Ο άνθρωπος που απέδειξε ότι αριστερά και δεξιά είναι το ίδιο ψεύτικη, πλανητική ανήθικη, αλαζονική, υλιστική, άθεη, ψευτοπροοδευτική, εστιασμένη στη μεγάλη αμαρτία που λέγεται φιλελεύθερη οικονομία τιμωρήθηκε όπως του έπρεπε.

Σε τι συμφωνούν αυτοί οι δυο…

Το λαϊκό αισθητήριο λειτούργησε πολύ καλά στην περίπτωση Τσίπρα. Το ερώτημα που θέτουμε είναι: Θα  λειτουργήσει σωστά και στην περίπτωση του Κούλη; Θα αντιληφθεί έγκαιρα ο ελληνικός λαός ότι η ΝΔ είναι το ίδιο  διεφθαρμένη, ξενόδουλη και υποταγμένη στους δανειστές και στα γεωπολιτικά, ενεργειακά συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων (ΗΠΑ, Γερμανίας, κ.ά.) που διεκδικούν μέσω ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκής Ένωσης, την πλανητική κυριαρχία;

Το δεύτερο ερώτημα είναι, πότε θα αντιδράσει ο ελληνικός λαός ώστε να τιμωρήσει το έτερον μειράκιον, τπον γιο του αποστάτη ο οποίος ουδόλως διαφέρει, πλην μερικών λεπτομερειών, από τον Τσίπρα και το εθνοπροδοτικό κόμμα του. Μήπως ο ίδιος ο Κούλης δεν επιμένει ότι “η Συμφωνία δεν  μπορεί να ακυρωθεί”. Σχολιάζουμε εμείς, ούτε με δημοψήφισμα του ελληνικού λαού;

Θυμηθείτε, όλοι τους ψήφισαν τα προδοτικά μνημόνια

Ελπίζουμε κι ευχόμαστε, να ξεγυμνώσει τη ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και να τιμωρήσει έγκαιρα τον Κυριάκο που ψήφισε το 2ο και 3ο Μνημόνιο, την αδερφή του Ντόρα η οποία ψήφισε και το 1ο, και φυσικά οικογενειακά, εκ παραδόσεως γερμανόφιλοι από την εποχή του αποστάτη μπαμπά Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, είναι απολύτως σίγουρο πως από την ώρα που θα αναλάβει τα σκήπτρα της εξουσίας θα ενεργεί πάντα μετά από έγκριση της μανδάμ Αγέλας Μέρκελ.

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Μέρος 5ο

Από όλες τις συνέχειες που αναρτήσαμε ένα είναι σίγουρο, οι αιώνες αντιγράφουν αλλήλους. Η ανθρώπινη αμαρτία είναι ένα συνεχές γεγονός και η κάθαρσή δια της μετανοίας και της συγχωρέσεως η μόνη λύση μπροστά στα πόδια ενός δίκαιου, εμπνευσμένου, πλήρους πνεύματος Αγίου και Σοφίας ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΌΥ ΠΑΤΈΡΑ.

Δυστυχώς στην κρίσιμη τούτην ώρα αν δεν ΕΝΩΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ και δεν μετανοήσουν σαν τους Νινευίτες ΟΜΑΔΙΚΑ, το τέλος μας ιστορικά, πολιτισμικά, εθνικά, δημογραφικά, διαφαίνεται επικείμενο…

Σώπασε κυρά δέσποινα και μη πολυδακρύζεις, πάλι με χρόνια και καιρούς, πάλι δικά μας θάναι. Είθε…

Ας δώσουμε λοιπόν τα χέρια και ας προσευχηθούμε “εδώ είμαστε όλοι ενωμένοι Στρατηλάτισσα  Παναγία μας,  κάνε το θαύμα σου σώσε για μια ακόμη φορά το ταλαίπωρο Έθνος των Ελλήνων”.

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Πήραν την Πόλιν πηραν την και την αγιά Σοφιά μας, το καύχημα της Ρωμηοσύνης!

ΜΕΡΟΣ  4ον

3. ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΕΠΟΧΗΣ (Συνέχεια 3ου μέρους)

8ον/. Πνευματική Ερημία των λεγομένων Πνευματικών ταγών και του Εκπαιδευτικού προσωπικού, ΟΛΩΝ των βαθμίδων εκπαιδεύσεως

α. Οι Πνευματικοί ταγοί (και των τριών βαθμίδων Εκπαιδεύσεως):

• Μετέτρεψαν ή ανέχθηκαν την μετατροπήν των Εκπαιδευτικών και Πνευματικών Ιδρυμάτων σε θερμοκήπια αμαθείας, αφελληνισμού και αντιχριστιανισμού. Δεν ομιλούν στους εκπαιδευομένους ούτε για το Ελληνικόν Έθνος και το μεγαλείο του, ούτε για την συνταγματικώς κατοχυρωμένη, τουλάχιστον μέχρι τώρα, κρατούσα Ορθόδοξη Πίστη και την Ελληνοχριστιανική Διαπαιδαγώγηση (Άρθρον 16 του ισχύοντος Συντάγματος).
• Μετασχημάτισαν την Ελληνική γλώσσα σε μωσαϊκοποιημένο εργαλείο παρά φύση βιασμού της, και κατέστρεψαν το Ελληνικόν ήθος και το Ορθόδοξον πνεύμα.

Η διαστροφή της Θεόμορης Ελληνικής Γλώσσης, σε συνδυασμό με την λεξιπενία των λεγομένων πνευματικών και ακαδημαϊκών διδασκάλων (κραυγαλέως φανερόν σημείον των καιρών μας), αποτελεί μία από τις βασικότερες αιτίες της πνευματικής ερημίας, της πνευματικής ηγεσίας της χώρας.1

• Ναρκοθέτησαν όλες τις ατραπούς της αληθείας και τις προσβάσεις προς τις πηγές αληθούς γνώσεως και έρριψαν άπλετο «φως» σε μία λεωφόρο σκοταδισμού, πλαστογραφημένης και παραποιημένης Γραμματείας-Απάτης («απόκρυφη» γραμματεία κυρίως των πρώτων μ.Χ. αιώνων, συγγραφή συμβατικής ιστορίας, Θεοποίηση της επιστήμης/ επιστημονικολογία, πνευματική «αναγέννηση» της Δύσεως / αντιχριστιανική κοσμοθεώρηση, «διαφωτισμός»/σκοταδισμός, λογικοκρατία, κλπ.), την οποίαν χαρακτήρισαν «ανθρωπιστική» και δογματικώς, ως μοναδική διέξοδο στην αναζήτηση της γνώσεως και της αληθείας !!!
• Διδάσκουν με την μορφή δόγματος την απαράδεκτη και αντιεπιστημονική θεωρία της αυτομάτου γενέσεως και εξελίξεως και απαξιώνουν/αρνούνται την Δημιουργία της Κτίσεως από τον Θεόν Δημιουργόν-Κτίστην, όπως αναφέρεται στην Αγία Γραφή, όταν τα ΠΑΝΤΑ στην Κτίση μαρτυρούν την ύπαρξη Δημιουργού.
• Προσκολλώνται αποκλειστικώς στην διδακτέα ύλη που περιλαμβάνεται στα εγχειρίδια, τα οποία συντάσσονται από «ειδικούς» επιστήμονες, τουτέστιν ανθρώπους του Συστήματος, αμοιβομένους αδρώς, και στα οποία (εγχειρίδια) :

–Δεν παρουσιάζονται οι αλήθειες αφορώσες στην γενεαλογία των Ελλήνων, τους διαχρονικούς εχθρούς του Γένους, τους σημαντικώτερους ενδόξους ή μη, ιστορικούς σταθμούς της Ελληνικής ιστορίας, τα αληθή αίτια και αφορμές, τόσον των δύο παγκοσμίων πολέμων, όσον και των πολέμων της Ελλάδος διαχρονικώς (προχριστιανικώς και μεταχριστιανικώς), τους πρωταγωνιστές των εθνικών και εκκλησιαστικών αγώνων, την πολιτική ιστορία των Ελλήνων από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, τα αίτια των εθνικών διχασμών, την Ορθόδοξη πίστη και τις πλάνες-απάτες ΟΛΩΝ των ανθρωπίνων θρησκειών, κλπ.

–Καταγράφονται παραποιημένα-πλαστογραφημένα γεγονότα και χαλκευμένα στοιχεία για πρόσωπα-πρωταγωνιστές των γεγονότων, με αποτέλεσμα οι σύγχρονοι Έλληνες,ιδιαιτέρως οι Ελληνόπαιδες:

.Να αγνοούν την αληθινή ιστορία των προγόνων τους και τις σελίδες δόξης τους Έθνους τους.

.Να πληροφορούνται ή διδάσκονται μόνον όσα ψευδή, παραπλανητική, πλαστογραφημένα ανθελληνικά στοιχεία περιλαμβάνονται στα κείμενα που επιβάλλει το Σύστημα, ως ιστορικά γεγονότα, με παράλληλη διδακτέα ύλη εγκυκλοπαιδικής α-παιδείας και αντιγνώσεως.

.Να δέχονται ή ανέχονται, χωρίς να τους παρέχεται δυνατότητα διαλόγου ή αντιλόγου, μέσα από τις σελίδες των εγχειριδίων, την προβολήν κοινωνικών προτύπων και πρωταγωνιστών, δήθεν, ατόμων διεστραμμένων, ανθελλήνων, αντιχριστιανών και άλλων, των οποίων οι αρχές και οι δραστηριότητές τους στον δημόσιον και ιδιωτικόν βίον τους, είναι αντίθετα προς την ανθρώπινη φύση, τον διαχωρισμό των δύο φύλλων και την κοινωνική ηθική.

• Δεν αντιδρούν και μάλλον προωθούν αμέσως ή εμμέσως την παράλογη αντίληψη ότι ο Ευρωπαίος υπερέχει ή είναι ισοδύναμος του Έλληνος λες και ο Ευρωπαίος είναι έννοια εθνική, φυλετική ή πνευματική, συγκρίσιμη με αυτήν του Έλληνος. Έτσι η νέα ευρωπαϊκή τυραννία, υποχρεώνει τον Έλληνα να προσαρμόζεται στα λεγόμενα ευρωπαϊκά πρότυπα, τα κατασκευαζόμενα από τις σκοτεινές δυνάμεις του Συστήματος.
• Στέρεψαν σκοπίμως τις πηγές πνευματικών ηγετών και προτύπων και αντί να ποτίζουν τις ψυχές των ελληνοπαίδων με το «ύδωρ της ζωής» που είναι ο Ιησούς Χριστός, τα παραδείγματα των φωτισμένων Πατέρων, των μαρτύρων της Πίστεως και της Εθνικής Ελευθερίας, τις δηλητηριάζουν με «τα άθεα γράμματα», το «μολυσμένο νερό» ιδεών, αρχών και αξιών, που διετύπωσαν δήθεν ανθρωπιστές και «φωτισμένα μυαλά» «παγκοσμίου κύρους», που αντλείται από τα ανθελληνικά-μισελληνικά-αντιχριστιανικά υδραγωγεία της Νέας Εποχής.2

β. Το εκπαιδευτικόν προσωπικόν όλων των βαθμίδων εκπαιδεύσεως, από εγκληματική αδιαφορία τόσον στην έρευνα όσον και στην εμβριθή μελέτη της Ελληνικής Ιστορίας, από ασυγχώρητο φόβο για πιθανή απώλεια της διδασκαλικής θέσεως ή καθηγητικής έδρας, από πνευματική ένδεια και αγνωσία, λόγω αποκλειστικής προσκολλήσεώς τους στην συμβατική Ιστορία ή εξ αιτίας διεθνιστικών πολιτικών πεποιθήσεών τους, που χαρακτηρίζουν την πλειονότητα από αυτούς:

–ΑΔΥΝΑΤΕΙ να προσεγγίσει την αλήθεια, να προβάλλει το αληθινό Ελληνικό πνεύμα και να διδάξει το Εθνικό φρόνημα. ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ ή μάλλον πολεμά την Ορθόδοξη Πίστη.

–ΕΜΦΑΝΙΖΕΙ έντονα σημάδια ελλείψεως παιδείας, απουσίας αρετής, αμαθείας, αγραμματοσύνης, αγνοίας της Ελληνικής γλώσσης.

–ΘΕΩΡΕΙ την Παιδείαν ως μέσον προς αποθησαυρισμόν γνώσεων και μόνον. Τοιαύτη θέση αποτελεί παράνοιαν και μανίαν, καθ’ όσον οι μεν γνώσεις μόνες τους, ματαιοδοξίας λαμπρότητα δύνανται να επιδείξουν, η δε παιδεία όπως και η επιστήμη, εάν δεν υπηρετεί ανωτέρους ηθικούς και κοινωνικούς σκοπούς, καθίσταται αλαζονείας τρόπος και δυνάστης ζωής.

–ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την Εθνική Παιδεία (Ελληνοχριστιανική αγωγή) και στην θέση της προβάλλει την μετασχηματισμένη σε Διεθνιστικό/Κοσμοπολίτικο Ψευδοανθρωπιστικό εργαλείο καταστροφής του Ελληνικού ήθους και πνεύ-ματος, αφελληνισμένη Ευρωπαϊκή/Ανθρωπιστική Α-παιδεία.

–ΔΕΝ ΔΙΔΑΣΚΕΙ πλέον για Πατρίδα, Έθνος, Γένος, Ελληνισμό, Ρωμηοσύνη, Ρωμανία, Ορθόδοξη Πίστη, αλλά εξυμνεί την Εθνοκτόνον Παγκοσμιοποίηση, τον Θεοποιημένον Ανθρωπισμόν, τον μηχανισμόν πολτοποιήσεως των λαών (Πολυπολιτισμόν), τον Ξενόφερτον «Διαφωτισμόν» (βλέπε Σκοταδισμόν), τον ισωπεδωτικόν Οικουμενισμόν, τον εθνοδιαλυτικόν Διεθνισμόν και την ασύδοτη Ελευθερία (Αναρχισμόν και Ανομίαν).

Έτσι, οι Ελληνόπαιδες δεχόμενοι ένα καταιγισμό «γνώσεων» περί κόσμου, Ανθρωπισμού, Ελευθερίας και Δημοκρατίας, όπως τις εννοούν και διδάσκουν οι εχθροί της πίστεως και του Ελληνισμού, αναγκάζονται να παρακάμπτουν την οδό της αληθούς γνώσεως περί Ήθους, αρετής, Έθνους και Πίστεως και να ακολουθούν ατραπούς Αντιγνώσεως, Εθνικής Λήθης, πνευματικού σκότους, ψευδαισθήσεων, ηθικής καταπτώσεως και θρησκευτικής αλλοτριώσεως.

9ον/. Οικουμενισμός-Παγκοσμιοποίηση

Αποδοχή της Παγκοσμιοποιήσεως και του Συγκρητιστικού Οικουμενισμού σημαίνει:

–Αυθαίρετη θεώρηση της οντολογικής υπάρξεως του ανθρώπου και της δημιουργίας του κόσμου (Διδασκαλία εξελικτικής θεωρίας με την μορφή δόγματος), απορριπτομένης της θεωρίας, έστω, του Θεού/Δημιουργού-Κτίστη των πάντων.

–Συμπόρευση / συμπροσευχή και συλλειτουργία των εκπροσώπων της κρατούσης και επισήμου θρησκείας, με εκπροσώπους των άλλων θρησκευτικών / παραθρησκευτικών δογμάτων, μέχρι την καθιέρωση μιάς κοινής παγκόσμιας θρησκείας, για όλους τους λαούς.

–Ανάμιξη πολιτισμών και λαών/φυλών και δημιουργία μιας πολυφυλετικής και πολυπολιτισμικής κοινωνίας, καταργουμένων των ιστορικών και φυσικών διακρίσεων λαών-φυλών-πολιτισμών.

–Σταδιακή απώλεια της Εθνικής και θρησκευτικής ταυτότητος/ ιδιοπροσωπείας.

–Σιωπηρή συμφωνία ή ανοχή στην επιβολή ενός σχεδίου ολοκληρωτικής υποταγής ανθρώπων-λαών-εθνών, σε μία Παγκόσμια υπερκυβέρνηση με το πρόσχημα της παγκόσμιας ειρήνης, αδελφότητος και ευημερίας, για την οριστική, όπως λένε οι παγκοσμιοποιητές και κοσμοκράτορες, απαλλαγή των ανθρώπων από τα δεινά τους. Θεωρία την οποίαν η ιστορία, απέδειξε ουτοπία και φενάκη.

–Απόρριψη ή αποσιώπηση της Οικουμενικότητας του Ελληνισμού. Περιθωριοποίηση ή επιλεκτική στοχοποίηση της Ορθοδοξίας, επειδή η Ορθοδοξία:

.Καταδικάζει τις ιδέες και διακηρύξεις των Οικουμενιστών.

.Αποκαλύπτει τα σχέδια των νωτοφόρων της Νέας Εποχής.

.Καταρρίπτει τον μύθο περί Εξελικτικής Δημιουργίας του κόσμου.

.Διδάσκει την λατρεία του Τριαδικού Θεού ως του μόνου αληθινού Θεού και Δημιουργού των Πάντων, εκ του μηδενός.

–Κατηγοριοποίηση της Ορθοδοξίας ως μιας Θρησκειολογικής συνιστώσας και όχι ως της μοναδικής οδού της Αληθείας. Δηλαδή, ως μίας ανθρώπινης θρησκείας όπως όλες οι άλλες γνωστές «μονοθεϊστικές» και λοιπές λιγώτερον γνωστές. Η αναγνώριση της Ορθοδοξίας ως επισήμου θρησκείας του Ελληνικού Κράτους, συνταγματικώς κατοχυρωμένης, στην πράξη αποδεικνύεται τυπική. Ουσιαστικώς η Ορθοδοξία «αναχωνεύεται» με όλες τις άλλες θρησκείες, στο χωνευτήρι του Οικουμενισμού.

–Άρνηση της Αυθεντίας και Θεοπνευστίας μέρους ή ολόκληρης της Αγίας Γραφής. Παραλλήλως αμφισβήτηση ή άρνηση της Θεότητος του Ιησού Χριστού τον οποίον (Ιησούν), αρκετοί θεωρούν ως ένα ιστορικό πρόσωπο, ως Μύστη στο ιστορικό γίγνεσθαι, όπως ο Βούδδας, ο Κομφούκιος, ο Μωάμεθ, κ.α.

–Απόρριψη ή αμφισβήτηση των δογμάτων της Ορθοδοξίας και αντικατάστασή τους από «αρχές» παγκόσμιας αποδοχής, όπως λένε, βασιζόμενες στην Αγάπη, Κατανόηση, Ανεκτικότητα, Ειρήνη, Παγκόσμια Αδελφοσύνη, κοινούς λατρευτικούς κανόνες, με την σημασία που καθορίζουν οι Οικουμενιστές/Παγκοσμιοποιητές στις «αρχές» τους.

–Επιβολή μιας παγκόσμιας θρησκείας στην οποία θα λατρεύεται Ένα Υπέρτατο Όν ή ένας Θεός (γενικώς) αγνώστου ονόματος, ταυτότητος και Ιδιωμάτων.

Υπάρχουν άραγε πολίτες τόσον αδαείς, ανόητοι, τυφλίνες που δεν αντιλαμβάνονται σε ποιες αντεθνικές ατραπούς, κοινωνικά αδιέξοδα, και «κρήνες» απογαλακτισμού από την Ορθοδοξία, οδηγούν οι θεωρίες περί Οικουμενισμού και Παγκοσμιοποιήσεως;

Δυστυχώς υπάρχουν και αρκετοί μάλιστα..Αυτό είναι ένα από τα αποτελέσματα της ανενόχλητης προπαγάνδας περί Οικουμενισμού και Παγκοσμιοποιήσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, την μεγαλύτερη και ακεραίαν ευθύνη, φέρει ο Αποστάτης της άπαξ παραδοθείσης Πίστεως, η σημερινή Διοίκηση της Ελλαδικής Εκκλησίας.

10ον/. Υποκριτική, ανθελληνική, προδοτική στάση της προτεσταντικής και Φραγκοπαπικής Δύσεως, στα κρίσιμα Εθνικά μας ζητήματα.

α. Η υποκριτική και ανθελληνική στάση των δυτικών και των λεγομένων συμμάχων μας, απέναντι στα εθνικά μας θέματα, μεταπολεμικώς, απεδείχθη εμπράκτως στις εξής κρίσιμες περιόδους του Ελληνικού Έθνους:

1/. Στο θέμα της Ελληνικής Βορείου Ηπείρου, την οποίαν παρέδωσαν ετσιθελικώς, στους Σκιπετάρους ληστάρχους .

2/. Κατά την διάρκειαν του συμμοριτοπολέμου, του επιλεγομένου από τους Συστημικούς, «εμφυλίου» πολέμου, υποστηρίζοντες ισοδυνάμως αμφότερες τις αντιμαχόμενες πλευρές, την νόμιμη κυβέρνηση με τον Εθνικόν στρατόν και τους αναρχοληστοσυμμορίτες, εθνοδιαλυτές, και επίδοξους ανατροπείς της νόμιμης κυβερνήσεως.

3/.Στα θλιβερά γεγονότα της Κωνσταντινουπόλεως, τον Σεπτ. 1955 (δολοφονίες Ελλήνων, βιασμοί Ελληνίδων, καταστροφές-λεηλασίες Ελληνικών περιουσιών, πογκρόμ-διωγμοί Ρωμηών της Πόλης, υπό τα απαθή βλέμματα όλων των υποτιθέμενων φίλων και συμμάχων).

4/. Στο Κυπριακό ζήτημα με την δημιουργίαν του δήθεν ανεξάρτητου Κυπριακού κράτους (1959-1960), με την υπογραφήν συνθηκών, στις οποίες, κατ’απαίτησή τους, ενέταξαν την Τουρκίαν ως «εγγυήτριαν δύναμη»..

Από που και έως πού, εγγυητές οι βάρβαροι Τούρκοι, άθλιοι «φίλοι» και άσπονδοι «σύμμαχοι» ;

5/. Στην περίοδον της Κυπριακής τραγωδίας (1974), με την Τουρκική εισβολή και την ένοχη ανοχή τους, μέχρι σήμερα, στην κατοχήν του 37% της Κύπρου από τα Τουρκικά στρατεύματα.

6/. Στην επιμονή τους για δήθεν μόνιμη λύση του Κυπριακού, αρχικώς με το κατάπτυστον σχέδιον Ανάν, και στην συνέχεια με τις αφόρητες πιέσεις προς την Ελληνική πλευρά μονομερώς, να δεχθεί ουσιαστικώς διχοτομική λύση, χωρίς να προηγηθεί αποχώρηση των Τουρκικών στρατευμάτων.

7/. Στο θέμα της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων, με την επιβολή του ονόματος της Μακεδονίας και ταυτοχρόνως αποδόσεως «μακεδονικής» γλώσσας και ταυτότητος. Όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες, το υποτιθέμενον Χριστιανικόν Βατικανόν και όχι μόνον, ανεγνώρισαν από πολύ ενωρίς, το κρατίδιον των Σκοπίων με το όνομα Μακεδονία και μετά την υπογραφή της επαίσχυντης συμφωνίας των Πρεσπών, με το όνομα: «Βόρεια Μακεδονία».

8/. Στην διαχρονικώς και απαραδέκτως χαλαρή στάση τους, στις καθημερινές προκλήσεις, παραβιάσεις-παραβάσεις του εθνικού θαλάσσιου και εναέριου χώρου καθώς και τις απειλές κατά της Ελλάδος και της Κύπρου.

β. Στην εποχή μας καθιστάμεθα μάρτυρες της εμφανώς υποκριτικής και αμετάβλητης φιλοτουρκικής, φιλοσκιπετάρικης, και φιλοσκοπιανής στάσεως της Δύσεως και των λεγομένων συμμάχων μας, σε όλα τα Εθνικά μας θέματα (Σκοπιανό, Κυπριακό, Βορειοηπειρωτικό, Αιγαίον, Ενεργειακά δικαιώματα, επιθετική στάση της Τουρκίας, κλπ).Τα παραδείγματα είναι πολλά, γνωστά κατά κόρον δημοσιοποιημένα και τόσον εμφανή στον Ελλαδικό και διεθνή ορίζοντα, ώστε να μην χωρούν αμφισβητήσεως.

11ον/. Εμφανής στρατιωτική υπεροχή (ποσοτική) των Νέο-Οθωμανών (Ψευδο-νεοτούρκων) και συνεχείς προκλήσεις τους στην θάλασσα του Ελληνικού Αιγαίου Πελάγους.

Πολλές φορές οι αριθμοί και τα μεγέθη μιλάνε από μόνοι τους. Για την μέτρηση της στρατιωτική ισχύος μιας χώρας, είναι απαραίτητοι για κάθε επιτελείο. Στην περίπτωση Ελλάδας–Τουρκίας οι αριθμοί είναι σαφέστατα με το μέρος της γείτονος, σύμφωνα με αμερικανική ιστοσελίδα.

To globalfirepower.com είναι μια ιστοσελίδα που υπολογίζει την στρατιωτική ισχύ των χωρών. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα, η τελική κατάταξη λαμβάνει υπόψη πάνω από 50 παράγοντες. Η υπεροπλία δεν προκύπτει μόνο από την καθαρή αριθμητική υπεροχή, αλλά κυρίως από το είδος των οπλικών συστημάτων (π.χ. 100 ναρκαλιευτικά είναι κατώτερα από 10 αεροπλανοφόρα). Τα πυρηνικά οπλοστάσια δεν υπολογίζονται αλλά οι χώρες που τα διαθέτουν κερδίζουν ένα πλεονέκτημα στον Δείκτη Ισχύος τους (Power Index). Λαμβάνονται υπόψη γεωγραφικοί παράγοντες, πλουτοπαραγωγικές πηγές, βιομηχανία κ.ο.κ. Σημαντικό πλεονέκτημα αποτελεί το μέγεθος του στρατού. Οι πολυπληθείς χώρες έχουν εύλογο πλεονέκτημα.

Δίπλα από κάθε χώρα παρατίθεται και ο δείκτης ισχύος της με το 0 να αποτελέι το τέλειο σκορ. Η Τουρκία έχει δείκτη ισχύος 0,2623, ενώ η Ελλάδα 0,5147. Με λόγο 1/1,96, η Τουρκία σύμφωνα με την ιστοσελίδα διαθέτει διπλάσια, σχεδόν, στρατιωτική ισχύ από την Ελλάδα.

Πηγές πληροφοριών για τον υπολογισμό των δεδομένων αποτελούν η CIA, το World Factbook, το Wikipedia, ιστοσελίδες οργανισμών, τα ΜΜΕ και συνεισφορές χρηστών.

Η Ελλάδα για το 2016, καταλαμβάνει την 28η θέση σε σύνολο 126 χωρών, ανάμεσα στην Ισπανία και την Σουηδία, με την Τουρκία να βρίσκεται στην 8η θέση, πάνω από την Γερμανία. Τις πρώτες θέσεις καταλαμβάνουν, όπως είναι αναμενόμενο οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Κίνα, ενώ ακολουθούν η Ινδία, η Γαλλία, η Βρετανία και η Ιαπωνία στην 7η θέση.

Μια σύγκριση Ελλάδας-Τουρκίας δείχνει μεγάλη υπεροχή της Τουρκίας σε όλα τα επίπεδα. Στον σπουδαιότερο τομέα, το ανθρώπινο δυναμικό, ο τουρκικός στρατός, υπερτερεί με 410.500 μάχιμους στρατιώτες έναντι 180.000 στην Ελλάδα. Η Τουρκία διαθέτει 185.000 άνδρες σε εφεδρεία, ενώ η Ελλάδα 280.000 – ένας από τους ελάχιστους τομείς που υπερτερεί. Ωστόσο, η Τουρκία διαθέτει 35 εκ. κατάλληλους προς στράτευση άνδρες έναντι 4 εκ. της Ελλάδας, ενώ κάθε χρόνο 1.36 εκ. Τούρκοι φτάνουν σε στρατεύσιμη ηλικία, έναντι 105.000 Ελλήνων.

Αν και οι δύο χώρες διαθέτουν ίσο αριθμό μαχητικών αεροσκαφών (206 προς 207), η Τουρκία διαθέτει διπλάσιο αριθμό ελικοπτέρων (445 προς 224) και διπλάσιο αριθμό μεταγωγικών (439 προς 215) με μια συνολική αναλογία αεροσκαφών όλων των τύπων 6 προς 10.

Διπλάσια δύναμη διαθέτει η Τουρκία και σε άρματα μάχης. 3.778 τανκς έναντι των 1.556 ελληνικών, 7.550 θωρακισμένα οχήματα έναντι 4.209 ελληνικών και 1.013 αντιαρματικά έναντι των 547 ελληνικών.

Οι στόλοι των δύο χωρών παρουσιάζονται ισοδύναμοι σε γενικές γραμμές με την Τουρκία να διαθέτει μεγαλύτερο αριθμό μικρότερων σκαφών (συνολικά 194 έναντι των 115 ελληνικών).

Όμως η Τουρκία έχει τριπλάσιο προϋπολογισμό αμυντικών δαπανών, ύψους 18 δις δολ., έναντι 6 δις δολ. της Ελλάδος, πενταπλάσια εργατική και συγκριτική αγοραστική δύναμη, και συντριπτικά μεγαλύτερη παραγωγή και στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου. 

Με την στρατιωτική εισβολή το 1974 και την εφαρμογή πολιτικής εθνοκαθάρσεως και εποικισμού στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα της Κύπρου, η Τουρκία έκανε το πρώτο βήμα στην υλοποίηση του στρατηγικού της στόχου για τον έλεγχο ολόκληρης της νήσου. Η συνεχιζόμενη παραμονή των Τουρκικών Δυνάμεων Κατοχής, ΧΩΡΙΣ ΕΝΟΧΛΗΣΗ από την ….ανθρωπιστική και ….δημοκρατική Διεθνή κοινότητα, συνιστά την σημαντικότερη απειλή για την ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, και κατ’ επέκταση του ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, η οποία στηρίζεται στην Εθνική Φρουρά και την συνδρομή των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, σε περίπτωση κρίσεως ή πολέμου.

12ον/. Ανθελληνικός ρόλος του Διεθνούς Σιωνισμού, εγχωρίως (ΚΙΣ) και διεθνώς (των Ταλμουδιστών Ιουδαίων, Δανειστών και Τραπεζιτών)

Πολλάκις έχομεν αναφερθεί στο θέμα της ανθελληνικής δράσεως του Διεθνούς Σιωνισμού, κυρίως στα Εθνικά μας θέματα, με συγκεκριμένα στοιχεία και πολλές πηγές και δεν προτιθέμεθα να επανέλθουμε. Εάν αναλογισθεί κανείς ότι το λεγόμενο Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (Κ.Ι.Σ.), αποτελεί τον πυρήνα των ευρισκόμενων στην Ελλάδα Σιωνιστών, καθώς σύμφωνα με δήλωση του μεταστάντος προέδρου του Ι. Λόβιγγερ (περιοδικό ”Χρονικά”, Ιανουάριος 1985), «ο εν Ελλάδι εβραϊσμός υπήρξε ανέκαθεν σιωνιστικός», σε συσχετισμό με την δήλωση του ιδίου ότι «ο Σιωνισμός συνιστά ένα εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα», διαφαίνεται ευκρινώς η επικινδυνότητα της Σιωνιστικής διεισδύσεως στον ελλαδικό χώρο.

Ήδη από το 1946, ανασυστάθηκε το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο, με αρχική του αξίωση να μεταβληθεί ο Αστικός Κώδικας. Η αλλαγή αυτή, είχε ως βασικό στόχο την ψήφιση ειδικού νόμου, βάσει του οποίου οι περιουσίες των αποθανόντων εβραίων, χωρίς συγγενείς, περιέρχονταν στο Κ.Ι.Σ., χωρίς μάλιστα αυτό να υποχρεούται να πληρώσει φόρο κληρονομιάς.3

Θα πρέπει να επισημάνουμε, ότι εντός των κόλπων του Κ.Ι.Σ. λειτουργούν το παράρτημα της Σιωνιστικής Διεθνούς Οργανώσεως “Μπένε Μπερίτ”, η δράση της οποίας είναι ιδιαίτερα ζωτική, σε παρασκηνιακό επίπεδο ανά τον κόσμον, καθώς και η «Ένωση Σιωνιστών Ελλάδας».

Είναι γνωστός ο ανθελληνικός ρόλος του Διεθνούς Σιωνισμού (αυτονομία της Μακεδονίας υπό Εβραϊκή διοίκηση, υποστήριξη των Βουλγάρων για την «Μακεδονία του Πιρίν», Μικρασιατική καταστροφή, Κυπριακό, Ανεξάρτητη Κρήτη, κλπ), αλλά και η ανθελληνική προπαγάνδα που διεξάγεται σήμερα σε εκπαιδευτικά ιδρύματα του εξωτερικού για τα μείζονα εθνικά μας θέματα (Μακεδονικό, Ελληνικότητα της μακεδονίας, κλπ), χρηματοδοτούμενα από Σιωνιστές, με επικεφαλής τον γνωστόν μισέλληνα Τζωρτζ Σόρος.

Τέλος σημειώνεται ότι, ένα από τα κόμματα των τοποτηρητών της ξενοκρατίας στην χώρα μας είναι το ΚΚΕ, το οποίον ιδρύθηκε από τους Εβραίους όπως οι ίδιοι παραδέχονται («Χρονικά», επίσημο όργανο του ΚΙΣ, τ. Σεπτ.-Οκτ. 1992, σ. 13-14). Τα ΚΚΕ, μέχρι σήμερα, ΔΕΝ έχει δηλώσει έμπρακτη και δημόσια μετάνοια, για τα εγκλήματα που διέπραξε και τις αντεθνικές ενέργειες στις οποίες προέβη, διαρκούντος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και μετά απ’ αυτόν, σε βάρος του Ελληνισμού και της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Με τους πράκτορες του Διεθνούς Σιωνισμού στα σπλάχνα μας και μηχανήματα της ΕΥΠ, Ισραηλινής κατασκευής και προελεύσεως, για παρακολουθήσεις, υποτίθεται, κατασκόπων και λοιπών παρανόμως δρώντων, είναι δυνατόν να ομιλούμε για ελεύθερον και ανεξάρτητον Ελληνικόν κράτος;

13ον/. Η Πευματική Ανομία/Αποστασία των Ρωμηών/ Ελλήνων (αρχόντων, Διοικήσεως Ελλαδικής Εκκλησίας, κλήρου και λαού), από την Ορθόδοξη Πίστη).

α. Οι προφητικοί λόγοι του διδασκάλου του γένους μας Ιωσήφ Βρυεννίου ( Βλέπε Μέρος 1ον), είναι ιδιαιτέρως επίκαιροι στις ημέρες μας καθ’ όσον, τα πνευματικά αίτια της Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως, είναι παρόμοια με εκείνα που μας οδήγησαν στην σημερινή κατάσταση Ανομίας και Αποστασίας από την Ορθόδοξη Πίστη, με συνεπακόλουθο την πολιτικο-οικονομική επιτροπεία-κατοχή και μετατροπή της Ελλάδος σε προτεκτοράτο των Ιουδαιοταλμουδιστών τραπεζιτών και δανειστών.

Πλέον των όσων αναφέραμε (Μέρος 1ον), αρκεί να σταθούμε, σε δύο σοβαρές επισημάνσεις του Ιωσήφ Βρυεννίου, όπως προκύπτουν από την μελέτη των διασωθέντων κειμένων του, για να διαπιστώσουμε την ομοιότητα των «σημείων των καιρών» της εποχής του, με τα σημερινά, σε ό,τι αφορά την στάση των Εκκλησιαστικών ποιμένων, των υποτιθέμενων Φυλάκων της Ορθοδόξου Πίστεως και προπυργίων του Ελληνισμού:

1/. Στην τελευταία προτροπή-συμβουλή του (Στον λόγον που εξεφώνησε στο παλάτι, την Μεγάλη Παρασκευή (14 Απριλίου) του έτους 1419, τριάντα τέσσερα (34) χρόνια πριν την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, «επί παρουσία βασιλέων και λοιπών αρχόντων της Πόλης), που είναι: «μηδείς ιερέων τοις δυσσεβούσιν ιερεύσι συλλειτουργή (ΣΣ: εννοεί τους λατίνους και λατινόφρονας), μηδέ τις των κοσμικών αυτούς εκδική».4

2/. Όπως λέγει σε άλλα κείμενά του, στην Κωνσταντινούπολη την εποχή εκείνη ζούσαν περίπου 70.000 κάτοικοι και μάλιστα ο ίδιος έκανε έκκληση στους Κωνσταντινουπολίτας, χωρίς να υπάρχη ανταπόκριση, να συντελέσουν στην ανοικοδόμηση των τειχών της, εν όψει του μεγάλου κινδύνου. Όμως «οι κάτοικοι, ιδιαιτέρως οι πλούσιοι, ασχολούμενοι με την αύξηση των ατομικών τους εσόδων, αδιαφορούσαν, με αποτέλεσμα η πόλη να ομοιάζη, όπως λέγει, με «σεσαθρωμένον» πλοίον που ήταν έτοιμο να βυθισθή».

β. Επειδή έχουμε αναφερθεί ήδη στις αποστασίες των σημερινών αρχόντων της Ελλαδικής πολιτείας, θα καταχωρίσουμε τα βασικώτερα «σημεία των καιρών», τουτέστιν τις εμφανείς άνομες ενέργειες και παραλείψεις των σημερινών Ελλαδιτών ιεραρχών ποιμένων, κληρικών και μοναχών, οποιασδήποτε βαθμίδος (κυρίως του αρχιεπισκόπου και επισκόπων), υπευθύνων για την κατήχηση και πνευματική πανοπλία του λαού, που συνιστούν Αποστασία από την άπαξ παραδοθείσα Ορθόδοξη Πίστη. Συγκεκριμένα, οι σημερινοί Ελλαδίτες ιεράρχες, κληρικοί και μοναχοί:

• Λησμόνησαν και ενόθευσαν τα δόγματα της «άπαξ παραδοθείσης πίστεως», χάριν κοσμικών αξιωμάτων και προσωπικών οφελημάτων.
• Μετεμορφώθησαν σε λύκους με ένδυμα ορθόδοξου ποιμένος, αρεσκόμενοι στο να συνεστιάζονται και να φωτογραφίζονται με τους δημίους ή αμετανόητους απογόνους των δημίων του Ελληνισμού και τους απηνείς διώκτες της Ορθοδοξίας.
• Έπαυσαν να αντιδρούν κατά των πολεμίων της Ορθοδοξίας που επιτίθενται κατά κύματα και δεν ενημερώνουν το ποίμνιον, για τους εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς του Έθνους και της Ορθοδοξίας.

Έγιναν πλέον παροιμιώδεις, η Αλαλία της σημερινής διοικήσεως για την προδοτική συμφωνία των Πρεσπών, τις ύβρεις, συκοφαντίες και βλασφημίες κατά του Τριαδικού Θεού, της Θεοτόκου, των Αγίων και Πατέρων της Εκκλησίας, και του περιεχομένου της Αγίας Γραφής, καθώς και η Ιχθυώδης αφωνία των μεταπολιτευτικών Διοικήσεων της Ελλαδικής Εκκλησίας, στα Εθνικά θέματα, πλην της φωτεινής εξαιρέσεως του μακαριστού Χριστοδούλου και του πατριώτου μακαριστού Σεραφείμ,

• Δεν έχουν συνειδητοποιήσει (η μεγάλη πλειοψηφία από αυτούς), ότι ο Ιαχβέ της Παλαιάς Διαθήκης, με τον Οποίον συνωμιλούσαν ο Μωϋσής και οι προφήτες, είναι ο Ιησούς Χριστός και ΟΥΔΕΜΙΑΝ σχέση έχει με τον «θεόν» του Ταλμούδ που λατρεύουν οι σημερινοί Ιουδαίοι (Jews ή Israelians).

