Τα φωτισμένα, με τη χριστιανική έννοια μυαλά, έμπλεα ηθικής συνείδησης και συνειδητοποίησης του χάους στο οποίο βαδίζει η χώρα ευρίσκονται σε αναζήτηση πολιτικής λύσης για την πατρίδα.

Ευχόμαστε αξιοποιώντας το διαδίκτυο να έχουμε επαφή, ανταλλαγή απόψεων και το σπουδαιότερο, συνεργασία στα θεωρητικά και πρακτικά θέματα που αυτή τη στιγμή σχηματίζουν ένα χαώδες σύνολο το οποίο τα υπάρχοντα και αιτούντα την ψήφο μας κόμματα ούτε καν αντιλαμβάνονται, ούτε μπορούν προσδεδεμένα στην επικρατούσα αντίληψη πολιτικής, να επιλύσουν.

Πιο κάτω αναρτούμε άρθρο του κου Σάββα Ιακωβίδη το οποίο εκφράζει την αγωνία του για την ανεύρεση  ενός άξιου ηγέτη, διαδόχου θα λέγαμε του Καποδίστρια το οποίο επί δυο αιώνες εξέλειπε. Τα άλλα ιστορικά πρόσωπα από την απελευθέρωση μέχρι σήμερα πόρρω απέχουν στο να του μοιάσουν έστω στο μικρό δάκτυλο του χεριού του… Ο ρόλος τους ήταν πάντοτε στη διαχείριση της εξουσίας συχνά και του πολέμου κατά τις επιταγές και εντολές των Δυτικόφραγκων. Κι αν αποτύγχαναν εκτελούνταν ή καθυβρίζοντο, αν εκτελούσαν με συνέπεια τις οδηγίες των ξένων αφεντικών, θεωρούνταν μεγάλοι, σπου….δαίοι πολιτικοί και συχνά δοξάζονταν.

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Το άρθρο:

Συλλαλητήριο για την Μακεδονία 20 Γενάρη του 2019. Οι πολιτικοί κοκορομάχοι το αγνόησαν και το διάλυσαν

[…Ἡ βιντεοπαρουσίαση αὐτή ἀποσκοπεῖ στό νά βοηθήσει στήν ἀπαραίτητη διάκριση τῶν παθῶν τῆς ἀκηδίας καί τῆς λύπης-ἀθυμίας ἀπό τήν κλινική κατάθλιψη, ἔτσι ὥστε τά μέν προαναφερθέντα πάθη νά καταπολεμῶνται στό πλαίσιο τοῦ πνευματικοῦ ἀγώνα τοῦ πιστοῦ μέ τά πνευματικά θεραπευτικά μέσα τά προβλεπόμενα ἀπό τήν ἐκκλησιαστική ἀσκητική, ἡ δέ κλινική κατάθλιψη νά διαγιγνώσκεται ἔγκαιρα ἀπό τόν εἰδικό γιατρό καί νά ἀντιμετωπίζεται σύμφωνα μέ τά σύγχρονα ἐπιστημονικά δεδομένα τῆς ψυχιατρικῆς…]

Συνάντηση με την Πανωραία Κουφογιάννη-Καρκανιά (αναπλ. καθηγήτρια του ΕΚΠΑ στην θεολογική Σχολή) με θέμα: «Είναι η κατάθλιψη ακηδία;», στις 13 Απριλίου του 2019, στον Ιερός Ναό Αγίου Νικολάου Ραγκαβά.

Δείτε το βίντεο:

http://https://www.youtube.com/watch?time_continue=80&v=mycIOiGm1yE

Πηγή: www.antifono.gr/

Ο στρατηγός Γεώργιος Αϋφαντής, ο δημοσιογράφος Νίκος Χειλαδάκης, έμπειρος στα ελληνοτουρκικά, η γνωστή πατριώτισσα Γεωργία Μπιτάκου και ο οικονομικός αναλυτής πρόεδρος του ΕΠΑΜ, Δημήτρης Καζάκης, συμφωνούν ότι πρόκειται στο ανωτέρω χρονικό διάστημα να γίνουμε μάρτυρες πολεμικού επεισοδίου  μεταξύ Ελλάδας Τουρκίας με σκοπό την μοιρασιά του Αιγαίου και φυσικά των ενεργειακών κοιτασμάτων πετρελαίου τα οποία οι ΗΠΑ κυρίως, θα μας τα  πάρουν για ένα κομμάτι ψωμί σε μας και άλλο τόσο στην Τουρκία.

Το ΝΑΤΟ θα μας σώσει λέγοντας ¨βγάλτε τα πέρα μόνοι σας suckers!”

Αν θα χυθεί ελληνικό αίμα και τούρκικο, λίγο τους ενδιαφέρει. Αυτό εξ άλλου σημαίνει υβριδικός πόλεμος.[1] Τα συμφέροντα της κοσμοκράτειρας αρκεί να εξυπηρετούνται.ποια είναι αυτά;

Κατά πληροφορίες που ανακοίνωσε ο στρατηγός Αϋφαντής στο facebook της Γεωργίας Μπιτάκου Διέξοδος, από προσωπική πηγή, αυτή τη στιγμή ο πρόεδρος Τραμπ έχει επικρατήσει και υπερισχύσει των Ροθτσάϊλντ στο Ισραήλ. Τούτο φαίνεται από την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του κρατηδίου, την αποδοχή της προσάρτησης των υψιπέδων του Γκολάν από την κατοχή της Συρίας στην κατοχή και κυριαρχία του Ισραήλ, ακόμη και τις εχθροπραξίες Ιράν-ΗΠΑ στα στενά του Ορμούζ και όχι μόνο.

Οι Ροθτσάϊλντ όμως ετοιμάζονται να αντεπιτεθούν και να ανακτήσουν το Ισραήλ, εφαρμόζοντας το ίδιο  προαιώνιο εβρασϊκό σχέδιο που έχουν βάλει σε εφαρμογή από τον 15ο αιώνα. Να δοθούν στους Εβραίους μετά από ένα αιματηρό επεισόδιο Τούρκων κι Ελλήνων,  η Κρήτη και η Κύπρος. Πρόσθεσε επίσης ότι θα γίνει εξ αιτίας του πολεμικού επεισοδίου αναβολή των εκλογών της 7 Ιούλη για το 2020 και εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, σε κάθε του εμφάνιση φαντάζει ψύχραιμος και χαρούμενος, ενώ ξέρει πως θα χάσει τις εκλογέςτης Μακεδονίας του Αιγαίου από την Ελλάδα, Βουλγαρία και Σερβία (Σκόπια) με πρωθυπουργό τον αλέξη Τσίπρα. Γι’ αυτό ο Τσίπρας ειδοποιημένος από Ευρώπη και ΗΠΑ, γαιτί όχι και από τη Μασονία, ενώ ξέρει ότι θα χάσει τις εκλογές από το Μανωλιό (Κυριάκο) που άλλαξε κι εβαλε τα ρούχα του αλλιώς, είναι χαρούμενος και φαίνεται να το γλεντάει.

Στο σημείο αυτό παρεμβαίνει ο τουρκολόγος Νίκος Χειλαδάκης στο Skype για να προσθέσει τα πιο κάτω. Ο αντικεμαλιστής και επιφανής φανατικός Ισλαμιστής Ερντογάν, θέλει να πετύχει θρίαμβο κατακεραυνβώνοντας τους έλληνες οι οποίοι ευρίσκονται σε αναμονή εκξλοογφής νέας κυβέρνησης την ΄δια στιγμή που επιδιώκει να πάρει αυτός τον Δήμο της κωνσταντινούπολης. Οι μυστικές σφυγμομετρήσεις δείχνουν όμως ότι θα ξαναχάσει τον Δήμο με 100.000 ψήφους διαφορά αντί τις 17.000 της προηγούμενης. Άρα τι του μένει να κάνει; Να πετύχει μέγα  θρίαμβο αποβιβάζοντας στρατό σε ελληνικές βραχονησίδες, καταλαμβάνοντας από το Καστελλόριζο, μέχρι το Αγαθονήσι και Φαρμακονήσι και επιβάλλοντας τον 25ο παράλληλο στους χαμένους Έλληνες. Τιμή κιαι δόξα στις ορδές των Τούρκων στρατιωτών! Οι δικαιολογίες για το επεισόδιο πολλές. Η Ελλάδα έχει παραβιάσει τη Συνθήκη της Λωζάνης και προσάρτησε παράνομα τουρκικά νησιά.  Η τακτική κατευνασμού των αρνησιπάτριδων πολιτικών μας θεωρείται δειλία και υποχώρηση των Ελλήνων και μοναδική ευκαιρία επεκτατισμού και τουρκικής στρατιωτικής νίκης. Τι συζήτησαν τον Μάρτη Τσίπρας και Ερντογάν στη Άγκυρα επί δύο ώρες, όπου ο τελευταίος τον δέχτηκε με πριγκιπικές τιμές;  Τα πρωθυπουργιλίκια της Μακεδονίας του Αιγαίου; Ουδέποτε μάθαμε. Γιατί ο έτερος Καππαδόκης, ο Κατρούγκαλος, διεμήνυσε δια του εθνοπροδοτικού τύπου και της τηλεόρασης ότι αν τα βάλουμε με την Τουρκία δεν έχουμε καμμια τύχη; Για ηνα κάμψει το ηθικό των Ελήνων ο δολιοφθορέας και να σπείρει ηττοπάθεια, φόβο, πανικό και να προετοιμάσει τον διαμελισμό της πατρίδας μας.

