου 1940 εγκαινιάσθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρύσανθο (+28 Σεπτεμβρίου 1949). Το 1974 με την ίδρυση της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Σμύρνης καθιερώθηκε ο μεγαλοπρεπής ιερός ναός της Αγίας Φωτεινής Μητροπολιτικός Ναός της νεοσυσταθείσης Ιεράς Μητροπόλεως, η δε Αγία Φωτεινή είναι έκτοτε η πολιούχος, έφορος και προστάτιδα της Νέας Σμύρνης, προς τιμήν της οποίας τελείται λαμπρά πολυαρχιερατική πανήγυρη την Κυριακή της Σαμαρείτιδος. Αξιοθαύμαστος είναι και ο κειμηλιακός πλούτος στο εσωτερικό του ναού, αφού κοσμείται με αριστουργηματικό ξυλόγλυπτο τέμπλο, επισκοπικό θρόνο και άμβωνα, που αποτελούν έργα εξαίρετης ξυλογλυπτικής τέχνης των αρχών του 19ου αιώνα και προέρχονται από τον ιερό ναό του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου του Επάνω Μαχαλά της Σμύρνης. 
Τα κειμήλια αυτά χορηγήθηκαν κατόπιν ενεργειών του αειμνήστου Πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου και με τη συγκατάθεση της τουρκικής ηγεσίας και έφθασαν στην Ελλάδα στις 18 Οκτωβρίου 1944. Αξιοπρόσεκτο και εντυπωσιακό είναι και το θεμελιωθέν το 1990 και εγκαινιασθέν το 1998 επιβλητικό κωδωνοστάσιο, συνολικού ύψους 33μ., που κοσμεί τον προαύλιο χώρο του ιερού ναού, το οποίο αποτελεί πιστό αντίγραφο του περίφημου κωδωνοστασίου του ομωνύμου ναού της Σμύρνης και ανεγέρθηκε με δαπάνη του Κοινωφελούς Ιδρύματος «Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης». 

Η ευλάβεια όμως των Σμυρναίων και των Μικρασιατών προς την Αγία Φωτεινή τη Σαμαρείτιδα επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι οι πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν σε διάφορα μέρη της Ελλάδος φρόντισαν στο να ανεγείρουν ναούς επ’ ονόματί της. Έτσι στην περιοχή του Υμηττού (Χαραυγή) των Αθηνών, στον προσφυγικό συνοικισμό των Πατρών, στον προσφυγικό συνοικισμό Χρύσα της Ξάνθης, στην Παραλία της Κατερίνης, στη συνοικία Νεάπολη της Καβάλας, στον Εύοσμο της Θεσσαλονίκης τιμάται η Αγία Φωτεινή με ομώνυμους ενοριακούς ναούς. Αξιομνημόνευτος είναι ο από του έτους 1878 ενοριακός ναός της Αγίας Φωτεινής Ιλισσού που βρίσκεται στο κέντρο των Αθηνών πλησίον του αρχαίου ναού του Ολυμπίου Διός. Ο σημερινός ναός, ρυθμού τρίκλιτης ξυλόστεγης βασιλικής, ανοικοδομήθηκε το 1872 πάνω σε ερειπωμένο μικρό ναό που χρονολογείτο στις αρχές του 18ου αιώνα. Στη θέση του σημερινού ναού υπήρχε στην αρχαιότητα ναός της Εκάτης (περί το 166π.Χ.) και κατά τον 4ο αιώνα κτίσθηκε παλαιοχριστιανική βασιλική. Στον ιστορικό ιερό ναό της Αγίας Φωτεινής Ιλισσού, ο οποίος εγκαινιάσθηκε το 1985, φυλάσσονται παλαιές φορητές εικόνες της Αγίας Φωτεινής, ενώ στον προαύλιο χώρο του ναού κατασκευάστηκε κρήνη ως ανάμνηση του φρέατος του Ιακώβ, όπου έλαβε χώρα ο διάλογος του Ιησού Χριστού με τη Σαμαρείτιδα. 