Αυτό είναι αποτέλεσμα της αγραμματοσύνης και πλήρους αγνοίας της Αγίας Γραφής, της Ιεράς Παραδόσεως και των Πατερικών κειμένων, από τους περισσότερους ιεράρχες και την πλειονότητα των ρασοφόρων ανεξαρτήτως βαθμού.

• Συνάλλαξαν τον Λόγον του Θεού με κοσμικές μέριμνες και ορθολογιστικές απάτες και εχάλκευσαν την Εκκλησιαστική Ιστορία και την Ιερά Παράδοση, με εθελοθρησκευτικές παρα-ιστορικές διασκευές και ανθρώπινα αντι-παραδοσιακά εντάλματα .
• Κατήργησαν τους Ιερούς Κανόνες (Αποστολικών και Οικουμενικών Συνόδων).
• Με τις αντιπατερικές πράξεις τους, απέρριψαν τους κανόνες που αφορούν σε χρηματικές αμοιβές και τον αθέμιτο χρηματισμό, με αποτέλεσμα να σκανδαλίζουν το ποίμνιον.
• Μετέτρεψαν την εθναρχούσα εκκλησία σε κοσμικό ίδρυμα ακατηχήτου ποιμνίου. Έτσι οι περισσότεροι από τους λεγομένους Ορθοδόξους χριστιανούς, όχι μόνον αγνοούν τα δόγματα της Ορθοδόξου πίστεως, αλλά πελαγοδρομούν μεταξύ αστρολογίας, υπερτάτης δυνάμεως, μαγικών δοξασιών, οικουμενιστικής δοξοσοφίας και ΕΝΟΣ αλλά «πολυ-θρησκειακού» θεού!!!
• Εθελοθρησκεύουν, προτεσταντίζουν ή απογαλακτίζονται τους Έλληνες, από την Διαχρονική Καθολική Ορθόδοξη Εκκλησία των Αγίων Αποστόλων, λησμονώντας ότι: «Η Ορθοδοξία, ως αλήθεια, ως θεανθρώπινη κοινωνία, ως η μόνο ελπίδα, είναι ο μόνος δρόμος να εξέλθωμε από την απαίσια κόλαση στην οποία καταδικάσαμε τον εαυτόν μας…Η Ορθοδοξία είναι ταυτισμένη με την Εκκλησία…Δεν υπάρχουν πολλές Εκκλησίες. Μία είναι η Εκκλησία η οποία είναι και Αγία και Καθολική και Αποστολική. Όλες οι άλλες ομάδες οι αυτοαποκαλούμενες Εκκλησίες, ουδεμίαν σχέσιν έχουν με αυτήν την έννοιαν και την ουσίαν του όρου, διότι η αλήθεια είναι μία, δεν μοιράζεται δεν κομματιάζεται….Η Δύση, ως αλλοιώσασα αυτή την διδασκαλία απεκόπη από την άμπελον του Κυρίου με όλα τα φρικτά επακόλουθα…».5
• Ολιγοπίστησαν και ανόμησαν, συγχρωτισθέντες με αλλόδοξους και αιρετικούς σε ψευδοχριστιανικούς οίκους, ακόμη και σε εωσφορικές συναγωγές, αποδεχόμενοι «ευλογίες», «μυστήρια» και χρίσματα από παπικούς καρδιναλίους, προτεστάντες πάστορες και «ιερωμένους» διαφόρων θρησκειών, συμπροσευχόμενοι και συλλειτουργούντες με αιρετικούς και αλλοθρήσκους.
• Μετάλλαξαν την άπαξ παραδοθείσα Ορθόδοξη Πίστη σε θρησκευτικό ιδεολόγημα και την μετασχηματίζουν σταδιακώς σε ανθρώπινη θρησκεία, απλή συνιστώσα της επιβαλλομένης ήδη, ενιαίας πανθρησκείας μιάς Παγκοσμιοποιημένης – Οικουμενιστικής – Κοσμοπολίτικης Κοινωνίας.
• Εμπορευματοποίησαν το λειτούργημά τους εντός και εκτός των οίκων της θείας λατρείας (τρισάγια σε κοιμητήρια, εξόδιες ακολουθίες, μνημόσυνα, ευχέλαια και αγιασμοί, κλπ), δεχόμενοι χρηματικά ή άλλα δώρα με αποτέλεσμα να πλουτίζουν παρανόμως, να φοροδιαφεύγουν και να εθίζονται στην χρηματοθηρία και τον παράνομο πλουτισμό. Η προβαλλόμενη δικαιολογία ότι δεν ζητούν χρήματα ή δώρα αλλά τους και τα δίδουν οι πιστοί με την θέλησή τους, είναι απαράδεκτη για μισθοδοτούμενο από το κράτος, λειτουργό του υψίστου.
• Επέτρεψαν δι’ εσκεμμένων ενεργειών ή παραλείψεών τους, την βεβήλωση του Αγίου Όρους (του Περιβολίου της Παναγιάς), από Οικουμενιστές και Τέκτονες, μοναχούς και ιερομονάχους, που εισεχώρησαν στο Άγιον Όρος προσποιούμενοι τους Ορθοδόξους. Αυτοί οι ρασοφόροι βέβηλοι συναθροίζονται μυστικώς, μόνοι τους ή με αδελφούς τέκτονες «προσκυνητές» και σατανο-τελετουργούν.
• Δέχονται στους κόλπους της Εκκλησίας ή χειροτονούν άτομα αμφιβόλου ηθικής, αγραμμάτους Αγιογραφικώς, «σιωπηλούς» περί την πίστη ρασοφόρους, οικουμενιστές, προτεσταντίζοντες, παπίζοντες, ακροατές και όχι ποιητές του θείου Λόγου, κ.α., λόγω αγνοίας, συμπαθείας προς τις ιδιομορφίες τους, αλλά και εξυπηρετήσεως υψηλά ισταμένων εντολοδοτών.
• Συνεχίζουν τις συνομιλίες, λογομαχίες και λογοτριβές, επί αιώνες τώρα, με τους αμετανόητους Φραγκοπαπικούς, παρακούοντες τις εντολές της Αγίας Γραφής και αγνοώντας τους κανόνες των Αγίων Αποστόλων και Οικουμενικών Συνόδων, που χαρακτηρίζουν τους παπικούς σχισματικούς, αιρετικούς και αξίους του αιωνίου πυρός ( Άγιος Αθανάσιος Πάριος, Ουρανού Κρίσις).
• Σιωπούν στα καθημερινά εγκλήματα των Ισλαμιστών-Τζιχαντιστών, αντί να κηρύττουν από άμβωνος και στα πνευματικά κέντρα, τι είναι ο Ισλαμισμός, τι αναφέρει το κοράνιο για τους μη μουσουλμάνους, τι πρεσβεύει για τον Ιησού και την Θεοτόκον, πως, από ποιούς και γιατί δημιουργήθηκε η θρησκεία του Ισλάμ, έξη (6) αιώνες μετά την εμφάνιση του Χριστιανισμού.
• Δεν διευκρινίζουν, κυρίως από άγνοια, ότι η Παλαιά Διαθήκη (Π.Δ.) είναι ένα από τα δύο Θεόπνευστα βιβλία της Αγίας Γραφής των Χριστιανών και ότι οι σημερινοί κακώς αποκαλούμενοι «Εβραίοι», είναι Ταλμουδιστές Ιουδαίοι (Jews) ουδεμία σχέση έχοντες με τους αληθινούς Εβραίους ή Ισραηλίτες της Π.Δ. Δεν ξεκαθαρίζουν στο Ορθόδοξο ποίμνιο ότι, οι σημερινοί Ιουδαίοι-ψευτοεβραίοι ( Ιουδαίοι ή Jews):
• Έχουν σφετερισθεί τα ονόματα και την ιστορία του παλαιού λαού Ισραήλ (κάτι ανάλογο με αυτό που έχουν κάνει οι Σκοπιανοί ψευτομακεδόνες με τους Έλληνες αρχαίους Μακεδόνες και οι Αλβανοί Σκιπετάροι με τους Έλληνες Αρβανίτες).
• Έχουν προ πολλού απορρίψει τόσον την Π. Δ. όσον και τον Θεό της Π. Δ. Ιαχβέ/Ιησού Χριστόν.
• Έχουν ασπασθεί το δικό τους «ιερό» βιβλίο, το Ταλμούδ, σύμφωνα με το οποίον δέχονται ως Θεόν τον «Ιβλίς» που δεν είναι άλλος από τον Εωσφόρο.
• Μετέτρεψαν το μοναχικό πολίτευμα σε πνευματικό αξιοθέατο, σε εταιρεία διαχειρίσεως Νεοταξικών κονδυλίων, σε θρησκευτικό τουρισμό και τους μοναχούς σε ξεναγούς τουριστών.

Πρόκειται για αλλοίωση του Ορθόδοξου πνεύματος του μοναχισμού, ο οποίος έχασε την ησυχαστική παράδοση και μεταβλήθηκε σε υλική εκμετάλλευση των μοναστηριών.

• Αγνοούν ασυγχωρήτως την ύπαρξη ή το περιεχόμενο του Ιουδαϊκού Ταλμούδ, αλλά και όσοι το γνωρίζουν, ΔΕΝ το αναζητούν ή δεν τολμούν να το αναζητήσουν, προκειμένου να μελετήσουν το περιεχόμενό του και να ενημερώσουν το ποίμνιόν τους.
• Συζητούν «υπογείως» ή αφήνουν ασχολίαστα δημοσιεύματα για συζητήσεις με την πολιτείαν περί χωρισμού κράτους- Εκκλησίας, αφήνοντας να εννοηθεί ότι κάτι συμβαίνει. Δεν έχουν κατανοήσει άραγε ότι πιθανός χωρισμός Εκκλησίας-κράτους θα είναι το αποκορύφωμα της εκκομικεύσεως της Εκκλησίας και η ταφόπλακα του Χριστιανισμού στην Ελλάδα;
• Αυτοσχεδιάζουν με προσωπικές απόψεις, προτεσταντίζουσες ερμηνείες, σοφιστείες και αιρετικά ιδεολογήματα. Θεολόγοι, ιεροκήρυκες και λοιποί εντεταλμένοι από τις τοπικές διοικήσεις των Εκκλησιών, χρησιμοποιούν ξύλινους και ακατάληπτους λόγους, για θέματα πίστεως και ερμηνείας Ευαγγελικών περικοπών, συσκοτίζοντες μάλλον παρά διαφωτίζοντες το ποίμνιον.
• Στο σημείο αυτό εμείς οι Ρωμηοί/΄Ελληνες διερωτώμεθα:

Μήπως η κυριώτερη αιτία, μιας πιθανολογούμενης «οργής» του Θεού και δικαίας κρίσεως Του, κατά των νεοελλήνων, είναι η Πευματική Ανομία/Αποστασία τους (αρχόντων, Διοικήσεως Ελλαδικής Εκκλησίας, κλήρου και λαού), από την Ορθόδοξη Πίστη;

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Εάν θα μπορούσαμε να πάμε 566 χρόνια πίσω τέτοιες τραγικές μέρες, από τις τραγικώτερες που πέρασε ο Ελληνισμός στο διάβα της Ιστορίας του, θα βιώναμε αφ’ ενός την οδύνη, τον πόνο και τον θρήνο του Γένους για την μεγάλη συμφορά και αφ’ετέρου την απογοήτευση, την μοιρολατρεία και την αδιαφορία των νεοελλήνων, μπροστά στα επερχόμενα συνταρακτικά γεγονότα, τα οποία προοιωνίζονται, με τα εμφανέστατα «Σημεία των Καιρών» της εποχής μας!!!

Με άλλα λόγια, ΟΛΑ τα μεταπολεμικώς συμβαίνοντα στην πατρίδα μας, η κοινή λογική, και οι φανερές πλέον δραστηριότητες και στόχοι των νωτοφόρων του Συστήματος, διαλαλούν βρονταίως ότι ζούμε σε καιρούς όμοιους με εκείνους προ της 29ης Μαϊου 1453…

Δυστυχώς στην εποχή μας, δεν φαίνονται στον ορίζοντα πολιτικο-στρατιωτικο-εκκλησιαστικοί ηγέτες, με αρετές και Ελληνοψυχίαν, όπως οι Λεωνίδας, Μέγας Αλέξανδρος, Μέγας Κωνσταντίνος, Καραϊσκάκης, Οδ Ανδρούτσος, Νικηταράς, Κολοκοτρώνης, Γρίβας Διγενής, Αυξεντίου, Παλληκαρίδης, πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄, αρχεπίσκοπος Κύπρου Κυπριανός, Ιωάννης Καποδίστριας, Χρυσόστομος Σμύρνης, αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος Αθηνών, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος…

Εδώ και δεκαετίες είναι εμφανής, η συστηματική προσπάθεια των αλλοδόξων και αλλοεθνόρριζων Ελληνόφωνων κυβερνητών μας, να διώξουμε από την χώρα τον Χριστόν και να βάλλουμε τον Αντίχριστο με διάφορες μορφές, να σβήσουμε ό,τι θυμίζει Ρωμηοσύνη, Ρωμανία, Δικέφαλο αετό με το αυτοκρατορικό στέμμα, ό,τι έχει σχέση με Ελληνισμό και Ορθοδοξία.

Κατήργησαν το «Χριστιανός Ορθόδοξος» από τις ταυτότητες, ανέχονται να υβρίζεται, βλασφημείται ο Ιησούς στο όνομα δήθεν της ελεύθερης εκφράσεως στην τέχνη, να ξεσκίζονται και να καίγονται οι σημαίες μας, απαλείφουν διαρκώς από τα σχολικά βιβλία, εθνικά κείμενα και σελίδες της ένδοξης Ελληνικής ιστορίας, εκκλησιαστικά κείμενα και σύμβολα, προτίθενται να καταργήσουν τα θρησκευτικά σύμβολα στις αίθουσες των δικαστηρίων και των σχολείων, και μετέβαλλαν ήδη, το μάθημα των Θρησκευτικών σε μάθημα Θρησκειολογίας.

Μας διδάσκουν ήδη φανερά, κατά το παράδειγμα των δεδηλωμένων ανθελλήνων και αντιχριστιανών της συνομοταξίας Δραγώνα-Ρεπούση και σία, ότι δεν είμαστε Έλληνες, αλλά ένα συνονθύλευμα εθνοτήτων, προκειμένου να δικαιολογήσουν την μεταναστευτική Βαβέλ που ξένοι εσχεδίασαν και μας επιβάλλουν βιαίως, για να μας εξαφανίσουν ως έθνος και να μας μεταλλάξουν σε μία πολυπολιτισμική, πολυεθνική περιφέρεια της Ιουδαιοκρατούμενης/ Φραγκογερμανοελεγχόμενης Ευρωπαϊκής Ενώσεως.

Υπογράφουν με χέρια και «με πόδια», επονείδιστες συνθήκες και Μνημόνια υποτελείας. Με ευχαρίστηση θυσιάζουν τα πάντα για μια «χούφτα ευρώ» στους προσωπικούς τραπεζικούς λογαριασμούς τους και ένα υπουργικό ή διευθυντικό αξίωμα.

Ετοιμάζονται να καταργήσουν ένα από τα τελευταία μετερίζια της Ρωμηοσύνης, τις σχέσεις Πολιτείας και Εκκλησίας, με την σχεδιαζόμενη συνταγματική μεταρρύθμιση, για να διαγραφεί το όνομα της Αγίας Τριάδος στην αρχή του Συντάγματος, να καταργηθεί ο θρησκευτικός όρκος του προέδρου της Δημοκρατίας, των βουλευτών και άλλων, και να παύσει η απαίτηση να είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Ορθόδοξος Χριστιανός.

Όσο και αν οι Ευρωλιγούρηδες, οι κοσμοπολίτες, οι Εθνοδιαλυτές, οι Οικουμενιστές και λοιποί συστημικοί Νέο-Νενέκοι, απωθούν-πολεμούν την «Μεγάλη Ιδέα» της παλινορθώσεως της Ελληνικής Αυτοκρατορίας μας ή την μετασχηματίζουν σε προσπάθεια, δήθεν, πολιτισμικής αναγεννήσεως της Οικουμένης, τίποτε δεν μπορεί να σβήσει από τα βιολογικά, πνευματικά και πολιτιστικά κύτταρά μας, την μεταμορφωμένη Μεγάλη Ιδέα του Γένους, που συμπυκνώνεται στα εξής:

.Να κρατήσουμε την ψυχή, το πνεύμα της Ρωμηοσύνης, που είναι συγχρόνως και το ζωογόνο πνεύμα της Ελλάδος,

.Να κρατήσουμε Χριστό και Ελληνισμό, όπως συνιστούσε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, και

.Να αγωνισθούμε για την Ανάσταση της Ρωμαίϊκης/Ελληνικής Αυτοκρατορίας μας, της Ρωμανίας μας, της «ΓΑΛΑΖΙΑΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΜΑΣ», η οποία είναι Δώρο του Τριαδικού Θεού προς τους Ρωμηούς/ Έλληνες, τους πρωτοτόκους του Νέου Ισραήλ της Χάριτος του Θεού.

Δακρύζουν πολλοί, όταν ακούν το καινούργιο άσμα «Στου Βοσπόρου τ’ Αγιονέρια κατ’ απ’ την Αγιά Σοφιά», που λέγει για το σμυρνιό καράβι και την συμφορά της Μικρασιατικής καταστροφής, και σαν πολεμική ιαχή από τους αιώνες ακούν την παρήγορη διαβεβαίωση: «Θάρθουν πάλι στους αιώνες, τ’ Αλεξάνδρου οι Μακεδόνες».

Άραγε ο εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς, που είχε επισημάνει παρόμοια φαινόμενα στην εποχή του, πριν από ένα αιώνα περίπου, τι θα έλεγε σήμερα;

Παραθέτουμε τους στίχους του από τον Προφητικό, όπου απευθυνόμενος στην Αυτοκρατορία μας, στην Ρωμιοσύνη, λέγει για το ελληνικό κράτος, για το ψέμμα κράτος-βασίλειο, ότι δεν πήρε τίποτε από το μεγαλείο της Ρωμανίας, αλλά μόνο από τα κακά του.

Ο δικέφαλος αητός σου να! Μακριά

μακριά πέταξε με τ’ άξια και με τ’ άγια

και θα ισκιώσουν τα τετράπλατα φτερά

λαούς άλλους, κορφές άλλες, άλλα πλάγια.

Προς τη Δύση και προς το Βοριά,

την κορώνα φέρνει, και κρατά

-και τα νύχια του είν’ αρπάγια-

και τη δόξα και τη δύναμη κρατά·

και το γέλιο, και το ψέμμα το Βασίλειο

που γεννήθηκε από σένα μέσ’ στον ήλιο.

κοίτα Θεέ! Θα σέρνεται μπροστά

σε μπαλσαμωμένη κουκουβάγια.

Μ’ όλα σου θα ζη τα χαμηλά,

με καμιά σου δε θα ζη μεγαλωσύνη,

κ’ οι προφήτες που θα προσκυνά,

νάνοι και αρλεκίνοι.

Και σοφοί του και κριτάδες

του άδειου λόγου οι τροπαιούχοι,

και διαφεντευτάδες

κυβερνήτες του οι ευνούχοι.

Απανταχού της γης Έλληνες !!!

Όσοι αισθάνεσθε υπερήφανοι για την πανάρχαια καταγωγή σας, τους αρχαίους προγόνους σας, τους Πατέρες και άξιους ποιμενάρχες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, τους Ελληνόψυχους Αυτοκράτορες της Ρωμαίϊκης/Ελληνικής Αυτοκρατορίας, της Ρωμανίας μας, τους πρωταγωνιστές της Εθνεγερσίας του 1821, τον πρώτον κυβερνήτη και Εθνάρχη της Ελεύθερης Ελλάδος Ιωάννη Καποδίστρια, και τους άλλους Ελληνόψυχους ισαξίους αυτών:

-Σας υπενθυμίζουμε ότι ο Κωνσταντίνος Δραγάτσης Παλαιολόγος ΔΕΝ υπέγραψε καμμία συνθήκη με τους Οθωμανούς, γι’ αυτό έμεινε στην Ιστορία ως Μέγας Βασιλεύς των Ρωμαίων/ Ελλήνων που έδωσε την ιστορικήν εκείνην απάντηση στον Μωάμεθ…

-Σας καλούμε, βλέποντας τον παρακάτω χάρτη, να αναλογισθείτε ποίοι είμαστε, τι χάσαμε και τι κινδυνεύουμε να χάσουμε, αν συνεχίσουμε να βρισκόμαστε σε εθνικό-ιστορικό-πολιτικό-πνευματικό λήθαργο.

Ελληνόπουλο μην ξεχνάς…..Αυτά είναι τα απαράγραπτα ιστορικά, αρχαιολογικά, γεωγραφικά, πολιτισμικά και Εθνολογικά όρια της Ελληνικής/Ρωμαίϊκης Αυτοκρατορίας μας, της Αληθινής ΓΑΛΑΖΙΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ, της ΡΩΜΑΝΙΑΣ της καρδιάς μας!!!

Εμείς οι αγνοί Έλληνες, οι πραγματικοί, άδολοι και αλύγιστοι πατριώτες, οι Ορθόδοξοι Εθνικιστές, οι ευλογημένοι Ρωμηοί/ Έλληνες, επειδή ανησυχούμε βαθύτατα από τα τεκταινόμενα στον περίγυρό μας, ως είχαμε υποχρέωση, σας προειδοποιούμεν για τα επερχόμενα δεινά στην πατρίδα μας, εάν συνεχίσουμε να αγνοούμε «τα σημεία των καιρών» της εποχης μας και ευλόγως διερωτώμεθα:

Μήπως ο Κύριος, βλέποντας την απίστευτης εκτάσεως ΑΝΟΜΙΑ και ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ των σύγχρονων Ελλήνων (πολιταρχών, πνευματικής-εκκλησιαστικής ηγεσίας και λαού), αναβάλλει ή επιβραδύνει την επί αιώνες τώρα, αναμενομένη από τους ΡΩΜΗΟΥΣ, και προφητευμένη ποικιλοτρόπως, Ανάσταση του Μαρμαρωμένου Βασιλιά μας και την ενθρόνισή του, με την προβλεπομενη τελετή στο Ναό της Αγίας Σοφίας, στον Θρόνο της Νέας Ρώμης, στην Κωνσταντινούπολη;

Μήπως μας επιβάλλει μία Νέα, ΟΔΥΝΗΡΗ τιμωρία, για τα «έργα και τις ημέρες μας», αφού είμαστε τυφλοί και ΔΕΝ βλέπουμε τα «Σημεία των καιρών» που είναι τόσον ξεκάθαρα, τα οποία μας οδηγούν μετά βεβαιότητος στην αλλοτρίωση και σε νέες τραγικές περιπέτειες, ενώ εμείς περί τα άλλα τυρβάζομεν παραμένοντες, άλαλοι, αδρανείς και αποχαυνωμένοι, συνεργούντες δια των πράξεων ή παραλείψεών μας, στα εθνικά εγκλήματα των εθνομηδενιστών-εθνοτερμιτών πολιταρχών μας και των ανόμων-άλαλων ταγών της Εκκλησίας μας;

Εάν δεν συνειδητοποιήσουμε ότι ζούμε σε καιρούς ομοίους με εκείνους προ της Αλώσεως της Πόλης μας, ότι «τα σημεία των καιρών» της εποχής μας, όπως κρυσταλλίνως τα περιγράψαμε, είναι ΟΡΑΤΑ και εάν συνεχίσουμε να επιδεικνύουμε την ίδια αδιαφορία, ραθυμίαν, παχυδερμισμόν, εθελοτύφλωση, πορείαν ανομίας και αποστασίας,τότε:

Μία Νέα Άλωση της Πατρίδος μας, όχι μόνον οικονομική και πολιτική, όπως είναι σήμερα, είναι ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ !!!.

Θα είμαστε άξιοι μιας ΔΙΚΑΙΑΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ, άγνωστης διαρκείας, μέχρις ότου ανανήψουν και πάλιν οι Έλληνες των επομένων γενεών και αποφασίσει ο μακρόθυμος Θεός, να αναστήσει τον «Μαρμαρωμένο Βασιλιά» μας, και μαζί τα όνειρα τού Γένους των Ελλήνων, για τα οποία έχει βάλλει την υπογραφή Του, και την οποίαν ΔΕΝ παίρνει πίσω!!!

Και του χρόνου στην Πόλη μας !

Τέλος καί τῷ Θεῷ Δόξα

Έγραψε ο αγαπητός φίλος Αρώνης Σπύρος στο site yperpisteoskaipatridos 22 Mάη 2019

3. ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΕΠΟΧΗΣ (Συνέχεια 2ου μέρους)  

5ον/. Δημόσια Ανομία/Αταξία – Ανασφάλεια κράτους και πολιτών  

α. Ο όρος δημόσια ή έννομη τάξη αναφέρεται στην ύπαρξη ενός συνόλου αρχών, κανόνων και δράσεων που έχουν θεσπισθεί από την πολιτεία, στην υπηρεσία της προστασίας συγκεκριμένων και αυξημένης σημασίας εννόμων συμφερόντων κράτους και πολιτών, στις περιπτώσεις εκείνες κατά τις οποίες, αυτά τα τελευταία απειλούνται από βίαιες, καταστρεπτικές και λοιπές έκνομες ή εγκληματικές ενέργειες. Ο ως άνω όρος (Δημόσια τάξη), απαντάται τόσο στα πλαίσια του Συντάγματος, όσο και σε συγκεκριμένες διατάξεις του Ποινικού και Αστικού μας Κώδικα.

Όταν σε μία κοινωνία παρατηρούνται παρατεταμένα φαινόμενα διασαλεύσεως της έννομης τάξεως, και παραβιάσεως εννόμων συμφερόντων κράτους και πολιτών, χωρίς οι αρμόδιοι φορείς να δύνανται ή να έχουν την πρόθεση καταστολής τους, τότε έχομεν καθεστώς Δημόσιας Ανομίας/ Αταξίας και συνακολούθως Ανασφαλείας κράτους και πολιτών.

β. Επιπτώσεις από την Δημόσια Ανομία/Αταξία – Ανασφάλεια κράτους και πολιτών

1/. Σε μία κοινωνία όπου κυριαρχούν ο ατομικισμός, ο ωφελιμισμός, η αναρχία, οι ελευθεριάζοντες και είναι εμφανής η αδιαφορία, η πλημμελής μέριμνα για την προάσπιση των λεγομένων ατομικών ελευθεριών και δικαιωμάτων του πολίτη, το αποτέλεσμα είναι:

• Ανενόχλητη δράση αναρχικών και λοιπών περιθωριακών ομάδων, αυτοκαλουμένων κατ’ ευφημισμόν «αντιεξουσιαστών».
• Περιορισμός ή αναστολή, από φόβον ή πολιτικές σκοπιμότητες, των δραστηριοτήτων των αρμοδίων, για την πάταξη της αταξίας και αναρχίας, οργάνων της Πολιτείας.
• Καταστολή ταραχών μόνον όταν κινδυνεύει το πολιτικό Σύστημα.
• Αύξηση της εγκληματικότητος (Ληστείες, εκβιασμοί, κλοπές, Λαθρεμπορίες, λοιπά αδικήματα/κακουργήματα) που προκαλεί φόβο, τρομοκράτηση, απελπισία στους πολίτες. Η εγκληματικότης γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνη λόγω του αυξανομένου αριθμού λαθρομεταναστών ( στα νησιά και τον Έβρον), με ορατές πλέον, τις πιθανότητες δημιουργίας επικινδύνων και απρόβλεπτων καταστάσεων, διαταράξεως της εσωτερικής τάξεως και της Εθνική μας Ασφάλειας.

2/. Καθίσταται φανερόν, από τα αμέτρητα περιστατικά αταξίας/ αναρχίας και ανασφαλείας των πολιτών, που βιώνουμε καθημερινώς, ότι μικρό μέρος μόνον των Ελλήνων, αναγνωρίζουν «τα σημεία των καιρών», για το θέμα ή αντιλαμβάνονται τις επιπτώσεις, για την εθνική μας ασφάλεια και την ιδικήν τους. Αλλά και αυτοί, αντιδρούν μεμονομένως, προσωρινώς, με σπασμωδικές κινήσεις ή για διαφόρους λόγους σιωπούν.

Όσοι έχουν αντιρρήσεις, για τα προαναφερόμενα, καλούνται να απαντήσουν στα εξής:

α/. Πως ανέχονται οι Έλληνες πολίτες αφ’ ενός να καταστρέφονται οι περιουσίες τους και να δολοφονούνται, κατά συρροήν, από έκνομες ενέργειες οργανωμένων ομάδων αναρχικών, ληστοσυμμορίες, κλπ και αφ’ετέρου να παρίστανται σιωπηλοί μάρτυρες της αδυναμίας, ολιγωρίας ή απροθυμίας των αρχών Προστασίας του πολίτη, να εφαρμόσουν τα προβλεπόμενα από τον νόμον, κατά περίπτωση;

β/. Πως εξασφαλίζονται τα νησιά μας, κυρίως, αλλά και η ενδοχώρα, από την πιθανότητα τρομοκρατικής δράσεως ή εξεγέρσεως μουσουλμάνων λαθρομεταναστών, κατά του αυτόχθονος πληθυσμού (συμπτώματα και «προεόρτια τοιαύτης εξεγέρσεως έχομεν ήδη στα νησιά και το εσωτερικό, επιβεβαιούμενα από τις συνεχείς και εναγώνιες εκκλήσεις των τοπικών αρχόντων και αστυνομικών αρχών);

γ/. Τι θανάσιμοι κίνδυνοι ελλοχεύουν μετά από ένα πιθανώτατον θερμόν επεισόδιον με την Τουρκίαν, όταν είναι σχεδόν βεβαία η δράση τους, ως «5ης Ισλαμικής φάλαγγος» της Τουρκίας κατά της Ελλάδος;

δ/. Γιατί εξακολουθούν να ενισχύουν πολιτικώς, τους υπευθύνους της θλιβερής αυτής καταστάσεως, ανομίας και ανασφαλείας, συμπολιτεύσεως και αντιπολιτεύσεως; ΔΕΝ γνωρίζουν ότι έτσι καθίστανται συνυπεύθυνοι για ό,τι δυσμενές ή τραγικόν ακολουθήσει για τους ιδίους και το Ελληνικόν Έθνος;

Μία τέτοια διαβρωμένη κοινωνία η οποία έχει διαμορφωθεί από τις παραπάνω διεργασίες, όχι μόνον δεν είναι συνεκτική και βιώσιμη, αλλά είναι βέβαιον ότι ναρκοθετημένη ούσα, με εκατοντάδες χιλιάδες «δίποδες ωρολογιακές βόμβες», κινδυνεύει άμεσα η ασφάλεια του κράτους και η δημόσια ειρήνη-ασφάλεια των πολιτών.

Ούτε αυτά τα εμφανή, σε καθημερινή βάση, «σημεία των καιρών», βλέπουν οι τυφλίνες Έλληνες πολίτες; Εάν τα βλέπουν και έχουν συνειδητοποιήσει τις επιπτώσεις, για τους ιδίους και το κράτος, γιατί διστάζουν να αντιδράσουν ΔΕΟΝΤΩΣ, ΣΥΝΕΧΩΣ και ΕΘΝΟΠΡΕΠΩΣ και αντ’αυτής επιδεικνύουν ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ, ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ και ΜΟΙΡΟΛΑΤΡΕΙΑ;

6ον/. Ηττοπαθής, ξενόδουλη, διχαστική, μειοδοτική και εθνοπροδοτική στάση των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων.

α. Οι κύριοι υπεύθυνοι του ξεπεσμού της πάλαι ποτέ ένδοξης πατρίδος μας, είναι ο πολιτειακός άρχων, η κυβέρνηση/ συμπολίτευση και οι υπερπρονομιούχοι βουλευτές της ψευδοδημοκρατικής αντιπολιτεύσεως.

Είναι μόνον αυτοί;

ΟΧΙ, δεν είναι μόνον οι πολιτάρχες της τελευταίας τετραετίας, αλλά και ΟΛΟΙ οι προηγούμενοι….Οι σημερινοί, είναι οι τελευταίοι σκυταλοδρόμοι που παρέλαβαν τα κακώς κείμενα και τα έκαναν χείριστα, ούτε καν χείρονα.

Επειδή η δράση των υπολοίπων φορέων και θεσμών της πατρίδος μας (Διοίκηση Ελλαδικής εκκλησίας, Δικαιοσύνη, Ένοπλες Δυνάμεις, Τράπεζες, ΜΜΕ, κλπ), εξαρτάται και ελέγχεται από τους προαναφερθέντες άρχοντες της εξουσίας (συνταγματικώς κατοχυρωμένους), εστιάζουμε την προσοχή των Ελλήνων σ’αυτούς…

Οι παραπάνω, δια των ενεργειών ή παραλείψεών τους, μέχρι τώρα, φαίνεται ότι εθελοτυφλούν στα εμφανή «σημεία των καιρών» που «κραυγάζουν» για τους επερχομένους κινδύνους (εμφανείς και αφανείς), για τον λαόν και το Έθνος.

Συνεπώς, είναι υπεύθυνοι, διότι, ενώ «τα σημεία των καιρών» είναι ΕΜΦΑΝΕΣΤΑΤΑ και «κραυγάζουν» ότι επέρχονται δυσμενέστερες ή τραγικές καταστάσεις, ίσως μη αναστρέψιμες, για τον λαόν και το Έθνος, ΟΥΔΕΝ αποτρεπτικόν ή κατασταλτικόν μέτρον έχουν λάβει μέχρι σήμερα, ασχολούμενοι με τα ιδικά τους συμφέροντα ή την εκτέλεση των εντολών που έχουν λάβει από τα αφεντικά τους (Όσοι είναι εμπεπλεγμένοι στα δίκτυα του ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ). Αναλυτικώτερα:

1/. Ο Πολιτειακός άρχων, διότι:

Αντί να αποτελεί τον πρώτο πυλώνα Εθνικής αντιστάσεως, πολιτικής συνοχής, ελέγχου Συνταγματικής Νομιμότητος, προστασίας των λαϊκών συμφερόντων και σταθερότητος, συνηγόρησε μέχρι τώρα, συνηγορεί και υπογράφει όλες τις αντισυνταγματικές και αντεθνικές αποφάσεις και νομοθετικές ρυθμίσεις κυβερνήσεως και βουλής.

2/. Η σημερινή Ελλαδική κυβέρνηση, των Εθνοδιαλυτών (αριστεροφασιστών, και συνεργαζομένων με αυτούς, πολιτικών ανεμοδεικτών), διότι:

Διαπραγματεύθηκε εν κρυπτώ, με εντολές των ΗΠΑ και της Φραγκογερμανικής Ε.Ε., και αγνοώντας την ψυχήν του Έθνους και την φωνήν των προγόνων μας, παρέδωσε στους Σκοπιανούς το όνομα, την ιστορία, την γλώσσα και την ταυτότητα της Ελληνικής Μακεδονίας μας, διαπράξασα το εθνικόν κακούργημα της εσχάτης προδοσίας.

Με την ηττοπαθή και ενδοτική συμπεριφορά της, ΕΓΚΛΗΜΑΤΕΙ, αφού παρά την προκλητική επιθετικότητα όλων των γειτονικών κρατών, με πρωταγωνιστές και ουσιαστικώς εμπρηστές της ειρήνης στην περιοχή του Αιγαίου-Ανατολικής Μεσογείου, τους παρανοϊκούς Νέο-Οθωμανούς/Τούρκους, την οποίαν αντιλαμβάνεται κάθε απλός πολίτης, αντί να προπαρασκευάζει το Έθνος για Πόλεμον, «σφυρίζει αδιάφορα», ευνουχίζει εθνικώς και ηθικώς τον λαόν, εφησυχάζοντάς τον αβασίμως και δι’ ημάς υπόπτως, και αντιπαρέρχεται επιπολαίως (;), την κρισιμότητα των περιστάσεων…1

Απέναντι στους δανειστές-δυνάστες μας, τηρεί στάση υπαλληλικής εταιρείας και διαχειριστού κατοχικής κυβερνήσεως, αφού παρέδωσε την εθνικήν οικονομίαν σε αδίστακτους δανειστές και διεθνείς τοκογλύφους τραπεζίτες, και την εξασθένισε σε τέτοιον βαθμόν, ώστε σε οποιαδήποτε εχθρική απειλή ή τετελεσμένον γεγονός σε βάρος της εθνικής ανεξαρτησίας και ακεραιότητος, να μην υπάρχουν περιθώρια ή να μην διαθέτει την βούληση εθνοπρεπούς αντιδράσεως.

Πλαστογραφεί, διαστρεβλώνει τα ιστορικά γεγονότα, αφαιρεί ή διαγράφει, δια των αρμοδίων οργάνων της, ένδοξες σελίδες της ιστορίας του Ελληνικού Έθνους και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, από την διδακτέα εκπαιδευτική ύλη των Ελληνοπαίδων, τους οποίους αντί να εκπαιδεύει κατ’αρετήν και Ελληνορθοδόξως, όπως προβλέπεται από το άρθρον 16 του ισχύοντος Συντάγματος, τους καθιστά αγράμματους, αγνωστικιστές και πολτοποιημένους αριθμούς.

Υποβαθμίζει, «πριονίζει» ή διαλύει τα βασικά στηρίγματα των Ενόπλων δυνάμεων (πειθαρχία, φρόνημα, ιεραρχία, ηθικόν, μαχητική ικανότης, μαχητική ισχύς, αρτία εκπαίδευση, εκσυγχρονισμός και αυτάρκεια μέσων-οπλικών συστημάτων, εθνικά ιδανικά, απαράγραπτα εθνικά δικαιώματα, κλπ).

Ευνουχίζει την ενιαία πολιτική συνείδηση του λαού, διασπείρουσα μόνιμη πολιτική διχόνοιαν, με την συντήρηση της κομματοκρατίας, κάτι το οποίον επιβεβαιώνεται καθημερινώς, ειδικώτερα σε κάθε προεκλογική περίοδον. Μετασχημάτισε την υπόσταση και την ποιοτική σύνθεση της κοινωνίας, σε αλχημικές αριθμητικές σχέσεις και πολτοποιημένες ποσοτικές αναλογίες, καταστρέφοντας τον κοινωνικόν ιστόν και διασπώντας την κοινωνικήν συνοχήν του Ελληνικού λαού.

Μονοπωλεί χωρίς αντίπαλο, τις έννοιες της ελευθερίας, της τάξεως, της ισότητος, της δικαιοσύνης, της πατρίδος, της Ιστορίας, της παραδόσεως, της πίστεως (Ορθοδοξίας), τις οποίες μεταμορφώνει Οβιδιακώς σε παγκόσμια αδελφότητα, ανεξιθρησκεία, κοσμοπολιτισμό, αγαπολογία, ανθρωπισμό/ουμανισμό, φιλειρηνισμό, εκσυγχρονισμό, προοδευτικότητα.