Για τούτο και ο στρατηγός Αϋφαντής προειδοποίησε τους  αρχηγούς του ΓΕΝ και ΓΕΑ μην εμπλακείτε σε αεροπορικές και ναυτικές επιχειρήσεις εναντίον των Τούρκων γιατί μπορεί να πατήσουν το κουμπί και να σας βυθίσουν ή καταρρίψουν, πράγμα που θα κάνει το χατίρι του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ, της αποστασιοποιημένης και χαυνωμένης γερμανοκρατούμενης Ε.Ε. και ασφαλώς του ηττημένου στις δημοτικές εκλογές Ερντογάν του Μεγαλοπρεπούς, ενώ την ίδια στιγμή ο ελληνικός λαός θα είναι ο μεγάλος χαμένος και θα κλαίει τα νεκρά παιδιά του και θα περιμένει ως το 2020 να αλλάξει τον ένα προδότη της Συμφωνίας των Πρεσπών και πρωταγωνιστή του τρίτου μνημονίου με τον άλλο που ψήφισε και τα τρία κι επιμένει “δεν μπορούμε σαν Νου Δου στην εξουσία να την αλλάξουμε”. Ο εστί μεθερμηνευόμενο “δεν μας το επιτρέπουν οι μασόνοι, οι κρυφοεβραίοι που μας κυβερνούν, αλλά και οι φανεροί Ιουδαίοι σαν τον Σημίτη τον λαγό, τον βασιλιά των λαγών (κατά  τα λεγόμενα του Δημήτρη Καζάκη στο μικρόφωνο της 12/6/2019 με θέμα ¨Σκηνικό πολέμου με την Τουρκία”)  τα αφεντικά μας,  δεν μας επιτρέπουν να κάνουμε το πιο απλό: Να θέσουμε τη συμφωνία σε δημοψήφισμα στον ελληνικό λαό.”

Σχόλιο του ιστολογίου: Τα πιο πάνω δεν απηχούν τις προσωπικές μας απόψεις πλην μέρους αυτών.

Ετοιμαστείτε για όλα!

Ευαγγελάτος Γεώργιος

[1]Ο υβριδικός πόλεμος αποτελεί μία στρατιωτική στρατηγική η οποία συνδυάζει στοιχεία συμβατικών επιχειρήσεων, μη συμβατικού πολέμου, όπως επίσης και κυβερνοπολέμου. Μέθοδοι όπως η προπαγάνδα, η παραπληροφόρηση, η άσκηση πολιτικής πίεσης και η έμμεση ή άμεση υποστήριξη σε εξτρεμιστικούς πολιτικούς σχηματισμούς, αποτελούν μόνο μερικά από τα συνθετικά στοιχεία του υβριδικού πολέμου.Η «εμφάνιση» των υβριδικών απειλών αναγκάζουν τους διεθνείς Οργανισμούς και τα κράτη να λειτουργούν ταυτόχρονα σε δύο επίπεδα: αυτό της συλλογικής άμυνας και της ταυτόχρονης διαχείρισης κρίσεων. Συνήθως κατάληξή τους είναι να συγκρούονται δυο ή περισότερα μικρά και αδύναμα κρατίδια προς όφελος των μεγάλων και ισχυρών που επιδιώκουν την κάμψη των αντιστάσεων και την υποταγή των μικρών και αδύναμων λαών στους ισχυρούς. Τα τρομοκρατικά χτυπήματα στην Ευρώπη, το Ουκρανικό ζήτημα, ο πόλεμος στη Συρία αποτελούν παραδείγματα υβριδικών απειλών και πολεμικών επιχειρήσεων. Τρομοκρατία, προπαγάνδα, εκφοβισμός και χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης (με αναρτήσεις και βίντεο που καλούν και απειλούν με νέα χτυπήματα), είναι μόνο ένα μέρος της υβριδικής απειλής. Πρόκειται για μία απειλή που ταράζει τα νερά και αλλάζει το περιβάλλον ασφαλείας κυρίως των μικρών και ανίσχυρων κρατών και λαών ώστε να επιτυγχάνεται ο τελικός σκοπός των παγκοσμιοποιητών, ηγ μετατροπή των μαζών σε μια μάζα, ανθρώπινη, έναν μαζοπολτό χωρίς συνείδηση, ταυτότητα, θρησκεία, παραδόσεις, ιδιαίτερη κουλτούρα, τέχνη, πολιτισμό και ιστορία.

Θα περίμενα από τους πολιτικούς μας να το πουν αλλά φαίνεται χρόνια τώρα, δεν είναι Έλληνες, είναι εντολοδόχοι των δανειστών. Η ανάληψη ευθύνης μας προέκυψε από τον Σωκράτη Παπασταθόπουλο έναν έντιμο, ευσυνείδητο και αξιόλογο ποδοσφαιριστή ο οποίος παίζει χρόνια τώρα σε ομάδα του εξωτερικού.

Σωκράτης Παπασταθόπουλος: “Αναλαμβάνω εγώ όλη την ευθύνη για τις ήττες της ομάδας μας”.

Τον παραλληλισμό πολιτικής και ποδοσφαίρου τον έχουμε κάνει πολλές φορές γιατί η αντιστοιχία είναι πανομοιότυπη και πόρρω απέχει από συμπτώσεις. Στο ποδόσφαιρο σκοτώνονται οι ομάδες και οι φίλαθλοι όπως τα κόμματα και οι οπαδοί τους. Το διχαστικό γονίδιο δουλεύει άριστα, εις βάρος της πατρίδας.

Εκείνο που τονίζει ακόμη πιο έντονα τον ανταγωνισμό, την αλαζονεία και την ψυχοτύφλωση της πολιτικής και του ποδοσφαίρου είναι το σχόλιο του προπονητού της εθνικής Ελλάδας Άγγελου Αναστασιάδη ο οποίος αντί να επαινέσει τον αρχηγό της εθνικής Ελλάδας που ανέλαβε με τόση ευθύτητα και ειλικρίνεια την ευθύνη για τα λάθη που οδήγησαν σε δύο συνεχόμενες ήττες την εθνική μας, έβγαλε κακίες και μια αρνητική διάθεση λέγοντας «αν ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος τα βλέπει έτσι καλλίτερα να παραιτηθεί». Σαφής υπαινιγμός μιας αμυντικής στάσης καθώς νιώθει να απειλείται η θέση του σαν προπονητής, γιατί γνωρίζει ότι στις ήττες της εθνικής μας έχει και αυτός ένα μερίδιο αλλά και αρκετή ευθύνη.

Άγγελος Αναστασιάδης αντί να επαινέσει τον Σωκράτη, τον κακίζει

Συνέβη αυτό που συμβαίνει και στην πολιτική ζωή της χώρας. Καμία ανάληψη ευθύνης για το κατάντημα της χώρας κάποιος άλλος είναι ο φταίχτης, συνήθως ο αντίπαλος.

Λυπούμαστε γιατί χωρίς κάθαρση και ανάληψη της ατομικής ευθύνης στον καθένα από μας, όσο και συλλογικά, τόσο η χώρα όσο και το ποδόσφαιρο αλλά και κάθε δραστηριότητα της καθημερινής ζωής, θα βαδίζει από το κακό στο χειρότερο…

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Συγκλονίζει το γεγονός ότι αυτό το ζευγάρι των ηλικιωμένων έμειναν μαζί μέχρι τέλους. Η γυναίκα με κινητικά προβλήματα κι αυτός προσπαθούσε να την σώσει από την πύρινη κόλαση. Απανθρακώθηκαν μαζί, σφιχταγκαλιασμένοι και στη ζωή και στο θάνατο! Τι καλλίτερο παράδειγμα αγάπης και αφοσίωσης μπορεί κανείς να δώσει στον εαυτό του και στα παιδιά του από αυτό;

Τώρα αν τα παιδιά και οι συγγενείς τους ζητούν αποζημίωση 1.5 εκατομμύρια ευρώ λίγη σημασία έχει. και να τα πάρουν αυτοί οι δυο υπέροχοι γονείς δεν αντικαθίστανται. Μπορεί να βουλώσουν τρύπες οικονομικές των συγγενών αλλά τα θύματα δεν ανασταίνονται.

Ύστερα ένα ψυχρό και αδιάφορο για τους πολίτες του κράτος και να τους αποζημιώσει από τους υπόλοιπους πολίτες, δηλαδή από εμάς θα τα πάρει για να τους τα δώσει. Η κα Δούρου, ο αρχηγός της πυροσβεστικής, ο αρχηγός της αστυνομίας, ο Ψινάκης , οι κυβερνήτες, θα τη γλυτώσουν με μια κάποια  ελαφριά ποινή, το σύνηθες γαρ δικαιολογητικό του πρότερου έντιμου βίου! Έτσι θα εξακολουθούν όσοι κατέχουν τα ανώτερα αξιώματα αυτής της χώρας να τα παίρνουν όλα στα εύκολα, στα επιπόλαια, στο “δε βαριέσαι” και  να μην έχουν αίσθηση της σοβαρότητας του λειτουργήματος το οποίο ασκούν.