Η Αγία Φωτεινή εορτάζεται επίσης πανηγυρικά στον τρισυπόστατο μεγαλοπρεπή ιερό προσκυνηματικό ναό της Αναστάσεως Χριστού στα Σπάτα Αττικής. Ο σημερινός ναός θεμελιώθηκε το 1956 και εγκαινιάσθηκε με την πρέπουσα εκκλησιαστική λαμπρότητα την Κυριακή της Σαμαρείτιδος 13 Μαΐου 2012. Ο πρώτος ναός θεμελιώθηκε το 1933 ύστερα από την κατά το έτος 1932 θαυμαστή εμφάνιση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού στην αείμνηστη Ελένη Δανιηλίδου (1909 – +…29 Οκτωβρίου 1973), η οποία αναδείχθηκε σύμφωνα με την εντολή Του το «σκεύος εκλογής» για την ανέγερση του πανσέπτου ιερού ναού της Αναστάσεως Χριστού Σπάτων. Η αποδιδόμενη τιμή στην Αγία Φωτεινή στο περιώνυμο Προσκύνημα του Χριστού Σπάτων οφείλεται στην κατ’ όναρ εμφάνιση της Αγίας στον εκ Κορωπίου Αττικής εργάτη Νικόλαο Αγάπη, ο οποίος εργαζόταν για την ανοικοδόμηση του ναού. Σ’ αυτόν η Αγία του έδωσε την εντολή να πάει να βρει στα Σπάτα την Ελένη και να πει στους επιτρόπους ο νέος ναός να αφιερωθεί τόσο στον Αναστάντα Κύριο όσο και στην Αγία Φωτεινή. Παρόλο όμως που πληροφορήθηκε η Ελένη την κατ’ όναρ εμφάνιση της Αγίας, δίσταζε να το ανακοινώσει στους επιτρόπους, μήπως και παρεξηγηθεί από τον κόσμο. Όμως η Αγία Φωτεινή παρουσιάσθηκε και στον ύπνο της Ελένης, εκφράζοντας για μία ακόμη φορά την επιθυμία της να συμπεριληφθεί στον ιερό ναό του Χριστού στα Σπάτα, ενώ την ενθάρρυνε να μην φοβάται τον κόσμο. 

Από το όνειρο ξύπνησε απότομα η Ελένη και τότε είδε μπροστά της ολόσωμη την Αγία Φωτεινή, η οποία της επανέλαβε την επιθυμία της, κατόπιν δε εξαφανίσθηκε μέσα σε μία φωτεινή νεφέλη. Μετά από αυτή την υπερφυή αποκάλυψη η Ελένη ανακοίνωσε στους επιτρόπους τα θαυμαστά αυτά συμβάντα και έτσι κατ’ εντολήν της ίδιας της Αγίας ο ανηγειρόμενος πάνσεπτος ιερός ναός του Σωτήρος Χριστού έγινε τρισυπόστατος και αφιερώθηκε στην Ανάσταση και Ανάληψη του Κυρίου και στην Αγία μεγαλομάρτυρα και ισαπόστολο Φωτεινή τη Σαμαρείτιδα. Είναι ενδεικτικό επίσης ότι πριν από την τοποθέτηση στον ναό των εφέστιων εικόνων της Αναστάσεως του Χριστού και της Αγίας Φωτεινής η ευσεβής και ενάρετη Ελένη είδε στον ύπνο της τον Κύριο και κάτω από Εκείνον τις δύο εικόνες. Της είπε μάλιστα ότι η μεν εικόνα της Αναστάσεως του Ιησού Χριστού δεν είναι και τόσο επιτυχημένη, ενώ η εικόνα της Αγίας Φωτεινής έχει ιστορηθεί με επιτυχία σύμφωνα με το πρωτότυπο σαν να είναι έτοιμη να μιλήσει, όπως ακριβώς την είδε στο φρέαρ του Ιακώβ. Μάλιστα προφήτευσε ότι η αριστουργηματική αυτή εικόνα θα μιλήσει μία ημέρα ενώπιον πλήθους πιστών. Γι’ αυτό και καθιερώθηκε στον ιερό προσκυνηματικό ναό Αναστάσεως Χριστού Σπάτων η τέλεση λαμπράς πανηγύρεως την Κυριακή της Σαμαρείτιδος (Ε΄ Κυριακή από του Πάσχα) προς τιμήν της Αγίας ενδόξου μεγαλομάρτυρος και ισαποστόλου Φωτεινής, η οποία από τα πρώτα χρόνια συγκέντρωνε πλήθος προσκυνητών από ολόκληρη την Αττική. 