Ξεδόντιασε τον ελληνικόν λαόν από κάθε ισχυρό όπλο που διέθετε διαχρονικώς (ένδοξη ιστορία, εθνικά ιδανικά, πολεμική αρετή, αγωνιστικό φρόνημα, δίκαιον εθνικών διεκδικήσεων, κλπ), και κατέστησε τον Νεοέλληνα, νεοραγιά, ευρωλιγούρη, πανσεξουαλιστή, γαστρίμαργον, υλιστοκράτη, εξουσιομανή και μηχανοποιημένον κυνηγόν του χρηματικού κέρδους.

Επέβαλλε, ανέχτηκε ή αδιαφόρησε για την παγιοποίηση του καθεστώτος φοροδιαφυγής, από τους «έχοντες και κατέχοντες».

Εδέχθη χωρίς ουσιαστική αντίδραση, την εφαρμογή αντιλαϊκών και αντιπαραγωγικών όρων της Ε.Ε. και σε συνδυασμό με την αλλοπρόσαλλη πολιτική τους, υπερφορολόγησε πολλούς Έλληνες μεσαίους-μικρομεσαίους επιχειρηματίες, τους οποίους ανάγκασαν να δραστηριοποιηθούν και να μεταφέρουν τις επιχειρήσεις τους στις γειτονικές χώρες της Χερσοννήσου του Αίμου (Βαλκανική), με αποτέλεσμα να κλείσουν χιλιάδες τοπικές επιχειρήσεις.

Προεκάλεσε ή ανέχθηκε την πρόκληση ιδεολογικής συγχύσεως στους Έλληνες και επέβαλλε τον αποχρωματισμό της πολιτικής και εθνικής τους ταυτότητος. Αφαίρεσε αυθαιρέτως και βιαίως το θρήσκευμα, την εθνικότητα και την ιθαγένεια από τις ταυτότητες των πολιτών.

Συνηγόρησε σιωπηρώς, λόγω της αναξιότητός/ακαταλληλότητός της ή εκουσίως, για διάφορους λόγους:

-Στην μετατροπή της Δημοσίας Διοικήσεως σε  άντρο αρχικλώπων, ησυχαστήριον αργόσχολων, καταφύγιον κοαλέμων2-κοβάλων και τυραννίδα πολιτικών αντιπάλων.3

-Στην αλλαγή της μορφής  της κοινωνίας, από Εθνική-Εργατική-Παραγωγική, σε ανεθνική/πολυφυλετική/αντι-εργατική, ελευθεριάζουσα και φοροδοτική.

Μυθοποίησε χωρίς προϋποθέσεις, τους όρους «κοινοβουλευτική δημοκρατία», «λαϊκή κυριαρχία», «αριστερά διακυβέρνηση», «πολιτικές ελευθερίες», «ανθρώπινα δικαιώματα» και «λαϊκή βούληση», για να νομιμοποιήσει τους ιδιοτελείς-αντιλαϊκούς στόχους της και τις έξωθεν ληφθείσες αντεθνικές εντολές, όταν διαχρονικώς έχει αποδειχθεί ότι:

«Οι κοινωνικά ισχυρότεροι, εκείνοι που διαθέτουν περισσότερα οικονομικά μέσα, εκείνοι που ελέγχουν τον ημερήσιο τύπο και τα άλλα μέσα επηρεασμού της κοινής γνώμης…ορίζουν τους φορείς της ανωτάτης εξουσίας ή γίνονται οι ίδιοι φορείς της.»4

Τηρεί ως «χρυσή εφεδρεία», οσάκις απειλείται το Σύστημα και η κοινοβουλευτική…(ψευδο) δημοκρατία τους, τα ειδικά Τάγματα (αν)ασφαλείας και πυρπολήσεως πολιτών, ιδιοκτησιών, που οργανώνονται από τις μυστικές υπηρεσίες (ξένες και εγχώριες) και στελεχώνονται από αναρχικούς, δήθεν αντιεξουσιαστές, νεοναζιστές, νεοφασίστες και ανθρώπους του κοινωνικού περιθωρίου ή του υποκόσμου, για να εκφοβίζουν και να τρομοκρατούν τον λαό.

Κατήργησε ή αδρανοποίησε τα βασικά κύτταρα της κοινωνίας, την γειτονιά, το σχολείο, την ενορία, το χωριό, την κοινότητα. Διέλυσε έτσι τον κοινωνικό ιστό και τον μετέτρεψαν σε «πλαγκτόν» πτωχοποιημένων πολιτών, αυτοδιοίκητων, δήθεν, περιφερειών και περιφερειακών ενοτήτων, με τέτοια και τόσα προνόμια που εγκυμονούν κινδύνους αυτονομίας, αποσχίσεως, αναρχο-πολεοδομημένων μεγαλοπόλεων και αναρχοκρατούμενων-τρομοκρατούμενων συνοικιών.

Νομιμοποίησε και εξακολουθεί να νομιμοποιεί αποκρυφιστικές εταιρείες, στοές και λέσχες, οι οποίες παρουσιάζονται ως oργανώσεις ανθρωπογνωσίας, «φιλανθρωπικές», θεοσοφικές, φιλοσοφικές και των οποίων τα μέλη, πολλά από τα οποία είναι αλλοεθνούς ή αγνώστου προελεύσεως, συνεδριάζουν εν κρυπτώ, δεν δημοσιοποιούν τα πρακτικά ή τις αποφάσεις των συνεδρίων/συνάξεών τους, και απαγορεύουν την είσοδον ή παρακολούθηση των συνεδριάσεων/ τελετουργιών τους σε άλλους, ακόμη και σε υπευθύνους, προς τούτο, κρατικούς ελεγκτές.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, ουσιαστικώς να δρουν ως «δούρειοι ίπποι», στα σπλάχνα της Ελλάδος.

Απεδυνάμωσε τις ένοπλες δυνάμεις και τα σώματα ασφαλείας με την εισαγωγή  των δηλητηριωδών μικροβίων του κομματισμού και του λεγομένου…εκδημοκρατισμού, με στόχον την οιονεί υποταγή των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας, στους πολιτικούς και την αποφυγή ελέγχου από τις Ένοπλες Δυνάμεις, των τυχόν συνταγματικών εκτροπών και εθνικών εγκλημάτων, των πολιτειακών και πολιτικών αρχόντων.

Επέτρεψε την λειτουργία απατήλιων και αποκρυφιστικών  τεχνών και πρακτικών (αστρολογία, πνευματισμός, ταρώ, ταοϊσμός, γιόγκα, παραψυχολογία, μελλοντολογία, κλπ), με αποτέλεσμα οι πάσης φύσεως (ψευδο) επιστήμονες-απατεώνες, τσαρλατάνοι και λαοπλάνοι που τις ασκούν, εκμεταλλευόμενοι τις ανησυχίες, αδυναμίες και αγωνίες των προβληματισμένων πολιτών (αγαθών, ανόητων, ακατήχητων, βλακών, ψυχασθενών, κ.α.), να θησαυρίζουν απομυζώντας τον ιδρώτα όσων πολιτών παγιδεύουν, θεωρώντας ότι προσφεύγοντες σ’ αυτούς, θα εξεύρουν κάποια λύση στα προβλήματά τους.

Εγκατέλειψε τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς της Δυτικής Θράκης, ιδιαιτέρως τους Ελληνογενείς Πομάκους, στο έλεος της τουρκικής προπαγάνδας και τις διαθέσεις του τουρκικού προξενείου. Σήμερα οι πλείστοι των μουσουλμάνων της περιοχής δηλώνουν «τούρκοι», χωρίς να ενοχλούνται από την Ελλαδική εξουσία, μεταφέρουν τα χρήματά τους σε τουρκικές τράπεζες και είναι έτοιμοι σε περίπτωση εχθροπραξιών Ελλάδος-Τουρκίας, να υποστηρίξουν παντοιοτρόπως την πατρίδα που κατά τους ισχυρισμούς τους, αντιπροσωπεύει το «αίμα» τους.5

Αδιαφόρησε και εξακολουθεί να αδιαφορεί, όπως έπραξαν και ΟΛΕΣ οι προηγούμενες προπολεμικές «δημοκρατικές» κυβερνήσεις της Ελλάδος, για τα απαράγραπτα δικαιώματα του Ελληνικού Έθνους, όπως η απελευθέρωση κατεχομένων εθνικών εδαφών, η εκμετάλλευση εθνικών ενεργειακών πόρων και προστασία τών υπό κατοχή ευρισκομένων Ελλήνων αδελφών (Βόρειος Ήπειρος, Βόρειος κατεχομένη Μακεδονία/Νότια Βαρδαρία (Σκόπια), Ανατολική Ρωμυλία/Βόρειος Θράκη, Ανατολική Θράκη, Ιωνία/Μικρά Ασία, Πόντος, Βόρειος κατεχομένη Κύπρος). Τα τελευταία δραματικά γεγονότα στην πολύπαθη Χειμάρα, επιβεβαιώνουν την χλιαρή-ηττοπαθή στάση της Ελλαδικής κυβερνήσεως και την τραγική κατάσταση των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου.6

Επέδειξε και επιδεικνύει πρωτοφανή ανικανότητα στην προάσπιση της δημοσίας τάξεως-ασφαλείας και ελευθέρας διακινήσεως-δραστηριότητος και διαβιώσεως των πολιτών. Η ανασφάλεια των πολιτών με την ολοένα αυξανόμενη εγκληματικότητα, κυρίως συμμοριών αλλοδαπών αλλά και ημεδαπών, είναι καθημερινή διαπίστωση και διάχυτη στην ελληνική κοινωνία.

Το πολιτικόν Σύστημα φροντίζει να υπερπροστατεύεται, εξασφαλίζοντας τους δικούς του ανθρώπους, χωρίς να φείδεται προσωπικού, ενώ παραλλήλως έχουν απογυμνωθεί τα αστυνομικά τμήματα και έχουν διαλυθεί οι μονάδες διασφαλίσεως της Τάξεως και Ειρήνης στον ελληνικόν πληθυσμόν (αστικόν, αγροτικόν, ακριτικόν).

Σχεδίασε ακρίτως ή εκτέλεσε χωρίς αντιρρήσεις, έξωθεν επιβληθείσες οδηγίες που αφορούσαν στην άκρατη και άκριτη Ελληνοποίηση δεκάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών, τους οποίους εβάπτισε «οικονομικούς μετανάστες» ή έχρισε «πολιτικούς πρόσφυγες/ φυγάδες» και στους οποίους έδωσε την Ελληνική ιθαγένεια, προνόμοια και πολιτικά δικαιώματα, με άμεσον κίνδυνον εκτός των άλλων:

-Της σοβαρής δημογραφικής αλλοιώσεως (ορατής πλέον), στην σύνθεση της Ελληνικής κοινωνίας (σιωπηλή γενοκτονία του Ελληνισμού).

-Της σταδιακής αυξήσεως της εγκληματικότητος.

-Της προκλήσεως θρησκευτικών συγκρούσεων.

-Της εκκολάψεως εστιών αιμοχαρών τζιχαντιστών και πρακτόρων του εχθρού.

-Της δημιουργίας εκ του μηδενός μειονοτικών κομμάτων, μετατροπής τους σε ρυθμιστές των πολιτικών πραγμάτων και σταδιακής απωλείας της πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών μέσα στην ίδια την πατρίδα τους.

-Της εγκαταστάσεως σ’ όλη την χώρα «ανθρωπίνων βομβών», με ωρολογιακούς μηχανισμούς που θα λειτουργήσουν σε βάρος των Ελλήνων πολιτών, σε περίπτωση εκτάκτου/ εκρύθμου καταστάσεως ή εμπλοκής μας σε θερμές επιχειρήσεις με γειτονικές χώρες.

Αντικαθιστά μαζικώς με τάση αριθμητικής εξισορροπήσεως, Έλληνες με λαθρομετανάστες ή «πολιτικούς πρόσφυγες», για τους οποίους δεν γνωρίζουμε ούτε από πού «κρατάει η σκούφια τους», ούτε τους πραγματικούς λόγους της αυτοεξορίας και λαθρομεταναστεύσεώς τους.

Συνεχίζει να συντηρεί ενσυνειδήτως, όπως και οι προκάτοχοί της, την κομματοκρατία, τον νεποτισμό/οικογενειοκρατία και την φαυλοκρατία, είτε με το αμετάθετον της κληρονομικής πολιτικής διαδοχής, είτε με τους κομματικούς στρατούς που δημιουργούνται για την στελέχωση των δημοσίων υπηρεσιών και εκτέλεση δραστηριοτήτων νεποτισμού, ρουσφετολογίας, κομματισμού και πολύμορφης διαπλοκής.

Από αδιαφορία ή αβελτηρία ή εκτελούντες εντολές των αφεντικών τους, εγκατέλειψαν τους Νέους και νέες (μαθητές και φοιτητές, εργαζόμενους και ανέργους), με αποτέλεσμα οι προμνησθέντες, να πελαγοδρομούν, χωρίς Εθνικά οράματα, πρότυπα και Εθνικόν φρόνημα.

Αντί να ενεργοποιήσει και να αξιοποιήσει το πνευματικό δυναμικό των νέων της Ελλάδος, την ζωτικότητα των Ελληνοπαίδων (μαθητών-φοιτητών-αποφοίτων) και να τους δώσει Εθνικό φρόνημα και όραμα, τους απέκλεισε κάθε προοπτική παραμονής και αξιοποιήσεώς τους  στην πατρίδα, τους στέρησε τα ευγενή οράματα και αποχρωμάτισε την Εθνική τους ταυτότητα. Έτσι, σήμερα οι νέοι της Ελλάδος:

–Αποτελούν εύκολη λεία για πολιτική, κομματική και κάθε άλλου είδους εκμετάλλευση.

–Εγκαταλείπουν μαζικώς την Ελλάδα, προκειμένου να αναζητήσουν την τύχη τους και να αξιοποιήσουν τα προσόντα τους στο εξωτερικό.

–Αποπροσανατολίζονται από τον δρόμο της υπευθυνότητος, της διαπαιδαγωγήσεως, των ηθικών αξιών, της αρετής, της δημιουργίας ατομικών και ομαδικών ιδανικών. Στον αποπροσανατολισμό συνέτειναν η χαλαρή δομή της σύγχρονης οικογένειας και η ανεπάρκεια των εκπαιδευτών και η ανθελληνική-αντιχριστιανική δομή του εκπαιδευτικού συστήματος (Τα σχολεία και τα πανεπιστήμια ΔΕΝ διαμορφώνουν πλέον, νέους εφοδιασμένους με χρήσιμες γνώσεις και προ παντός, με Ορθόδοξη Πίστη και Εθνικά ιδανικά).

–Καταφεύγουν σε παθογόνες δραστηριότητες και εκδηλώσεις (επιθετικότης, αναρχία, ναρκωτικά, αμφισβήτηση προσώπων/ αξιών, κλπ.), αντί να εστιάζουν τον δυναμισμό τους σε Εθνικά, ηθικά, κοινωνικά και πνευματικά ενδιαφέροντα.

–Συμβάλλουν εκουσίως ή ακουσίως, στην επιτάχυνση της διαλύσεως του κοινωνικού ιστού, και απομακρύνονται από τις παραδόσεις αιώνων, του Γένους μας.

–Προσβάλλονται από τις ξενόφερτες «αξίες» του λεγόμενου «δυτικού πολιτισμού», οι οποίες εμόλυναν την κοινωνία, προκάλεσαν ιδεολογική σύγχυση, και εδραίωσαν τον καταστροφικόν μιμητισμόν πρωτίστως, και την θηριοποίησή τους.

–Προσκολλώνται σε εφήμερες αξίες και νέα είδωλα, απάτριδων, απόλιδων, αθεϊστών, χρηματοθηρευτών, σαρκολάγνων, εξουσιομανών, θηριοποιημένων ανθρώπων, χωρίς πνευματικότητα και ηθική.

–Εξωτερικεύουν όλα τα αρνητικά, πρωτόγονα, εγωϊστικά και ενστικτώδη ψυχικά τους στοιχεία. Το τραγικόν αποτέλεσμα της τοιαύτης καταστάσεως, είναι πασιφανές:

Πανηδονισμός-πανσεξουαλισμός.

Παραμέληση των σπουδών.

Εγκατάλειψη της οικογενειακής εστίας.

Παρασιτική και παραβατική διαβίωση.

Εθισμός στα ναρκωτικά, το αλκοόλ, κ.λ.π. βλαπτικές ουσίες.

Ανυποταξία στην στράτευση και ανερμάτιστη ζωή εκτός των καθιερωμένων θεσμών.

Ανία, πλήξη, υπαρξιακό κενό, κατάθλιψη.

Συμμετοχή σε οχλοκρατικές και μηδενιστικού/αντικοινωνικού περιεχομένου, εκδηλώσεις.

–Εγκλωβίζονται στις κομματικές οργανώσεις από τα μαθητικά τους χρόνια, παρασυρόμενοι από τις σειρήνες του φιλελευθερισμού και της (ψευδο) «δημοκρατίας», και εξαντλούν τον δυναμισμό τους, στα πλαίσια των κομματικών μηχανισμών, που τελικώς τους καθιστά εξαρτημένους πελάτες και νεροκουβαλητές/δούλους των κομμάτων και του πολιτικού Συστήματος γενικώτερον.

3/. Οι υπερπρονομιούχοι βουλευτές της ψευδοδημοκρατικής αντιπολιτεύσεως, είναι υπεύθυνοι, διότι:7

Συνέπηξαν μία εξωφρενικώς φίλαρχον πολιτικο-οικονομική αδελφότητα, αποσκοπούσα στην Συνταγματική προστασία του Συστήματος και την αποκλειστική εξυπηρέτηση των προσωπικών φιλοδοξιών, και οικογενειακών συμφερόντων τους.

Συγκροτούν με τις κουστωδίες τους και τους άρχοντες (πολιτικούς-πολιτειακούς), μία Ενισχυμένη Χιλιαρχία που εξουσιάζει ανενόχλητη και επιβάλλει χωρίς την παραμικρή αντίδραση, τους δικούς της όρους στο πολιτικό παιγνίδι (και όχι μόνον), που παίζεται σε βάρος των αποχαυνωμένων, ξεδοντιασμένων, πολιτικώς ανανδριών, απαγών, απαιδαγώγητων, απαρρησίαστων και πεφοβημένων πολιτών.8

Αναγόρευσαν εαυτούς εκπροσώπους του έθνους και του λαού, μετατραπέντες ούτω σε σύγχρονους φεουδαρχίσκους καταδυναστεύοντας έναν  μονίμως φορολογούμενον (καταληστευόμενον) λαόν. Αυτό έγινε, κυρίως, επειδή οι νεοπροεστοί (βουλευτές):

«Κατάντησαν να συνταυτίσουν με τον νού τους κράτος και έθνος ή καλύτερα μη μπορώντας να φθάσουν στην γενικότητα του έθνους, έκαμαν την ανικανότητά τους θεωρία, γενίκεψαν το νόημα «κράτος» λέγοντας: «Κάθε κράτος έχει από ένα λαό άρα και το ελλληνικό κράτος έχει ελληνικό λαό και λαός είναι εκείνος που πληρώνει τους φόρους». Και έπειτα λαός, κράτος και έθνος έγιναν στο κεφάλι τους ένα».9

Απολαμβάνουν τα απίστευτα προνόμια που εψήφισαν οι ίδιοι για τους εαυτούς τους, ως αντάλλαγμα υπηρεσιών αλαλίας σε σκάνδαλα και ψηφίσεως αντεργατικών-αντικοινωνικών/ αντιχριστιανικών νομοσχεδίων.

Συναλλάσσονται με τους ολιγάρχες των ΜΜΕ, των δημοσίων έργων και του μεγαλοεπιχειρηματικού κατεστημένου.

Συντηρούν την πολιτική μετριότητα, την κυβερνητική ανικανότητα και όχι σπανίως την  κυβερνώσα τάξη των αβελτέρων.10

Λογοποιούν, εμπορεύονται και χλευάζουν την Ορθόδοξη Πίστη και λατρεία, ενώ παραλλήλως αποφεύγουν την αναφοράν τους, στις άλλες θρησκείες, στον Προτεσταντισμό, τον Φραγκοπαπισμό και ιδιαιτέρως στον Ταλμουδικό Ιουδαϊσμό και τον Ισλαμισμό.

Είναι άθεοι, αιρετικοί, τέκτονες, αποκρυφιστές και αλλόδοξοι. Όσοι από τους υπολοίπους κοινοβουλευτικούς, ισχυρίζονται ότι είναι ορθόδοξοι, ενθυμούνται την ορθοδοξία μόνον προεκλογικώς, ή στις περιόδους θρησκευτικών εορτών και πανηγύρεων, προς άγραν ψήφων. Αντιθέτως, σιωπούν όταν καθυβρίζεται η Ορθοδοξία από αντιχριστιανούς ή πιστούς άλλων θρησκευτικών δογμάτων, ενώ γίνονται λαλίστατοι κατήγοροι, όταν σχολιάζονται ή κατακρίνονται από ορθοδόξους (λαϊκούς και ιεράρχες):

-Οι δογματικές θέσεις και εγκληματικές ενέργειες φανατικών άλλων θρησκειών (Προτεσταντών, Παπικών, Ισλαμιστών, Ταλμουδιστών, κ.α.).

-Οι αιρετικές απόψεις και συμπροσευχές/συλλειτουργίες των υποτιθεμένων ορθοδόξων λαϊκών και ιεραρχών, με αλλόδοξους και αιρετικούς.

Τι να ελπίζει άραγε ο ελληνικός λαός από τοιούτους πολιτάρχες; Και όμως το Σύστημα, τον υποχρεώνει να τους ψηφίζει, βαυκαλίζοντάς τον ότι είναι ελεύθερος και κυρίαρχος.

Τί αποδεικνύει όμως η πολιτική ιστορία της νεωτέρας Ελλάδος; Την απάντηση δίδουν η θυμοσοφία του λαού («Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει», φαρισαϊζουν για «να ρίχνουν στάκτη στα μάτια του κόσμου») και τα θλιβερά και σχεδόν καθημερινά γεγονότα και «κοκορομαχίες» εντός της βουλής, κατά την διαχρονική λειτουργία της (Κοινοβούλιον= Μεταλλακτήρ-Ανταλλακτήριον ψυχών, ιδεών και αρχών).

7ον/. Κομματοκρατία- Διχασμός

α/. Πολυκομματισμός-Κομματοκρατία

«Η διαίρεσις του λαού εις κόμματα τους έχει φέρει όλους εις την διάθεσίν μας, διότι δια να υποστηρίζη κανείς μίαν πάλην ανταγωνισμού, χρειάζεται χρήμα, το δε χρήμα ευρίσκεται εις χείρας μας» (Πρωτόκολλα των σοφών της Σιών, κεφ.9ον).

«Από την αρχήν (αμέσως μετά την επανάσταση του 1821) τα Ελλη­νικά κόμματα βαπτίζονται ξενικά και παίζουν το παιγνίδι των εσωτερικών αντιθέσεων του ξένου κυριάρχου. Γίνονται τα όργανα της ξενικής επιρ­ροής και μεταφοράς του διεθνούς πολιτικού ανταγωνισμού επί Ελληνι­κού εδάφους. Οι στόχοι των κομμάτων ως επί το πλείστον χαράσσονται έξω από την Ελλάδα, τόσον μάλιστα που να σχηματίζει κανείς την εντύπω­ση ότι οι πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα λαμβάνουν χώραν ερήμην των Ελλήνων …Από πλευράς επιδιώξεων κινούνται σε ένα λαβύρινθο ιδεολο­γικής ταυτολογίας χωρίς ουσιαστικές διαφοροποιήσεις μεταξύ τους…

Επειδή τα κόμματα δεν σχηματίσθηκαν ως επιστέγασμα ενδογενών κινημάτων και αποκυήματα Ελληνικών ωδίνων, αλλά ως υποσυστήματα της κυριαρχούσης αστικής ιδεολογίας θα καθίστανται φορείς του πολιτικού με­τασχηματισμού της κοινωνίας εκ των άνω. Δεδομένου δε ότι το αρχικό ιδε­ολογικό περίβλημά τους σχηματίζεται έξω από την Ελλάδα, θα διαμορφώ­νουν την πολιτική ζωή μέσα σε προδιαγεγραμμένα σχήματα, που μεταφυ­τεύονται ως «πρώτη ύλη» στο εσωτερικό, διαμορφώνοντας ανάλογα τον νε­οελληνικό πολιτικό βίο μέσα στο ευρύτερο ευρωπαϊκό πλαίσιο, χωρίς να λείπουν βέβαια και τα υπερκαλυπτόμένα ενδογενή στοιχεία».11

Η διαίρεση του λαού σε κόμματα ως αποτέλεσμα της δημιουργίας του πολυκομματικού Συστήματος, επιφέρει πάντοτε πολιτικο-ιδεολογικές αντιθέσεις και διαμάχες με στόχον την εξουσίαν.. Όμως, οι διαμάχες αυτές, με το πρόσχημα της πολιτικής ελευθερίας και της ποικιλίας των πολιτικών ιδε­ών, διατηρεί μονίμως διχασμένο και κατατεμαχισμένο, το πολιτικό και εθνικό δυναμικό του Ελληνικού λαού, ο οποίος καθίσταται έρμαιον των ιδικών του αρπακτικών διαθέσεων.

Τα σύγχρονα λεγόμενα κόμματα, δεν είναι αποτέλεσμα πολιτικής ελευθερίας, αλλά:

-Φανερές ή συγκεκαλυμμένες διαχειριστικές συντεχνίες ατόμων ή ομάδων, ακορέστως πλεονεκτών, συνεταιριζομένων ρητώς ή σιωπηρώς όπως:

.Κυριαρχήσουν επί του πολιτικού/κοινωνικού πεδίου της χώρας.

.Λεηλατήσουν τα οικονομικά κεκτημένα του λαού.

.Διασφαλίσουν την διανομήν των «λαφύρων» και την ακώλυτη α­πόλαυση των προνομίων της εξουσίας.

.Καταστήσουν τον λαόν δεσμώτην, δίκην στρατιωτικού αιχμαλώτου, προς ίδιον όφελος, προς το συμφέρον των αλλογενών εντολοδοτών τους ή προς όφελος αμφοτέρων.

«Τα πολιτικά κόμματα κατέστησαν πολιτικά καπετανάτα. Έχουν πολλήν την ομοιότητα προς τα στρατιωτικά καπετανάτα των προ της επαναστάσεως χρόνων. Η κυβέρνησις του Ελληνικού κράτους θεωρείται το πο­λυφίλητο αρματωλίκι προς κατάληψιν του οποίου νυχθημερόν εργάζονται και συνομωτούν οι πολιτικοί καπεταναίοι».12

–Πολιτικά θερμοκήπια διαπλοκής-αθέμιτων συναλλαγών,

«Δεν μπορεί να λειτουργήσει η Δ. όταν ένα κόμμα είναι σε θέση να δαπανά για τις εκλογές εκατοντάδες εκατομμυρίων δραχμών ή ένας υπο­ψήφιος, με το άθλιο σύστημα των σταυρών προτιμήσεως, είναι σε θέση να δαπανήσει για την εκλογή του δεκάδες εκατομμυρίων δραχμών. Αυτά έγι­ναν και στις τελευταίες και στις προτελευταίες εκλογές. Έτσι η πολιτική κα­ταντά να είναι προνόμιο των πλουσίων ή των πολιτικών που συναλλάσσο­νται με ύποπτες πηγές χρηματοδοτήσεως».13

β. Καιροσκοπική και κομματική συνείδηση των πολιτών.

«Στον πολιτικό αγώνα οι υποψήφιοι ακολουθούν μια συγκεκριμένη τακτική. Ό κάθε βουλευτής χρειάζεται ένα κόμμα να τού συμπαρασταθεί. Βρίσκει λοιπόν μια ομάδα φίλων του και τους πείθει να τον ψηφίσουν. Για να έχει μεγαλύτερη δύναμη βρίσκει μερικούς πλούσιους που τους λέει ότι πρέπει να γίνουν επικεφαλής για να διευθύνουν την κοινή γνώμη. Οι υπογραφές των πλουσίων επηρεάζουν κι’ άλλους κι έτσι σχηματίζεται η επιτροπή του κόμματος. Σ’ αυτό το κόμμα υπάρχουν φιλόδοξοι και χαζοί με πολλές αξιώσεις.

Οι χαζοί βοηθούν τούς φιλόδοξους να ανέβουν. Το κόμμα είναι ανοικτό για όλους και το μόνο προσόν που απαιτεί από τον υποψήφιο είναι να μιλά δυνατά και συχνά για να προκαλεί την προσοχή. Κάποιος πού μιλά δυνατά, άσχετο για ποιο θέμα, επιβάλλεται στον κόσμο.

Στην συγκέντρωση ακούγονται λόγια παχιά, δυνατά και ο κάθε άνθρωπος παίρνει στα σοβαρά τα συνταγματικά του δικαιώματα και θέλει να δει από κοντά τον άνθρωπο που θα τον εκπροσωπήσει. Μα ακόμα κι’ αν δεν τον ψηφίσει, πάλι το ίδιο θα ‘ναι μια και θα εκλεγεί βουλευτής αυτός που συγκεντρώνει τους περισσότερους ψήφους από τους αδιάφορους, τους χαζούς.

Έτσι, ενώ ο βουλευτής πρέπει να είναι άξιος για την θέση και άνθρωπος εμπιστοσύνης είναι συχνά το αντίθετο. Ο πιο θρασύς κερδίζει κι’ όχι ο ικανότερος…..

Στην καλύτερη περίπτωση ο υποψήφιος μπορεί να είναι καλός και ικανός, μα δε θα είναι ποτέ καλός σαν χαρακτήρας γιατί οι άνθρωποι καλού χαρακτήρα είναι σπάνιοι…..

Τα μεγάλα κόμματα δημιουργούνται πάντα υπό την καθοδήγηση μιας ισχυρής και φιλόδοξης προσωπικότητας. Αυτή είναι ή σύνθεση τού πολιτικού ψεύδους».14

«Κυβέρνηση και αντιπολίτευση συνεχίζουν την παράδοση της Ελ­ληνικής πολιτικής. Καιροσκοπούν, δημαγωγούν και ενεργούν με μόνο κρι­τήριο το κομματικό συμφέρον. Είναι φανερό πως ο πολίτης σ’ αυτή την δια­μάχη είναι απλώς αριθμός ψήφου».15

Ο διατυμπανιζόμενος πολυκομματισμός, υπάρχει μόνον στους τύ­πους. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα απίθανο δικομματικό παιγνίδι με ωρισμένες θεατρινίστικες παραλλαγές, χωρίς ή με την σύμπραξη μικροτέρων «νωτοφόρων» κομμάτων, που καταλήγει πάντοτε μετά τις εκλογικές αναμετρήσεις, στο φαυλεπίφαυλο μονοκομματικό καθεστώς και στην πλήρη κομματικοποίηση της κρατικής μηχανής.

Ακριβώς με την έναρξη οικοδομήσεως του κομματικού κράτους και παρακράτους, ενεργοποιείται άμεσα ο μηχανισμός εξασθενίσεως του πολιτικού δυναμικού του λαού, και εμφανίσεως συμπτωμάτων Πολιτικο-κοινωνικού Διχασμού, τα οποία με την πάροδο του χρόνου, αποβαίνουν σε συμπτώματα ανίατης πολιτικής ασθενείας για τον λαόν και το Έθνος. Τότε αρχίζει και η συσσώρευσή των δεινών της πολιτείας.

Από μία τέτοια ανίατη πολιτική ασθένεια πάσχει σήμερα, ο Ελληνικός λαός. Ή μήπως δεν βλέπει ούτε αυτά τα καθημερινώς εμφανιζόμενα «σημεία των καιρών»;

Δεν αντιλαμβάνονται άραγε οι πολίτες ότι τα κόμματα, σ’αυτού του είδους την ψευδοδημοκρατία, από δημιουργίας τους, όπως λειτουργούν στην εποχή που ζούμε, τους εξαπα­τούν και ότι η διάκριση σε δεξιούς, κεντρώους, αριστερούς, κεντροδεξιούς, και όλες τις άλλες παραλλαγές είναι τε­χνητή, αφύσικη και εξυπηρετεί αλλοτρίους σκοπούς;

Δεν αντιλαμβάνονται ότι η μοναδική διάκριση μεταξύ των μελών μιας κοινωνίας, όπως για παράδειγμα της Ελληνικής, είναι ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ και ΑΠΑΤΡΙΔΕΣ ή ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ, Έλληνες πολίτες και Έλληνες ιδιώτες ή μέτοικοι και ΟΧΙ συντηρητικοί, κεντρώοι, αριστεροί, σοσιαλιστές, σοσιαλδημοκράτες, κομμουνι­στές, κλπ.;

Ασφαλώς ναι! Αλλά τι είναι σε θέση να κάνουν οι πολίτες μόνοι τους; Τίποτε, αλλά και πολλά.

«Ο απλός Έλληνας ψηφοφόρος νοιώθει προδομένος. Για να μην α­κούει τις φωνές των σειρήνων, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, κλείνει τα αυτιά του και δεν ακούει τίποτα. Νοιώθει ότι τα κόμματα τον κοροϊδεύουν. Νοιώθει ό­τι δεν συμμετέχει, ότι δεν μπορεί να παρέμβει…Ωστόσο στις μεγάλες εκδη­λώσεις των κομμάτων οι πλατείες γεμίζουν κόσμο, συνθήματα, πονώ, πλα­στικές σημαιούλες….Τι συμβαίνει; Ξαφνικά ο Έλληνας αποκτά πίστη στους πολιτικούς; Όχι, υποστηρίζουν ορισμένοι. Ο Έλληνας είναι υπέρ του δυνα­τού. Αυτόν που κυβερνάει ή αυτόν που έχει την προοπτική να κυβερνήσει. Χρησιμοποιεί την πολιτική σαν εργαλείο για να αποκτήσει σπί­τι, αυτοκίνητο, να βολέψει τα παιδιά του, να ανέβει κοινωνικά….Και αυ­τό το ξέρουν οι πολιτικοί και γι’ αυτό στην προεκλογική περίοδο δίνουν υποσχέσεις ανέφικτες και ανεδαφικές…Όχι φυσικά πως δεν υπάρχουν α­γνοί οπαδοί, πραγματικοί ιδεολόγοι, αλλά αυτοί είναι που βρίσκονται σε α­κόμα πιο δύσκολη θέση, μη τολμώντας ούτε στον εαυτό τους να πουν ότι διαψεύσθηκαν…».16

Τι πολιτικώς ορθόν και εθνικώς ωφέλιμον πρέπει να αναμένει ο Ελληνικός λαός από μία τέτοια κατά­σταση; Τι μέλλον μπορεί να προσδοκούν οι πολίτες για τους ιδίους και το Έθνος, από ένα Διχαστικόν καθεστώς κομματοκρατίας και κατ’ επίφαση δημοκρατίας;

*

«Η εκτελεστική εξουσία δυνάμει του θεμελιώδους κοινωνικού α­ξιώματος salus populi suprema lex esto-Υπέρτατος νόμος η σωτηρία του λαού, ου μόνον δύναται αλλά και οφείλει εκ μόνης της αυθεντίας της, υπερβαίνουσα τα εκ του Συντάγματος όρια τούτης, να εκδώσει αναγκαστικά νομοδιατάγματα, όταν η κοινή σωτηρία το απαιτεί» (Θέμις, Τόμος ΚΘ, σ.41).

«Σε ώρες δύσκολες είτε κλίνομε προς την δημοκρατική είτε προς την ολιγαρχική μορφή του πολιτεύματος, θα προσφύγουμε στην λύση της εξουσίας του ΕΝΟΣ, που εγγυάται ταχύτητα, ενότητα ενεργείας και την απαραίτητη πειθαρχία που απαιτεί η σκληρότητα της πράξης». (Αφορισμοί και διαλογισμοί, Κων. Τσάτσος, 1968, σ. 146).

Άλλος ένας κόλαφος για την ψευδώνυμη Δημοκρατία, προερχόμενος από τον αποθανόντα τέως πρόεδρον της Ελληνικής Δημοκρατίας !!!

Όταν, η ίδια η Ελλαδική (Ψευδο) Δημοκρατία, σε κρίσιμες και επικίν­δυνες δια το έθνος περιόδους, όπως αυτή που διανύομεν, θέτει στο περιθώριο τον πολυκομματικό μη­χανισμό της, αναγνωρίζουσα ουσιαστικά τις αρνητικές επιπτώσεις της λει­τουργίας του, για ποίον λόγον εθελοτυφλεί στα «σημεία των καιρών» που «κραυγάζουν» για την ανικανότητα, αχρηστία και φθοροποιές τάσεις της κομματοκρατίας (της ψευδοδημοκρατίας), σε περιόδους ειρήνης;

Η μήπως οι πολιτάρχες έχουν την ψευθαίσθηση, ότι η περίοδος που διανύουμε δεν είναι κρίσιμη και οι καιροί που διερχόμεθα δεν είναι επικίνδυνοι; Δεν βλέπουν «Τα σημεία των Καιρών» καθημερινώς, πάνω από τον ουρανόν της Ελλάδος, στην θάλασσα του Αιγαίου Αρχιπελάγους, τα Βόρεια σύνορα της χώρας μας, στην πολύπαθη Μέση Ανατολή και Ανατολικήν Μεσόγειον, στις αχαλίνωτες και εν πολλοίς θεατρινίστικες, πολιτικές διαμάχες, στην σαπισμένη και μωσαϊκοποιημένη κοινωνία μας, και στις δραστηριότητες των εγκληματικών συμμοριών που λυμαίνονται και δολοφονούν, σχεδόν ανενόχλητοι, τους Έλληνες πολίτες ;

Συνεχίζεται

1 Στις καθημερινές προκλήσεις ΟΛΩΝ των γειτόνων, απειλές και διεκδικήσεις τμημάτων από τον σημερινόν κυρίαρχον χώρον της πατρίδος μας (εδαφικόν, εναέριον, θαλάσσιον), η εκάστοτε Ελλαδική πολιτική ηγεσία απαντά με τρεμάμενη φωνή φοβισμένης παιδίσκης, εκφέρουσα… φιλολογικές πομφόλυγες, περί σεβασμού του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συνθηκών, καταφεύγουσα και ικετεύουσα διαμεσολάβηση και προστασίαν των «ισχυρών» (ΟΗΕ, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ε.Ε), οι οποίοι αποδεικνύονται καθημερινώς, από δηλώσεις και πράξεις τους, στην καλύτερη των περιπτώσεων, αντάξιοι συνεχιστές της συμπεριφοράς του Πόντιου Πιλάτου…

2 Kοάλεμος= ηλίθιος, ανόητος,βλάκας.(Λεξ. Δορμπαράκη, σ.451).

3 Kόβαλος=Αναίσχυντος, πανούργος, πονηρός, κόλαξ.

4 ΠΟΛΙΤΙΚΗ, Θεωρία πολιτικής δεοντολογίας, Κων. Τσάτσος, τ. πρόεδρος Ελλην. Δημοκρατίας, σ. 163, Εκδόσεις των Φίλων, 1975, Αθήναι.