Όλα τούτα σε απόλυτη αντίθεση με τον παλιό αθηναϊκό Δήμο. Εκεί οι κυβερνώντες και οι κυβερνόμενοι έπαιρναν τα πράγματα πολύ στα σοβαρά. Τα άταφα πτώματα των Αθηναίων μετά τη νικηφόρα ναυμαχία των Αργινουσών στοίχισαν το κεφάλι των 8 στρατηγών της εκστρατείας, αν και δύο εξ αυτών διέφυγαν. Αυτοί οι πολίτες και αυτοί οι κυβερνήτες έπαιρναν πολύ σοβαρά το λειτούργημά τους και οι συνέπειες της ιεροσυλίας, να μείνουν άταφοι οι επιπλέοντες νεκροί έστω και λόγω της μεγάλης τρικυμίας,  ήταν ΘΑΝΑΤΟΣ!

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Φωτιά στο Μάτι: Αγωγή 1,5 εκατ. ευρώ για το ζευγάρι που απανθρακώθηκε αγκαλιασμένο

Τρεις νέες αγωγές κατατέθηκαν στο Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών από συγγενείς θυμάτων στη φωτιά στο Μάτι, ενώ τουλάχιστον άλλες επτά είναι σχεδόν έτοιμες και θα κατατεθούν το επόμενο διάστημα.

Οι 99 νεκροί που γίνηκαν 102

Οι τραγικές ιστορίες των θυμάτων αμέτρητες, καθώς 102 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από την φονική πυρκαγιά στο Μάτι τον περασμένο Ιούλιο. Με δύο ξεχωριστές αγωγές που περιλαμβάνουν το ίδιο κείμενο, τα παιδιά του Αγγελου και της Αγγελικής Μόσχα, οι οποίοι αγκαλιάστηκαν για τελευταία φορά βλέποντας τις φλόγες να τους περικυκλώνουν, ζητούν δικαίωση σύμφωνα με ρεπορτάζ του «Ελεύθερου Τύπου». Η 85χρονη είχε κινητικά προβλήματα και ο σύζυγός της, που θα μπορούσε να απομακρυνθεί, δεν την άφησε μόνη ούτε στον θάνατο.

Μαζί και στον θάνατο, το ηλικιωμένο ζευγάρι από το Μάτι

Σύμφωνα με το κείμενο της αγωγής που φέρνει στο φως ο Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής, το ηλικιωμένο ζευγάρι ζούσε μόνιμα στην Καλλιθέα «και κατά το καλοκαίρι αυτό, όπως κάθε χρόνο, πήγαν στο Μάτι του Δήμου Μαραθώνος Αττικής για θερινές διακοπές. Έμεναν σε ένα παραχωρημένο σε αυτούς από την Ένωση Ορειβατών Φυσιολατρών Αττικής (ΕΟΦ) μικρό σπίτι 40 περίπου τ.μ. επί της οδού Φυσιολατρών αρ. 36»

Η σύζυγος, λόγω των κινητικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε, δεν μπορούσε να κινηθεί γρήγορα και τους πρόλαβαν οι φλόγες που σκόρπισαν τον θάνατο το περασμένο καλοκαίρι.

«Όπως μας ενημέρωσαν εκ των υστέρων οι διασωθέντες γείτονες στο Μάτι, οι γονείς μας βγήκαν από το σπίτι τους με πολλή δυσκολία για να σωθούν, όπως έκαναν και οι άλλοι εκεί γείτονες» λένε τα παιδιά του Άγγελου και της Αγγελικής Μόσχα.

«Δεν μπόρεσαν, όμως, να φύγουν γρήγορα, λόγω της πύρινης λαίλαπας που εξαπλώθηκε πολύ γρήγορα στις κατοικημένες περιοχές και, δυστυχώς, σε απόσταση 20-30 μέτρων από το σπίτι τους, τους βρήκαν οι φλόγες και τους έκαψαν και τους δύο. Τους βρήκαν, δε, απανθρακωμένους στον δρόμο αγκαλιασμένους, διότι αντελήφθησαν τον μεγάλο κίνδυνο και τον επερχόμενο θάνατό τους», τονίζουν τα παιδιά του ηλικιωμένου ζευγαριού, που ζητούν όπως χιλιάδες άλλοι συγγενείς στο Μάτι την απόδοση ευθυνών για την εγκληματική αδράνεια.

Οι κάτοικοι στο Μάτι δεν είχαν καμιά ενημέρωση

«Όπως μας είπαν, εκ των υστέρων, οι εκεί γείτονες, δεν είχε κανένας τους καμία απολύτως ενημέρωση ή βοήθεια για τη διάσωσή τους» σημειώνουν τα παιδιά των θυμάτων. «Επικράτησε ένας πανικός και όσοι μπορούσαν έφυγαν γρήγορα είτε πεζή είτε με τα αυτοκίνητά τους και όσοι δεν μπορούσαν είτε έμειναν μέσα στα σπίτια τους είτε βγήκαν για να σωθούν, αλλά βρήκαν τραγικό θάνατο, όπως και οι γονείς μας». Στο σύνολό τους, οι συγγενείς του τραγικού ζευγαριού αξιώνουν αποζημίωση που φτάνει το ποσό του 1,5 εκατ. ευρώ.

Αγωγές μαμούθ από τους πυρόπληκτους στο Μάτι

Οι αγωγές στρέφονται κατά του Ελληνικού Δημοσίου, της Περιφέρειας Αττικής και του Δήμου Μαραθώνα. Η υπόθεση βρίσκεται στο στάδιο της μελέτης της ογκωδέστατης δικογραφίας από τον ανακριτή και αναμένεται το επόμενο βήμα, όπως εξηγεί στον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής ο δικηγόρος Αντώνης Φούσας, συνήγορος μεγάλου αριθμού συγγενών θυμάτων.

«Αφού μελετήσει τη δικογραφία ο ανακριτής ενδέχεται να καλέσει εκ νέου μάρτυρες και στη συνέχεια -εκτιμώ πολύ σύντομα- θα κληθούν σε απολογία οι κατηγορούμενοι. Αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία της ανάκρισης η υπόθεση θα πάει στο δικαστικό συμβούλιο για να εκδοθεί το σχετικό βούλευμα και να προσδιοριστεί η δίκη στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, που θα κρατήσει μεγάλο χρονικό διάστημα».

https://www.pronews.gr/koinonia/779032_fotia-sto-mati-agogi-15-ekat-eyro-gia-zeygari-poy-apanthrakothike-agkaliasmeno

Σοκ από τα νούμερα για τις αυτοκτονίες στην Ελλάδα

Το 2014 είναι το έτος με τις περισσότερες αυτοκτονίες στην Ελλάδα, σύμφωνα με στοιχεία που διαβιβάστηκαν στη Βουλή από το υπουργείο Υγείας και αποτυπώνουν την εξέλιξη των αυτοκτονιών, ανά έτος, από το 2008 έως και το 2016. Αποτυπώνουν, επίσης, την εξέλιξη των αυτοκτονιών ανά φύλο και ηλικιακή ομάδα.

Η απελπισία μπορεί να γίνει δημιουργία αν ζητήσουμε βοήθεια από κάποιον φωτισμένο, ή έμπειρο ειδικό

Τα στοιχεία έχει συλλέξει η Ελληνική Στατική Αρχή και διαβιβάστηκαν στη Βουλή, από το υπουργείο Υγείας, στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Από τα διαθέσιμα στοιχεία, που δεν περιλαμβάνουν τις μη θανατηφόρες απόπειρες, προκύπτει ότι οι άνδρες που αυτοκτόνησαν την περίοδο 2008 έως 2016 είναι πολλαπλάσιοι των γυναικών. Τα στοιχεία αποκαλύπτουν, εξάλλου, ότι οι αυτοκτονίες σημειώνονται πιο συχνά στις ηλικίες από 40 έως 59 ετών, ενώ η ηλικιακή ομάδα με τις περισσότερες καταγεγραμμένες αυτοκτονίες είναι η ηλικία 45-49 ετών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που διαβιβάστηκαν στη Βουλή, οι αυτοκτονίες στην Ελλάδα το 2014 σημείωσαν αύξηση 51,4% σε σχέση με το 2008.

Πιο αναλυτικά, το 2008 οι αυτοκτονίες στην Ελλάδα ανήλθαν σε 373, το 2009 ανήλθαν σε 391, το 2010 ανήλθαν σε 377, το 2011 ανήλθαν σε 411, το 2012 σε 508, το 2013 ανήλθαν σε 533, το 2014 ανήλθαν σε 565, το 2015 σε 529 και το 2016, τελευταίο έτος για το οποίο υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, οι αυτοκτονίες ανήλθαν σε 464.

Τα στοιχεία, ανά φύλο, αποκαλύπτουν ότι την περίοδο 2008 έως και 2016, έχουν καταγραφεί, στην Ελλάδα 3.487 αυτοκτονίες ανδρών και 750 γυναικών. (Σ.γ.: Μια κωμόπολη εξαφανίστηκε).