Σημαντική είναι η τιμή της Αγίας Φωτεινής και στην Κρήτη, όπου αξιομνημόνευτος είναι ο επ’ ονόματί της περικαλλής ιερός καθεδρικός ναός στην Ιεράπετρα, ο οποίος θεμελιώθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1969 και εγκαινιάσθηκε στις 2 Μαΐου 1993. Στο όνομά της είναι αφιερωμένος επίσης ενοριακός ναός στην πόλη του Ρεθύμνου, ησυχαστήριο στα Ελληνοπεράματα (Λινοπεράματα) Μαλεβιζίου στην περιοχή του Ηρακλείου, το οποίο ιδρύθηκε το 1991 από τον αοίδιμο Αρχιεπίσκοπο Κρήτης κυρό Τιμόθεο (+…26 Ιουλίου 2006), όπου και ενταφιάσθηκε, καθώς και σπήλαιο στην περιοχή του χωριού Αβδού Ηρακλείου που βρίσκεται σε υψόμετρο 760μ. στο όρος Λουλουδάκι. Η Αγία Φωτεινή τιμάται επίσης στη Λέσβο με ομώνυμο ενοριακό ναό, ρυθμού τρίκλιτης βασιλικής, στο χωριό Συκαμιά, ο οποίος θεμελιώθηκε το 1859 και εγκαινιάσθηκε το 1861, αλλά και με διάσπαρτα ομώνυμα εξωκκλήσια στο νησί (Άγρα, Ακράσι, Αφάλωνας, Βασιλικά, Ερεσός, Κάτω Τρίτος, Λάμπου Μύλοι, Λισβόρι, Λουτρά, Μεσαγρός, Παππάδος, Σκόπελος, Σκάλα Πολυχνίτου). Αλλά και στη μυροβόλο και αγιοτόκο νήσο Χίο και συγκεκριμένα στην παραθαλάσσια περιοχή της Αγίας Φωτιάς πλησίον του Νεοχωρίου υπάρχει ο ναός της Αγίας Φωτεινής, ο οποίος πανηγυρίζει στις 12 Αυγούστου και ανεγέρθηκε στο σημείο, όπου σύμφωνα με την τοπική παράδοση ψαράδες που έσπευσαν να σβήσουν τη φωτιά που έβλεπαν, βρήκαν στον τόπο εκείνο, όπου είχε ήδη σβήσει η φωτιά, εικόνα της Αγίας. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η ύπαρξη στο ακριτικό νησί της Λήμνου τριών εξωκκκλησίων επ’ ονόματι της Αγίας Φωτίδος, μίας εκ των πέντε αδελφών της Αγίας Φωτεινής, τα οποία βρίσκονται στη Μύρινα, το χωριό Καλλιθέα και την ερημική περιοχή της Κώμης που βρίσκεται βορειοανατολικά του χωριού Ρωμανού, όπου τελείται προς τιμήν της παλλημνιακή πανήγυρη την 1η Αυγούστου. Αξιοπρόσεκτος και εντυπωσιακός είναι ο θεμελιωθείς το 1970 και εγκαινιασθείς το 1977 ιερός ναός της Αγίας Φωτεινής απέναντι από τον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Μαντινείας και σε απόσταση δώδεκα χιλιομέτρων από την Τρίπολη. Πρόκειται για έναν παράδοξο ναό, έργο του αρχιτέκτονα Κωνσταντίνου Παπαθεοδώρου, ο οποίος ξεχωρίζει για την πρωτότυπη αρχιτεκτονική του που συνδυάζει τον αρχαιοελληνικό ρυθμό με στοιχεία βυζαντινών επιρροών. Στο εσωτερικό του ναού υπάρχουν δύο παρεκκλήσια, αριστερά και δεξιά του ιερού, τα οποία συμβολίζουν τις κατακόμβες της Μήλου και της Ρώμης, ενώ υπάρχει και περίστυλη στήλη με ιδιαίτερη κατασκευή που απεικονίζει το φρέαρ του Ιακώβ. Επ’ ονόματι της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος είναι αφιερωμένη επίσης ανδρώα Μονή στον λόφο της Ευαγγελιστρίας στη συνοικία Πρόνοια του Ναυπλίου, καθώς και γυναικείο ησυχαστήριο στην Ύδρα. 