5 Προσφάτως, έδωσε το τελειωτικό κτύπημα, με την ψήφιση του κατάπτυστου και αντεθνικού νομοσχεδίου περί δήθεν «Τουρκικής Ενώσεως Ξάνθης», κατά παράβαση της συνθήκης της Λωζάνης και παραβλέποντας αποφάσεις των Διδασκαλικών Συλλόγων Ξάνθης και Ροδόπης, ομόφωνα ψηφίσματα των  νηπιαγωγών της περιοχής, καθώς και σχετικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣΣ: Τι «τρανή απόδειξη»…δημοκρατίας και… λαϊκής κυριαρχίας!!!).

6 Η εκάστοτε επίσημη ελληνική κυβέρνηση επέδειξε την ίδια αδιαφορία στα τέλη του 19ου και αρχές 20ου αιώνος, με αποτέλεσμα να απωλέσουμε την Ανατολική Ρωμυλία, την Βόρειο Ήπειρο, την Βόρειο Θράκη, το βόρειο (κατεχόμενο) τμήμα της Ελληνικής Μακεδονίας μας και να κινδυνεύσουμε να χάσουμε και την Νότια-ελεύθερη-Μακεδονία μας, η οποία διεσώθη χάρη στις ηρωϊκές προσπάθειες Ελληνόψυχων αξιωματικών-στρατιωτών-εξεχόντων πολιτών και γενναίων αρχιερέων-ιερέων!

7 οι Βουλευτές είναι κατά κανόνα βιολογικοί ή πνευματικοί απόγονοι ή οικέτες γνωστών «τζακιών» της βουλευτοκρατίας με «κληρονομικό δικαίωμα» (καλυπτόμενο από κοινοβουλευτικό μανδύα),  τουρκολάγνων, ευρωλιγούρηδων και εγκάθετων Ιουδαιοταλμουδιστών/ορκισμένων αντιχριστιανών,

8 Ανανδριείς= Οι ευνουχισμένοι (πολιτικώς)—Απαγής= Χαλαρός, μαλακός, πλαδαρός — Απαρρησίαστος=Ο μη ομιλών με παρρησίαν, ο εστερημένος ελευθερίας λόγου (Λεξ. Δορμπαράκη, σ. 75, 107 και 111).

9 Ίων Δραγούμης, Ελληνικός πολιτισμός.

10 Αβέλτερος= Ο μη έχων το βέλτιον, μηδαμινός, ανόητος (Λεξ. Δορμπαράκη, σ.14).

11 Παράδοση και αλλοτρίωση, Γεωργ. Δ. Μεταλληνού,1994, εκδ. Δόμος, σ. 215-216.

12 Νεοκλής Καζάζης, Ο κοινοβου­λευτισμός εν Ελλάδι, σ. 18.

13 Γεώργιος Μαύρος, τέως αρχηγός ΕΔΗΚ, Συνέντευξη στον Σπύρο Λινάρδο, εφ. ΒΗΜΑ, 12/2/1978).

14 Από το έργο του Μάξ Νόρνταου  «Τα Κατά Συνθήκη Ψεύδη του πολιτισμού μας». Κεφάλαιο Τέταρτο: Τό Πολιτικό Ψεύδος, Παράγραφος 4.

15 Δημαγωγία και πραγματικότητα, Περιοδικό ΕΝΑ, τ.10.

16 Ο Έλληνας, η πολιτική και τα κόμματα, εφ. ΕΒΔΟΜΗ, 3/4/1988

Έγραψε ο αγαπητός συναγωνιστής και συνάδελφος  Αρώνης Σπύρος από το site: yperpisteoskaipatridos

20 Μάη 2019

Η κοροϊδία των εκλογών

Η Ελλάδα μαριονέτα της γερμανικής ευρωένωσης

May 28, 2019

Του Γιώργου Α. Λεονταρίτη

Η ουσία των ευρωεκλογών είναι να αποδοκιμαστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και να ψηφιστεί ο ευρωσκεπτικισμός. Το ρεύμα υπάρχει στο εξωτερικό. Αλλά εδώ όλα τα κόμματα και τα κομματίδια του «συστήματος», μιλάνε για οτιδήποτε άλλο εκτός απ’ αυτό. Εάν δεν συνειδητοποιήσουν οι μάζες ποιος είναι ο πυρήνας όλων των προβλημάτων, δεν πρόκειται ποτέ να ανασάνει αυτός ο λαός. Με τη συμπαιγνία ΣΥΡΙΖΑ, Νέας Δημοκρατίας και άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης, αποκρύπτεται επιμελώς το γεγονός ότι βρισκόμαστε υπό την κατοχή της γερμανοευρωπαϊκής ένωσης. Κι ότι, από τη στιγμή που δεν διαθέτουμε εθνικό νόμισμα, παραδώσαμε τα κλειδιά της χώρας στους τραπεζίτες των Βρυξελλών. Εδώ διαδραματίζεται μια θλιβερή φαρσοκωμωδία. Οι πολίτες νομίζουν ότι στις κάλπες ασκούν το «δημοκρατικό τους δικαίωμα», ενώ τους κοροϊδεύουν ασύστολα. Τους καλούν απλά να επιλέξουν μόνο ποιον θεωρούν καλύτερο υπηρέτη των Βρυξελλών. Άλλοτε λέγαμε ότι ο λαός με την ψήφο του καθορίζει το μέλλον της πατρίδας μας. Τώρα οι ψηφοφόροι καθορίζουν μόνο το μέλλον των υπηρετών του Δ΄ Ράιχ. Διότι το μέλλον της χώρας βρίσκεται στα χέρια ξένων πατρώνων. Έτσι, η αληθινή δημοκρατία έχει καταργηθεί. Βιώνουμε μια δικτατορία της παγκοσμιοποίησης, που μας τη «σερβίρουν» μέσα σε «χρυσόχαρτο» ψευδοδημοκρατίας. Η Γερμανία είχε την υπομονή και το πείσμα να κυριαρχήσει στον ευρωπαϊκό χώρο.

ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣ ΗΤΤΕΣ που υπέστη, δεν απομακρύνθηκε από τον στόχο, και το κατόρθωσε τώρα, βάζοντας κάτω από το δίχτυ της, τις περισσότερες χώρες, οι οποίες στους δύο προηγούμενους παγκόσμιους πολέμους, ήσαν εναντίον της. Η αληθινή δημοκρατία δεν ήταν ποτέ αρεστή στην Γερμανία. Την ανέχθηκε προσωρινά για να την ανατρέψει αργότερα, προκειμένου να γίνει ο ουσιαστικός κυρίαρχος στον ευρωπαϊκό χώρο. Η Δημοκρατία της Βαϊμάρης (1918-1923) ήταν το πρώτο δημοκρατικό πολίτευμα στην ιστορία της Γερμανίας. Γεννήθηκε από την ήττα της αυτοκρατορικής διακυβέρνησης στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και πέθανε με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία. Η Δημοκρατία της Βαϊμάρης αποτέλεσε έργο των μετριοπαθών δυνάμεων της Γερμανίας (Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, Κόμμα Κέντρου, Φιλελεύθεροι). Αντιμετώπισε την κρυφή ή απροκάλυπτη εχθρότητα των άκρων (Ναζί, Συντηρητικοί, ακόμα και των Κομμουνιστών). Κλήθηκε να διαχειριστεί μια πρωτοφανή οικονομική κρίση –όπως η σημερινή– υπό τον ασφυκτικό διεθνή έλεγχο. Το 1920, λίγο πριν από την πεντηκοστή επέτειο της ίδρυσης του Ράιχ, ο ιστορικός Oncken είχε καταλήξει στην εξής ετυμηγορία: «Από τη στιγμή που η Αυστροουγγαρία διαλύθηκε εντελώς και το γερμανικό Ράιχ, με το άψυχο σώμα του, έχει καταστεί για μεγάλο διάστημα ανίκανο να ασκήσει μια αποτελεσματική εξωτερική πολιτική, δεν μπορούμε να ζητάμε τίποτα λιγότερο από την επιστροφή στην ιδέα της “Μεγάλης Γερμανίας”. Αυτό είναι, για εμάς, το αποτέλεσμα της παγκόσμιας κρίσης…».
Ψήφος στα υπάρχοντα κόμματα, δεν σημαίνει τίποτα. Είναι μια κοροϊδία. Χρειάζεται ο φορέας που δυναμικά θα απαιτήσει να σπάσουμε τις αλυσίδες των Βρυξελλών, διότι δεν θέλουμε αυτήν την Ευρωπαϊκή Ένωση. Να μαυρίσουμε τους «ιδεολόγους» των συμφερόντων και των «μεταρρυθμίσεων»

Του Στάθη Σταυρόπουλου
Αυτήν την «μεγάλη ιδέα» επέτυχαν στις μέρες μας. Κι όπως είπε το 1925 ένας από τους στρατιωτικούς ηγέτες, ο Hermann Schutzinger, «η γερμανική Δημοκρατία, είτε θα είναι η “Μεγάλη Γερμανία”, είτε δεν θα υπάρξει…» Η αποτυχία της αυστρογερμανικής τελωνειακής ένωσης το1931, θεωρήθηκε οπισθοδρόμηση και όχι αναίρεση της πορείας για την ιδέα της Μεγάλης Γερμανίας. Η πλήρης, και όχι μόνο η τελωνειακή, σύνδεση της Αυστρίας, εθεωρείτο ένας ενδιάμεσος σταθμός στον δρόμο για την ανασύσταση της γερμανικής ηγεσίας στην Κεντρική Ευρώπη. Μέρος του «οράματος» των Γερμανών ήταν η πολιτικοοικονομική ένωση της «ενδιάμεσης Ευρώπης», στην οποία είχε αναφερθεί σε ένα βιβλίο του ο συντηρητικός συγγραφέας Wirsing, μετέπειτα ταγματάρχης των «SS». Κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, ενισχύθηκαν οι τάσεις για τη δημιουργία ενός μεγάλου κεντροευρωπαϊκού οικονομικού χώρου, υπό την κυριαρχία της Γερμανίας. Οι διανοούμενοι της «Συντηρητικής Επανάστασης» χρησιμοποίησαν τον μύθο του παλιού υπερεθνικού «Ράιχ» για να βάλουν τη σφραγίδα της «ιστορικής νομιμότητας» στις γερμανικές ηγεμονικές αξιώσεις.

Το ιερατείο των Βρυξελλών σήμερα, αυτές τις ίδιες αξιώσεις εξυπηρετεί. Τόσο ο Χίτλερ, όσο και οι σημερινοί Γιούνκερ, Σόιμπλε, Μέρκελ, κ.λπ. θεωρούσαν και θεωρούν, ότι η ιδέα τού «Ράιχ» είναι η ανάμνηση του «μεγαλείου» του γερμανικού Μεσαίωνα. Γι’ αυτό και μας επέβαλαν με τους εγχώριους υπηρέτες τους όλων των «χρωμάτων», τον εργασιακό Μεσαίωνα, που διέλυσε την ελληνική κοινωνία. Τον Μάρτη του 1919 στο Μανιφέστο της Κομμουνιστικής Διεθνούς, αναφερόταν ότι: «Αν η καπιταλιστική Ευρώπη παρέσυρε τις καθυστερημένες περιοχές του κόσμου αναγκαστικά στην καπιταλιστική δίνη, η σοσιαλιστική Ευρώπη θα βοηθήσει τις απελευθερωμένες αποικίες με την τεχνική της, την οργάνωσή της, την πνευματική επιρροή της, για να διευκολύνει το πέρασμά τους στη σχεδιασμένα οργανωμένη σοσιαλιστική οικονομία…».

ΩΡΑΙΟΙ ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΙ! Δυστυχώς όμως, ο σοσιαλισμός δεν κατόρθωσε να νικήσει τον καπιταλισμό. Αυτοί που όφειλαν να κρατήσουν ψηλά τη σημαία του σοσιαλισμού στους καιρούς μας, δεν το κατόρθωσαν. Τον Μάη του 1936 στη Γαλλία, το Λαϊκό Μέτωπο υπό τον σοσιαλιστή Λεόν Μπλουμ, «πέτυχε μια μεγάλη νίκη προς όφελος των εργαζομένων. Κι ο Κομμουνιστής ηγέτης Ζακ Ντυκλό τον Δεκέμβρη του 1937 στο 9^ο Συνέδριο του γαλλικού Κ.Κ. έπλαθε φιλόδοξα όνειρα. Έλεγε: «Σκεφθείτε τι δύναμη θα είναι το ενιαίο κόμμα, όπου θα ενωθούν αδελφικά 450.000 Κομμουνιστές και 300.000 σοσιαλιστές…!». Πού είναι σήμερα η ενότητα όλων των πατριωτικών δυνάμεων, προκειμένου να αντιμετωπίσουν την μεγαλύτερη καπιταλιστική επέλαση που πραγματοποιήθηκε μέσα στους αιώνες; Φταίει η ανατροπή ή κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού; Μπορεί. Αλλά τα Κομμουνιστικά κόμματα δεν έπαψαν να υπάρχουν. Απεδείχθησαν ανίκανα όμως να διατηρήσουν τις δυνάμεις τους, και τη δυνατότητα να ξεσηκώνουν τις μάζες. Όσο για τα σοσιαλιστικά, αποτελεί θέμα ιστορικής έρευνας, πώς έγινε η πλήρης μετάλλαξή τους.

Η σημαία του ευρωσκεπτικισμού έπρεπε να είναι τώρα στις ευρωεκλογές το λάβαρο και το σύνθημα για εξέγερση. Διότι αυτός ο φασισμός των Βρυξελλών, δεν αντιμετωπίζεται με ρητορικές κορώνες, με ψεύτικες υποσχέσεις των ευρωλάγνων, με φτηνά προεκλογικά κόλπα και «Μαυρογιαλούρους» που αφθονούν. Το ΚΚΕ είναι πλέον απολίθωμα. Δεν ασκεί, παρά ελαχίστη επιρροή, σχεδόν μηδαμινή. Όσο για τον Ιανό Τσίπρα, έδωσε για μιαν ακόμη φορά ρεσιτάλ υποκρισίας. Ο ταπεινός αυτός θεράπων του ευρωπαϊκού καπιταλιστικού «μεγαλείου», αυτό που βρήκε να πει στην προεκλογική περίοδο είναι ότι: «Η δική μας ιδεολογία, είναι πιο κοντά σε όσα είπε ο… Χριστός…». Επειδή όμως, δεν είναι καλός στα θρησκευτικά, του διέφυγε πάλι η αλήθεια. Διότι η ιδεολογία του Τσίπρα, δεν είναι απλώς «πιο κοντά», αλλά ταυτίζεται, όχι με όσα είπε ο Χριστός, αλλά με ό,τι έκανε ο… Ιούδας! Αυτόν τον ρόλο επέλεξε συνειδητά. «Ιούδας» στα εθνικά θέματα, αλλά «Ιούδας» και της Αριστεράς. Ο προδομένος λαός, ποτέ δεν θα του συγχωρήσει ότι πέταξε στα σκουπίδια «κομμουνισμό» και «σοσιαλισμό», επιλέγοντας τον «Πολακισμό». Και οι ευρωπαίοι τραπεζίτες, τον χειροκροτούν. Αφού τον έστυψαν σαν λεμόνι, θα τον πετάξουν μόλις έλθει η ώρα, για να τον αντικαταστήσουν με το άλλο υπάκουο παιδί τους, τον Μητσοτάκη. Και θα ξαναρχίσουμε από την αρχή. Ξανά ανέβασμα στον Γολγοθά.

Ψήφος στα υπάρχοντα κόμματα, δεν σημαίνει τίποτα. Είναι μια κοροϊδία. Χρειάζεται ο φορέας που δυναμικά θα απαιτήσει να σπάσουμε τις αλυσίδες των Βρυξελλών, διότι δεν θέλουμε αυτήν την Ευρωπαϊκή Ένωση. Να μαυρίσουμε τους «ιδεολόγους» των συμφερόντων και των «μεταρρυθμίσεων». Τους Άγιους Σπάρτακους αναζητούμε να μας βγάλουν στους δρόμους, με υψωμένες γροθιές. Οι πολιτικάντηδες τα πρόδωσαν όλα για τις καρέκλες. Πώς το έλεγε ο Τάσος Λειβαδίτης στον στίχο του; «Κάθε φορά που μου πρόσφεραν μια καρέκλα, έπεφτα στην παγίδα. Έτσι στέκομαι χρόνια τώρα όρθιος, σαν ν’ ακούω τη Διεθνή…».

Πηγή: e-dromos.gr

3. ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ

Οι Ορθόδοξοι χριστιανοί, όταν ομιλούν για «σημεία των καιρών» της εποχής μας, εννοούν τις προφητείες και τα σημεία που θα προηγηθούν της Δευτέρας του Κυρίου Παρουσίας.

Όμως, όταν αναφέρονται σε «σημεία των καιρών», που προηγήθηκαν (δεκαετίες ή και αιώνες) κοσμοϊστορικών ή Εθνικής σημασίας γεγονότων ή προοιωνίζοντα μελλοντικά κοσμοϊστορικά ή Εθνικής σημασίας γεγονότα, για έναν λαόν (ένδοξα ή τραγικά), εννοούν:

α. Τις ορατές και διαρκείς καταστάσεις και πανθομολογούμενα φαινόμενα, που εμφανίζονται στον δημόσιο και ιδιωτικό βίο ενός λαού ή λαών, στις διπλωματικές- διεθνείς σχέσεις ενός κράτους ή κρατών, ως απόρροια ανάλογων ενεργειών, αντιδράσεων και δραστηριοτήτων, των αντίστοιχων πολιτικών ηγεσιών και λαών, που είχαν ή θα έχουν ευμενή/ένδοξη ή δυσμενή/τραγική κατάληξη, για τον λαό, το έθνος και την ανθρωπότητα.

β. Τις σημερινές ορατές και διαρκείς καταστάσεις και πανθομολογούμενα φαινόμενα, που εμφανίζονται στον δημόσιο και ιδιωτικό βίο ενός λαού ή λαών, στις διπλωματικές- διεθνείς σχέσεις ενός κράτους ή κρατών, ως απόρροια ανάλογων ενεργειών, δραστηριοτήτων ή παραλείψεων πολιτικών ηγεσιών και λαών, και τα οποία προοιωνίζουν ΣΑΦΩΣ, καταστροφικά και τραγικά για ένα Έθνος ή την ανθρωπότητα αποτελέσματα, και τα οποία εάν ΔΕΝ αντιμετωπισθούν ή κατασταλούν ΕΓΚΑΙΡΩΣ και ΟΡΙΣΤΙΚΩΣ, τότε, το καταστροφικόν/τραγικόν γεγονός, για την ανθρωπότητα ή το Έθνος, είναι ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟΝ!!!.

Ένα τέτοιο τραγικό κοσμοϊστορικό γεγονός, για την ανθρωπότητα, κυρίως όμως για το Γένος των Ρωμηών/Ελλήνων, την Ρωμηοσύνη, όπως έχουμε προαναφέρει, που συνέβη στο παρελθόν, ήταν η Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως από τους Οθωμανούς και η Πτώση της Ελληνικής Αυτοκρατορίας (Ρωμανίας), την 29ην Μαϊου 1453.

Άραγε θα ζήσουμε να δούμε το ποθούμενον;

Διέρρευσαν 566 έτη από την Άλωση της Βασιλίδος από την ημέρα κατά την οποίαν η άλλοτε πανίσχυρη και αχανής Ελληνική Αυτοκρατορία, η Ρωμανία, συρρικνωμένη πέριξ των τειχών της πρωτευούσης, υπετάσσετο και απεσυνετίθετο. Τα αγωνιώδη ερωτήματα όμως, που βασανίζουν κάθε ενσυνείδητο Έλληνα, οσάκις μνημονεύουμε την θλιβερή αυτή επέτειον της Αλώσεως, είναι διαρκή και αδυσώπητα:

–Οι σημερινοί Έλληνες (Πολιτειακή, πολιτική, πνευματική, εκκλησιαστική, στρατιωτική ηγεσία και λαός):

α. Γνωρίζουν τι συνέβη πράγματι, την 29ην Μαϊου 1453;

β. Έχουν συνειδητοποιήσει τις συνέπειες για το Ελληνικό Έθνος και την ανθρωπότητα, από την Άλωση της Πόλης;

γ. Έχουν διδαχθεί ή επέδειξαν ενδιαφέρον να πληροφορηθούν, τα προηγηθέντα της Αλώσεως (δεκαετίες, αιώνες πριν), δηλαδή εάν υπήρχε δυνατότης να προβλεφθεί ΕΓΚΑΙΡΩΣ, και να αποφευχθεί η τραγική για το Γένος των Ελλήνων, κατάληξη της πάλαι ποτέ κραταιάς Αυτοκρατορίας μας;

Με άλλα λόγια, είχαν προηγηθεί και από πότε, «Σημεία των Καιρών» που προ-οιώνιζαν την Πτώση της Αυτοκρατορίας;

Εάν ναι, όπως αποδείξαμε ότι υπήρχαν και αρκετά μάλιστα (Μέρος 1ον), τα αποκωδικοποίησαν; Κατέληξαν σε συμπεράσματα για τους λόγους, που δεν ελήφθησαν ΑΜΕΣΑ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ μέτρα, ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ ή ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ των αιτίων της Εθνικής Τραγωδίας που ακολούθησε, όσον οδυνηρά και αν ήσαν; Εδιδάχθησαν από αυτά ώστε να μην υπάρξει πιθανότης επαναλήψεως αντίστοιχου τραγικού γεγονότος στην εποχήν μας;

δ. Συνεκτιμώντας τα πολλά και σοβαρά γεγονότα που συμβαίνουν στις ημέρες μας, εντός της επικρατείας μας αλλά και στον ευρύτερο χώρον της Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής και παγκοσμίως, έχουν αναρωτηθεί μήπως εδώ και πολλές δεκαετίες, ζούμε και εμείς σε μία εποχή, κατά την οποίαν έχουν εμφανισθεί ευδιάκριτα και από τον πλέον αδαή, «Σημεία των Καιρών», όμοια με εκείνα όπως συνοπτικώς τα καταγράψαμε, που οδήγησαν την Αυτοκρατορία μας, σε κατάρρευση και πτώση στα χέρια αλλογενών και αλλοδόξων;

Εάν ναι, τι έχουν πράξει αμφότεροι (οι ταγοί της πατρίδος και πρωτίστως ο λαός), δηλαδή έχουν προετοιμάσει την χώραν, τους εαυτούς τους και τις μελλοντικές γενεές, ώστε να μην επαναληφθεί μια νέα Εθνική τραγωδία, τουτέστιν απώλεια Εθνικών κυριαρχικών εδαφών και δικαιωμάτων;

Η άποψή μας για τα παραπάνω, η οποία φρονούμεν ότι, είναι κοινή διαπίστωση των λογικών και εχεφρόνων Ελλήνων, καθ’ όσον «βοά» πανταχόθεν, συνοψίζεται στα εξής:

Οι μεταπολεμικές ηγεσίες του Ελληνικού κράτους (πολιτειακές, πολιτικές, πνευματικές, εκκλησιαστικές, στρατιωτικές), αλλά και οι συντριπτική πλειοψηφία των σημερινών Ελλήνων πολιτών, ΔΕΝ έχουν συνειδητοποιήσει την κρισιμότητα των καιρών και τους αμέσους κινδύνους που διατρέχει το Έθνος, δεν βλέπουν «τα σημεία των καιρών» ή εθελοτυφλούν, για διαφόρους λόγους η κάθε μία από τις προαναφερθείσες τάξεις, μεριμνώντας και τυρβάζοντας περί τα άλλα!

Οι σημερινοί Έλληνες πολίτες, μετασχηματισμένοι σε Ελλαδίτες ή απλώς Ελληνόφωνους κατοίκους, ενεργούν ως αφιονισμένοι, χρήσιμοι ηλίθιοι, μεταλλαγμένοι, παγιδευμένοι, και άλλοι ταυτισμένοι/υποτεταγμένοι στο Σύστημα, ακολουθούντες τυφλώς το ανθρωποφθόρον δόγμα της ανίερης Τριάδος, Σαρκολατρεία-Εξουσιομανία-Χρηματοθηρία.Ι!!!

[Απόσπασμα από χειρόγραφον του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου (1924-1994), με τίτλον «ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ» (Κελλίον «Παναγούδα», Σάββατον Α΄ Νηστειών, 1987)].

Όλα τα συμπτώματα της σήψεως, παρακμής, αλλοτριώσεως, μαρασμού, μειοδοσίας-ηττοπαθείας, κοινωνικής διαλύσεως, κλπ, τα σημεία των καιρών, όπως συμπυκνώθηκαν στα πρααναφερθέντα περί αλώσεως της Πόλης, είναι εμφανή πανομοιοτύπως, σε όλες τις εκφάνσεις του σημερινού δημοσίου, διπλωματικού και ιδιωτικού βίου των Ελλήνων. Δηλαδή στην πολιτικήν ζωή του τόπου, στην διπλωματία και διεθνείς σχέσεις του Ελλαδικού κράτους, στον χώρον της παιδείας, στους κόλπους της Εκκλησίας, των Ενόπλων Δυνάμεων, στην κοινωνίαν, στην οικονομία, στην αμυντική θωράκιση της χώρας, στις αντιδράσεις των Ελλαδιτών εξουσιαστών, σε κάθε σοβαρή πρόκληση και αντεθνική ενέργεια, από ΟΛΑ τα όμορα κράτη, στην υποκριτική/Ποντιοπιλάτειον στάση υποτιθέμενων φίλων και συμμάχων (Τρανό παράδειγμα οι πρόσφατες δηλώσεις αξιωματούχων του Ηνωμένου Βασιλείου και ΗΠΑ, περί αμφισβητούμενης Κυπριακής ΑΟΖ, διεκδικούμενης από Τουρκίαν και Κύπρον) …Συγκεκριμένως:

1ον/. Γεωστρατηγική αποδυνάμωση/απίσχναση

Μετά τον δεύτερον παγκ. Πόλεμον, η Ελλάς ανέκτησε μέρος μόνον των κλοπιμαίων εδαφών της. Αρχαιόθεν Ελληνικά εδάφη, στρατηγικής σημασίας για την Ελληνικήν κυριαρχίαν, όπως Βόρειος Ήπειρος, Βόρειος κατεχομένη Μακεδονία (Νότιον τμήμα του σημερινού κράτους των Σκοπίων/ Βαρδαρίας), Ανατολική Ρωμυλία, Ανατολική Θράκη, Πόντος, Ιωνία, Κύπρος έμειναν εκτός Ελληνικής κυριαρχίας. Παρά ταύτα, το Αιγαίον Πέλαγος παρέμεινε μία Ελληνική Μεγαλίμνη, ελεγχόμενον από το Ελληνικόν κράτος, με διεθνείς θαλάσσιους διαδρόμους, σύμφωνα με τις διεθνείς συνθήκες και τους κανόνες του διεθνούς δικαίου.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ανεξαρτητοποιήθηκε η Κύπρος, αλλά στην συνέχεια:

-Η Τουρκία εισέβαλλε στρατιωτικώς στην Ελληνική Μεγαλόννησο και Τουρκοποίησε βιαίως το Βόρειον τμήμα της, χωρίς ουσιαστική αντίδραση από ελληνικής πλευράς, αλλά και ΟΥΔΕΜΙΑ αντίδραση από πλευράς «φιλικών και «συμμαχικών» χωρών.

Ο ΟΗΕ εξέδωσε φαρισαϊκώς, αποφάσεις για αποχώρηση των Τουρκικών στρατευμάτων, τις οποίες αγνόησε επιδεικτικώς η Τουρκία, χωρίς να υποστεί ΟΥΔΕΜΙΑΝ κύρωση, με αποτέλεσμα να κατέχει μέχρι σήμερα παρανόμως, το 37% περίπου της Ελληνικής Μεγαλονήσου, και να έχει επιφέρει σοβαρή δημογραφική αλλοίωση, με μετεγκατάσταση εκατοντάδων χιλιάδων αλλοεθνών και αλλοδόξων (Τούρκων πολιτών), μεταξύ των οποίων ποινικούς καταδίκους και εγκληματίες εξ Ανατολίας.

-Η Τουρκία ΔΕΝ αναγνωρίζει το ανεξάρτητον κράτος της Κύπρου, ομιλεί συνεχώς και ανενοχλήτως για «Ανεξάρτητη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», αμφισβητεί τα κυριαρχικα δικαιώματα της ανεξάρτητης Κύπρου, δημοσιοποιεί χάρτες με αυθαίρετα θαλάσσια σύνορα, ερμηνεύει τις ισχύουσες διεθνείς συνθήκες κατά την κρίση της, και ανενόχλητη απειλεί σοβαρώς με νέα εισβολή (Τουρκοποίηση ολόκληρης της νήσου).

-Διακηρύσσεται παντοιοτρόπως από την Τουρκία (με συνεχείς προκλήσεις, παραβιάσεις και παραβάσεις, χωρίς την ΔΕΟΥΣΑ απάντηση από Ελληνικής πλευράς), ο στρατηγικός της στόχος διχοτομήσεως του Αιγαίου και συνεκμεταλλεύσεως των Εθνικών μας ενεργειακών πόρων. Παραλλήλως, εκδηλώνεται καθημερινώς η αδυναμία της Ελλάδος να απαντήσει Εθνοπρεπώς, με ορατόν τον κίνδυνον να οδηγηθεί η Ελλάς στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να «συζητήσει» (ουσιαστικώς να αποδεχθεί νέα τετελεσμένα), για τις (ανύπαρκτες) «διαφορές» μεταξύ Ελλάδος-Τουρκίας.

-Υφίσταται άμεσος κίνδυνος αρχικώς αφελληνισμού των ελληνικών νήσων (λόγω της πλημμυρίδος των αλλοεθνών και αλλοδόξων λαθρομεταναστών), και εγλωβισμού ΟΛΩΝ των Ελληνικών νησιών (του Ανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκαννήσων), με πιθανότητα σταδιακού αφελληνισμού και εξισλαμισμού-εκτουρκισμού τους, μέρους ή του συνόλου τούτων.

Και ποία είναι η απάντηση της μικράς και ανίσχυρης Ελλάδος; Ο καθημερινός κλεφτοπόλεμος (αερομαχίες), που αργά ή γρήγορα θα έχει μοιραίαν κατάληξη.

Παραλλήλως από Βορρά:

–Οι Σκιπετάροι («Αλβανοί»), εξοντώνουν την εναπομείνασα Ελληνικήν μειονότητα στην Βόρειο Ήπειρο (Β/Η), διακηρύσσουν εγχωρίως και διεθνώς την δημιουργίαν της Μεγάλης Αλβανίας, με απόσπαση Ελληνικών εδαφών που φθάνουν μέχρι τους νομούς Άρτης και Πρεβέζης,

–Οι Σκοπιανοί, δια της επαίσχυντης συμφωνίας των Πρεσπών, λαμβάνουν ως δώρον από τους ΣΥΡΙΖΑΙΟΥΣ νεομπολσεβίκους/ αριστεροφασίστες-εθνοτερμίτες, το όνομα, την ιστορίαν, την γλώσσα και την ταυτότητα της Ελληνικής Μακεδονίας μας, και

–Οι Βούλγαροι διεκδικούν την κάθοδόν τους στο Αιγαίον με την δημιουργία της «Μακεδονίας του Πιρίν», την οποίαν έχουν καταγράψει, ως Εθνικό τους πόθον και στρατηγικόν στόχον, στο Σύνταγμά τους.

Σε όλες αυτές τις υπαρκτές απειλές, οι αντιδράσεις από Ελληνικής πλευράς είναι πλαδαρές, πλατωνικές με συνεχείς επικλήσεις στο διεθνές δίκαιον και διεθνείς συνθήκες, και επαναλήψεως του ηττοπαθούς και απαράδεκτου συνθήματος: «Δεν διεκδικούμε τίποτε, αλλά και δεν παραχωρούμε τίποτε», δεχόμενοι μάλιστα την συγκρότηση Μικτών Επιτροπών Μέτρων οικοδομήσεως εμπιστοσύνης», τουτέστιν συζητήσεως, για παραχώρηση ελληνικών εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Μάλλον θα ήθελαν να δηλώσουν, αλλά για ευνόητους λόγους δεν το πράττουν, ότι: «Δεν διεκδικούμε τίποτε, αλλά και δεν μπορούμε να υπερασπισθούμε επιτυχώς, τίποτε».

Και ποία είναι η πιθανώτερη κατάληξη, όπως ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ μας την καταδεικνύουν «τα σημεία των καιρών» της εποχής μας ;

Μία νέα στρατηγική αποδυνάμωση/απίσχνασις, ήτοι απώλεια ΟΛΩΝ ή μέρους των εναπομεινάντων στρατηγικών ερεισμάτων μας, στα βόρεια σημερινά σύνορα της Ελλάδος, κυρίως όμως, του πνεύμονος του Ελληνικού Έθνους, που είναι το Ελληνικόν Αιγαίον Πέλαγος..

2ον/. Οικονομική υποτέλεια/κατοχή της Ελλάδος

α. Η Ελληνική κρίση χρέους έφθασε στο αποκορύφωμά της τον Μάϊον του 2010, με την υπογραφή του Α΄ Μνημονίου και η χώρα ετέθη από τους δανειστές της, σε καθεστώς μακροχρόνιας ελεγχόμενης χρεοκοπίας.

Έχουν ήδη περάσει εννέα χρόνια από την υπαγωγή της Ελλάδος στους όρους του Α΄ Μνημονίου της 10ης Μαΐου 2010, της δανειακής συμβάσεως εθνικής υποτέλειας των € 110 δις, που υπέγραψε η ελληνική κυβέρνηση με την τρόϊκα (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ), ημέρα που κανείς μας δεν θέλει να την θυμάται.

Όλοι οι αναλυτές διαπράττουν το λάθος, από άγνοια ή σκοπιμότητα, να θεωρούν και να αναλύουν την παρούσα αθλία κατάσταση, ως Οικονομική κρίση και μόνον.

Όμως, δεν πρόκειται απλώς για μία σοβαρώτατη οικονομική κρίση ή για τραγική, όπως και είναι, αλλά για Πολιτικο-οικονομική υποτέλεια/κατοχή της χώρας μας, από τους δανειστές-δυνάστες μας και όσους κρύπτονται, υπεράνω και  όπισθέν αυτών!

Άλλο πράγμα είναι η πολιτικο-οικονομική κρίση σε μία χώρα και τελείως διαφορετικό η πολιτικο-οικονομική υποτέλεια/κατοχή της χώρας, και λειτουργία της ως προτεκτοράτου των Δανειστών και της Φραγκογερμανοκρατούμενης Ευρωπαϊκής Ενώσεως !!!

β. Είναι πλέον εμφανής στα μάτια του απλού πολίτη, η καταρράκωση της ελληνικής οικονομίας, όπου η χώρα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με την μεγαλύτερη κρίση, οικονομική, κοινωνική και πνευματική από τα τέλη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.1

Το σημερινόν χρέος, μόνον της Κεντρικής κυβερνήσεως, είναι δυσβάστακτον, αέναον και αποτελεί την «εγγύηση» για την αέναη πολιτικο-οικονομική κατοχή της πατρίδος μας, ως προτεκτοράτου της Νεοναζιστικής Φραγκογερμανίας, των διεθνών δανειστών και Ταλμουδιστών ΙουδαίωνΤραπεζιτών της Ε.Ε. !!!

Η κατάσταση της Ελληνικής Οικονομίας είναι μη αναστρέψιμη, και η αποπληρωμή του Κρατικού Χρέους, καθίσταται αδύνατος, με τους ακολουθούμενους μέχρι τώρα τρόπους αντιμετωπίσεως του προβλήματος, με ορατή μία οριστική και αμετάκλητη χρεωκοπία, διότι:

–Κυριαρχεί απολύτως η εξουσία των διεθνών τραπεζικών-τοκογλυφικών Οργανισμών και χρηματοδοτικών Οίκων-Ιδρυμάτων-Εταιρειών ενώ παράλληλα απαξιώνεται η αξία της δημόσιας και ιδιωτικής/οικογενειακής περιουσίας.

–Εφαρμόζεται ένα κατ’ επίφαση Φιλελεύθερον Οικονομικό σύστημα της ανταγωνιστικότητας της αγοράς (Χρηματιστηριακός Ιουδαιογενής μονοπωλιακός Καπιταλισμός).

–Διακρατικές οντότητες όπως η ΕΕ και ΕΚΤ και διεθνείς οργανισμοί όπως το ΔΝΤ, κυριαρχούν και καθοδηγούν τις οικονομίες όλων των λεγομένων αστικών δημοκρατιών.

–Διευκολύνεται η δημιουργία Ιδιωτικών Τραπεζικών Ομίλων πανίσχυρων Οικονομικώς (με επακόλουθο την επιρροή ή απόκτηση ουσιαστικής εξουσίας και επί των πολιτικών πραγμάτων).

–Απαξιώνεται-αφαιμάσσεται η Ιδιωτική περιουσία των μεσαίων και χαμηλών στρωμάτων. Συνθλίβεται και συρρικνώνεται η μεσαία τάξη και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

–Επαναχρηματοδοτείται το τραπεζικό σύστημα, αδιαφορώντας για πιθανή κατάρρευση του κοινωνικού ασφαλιστικού συστήματος και τις απώλειες των αποθεματικών των ταμείων, την στιγμή που τα ταμεία δεν βαρύνουν τον κρατικό Προϋπολογισμό και δεν επιδοτούνται από το Ελληνικό Δημόσιο.

–Υπάρχει Ελαστικότητα στην φορολογική νομοθεσία σε βάρος των ασθενεστέρων τάξεων και μεροληψία υπέρ των οικονομικώς ισχυρότερων. Έτσι :

• Το κράτος καταλήγει σε Επιχειρηματία-Διαχειριστή των συμφερόντων των διεθνών τοκογλύφων και ουσιαστικώς παραμένει αδρανές ή ουδέτερο στην διαχρονική πάλη μεταξύ των αδικημένων-οικονομικώς αδυνάτων και οικονομικώς ισχυρών.
• Τα χρήματα των φορολογουμένων δεν διατίθενται για την συντήρηση του Κράτους Κοινωνικής Πρόνοιας και των δημοσίων υπηρεσιών, αλλά τεράστια ποσά πηγαίνουν για κέρδη στα θυλάκια των μεγαλοεργοδοτών, των μεσαζόντων και εκείνων που αντιπροσωπεύουν το Αέναον Εθνικό Χρέος.
• Όπως απεδείχθη και επιβεβαιώνεται καθημερινώς, το Χρηματιστήριον λειτουργεί προς οικονομική αφαίμαξη των αφελών χρηματοθηρών και ενίσχυση των χρηματοθυλακίων των αετονύχηδων απατεώνων και υπηρετών του χρηματοπιστωτικού Συστήματος.
• Υπάρχει άνιση και άδικη φορολογική κατανομή.2

–Την θέση αυτή επιβεβαιώνει και η δημιουργία ταμείου με την επωνυμία «Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου ΑΕ» [(ΤΑΙΠΕΔ)-Διοικείται από την Τρόϊκα και τους διεθνείς δανειστές, απαλλάσσεται από κάθε μορφής φορολογία και η λειτουργία του βαρύνει μόνο το Ελληνικό δημόσιο].