Ανά ηλικιακή ομάδα, την περίοδο 2008 έως 2016, έχουν καταγραφεί:

Στην ηλικιακή ομάδα 10-14 ετών 3 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 15-19 ετών 60 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 20-24 ετών 161 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 25-29 ετών 224 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 30-34 ετών 320 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 35-39 ετών 308 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 40-44 ετών 375 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 45-49 ετών 463 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 50-54 ετών 420 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 55-59 ετών 413 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 60-64 ετών 337 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 65-69 ετών 248 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 70-74 ετών 227 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 75-79 ετών 256 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 80-84 ετών 211 αυτοκτονίες

Στην ηλικιακή ομάδα 85+ ετών 170 αυτοκτονίες

[ΠΗΓΗ]: https://www.e-daily.gr/news/130045/sok-apo-ta-noymera-gia-tis-aytoktonies-sthn-ellada?fbclid=IwAR0s2ubdctQxG-GpPW7qyCHJS9JdfC64rmyl7_gD2AjhcInQMs02IZ_t698

Αν είναι γνήσιο ή κίβδηλο το κείμενο αυτό της Αγίας Επιστολής επέσυρε πλήθος σχολείων πολλάκις αντιφατικών τόσων ώστε να εγείρουν απορίες τι ήθελε, πέραν από την στόχευση στο κέρδος ο Κυριάκος Βελόπουλος και αναμείχθηκε σε ένα τόσο αμφισβητούμενο κείμενο;;

Ας δούμε κάποια από τα σχόλια των αναγνωστών της Αγίας Επιστολής:

Η Αγία Επιστολή: Ένα ακραιφνώς χιλιετιστικό κείμενο-μύθος που ανέθρεψε γενιές Ελληνορθοδόξων
με τρόμο:http://e-homoreligiosus.blogspot.com/2012/11/aghia-epistoli-sacred-epistle-purely.html

Catherine Lambre said…

Αγαπητέ μου , κατ’ αρχάς, υπήρχε ένας Πατριάρχης Ιωαννίκιος Ιεροσολύμων τό 1084, αλλά εκείνο το έτος, άγνωστο γιά ποιόν λόγο, ονομάσθησαν τρεις Πατριάρχες Ιεροσολύμων, ε. κ των οποίων ο ένας ονομαζόταν Ιωαννίκιος (ισως γιά μερικούς μήνες) και ουδέποτε υπήρξε άλλος Πατριάρχης με αυτό το όνομα εκεί πριν η μετά αυτό το έτος. Οπως είναι γνωστό, τον 7ο αιώνα μ. Χ. η Ιερουσαλήμ κατακτήθηκε από τους Άραβες αλλά το Πατριαρχείο Ιερουσαλήμ έμεινε κάτω από την προστασία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως μέχρι το 1099 όπου κατελήφθη από τους καθολικούς Σταυροφόρους. Ίσως μεταξύ της κατάκτησης της Ιερουσαλημ (α) από τους Άραβες και (β) από τους καθολικούς να υπήρξαν και ορισμένοι αραβικής καταγωγής Πατριάρχες εκεί, στην εκκλησία Σιών. Όσον αφορά την Αγία Επιστολή από προσωπική μου πείρα σας διαβεβαιώνω ότι είναι για να μην πω η μόνη που θα ήταν ακριβέστερο, αλλά έστω η περισσότερο θαυματουργή προσευχή της ορθοδόξου εκκλησίας (και μιλώ γιά τους πιστούς ορθοδόξους, όχι γιά τον κλήρο) με άμεσο αποτέλεσμα αν διαβάζεται καλή τη προθέσει. Αδύνατον να πιστέψω ότι μία προσευχή που μόνο καλό κάνει είναι είτε απάτη είτε εκ του πονηρού. Εκείνο που ενοχλεί τον ορθόδοξο κλήρο είναι ότι με το απλό της διάβασμα συγχωρούνται οι αμαρτίες των πιστών ενώ κατά την γνώμη τους θα έπρεπε να εξομολογηθούμε πρώτα σε αυτούς και μετά μέσω των κληρικών που “μόνοι έχουν λάβει εξουσία να λύνουν και να δένουν” επειδή υποτίθεται ότι είναι διάδοχοι των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου (κάτι παπικό μου θυμίζει αυτό), έτσι αρνούνται κάτι που τους στερεί την ευχαρίστηση να είναι μόνο αυτοί που έχουν λάβει εξουσία από τον Θεό να επεμβαίνουν για να συγχωρούνται οι αμαρτίες και όχι οι απλοί χριστιανοί (πάλι κάτι παπικό μου θυμίζει αυτό). Αλλά Θεός είναι και ό, τι θέλει κάνει, την άδεια θα τους ζητήσει; (Σαν τους Ιουδαίους ιερείς που επέπληξαν τον Ιησού γιατί άφηνε τους μαθητές του να κόβουν στάχια και να μαζεύουν το στάρι Σάββατο και τους απήντησε ότι του Θεού είναι το Σάββατο όπως όλα και ό,τι θέλει κάνει)

April 22, 2016 at 8:12 PM

digiSapientia said…

+ Catherine Lambre
Η “αγία επιστολή” είναι ένα κείμενο το οποίο –αντικειμενικά- είναι γεμάτο απειλές. Έχει μια διάθεση αντίθετη από αυτήν την αγαπητική που παραδόθηκε στην Καινή Διαθήκη. Παρουσιάζει τον Χριστό γεμάτο θυμό, να ΘΕΛΕΙ να πονέσει και να καταστρέψει τον άνθρωπο που δεν τον ακολουθεί. Ο Θεός όμως δεν έχει την ανάγκη να μας “εκδικηθεί” για να είναι καλύτερα. Αυτά είναι ανθρώπινοι και κομπλεξικοί τρόποι σκέψης. «προσέχετε μήπως κανείς σας πλανήση, διότι πολλοί θα έλθουν εις το όνομά μου και θα λέγουν, ‘Εγώ είμαι ο Χριστός’»(Κατά Ματθαίουν 24, 4)

Ο πιο απλός τρόπος για να καταλάβεις ότι όντως δεν έχει καμία σχέση με τον Χριστό είναι να διαβάζεις την Καινή Διαθήκη συχνά, ακόμα και αν την έχεις ξαναδιαβάσει στο παρελθόν. Μπορείς να βρεις και εξηγήσεις των πατέρων της Ορθοδοξίας στο ίντερνετ για οτιδήποτε σου φαίνεται τιμωρητικό, κακό ή ακαταλαβίστικο γενικώς, στην Καινή Διαθήκη.

Θα αναφέρω δύο από όλες τις αντιθέσεις τις με την Καινή διαθήκη:
Για την Δευτέρα παρουσία:
-«αγία επιστολή»: την αγίαν μου Κυριακήν, την οποίαν καταπατείτε με τα άνομα έργα σας, εις αυτήν την αγίαν ημέραν μέλλω να τελειώσω την δευτέραν μου παρουσίαν

-Καινή Διαθήκη: «Περί δε της ημέρας εκείνης και της ώρας κανείς δεν γνωρίζει, ούτε οι άγγελοι στον ουρανό»

Για το έλεος και τον σκοπό του Χριστού:
-«αγία» επιστολή: «θέλω ἀνοίξει τοὺς καταρράκτας τοῦ οὐρανοῦ καὶ θὰ βρέξω αἷμα μὲ φωτιὰν νὰ σᾶς κατακαύσω»

-Καινή Διαθήκη: «όταν ό Χριστός θέλησε να πάει σε μια πόλη και οι κάτοικοι της δεν τον δέχτηκαν να κήρυξη, δύο μαθηταί του οργίστηκαν και είπαν —Κύριε, θέλεις να πούμε να πέση αστροπελέκι να τους κάψει; Και ό Χριστός απήντησε• —«Ουκ οίδατε ποίου πνεύματος έστε υμείς…», δέ’ γνωρίζετε με ποιο πνεύμα ήρθα στον κόσμο• δεν ήρθα να καταστρέψω τον κόσμο, αλλά να τον σώσω» (Λουκ, 9,55-56).