Η «θείῳ Πνεύματι καταυγασθεῖσα καί τοῖς νάμασι καταρδευθεῖσα παρά Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρος» μεγαλομάρτυς και ισαπόστολος Αγία Φωτεινή η Σαμαρείτις αποτελεί στους σημερινούς χαλεπούς καιρούς μας ένα ολόλαμπρο παράδειγμα προς μίμηση, αφού μας διδάσκει την ειλικρινή μετάνοια, τον συνεχή πνευματικό αγώνα, την ακλόνητη πίστη, την ηθική τελείωση, την κατάρριψη του εγωισμού, αλλά και την ανάγκη να αναζητήσουμε το «ζωήρρυτο ὕδωρ», το οποίο προσφέρει μόνο ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός με την απεριόριστη αγάπη και το άπειρο έλεος Του. Μόνο έτσι θα αξιωθούμε και εμείς να ζήσουμε μέσα στην πνευματική αγαλλίαση του Παραδείσου, όπως ακριβώς ζει και ευφραίνεται η μεγαλομάρτυς και ισαπόστολος Αγία Φωτεινή, η οποία χάρη στο «ὕδωρ τό ζῶν» αναγεννήθηκε σε πιστό ακόλουθο του Χριστού, αναλαμβάνοντας το κοπιώδες έργο της διδαχής του λόγου Του. 

Έγραψε ο Αριστείδης Γ. Θεοδωρόπουλος

Εκπαιδευτικός 

Βιβλιογραφία

  • Κάππα Μαξίμου Β., Αρχιμανδρίτου, Η Αγία Φωτεινή η Σαμαρείτις και Ισαπόστολος, Αθήναι 2001.

 

  • Παναγοπούλου Δημητρίου, Η Αγία Φωτεινή η Σαμαρείτις, Εκδόσεις Νεκτάριος Παναγόπουλος, Αθήναι χ.χ.

 

  • Τσακιρίδη Λαζάρου, Αγία Φωτεινή η Σαμαρείτισσα, Εκδόσεις Τέρτιος, Κατερίνη 1999.

Βίος και μαρτύριο της Αγίας Φωτεινής και των συν αυτή Αγίων. Μέρος 5ο

Ο Νέρωνας πολύ καλό παιδί, δηλητηρίαζε και εξόντωνε όποιον η καχυποψία και η αρχομανία του τον βεβαίωνε ότι θα τον αντικαταστήσει.