Σκοπός δημιουργίας του ταμείου:

Το ξεπούλημα της περιουσίας του Ελληνικού λαού και του εθνικού πλούτου, αφού τα έσοδα από την πώληση της Ελληνικής δημόσιας περιουσίας, μεταφέρονται κατ’ ευθείαν στους δανειστές-δυνάστες μας και όχι στο Ελληνικό κράτος.3

Στρατηγικός στόχος των Δανειστών-Δυναστών:

Η δια του σημερινού πολιτικού συστήματος της Ψευδοδημοκρατίας, μετατροπή της Ελλάδος σε μια πολυπολιτισμική περιοχή-προτεκτοράτον επί μονίμου βάσεως, στην οποία δεν θα έχει καμία θέση η Αληθινή Δημοκρατία, κρίνοντας από το ότι ήδη «αποικείται» από ξένους πληθυσμούς σε μεγάλη έκταση, ενώ δρομολογούνται ήδη μεγάλες γεωστρατηγικές και γεωπολιτικές αλλαγές, στο Αιγαίο και στην Θράκη.

Τι άλλα αποδεκτικά στοιχεία ή «σημεία των καιρών» άραγε απαιτούνται για να πεισθούν οι Έλληνες πολίτες ότι το χρέος της χώρας είναι ΑΕΝΑΟΝ, εκποιούνται τα ΠΑΝΤΑ που ανήκουν στον λαόν και το Έθνος, και οι ίδιοι ευρίσκονται υπό αέναον πολιτικο-οικονομική κατοχή;

Ή μήπως εξακολουθούν να έχουν την ψευδαίσθηση ότι είναι ελεύθεροι και κυρίαρχοι ή ότι θα «ξημερώσουν καλύτερες μέρες», όπως τους βαυκαλίζουν προεκλογικώς, οι μάγιστροι του ψεύδους και της απάτης;

Εάν όμως, έχουν αντιληφθεί ότι ευρίσκονται υπό ξενικήν κατοχήν και οι κυβερνώντες είναι απλοί διαχειριστές και δοσίλογοι των κατοχικών δυνάμεων, γιατί παρακολουθούν τα τεκταινόμενα απαθώς και παραμένουν ασυγχωρήτως αδρανείς, απέναντι στους κατ’εξακολούθηση βιαστές τους;

3ον/. Δημογραφική συρρίκνωση και Εθνολογική αλλοίωση4

α. Η αρχή του προβλήματος αυτού εντοπίζεται στην δεκαετία του 1980. Από το 2011 και μετά, ο πληθυσμός της Ελλάδας άρχισε να μειώνεται με τους μεγαλύτερους σε ηλικία να αυξάνονται. Οι επιπτώσεις είναι εμφανείς σήμερα και θα είναι άμεσα εμφανέστερες στα επόμενα χρόνια, τόσον με την μείωση του ενεργού πληθυσμού στην Ελλάδα, όσον και στο ασφαλιστικό με τους λίγους νέους να πρέπει να καταβάλουν εισφορές για να πληρώνονται οι συντάξεις ενός «γερασμένου» κράτους. Από εκεί και πέρα, το θέμα έχει εθνικές και γεωπολιτικές προεκτάσεις.

Για πρώτη φορά μεταπολεμικώς, ο πληθυσμός της Ελλάδας γηράσκει και μειώνεται. Τα τελευταία πέντε χρόνια, οι νέοι κάτοικοι που γεννιούνται στην χώρα μας ή μεταναστεύουν σε αυτή, από άλλες χώρες είναι λιγότεροι από τους κατοίκους που πεθαίνουν και από αυτούς που μεταναστεύουν σε άλλες χώρες.. Τι σημαίνει αυτό για την χώρα, την οικονομία της, το παραγωγικό της δυναμικό, το ασφαλιστικό της σύστημα και την κοινωνική της συνοχή; Ποιες συνέπειες θα έχει μια μακρόχρονη και μεγάλη ελάττωση του πληθυσμού της χώρας μας;5

β. Το δημογραφικό πρόβλημα καθίσταται χρόνο με τον χρόνο δυσχερέστερο και δυσεπίλυτο, με προοπτική να καταστεί άλυτο, εξ αιτίας της πλημμυρίδος των λαθρομεταναστών που εισβάλλουν καθημερινώς στην πατρίδα μας με το πρόσχημα του πρόσφυγος ή μετανάστη. Μπορεί οι διετελέσαντες πρωθυπουργοί και ιδιαιτέρως ο εθνοτερμίτης πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, και οι συν αυτώ, να ισχυρίστηκαν ότι «οι μετανάστες και οι πρόσφυγες», από την Ασία και την Αφρική, συνιστούν θέμα ανθρωπιστικό ή κατά δήλωση κάποιων από την συνομοταξία των Εθνοδιαλυτών, ότι θα λύσουν το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας, ωστόσο:

–Οι ειδικοί είναι κατηγορηματικοί. «Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι η λύση για το οξύ πρόβλημα της υπογεννητικότητας, που τείνει να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις στην Ελλάδα, γιατί θα αλλάξει εθνολογικά ο πληθυσμός της χώρας, ενώ δεν ενσωματώνονται και δεν αφομοιώνονται» ανέφερε ο Γεώργιος Δασκαλάκης, αναπληρωτής καθηγητής Μαιευτικής και Γυναικολογίας – Εμβρυομητρικής Ιατρικής ΕΚΠΑ.

«Παράδειγμα, η Γερμανία, που είχε προσκαλέσει Αφγανούς και Πακιστανούς, όμως έπειτα από χρόνια διαπίστωσαν ότι αυτοί οι μετανάστες δεν μπόρεσαν να αφομοιωθούν, ενώ παράλληλα δεν απέκτησαν τις δεξιότητες που είχε ανάγκη, π.χ., η βιομηχανία τους. Γι’ αυτό οι Γερμανοί θέλουν Ελληνες, Ιταλούς, Ισπανούς, που έχουν την ίδια κουλτούρα και μπορούν να ενσωματωθούν. Στην χώρα μας θα μπορούσαν εν μέρει να βοηθήσουν μετανάστες και πρόσφυγες χριστιανοί από την Ευρώπη, την Αίγυπτο και άλλες χώρες της Αφρικής, όχι όμως από τη μαύρη φυλή».6

-Τα παραπάνω παρατεθέντα στοιχεία, και άλλα λεπτομερέστερα, μας δείχνουν ότι στην Ελλάδα συντελείται σήμερα μια εθνολογική αντικατάσταση πληθυσμού: Από την μια πλευρά ο ελληνικός πληθυσμός λιγοστεύει και γερνά διαρκώς, ενώ από την άλλη πλευρά (θα) καταφθάνουν και (θα) εγκαθίστανται στην χώρα μετανάστες προερχόμενοι από χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Όλα αυτά μάλιστα γίνονται υπό συνθήκες εσωτερικής καταρρεύσεως – οικονομικής και κοινωνικής – και σε ένα γεωπολιτικό περιβάλλον ιδιαίτερα ρευστό, γεμάτο ανατροπές και απειλές.

γ. Οι καταιγιστικές αυτές δημογραφικές εξελίξεις εγείρουν προφανώς τεράστια ζητήματα για το μέλλον και προσθέτουν ένα από τα μελανώτερα «σημεία των καιρών» για την μελλοντική πορεία του Ελληνικού Έθνους. Ο Ελληνικός πληθυσμός θα παραμείνει εγκλωβισμένος σε μια πορεία εκμηδενίσεως, φυλετικού εκφυλισμού και εθνολογικής αλλοιώσεως (τα συμπτώματα έχουν αρχίσει ήδη να γίνονται ορατά).7

Όσο για την οικονομική αιμορραγία, όπως αυτή μεταφράζεται για την Ελλάδα, τα νούμερα είναι απογοητευτικά! Σε 12 δισεκατομμύρια ευρώ υπολογίζεται ότι είναι το συνάλλαγμα που διαρρέει από την Ελλάδα προς τις χώρες καταγωγής των λαθρομεταναστών και των πολιτογραφημένων ήδη ως Ελλήνων πολιτών, αλλοεθνών και αλλοδόξων εισβολέων. Σε 9 δισ. ευρώ ετησίως, υπολογίζεται ότι είναι το ύψος των διαφυγόντων φόρων και ασφαλιστικών εισφορών από το παραεμπόριο, το οποίο ασκείται σχεδόν αποκλειστικά από (λαθρο) μετανάστες.8 Για το κόστος στην οικονομία, ΝΕΚΡΙΚΗ ΣΙΓΗ. Κάθε μέρα βλέπουμε χιλιάδες άρθρα με αναλύσεις, πίνακες, επενδύσεις, δείκτες, αλλά ΠΟΥΘΕΝΑ μία ανάλυση για το κόστος της λαθρομεταναστεύσεως σε εργασία – οικονομία και δημόσια ταμεία, από το 1990 που ξεκίνησε και μετά. (Τα δισεκατομμύρια για την σίτιση και την στέγαση των λάθροεισβολέων, μόνο στο 2016 ζαλίζουνε -και  δεν πρόκειται μόνον για κονδύλια της Ε.Ε.).

δ. Τέλος, όσοι ενσυνειδήτως ή ασυνειδήτως, αφελώς ή δολίως, διακηρύττουν ότι το φαινόμενον της πλημμυρίδος των λαθροεισβολέων μπορεί να αναπληρώσει τα δύο εκατομμύρια νεανικού πληθυσμού που στερούμεθα σήμερα δημογραφικώς, στο μέσον του αιώνα, με άτομα που θα προέρχονται από το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, το Μπαγκλαντές ή από χώρες της Αφρικής, δηλαδή από περιοχές πολιτισμικώς πολύ μακρινές από την Ελλάδα, είναι ανόητοι, χρήσιμοι ηλίθιοι ή εγκάθετοι προπαγανδιστές του Συστήματος

Πολύ περισσότερο δε, όταν η πολιτιστική και η θρησκευτική διαφοροποίηση αυτών των πληθυσμών θα τους καθιστά μη ενσωματώσιμες μειονότητες που θα αμφισβητούν de facto την φυσιογνωμία και ταυτότητα της χώρας και θα μπορούν να μετατραπούν σε μοχλό εσωτερικής της υπονομεύσεως από ξένες δυνάμεις.

Βρισκόμαστε λοιπόν προ ιστορικής σημασίας εξελίξεων, οι οποίες δεν μεταβάλλουν απλώς το σκηνικό, αλλά για πρώτη φορά αλλάζουν ραγδαία την πληθυσμιακή υπόσταση και άρα την ίδια την φυσιογνωμία της χώρας μας, με μοιραία κατάληξη, την δημογραφική μετάλλαξη της Ελληνικής κοινωνίας και την Εθνολογική Αλλοίωση του Ελληνικού πληθυσμού , με όλα τα δυσμενή επακόλουθα.

Ενώ και αυτά τα σημεία των καιρών, είναι ΕΜΦΑΝΕΣΤΑΤΑ από τους πάντες, οι Έλληνες πολίτες αφιονισμένοι, φοβισμένοι, παγιδευμένοι ή απογοητευμένοι, εθελοτυφλούν, αδρανούν, ΔΕΝ ανθίστανται, αυνανιζόμενοι πολιτικώς και Εθνικώς!

4ον/. Παρακμή-σήψη-διαφθορά στην Διοίκηση, την Δικαιοσύνη, τον κρατικό μηχανισμό, την κοινωνία.

α. Γενικά

Η κατάπτωση του πολιτικού ήθους, η πτώχευση αρχών και αξιών, η διαπλοκή και διαφθορά στην δημόσια ζωή, ο νεοσοδομισμός στην κοινωνία, που είναι πασιφανείς, συνιστούν σηψεγόνες και πανθομολογούμενες καταστάσεις και δεν είναι έργο εξωγήϊνων. Είναι έργο του πολιτικού συστήματος.

Μέσα στον σύγχυση, την αβεβαιότητα, την απαισιοδοξία και το ανασφαλές περιβάλλον που ζούμε, αποκαλύπτονται συχνάκις ορισμένα γεγονότα, τα οποία επιβεβαιώνουν πανηγυρικά ότι η πολιτικο-κοινωνική σήψη και η διαφθορά στην χώρα μας «ζει και βασιλεύει».

Η διαφθορά, συνυφασμένη με την διαπλοκή:

–Έχει τις ρίζες της στην ανάδειξη μιας πανίσχυρης και εξωθεσμικής ομάδας πιέσεως, που έφθασε να ελέγχει τα ΜΜΕ και φιλοδοξούσε να ελέγχει τη θεσμική εξουσία και τις εξελίξεις, διαπλέκοντας την επιρροή των MEDIA με τα κρατικοδίαιτα οικονομικά της συμφέροντα. Φυσικό θύμα της διαπλοκής αυτής υπήρξε το δημόσιο συμφέρον και το κύρος του πολιτικού κόσμου.

–Είναι απόρροια της αδιάφανης νομής του όλου κυκλώματος δημοσίων έργων, κρατικών προμηθειών, συμβάσεων και μεγάλων κοινοτικών επιχορηγήσεων από ένα οικονομικό ολιγοπώλιο που περιθωριοποίησε τους πολλούς και υγιείς επιχειρηματίες. Έχουμε να κάνουμε με μια ιδιότυπη «θεσμοποίηση» της διαπλοκής και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να καταρρακώνει την υγιά λειτουργία της οικονομίας, να αποθαρρύνει την αληθινή επιχειρηματικότητα, να νοθεύει τον ανταγωνισμό και να υπονομεύει τον πραγματικό εκσυγχρονισμό της χώρας.

–Έχει κάνει φωλιά της ολόκληρο το φάσμα της δημόσιας διοίκησης πολεοδομίες και δασαρχεία, εφορίες και τελωνεία, κρατικά νοσοκομεία και ασφαλιστικά Ταμεία, φυλακές και αστυνομία, υπουργεία και ΔΕΚΟ, καθιστώντας τον κρατικό μηχανισμό ένα είδος διαμεσολαβητή του καθεστώτος της διαβρώσεως, υπό συνθήκες συνενοχής και ατιμωρησίας.

–Κυριαρχεί και διέπει ΟΛΕΣ τις ανθρώπινες επαφές και σχέσεις στην κοινωνία μας. Και αυτό προδήλως, είναι συνέπεια του καθοδηγητικού προτύπου, ενός ορισμένου ύφους και ήθους λειτουργίας της πολιτικής εξουσίας. Σε μιαν εποχή που όλοι προωθούν ιδιωτικοποιήσεις, οι κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών, κατάφεραν να «κοινωνικοποιήσουν» την διαφθορά!

β. Μορφή της σημερινής Κοινωνίας

Ανεθνική/πολυφυλετική—αντι-εργατική/αντιπαραγωγική—ελευθεριάζουσα– φοροδοτική.9

1/. Κύρια χαρακτηριστικά:
·Εγκαταλελειμμένη επαρχία, σε επίπεδο πρωτογόνου ή υποτυπώδους διαβιώσεως. Τα χωριά και οι κοινότητες έπαυσαν να υπάρχουν ως ζωντανά και πρωταρχικά κύτταρα της κοινωνίας.

• Κατάργηση από τον κοινωνικόν ιστόν, της παραδοσιακής αποστολής της Ενορίας και αφαίρεση του ενεργού ρόλου της συνοικίας, στην διατήρηση της παραδόσεως.
• Κλοπή εργατικών δικαιωμάτων των Ελλήνων από τους λαθρομετανάστες και αλλοεθνείς- αλλοδόξους, πολιτογραφηθέντες ως Έλληνες, και μεταφορά των χρημάτων τους στις χώρες καταγωγής τους.
• Υψηλά ποσοστά ανεργίας.
• Μεγάλα αστικά κέντρα τεράστιας πληθυσμιακής βάσεως σε επίπεδο απλής διαβιώσεως. Οι γειτονιές εξαφανίσθησαν, τα σχολεία και οι ενορίες δραστηριοποιούνται υποτονικώς, αλλά δεν υπολογίζονται πλέον, ως σοβαροί παράγοντες στα πλαίσια της Διοικητικής Οργανώσεως-Λειτουργίας
• Μεσαία αστική τάξη σε επίπεδο σχετικής διαβιώσεως, συρρικνουμένη συνεχώς λόγω των συνεχών και παρατεταμένων οικονομικών κρίσεων, με βεβαία σχεδόν κατάληξη την εξαφάνισή της.
• Κορυφή πυραμίδος (καπιταλιστική τάξη πάσης πολιτικής αποχρώσεως ή νομενκλατούρα), με ελάχιστους υπερ-πλουσίους και λίγους πλούσιους, οι οποίοι διαπλεκόμενοι με την εκάστοτε εξουσία, γίνονται από πλούσιοι πλουσιότεροι, σε βάρος των μεσαίων και κατωτέρων κοινωνικών στρωμάτων.
• Απουσία σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, από την ιδεολογία και ψυχολογία των πολιτών, της ιδέας του έθνους, της εθνικής συνειδήσεως, της κοινωνικής αλληλεγγύης και του εθνικού φρονήματος.
• Εμφάνιση νοσογόνων συμπτωμάτων διαστροφής, πανσεξουαλισμού, νεοσοδομισμού και απουσία της αρετής.
• Κυριαρχία εγκληματικότητος και ανηθίκων «αρχών», όπως: Ψεύδος, φυγοπονία, διαπλοκή, φοροαποφυγή  και φοροδιαφυγή, αποκρυφισμός, αναρχία, ραδιουργία, ασυδοσία, συκοφαντία-εξόντωση παντός πολιτικού αντιπάλου.

2/. Λειτουργία της κοινωνίας

Η σύγχρονη κοινωνία λειτουργεί με βάση τον ατομικισμό10 τον ωφελιμισμό, την ιδιοτέλεια, τον ωχαδελφισμό και τις ξενόφερτες αρχές της πολυπολιτισμικότητος, της πολυφυλετικότητος. Όταν σε μία κοινωνία, τα άτομα θέτουν εαυτούς υπεράνω του έθνους και του συνόλου της κοινωνίας, δηλαδή ο καθένας από τους πολίτες ακολουθεί τους δικούς του στόχους και αρχές, τότε  αργά ή γρήγορα, επέρχεται χαλάρωση των συνεκτικών δεσμών, διάσπαση της κοινωνικής συνοχής, που είναι ένα από τα ζητούμενα για την κοινωνική ειρήνη

γ. Η ρίζα των φαινομένων της κοινωνικής σήψεως και διαπλοκής-διαφθοράς

Η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών έχει επισημάνει μετά βεβαιότητος, ότι στους καιρούς μας, η ρίζα του φαινομένου της διαφθοράς είναι το χρήμα. Ακριβέστερα, η κατίσχυση του οικονομικού κινήτρου επί του αγνού πολιτικού ιδεώδους.

«Η ελληνική κοινωνία εδώ και μερικά χρόνια έχει αρχίσει, όπως πολλά στοιχεία το δείχνουν, να βυθίζεται όλο και περισσότερο στον βόρβορο της οικονομικής διαφθοράς, με κύριους πρωταγωνιστές παράγοντες της κρατικής εξουσίας. Και το κατρακύλισμα αυτό όλο και οξύνεται, έτσι ώστε να μην είναι υπερβολή να παρατηρηθεί ότι στις μέρες μας ο ελληνισμός αντιμετωπίζει μια από τις πιο δύσκολες ιστορικές καταστάσεις, η οποία λειτουργεί διαλυτικά για την κοινωνική του συνοχή και την πολιτειακή του οντότητα.

Έτσι διαμορφώθηκε σταδιακώς «πεδίον δόξης λαμπρόν» για την δράση διεφθαρμένων κρατικών παραγόντων. Δεν έχει κανείς παρά να σκεφτεί εξοργιστικές εμπειρίες από την λειτουργία κρατικών υπηρεσιών στα πεδία, μεταξύ πολλών άλλων, της πολεοδομίας, της δασονομίας, των τελωνείων, των κρατικών νοσοκομείων και των εφοριών. Και τα αρνητικά αυτά φαινόμενα έχουν οξυνθεί στο πλαίσιο της λειτουργίας των σύγχρονων οικονομικών μηχανισμών με κορυφαίο το χρηματιστήριο.

Στο πλαίσιο μάλιστα αυτό τελέσθηκε πριν από ελάχιστα χρόνια, το μεγαλύτερο οικονομικό σκάνδαλο στην σύγχρονη Ελλάδα. Το «σκάνδαλο του χρηματιστηρίου» που είχε ως συνέπεια την μεγαλύτερη στον τόπο μας μετακίνηση οικονομικού πλούτου από τα λαϊκά νοικοκυριά στα χέρια ελάχιστων επιτήδειων οικονομικών μεγιστάνων, με την συνέργεια βέβαια και πολιτικών παραγόντων που δημόσια συνιστούσαν και υπηρεσιακά προωθούσαν την συμμετοχή στο «στημένο παιχνίδι» του χρηματιστηρίου.

Κι όμως για το φρικτό αυτό σκάνδαλο δεν υπήρξε νέμεση. Το σκέπασε μεθοδευμένα η …δημοκρατική λήθη.

Αλλά ο κατήφορος δεν σταματά εδώ. Οι σύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις, που πρόσθεσαν στον γραπτό τύπο και τα νέα μέσα οπτικοακουστικής μαζικής επικοινωνίας, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, άλλαξαν δραματικά την κατάσταση…. Ετσι σήμερα διαπλοκή δεν πλήττει μόνο την καθαρότητα της άσκησης της κρατικής εξουσίας, αλλά εισχωρεί βαθύτερα και νοθεύει και την λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, διαστρέφοντας και ευτελίζοντας το ρόλο του λαού στη λήψη των αποφάσεων. Πλήττει, δηλαδή, το κεντρικό στοιχείο της δημοκρατίας.

Με τις σύγχρονες αυτές εξελίξεις η ηθική σήψη καλπάζει και έχει αρχίσει να γεννά σοβαρές αμφιβολίες για την ηθική καθαρότητα ακόμα και εκείνων των δημόσιων λειτουργημάτων για τα οποία η καθαρότητα αυτή αποτελεί κυριολεκτικά υπαρξιακό τους στοιχείο.

Έτσι όλοι μας συγκλονιστήκαμε από τις πρόσφατες καταγγελίες για φαινόμενα διαφθοράς δικαστικών λειτουργών. Γιατί η ηθική καθαρότητα συνιστά αναφαίρετο ζωτικό στοιχείο της Δικαιοσύνης ως μιας από τις τρεις εξουσίες της δημοκρατικής πολιτείας. Χωρίς την καθαρότητα αυτή η Δικαιοσύνη όχι μόνο αυτοκαταλύεται, αλλά και μεταβάλλεται σε κακοποιό δύναμη που γεννά την απόγνωση και οδηγεί στη διάλυση μιας κοινωνίας» (Πηγή: Θανάσιμη αρρώστια της δημοκρατίας, του Γ.Α. ΜΑΓΚΑΚΗ, ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ – 06/02/2005).

Αλλά για ποια καθαρότητα στην Δικαιοσύνη ομιλούμε, όταν Ανώτατοι Δικαστικοί Λειτουργοί:

Έχουν ενταχθεί σε οργανώσεις, εταιρείες και στοές που συνεδριάζουν κρυφίως και όχι δημοσίως ή αντιμάχονται τα συμφέροντα της Πατρίδος και της Ορθοδόξου Πίστεως.

Υστερούν σε κύρος και δεν είναι υπεράνω χρημάτων (παραδικαστικά κυκλώματα). Η πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ, για απαγόρευση υποβολής δηλώσεων του «Πόθεν Έσχες», σε συνδυασμό με τις κατά καιρούς αποφάσεις του Μισθοδικείου τους,11 όχι μόνον ετραυμάτισε ανεπανόρθωτα την σχέση Δικαιοσύνης-Κοινωνίας, αλλά ισχυροποίησε την θέση της κοινωνίας  ότι, η Δικαστική εξουσία «υστερεί σε κύρος και ΔΕΝ είναι υπεράνω χρημάτων».

Επιδεικνύουν άλλοτε μεν βροντώδη μεροληψία, κομματισμό και αστραπιαία ταχύτητα εκδόσεως αποφάσεως [π.χ. Δίκη των έξη (6)/1922 και δίκη των Απριλιανών] και άλλοτε ακινησία και απαράδεκτη κωλυσιεργία [π.x.σκάνδαλο Siemens, φούσκα χρηματιστηρίου/1999, υποκλοπές τηλεφωνικών συνομιλιών πρωθυπουργού (2006), εμπλοκή Vodafon, Ericsson), σκάνδαλο ΕΛΣΤΑΤ,  κλπ.].

Εκδίδουν σκανδαλώδεις αθωωτικές ή «υπερελαφρές» αποφάσεις, με τις οποίες, εκτός των άλλων, δεν εκφράζουν την βούληση, το περί δικαίου αίσθημα και την ηθικήν του συντεταγμένου κοινωνικού συνόλου.

Υπουργοί που κατηγορήθηκαν για «νόθευση εγγράφου» στην περίπτωση της λίστας… Λαγκάρντ, έπεσαν στα μαλακά, ενώ στην υπόθεση του Βατοπεδίου, συνέβησαν πολλά περίεργα και ανεξήγητα.

Στην περίπτωση της υποθέσεως του Βατοπεδίου, το δικαστήριο απήλλαξε μόνο τους ιδιώτες, κληρικούς και λαϊκούς, που ενεπλάκησαν στην υπόθεση της λίμνης Βιστωνίδας. Και τους απάλλαξε δεχόμενο ότι, ενήργησαν κάτω από πιέσεις πολιτικών, τους οποίους ούτε δίκασε ούτε καταδίκασε.

«Ουδείς πολιτικός δικάσθηκε, ώστε να έχει μια αθωωτική απόφαση στα χέρια του, άξια πανηγυρισμών. Για τον απλούστατο λόγο ότι ο τότε πρωθυπουργός είχε ενεργήσει όπως οι πάπες της καθολικής εκκλησίας. Είχε σπεύσει να απαλλάξει τους συνεργάτες του από την τσιμπίδα της δικαιοσύνης, μοιράζοντας συγχωροχάρτια. Στηριζόμενος στην πλέον ανήθικη διάταξη του ελληνικού συντάγματος -έργο Ευάγγελου Βενιζέλου η συνταγματική της κατοχύρωση- δηλαδή στην παραγραφή των αδικημάτων των πολιτικών με την μέθοδο της πρόωρης διάλυσης της Βουλής».12

Κωλυσιεργούν απαραδέκτως, κωφεύουν προκλητικώς ή εκδίδουν αθωωτικές αποφάσεις για κραυγαλέες περιπτώσεις σκανδάλων και κλοπής δημοσίου πλούτου που αφορούν σε υψηλά ισταμένους προστατευομένους όμως, από το σύστημα (π.χ. δομημένα ομόλογα 2005-2007, κλπ.).13 Πάντα ευρίσκονται «εξιλαστήρια» θύματα για να παραπλανούν τους πολίτες.

«Το τελευταίο διάστημα πολλά έχουν ακουστεί και λεχθεί για την «κώφωση» της Δικαιοσύνης αναφορικά με τις συνθήκες δανειοδότησης κομμάτων και ΜΜΕ από τις τράπεζες. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς πολιτικός συντάκτης ή να γνωρίζει το παρασκήνιο για να καταλάβει ότι κάτι… σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας. Αρκεί μόνο να παρακολουθούσε κάποιος εισαγγελέας την εξεταστική επιτροπή της Βουλής που λειτουργεί για τα δάνεια κομμάτων και ΜΜΕ, προκειμένου να αποφασίσει την αυτεπάγγελτη παρέμβασή του για την εξιχνίαση σοβαρών υποθέσεων…..

Επίσης, σε κορυφαίες υποθέσεις μεγάλου δημοσίου ενδιαφέροντος, η Δικαιοσύνη δείχνει ασύγγνωστη ολιγωρία και ανεπάρκεια. Πώς είναι, για παράδειγμα, δυνατόν να μην διατάζεται η μετάφραση της δικογραφίας για το σκάνδαλο της Siemens (δηλαδή του μεγαλύτερου σκανδάλου της Μεταπολίτευσης), όταν είναι γνωστό τοις πάσι πως αν κάποιος εκ των κατηγορουμένων είναι ξένος και το κατηγορητήριο δεν έχει μεταφραστεί, τότε ο συνήγορός του έχει το δικαίωμα να τινάξει την… δίκη στον αέρα; Σαν να μην έφτανε αυτό, η Δικαιοσύνη δεν έμαθε από το μάθημά της; Γιατί είχε αφεθεί, ως προχθές, αμετάφραστη και η δικογραφία για την υπόθεση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου;».14

Καταβιβάζουν την δικαιοσύνη σε θεραπαινίδα των ολιγαρχών και νομικόν καταφύγιον της αδιαλλαξίας-αδικίας-απληστίας του Συστήματος, το οποίον υπηρετούν παντοιοτρόπως. Χαρακτηριστικώτερες οι περιπτώσεις, του σκανδάλου της SIEMENS,15  του μακαρίτη Ανδρέα Βγενόπουλου, του «Noor one» και προσφάτως της NOVARTIS.

Συνεχίζεται

1 Το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) έχει στην κυριολεξία καταρρεύσει από την κορυφή των € 242 δις το 2008, [Eurostat, Government Statistics & Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ)], έτος της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, στα € 174 δις το 2016. Ήτοι μειώθηκε κατά € 68 δις, ποσό που αντιστοιχεί στο 28% του ΑΕΠ, με την ανεργία να υπερβαίνει το 20%, την μετανάστευση των νέων επιστημόνων να εντείνεται, οι επιχειρήσεις να κλείνουν η μια πίσω από την άλλη και οι κατασχέσεις να αυξάνονται εν μέσω μιας πρωτοφανούς σε διάρκεια ύφεσης. Ως συνεπεία, η χώρα κλυδωνίζεται σε μία απέραντη τρικυμιώδη θάλασσα χρέους.

Αυτό όμως που δεν είναι εμφανές στο κοινό και δύσκολα μπορεί ο απλός πολίτης να το πιστέψει ακόμη και σήμερα, είναι πώς ξαφνικά «ως κεραυνός εν αιθρία», ολόκληρο το οικονομικό οικοδόμημα της χώρας κατέρρευσε σαν ένας πύργος από τραπουλόχαρτα και επήλθε τόσο γρήγορα η de facto χρεοκοπία. Είναι φυσιολογικό αυτό το συγκλονιστικό γεγονός; Ή μήπως η υπαγωγή της Ελλάδος στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης υπήρξε το άλλοθι για την σωτηρία του νομισματικού συστήματος του ευρώ; Ο λόγος, οι γαλλικές και γερμανικές τράπεζες ήταν υπερβολικά εκτεθειμένες σε κερδοσκοπικές αγορές ελληνικών ομολόγων και δανειοδοτήσεις των ήδη χρεοκοπημένων τραπεζών της χώρας [ Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), στο Μηναίο Δελτίο (Ιούνιος 2010), ευθαρσώς αναγνωρίζει ότι το ευρωπαϊκό νομισματικό σύστημα ήταν στο όριο της κατάρρευσης στις αρχές Μάιου του 2010].

2 Η φιλελεύθερη, δήθεν, οικονομική πολιτική και το ισχύον διεθνές χρηματοπιστωτικό – οικονομικό σύστημα, διευκολύνουν :

.Την φοροδιαφυγή κυρίως με φορολογικά «παράθυρα», για να μην πούμε με «Πύλες», για τους φοροφυγάδες της τάξεως του κατεστημένου και της Διεθνούς Τοκογλυφίας.

.Την μετάγγιση, αφανή ή φανερή / παράνομη ή νόμιμη, χρημάτων σε τράπεζες και επενδυτικούς οίκους του εξωτερικού.

.Την ενθάρρυνση των πολιτών (λόγω κρατικής αδρανείας, ανικανότητος, ατιμωρησίας, κλπ), στην διάπραξη οικονομικών εγκλημάτων σε βάρος του δημοσίου.

.Την συρρίκνωση της παραγωγικής βάσεως στο σύνολο, των τομέων της οικονομίας και την στασιμότητα νέων παραγωγικών δομών και τεχνολο-γικών δυνατοτήτων.

.Την ασύδοτη αύξηση των τιμών, οι οποίες δεν στηρίζονται στην προσφορά-ζήτηση βάσει προσόδων από εργασία ή υγιή επιχειρηματικότητα.

.Την κερδοφορία των κάθε λογής μεσαζόντων σε βάρος των παραγωγών.

.Την υποκατάσταση της εγχώριας παραγωγής με αντίστοιχα προϊόντα από το εξωτερικό αμφιβόλου ποιότητος (Σε πολλές περιπτώσεις χρησιμο-ποιούνται οι αγορές του εξωτερικού, μέσω των δανειοδοτήσεων και διεθνούς εμπορίου, ως εργαλεία καταστροφής της εγχώριας οικονομίας).

3 Η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας από το ΤΑΙΠΕΔ περιλαμβάνει ακόμη και τις πωλήσεις περιουσιών ΟΤΑ μέχρι και τους αιγιαλούς, αλλά και τα αποθεματικά κερδοφόρων δημοσίων επιχειρήσεων. Παραλλήλως :

• Όσοι συμμετέχουν στις συνεδριάσεις του ταμείου δεσμεύονται με απόλυτη εχεμύθεια προς τρίτους.
• Η Βουλή των Ελλήνων υποχρεούται να κυρώνει με νόμο όλες τις πράξεις του ταμείου.
• Το ταμείο θα αποφασίζει, ερήμην της Βουλής σε ποια τιμή και σε ποιους θα πουλάμε τα Ελληνικά λιμάνια, τα αεροδρόμια, τις βραχονησίδες και ό,τι άλλο Ελληνικό καθώς και για την έκδοση δικών του ομολόγων ή να δανείζεται προς όφελος των δανειστών και των τοκογλύφων με εγγύηση της Ελλάδος.

4 –Το δημογραφικό πρόβλημα στην Ελλάδα – Corim Insurance, https://www.corim-insurance.co.uk › Blog › Νέα,15 Φεβ 2019 –
–Το Δημογραφικό Πρόβλημα Της Ελλάδας: Μια Έρευνα | Dianeosis, https://www.dianeosis.org/2016/09/greece_demographic_crisis/–Δημογραφία και μετανάστευση αφελληνίζουν την Ελλάδα – slpress.gr,
–«Οι μετανάστες είναι κίνδυνος, όχι λύση για το δημογραφικό» – Ας …,https://kostasxan.blogspot.com/2019/04/blog-post_341.html,13 Απρ 2019 –

https://slpress.gr/koinonia/dimografia-kai-metanastefsi-afellinizoun-tin-ellada/ 20 Μαρ 2018.

5 Η έρευνα της διαΝΕΟσις, που διεξήχθη από το Εργαστήριο Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, υπό την διεύθυνση του καθηγητή Βύρωνα Κοτζαμάνη, κατέληξε σε ενδιαφέροντα συμπεράσματα για την εξέλιξη του μεγέθους και της ηλικιακής σύστασης του πληθυσμού της χώρας. Συνοπτικώς:

• Ο πληθυσμός της Ελλάδας στο μέλλον θα μειωθεί σημαντικά.
• Το 2050 ο πληθυσμός της χώρας υπολογίζεται ανάμεσα στα 10 εκατομμύρια (σύμφωνα με το πιο αισιόδοξο σενάριο) και τα 8,3 εκατομμύρια (στο πιο απαισιόδοξο). Η πρόβλεψη του κ. Λαυρέντζου με βάση τα στοιχεία που παρουσίασε είναι ότι το 2050, το ένα τρίτο του ελληνικού πληθυσμού στη χώρα μας θα είναι άνω των 65 ετών.
• Η ελάττωση του πληθυσμού θα κυμανθεί από περίπου 800 χιλιάδες μέχρι 2,5 εκατομμύρια άτομα.
• Ο πληθυσμός της χώρας γερνάει. Η διάμεση ηλικία, που ήταν 26 έτη το 1951, και που είναι 44 έτη σήμερα, αναμένεται να αυξηθεί κατά 5-8 έτη.
• Ο πληθυσμός των παιδιών σχολικής ηλικίας (από 3 μέχρι 17 ετών) θα μειωθεί από 1,6 εκ. σήμερα σε 1,4 εκ. (αισιόδοξο σενάριο) έως 1 εκ. (απαισιόδοξο σενάριο) το 2050, αφού πρώτα όμως πρώτα προηγηθεί μια έντονη διακύμανση τις δεκαετίες που θα μεσολαβήσουν.
• Ο εν δυνάμει οικονομικά ενεργός πληθυσμός (δηλαδή όλοι οι πολίτες ηλικίας 20-69 ετών που δυνητικά θα μπορούσαν να δουλέψουν) θα μειωθεί από 7 εκ. το 2015 σε 4,8-5,5 εκ.
• Ο πραγματικός οικονομικά ενεργός πληθυσμός, θα μειωθεί από 4,7 εκ. το 2015 σε 3-3,7 εκ.

6 Ο κ. Δασκαλάκης έδωσε αυτές τις απαντήσεις -μεταξύ άλλων- σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε η Ελληνική Εταιρεία Περιγεννητικής Ιατρικής (ΕΕΠΙ) με αφορμή την Ημερίδα Ευαισθητοποιήσεως για την Υπογεννητικότητα, με τίτλο «Ας γεννήσουμε λύσεις», που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 14 Απριλίου στο Ιδρυμα «Σταύρος Νιάρχος».

Το ποσοστό γεννητικότητας (περίπου 1,35 γεννήσεις ανά Ελληνίδα) είναι από τα πιο χαμηλά στην Ευρώπη, σε σχέση με το απαιτούμενο 2,1 για τη σταθεροποίηση του πληθυσμού. Το 2017 σημειώθηκε αρνητικό ρεκόρ γεννήσεων σε σχέση με τους θανάτους (90.000 γεννήσεις, οι οποίες μεταφράζονται σε μείωση 4,7% σε σχέση με το 2016). Εως το 2035, η συρρίκνωση του πληθυσμού της Ελλάδας θα κυμαίνεται μεταξύ 4,1% και 12,4% σε σχέση με το 2015.

7 Σήμερα, ΟΥΔΕΙΣ γνωρίζει τον ακριβή αριθμόν των λαθρομεταναστών/λαθροεισβολέων, κατά τους εξουσιαστές «προσφύγων και μεταναστών», που ευρίσκονται σήμερα στα νησιά μας και την ενδοχώρα. Πόσες δεκάδες χιλιάδες κυκλοφορούν ανεξέλεγκτοι, μη καταγεγραμμένοι, στην ελληνική επικράτεια. Σε πόσους απ’ αυτούς, έχει δοθεί μέχρι τώρα, η Ελληνική υπηκοότητα, οικονομική ενίσχυση, και άλλες διευκολύνσεις, προνόμια που δεν έχουν οι λοιποί Έλληνες πενόμενοι πολίτες.

Αρχικά ήταν οι παρανόμως ελληνοποιηθέντες ρωσοτσετσένοι με τις δωρεάν συντάξεις, δωρεάν ΕΚΑΣ και τα δωρεάν δάνεια κατοικίας. Από τότε ξεκίνησε και η φούσκα των ακινήτων. Κάθε σαράβαλο σπίτι πήρε και αξία. Στην συνέχεια ήρθε η Σκιπετάρικη/Αλβανική λαίλαπα, που…δεν αντιμετωπίστηκε αποτελεσματικά από την αρχή και πλέον μετράμε περίπου 2.000.000 αλβανούς (ακόμη ΔΕΝ ξέρουμε ακριβώς ποιοι και πόσοι είναι), που φέρανε και τα τέκνα τους εδώ, να μεγαλώνουνε, να σπουδάζουνε και να μαθαίνουνε πώς να «τσιμπάνε» τα επιδόματα.