Κατ’ αρχήν ακόμα και αν υπήρξε όντως πατριάρχης Ιωαννίκιος τον Ιεροσολύμων, ήταν αιρετικός. Είναι πολύ απλά τα πράγματα: Που βασίστηκε όλος ο Χριστιανισμός πέραν της ιεράς παράδοσης; Ποιο είναι το κατ’ εξοχήν ιερό κείμενο των Χριστιανών; Η Καινή Διαθήκη, η οποία έχει περάσει από κόσκινο από εχθρούς και φίλους. Εάν η “αγία επιστολή” ήταν όντως επιστολή γραμμένη από το χέρι του ίδιου του Χριστού(!), δεν θα συμπεριλαμβανόταν μέσα στην Καινή Διαθήκη; Δεν θα φρόντιζε ο Θεός να διαδοθεί όπως και το ιερό του Ευαγγέλιο σε όλο τον κόσμο, παρά θα την άφηνε να μπερδεύει κάποιους λίγους;

Επίσης που λέει μέσα στην Κ.Δ ότι συγχωρούνται οι αμαρτίες με μια ανάγνωση; Ο Χριστός ουδέποτε υποσχέθηκε συγχωροχάρτια (ο πάπας το έκανε) ούτε καν για το διάβασμα της ίδιας της Καινής Διαθήκης! Παπική λοιπόν είναι η ‘α. επιστολή’ και όχι οι αντιλήψεις του ορθόδοξου κλήρου.
Το ότι σου παρουσιάστηκαν “θαύματα” με την χρήση της δεν σημαίνει ότι είναι θαυματουργή. Μπορεί ο Θεός να είδε την πρόθεση σου να προσευχηθείς και να τον ζητήσεις στην δυσκολία σου, και παρ’ όλο που το έκανες με λάθος τρόπο, σε βοήθησε γιατί το έκανες εν αγνοία σου και είχες καλή πρόθεση. Το θέμα είναι όμως ότι διαβάζοντας αυτά τα σκληρά λόγια που περιέχει και δεν είναι του Θεού, παγώνει η ψυχούλα σου και σε δυσκολεύει στο να τον πλησιάσεις ειλικρινά και με αγάπη.
Η αγία επιστολή’ είναι γεμάτη τέτοιες παγίδες. Προωθεί τον άνθρωπο να υιοθετεί έναν τρόπο «προσευχής» τελείως εγωκεντρικό και όχι αγαπητικό προς τον Θεό. «Διάβασε την και θα γεννήσεις πιο γρήγορα». «Διάβασέ την και δεν θα έχεις πειρασμούς από τον διάβολο». «Διάβαζε την κάθε μέρα και θα δεις την Παναγία τρεις μέρες πριν πεθάνεις» (!) κλπ.
Είναι επικίνδυνο όμως, γιατί ο Χριστός είπε ότι ο διάβολος θα κάνει τέτοιες ενέργειες που θα πλανηθούν ακόμα και οι εκλεκτοί του. Είναι γνωστό ότι μπορεί να μεταμορφωθεί ακόμα και σε “άγγελο φωτός” για να πλανέψει κάποιον, αν αυτός δεν είναι προσεκτικός και ταπεινός. Αυτό, για εμάς που είμαστε πνευματικά ‘νήπια’, πετυχαίνεται μόνο ζητώντας την γνώμη έμπειρων ασκητών (Πνευματικός πάνω από όλα, κάποιος ταπεινός ιερέας ή ιερομόναχος που να έχει παλέψει χρόνια και γνωρίζει τις παγίδες του)

April 25, 2016 at 5:22 PM

Τα σχόλια κατά και υπέρ είναι ατέλειωτα, αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η φιλοσοφία του προσώπου που εμπορεύεται ένα τέτοιο κείμενο γνωστό στους παλαιότερους και άγνωστο στους νεώτερους Έλληνες οι οποίοι με τα χάλια που έχει η άθεη και υλιστικά προσανατολισμένη Παιδεία μας είναι και παραμένουν θεολογικά ακατήχητοι. Έτσι όμως είναι εύκολο να πέφτουν θύματα κερδοσκόπων ή αμετροεπών, αλαζόνων και επιπόλαιων πολιτικών σαν τον κύριο Βελόπουλο ο οποίος υπόσχεται πολλά τα οποία και εξ αντικειμένου αφού αποτελεί το 4% των αντιπροσώπων στην μελλοντική Βουλή και θα είναι σαφέστατα η μειοψηφία όπως η Ένωση Κεντρώων σήμερα. Αν επομένως δεν συνέρθει και δεν παραδεχθεί τα αμετροεπή λάθη και τις αφειδείς υποσχέσεις του, το μέλλον του θα είναι παρόμοιο με των ΑΝΕΛ, του Ποταμιού, της Χ.Α. της ΈΝΩΣΗ΅ΚΕΝΤΡΩΩΝ και πολλών ακόμη μικροκομμάτων που ήλθαν είδαν και απήλθαν.

Κυριάκος Βελόπουλος μια νέα αμετροεπής πολιτική φιγούρα που υπόσχεται μεσσιανικές αλλαγές στην ελληνική Βουλή

Ας δούμε όμως το σοβαρότατο λάθος στο οποίο υπέπεσε με το να ασχολείται με όλα τα θέματα ακόμη και τα θεολογικώς αμφισβητούμενα, εμφανιζόμενος ως ο νέος Μεσσίας που θα σώσει το  Έθνος των Ελλήνων από την ηθική, οικονομική, κοινωνική κ.λπ. παρακμή

Τι είναι τα «Χειρόγραφα του Ιησού» που πωλούσε ο Κυριάκος Βελόπουλος
Όταν ο Κυριάκος Βελόπουλος πωλούσε επιστολές του Ιησού
ΕΛΛΑΔΑ
29|05|2019 | 12:57
Ο επικεφαλής της Ελληνικής Λύσης Κυριάκος Βελόπουλος
NEWSROOM IEFIMERIDA.GR

Οι περίφημες επιστολές του Ιησού, που πωλούσε τηλεοπτικώς, με ιδιαίτερο μπρίο, ο νέος ευρωβουλευτές και επικεφαλής της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκος Βελόπουλος, είναι χειρόγραφα που έχουν συνταχθεί τον 15ο αιώνα μετά Χριστόν!

Είναι ένα κείμενο, που όπως έχουν αναφέρει αναλυτικά τα Ellinika Hoaxes, που ασχολήθηκαν με την υπόθεση Κυριάκου Βελόπουλου, απεκαλύφθησαν θαυματουργικώς στον τότε Πατριάρχη Ιεροσολύμων. Αυτός είδε πάνω σε μία πέτρα το κείμενο του Ιησού, το κατέγραψε και το έστειλε σε όλους του Χριστιανούς. Το χειρόγραφο είναι γραμμένο στα Ελληνικά και φυλάσσεται στην Μονή Διονυσίου στο Αγιον Ορος.

Οι επιστολές φυλάσσονται στην Μονή Διονύσου στο Αγιον Ορον/ Πηγή ellinika hoaxes

Η ύπαρξή των επιστολών σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απόδειξη ότι είναι αυθεντικά κείμενα του Ιησού, αφού γράφτηκαν 15 αιώνες μετά την εποχή του Χριστού. Άλλωστε υπάρχει και αρχαιότερα χειρόγραφα σε άλλες χώρες, όπως η περίφημη επιστολή του Χριστού προς τον Αύγαρο, όλα όμως θεωρούνται ψευδεπίγραφες.

Η μοναδική περίπτωση που όπως αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, ο Ιησούς έγραψε κάτι, ήταν όταν του παρουσίασαν την μοιχαλίδα και έγραψε κάτι (που δεν διασώθηκε) με το δάκτυλό του στο χώμα.

«…σὺ οὖν τί λέγεις; τοῦτο δὲ εἶπον ἐκπειράζοντες αὐτόν, ἵνα σχῶσι κατηγορίαν κατ᾿ αὐτοῦ. ὁ δὲ Ἰησοῦς κάτω κύψας τῷ δακτύλῳ ἔγραφεν εἰς τὴν γῆν. Ως δὲ ἐπέμενον ἐρωτῶντες αὐτόν, ἀνέκυψε καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ὁ ἀναμάρτητος ὑμῶν πρῶτος βαλέτω λίθον ἐπ᾿ αὐτήν.»

Το κείμενο της δήθεν επιστολής του Ιησού

Κανένα χριστιανικό δόγμα και επίσημη Εκκλησία δεν αποδέχεται την ύπαρξη χειρογράφων του Ιησού.

«Ο ίδιος ο Ιησούς τις έγραψε, εδώ μέσα είναι», έλεγε.

Από πλευράς του ο Κυριάκος Βελόπουλος δεν έχει κατασταλάξει για το αν τελικά πωλούσε ή όχι επιστολές του Ιησού.

Συγκεκριμένα κάποια στιγμή στην εκπομπή του ο πολιτικός είχε αρνηθεί πως πουλούσε επιστολές, μιλώντας επικριτικά σε όποιους τόλμησαν και τον κατηγόρησαν.

Ωστόσο μερικές εκπομπές μετά ο Βελόπουλος όχι μόνο επέμεινε πως πουλά επιστολές, αλλά είπε ξανά και ξανά πως τις επιστολές αυτές τις έγραψε ο ίδιος ο Ιησούς.

«Έχει επιστολές του Ιησού του ιδίου. Γράφει ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός. Επιστολή δική του. Θα είστε οι μοναδικοί στον κόσμο που θα έχετε επιστολές του Ιησού Χριστού, του Θεού μας! Το καταλαβαίνετε; Δεν το πιστεύετε; Ορίστε! Επιστολή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Να τη. Αυτή εδώ είναι. Την έγραψε ο ίδιος. Ο ίδιος ο Θεός μας, ο Χριστός μας γράφει επιστολή. Να τη, ρε παιδιά! Επιστολή του Χριστού μας, του Ιησού μας. Ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός τις έγραψε. Εδώ μέσα είναι. Νιώθω δέος και μόνο που το κρατώ στα χέρια μου, να έχω τις επιστολές του Ιησού. Ο μοναδικός άνθρωπος στον κόσμο;», είχε αναφέρει τότε.