Ο ασεβής όμως Νέρων βλέποντας τα γενόμενα, πρόσταξε εξαγριωμένος να μείνουν οι άγιοι μέσα στη φυλακή τρία χρόνια, ώστε μέσα από δυσβάκτατες ταλαιπωρίες να βρουν φρικτό θάνατο. Μετά την έλευση των τριών ετών έστειλε ο βασιλιάς ανθρώπους στη φυλακή για να αποφυλακίσουν έναν υπηρέτη. Μπαίνοντας όμως στη φυλακή είδαν την Αγία Φωτεινή και τους συνακολούθους της να χαίρουν άκρας υγείας και να έχουν επανακτήσει την όρασή τους. Αλλά και ο χώρος της φυλακής είχε πλημμυρίσει άπλετο φως και άρρητη ευωδία, αφού είχε καταστεί οίκος, στον οποίο δοξολογείτο το όνομα του Θεού και πολλοί άνθρωποι που προσέτρεχαν, κατηχήθηκαν στην πίστη και βαπτίσθηκαν χριστιανοί από τους έγκλειστους αγίους. Στο άκουσμα αυτής της είδησης ο Νέρων έγινε έξω φρενών. Μάλιστα κατ’ εντολήν του οδηγήθηκαν οι άγιοι ενώπιόν του και αφού τους επέπληξε για το ότι κηρύττουν μέσα στη φυλακή το όνομα του Χριστού, τους απείλησε ότι θα τους υποβάλλει σε νέα φρικτά βασανιστήρια. Εκείνοι όμως του δήλωσαν με παρρησία: «Ἐκεῖνο ὅπερ θέλεις ποίησον, διότι ἡμεῖς δέν θέλομεν παύσει κηρύττοντες τόν Χριστόν, ὅστις εἶναι Θεός ἀληθινός καί ποιητής τοῦ παντός». Μόλις άκουσε αυτά ο παρανοϊκός βασιλιάς, πρόσταξε να σταυρώσουν τους αγίους κατακέφαλα και να ξύσουν τις σάρκες τους επί τρεις ημέρες μέχρι να διαλυθούν. Τους άφησαν μάλιστα κρεμασμένους και άλλες τέσσερις ημέρες. Όταν όμως οι δήμιοι πήγαν να δουν, εάν ζούσαν ακόμη, αμέσως τυφλώθηκαν, μόλις τους είδαν κρεμασμένους. Εκείνη τη στιγμή Άγγελος Κυρίου κατέβηκε από τους ουρανούς και αφού έλυσε τους μάρτυρες, θεράπευσε όλες τις πληγές τους. Τότε η Αγία Φωτεινή αισθανόμενη λύπη για την τύφλωση των δημίων, προσευχήθηκε στον Θεό για τη σωτηρία τους. Αμέσως επανέκτησαν το φως τους, γεγονός που τους έκανε να πιστέψουν στον Ιησού Χριστό και να βαπτισθούν χριστιανοί. 

Όταν όμως πληροφορήθηκε το γεγονός αυτό ο Νέρων, διέταξε εξοργισμένος να γδάρουν το δέρμα της Αγίας Φωτεινής, το οποίο έριξαν στο ποτάμι, ενώ την ίδια την έριξαν σ’ ένα πηγάδι. Αλλά και ο Σεβαστιανός, ο Φωτεινός και ο Ιωσής είχαν την ίδια τύχη, αφού και οι τρεις εγδάρησαν, ενώ τους έκοψαν ακόμα και τα γεννητικά τους όργανα, τα οποία έριξαν στα σκυλιά. Στις πέντε αδελφές της Αγίας Φωτεινής έκοψαν πρώτα τους μαστούς τους και κατόπιν έγδαραν το δέρμα τους. Αξιοθαύμαστη υπήρξε η γενναιότητα της Αγίας Φωτίδος που ήταν μία από τις πέντε αδελφές της πολυάθλου Αγίας Φωτεινής, η οποία όταν πήγαν να την γδάρουν, δεν ήθελε να κρατηθεί από κανέναν, αλλά μόνη της και με ανδρείο φρόνημα υπέμεινε το μαρτύριό της. Η μεγαλοψυχία και η γενναιότητα όμως που επέδειξε η Αγία Φωτίδα εξαγρίωσε ακόμη περισσότερο τον Νέρωνα, ο οποίος διέταξε να την δέσουν στις λυγισμένες κορυφές δύο δένδρων που είχαν ενώσει με τη βία και κατόπιν να τις αφήσουν να έρθουν στην πρότερή τους θέση. Το αποτέλεσμα ήταν να διαμελισθεί η ένδοξος μάρτυς σε δύο μέρη και να παραδώσει την αγία της ψυχή στον Θεό. Κατόπιν κατ’ εντολήν του Νέρωνα αποκεφαλίσθηκαν δια ξίφους οι υπόλοιποι μάρτυρες εκτός της Αγίας Φωτεινής, την οποία ανέσυραν από το πηγάδι και την έκλεισαν στη φυλακή. Όμως η πολύαθλος Αγία αισθανόταν πολύ μεγάλη λύπη, διότι δεν είχε αξιωθεί ακόμη του στεφάνου του μαρτυρίου, όπως οι υπόλοιποι. Γι’ αυτό και άρχισε να προσεύχεται στον Θεό, ο Οποίος της παρουσιάσθηκε και αφού την σφράγισε τρεις φορές με το σημείο του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, θεράπευσε όλες τις πληγές της. Μετά από πολλές ημέρες και αφού δόξασε το όνομα του Θεού, παρέδωσε στα χέρια Του την πάναγνη ψυχή της.