Σα να μην έφταναν όλα αυτά, εσχάτως η Ελλάδα εμπλουτίζεται με εκατοντάδες χιλιάδες παρακμιακούς λαθρομετανάστες που βαπτίζονται «πρόσφυγες, μετανάστες ή και επενδυτές» από Αφρική και Ασία. Υπολογίζεται ότι σήμερα βρίσκονται παρανόμως ή “νομιμοφανώς” στην Ελλάδα, τουλάχιστον 3.000.000 λαθρομετανάστες.

Ο αριθμός είναι τρομακτικός και αντιπροσωπεύει περίπου το 35% του ελληνικού πληθυσμού. Κι αυτό συνέβη σε μόλις τρεις (3) δεκαετίες.

8 Τα νοσήλια των ανασφάλιστων λαθρομεταναστών στοιχίζουν κάθε χρόνο στο κράτος 2.700.000.000 €. Εάν συνυπολογιστούν και οι επισκέψεις στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων το κόστος ανεβαίνει στα 5-6,5 δις (δηλώσεις του πρώην υπουργού υγείας Ανδρ. Λοβέρδου).

1.500.000.000€ στοιχίζει η παρανομία των λαθρομεταναστών στην χώρα μας (αυτά τα στοιχεία δίνει το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, μόνο για την επιπλέον αστυνόμευση)…

7.500.000.000€ είναι τα έσοδα από το παραεμπόριο των λαθρομεταναστών… Αν συνυπολογίσουμε και τα μαγαζιά που κλείνουν, τα ποσά που χάνει το κράτος είναι ανυπολόγιστα.

Έτσι μόνο το άμεσο οικονομικό κόστος της υπόθεσης «λαθρομετανάστευση», ανέρχεται ετησίως στο αστρονομικό ποσό των 32 δις ευρώ. Το έμμεσο οικονομικό κόστος (πχ. αυξημένες ανάγκες φυλάξεως των συνόρων), δεν μπορεί να υπολογιστεί.

Για να έχουμε ένα μέτρο συγκρίσεως, την ίδια στιγμή βάσει στοιχείων της ΕΛ.ΣΤΑΤ (Ελληνική Στατιστική Αρχή), το έλλειμμα του προϋπολογισμού για το 2012, όπου συρθήκαμε στο μνημόνο 2, υπολογιζόταν στα 24,5 δις ευρώ. Προσοχή, μιλάμε για το συνολικό έλλειμμα συμπεριλαμβανομένων τόκων και χρεολυσίων και όχι για το πρωτογενές έλλειμμα…

9 Ελευθεριάζων= Μετοχή του εν. Ενεστώτος του ρ. Ελευθεριάζω.. Ελευθεριάζω=Ζω ακόλαστον και έκλυτον βίον (Λεξ. Μπαμπινιώτη σ. 319).

10 Ατομικισμός: Πολιτικοφιλοσοφική θεωρία η οποία υποστηρίζει την αποδέσμευση και ανεξαρτητοποίηση του ατόμου εκ της κοινωνικής ομάδος. Η άποψη ότι το άτομο είναι αυτοσκοπός, μία πλήρης και αυτόνομος ύπαρξη. Η ατομικιστική αντίληψη της κοινωνικής ζωής απολήγει στο να καθιστά τους λαούς και τα έθνη μεταβατικά εποικοδομήματα με ασθενή σημασία,έρμαια των πανίσχυρων Οικονομικών Ομίλων και διεθνών Τραπεζών.

11 Το Μισθοδικείο – το αρμόδιο δικαστήριο που επιλύει τις διαφορές σχετικά με τις αποδοχές και τις συντάξεις των δικαστικών λειτουργών, και συγκροτείται από τρεις ανώτατους δικαστές, τρεις καθηγητές πανεπιστημίου και τρεις δικηγόρους,  έκρινε προ καιρού, με δύο αποφάσεις του, αντισυνταγματική την αναδρομική μείωση των αποδοχών των δικαστών.

12 Καθημερινή εφημερίδα της Μαγνησίας, ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ, Γ.Π. Μασσαβέτας.

13 Real News, 22 Ιουνίου 2014.

14 Δικαιοσύνη τυφλή αλλά και… κουφή..Δημοσιεύθηκε στις 24.09.2016 Δικαιοσύνη τυφλή αλλά και… κουφή – Το Άρθρο..www. toarthro.com/ δικαιοσύνη-τυφλή-αλλά-και-κουφή.

15 Ο γερμανικός κολοσσός της Siemens κατηγορείται πως έχει βάλει βαθειά το χέρι στην τσέπη, χρηματίζοντας κυβερνήσεις για να της αναθέσουν δημόσια έργα. Η εταιρεία υποστηρίζει πως από αυτά τα χρήματα, 100 εκατομμύρια μάρκα (ήτοι 51 εκατομμύρια ευρώ περίπου) έχουν δοθεί σε Έλληνες πολιτικούς και δημόσιους λειτουργούς.

Η προανακριτική έρευνα ξεκίνησε το 2005, το σκάνδαλο κορυφώθηκε το 2008, όταν ο Θόδωρος Τσουκάτος και ο Τάσος Μαντέλης παραδέχτηκαν ότι έλαβαν εκατοντάδες χιλιάδες μάρκα, ενώ ξεκίνησε το «κρυφτούλι» του Μιχάλη Χριστοφοράκου, που υπήρξε διευθύνων σύμβουλος της Siemens Ελλάδος την εποχή των χρηματισμών, το 1999, με την ελληνική και την γερμανική δικαιοσύνη. Η υπόθεση μένει ακόμα ανοιχτή και πρόκειται ίσως, για το μεγαλύτερο πολιτικό-οικονομικό μεταπολιτευτικό σκάνδαλο.

Έγραψε στο site www.yperpisteoskaipatridos ο αγαπητός φίλος και συναγωνιστής Αρώνης Σπύρος την 19/Μάη/2019

ΜΕΡΟΣ  1ον

1. ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Η ιστορική πορεία ενός λαού και η μεγαλοσύνη ενός έθνους, είναι ανάλογες με το βάθος της εθνικής αυτογνωσίας και τον βαθμό της αποφασιστικότητας του λαού για υπεράσπιση της τιμής, αξιοπρεπείας, ταυτότητός του, καθώς και την διασφάλιση της εθνικής ανεξαρτησίας και ακεραιότητος της Πατρίδας του.

Γεγονότα που σημάδεψαν στο διάβα των αιώνων τους Έλληνες, αλλά και την πορεία της ανθρωπότητος, υπέβαλαν σε δοκιμασία την πίστη, την αντοχή και τις αρετές του, κατέστησαν μοναδικά, ανεπανάληπτα, γιατί συνδέθηκαν τόσο με την Εθνική όσο και με την Παγκόσμια Ελευθερία!

Μαραθών, Θερμοπύλες, Σαλαμίς, Κωνσταντινούπολη, Μεσολόγγι, Κούγκι, Αρκάδι, Πίνδος, Οχυρά Μεταξά, κρυσφύγετο Αυξεντίου, Αχυρώνας Λιοπετρίου. Σύμβολα Εθνικής Μνήμης, Αντιστάσεως και Ηρωϊσμού.

Ένα τέτοιο γεγονός παγκόσμιας και διαχρονικής σημασίας είναι η Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως (29 Μαΐου 1453). Η πτώση της Πόλης το 1453 δεν έγινε απροσδόκητα, ούτε με αυτήν άρχισε η Οθωμανοκρατία (ΣΣ: Κακώς και ανιστορήτως λεγομένη τουρκοκρατία). Στις 29 Μαίου 1453, ένα μεγάλο μέρος της Αυτοκρατορίας/Ρωμανίας μας (Βυζάντιον), ήταν ήδη κάτω από τους Οθωμανούς, τους Άραβες και τους Βενετούς.

Της Αλώσεως προηγήθηκαν τουλάχιστον τρεις αιώνες πριν, εμφανή «Σημεία των Καιρών», τα οποία μερικές δεκαετίες πριν, έγιναν ΕΜΦΑΝΕΣΤΑΤΑ. Όμως, τα «Σημεία» αυτά, καίτοι επισημάνθηκαν εγκαίρως από σοφούς Ρωμηούς, ΟΥΔΟΛΩΣ ή ΕΠΙΠΟΛΑΙΩΣ συνεκίνησαν την Αυτοκρατορική ηγεσία, με αποτέλεσμα όταν η Άλωση της Πόλης από την Οθωμανική λαίλαπα έγινε ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ και ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ, ήταν ήδη πολύ ΑΡΓΑ, με τραγική για το Έθνος κατάληξη…

Όταν η Ρωμανία μας, έφθασε στην μεγάλη της δόξα 10ον και 11ον  αιώνα π.Χ. στην εποχή της Μακεδονικής δυναστείας, ΟΥΔΕΙΣ μπορούσε να φαντασθεί ότι τόσο σύντομα θ’ ακολουθούσε η πτώση.

Από το 1204, η Πόλη δεν μπόρεσε να αναλάβει την πρώτη της δύναμη και όλα έδειχναν πως βαδίζει στην τελική πτώση. Το Φραγκικό πλήγμα εναντίον της ήταν τόσο δυνατό, που από τον 13ον αι. η Κωνσταντινούπολη ήταν «μια πόλη καταδικασμένη να χαθεί». Ο Ελληνισμός είχε διασπαστεί και διαμοιραστεί, στο μεγαλύτερο μέρος του, σε ξένους δυνάστες. Η άλωση ήταν η κατάληξη μιάς μακροχρόνιας αποσυνθέσεως της πολιτικής και οικονομικής υποστάσεως του Γένους.

Ο 14ος αιώνας, είναι αιώνας μεγάλων καταστροφών, για τον Ελληνισμό της Ρωμηοσύνης.  Πρώτα ήλθε μια τρομερή επιδημία πανώλους, η οποία αποψίλωσε τον πληθυσμό Πόλης, της Μέσης Ανατολής και του Ελληνικού χώρου. Τα 2/3 των κατοίκων περίπου πέθαναν. Στην συνέχεια ήλθαν οι Οθωμανοί (η φοβερότερη πανώλη για την Ελληνισμόν) στην Ευρωπαϊκή ιστορική σκηνή, που διαδέχθηκαν τους Σελτζουκίδες Τούρκους.

Από την Μικρά Ασία του 14ου αιώνα, πέρασαν στην Ευρώπη και εγκατεστάθησαν εκεί, με πρωτεύουσα την Ανδριανούπολη.  Έτσι περικυκλώθηκε η Κωνσταντινούπολη, η πρωτεύουσα του Ρωμαίϊκου (Βυζαντινού) κράτους, που του έμειναν πια ολίγες μόνο πόλεις στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας και στα παράλια της θάλασσας του Μαρμαρά.

Η  Αυτοκρατορία μόνο τυπικώς υπήρχε τις παραμονές της Αλώσεως. Ήταν περιορισμένη, κυρίως, στην περιοχή γύρω από την Κωνσταντινούπολη και σε κάποιες σκόρπιες περιοχές, όπως το Δεσποτάτο του Μυστρά.  Συνεπώς, η πτώση της Πόλης το 1453, δεν έγινε απροσδόκητα, ούτε με αυτήν άρχισε η Οθωμανοκρατία.

2. ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΗΓΗΘΗΣΑΝ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

«Υποκριταί, το μεν πρόσωπον του ουρανού γινώσκετε διακρίνειν, τα δε σημεία των καιρών ου δύνασθε γνώναι;» (ΜΑΤΘ: 16/3)

Με τα ανωτέρω λόγια, ο Κύριός μας απήντησε στους Φαρισαίους και Σαδδουκαίους όταν τον πλησίασαν με σκοπόν να Τον πειράξουν και να Τον δοκιμάσουν, εάν όντως είχεν δύναμη θαυματουργικήν και Τον παρεκάλεσαν να επιδείξει σ’ αυτούς, σημάδι και θαύμα εξαιρετικόν από τον ουρανόν και το οποίον θα εμαρτύρει και θα εβεβαίωνε την αποστολήν Του.

Με τα ίδια λόγια απαντά και στους ανθρώπους, τους τότε αλλά και τους σημερινούς, οι οποίοι ενώ θα έπρεπε να γνωρίζουν και να αντιλαμβάνονται κάποια «ΣΗΜΕΙΑ» σταλμένα από τον Θεόν ή επιτρεπόμενα από τον Θεόν να γίνουν από τους ανθρώπους, εκείνοι δυστυχώς δεν τα αντιλαμβάνονται, αλλά και αν ακόμη τα αντιληφθούν, τα αντιπαρέρχονται, ασχολούμενοι με «αλλότρια», ενώ αντιθέτως αντιλαμβάνονται με πολύ μεγάλη ευκολία τα σημάδια του ουρανού για τις καιρικές συνθήκες. Εάν δηλαδή θα κάνει καλό ή κακό καιρό, εάν θα βρέξει, εάν θα χιονίσει, εάν θα έχομεν υψηλές θερμοκρασίες, σφοδρή χαλαζόπτωση, θεομηνία, και άλλες σχετικές μετεωρολογικές προβλέψεις.

Με το ίδιο σκεπτικό λοιπόν, αιώνες πριν από την 29ην Μαΐου 1453, και όσον πλησιάζαμε προς την αποφράδα ημέρα, προηγήθηκε μία σειρά γεγονότων (Σημείων) αρξαμένων από τον 11ον αιώνα μ.Χ. τα οποία αποτέλεσαν και τα βαθύτερα ΑΙΤΙΑ της   σταδιακής παρακμής και τελικώς της νομοτελειακής πτώσεως της ΠΟΛΗΣ. Συνοψίζουμε τα κυριώτερα:

1ον/. Γεωστρατηγική αποδυνάμωση

Οι Οθωμανοί ήλθαν στην Ρωμανία/Ελληνική Αυτοκρατορία («Βυζάντιον»), σε δύο μεγάλα κύματα, πρώτα οι Σελτζουκίδες Τούρκοι και έπειτα οι Οσμανοί ή Οθωμανοί.  Δυστυχώς για πρώτη φορά ο Στρατός της Αυτοκρατορίας μας ηττήθη από τα στίφη των Σελτζουκίδων Τούρκων στην μεγάλη μάχη του Ματζικέρτ (1071) και έτσι έμεινε ανυπεράσπιστη η Μικρά Ασία, με αποτέλεσμα να κατακτηθεί από αυτούς.

Η κατάκτηση εκείνη ήταν η απαρχή της γεωστρατηγικής αποδυναμώσεως της Ρωμανίας μας, γιατί η καρδιά και η δύναμη της Αυτοκρατορίας μας, ήταν πάντα η Μικρά Ασία, η οποία καθιστούσε το Αιγαίον Πέλαγος, μία περίκλειστη Ελληνική Μεγαλίμνη.

Ο Ελληνικός κόσμος της Χερσοννήσου του Αίμου (ΣΣ: Κακώς και ανιστορήτως λεγομένης Βαλκανικής), είχε μετοικήσει στην Μ. Ασία μετά τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου.  Οι πόλεις της κυρίως Ελλάδος ήσαν αποψιλωμένες από πληθυσμό. Αντιθέτως η Μικρά Ασία ήταν πυκνοκατοικημένη και όταν έφυγε από τα χέρια των Ρωμηών/Ελλήνων, μαζί αποδυναμώθηκε η Οικονομική και Στρατιωτική Δύναμη της Αυτοκρατορίας.

Τον 11ον αι. έχουμε την εισβολή των Νορμανδών, οι οποίοι ξεκίνησαν από τις σκανδιναβικές χώρες και κατόρθωσαν να κατακτήσουν πολλά μέρη στην Βόρεια Ευρώπη, την Αγγλία και την Σικελία.  Στην Σικελία ίδρυσαν Νορμανδικό Κράτος από το οποίον επιτίθεντο εναντίον των ελληνικών νησιών και παραλιών, επιφέροντας έτσι καίρια κτυπήματα κατά της Ρωμανίας.

Η διαρκής επέκταση των Οθωμανών, από τον 13ον αιώνα, συνέχισε να αφαιρεί εδάφη στρατηγικής σημασίας και να εξασθενεί, όλο και περισσότερον την ισχύ της Αυτοκρατορίας μας. Διαρκώς ως την τελική της πτώση τον 15ο αιώνα, οι Οθωμανοί κατέτρωγαν τα εδάφη της, εξασθενώντας την συνεχώς και στερώντας την όλο και περισσότερο από την δυνατότητα να αντιδράσει.

Το ίδιο φυσικά έκαναν και οι Δυτικοί από την άλλη πλευρά της, με αποτέλεσμα οι διαρκείς απώλειες εδαφών στρατηγικής και τακτικής σημασίας, να δημιουργήσουν κατάσταση μη αναστρέψιμη. Παραλλήλως, ο διαμελισμός της εναπομείνουσας αυτοκρατορίας, σε μικρά δεσποτάτα, εκμηδένισαν σχεδόν, την εναπομείνασα στρατηγική ισχύ της αυτοκρατορίας.

Έτσι, ο 15ος αιώνας, ο αιώνας της Αλώσεως, βρήκε την Κωνσταντινούπολη καταπονημένη, ανήμπορη και ελάχιστη πληθυσμιακώς, για πρωτεύουσα Αυτοκρατορίας. Αν κάποιος δει έναν χάρτη της εποχής της Αλώσεως, θα αντιληφθεί ότι η πραγματική έκταση της παλιάς Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τώρα πια περιοριζόταν μόνο σε μια πόλη! Μόνο στην ίδια την Κωνσταντινούπολη!

Τα εδάφη της ήταν όλα υπό ξενικήν κατοχήν. Οι Οθωμανοί την χτυπούσαν συνεχώς. Οι πρώτες τρεις σταυροφορίες είχαν μετατοπίσει το ανατολικό εμπόριο από την Κωνσταντινούπολη στην Ιταλία, συνδέοντας την Δυτικοευρωπαϊκή αγορά κατ’ ευθείαν με την Συρία, και στερώντας την έτσι, από κάθε οικονομικόν πόρον. Και μετά την 4ην Σταυροφορία που την εξουθένωσε, τους Οθωμανούς, την πανώλη και τους σεισμούς, τι έμενε πλέον; Μόνο η Άλωση της Πόλης!

2ον/. Παρατεταμένη Οικονομική κρίση-Οικονομική υποδούλωση.

Η οικονομική κρίση, απόρροια λανθασμένων οικονομικών πολιτικών των αυτοκρατόρων, αποτέλεσε ένα από τα βασικώτερα αίτια της Αλώσεως. Η συνεχής αύξηση της μεγάλης ιδιοκτησίας εις βάρος των μικρών, η δυσβάστακτη φορολογία στους οικονομικά αδύναμους, η καταχρηστική επέκταση του θεσμού των «προνοιαρίων» (κατόχων πρόνοιας) και η αύξηση των μοναστηριακών εδαφών, καταπόνησαν τους μικροκαλλιεργητές, εγκαθιδρύοντας μια οικονομική ολιγαρχία, που οδήγησε αρχικώς σε παρατεταμένη οικονομική κρίση.

Η έξοδος από αυτήν την κρίση θεωρήθηκε ότι θα ήταν δυνατόν να γίνει μέσω του εμπορίου. Τοιούτου είδους προσπάθεια, όμως, δεν ήταν στέρεη, καθώς το εμπόριο είχε περιέλθει στα χέρια των δυτικών και οι δυνατότητες για οικονομική ανάκαμψη είχαν περιορισθεί σημαντικώς.

Η Ιουδαιο-παπικοκρατούμενη Βενετία για να τους δώσει βοήθεια, απαίτησε εμπορικά ανταλλάγματα, της εδόθησαν διάφορα «εμπορεία», δηλαδή λιμάνια για το εμπόριο της.  Έτσι το θαλάσσιο εμπόριο σιγά – σιγά έφυγε από τα χέρια των Ρωμηών/Ελλήνων, διότι δεν υπήρχε πλέον Ρωμαίϊκο/Ελληνικό Ναυτικό, ούτε πολεμικό για να προστατεύσει το εμπόριο, εναντίον των επίβουλων εχθρών και των πειρατών.

Οι Βενετοί απέκτησαν τόση δύναμη, ώστε κυριολεκτικά έπνιξαν εμπορικώς την Αυτοκρατορία μας. Τότε εκλήθησαν σε βοήθειά οι Γενοβέζοι. Οι Γενοβέζοι όχι μόνο δεν εκτόπισαν του Ενετούς, αλλά αντίθετα πήραν και αυτοί πολλά προνόμια.  Ουσιαστικώς η Οικονομία της Αυτοκρατορίας περιήλθεν στα χέρια αλλοεθνών και ετεροδόξων ξένων εμπόρων και δανειστών. Με άλλα λόγια, η Οικονομία της αυτοκρατορίας ηλέγχετο σχεδόν αποκλειστικώς από ξένους εμπόρους και Ταλμουδιστές-Ιουδαίους Τραπεζίτες, οι οποίοι τελικώς την οδήγησαν σε οικονομική υποδούλωση.

Αποτέλεσμα της παρατεταμένης οικονομικής κρίσεως, ήταν ο οικονομικός μαρασμός της Αυτοκρατορίας. Η Αυτοκρατορία αδυνατούσε να συγκεντρώσει πόρους για την επαρκή ενδυνάμωση στρατού και στόλου προς υπεράσπιση της Πόλης. Έπαψε να είναι αυτάρκης οικονομικώς, δεν μπορούσε να συντηρεί τις ένοπλες δυνάμεις της, αφού αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα στην συντήρηση προσωπικού, υλικού και μέσων. Δηλαδή έπαψε να διαθέτει πλέον ισχυρό και αποτελεσματικό Ναυτικό και Στρατό. Έτσι, αναγκάστηκε να καταφύγει σε ξένους «μισθοφόρους» και να αναζητεί συνεχώς στρατιωτικούς «συμμάχους». Αυτό ήταν η αρχή και το τέλος της Ρωμανίας.

3ον/. Δημογραφική συρρίκνωση και Εθνολογική αλλοίωση

Οι εμφύλιοι πόλεμοι (1321-1328, 1341-1355), και η εσωτερική αναρχία, πέραν από την δημογραφική συρρίκνωση του Ρωμαίϊκου/Ελληνικού πληθυσμού που προκάλεσαν στο κράτος, κούρασαν και τρομοκράτησαν το λαόν, πλήττοντας την ψυχολογική του διάθεση (εθνικό φρόνημα) και διέσπασαν την κοινωνική συνοχή του.

Από τον 13ον αιώνα, ο Ελληνισμός εξασθενημένος και αποδυναμωμένος, διασπάστηκε σε άλλες περιοχές υπό ξένους δυνάστες. Αλλόφυλοι μισθοφόροι είχαν διεισδύσει ήδη στον στρατό και στην διοίκηση του κράτους. Το ελληνικό στοιχείο αποδυναμώθηκε, λόγω δημογραφικής συρρικνώσεως, χαλαρώνοντας την ισχύ του και προκαλώντας μια καταλυτική εθνολογική αλλοίωση.

Ο Αυτοκρατορικός στρατός, προς κάλυψη του δημιουργηθέντος κενού, χρησιμοποίησε στρατεύματα προερχόμενα από πολλές διαφορετικές εθνικές ομάδες. Αυτά τα στρατεύματα συμπλήρωναν και υποστήριζαν τον τακτικό Ρωμαίϊκο/Ελληνικό στρατό. Σε κάποιες περιόδους, αποτέλεσαν ακόμη και τον κορμό του στρατού αυτού.1

Κατά την περίοδο των Κομνηνών, οι μονάδες των μισθοφόρων διαιρούνταν απλά κατά εθνότητα και ονομάζονταν σύμφωνα με την χώρα προελεύσεώς τους: Ιγγλίνοι (Άγγλοι), Φράγκοι, Σκυθικοί, Λατινικοί κτλ. Κατά την βασιλεία του αυτοκράτορος Θεοφίλου, αναφέρονται ακόμη και Αιθίοπες μισθοφόροι. Οι μονάδες αυτές, κυρίως οι Σκυθικοί, χρησιμοποιούνταν και σαν αστυνομική δύναμη στην Κωνσταντινούπολη!

Οι διασημότερες μισθοφορικές δυνάμεις ήσαν οι θρυλικοί Βάραγγοι και οι Ακρίτες. Η μονάδα των Βαράγγων ξεκίνησε από τους 6.000  Ρως που ο πρίγκιπας του Κιέβου Βλαδίμηρος Α΄ έστειλε στον Βασίλειο Β΄ το 988. Οι τρομερές μαχητικές ικανότητες αυτών των πελεκυφόρων, βάρβαρων Βορείων, τυφλά πιστών στον αυτοκράτορα (τους αντάμειβε με αρκετό χρυσάφι της Αυτοκρατορίας), τους καθιέρωσε σαν ένα επίλεκτο σώμα, που σύντομα αναδείχθηκε στην προσωπική σωματοφυλακή του αυτοκράτορα.2

Οι Ακρίτες κατά την Ρωμαϊκή εποχή, λέγονταν milities. Οι εν λόγω στρατιώτες ήταν μισθοφόροι και φύλακες των συνόρων. Στην Ρωμανία, τους παρέχονταν σπίτι με κτήματα, άλογα και ολόκληρος ο πολεμικός τους εξοπλισμός, προκειμένου να μένουν κοντά στα σύνορα του κράτους και να τα προστατεύουν από επιδρομείς.

4ον/. Παρακμή-σήψη-διαφθορά στην Διοίκηση, την Δικαιοσύνη και τον κρατικό μηχανισμό.

Η φιλαργυρία, οι αδικίες και η διαφθορά, οδήγησαν στην αποδυνάμωση του κράτους, προετοιμάζοντας το έδαφος για την Άλωση της Πόλης δεκαετίες, αν όχι αιώνες πριν. Η κατάσταση περιγράφηκε λεπτομερώς, από τον Γεννάδιο, τον πρώτο Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης μετά την Άλωση. Όπως βρέθηκε σε χειρόγραφη εξομολόγησή του, η παρακάτω «κατάθεση ψυχής», περιγράφει την ηθική κατάπτωση εκείνων των καιρών:

«Κύριε! Διασκορπιστήκαμε παντού. Γελοιοποιηθήκαμε όχι μόνο στα μάτια των γειτόνων μας αλλά και όλων των ανθρώπων. Μας κοροϊδεύουν και μας χλευάζουν όλοι γύρω μας. Γίναμε παράδειγμα συμφοράς στην ανθρώπινη ζωή. Κύριε, γιατί τα επέτρεψες αυτά σε μας; Γιατί ο θυμός σου μας κατέκαυσε;…Είμαστε διεφθαρμένοι και σιχαμεροί σε ό,τι κάνουμε. Δανείζαμε χρήματα με τόκο και παίρναμε δωροδοκίες από αθώους ανθρώπους. Αποστραφήκαμε την δικαιοσύνη και τον έλεγχο. Οι ζυγαριές μας ήταν άνισες. Τα χρήματά μας ήταν παράνομα».

Οι προσωπικές φιλοδοξίες αυτοκρατόρων και μελών επιφανών οικογενειών που έθεταν αυτές υπεράνω των εθνικών συμφερόντων, οι ανταγωνισμοί για την εξουσία, έφθαναν αρκετές φορές σε βιολογική εξόντωση των ανταγωνιστών-αντιπάλων τους. Σκάνδαλα, δολοφονίες και μηχανορραφίες εδημιούργησαν σταδιακώς τον γνωστόν και μεταγενεστέρως επικρατήσαντα όρον, «Βυζαντινισμός»

Κάθε φορά που την πενία συνοδεύει η διαφθορά, ο εκπεσμός των ηθικών αξιών και η αδιαφορία προς τα υψηλά ιδανικά, είναι μοιραίο επακόλουθο, η πολιτική σήψη, και το αποτέλεσμα της πολιτικής σήψεως είναι τραγικό και καταστροφικό για τον λαό και το έθνος…

5ον /. Συνεχείς θρησκευτικές έριδες και ιδεολογικές αντιθέσεις

Οι εσωτερικές θρησκευτικές, πολιτικές και ιδεολογικές αντιθέσεις έπλητταν το σώμα της αυτοκρατορίας, με αποτέλεσμα να δημιουργούν κοινωνικές αναταραχές (στάσεις, κινήματα, πολιτικοί ανταγωνισμοί, εικονομαχίες, κλπ) και σύγχυση στο εσωτερικό του κράτους.

Τον 14ον αι. κάνει την εμφάνισή του το ησυχαστικό κίνημα του Γρηγορίου Παλαμά, του σημαντικότερου θεολόγο της εποχής αυτής, προς αντιμετώπιση του αιρετικού κινήματος του Βαρλαάμ. Ο Βαρλαάμ αντιτάχθηκε στο κίνημα του ησυχασμού. Γελοιοποίησε τους Ησυχαστές και την ασκητική μέθοδό τους, χαρακτηρίζοντάς τους όχι μόνο «ομφαλοσκόπους» και «ομφαλοψύχους», αλλά και αιρετικούς (Μασσαλιανούς).3

Το 1337 ήλθε στην Κωνσταντινούπολη, για να προκαλέσει συνοδική καταδίκη των Ησυχαστών, θεωρώντας την παράδοσή τους ξένη προς την Ορθοδοξία. Αυτό ήταν και το έναυσμα για την ανοικτή πια σύγκρουση.4

Το 1431 μ.Χ. συνεκλήθη στην Φερράρα η λεγομένη ληστρική Σύνοδος,  όπου μετά από αφόρητες πιέσεις των παπικών και προσωπικώς του Πάπα, ο αυτοκράτωρ αναγκάζεται να υπογράψει την Ένωση Ορθοδόξων και Παπικών, υπό τον Πάπα, την οποίαν βεβαίως και ορθώς απέρριψε ο Πιστός Ρωμαίϊκος λαός, αλλά άφησε ανίατες πληγές στο σώμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας και στον λαόν της Αυτοκρατορίας.

Οι επαναλαμβανόμενες υποχωρήσεις της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας στις παπικές απαιτήσεις, με την ελπίδα να κερδίσουν την ηθική και στρατιωτική βοήθεια και γενικώτερα οι δυτικές επιρροές, μέσω δυτικόδουλων πρακτόρων Ρωμηών και ξένων, προκάλεσαν σύγχυση στην πνευματική ταυτότητα της Αυτοκρατορίας.

Οι θρησκευτικές, κοινωνικές και ιδεολογικές αντιθέσεις προκάλεσαν βαθειά σύγχυση στην κοινωνία και διάσπαση της συνοχής του κοινωνικού ιστού, διαφθορά στους κόλπους της Εκκλησίας που λειτούργησαν διαλυτικά στο σώμα της αυτοκρατορίας. Ιδιαίτερα οι δυτικές επιρροές και οι συνεχείς υποχωρήσεις των πολιτικών και εκκλησιαστικών ταγών στις δυτικές (φραγκοπαπικές) απαιτήσεις, για την αναμενόμενη στρατιωτική βοήθεια, οδήγησαν στην αλλοίωση της Ρωμαίϊκης παραδόσεως της αυτοκρατορίας, με ορατόν τον κίνδυνο απώλειας της πνευματικής και πολιτιστικής ταυτότητάς της.

Κάποιοι ήλπιζαν σε βοήθεια από την Δύση, την υποτιθέμενη Χριστιανική παπική Ευρώπη, η οποία όμως ήταν μισητή στους κατοίκους της Κωνσταντινούπολης.  στην κρίσιμη στιγμή της ιστορίας της Αυτοκρατορίας, με την οθωμανική λαίλαπα προ των πυλών της, Η ύπαρξη «Ενωτικών» και «Ανθενωτικών» δίχαζε τους Ρωμηούς. Ο πάπας όμως, εκμεταλλευόμενος την αδυναμία του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, αξίωσε να υπογράψει την ένωση των δύο εκκλησιών, με τον ίδιον τον πάπα φυσικά, Ανώτατο Θρησκευτικό ηγέτη, προκειμένου να στείλει βοήθεια.

Όπως προείπαμε, οι θρησκευτικές έριδες, οι εμφύλιες διαμάχες, οι σταυροφορίες, η επικράτηση του φεουδαρχισμού και η εμφάνιση πολλών και επικίνδυνων εχθρών στα σύνορά της είχαν καταστήσει την πάλαι ποτέ Αυτοκρατορία ένα φάντασμα του ένδοξου παρελθόντος της.

Εάν η αυτοκρατορία μας, έπαυε να διατηρεί την πνευματική και πολιτισμική ιδιαιτερότητά/ταυτότητά της, ακόμη και αν δεν έπεφτε στα χέρια των Οθωμανών, θα κατελύετο εσωτερικώς, μεταβαλλόμενη σε πνευματικό προτεκτοράτο της Φραγκιάς, υπό τον αιμοδιψή αρχιαιρεσιάρχη πάπα.

6ον/. Υποκριτική και ανθελληνική στάση της Δύσεως, ιδιαίτερα των Παπών.

Η φθορά που δημιούργησε στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Ρωμανία) το οριστικό σχίσμα των Εκκλησιών, διασπώντας την συνοχή της, ενίσχυσε ανεξάρτητες και πολιτισμικώς ξένες δυνάμεις, όπως οι Φράγκοι, που για αιώνες υπέσκαπταν την ισχύ του Δυτικού (κατά συνέπειαν και του Ανατολικού) Ρωμαϊκού κράτους.

Το γεγονός όμως, της Μεσαιωνικής Ιστορίας, που αποδυνάμωσε ακόμη περισσότερο την Ρωμανία, είναι οι Σταυροφορίες.  Με κίνητρα δήθεν θρησκευτικά, οι παποκινούμενες Σταυροφορίες, άλλαξαν σταδακώς χαρακτήρα και πήραν μορφή εμπορική, αντι-Ρωμαϊκή (Αντι-Ορθόδοξη) και τυχοδιωκτική.  Έτσι η 4η Σταυροφορία, αντί να συνεχίσει τον δρόμο για να ελευθερώσει τους Αγίους τόπους, εστράφη εναντίον της Κωνσταντινουπόλεως.

Δυστυχώς και πάλιν οι εσωτερικές διχόνοιες της αυτοκρατορικής τότε Κυβερνήσεως, έδωσαν την ευκαιρία στην 4η Σταυροφορία να καταλάβει το 1204 την Κωνσταντινούπολη και να ιδρύσει εκεί Φραγκικό Κράτος.  Το ανθελληνικό αυτό κράτος, διήρκεσε μόνον ως το 1264, διότι από την Νίκαια οι Έλληνες ανακατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη.

Η καταστροφή της Πόλης από την 4η Σταυροφορία το 1204, απογύμνωσε την πρωτεύουσα του κράτους από τον πλούτο και την οικονομική ισχύ της, και ρήμαξε τους κατοίκους της. Στην πραγματικότητα, η πτώση της Κωνσταντινουπόλεως συνέβη τότε.

Η καταστροφή και η διασπάθιση του Ελληνικού χώρου, η οποία επήλθε στο υπόλοιπο τμήμα της Αυτοκρατορίας μας από τους Φράγκους, ήταν ανεπανόρθωτη. Η φθορά αργή και σταθερή, έφθασε στην κορύφωσή της με τα γεγονότα της Πτώσεως.

Τα 57 χρόνια της Φραγκοκρατίας (1204-1261) εβάρυναν πολύ στα πεπραγμένα της Αυτοκρατορίας. Να μην λησμονούμε και τις λεηλασίες σε βάρος του πνευματικού και υλικού πλούτου της Αυτοκρατορίας (1204). Σύμφωνα με τον Βιλλαρδουΐνο η αξία μόνον του κλαπέντος χρυσού, έφθασε στα 800.000 μάρκα της εποχής.5

Οι δυόμισι αιώνες που πέρασαν, απλώς την συντήρησαν από τον αφανισμό. Η καταστροφή της από τους Σταυροφόρους, την στέρησε από την δυνατότητα να αντιδράσει, να ορθοποδήσει και να σταθεί απέναντι στον επόμενο κίνδυνο που εμφανίστηκε, στους Οθωμανούς.

Όταν η Πόλη αντιμετώπιζε τον ορατόν κίνδυνο Αλώσεως από τα στίφη των Οθωμανών, ο Παλαιολόγος απευθύνθηκε στον  υποτιθέμενον χριστιανόν Πάπα, για βοήθεια. Ο Πάπας του απήντησε ότι προκειμένου να τον βοηθήσει έπρεπε να αποδεχθεί το Παπικόν Πρωτείον και να υπογράψει την Ένωση των Εκκλησιών. Ο Αυτοκράτορας δυστυχώς υπέκυψε στο ιταμό παπικό τελεσίγραφο και αναγκάστηκε να υπογράψει σε μία απέλπιδα προσπάθεια, στέλνοντας πρεσβεία στον πάπα Νικόλαο Ε΄ για να ζητήσει βοήθεια. Οι απεσταλμένοι του Πάπα, καρδινάλιος Ισίδωρος και ο αρχιεπίσκοπος Μυτιλήνης Λεονάρδος, λειτούργησαν στην Αγία Σοφία, την 12ην Δεκ. 1452, προκαλώντας την αντίδραση του κόσμου, που ξεχύθηκε στους δρόμους και γέμισε τις εκκλησίες, όπου λειτουργούσαν οι ανθενωτικοί με επικεφαλής τον μετέπειτα πατριάρχη Γεννάδιο Σχολάριο. Το σύνθημα που κυριαρχούσε ήταν «Την γαρ Λατίνων ούτε βοήθειαν ούτε την ένωσιν χρήζομεν. Απέστω αφ’ ημών η των αζύμων λατρεία».6

Ο Πάπας όμως, αντί για ουσιαστική βοήθεια, του έστειλε…150 στρατιώτες Ρωμηούς/Έλληνες, από  την παποκρατούμενη, τότε, Χίο !!!

7ον/. Εμφανής συντριπτική στρατιωτική υπεροχή των Οθωμανών και η κυριαρχία τους στην θάλασσα.

α/. Ο στρατός του Μωάμεθ Β΄ ήταν τουλάχιστον 150.000 άνδρες. Σύμφωνα με νεώτερους ιστορικούς, τα τακτικά στρατεύματα αριθμούσαν περί τους 100.000 στρατιώτες, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν από τις ευρωπαϊκές και ασιατικές επαρχίες.7 Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονταν το επίλεκτο σώμα 12.000 γενιτσάρων και αρκετοί χριστιανοί υποτελείς των Οθωμανών.8

Να σημειωθεί ότι, ουκ ολίγοι στρατηγοί, ναύαρχοι και βεζύρηδες των οθωμανών, ήταν Χριστιανοί εξωμότες (Έλληνες και αλλοεθνείς).

Όλοι οι πολεμιστές ήταν πολύ καλά εξοπλισμένοι με κάθε είδους όπλο, αμυντικό ή επιθετικό και έφεραν ασπίδες (επενδεδυμένες με σίδερο), κράνη, τόξα και βέλη, ξίφη και ο,τιδήποτε άλλο εθεωρείτο κατάλληλο για τειχομαχία. Ο στρατός ήταν πολύ καλά εκπαιδευμένος και οργανωμένος και επικρατούσε μεγάλος ενθουσιασμός.

Ο οθωμανικός στρατός ήταν πολύ μεγαλύτερος αριθμητικώς, διότι τον ακολουθούσε μεγάλος και άγνωστος αριθμός από επικουρικό προσωπικό. Επί πλέον είχαν συγκεντρωθεί ατελείωτα πλήθη ατάκτων, που τους προσέλκυσε η προοπτική της λεηλασίας.9

Τέλος, πολυάριθμοι φανατικοί μουσουλμάνοι μοναχοί (δερβίσηδες) και μουλάδες, περιεφέροντο ανάμεσα στους στρατιώτες και με κηρύγματα τόνωναν το ηθικόν και ενίσχυαν την πολεμική διάθεσή τους.