Οι δηλώσεις του τότε είχαν προκαλέσει σάλο, με αποτέλεσμα ο Κυριάκος Βελόπουλος να πετάξει το «μπαλάκι» στον ιστορικό που τα έγραψε.

Όταν εκλέχθηκε το κόμμα του στις ευρωεκλογές, το θέμα με τις χειρόγραφες επιστολές βγήκε ξανά στο προσκήνιο.

Έτσι, ο Κυριάκος Βελόπουλος αποφάσισε να απαντήσει ξανά στους επικριτές του μέσω του προσωπικού λογαριασμού στο Twitter.

Ειδικότερα, ο κ. Βελόπουλος χαρακτηρίζει «άεργους» και «τεμπέληδες» όσους του ασκούν κριτική -ειδικά τους πολιτικούς αρχηγούς- για τις περιβόητες… επιστολές του Ιησού και τις θαυματουργές αλοιφές από το Άγιο Όρος, «προϊόντα» που πουλούσε ο ίδιος μέσα από την τηλεόραση.

Κυριάκος Βελόπουλος Πρόεδρος ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ‏ @velopky

Τελικά πωλούσε η όχι τις επιστολές του Ιησού ο Κυριάκος Βελόπουλος;

Πολύς θόρυβος έγινε και για το αν πωλούσε τις επιστολές ο Κυριάκος Βελόπουλος ή όχι. Όπως θα δείτε και στο πιο πάνω βίντεο κάποια στιγμή ο Κυριάκος Βελόπουλος αρνήθηκε ότι τις πωλούσε, μετά όμως το παραδέχθηκε και επέμεινε ότι ήταν γνήσιες. Ο επικεφαλής της «Ελληνικής Λύσης» πουλώντας το βιβλίο του κ. Παπαζήση, ανέφερε μέσω της τηλεοπτικής του εκπομπής: «Έχει επιστολές του Ιησού του ιδίου. Γράφει ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός. Επιστολή δική του. Θα είστε οι μοναδικοί στον κόσμο που θα έχετε επιστολές του Ιησού Χριστού, του Θεού μας! Το καταλαβαίνετε; Δεν το πιστεύετε; Ορίστε! Επιστολή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Να τη. Αυτή εδώ είναι. Την έγραψε ο ίδιος. Ο ίδιος ο Θεός μας, ο Χριστός μας γράφει επιστολή. Να τη, ρε παιδιά! Επιστολή του Χριστού μας, του Ιησού μας. Ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός τις έγραψε. Εδώ μέσα είναι. Νιώθω δέος και μόνο που το κρατώ στα χέρια μου, να έχω τις επιστολές του Ιησού. Ο μοναδικός άνθρωπος στον κόσμο;».

Η επιστήμη του marketing σε όλο της το μεγαλείο με σκοπό το κέρδος. Ποιος μας εξασφαλίζει ότι ο περιφερόμενος σε όλα τα μικρά κανάλια της επαρχίας Κ. Βελόπουλος δεν μετατρέπει και το λειτούργημα της πολιτικής σε marketing υποσχόμενος ότι θα τα αλλάξει όλα σαν έρθει στην εξουσία, μέσα από το Σύστημα και αξιοποιώντας την εξυπνάδα και την ευστροφία του θα αντιπαλέσει με όλες τις παγκοσμιοποιητικές και θα τις νικήσει.

Πηγή: iefimerida.gr – https://www.iefimerida.gr/ellada/oi-perifimes-epistoles-iisoy-poloyse-belopoylos

Τα σχόλια και  ο πρόλογος αναρτήθηκαν από τον Γεώργιο Ευαγγελάτο.

Σταις δεκαετίες του 50 κι 60 η Αγία Επιστολή του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού, είχε μεγάλη πέραση. Τη διαβάζαμε με περισσό σεβασμό ανάμεικτο με φόβο κάθε βράδυ.  Δεν σκεπτόμασταν τότε αν ήταν γνήσια ή ψευδεπίγραφη, ούτε υπήρχε και κάποιος ειδήμονας να ρωτήσουμε. Δεν περνούσε όμως ούτε από το μυαλό η σκέψη να την αμφισβητήσουμε.

Να τη διαβάζανε τα παιδικά αθώα μάτια μας:

Η ΑΓΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ
ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
ΕΥΡΕΘΕΙΣΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Εγώ ειμί το φως του κόσμου ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήσει εν τη σκοτία αλλ’ έξει το φως της αληθείας.

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Η επιστολή αύτη ευρέθη εις την αγίαν πόλιν της Ιερουσαλήμ, εις το χωρίον Γεθσημανή, επί του τάφου της υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας.

Θεού θέα, θείον θαύμα.

Διήγησις του μεγάλου και φρικτού μυστηρίου, ό εγένετο εις την αγίαν πόλιν της Ιερουσαλήμ εις την εκκλησίαν Σιών. Ήτο ημέρα Τετάρτη ότε λίθος έπεσεν εκ του Ουρανού, και ήτο αυτός ο λίθος μικρός είχε δε μέσα γράμματα θεϊκά και ουδείς ηδύνατο να τον σαλεύση.

Τότε ο αγιώτατος Πατριάρχης των Ιεροσολύμων Ιωαννίκιος εσύναξεν όλους τους αρχιερείς και ιερείς και άπαντας τους Χριστιανούς και έκαμαν δέησιν προς τον Θεόν επί τρία ημερόνυκτα γονυκλινώς και με θερμά δάκρυα παρακαλούντες τον παντοδύναμον Κύριον. Και ηκούσθη φωνή εκ’ του Ουρανού λέγουσα. «Επάρατέ την αυτήν την πέτραν και ίδετε τα γεγραμμένα άγια λόγια.» Και ούτως έλεγον αυτά:

Όσοι επίστευσαν τω αγίω ονόματί μου και έγιναν Χριστιανοί, πέμπω αυτήν την αγίαν μου επιστολήν. Εις τον κόσμον αυτόν αφήκα το Ευαγγέλιόν μου και τα βιβλία της Εκκλησίας μου, δια να σας διδάσκουν να φυλάξετε τας εντολάς μου νύκτα και ημέραν, και εσείς, ώ ανόητοι, τας καταπατείτε. Δια τούτο θέλω αποστρέψη το πρόσωπόν μου και δεν θέλω πλέον να σας λυπηθώ.

Εγώ σας έστειλα βάρβαρα έθνη και σας εμαστίγωσαν και σας επήραν τον βίον σας και εσείς δεν μετανοήσατε δια να σας λυπηθώ και να σας λυτρώσω.

Ίδετε και στοχασθήτε άνθρωποι μικροί και μεγάλοι, ότι εάν την αγίαν μου Κυριακήν όπου εις αυτήν ανεστήθην, δεν φυλάξητε, θέλω ανοίξη τους καταρράκτας του ουρανού και θα βρέξω αίμα με φωτιάν να σας κατακαύσω. Αφρόντιστοι! Δεν στοχάζεσθε, ότι την αγίαν μου Κυριακήν ανέστησα τον πρωτόπλαστον Αδάμ μαζί με την Εύαν και τους έβαλα εις τον Παράδεισον από τον κατηραμένον τόπον της Κολάσεως, όπου τόσους αιώνας ήσαν κλεισμένοι και εχάρισα τον παράδεισον εις αυτούς και εις εσάς, δια να ευφραίνησθε αιωνίως μετ’ εμού εις την βασιλείαν μου. Και σεις αφρονέστατοι και ανόητοι και φθονεροί με την καρδίαν, αυτήν την ημέρα την καταπατείτε με τα παμμίαρα έργα σας. Στοχασθήτε αφρονέστατοι, ότι θέλω κλείση τον ουρανόν να μη βρέξη πλέον και την γην να μην βλαστήση χορτάρι, ούτε γεννήματα, ώστε να σπείρετε και να μη θερίζετε, διότι διάγετε προς με κακώς και διεστραμμένως. Και εγώ θέλω φερθή προς εσάς με οργήν, θυμόν και αγανάκτησιν. Ο ουρανός και η γη παρελεύσονται, οι δε λόγοι μου ου μη παρέλθωσιν. Εγώ σας έστειλα σημεία χειμώνας κακούς και χιόνας, ακρίδας, ανέμους και αστραπάς φοβεράς, θανατικά, λοιμούς, σεισμούς φοβερούς, και σεις ως λίθοι αναίσθητοι δεν μετανοήσατε, ίνα εις πίστην έλθη η φθονερά σας καρδία και να αφήσετε τα κακά σας θελήματα.