β/. Ο Μωάμεθ, γνώριζε ότι χωρίς τον έλεγχον της θαλάσσιας περιοχής της Πόλης, πολύ δύσκολα θα κατάφερνε την άλωσή της μόνον από την ξηρά. Γι’ αυτό αποφάσισε να δημιουργήσει έναν ισχυρό στόλο, με ναυτικό πλήρωμα κυρίως Έλληνες από την Καλλίπολη, που αποτελείτο από 6 τριήρεις (οι οποίες αντί για τρεις παράλληλες σειρές κωπήλατων που είχαν οι αρχαίες, αυτές είχαν μία με τρεις κωπηλάτες), 10 διήρεις, περίπου 15 γαλέρες (γαλέρα: Παλιό πολεμικό ιστιοφόρο με κουπιά), περίπου 70 φούστες10, 20 παραντάρια11 και έναν άγνωστο αριθμό από καΐκια και κότερα.12

Mehmed built a fleet to besiege the city from the sea (partially manned by Greek sailors from Gallipoli).13

Τον Μάρτιο του 1453, συγκεντρώθηκαν στην Καλλίπολη γύρω στα 150 πλήρως εξοπλισμένα πολεμικά πλοία, εκτός από τα καΐκια που χρησίμευαν για την μεταφορά μηνυμάτων,14 με ναύαρχο τον βούλγαρο εξωμότη, Σουλεϊμάν Μπαλτόγλου.15

γ/. Η τρομερή δυσαναλογία των στρατιωτικών δυνάμεων των αντιπάλων.

1//. Ο ανεπαρκής εξοπλισμός Ελληνικού στρατού και στόλου:

Οι υπερασπιστές της Πόλης διέθεταν μεν πυροβολικό, αλλά μικρότερο σε μέγεθος διαμετρημάτων σε σχέση με το οθωμανικό. Χρησιμοποιήθηκε κυρίως στις πρώτες μέρες τις πολιορκίας και μετά σίγησε λόγω της ελάχιστης ποσότητας πυρίτιδας και βλημάτων, αλλά και της διαφωνίας στον τρόπο χρήσεως αυτών των όπλων.16

Στην αρχή τις πολιορκίας υπήρχαν στον Κεράτιο κόλπο 26 πλοία πολεμικά. Από αυτά 10 ανήκαν στην Αυτοκρατορία, 5 ήταν βενετικά, 5 γενοβέζικα, 3 κρητικά, 1 από την Ανγκόνα, 1 από την Καταλωνία και 1 από την Προβηγκία. Υπήρχαν επίσης μικρότερα σκάφη και εμπορικά πλοία των Γενοβέζων που ήταν ελλιμενισμένα στο Πέραν.17

2//. Εκτιμήσεις σύγχρονων ιστορικών για την δύναμη του Οθωμανικού στόλου.

Contemporary estimates of the strength of the Ottoman fleet span between about 100 ships (Tedaldi), 145 (Barbaro), 160 (Ubertino Pusculo), 200–250 (Isidore of Kiev, Leonardo di Chio) to 430 (Sphrantzes). A more realistic modern estimate predicts a fleet strength of 126 ships, specifically composed of 6 large galleys, 10 ordinary galleys, 15 smaller galleys, 75 large rowing boats, and 20 horse-transports.18

3//. Το πυροβολικό των Οθωμανών

Όμως εκεί πού ο σουλτάνος έδωσε μεγαλύτερη βαρύτητα, ήταν στην κατασκευή πυροβόλων που θα μπορούσαν να καταστρέψουν τα ισχυρά τείχη που προστάτευαν την Κωνσταντινούπολη. Ο άνθρωπος που το αναβάθμισε και το έκανε το καλύτερο της εποχής του, ήταν ένας επιδέξιος τεχνίτης, ο Ουρβανός, ουγγρικής (ΣΣ: πιθανώς ουγγροεβραϊκής) ή σαξονικής καταγωγής.19

Το μεγαλύτερο πυροβόλο που έφτιαξε ο Ουρβανός, είχε μήκος 8 μέτρα και εκτόξευε πέτρινα βλήματα βάρους περίπου 400 κιλών. Συνολικά το οθωμανικό πυροβολικό είχε 70 πυροβόλα από τα οποία τα 11 εκτόξευαν βλήματα 250 κιλών και πάνω από 50 χρησιμοποιούσαν βλήματα 100 κιλών. Με αυτά ο Μωάμεθ σχημάτισε 14 πυροβολαρχίες, 9 από τις οποίες περιλάμβαναν μικρότερου διαμετρήματος πυροβόλα και 5 που περιλάμβαναν τα μεγαλύτερα πυροβόλα.20

Το νέο όπλο, το τηλεβόλο, με τον κρότο του οποίου προκαλούσε και ψυχολογικά προβλήματα στους πολιορκούμενους, πέραν από τις υλικές ζημιές. Λέγεται ότι, το τηλεβόλο είχε προταθεί και στον αυτοκράτορα για αγορά, αλλά λόγω της ελλείψεως των σχετικών κεφαλαίων, ήταν αδύνατη η απόκτησή του.

Ο ιστορικός Κριτόβουλος χαρακτηριστικά αναφέρει ότι οι υπόνομοι και οι υπόγειοι διάδρομοι που άνοιγαν οι Τούρκοι κάτω από τα τείχη αποδείχθηκαν εντελώς περιττοί, καθώς τα κανόνια έδωσαν την λύση στο πρόβλημα. Ακόμη και μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, ήταν ορατά σε πολλά σημεία της Πόλης, τα τεράστια βλήματα που βρίσκονταν στην ίδια θέση που είχαν πέσει το 1453.21

Η τρομερή δυσαναλογία των στρατιωτικών και ναυτικών δυνάμεων Ρωμηών και Οθωμανών, ήταν εμφανέστατη.

δ/. Οι υπερασπιστές της Κωνσταντινουπόλεως

1//. Σχετικά με τον στρατό των αμυνόμενων, κατά την αναφορά του Σφραντζή, ο οποίος ανέλαβε την καταμέτρηση των δυνάμεων κατ’ εντολή του αυτοκράτορος, αναφέρονται 4.937 Ρωμηοί και περίπου 2.000 αλλόδοξοι και αλλοεθνείς.22

Ο  Σέρβος πολιτικός, ιστορικός, συγγραφέας και διπλωμάτης Τσέντομιλ Μιγιάτιοβιτς (1842-1932), στο βιβλίο του «Κωνσταντίνος Παλαιολόγος: Η τελευταία νύχτα της Πόλης», εκτιμά πως ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, συγκέντρωσε εσπευσμένως, μια δύναμη, 7.000-9.000 ανδρών, με την οποίαν έπρεπε να υπερασπιστεί την Πόλη εναντίον ενός πολλαπλάσιου στρατού, με βαρύ πυροβολικό. «Ο Τετάλντι αναφέρει ότι υπήρχαν στην Πόλη, 25.000 με 30.000 άνδρες ικανοί να φέρουν όπλα, όμως μόλις 6.000 με 7.000 μαχητές» [ΣΣ: Tetaldi, Jacobo (Edaldy, Jacques)].

Όταν οι γενίτσαροι εισέβαλαν στην Πόλη, Τούρκικο βόλι χτυπάει τον Ιουστινιάνη στην μασχάλη. Μην λαμβάνοντας υπόψη τις παρακλήσεις του Κωνσταντίνου, διατάσσει να τον μεταφέρουν  στο πλοίο του, με προορισμό την Χίο όπου εκεί θα πεθάνει άδοξα μετά  τρεις μέρες. Φυσικά, μαζί του έφυγαν και  οι πολεμιστές του, εγκαταλείψαντες τον αυτοκράτορα.

Παρόμοια λιποταξίαν, σε ώρα μάχης, διέπραξε και ο εξωμότης καρδινάλιος Ισίδωρος.23

Σε κάθε περίπτωση ο συνολικός αριθμός των υπερασπιστών της Πόλης, δεν πρέπει να υπερέβαινε τους 8.500.24

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι, με τέτοιο ανόμοιο μίγμα ταυτότητος υπερασπιστών της Ορθόδοξης Βασιλίδος [μερικών χιλιάδων Ρωμηών (μαχητών αποφασισμένων να αποθάνουν, άλλων φοβισμένων, απελπισμένων, κλπ) και αλλογενών-αλλοθρήσκων (Λατίνοι, Καταλανοί, Γενουάτες, Γερμανοί, Οθωμανοί,  Ιουδαίοι (5η φάλαγγα), κλπ], ήταν βεβαία η τραγική κατάληξη της πολιορκίας, δηλαδή η Άλωση της Πόλης μας!!!

8ον/. Φιλο-οθωμανικός/ανθελληνικός ρόλος της Ιουδαϊκής κοινότητος των Ταλμουδιστών Ιουδαίων στην Κωνσταντινούπολη, των Τραπεζιτών και μεγαλεμπόρων της εποχής.

α/. Με αντάλλαγμα τον δανεισμό κεφαλαίων στην εξαντλημένη Αυτοκρατορία (Βυζάντιον), άρχισε η αθρόα εγκατάσταση των Βενετών, Γενουατών και Ιουδαίων Εβραίων στην Κωνσταντινούπολη όπου εντός ολίγου, είχαν μονοπωλήσει το εναπομείναν εμπόριο και τον δανεισμό, με αποτέλεσμα να αποκτήσουν σύντομα ειδικά προνόμια και αργότερα να τους παραχωρηθούν εδάφη στην Ελλάδα και στην Μεσογειακή ακτή. (Οι «ξένοι» του Πέραν και του Γαλατά, ήσαν Ιουδαίοι ή επήλυδες κάτοικοι ελεγχόμενοι από τους Ιουδαίους).

Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά την άλωση της Πόλης, ούτε η Εβραϊκή συνοικία πειράχτηκε από τον Μωάμεθ, ούτε καμμία Εβραϊκή περιουσία (κάτι ανάλογο έγινε το 1922 στην Σμύρνη). Συμπτωματικώς; ΔΕΝ νομίζομεν.

β/. Ολόκληρος ο ανεφοδιασμός του στρατού του Μωάμεθ έγινε από τους Εβραίους εμπόρους της Θεσσαλονίκης και της Ανδριανουπόλεως. Ο Ούγγρος μηχανικός (Ουρβανός) που κατεσκεύασε την περίφημη «μπομπάρδα» το πρωτοφανές για την εποχή του κανόνι ήταν, κατά την πιθανώτερη εκδοχήν, Εβραίος!

γ/. Οι Τούρκοι αιχμαλώτισαν 60.000 Έλληνες ανάμεσά τους και μερικούς Λατίνους τους οποίους επώλησαν ως σκλάβους στους Εβραίους.25

δ/. Σχεδόν όλοι οι οικονομικοί Σύμβουλοι και Χρηματοδότες των Σουλτάνων ήσαν Ταλμουδιστές Ιουδαίοι ή ντονμέδες, όπως ο Δον Ιωσήφ Ναζής (Τραπεζίτης του Σουλεϊμάν Β΄), ο Χεκίμ Γιακούμπ (Ιατρός-Υπ. Οικονομικών του Μωάμεθ), ο Μωσέ Χαμόν (Ιατρός του Μωάμεθ), κ.α.

ε/. Το περίεργο άνοιγμα της Κερκόπορτας προήλθε από την περιοχή της Εβραϊκής κοινότητος (Υπήρχε η οργάνωση «Γκαρέμπια» που έλαβε μέρος στην προδοσία και κατάληψη της Κωνσταντινουπόλεως από τους Τούρκους). Δεν είναι παράξενο λοιπόν γιατί ο λαός και οι αξιωματούχοι κατά το βδελυκτόν συλλείτουργον Ορθοδόξων-Παπικών (12 Δεκ 1452) στην Αγία Σοφία, διαδήλωναν κραυγάζοντες:«Κάτω οι Εβραίοι».

9ον/. Πευματική Ανομία/Αποστασία των Ρωμηών/ Ελλήνων (αποστασία αρχόντων, κλήρου και λαού, από την Ορθόδοξη Πίστη).

Ο Ιωσήφ Βρυέννιος, μεγάλος λόγιος  αλλά και διδάσκαλος του προμάχου της Ορθοδοξίας  Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, αλλά και του μετέπειτα Γενναδίου, πρώτου Πατριάρχου μετά την Άλωση, σε επιστολές και ομιλίες,  διεκτραγωδεί την Πνευματική κατάπτωση-διαφθορά που είχε ενσκήψει πριν από την άλωση.26

Την Μεγάλη  Παρασκευή (14 Απριλίου) του έτους 1419, τριάντα τέσσερα (34) χρόνια πριν την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, εξεφώνησε ένα λόγο στο Παλάτι «επί παρουσία βασιλέων, και των εν τέλει, και συνελεύσει των εξαιρέτων του γένους ημών, και της βασιλίδος ταύτης των πόλεων», όπως χαρακτηριστικά γράφεται στην επικεφαλίδα.

Στον λόγο του αυτόν, ομιλώντας μπροστά στους επισήμους άρχοντες της Κωνσταντινουπόλεως, εξέθεσε ανάγλυφα και παραστατικά τα πνευματικά αίτια της επερχομένης πτώσεως της Βασιλευούσης. Και είναι σημαντική αυτή η μαρτυρία γιατί προέρχεται από έναν λόγιο μοναχό και ασκητή, με ήθος, παιδεία και πατερικό φρόνημα, τον οποίον σέβονταν οι πάντες την εποχή εκείνη και ο οποίος έζησε στα χρόνια εκείνα που ήσαν εμφανέστατα «Τα σημεία των Καιρών» και οι κάτοικοι έβλεπαν τον επερχόμενο όλεθρο.

Το περιεχόμενο του λόγου αυτού αναλύεται στην επικεφαλίδα:

«δια το πωλείσθαι καθ’ εκάστην το του Χριστού σώμα και αίμα παρά των ούτω λεγομένων πνευματικών, και αγοράζεσθαι παρ’ ημών, οίμοι! το ημέτερον γένος αφανισμώ παραδίδοται και Ισμαηλίταις περιπίπτει».27

Δηλαδή, το Γένος αφανίζεται και πέφτει στους Ισμαηλίτες – Μωαμεθανούς, διότι πωλείται το σώμα και το αίμα του Χριστού από τους λεγομένους πνευματικούς, και αγοράζεται από τους Χριστιανούς.

Στην αρχή του λόγου του ο Ιωσήφ Βρυέννιος εκφράζει την οδύνη του, αφού το γένος περιστοιχίζεται από δεινά, τα οποία, όπως λέγει, «δάκνει μου την καρδίαν, συγχεί τον νουν και οδυνά την ψυχήν». Κάνει λόγο για την «ολόσωμον πληγήν» και την «νόσον καθολικήν». Το γένος έχει περιπέσει σε ποικίλα πάθη και αμαρτίες. Όλοι οι Χριστιανοί έγιναν «υπερήφανοι, αλαζόνες, φιλάργυροι, φίλαυτοι, αχάριστοι, απειθείς, λιποτάκται, ανόσιοι, αμετανόητοι, αδιάλλακτοι».

Έγιναν οι άρχοντες κοινωνοί ανόμων, οι υπεύθυνοι άρπαγες, οι κριτές δωρολήπτες, οι μεσίτες ψευδείς, οι νεώτεροι ακόλαστοι, οι γηράσαντες μεθυσμένοι, οι αστοί εμπαίκτες, οι χωρικοί άλαλοι, «και οι πάντες αχρείοι».

Συγχρόνως με την γενική κατάπτωση των ανθρώπων χάθηκε «ευλαβής από της γης, εξέλιπε στοχαστής, ουχ εύρηται φρόνιμος». Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον επέπεσαν εκ δυσμών και εξ ανατολών διάφοροι εχθροί και λυμαίνονται την αυτοκρατορία.

Στην συνέχεια αναφέρεται στο μεγαλύτερο αμάρτημα που έγινε στην ιστορία, δηλαδή την προδοσία του Ιούδα, η οποία συνίσταται στο «πωληθήναι τιμής και αγορασθήναι τον Κύριον», δηλαδή ο Ιούδας επώλησε τον Κύριο, τον Οποίον αγόρασαν οι Εβραίοι. Αυτό το ανοσιούργημα, όπως λέγει, γίνεται στις ημέρες μας, αφού οι πολλοί από τους λεγομένους πνευματικούς πωλούν τον Κύριο και «αγοράζει δε πας ο έχων αργύριον και βουλόμενος». Αλλά και πολλοί από τους ιερείς ασελγούν εν επιγνώσει, αφού και αυτοί διακατέχονται από αυτά τα πάθη και προσέρχονται να λειτουργούν στην σεβασμία Τράπεζα αναιδώς.

Προφανώς πρόκειται για το ότι οι λεγόμενοι πνευματικοί πατέρες (ιερείς, αρχιερείς), χορηγούσαν άφεση αμαρτιών με την λήψη χρημάτων (όπως έκαναν οι αιρετικοί παπικοί στην Δύση).

Αναφέρεται διεξοδικώς στην κατάπτωση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αφού οι ποιμένες είχαν απομακρυνθεί από την διδασκαλία και τα όρια που είχαν θέσει οι Πατέρες.

Πρόκειται για αλλοίωση του Ορθόδοξου πνεύματος του μοναχισμού, ο οποίος έχασε την ησυχαστική παράδοση και μεταβλήθηκε σε υλική εκμετάλλευση των μοναστηριών. Και αφού ο Βρυέννιος κάνει μεγάλη ανάλυση αυτής της καταστάσεως που παρατηρείται στους άρχοντες και τον λαό, τους κληρικούς και τους μοναχούς, τους αστούς και τους χωρικούς, καταλήγει στον υπέροχο αυτόν και σημαντικό του λόγο σε μια ανακεφαλαίωση, στην οποία δίνει τις κατάλληλες συμβουλές για να αποφύγουν το κακό, το οποίο βλέπει καθαρά να έρχεται στο εγγύς μέλλον.

Λέγει ότι, βλέποντας πριν σαράντα χρόνια να ερημώνωνται οι πόλεις, να αφανίζωνται οι χώρες, να καίγωνται οι Εκκλησίες, να βεβηλώνωνται τα άγια και να δίδωνται τα ιερά σκεύη στα σκυλιά και «παν το ημέτερον γένος, δουλεία παραδιδόμενον και μαχαίρα», προσευχόταν στον Θεό να του αποκαλύψη για το που οφείλεται αυτή η εγκατάλειψη του λαού και «η τοσαύτη του Θεού αγανάκτησις καθ’ ημών».

Και μετά από πολλές προσευχές βρήκε ποιο είναι το αίτιο και θέλει να το αποκαλύψει, την ημέρα αυτή, ενώπιον των Βασιλέων και των αρχόντων και όλου του λαού, γιατί φοβάται, μήπως τιμωρηθεί αν σιωπήσει. Και η αιτία της οργής του Θεού και της δικαίας Του αγανακτήσεως κατά των Ρωμαίων είναι:

«το πωλείσθαι καθ’ εκάστην το του Χριστού σώμα και αίμα, παρά των λεγομένων πνευματικών και αγοράζεσθαι προς υμών των χριστιανών».

Διαμαρτύρεται για το γεγονός αυτό, και επικαλείται ως μάρτυρες τον χορό των αγίων και των αγγέλων. Ζητά από τους άρχοντες τον κλήρο και τον λαό να μετανοήσουν και να επιστρέψουν στον Θεό για να γίνει «η του γένους ανάκλησις» και να είναι μαζί τους ο Θεός, γιατί διαφορετικά θα πάθουν χειρότερα από εκείνα που έπαθεν η παλαιά Ιερουσαλήμ, που κυριεύθηκε από τους εχθρούς.

Σαφώς εδώ αναφέρεται στην πτώση της Κωνσταντινουπόλεως, της νέας Ιερουσαλήμ. Ζητά από τους κατοίκους να μετανοήσουν, γιατί αν δεν γίνει αυτό, η καταστροφή θα είναι τόσο μεγάλη που όλα τα έθνη και οι μέλλουσες γενεές θα λένε σε παρόμοιες περιπτώσεις: «μη πάθοιμεν α οι Ρωμαίοι πεπόνθασιν».28

Είναι σημαντικός αυτός ο λόγος του μεγάλου διδασκάλου του γένους μας πριν την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, που επισημαίνει «Τα σημεία των καιρών» και καταγράφει τα πνευματικά αίτια της πτώσεως της Βασιλευούσης των πόλεων.

Υπογραμμίζει με σαφήνεια την Αποστασία του λαού, κυρίως όμως την απαράδεκτη Ανομίαν του κλήρου, όλων των βαθμίδων και αξιωμάτων, τονίζοντας ότι η χιλιόχρονη Ρωμαϊκή/Ελληνική (Βυζαντινή) Αυτοκρατορία διατηρήθηκε τόσους αιώνες, γιατί βίωνε την ορθόδοξη πίστη, αφού το πρότυπό της, κατά βάση, ήταν ο Αγιασμός και η συμμετοχή στην δόξα του Θεού.

Εγράφη από τον αγαπητό φίλο Αρώνη Σπυρίδωνα

Συνεχίζεται

1) Οι ξένοι στρατιώτες κατά την ύστερη Ρωμαϊκή περίοδο ήταν γνωστοί ως φοϊντεράτι δηλαδή «ομόσπονδοι-σύμμαχοι» και συνέχισαν να αποκαλούνται έτσι μέχρι και τον 9ον αι. περίπου, αν και ο τίτλος τους είχε Ελληνοποιηθεί, σε «Φοιδεράτοι». Έκτοτε, οι ξένοι μισθοφόροι έγιναν γνωστοί ως «Εταιρείαι» και συνήθως υπηρετούσαν στην αυτοκρατορική φρουρά. Η δύναμη αυτή διαιρούνταν στην «Μεγάλη Εταιρεία», τη «Μέση Εταιρεία» και την «Μικρά Εταιρεία», που διοικούνταν από τους αντίστοιχους Εταιρειάρχες. Πιθανώς, ο διαχωρισμός αυτός γίνονταν με θρησκευτικά κριτήρια.

2) Η Βαράγγια φρουρά αρχικά επανδρώνονταν από Ρως, αλλά αργότερα προσελήφθησαν επίσης, πολλοί Σκανδιναυοί και Αγγλοσάξονες (μετά τη νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας). Διαλύθηκαν μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τις δυνάμεις της Τέταρτης Σταυροφορίας (1204). Μάλιστα, αποτέλεσαν τη μόνη μονάδα που υπερασπίστηκε αποτελεσματικά ένα μέρος της Πόλης ενάντια στους Σταυροφόρους.

3) Το αιρετικό κίνημα των Μεσσαλιανών ή Μασσαλιανών ξεκίνησε από την περιοχή της Συρίας, όπως δηλώνει και το όνομά τους. Στα συριακά μεσσάλ σημαίνει ευχή, γι’ αυτό και καλούνται επίσης Ευχίτες. Άλλα ονόματα που τους αποδίδονται είναι Ενθουσιαστές και  Χορευτές.

4) Η Σύνοδος του 1341 (η οποία θεωρείται οικουμενική από την Ορθόδοξη εκκλησία), δογμάτισε για την άκτιστη Ουσία και την άκτιστη Ενέργεια του Θεού, επικύρωσε την διδασκαλία του Γρηγορίου Παλαμά και των Ησυχαστών και καταδίκασε ως αιρετικούς τον Βαρλαάμ τον Καλαβρό, τον Γρηγόριον Ακίνδυνον και τον Νικηφόρον Γρηγορά.

5) -Νικήτας Χωνιάτης/Ακομινάτος (1155-1216), Χρονική Διήγησις (Ιστορία Κωνσταντινουπόλεως από το 1118 έως το 1207).

-Gunther von Pairis (1150-1220) Κιστερκιανός μοναχός. Αφηγείται την ιστορία της αλώσεως σύμφωνα με μαρτυρία του Μάρτιν του Pairis, αββά, που συνόδευσε τους σταυροφόρους. (Hystoria Constantinopolitana).

-Σερ Εντγουϊν Πήαρς, Η άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, το 1204.

-Γοδεφρείδος Βιλλαρδουϊνος, Χρονικό της κατακτήσεως της Κωνσταντινουπόλεως.

-Η Δ΄ Σταυροφορία και η πρώτη άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, Νίκος Μοσχονάς, Ινστ. Βυζ,. Ερευνών, ένθετο «Εστία Ημέρες» Εφ. Καθημερινή 1-11-1998.

-Το Βυζάντιο και Εμείς, Σερ Στήβεν Ράνσιμαν.

6) Το μίσος για τους Λατίνους δεν απέρρεε μόνο από δογματικούς λόγους. Η λαϊκή ψυχή δεν είχε ξεχάσει την βαρβαρότητα που επέδειξαν οι Σταυροφόροι στην Πρώτη Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204, ενώ αντιδρούσε στην οικονομική διείσδυση της Βενετίας και της Γένουας, που είχε φέρει στα πρόθυρα εξαθλιώσεως τους κατοίκους της Αυτοκρατορίας, αλλά και στην καταπίεση των ορθοδόξων στις περιοχές, όπου κυριαρχούσαν οι Παπικοί.

7) Νίκος Νικολούδης, “Η άλωση της Κωνσταντινούπολης”, στον συλλογικό τόμο Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης, εκδ. Περισκόπιο 2001, σελ. 28. Ράνσιμαν (2002), 129

8) Στήβεν Ράνσιμαν, Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης 1453 , εκδ. Παπαδήμα, Αθήνα, 2002, σ. 129, 137.

9) Σοφία Φοίβα, 1453 Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης σύμφωνα με τις Βυζαντινές και Λατινικές πηγές, Θεσσαλονίκη 2010, σελ.78-80.

10) Η Φούστα (fusta ή fuste) ήταν ένα στενό, ελαφρύ, επίπεδο και ευκίνητο πλοίο κινούμενο τόσο με κουπιά όσο και με πανί (λατίνι). Οι ερέτες που το κινούσαν ήσαν 12 μέχρι 18 σε κάθε της πλευρά. Τον οπλισμό της αποτελούσαν δύο ή και τρία κανόνια. Οι Φούστες μπορούσαν να μεταφέρουν έως 300 τόννους και προορίζονταν τόσο τις για πολεμικές επιχειρήσεις, όσο και για το εμπόριο.

11) Παραντάρια: Πλοιάρια εφόδου, χρησιμοποιούμενα προς αποβίβαση ανδρών σε εχθρικά πλοία και κατάληψή τους.

12) Στήβεν Ράνσιμαν, (2002),σ.126-128.

13) Nicolle David (2000). Constantinople 1453: The end of Byzantium. Osprey Publishing.

14) Νικολούδης, (2001),σ. 28

15) Ράνσιμαν, (2002), σ.129.

16) Σπύρος Κάπαρης , “Το τέλος των Θεοφύλακτων τειχών της Βασιλεύουσας”, στο Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης , (2001), σ. 48

17) Ράνσιμαν, (2002) 141

18 Πηγές:

Nicolò Barbaro, Giornale dell’Assedio di Costantinopoli, 1453. The autograph copy is conserved in the Biblioteca Marciana in Venice. Barbaro’s diary has been translated into English by John Melville-Jones (New York:Exposition Press, 1969), part of which is available on deremilitare.org

(French) Concasty, M.-L., Les «Informations» de Jacques Tedaldi sur le siège et la prise de Constantinople.

(Latin) Epistola reverendissimi patris domini Isidori cardinalis Ruteni scripta ad reverendissimum dominum Bisarionem episcopum Tusculanum ac cardinalem Nicenum Bononiaeque legatum (letter of Cardinal Isidore to Cardinal Basilios Bessarion), dated 6 July 1453

(Latin) Leonardo di Chio, Letter to Pope Nicholas V, dated 16 August 1453, edited by J.-P. Migne, Patrologia Graeca, 159, 923A–944B, 927B, 930C.

Ubertino Pusculo, Constantinopolis, 1464.

19) Νίκος Βασιλάτος, «Ο Μωάμεθ Β΄ ο ..πυροβολητής», στον τόμο: Η Άλωση της Πόλης. Μαρτυρίες εντός και εκτός των τειχών, εκδ. Χ. Κ Τεγόπουλος-εφ. Ελευθεροτυπία, Αθήνα 2008, σελ. 112

20) Σπύρος Κάπαρης , «Το τέλος των Θεοφύλακτων τειχών της Βασιλεύουσας», στο «Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης» , (2001), ό.π., σελ.50.

21) Βασίλιεφ, (1971), Β΄, 363-4

22) Γεώργιος Φραντζής, «Το χρονικό της πολιορκία και της άλωσης της Κωνσταντινούπολης».

-Νικολό Μπάρμπαρο, Η Πόλις εάλω.Το χρονικό της πολιορκίας και της άλωσης της Κωνσταντινούπολης, Μετάφραση: Κουσουνέλος, Γιώργος, εκδ. Α. Α. Λιβάνη, Αθήνα 1993, σελ. 26.

23) Ο Αρχιεπίσκοπος Κιέβου Καρδινάλιος Ισίδωρος, γνωστός στην Ρωσία και ως Ισίδωρος ο Αποστάτης, (- 1463), Έλλην στην καταγωγή, Μητροπολίτης Κιέβου και Μόσχας, Καρδινάλιος, Λατίνος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και λόγιος του 15ου αιώνα, γεννήθηκε το 1385 (;) στην Πελοπόννησο και σπούδασε στην Θεσσαλονίκη. Περί το 1435 πήγε στην Ρώμη όπου τον υποδέχτηκε ευμενώς ο Πάπας Ευγένιος Δ΄.

Ο Πάπας σύστησε τον Ισίδωρο στον αυτοκράτορα Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγο και τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιωσήφ. Χειροτονήθηκε αρχιεπίσκοπος Κιέβου, και μητροπολίτης της Ρωσικής εκκλησίας. Μεταστραφείς, ασπάστηκε την αίρεση του Παπισμού το 1439 και έλαβε τον πίλον του καρδιναλίου και τον τίτλον του λεγάτου (αντιπροσώπου) του πάπα. Κατά την πολιορκίαν της Πόλης, προσεπάθησε να λιποτακτήσει μεταμφιεσμένος ως αγνώριστος ζητιάνος, αλλά συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Τούρκους και πουλήθηκε ως σκλάβος για το αντίτιμο πενήντα δουκάτων. Ξαναγύρισε με μια τουρκική γαλέρα, προσποιούμενος ότι αναζητούσε κάποια μέλη της οικογένειάς του που δήθεν είχαν χαθεί στην άλωση, και από εκεί κατόρθωσε να περάσει στην Χίο, Πελοπόννησο και Κρήτη, από όπου έφτασε σώος στην Ρώμη. Πέθανε από αποπληξία το 1463 στην Ρώμη και ετάφη στον ναό του Αγίου Πέτρου.

24) David Nicolle, Constantinople 1453: The End of Byzantium, Osprey 2000, σελ. 33.

25) Εγκ. ΗΛΙΟΣ, τ.11ος, σ.897.

26) Διδαχές του Ιωσήφ Βρυέννιου που εκδόθηκαν από τον Ευγένιο Βούλγαρη (1768– 94).

27) Όπως λέγει σε άλλα κείμενά του, στην Κωνσταντινούπολη την εποχή εκείνη ζούσαν περίπου 70.000 κάτοικοι και μάλιστα ο ίδιος έκανε έκκληση στους Κωνσταντινουπολίτας, χωρίς να υπάρχη ανταπόκριση, να συντελέσουν στην ανοικοδόμηση των τειχών της, εν όψει του μεγάλου κινδύνου. Όμως οι κάτοικοι, ιδιαιτέρως οι πλούσιοι, ασχολούμενοι με την αύξηση των ατομικών τους εσόδων, αδιαφορούσαν, με αποτέλεσμα η πόλη να ομοιάζη, όπως λέγει, με «σεσαθρωμένον» πλοίον που ήταν έτοιμο να βυθισθή.

Όπως γράφει ο Αρχιμ. Ειρηναίος Δεληδήμος, στην εισαγωγή των έργων του που εξεδόθησαν από τον εκδοτικό οίκο Βασιλείου Ρηγόπουλου, «ο Ιωσήφ Βρυέννιος κατά τα έτη 1401-1431 ανεγνωρίζετο ως ο κορυφαίος λόγιος εν Κωνσταντινουπόλει». Ο Ιωσήφ Βρυέννιος, διδάσκαλος του αγίου Μάρκου του Ευγενικού, σύμφωνα με μελέτη του αειμνήστου Καθηγητού του Πανεπιστημίου Αθηνών Νικολάου Τωμαδάκη, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη περί το 1350 μ.Χ., εκάρη μοναχός στην Μονή Στουδίου, υπήρξε ασκητής με πατερικό φρόνημα, ανεδείχθηκε μεγάλος λόγιος και διδάσκαλος του γένους, τον οποίον συμβουλεύονταν οι Αυτοκράτορες και οι Πατριάρχες, και αποστελλόταν από τον Αυτοκράτορα σε διάφορες κρίσιμες αποστολές,όπως την Κύπρο και την Κρήτη, ομιλούσε κατά τις επίσημες ημέρες στο Παλάτι, συμμετείχε στις προετοιμασίες για την συζήτηση των Ορθοδόξων με τους Λατίνους, για την «ένωση των Εκκλησιών» και κοιμήθηκε περί το 1431, περίπου είκοσι δύο (22) χρόνια πριν την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως.

28) Εδώ πρέπει να επισημάνουμε για μία ακόμη φορά, ότι παραμονές της αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως και της Αυτοκρατορίας, οι κάτοικοί της δεν λέγονταν Βυζαντινοί, αλλά Ρωμαίοι/Ρωμηοί. Οι όροι Βυζαντινοί-Βυζάντιον, χρησιμοποιήθηκαν, όπως έχουμε εξηγήσει στο παρελθόν, κατ’ επανάληψη, ανιστορήτως και ακρίτως, τον 16ον αιώνα, από τους παπικούς Φράγκους που σφετερίσθηκαν την διαδοχήν της παλαιάς Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ουδέποτε συνειδητοποίησαν ή  προσποιήθηκαν πως δεν κατάλαβαν, ότι η καθ’ ημάς Ανατολή της Νέας Ρώμης, είχε πάψει προ πολλών αιώνων, να έχει σχέση με την Παλαιάν Ρώμη.

Ακόμα μια ευκαιρία να προκαλέσει και να αυτοπροβληθεί βρήκε ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αυτή την φορά με αφορμή την συμπλήρωση, σήμερα 29 Μαϊου, 566 χρόνων, από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης.

Όπως πέρυσι η τουρκική προεδρία είχε φτιάξει ένα video, 3.49 λεπτών, όπου «ζωντάνευε», με την δική της ματιά, όλες τις ιστορικές προσωπικότητες της Τουρκίας και φτάνει μέχρι τον Ερντογάν!

Το βίντεο ξεκινούσε με την Άλωση της Κωνσταντινούπολης και τους στρατιώτες του Μωχάμετ του Πορθητή να σέρνουν τα καράβια στη στεριά…

Στην συνέχεια εμφανίζονται πολλές μορφές της τουρκικής ιστορίας.

Ο Σουλτάνος Αμπντουλχαμίντ, ο Κεμάλ Ατατούρκ, ο Αντνάν Μεντερές ακόμη και ο Τουργκούτ Οζάλ.

O Ερτογάν ως Μωάμεθ ο Πορθητής ή αλλιώς επί το βυζαντινότερον, Αμιράς

Και η αυλαία έκλεινε φυσικά με τον ίδιο τον Ερντογάν… τον νέο πορθητή των Κούρδων,  των Σύρων και του 25ου παράλληλου. Όπως πέρυσι, έτσι και φέτος εόρτασε με παραστάσεις τύπου “ήχος και φως” και πυροτεχνήματα  τη μέρα που η βαρβαρότητα των μογγολικών ορδών στηριζόμενη στα αναρίθμητα ασκέρια  των απολίτιστων και ημιαγρίων επέβαλε τη δύναμη της σε ολιγάριθμους Έλληνες, Βενετούς και Γενουάτες, όσοι είχαν απομείνει να υπερασπιστούν όσα η λυκοφιλία των σταυροφόρων του πάπα δεν είχε προλάβει να ρημάξει.

Και οι δικοί μας εθνοπροδότες τύπου Τσίπρα και Μητσοτάκη δεκαετίες τώρα το παίζουν κάπως έτσι: “Χέρι που δεν μπορείς να το δαγκώσεις φίλα το!” Είναι πολιτική αντάξια για μας τους Έλληνες αυτή;

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Δεν μπορεί να μην κλάψει ο Έλληνας, ο πατριώτης, εκείνος που αισθάνεται γνήσιος απόγονος των αρχαίων Ελλήνων, η συνέχεια του Μιλτιάδη, του Λεωνίδα, του Θεμιστοκλή, του Μέγα Αλέξανδρου, του Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου, του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, του Κολοκοτρώνη, του Παπαφλέσσα, του Ανδρούτσου,  του Νικηταρά, του Μακρυγιάννη, του Δημήτρη και Αλέξανδρου Υψηλάντη, του Καποδίστρια (και εδώ τελειώνουν τα ηρωϊκά παραδείγματα ηγετὠν που μπορεί να μιμηθεί ο λαός μας) όταν κοιτάζει το ημερολόγιο και θυμάται ότι σήμερα είναι 29η του Μάη.

Ο λαός μας, παραμονές βουλευτικών εκλογών, σφαδάζει κάτω από τον ασφυκτικό κλοιό των δανειστών του, τα μνημόνια, το χάσιμο της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας της χώρας, με τον νέο Μωάμεθ Ερντογάν και τις μογγολο-ορδές του να απειλούν τα νησιά του Αιγαίου, το θαλάσσιο και εναέριο χώρο που αυτό το γεμάτο αίματα μαρτύρων και ηρώων οικόπεδο που όρισε για κατοικία μας ο σπλαχνικός Θεός, κινδυνεύει να αλλωθεί.

Κι όμως αν το αναλύσει κι ο πιο απλός ανθρώπινος νους, αν  διαθέτει αγνή και άδολη ψυχή, δεν μπορεί να μην αναγνωρίσει πως ό,τι παθαίνουμε μας αξίζει. ΚΑΛΑ ΠΑΘΑΙΝΟΥΜΕ γιατί το διχαστικό γονίδιο μέσα μας από την εποχή του Αχιλλέα και του Αγαμέμνονα,  μας οδηγεί στον μαρασμό και την αυτοκαταστροφή,.

Για μια ακόμη φορά βιώνουμε μια ελληνική Ιερεμιάδα. Αν δεν ενωθούμε αδέρφια και δεν μετανοήσουμε κλαίγοντας πικρά, νέες εδαφικές απώλειες μας περιμένουν, νέες αιματοχυσίες τύπου 20 Ιουλίου του 74 και Σεπτέμβρη του 1955 στην Πόλη, μέλλει να ζήσουμε. Κι άλλους θρήνους, κι άλλα χαμένα παιδιά, Ελληνίδες, αβοήθητους αδερφούς, θα κλάψουμε. Οι απωλεσθέντες αδερφοί μας, οι απανθρακωμένοι στο Μάτι και οι πνιγμένοι της Μάντρας θα αποδειχθούν σταγόνες εν τω Ωκεανώ.

Μετάνοια, ταπείνωση και κτύπημα του ναρκισσισμού μας, μια αγκαλιά και μια γροθιά όλοι μας, αυτό απαιτείται, ειδάλλως ο λαός μας θα χαθεί. όπως το καμάρι μας, η επτάλοφη Πόλη, η Βασιλίδα των Πόλεων.