Την αγίαν μου Κυριακήν και τας μεγάλας μου εορτάς τας καταπατείτε με τα πονηρά σας έργα, υιοί διαβόλου και κληρονόμοι της αιωνίου κολάσεως και όχι της βασιλείας μου. Καταπατείτε τα θεία μου προστάγματα, το θείον Ευαγγέλιον και την αγία μου Εκκλησίαν. Εγώ ηυλόγησα την γην να δώση σίτον, οίνον, έλαιον και παν αγαθόν, και εχορτάσατε, και επροκόψατε, και σεις εστάθητε σαν διάβολοι και αχάριστοι ωσάν τον Ιούδαν σιμά εις εμέ, από τα κακά σας έργα και τας ανομίας σας τας παρανόμους. Εβουλήθην όμως να σας αφανήσω, αλλά δια των παρακλήσεων της αγίας και υπεραγίας Μητρός μου και πάντων των αγίων μου σας ευσπλαχνίσθην, και δια πρεσβειών της πανταχράντου Μητρός μου και των αγίων Αποστόλων και προφητών και μαρτύρων και οσίων και δικαίων, δεν σας ετιμώρησα δια τας βδελυράς πράξεις σας. Τι αγαθόν επράξατε δια να αρέσητε της βασιλείας μου; Πτωχούς, ορφανούς, χήρας και παιδιά ανήλικα, όπου φωνάζουν πίσω σας, δεν εχορτάσατε ούτε εκυβερνήσατε δια να σας λυπηθώ και εγώ και σας συγχωρήσω τας αμαρτίας σας.

Δεν βλέπετε τα αλλόφυλα έθνη, όπου νόμον δεν έχουν και νόμον πράττουν. Εγώ σας έδωκα αρχιερείς και ιερείς δίδων αυτοίς εξουσίαν του δεσμείν και λύειν. Δεν βλέπετε αναίσθητοι, τι μέγα μυστήριον είναι ο αφορισμός; Όποιος σταθή αφωρισμένος δεν δύναται το σώμα του η γη να διαλύση, ούτε η ψυχή του έχει ανάπαυσιν εις το αιώνιον πυρ της κολάσεως, έως ου να τον συγχωρήση ο ιερεύς, όστις τον αφώρισεν. Αν δέ ευρίσκεται αποθαμμένος, πρέπει ο αρχιερεύς να του δώση την συγχώρησιν και ούτω δύναται να λυθή το σώμα του και να ευρεθή συγχωρημένος εις τον αιώνα τον μέλλοντα. Ενώ σας έδωκα Νόμον άγιον δια μέσου του προφήτου Μωϋσέως επί του όρους Σινά, και εις τους έσχατους καιρούς ήλθον και εσαρκώθην εις την γην εκ της αγίας Μητρός μου και αειπαρθένου Μαρίας και τον παλαιόν νόμον πληρώσας, άφηκα προς υμάς το ιερόν Ευαγγέλιόν μου, το οποίον είναι η Καινή Διαθήκη μου. Τα όσα έκανα δι’ εσάς το ανθρώπινο γένος, σεις όλα τα καταπατήσατε με τας κατηραμένας βλασφημίας σας, βλασφημούντες και καταπατούντες τον Σταυρόν Μου και τα φρικτά πάθη, άτινα υπέφερα επί τον του Κρανίου τόπον. Δια την ιδικήν σας αγάπην, προσέτι υπέφερα εμπτυσμούς και κολαφισμούς. Δι’ εσάς ερραπίσθην, δι’ εσάς εφόρεσα την κόκκινην χλαμύδα, την οποίαν μου εφόρεσαν δι’ εμπαιγμόν και εβάσταξα τον κάλαμον ανά χείρας και με τόσους εμπτυσμούς και ονειδισμούς ωνομάσθην ψευδής βασιλεύς των Ιουδαίων, δια την ιδικήν σας σωτηρίαν.

Δι’ εσάς εβάσταξα τον σταυρόν εις τους ώμους μου και εσύρθην εις τον του Κρανίου τόπον, δι’ εσάς ετελείωσα την ζωήν επάνω εις τον σταυρόν με τόσας πληγάς, χύνων το πανάγιον αίμα μου, δια να ξεπλύνω τας αμαρτίας σας και δια να σας χαρίσω την ουράνιον βασιλείαν μου, όπου είσθε εξωρισμένοι δια την παράβασιν του πρωτοπλάστου Αδάμ. Δι’ εσάς εφόρεσα τον ακάνθινον στέφανον, κατατρυπών την αγίαν μου κορυφήν, δια να σας στεφανώσω και να σας κάμω διαδόχους της βασιλείας μου. Δι’ εσάς ηνοίχθη η αγίαν μου πλευρά υφ’ ενός των στρατιωτών και εξήλθεν αίμα και ύδωρ, δια να δείξω ότι το ύδωρ είναι το βάπτισμα και το αίμα είναι η αγία κοινωνία όπου χωρίς αυτά τα δύο μυστήρια δεν δύναται να ιδή τις την βασιλείαν του Πατρός μου του επουράνιου. Αλλά σεις δι’ ανταμοιβήν των θείων ευεργεσιών μου, υβρίζετε και καταπατείτε τον σταυρόν και τα πάθη μου.

Ίδετε άνθρωποι, και στοχασθήτε εκ των βιβλίων της Εκκλησίας μου, ότι την αγίαν μου Κυριακήν, την οποίαν καταπατείτε με τα άνομα έργα σας, εις αυτήν την αγίαν ημέραν μέλλω να τελειώσω την δευτέραν μου παρουσίαν και να τελειώσω τον κόσμον, ν’ αποδώσω του καθ’ ενός κατά τα έργα που έπραξεν. Και όσοι εβάσταξαν τας εντολάς μου και εποίησαν τα προστάγματά μου θέλουν λάμψη ώσπερ τον ήλιον, και θα ακούσουν την μακαρίαν εκείνην φωνήν το «Δεύτε οι ευλογημένοι του Πατρός μου κληρονομήσατε την ητοιμασμένην βασιλείαν από καταβολής κόσμου», και οι αμαρτωλοί θ’ ακούσουν την φρικτήν μου απόφασιν «Πορεύεσθε οι κατηραμένοι εις το πυρ το αιώνιον το ητοιμασμένον τω διαβόλω και τοις αγγέλοις αυτού. Πορεύεσθε εις το πυρ το αιώνιον, εις το σκότος το εξώτερον, εις την γέενναν του πυρός ομού με τον πατέρα σας τον διάβολον. Δι’ αυτόν εδουλεύατε, δι’ αυτόν εκοπιάζατε εις την ζωήν σας και αυτόν απολαύσετε.»

Υπάγετε καταλαληταί, υπάγετε καταδόται, υπάγετε επίορκοι, όπου δι’ ολίγον χάρισμα, ή και εκ πάθους κινούμενοι ομνύετε παρανόμως το Ευαγγέλιόν μου και καταστρέφετε τον πλησίον σας με την ψευδήν σας μαρτυρίαν, όπου πολλάκις επήρατε αθώους εις τον λαιμόν σας, και εξολοθρεύσατε παιδιά και οικογενείας, και εχαλάσατε από τας όψεις της φύσεως δια το πείσμα σας, δια τα τέλη σας και δια τον παράνομον φθόνον σας.

Υπάγετε τώρα να κατακαίηται ο λάρυγγάς σας από το πυρ το άσβεστον εις τον αιώνα τον άπαντα, μαζί με τον πατέρα σας τον διάβολον.

Υπάγετε αντίδικοι, οίτινες δεν εφροντίσατε δια να αρέσητε εις εμένα, όστις σας έπλασα και σας έδωσα τα μάτια και τα επίγεια αγαθά μου να χαίρησθε, αλλά εφροντίσατε να αρέσετε του πατρός σας του διαβόλου, διο και τα έργα του εποιήσατε. Υπάγετε αχάριστοι και αχόρταγοι, όπου δια Θεόν την κοιλίαν σας προσκυνάτε και λατρεύετε μη βαστώντες τας τεσσαρακοστάς αλλά καταλύετε κρέας και οψάριον, μη βαστώντες τας Τετάρτας και τας Παρασκευάς, αλλά καταλύετε και κρέας και οψάριον και ότι άλλο σας εδίδασκεν ο διάβολος δια να του αρέσετε. Δεν στοχάζεσθε, ότι την Τετάρτη παρεδόθην εις τας χείρας των Ιουδαίων δια την σωτηρίαν σας, και την αγίαν ημέραν της Παρασκευής ετελεύτησα την ζωήν μου επάνω εις το ξύλον του Σταυρού χύνων το αίμα μου δια να σας ξεπλύνω από τον βόρβορον της αμαρτίας και να σας χαρίσω την βασιλείαν μου, όπου δι’ εσάς εσταυρώθην. Και εσείς την αγίαν αυτήν ημέραν της Παρασκευής καταλύετε κρέας και οψάριον, ωσάν άγριοι χοίροι και ουχί ωσάν άνθρωποι χριστιανοί. Ίδετε και στοχασθήτε από τα βιβλία της Εκκλησίας μου ότι την ημέρα της Παρασκευής όπου εσταυρώθην, όλη η Οικουμένη γνωρίζουσά με δια ποιητήν και πλάστην ετρόμαξεν. Ο ήλιος εσκοτίσθη και η γη εσείσθη, το καταπέτασμα του ναού εις το μέσον εσχίσθη, τα μνημεία ανεώχθησαν, οι νεκροί εσηκώθησαν από τα μνημεία, γνωρίζοντές με δια Θεόν και Σωτήρα του κόσμου.