Ευαγγελάτος Γεώργιος.

Στο «Χρονικόν» του, ο Γεώργιος Φραντζής περιέγραφε όλα τα γεγονότα της περιόδου μεταξύ 1413 και 1477, ένα πολύτιμο ιστορικό υλικό, για μια από τις σημαντικότερες περιόδους στην ιστορία της ευρύτερης περιοχής.

Μεταξύ άλλων, δεν θα μπορούσε να λείπει μια λεπτομερέστατη αναφορά στην πολιορκία και άλωση της Κωνσταντινούπολης, το Μάιο του 1453. Από τις περιγραφές αυτές, αξίζει να σταθούμε στο βράδυ της 28ης Μαΐου, την παραμονή της άλωσης, όταν όλοι οι κάτοικοι της πόλης διέβλεπαν το επικείμενο τέλος, την ήττα. Σε μια προσπάθεια να εμψυχώσει τους πολεμιστές του, ο Κωνσταντίνος ΙΑ’ Παλαιολόγος, ο τελευταίος βασιλιάς της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, εκφώνησε την τελευταία ομιλία του, στην οποία κυριαρχούσαν οι αναφορές στη θρησκεία και υποτιμητικές εκφράσεις κατά του αντιπάλου. Κανείς, φυσικά, δεν μπορεί να γνωρίζει αν αυτά ήταν τα ακριβή λόγια του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, αν και είναι μάλλον απίθανο να τα μετέφερε αυτολεξεί ο Φραντζής στο βιβλίο του, ωστόσο η περιγραφή είναι χαρακτηριστική.

Όταν ακούσαμε μεις απ’ την Πόλη έναν τέτοιο αλαλαγμό, σα βουή θάλασσας μεγάλη, λέγαμε ανάμεσά μας σαν τι τάχα να ήταν και σε λίγο μάθαμε σίγουρα κι αληθινά πως ο αμιράς (σ.σ.: δηλ. ο Μωάμεθ) ετοίμαζε για την άλλη μέρα να επιχειρήσει επίθεση δυνατή, από στεριάς και πελάγους, με όλα τα δυνατά του, ενάντια στην Πόλη. Κι εμείς λογαριάζαμε το πλήθος των απίστων, που καθώς νομίζω εγώ σε καθέναν από μας αναλογούσαν παραπάνω από πεντακόσιοι δικοί του, και βασίσαμε όλες μας τις ελπίδες στη θεία πρόνοια.
Κι ο βασιλιάς πρόσταξε, μαζί με τις άγιες και σεπτές εικόνες και τις θεϊκές απεικονίσεις, παπάδες, δεσποτάδες και καλόγεροι και τα γυναικόπαιδα αντάμα να κάμουν το γύρο των τειχών κράζοντας με δάκρυα «Κύριε ελέησον» και παρακαλούσαν το Θεό να μη μας παραδώσει για τα κρίματα μας σε χέρια εχθρών παρανόμων και απίστων, των χειρότερων που βρίσκονται στην οικουμένη, μα να φανεί σπλαχνικός σ’ εμάς τους κληρονόμους του.

Και έδιναν κουράγιο ο ένας στον άλλον με κλάματα, ν’ αντισταθούν άφοβα στους εχθρούς την ώρα της επίθεσης. το ίδιο κι ο βασιλιάς, την ίδια πικρή βραδιά της Δευτέρας μάζεψε όλους τους άρχοντες και τους πολίτες, τους δημάρχους, τους εκατόνταρχους και άλλους αξιωματικούς του στρατού και τους είπε τα εξής:

«Όλοι εσείς, ευγενέστατοι άρχοντες και εκλαμπρότατοι δήμαρχοι και στρατηγοί και γενναιότατοι στρατιώτες κι όλος ο πιστός και ακριβός λαός μου, ξέρετε καλά πως έφτασε η ώρα που ο εχθρός της πίστης μας σκοπεύει να μας πιέσει πιο δυνατά από πριν, με κάθε πολεμικό τέχνασμα και μηχάνημά του, και θα μας κάμει πόλεμο τρανό με συμπλοκή μεγάλη και σύρραξη από στεριά και θάλασσα με όλα του τα δυνατά, για να χύσει, αν μπορέσει, το φαρμάκι του σα φίδι και να μας καταπιεί σαν ανήμερο λιοντάρι. γι’ αυτό σας λέω και σας παρακινώ να σταθείτε αντρείοι και με γενναία ψυχή, όπως κάνατε πάντα σας ως τώρα ενάντια στους εχθρούς της πίστης μας. Σ’ εσάς εμπιστεύομαι την περίλαμπρη και ξακουσμένη τούτη πόλη και πατρίδα μας και βασιλεύουσα των πόλεων.
Ξέρετε καλά, αδέρφια, πως για τέσσερα πράγματα χρωστούμε να σκοτωθούμε παρά να ζήσουμε: πρώτον, για την πίστη και την ευσέβεια μας, δεύτερον για την πατρίδα, τρίτον για το βασιλιά ως νόμιμο κυρίαρχο και τέταρτον για τους συγγενείς και φίλους μας. Λοιπόν, αδέρφια, αν χρωστάμε για ένα απ’ αυτά τα τέσσερα ν’ αγωνιζόμαστε ως την τελευταία πνοή μας, πολύ περισσότερο για όλα τούτα, αφού το βλέπετε ολοφάνερα πως κινδυνεύουμε να χάσουμε τα πάντα.

Αν για τις δικές μου αμαρτίες παραχωρήσει ο Θεός τη νίκη στους απίστους, διακινδυνεύουμε την αγία μας πίστη, που μας χάρισε ο Χριστός με το ίδιο του το αίμα, κι αυτή είναι το σπουδαιότερο απ’ όλα. Και αν κανένας κερδίσει όλο τον κόσμο και χάσει την ψυχή του, τι φελάει; Δεύτερον, θα στερηθούμε πατρίδα τόσο ξακουστή μαζί με την ελευθερία μας. Τρίτον, χάνουμε τη βασιλεία, που άλλοτε ήταν περίφημη και τώρα ταπεινωμένη κι εξευτελισμένη κι εξουθενωμένη, την παίρνει ο τύραννος και άπιστος. τέταρτον, θα στερηθούμε τ’ αγαπημένα μας παιδιά και τους σπιτικούς και συγγενείς μας.

Αυτός ο αλιτήριος ο αμιράς είναι πενήντα εφτά μέρες ως τα σήμερα που ήρθε και μας απόκλεισε και δεν έπαψε να μας πολιορκεί μέρα και νύχτα με κάθε πολεμικό μέσο και δύναμη. Και με τη βοήθεια του παντεπόπτη Χριστού και Κυρίου μας, πολλές φορές ως τα σήμερα διώχτηκε ντροπιασμένος απ’ το κάστρο μας. Μα και τώρα μην δειλιάσετε, αδέρφια, αν το κάστρο γκρεμίστηκε σ’ ένα μέρος απ’ τη βρονταριά και τα βλήματα των πολιορκητικών μηχανών, γιατί, καθώς βλέπετε, όσο μπορέσαμε το διορθώσαμε ξανά. Εμείς, όλη μας την ελπίδα τη στηρίξαμε στην ακαταμάχητη δόξα του Θεού, ενώ αυτοί στ’ άρματα και στ’ άλογα και στη δύναμη και στον αριθμό.

Εμείς, όμως, βασιζόμαστε στ’ όνομα του Θεού και Σωτήρος μας και κατά δεύτερο λόγο στα χέρια μας και στην παλικαριά μας, που μας χάρισε η δύναμη η θεϊκή. Ξέρω πως αυτό το αμέτρητο λεφούσι των απίστων θα χυμήξουν απάνω μας, όπως συνηθίζουν, με βάναυσο τρόπο κι έπαρση και θράσος μεγάλο και ορμή, για να μας πιέσουν τόσο λίγοι που είμαστε και να μας ζορίσουν με την έφοδό τους βγάζοντας φωνές μεγάλες κι αμέτρητους αλαλαγμούς, για να μας τρομάξουν.
Τα μπαγλατίσματά τους αυτά τα ξέρετε καλά και δε χρειάζεται να επιμείνω περισσότερο. Μέσα σε λίγο διάστημα θα τα κάμουν αυτά και αμέτρητες πέτρες και άλλα βέλη και βλήματα θα ρίξουν απάνου μας σαν τον άμμο της θάλασσας. Αλλά νομίζω πως δε θα σας κάνουν κακό, γιατί σας κοιτάω και χαίρεται η καρδιά μου και με τέτοιες ελπίδες τρέφω το λογισμό μου, πως αν και είμαστε πολύ λίγοι, ωστόσο είσθε όλοι σας επιδέξιοι και άξιοι και ρωμαλέοι και δυνατοί κι έτοιμοι για κάθε τι.

Να προφυλάσσετε καλά τα κεφάλια με τις ασπίδες σας στη συμπλοκή και στη σύρραξη. Το δεξί χέρι σας, που θα κρατάει το σπαθί, να είναι πάντα προτεταμένο. Οι περικεφαλαίες σας κι οι θώρακες κι οι σιδερένιες αρματωσιές σας έχουν αρκετή αξία μαζί με τον υπόλοιπο οπλισμό σας και στην ώρα της σύγκρουσης θα σας εξυπηρετήσουν πολύ. Τέτοια οι αντίπαλοι μας δε μεταχειρίζονται, ούτε έχουν καθόλου. Επιπλέον, επειδή βρίσκεστε μέσα στο κάστρο προφυλαγμένοι, ενώ αυτοί προχωρούν απροφύλαχτοι και με δυσκολία, γι αυτό, συστρατιώτες μου, φανείτε ετοιμοπόλεμοι, ακλόνητοι και μεγαλόψυχοι με τη βοήθεια του Θεού.

Πάρτε για παράδειγμα τους λίγους ελέφαντες των αρχαίων Καρχηδονίων, πώς κυνήγησαν με τα ξεφωνητά και την εμφάνισή τους τόσο μεγάλο πλήθος των Ρωμαίων. Κι αν τους κυνήγησαν άλογα ζώα, πόσο περισσότερο εσείς, που είστε κύριοι των αλόγων ζώων, ενώ αυτοί που έρχονται να συγκρουστούν μαζί μας είναι σαν άλογα και ακόμα χειρότεροι. Ρίχνετε καταπάνω τους λόγχες και σπαθιά και δοξάρια και κοντάρια. Και να λογαριάζετε πως κυνηγάτε κοπάδι από αγριογούρουνα, για να καταλάβουν οι άπιστοι πως δεν δίνουν μάχη με άλογα ζώα σαν κι αυτούς, αλλά με κυρίους και αφέντες κι απογόνους Ελλήνων και Ρωμαίων.

Ξέρετε καλά πως ο άπιστος αυτός αμιράς και εχθρός της αγίας μας πίστης, χωρίς καμιά σοβαρή αιτία διάλυσε τις καλές σχέσεις που είχαμε και καταπάτησε τους όρκους τους πολλούς του χωρία να τους λογαριάσει καθόλου, παρά ήρθε ξαφνικά κι έχτισε φρούριο στο στενό του Ασωμάτου, για να μπορεί να μας κάνει κάθε μέρα ζημιά. Έβαλε φωτιά κι αφάνισε τα χωράφια και τα περιβόλια και τα σπίτια μας. Τ’ αδέρφια μας τους Χριστιανούς, όσους βρήκε τους σκότωσε και τους σκλάβωσε. Τη συνθήκη που είχαμε τη διάλυσε.
Με τους Γαλατιανούς, όμως, έπιασε φιλίες κι αυτοί χαίρονται τώρα, μη ξέροντας οι δυστυχισμένοι το μύθο με το παιδί του γεωργού, που έψηνε σαλιγκάρια κι είπε: Ω, ανόητα ζώα και τα λοιπά. Ήρθε, λοιπόν, αδέρφια και μας έκανε αποκλεισμό ανοίγοντας κάθε μέρα το θεόρατο στόμα του και κοιτώντας να βρει κατάλληλη περίσταση για να μας καταπιεί, εμάς και την πόλη τούτη, που έχτισε ο τρισμακάριστος και τρανός βασιλιάς Κωνσταντίνος και την αφιέρωσε και την πρόσφερε στην πανάγια και υπεραγία Δέσποινα Θεοτόκο και αειπαρθένο Μαρία, για να είναι κυρία και βοηθός και σκέπη στην πατρίδα μας και καταφύγιο των Χριστιανών, ελπίδα και χαρά όλων των Ελλήνων, καύχημα σ’ όλους όσους είναι στην Ανατολή.

Κι αυτός ο ασεβέστατος θέλει να κυριέψει την Πόλη, που ήταν άλλοτε ξακουστή και πεντοβολάει σαν τριαντάφυλλο της εξοχής. Αυτήν που σκλάβωσε μια φορά όλη την υφήλιο, μπορώ να πω, αυτός θέλει τώρα να την υποδουλώσει και να επιβάλει ζυγό και σκλαβιά στην βασιλεύουσα των πόλεων. Και τις άγιες εκκλησίες μας, όπου προσκυνούσαμε την Αγία Τριάδα και δοξολογούσαμε την Παναγία και όπου ακούγονταν οι άγγελοι του Θεού να υμνούν το θείο και την ενσάρκωση του Θείου Λόγου, αυτές θέλει τώρα να τις μεταβάλει σε προσκύνημα της βλασφημίας του και του μωρολόγου ψευδοπροφήτη Μωάμεθ και σε στάβλο αλόγων και καμήλων. Βάλτε τα, λοιπόν, αυτά καλά μέσα σας αδέρφια και συμπολεμιστές μου, για να μείνει αιώνια σας η μνήμη και η δόξα και η ελευθερία».

Έπειτα, γυρνώντας προς τους Βενετσιάνους, που στέκονταν στα δεξιά του, τους είπε: «Ευγενείς Ενετοί, αδελφοί αγαπημένοι εν Χριστώ τω Θεώ, άντρες ρωμαλέοι και στρατιώτες δυνατοί και στον πόλεμο ξεχωριστοί, εσείς που πολλές φορές με τα γυαλιστερά σπαθιά σας και με τη θεϊκή χάρη εξοντώσατε τα στίφη των αγαρινών και το αίμα τους έτρεξε ποτάμι απ’ τα δικά σας χέρια, σας παρακαλώ σήμερα να υπερασπιστείτε με όλη την καρδιά σας την πόλη τούτη, που βρίσκεται σε τέτοιον κίνδυνο πολεμικό. Ξέρετε καλά πως την είχατε πάντα σα δεύτερη πατρίδα και μητέρα σας. Γι’ αυτό σας το λέω ξανά και σας παρακαλώ να φερθείτε αυτή την ώρα σαν ευσεβείς και ομόπιστοι κι αδέρφια».

Έπειτα γύρισε στους Γενουάτες προς την αριστερή μεριά και τους είπε: «Ω, Γενουάτες, εντιμότατοι αδελφοί, άντρες πολεμιστές και ατρόμητοι και φημισμένοι, ξέρετε καλά και κατέχετε πως η άμοιρη τούτη πόλη δεν ήταν μονάχα δική μου, αλλά και δική σας από πολλές απόψεις. Εσείς πολλές φορές τη βοηθήσατε με προθυμία και με τη δική σας επικουρία τη λυτρώσατε από τους εχθρούς της, τους αγαρινούς. Και τώρα πάλι είναι η περίσταση κατάλληλη για να τη βοηθήσετε δείχνοντας την εν Χριστώ αγάπη και αντρεία και παλικαριά σας».

Έπειτα στράφηκε κι είπε σ’ όλους γενικά.
«Δεν έχω καιρό να σας μιλήσω περισσότερο. Μονάχα παραδίνω στα χέρια σας το ταπεινωμένο μας σκήπτρο για να το προφυλάξετε με ζήλο. Ζητάω ακόμα κι αυτήν τη χάρη: από την αγάπη σας να δείξετε την πρεπούμενη τιμή και υποταγή στους στρατηγούς και δημάρχους και εκατοντάρχους σας, καθένας ανάλογα με τη σειρά και το τάγμα και την υπηρεσία του. Μην το ξεχάσετε αυτό. Κι αν εφαρμόσετε ολόψυχα τα όσα σας παρήγγειλα, έχω ελπίδα στο Θεό να γλιτώσουμε απ’ τη δίκαιη φοβέρα του, που κρέμεται απάνω μας. Κοντά σ’ αυτό μας περιμένει ο αδαμάντινος στέφανος στα ουράνια, αλλά και στον κόσμο η μνήμη μας θα είναι αιώνια κι αντάξιά μας».
Αφού είπε αυτά και τελείωσε την ομιλία του κι ευχαρίστησε μα δάκρυα και στεναγμούς το Θεό, όλοι αποκρίθηκαν σα μ’ ένα στόμα λέγοντας με κλάματα: «Ας πεθάνουμε για του Χριστού την πίστη και για την πατρίδα μας». Αφού άκουσε αυτό ο βασιλιάς και τους ευχαρίστησε με το παραπάνω, τους έταξε να τους κάνει πάμπολλες δωρεές.

Έπειτα τους είπε ξανά: «Λοιπόν, αδέρφια και συστρατιώτες, το πρωί να είστε έτοιμοι. Με τη χάρη και την αρετή που σας χάρισε ο Θεός και με τη βοήθεια της Αγίας Τριάδος, που σ’ αυτήν βασίζουμε όλες τις ελπίδες μας, θα κάμουμε τους εχθρούς μας να φύγουν από δω πέρα ντροπιασμένοι».
Ακούγοντας αυτό οι δύστυχοι Ρωμιοί έκαναν καρδιά σα λιονταριού κι αφού συγχώρεσαν ένας τον άλλον, ζητούσαν να φιλιωθούν αναμεταξύ τους κι αγκαλιάζονταν με κλάματα, χωρίς ούτε τ’ αγαπημένα τους παιδιά να μνημονεύουν, ούτε για γυναίκες ή για πλούτη να νοιάζονται, παρά μονάχα να σκοτωθούν υπερασπίζοντας την πατρίδα τους. Κι ο καθένας γύρισε στην προσδιορισμένη του θέση και φρουρούσαν σίγουρα το κάστρο. Όσο για τον βασιλιά, αυτός πήγε στον πανσεβάμιο ναό της του Θεού Σοφίας κι αφού προσευχήθηκε με κλάματα, κοινώνησε τα άχραντα και θεία μυστήρια. Το ίδιο έκαμαν και πολλοί άλλοι εκείνη τη νύχτα. Έπειτα πήγε στο παλάτι, όπου στάθηκε λίγο και ζήτησε απ’ όλους συγχώρεση. Ποιος μπορεί να μολογήσει τα κλάματα και τους θρήνους που έγιναν εκείνη την ώρα στο παλάτι. Κι από ξύλο ή πέτρα να ήταν, κανένας δε θα μπορούσε να μη θρηνήσει».

https://www.vimaorthodoxias.gr/theologikos-logos-diafora/alosi-tis-polis-i-teleftaia-omilia-tou-konstantinou-palaiologou/

Πολυπολτισμικότητα: Ένα εργαλείο της άρχουσας τάξης για την επιβολή του «διαίρει και βασίλευε»

«Η ΕΕ θα πρέπει να κάνει το καλύτερο δυνατό για να υπονομεύσει την ομοιογένεια των κρατών μελών της» – Peter Sutherland, ειδικός εκπρόσωπος του ΟΗΕ για τη μετανάστευση και μη εκτελεστικός πρόεδρος της Goldman Sachs International.

Διαίρει και βασίλευε, από τους; Άγγλους το πήραν και οι διάδοχοί τους στην παγκόσμια κυβέρνηση

Δεν υπάρχει έθνος που να γεννιέται πολυπολιτισμικό. Η πολυπολιτισμικότητα είναι μια αφύσικη, καθώς και νοσηρή κατάσταση που μπορεί να αναπτυχθεί σε πολιτείες που βρίσκονται σε εθνική παρακμή. Ένα πολυπολιτισμικό κράτος μεταφέρει μέσα του τους σπόρους της εθνικής καταστροφής.

Όλα τα πολυπολιτισμικά κράτη βρίσκονται σε μια κατάσταση πολιτικής, ηθικής, οικονομικής και κοινωνικής παρακμής. Απληστία και διαφθορά χαρακτηρίζουν την κυβέρνησή τους η οποία αρέσκεται να επιδίδεται σε καταπιεστικά μέτρα εις βάρος των πολιτών. Μηχανισμοί προπαγάνδας υπέρ του «ιδεώδους» της πολυπολιτισμικότητας και της «διαφορετικότητας» στήνονται παντού, ενώ τα ψέματα και η εξαπάτηση διοχετεύονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τους πολιτικούς, και τα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Γιατί αυτοί είναι οι ινστρούχτορες των πολυπολιτισμικών κοινωνιών.

Στη σύγχρονη εποχή η πολυπολιτισμικότητα εμπεδώνεται από τα πάνω προς τα κάτω ως ένα ελιτίστικο εργαλείο της άρχουσας τάξης που χρησιμοποιείται για να διασπάσει την εθνική ομοιογένεια ενός λαού και να βάλει την μία φυλετική ή εθνοτική ομάδα απέναντι στην άλλη. Η επακόλουθη πολιτιστική σύγκρουση εξυπηρετεί τα πολιτικά σχέδια, τους οικονομικούς στόχους και τις ανάγκες εξουσίας της ελίτ άρχουσας τάξης και των χορηγών της. Η τεχνική αυτή αναπτύχθηκε από μαρξιστές ιδεολόγους που χρησιμοποιούσαν την πολυπολιτισμικότητα στη Ρωσία για να διαιρούν και να βασιλεύουν κάμπτοντας την αντίσταση στο κομμουνιστικό κράτος. Το τελικό αποτέλεσμα της επιτυχημένης εξαγοράς τους ήταν η δολοφονία τριάντα εκατομμυρίων ανθρώπων μόνο στη Σοβιετική Ένωση. Πολλών περισσότερων αλλού.

Οι ίδιες διεθνιστικές παρατάξεις που χρηματοδότησαν τον Λένιν, τον Τρότσκι και τον Στάλιν ως πολυπολιτισμικούς ηγέτες της Σοβιετικής Ένωσης από τους τραπεζικούς τους οίκους στη Νέα Υόρκη, χρηματοδοτούν το ίδιο, τους πολυπολιτισμικούς ηγέτες των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά και της Ευρώπης σήμερα. Ένα διαπλεκόμενο δίκτυο ιδρυμάτων : όπως η Ford και η Carnegie, διεθνείς τραπεζικές αυτοκρατορίες: όπως οι Rockefeller και οι Rothschild και κυβερνητικοί οργανισμοί που είναι υπό τον έλεγχό τους σε συνδυασμό με ελεγχόμενα media και εφημερίδες, όπως οι New York Times, το CBS και – φυσικά – το Χόλιγουντ, έχουν αναλάβει την προώθηση, την αποδοχή και την θεμελίωση της πολυπολιτισμικότητας σήμερα. Αν και τα παραδείγματα που χρησιμοποιούνται σε αυτό το δοκίμιο κατά κύριο λόγο ασχολούνται με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η ίδια διαδικασία και οι ίδιες μέθοδοι χρησιμοποιούνται και σε άλλες χώρες της Δύσης. Αυτό από μόνο του είναι ένα ξεκάθαρο αποδεικτικό στοιχείο ότι υπάρχει μια ‘κλίκα’ που προωθεί την πολυπολιτισμικότητα ως εργαλείο για την επίτευξη των στόχων της.

Η πολυπολιτισμικότητα χρησιμοποιείται ως ένα σφυρί για να σφυρηλατήσει τους υπάκουους συμβιβασμένους ανθρώπους που θα συνθέσουν τα υπάκουα κράτη της Νέας Παγκόσμιας Τάξης. Ως όπλο του μεταμοντέρνου πολιτικού πολέμου η πολυπολιτισμικότητα χρησιμοποιείται σήμερα εναντίον ολόκληρου του δυτικού κόσμου. Ο σκόπιμος κατακερματισμός των εθνών και η συνακόλουθη απώλεια της εθνικής ταυτότητας με στόχο την μετατροπή τους σε πολιτικά δυσαρμονικές μονάδες χρησιμεύει ως εφαλτήριο για την παγκόσμια κυβέρνηση. Και ποιος θα συνθέσει αυτή την παγκόσμια κυβέρνηση; Μια άρχουσα τάξη που θα αποτελείται από την «οικονομική ιεραρχία» και που θα αντικαθιστά τη φιλοσοφία του δέκατου ένατου αιώνα, την «φυσική ιεραρχία». Μια δύναμη που θα βλέπει τις χώρες και τους ανθρώπους που ζουν σε αυτές κατά πρώτο λόγο ως «οικονομικούς στόχους» που πρέπει να «αξιοποιηθούν» και κατά δεύτερο λόγο ως «στρατιωτικούς στόχους» που πρέπει να ηττηθούν, εφόσον αντισταθούν.

Συχνά στεκόμαστε και κοιτάμε τη βιτρίνα των πρόθυμων κορόιδων της αριστεράς που πιο συχνά, αλλά όχι πάντα, θεωρούνται ως οι εκπρόσωποι της αποθέωσης της πολυπολιτισμικότητας. Όλοι αυτοί οι «προοδευτικοί» υποστηρικτές της πολυπολιτισμικότητας δεν είναι τίποτα περισσότερο από οπορτουνιστικά παράσιτα που κάθονται στο πίσω μέρος ενός κοινωνικού μύκητα που επιτίθεται στο κοινωνικό σύνολο. Αν και μερικοί ασυνάρτητοι «προοδευτικοί» έχουν γίνει οι ένθερμοι τελάληδες και εκπρόσωποι της πολυπολιτισμικότητας, δεν πρέπει να θεωρούνται ότι κάνουν κάτι διαφορετικό από ό, τι κάνουν και λεγόμενοι «συντηρητικοί» που μιλούν για «ακραίους», «λαϊκιστές» έως και «ρατσιστές». Οι αόρατοι ελιτιστές που προωθούν την πολυπολιτισμικότητα ως πολεμικό εργαλείο, δεν έχουν κίνητρο, επειδή είναι «φιλελεύθεροι», «προοδευτικοί» ή «δημοκράτες», αλλά επειδή είναι παγκόσμιοι κοινωνικοί τύραννοι που αναζητούν περισσότερη δύναμη, περισσότερο πλούτο και περισσότερο έλεγχο πάνω στους ανθρώπους.

Οι ελιτιστές σκευωροί οραματίζονται μια δικτατορική παγκόσμια κυβέρνηση που θα αποτελείται από βιαίως ομοσπονδοποιημένα κράτη, τα οποία, κυριολεκτικώς, θα είναι αστυνομικά κράτη χωρίς σύνορα. Υπερεθνικοί οργανισμοί, όπως τα Ηνωμένα Έθνη θα χρησιμεύσουν ως η βιτρίνα και το δημόσιο πρόσωπο εκείνων που από τα παρασκήνια χειραγωγούν τις παγκόσμιες εξελίξεις. Το οικονομικό τους όραμα είναι μια παγκόσμια «φυτεία» εργαζομένων σκλάβων που θα εποπτεύεται από υπερεθνικές εταιρίες που δεν νοιάζονται βέβαια, για τα ανθρώπινα δικαιώματα εκείνων που παράγουν τα προϊόντα ή προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Τα υποτελή κράτη πρέπει να παράγουν αγαθά και να εξασφαλίζουν την συμμόρφωση των υποκειμένων τους, χαρακτηρίζοντας κάθε αντίσταση στο τυραννικό κράτος, «εξτρεμισμό» και «τρομοκρατία». Έτσι θα περνάνε καλά.

Ποιες θα είναι οι μέθοδοι;

Ακριβώς όπως γίνεται με τις τηλεοπτικές διαφημίσεις, τις οποίες προβάλλουν εκείνοι που ωφελούνται από την παρακολούθησή τους, η πολυπολιτισμικότητα ενισχύεται σε μια χώρα από τους χορηγούς της, οι οποίοι προτίθενται να επωφεληθούν από την αποδοχή της.

Όσοι προμοτάρουν την πολυπολιτισμικότητα – οι λεγόμενοι multiculturalists – είναι γενικά άνθρωποι που στην πραγματικότητα, δεν νοιάζονται για την ξεχωριστή κουλτούρα και ταυτότητα ενός λαού, αλλά όπως ένα δέντρο που πεθαίνει και πέφτουν τα φύλλα του, έτσι οι multiculturalists σαν μύκητες και σαν σκουλήκια επιτίθενται σε ένα έθνος. Η κυρίαρχη κουλτούρα τους είναι επίθεση από όλες τις πλευρές. Δυσφημώντας, ισοπεδώνοντας και αποδυναμώνοντας την κυρίαρχη κουλτούρα, δημιουργείται ένα περιβάλλον κατάλληλο για κοινωνική, πολιτική και οικονομική αναταραχή, μια κατάσταση που ωφελεί τους χορηγούς της πολυπολιτισμικότητας. Αν η κυβέρνηση, τα κόμματα και τα ΜΜΕ όλη την ώρα αμείλικτα αναφέρονται σε θέματα ιστορίας, φυλής, φύλου και ‘ποικιλομορφίας’ αντί για τα πραγματικά ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν, επιτυγχάνεται η διαίρεση της κοινωνίας. Είναι αυτό ακριβώς που θέλουν οι χορηγοί της πολυπολιτισμικότητας. Πάρτε παράδειγμα την πολύπαθη πατρίδα μας το πακέτο «φασισμός» – «ρατσισμός», πουλάει τρελά, μονοπωλεί το ενδιαφέρον και αποχαυνώνει τα πλήθη φανατίζοντας και διαιρώντας τον λαό μας. Αρκετά πετυχημένα όντως…

Η κοινωνική αστάθεια, που προκαλείται από μια σταθερή διάβρωση των προτύπων και αξιών, σε συνδυασμό με το καπάρωμα θέσεων εργασίας και οικονομικών βοηθημάτων από αντικρουόμενες εθνικές ομάδες, παράγει ακριβώς την αποξένωση και την σύγκρουση που είναι απαραίτητες για να εφαρμοστεί το πολυπολιτισμικό κράτος. Περαιτέρω, η έλλειψη κοινών προτύπων και αξιών οδηγεί σε προσωπική αποδιοργάνωση, με αποτέλεσμα την ακοινώνητη συμπεριφορά. Αυτός είναι ο τρόπος  ζωής που υποστηρίζει ένα πολυπολιτισμικό κράτος. Με μια λέξη: ανομία.

Ως πολιτικό εργαλείο η πολυπολιτισμικότητα έχει πολλές εφαρμογές. Χρησιμοποιείται για να αποτρέψει την εθνική συναίνεση μεταξύ του εκλογικού σώματος. Η συμβολή διαφορετικών απόψεων για την ζωή, τον πολιτισμό, τις πεποιθήσεις, τις θρησκείες, τις εθνοτικές συνήθειες κλπ. εξασφαλίζει το στροβιλιζόμενο ποτάμι της δυσαρέσκειας πάνω στο οποίο ταξιδεύει η πολυπολιτισμικότητα. Είναι ένας τέλειος τρόπος να διασφαλιστεί ότι δεν μπορεί ποτέ στο μέλλον να υπάρξει ομοφωνία και ενότητα μεταξύ εκείνων που κυβερνούνται. Η πολυπολιτισμικότητα αντιπροσωπεύει μια βασική μορφή του «διαίρει και βασίλευε», προς όφελος της κάθε διεφθαρμένης κυβέρνησης και των χορηγών της.

Η πολυπολιτισμικότητα είναι επίσης ένα χρηματοδοτικό εργαλείο που χρησιμοποιείται σε κοινωνικά και οικονομικά επίπεδα ενός συγκεκριμένου πληθυσμού. Όταν τίθεται σε εφαρμογή, οδηγεί στην πραγματικότητα σε μια μάχη για δυσεύρετους πόρους και συρρικνωμένες οικονομικές ευκαιρίες, με την κυβέρνηση να αποβλέπει σε φθηνό εργατικό δυναμικό. Μια συνεχής ροή φτωχών εργαζομένων που εξασφαλίζεται μέσω της μετανάστευσης (νόμιμης και παράνομης), οι οποίοι θα δουλεύουν για μισθούς πείνας, έχει ως αποτέλεσμα οι μισθοί να πηγαίνουν όλο και πιο κάτω. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, δεν θα πλουτίσει, αλλά συνεχώς θα φτωχαίνει.

Κατά γενικό κανόνα, το ποσό της πολυπολιτισμικότητας σε κάθε κοινωνία είναι ευθέως ανάλογο προς τη διαφθορά στην κορυφή του πολιτικού συστήματος και αντιστρόφως ανάλογο προς την εθνική ενότητα.

Η πολυπολιτισμικότητα περαιτέρω μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως «μεταβατικό εργαλείο» για να μεταφερθεί ένας πληθυσμός-στόχος από τη μία μορφή διακυβέρνησης σε μια άλλη. Όταν μια πολιτική κατάσταση απληστίας, εκτεταμένης διαφθοράς συνδέεται με μια κοινωνική κατάσταση ναρκωτικών, βίας και δυσαρέσκειας, εκεί υπάρχει το ιδανικό περιβάλλον για την κυβερνητική αλλαγή σε ένα σύστημα που εξυπηρετεί πιο στενά τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα των κυρίαρχων ελιτιστών.

Μέσα στο δηλητηριώδες περιβάλλον της πολυπολιτισμικότητας υπάρχει η ευκαιρία για προπαγάνδα για μια «επανεκπαίδευση» των ανθρώπων στο να γίνουν μια πιο εύπλαστη οντότητα. Ένας στοχευμένος πληθυσμός θα διαμορφωθεί ψυχικά από νέες μορφές δημόσιας εκπαίδευσης στα σχολεία, σε συνδυασμό με την κατήχηση των μέσων ενημέρωσης και τις εξαγγελίες της ελίτ. Έτσι, τοποθετημένοι σε ένα χωνευτήρι οικονομικής αναγκαιότητας και κοινωνικής πίεσης, οι κάποτε ελεύθεροι πολίτες μεταμορφώνονται σε «απογοητευμένες μάζες», που προσαρμόζονται και  αποδέχονται εύκολα τις «αναγκαίες ριζικές αλλαγές» ως θέμα επιβίωσης. Οι «επιφυλακτικοί», θα βρεθούν αντιμέτωποι με νομικές κυρώσεις, που θα παρουσιάζονται ως νόμοι «για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας» ή «κατά του μίσους» κλπ. Όλα αυτά οδηγούν σε αυτό που ο Τζορτζ Όργουελ τόσο εύστοχα είχε προβλέψει στο πασίγνωστο βιβλίο του «1984» :

«Είναι σχεδόν σίγουρο ότι οδεύουμε σε μια εποχή ολοκληρωτικών δικτατοριών. Σε μια εποχή που η ελευθερία της σκέψης, θα είναι αρχικά μια ‘θανάσιμη αμαρτία’ και αργότερα μια αφηρημένη ιδέα χωρίς νόημα».

Η κοινωνία που προβάλλεται είναι εκείνη που η πιο ακοινώνητη συμπεριφορά, ο πιο αποκλίνων τρόπος ζωής ή οι προσωπικές αποτυχίες διαδίδονται με την υποστήριξη της κυβέρνησης. Αυτό δεν είναι τυχαίο! Δεν είναι λάθος της κυβέρνησης, του ενός ή του άλλου κόμματος, ούτε ένας λανθασμένος φιλελευθερισμός, αλλά αυτό που γίνεται, γίνεται βάσει σχεδιασμού, για έναν συγκεκριμένο σκοπό και στόχο. Το να στρέφεται ο θυμός στους «αριστερούς», τους «φιλελεύθερους» ή τους «ξένους» είναι χαμένος κόπος. Η αναδιοργάνωση της κυβέρνησης από κάτω προς τα πάνω θα ήταν παραγωγική.

Η πολυπολιτισμικότητα, όπως τα ναρκωτικά, είναι ένα ύπουλο όπλο. Καταστρέφει την καρδιά και τον ιστό ενός λαού. Κάθε δεσμός με την οικογένεια, την κοινότητα, και τον λαό καταστρέφεται από αυτό το οπιούχο του ανθρώπινου νου. Όπως και τα ναρκωτικά χορηγούνται από πάνω προς τα κάτω από ένα κόσμο ελιτιστών που θέλουν τη δημιουργία μιας παγκόσμιας τάξης πραγμάτων μπροστά στην οποία κάθε αντίσταση θα είναι μάταιη.

Μέσα από βαρύγδουπους τίτλους όπως «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» ή «κατά του μίσους» ή «κατά της φτώχειας» κλπ. αυτό που επιδιώκεται είναι πραγματικά ο βιασμός της ελευθερίας και η δημιουργίας ενός αστυνομικού κράτους χωρίς σύνορα. Πίσω από όλα η σφοδρή επιθυμία για δεσποτισμό, τόσο παλιά όσο η ίδια η ανθρωπότητα.

Ο αντίλογος στην πολυπολιτισμικότητα είναι η ηθική, θρησκευτική και πολιτιστική αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων ενός έθνους. Μια συνοχή που παράγει ένα εθνικό όραμα, θέτοντας όρια για το τι είναι παραδεκτό και τι απαράδεκτο στις υποθέσεις ενός έθνους, επιτρέποντας βέβαια, τις φυσικές διαφορές μεταξύ των ανθρώπων. Η πολυπολιτισμικότητα ως εργαλείο του πολέμου γίνεται ανίσχυρη και απορρίπτεται σε ένα τέτοιο περιβάλλον.

Απαραίτητος τέλος είναι ο απεγκλωβισμός από ψεύτικες πληροφορίες που διοχετεύονται από τα ΜΜΕ και πολιτικούς μαριονέτες του συστήματος, η υπέρβαση του ξεπερασμένου δίπολου «δεξιά -αριστερά» και η κήρυξη ενός συνεχούς «πολέμου» στον εφησυχασμό, τον ατομισμό και την εσωστρέφεια.

ΚΟ: Το άρθρο είναι κατά κύριο λόγο μετάφραση (με μικρές προσθήκες – αφαιρέσεις) του ‘Multiculturalism – As A Tool To Divide And Conquer’ του Louis Beam. Ο Louis Beam (γεν. 1946) είναι Τεξανός Λευκός εθνικιστής. Υπηρέτησε στο Βιετνάμ όπου και διακρίθηκε και πήρε μετάλλιο, πέρασε από την KKK, την Aryan Nations και ομάδες του Christian Identity, αλλά εδώ και χρόνια διατηρεί χαμηλό προφίλ, γράφοντας κυρίως άρθρα στην ιστοσελίδα του. Θεωρείται πάντως ο πρώτος που εισήγαγε την στρατηγική του ‘leaderless resistance’ της ‘ακέφαλης αντίστασης’. Κύριο χαρακτηριστικό της ακέφαλης αντίστασης είναι η έλλειψη ηγεσίας, όχι από άρνηση της έννοιας του Ηγέτη, αλλά εξαιτίας της έλλειψης κάποιου τέτοιου, σε συνδυασμό με την ενισχυμένη δυνατότητα του Κράτους να ελέγξει αλλά και να διαλύσει μία οργάνωση δομημένη με την κλασική πυραμιδοειδή μορφή. Το δοκίμιό του “Leaderless Resistance” έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες μεταξύ των οποίων και στην ελληνική.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

https://kostasxan.blogspot.com/2019/05/blog-post_96.html