Και σεις εις αυτήν την αγίαν ημέραν πράττετε τα άνομα έργα σας. Κατηραμένος και αφωρισμένος και ασυγχώρητος ο λάρυγγας όπου καταλύει την Τετάρτην και την Παρασκευήν κρέας και οψάριον άνευ σωματικών ασθενειών. Στοχασθήτε ότι θέλω ανοίξη τους καταρράκτας του Ουρανού, να βρέξω ύδωρ κοχλάτο εις τας δέκα Φεβρουαρίου και κανείς δεν θα ηξεύρη, και θέλω βρέξη εις την ογδόην Απριλίου αίμα και πυρ να κατακαύσω τας αμπέλους σας, και τα χωράφια και τα χόρτα, και θέλω ρίψη θηρία πτερωτά και ανήμερα να σας καταφάγουν, και να φωνάζετε ο εις εις τον άλλον «εβγάτε εσείς οι αποθαμένοι να έμβωμεν ημείς οι ζωντανοί, διότι δεν ημπορούμεν πλέον να υποφέρωμεν την οργήν και τον θυμόν του παντοκράτορος Θεού». Και πάλιν, λέγω, θα πέμψω σκότος αστραπάς και βροντάς, να σας κατακαύσω και να μη σας λυπηθώ. Αλλοίμονο εις σας, τι απολογίαν έχετε να μοι δώσετε την ημέραν της κρίσεως. Την ώρα εκείνην θέλει τρέμη ο ουρανός και η γη, αλλοίμονον εις εκείνους που έπραξαν έργα του διαβόλου. Ίδετε άνθρωποι, να απέχητε των αμαρτιών, από την υπερηφάνειαν, τον φθόνον, την πονηρίαν, την μοιχείαν, την κλοπήν, που κλέπτετε ο ένας τον άλλον. Εάν αυτά δεν αφήσετε, θέλετε ιδή τα φοβερά μου σημεία και θα τρομάξετε από την οργήν μου, ότε ο ουρανός θέλει τρέμη και η γη θα σείεται, ο ήλιος θα σβύση, η σελήνη και τα άστρα θα πέσουν, η θάλασσα θα βρωμήσει τα πηγάδια θα ξηραθούν, και σεις θα τρέμητε ως τα φύλλα του δένδρου, και ανάπαυσιν ποσώς δεν θα έχητε. Αλλοίμονον εις εκείνους όπου βλασφημούν το όνομά μου με την βρωμεράν των γλώσσαν, καταπατούντες τον Σταυρόν. Θέλουν ιδή τον Σταυρόν την ημέραν της κρίσεως να έρχηται μετά των ουρανίων ταγμάτων επί των νεφελών του ουρανού μετά δόξης και θα τρομάξουν από τον φόβον των. Τότε θέλει τους σύρη ο ποταμός ο πύρινος, εκεί έσται ο κλαθμός και ο βρυγμός των οδόντων. Αλλοίμονον εις εκείνον τον ιερέα όστις δεν διδάσκει τον λόγον του Ευαγγελίου κάθε Κυριακήν. Θέλει δώση φρικτήν απολογίαν δια το ποίμνιόν του την ημέραν της κρίσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και Σωτήρος ημών Θεού. Και πάλιν λέγω δια την αγίαν επιστολήν, ότι δεν εγράφη από χέρι ανθρώπου, αλλ’ από τον πατέρα μου τον επουράνιον. Και όποιος άνθρωπος ευρεθή να φλυαρήση δια την αγίαν μου επιστολήν και να ειπή ότι είναι από χέρι ανθρώπου, να είναι επικατάρατος και η ψυχή του να είναι με την του Ιούδα του προδότου και να κληρονομήση το ανάθεμα των Σοδόμων και Γομόρων και να βασανίζεται εις το πυρ το αιώνιον, το ητοιμασμένον τω διαβόλω και τοις αγγέλοις αυτού. Και πάλιν λέγω ότι όποιος δεν δεχθεί την αγίαν μου επιστολήν με όλην του την καρδίαν, να κληρονομήση την γέεναν του πυρός την άσβεστην, επειδή δεν επίστευσεν εις την επιστολήν του ποιητού του ουρανού και της γης, αλλ’ είπεν ότι δεν είναι από τον πατέρα μου γεγραμμένη. Και πάλιν λέγω, ότι όποιος υβρίζει τον ιερέα του Θεού του Υψίστου, και δεν τον αγαπά και δεν τον ευλαβείται ως πανάγιον του Θεού υπηρέτην, όπου το άγιον Πνεύμα κατέβη εις την κεφαλήν του, θέλει δώση μεγάλην απολογίαν του Θεού εις την ώρα της κρίσεως.

Ευλογημένος να είναι ο Χριστιανός εκείνος από τον Πατέρα μου, όπου πάρη την αγίαν μου επιστολήν με όλην του την προθυμίαν και την διαβάζει εις τον οίκον του. Και αν έχη αμαρτίας ωσάν τας τρίχας της κεφαλής του και ωσάν τα φύλλα του δένδρου, όλαι συγχωρούνται και λειώνουν. Συγχωρεί και ευλογεί ο Θεός τον οίκον του και τα έργα του και όλα τα αγαθά του. Και πάλιν λέγω, ότι όστις θρέψη πεινασμένον και ενδύση γυμνόν, και δεχθή ξένον εις την οικίαν του και του δώση ελεημοσύνην, θέλουν πληθύνη τα αγαθά του και θέλω τον ευλογήση ωσάν τον Αβραάμ και τον Ισαάκ και τον Ιακώβ. Και πάλιν λέγω, αλλοίμονον εις εκείνους τους γονείς όπου δεν ορμηνεύουν τα τέκνα των και δεν τα παρακινούν να πηγαίνουν εις την αγίαν Εκκλησίαν. Καλλίτερον να μη τα γεννούσαν, διότι θέλουν δώση φρικτήν απολογίαν εις τον φοβερόν κριτήν την ημέραν της κρίσεως.

Δια τούτο εγώ ο αμαρτωλός του Χριστού Πατριάρχης Ιωαννίκιος, σας παρακαλώ αγαπητά τέκνα μου, χάρις υμίν και ειρήνη από Θεού Πατρός, Κυρίου δε ημών Ιησού και σας δίδω την ευλογίαν, παρακαλώ σας με όλους τους αρχιερείς όπου εξήγησαν την αγίαν ταύτην επιστολήν και την έστειλαν εις τον κόσμον, όπως την δεχθήτε μετά πάσης προθυμίας. Και ευλογημένος ο άνθρωπος, όστις την έχει εις την οικίαν του. Δεν θέλει του συμβεί ποτέ ουδέν κακόν, ούτε θέλει του εγγίση ο διάβολος τα πράγματά του, και εις την αιώνιον βασιλείαν τού συγχωρή ο Θεός τας αμαρτίας του, και τον δέχεται εις την βασιλείαν του. Εις δόξαν Πατρός, Υιού και Αγίου Πνεύματος νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.

Αύτη η επιστολή ευρέθη επί του αγίου Τάφου της υπεραγίας Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας. Και να γνωρίζη κάθε άνθρωπος και να ηξεύρη ότι, όστις διαβάζει την ευχήν ταύτην μίαν φοράν την ημέρα και την κρατεί επάνω του, δεν φοβείται κακόν θάνατον, ούτε ποταμόν, ούτε από εχθρούς, αλλά διασκορπίζονται εν τω ονόματι Ιησού Χριστού. Αμήν.
Όποιος ομοίως την διαβάζει επάνω εις άνθρωπον, όστις τον πειρασμόν εις το κορμί του έχει, παρευθύς υγιαίνει από πάσαν πράξιν του διαβόλου εν τω ονόματι Ιησού Χριστού. Αμήν.
Ακόμη έχει χάριν αυτή η ευχή, όποιος την διαβάζει μίαν φοράν την ημέραν, εκείνος όστις θέλει του έλθη ο θάνατος ο διωρισμένος, θέλει ιδή την Κυρίαν του Κόσμου τρεις ημέρας ενωρίτερον.
Ακόμη όποιος την διαβάση επάνω εις γυναίκα όπου μέλλει να γεννήση, ελευθερώνεται ογληγορώτερον εν τω ονόματι Ιησού Χριστού. Αμήν.

https://agiaepistoli.blogspot.com/

Σήμερα το κείμενο αυτό είναι πλήρως ἀμφισβητούμενο τόσο γιὰ τὴν προέλευση όσο και τὸ περιεχόμενό του. Παρουσιάζει ἰδέες καὶ συμπεριφορὲς μακρὰν αὐτῶν τῆς παραδεδομένης ὁδοῦ τοῦ Κυρίου, βρίθει ἀσαφειῶν, φαιδρῶν ὑποσχέσεων καὶ φρικωδῶν ἀπειλῶν, καλλιεργεῖ κλῖμα πνευματικῆς τρομοκρατίας· παρατίθεται ἐδῶ ὄχι ὡς προσευχητικὸ κείμενο, ἀλλ᾿ ὡς πλαστὸ καὶ δίχως ἴχνος αὐθεντικότητος, μόνον ὡς λαογραφικὴ καταγραφή. Με μεγάλη μας έκπληξη είδαμε τον κο Κυριάκο Βελόπουλο να ισχυρίζεται ότι κατέχει εκ της Μονής Διονυσίου το μοναδικό κείμενο της επιστολής του Κ.Η.Ι.Χριστού και να πωλεί αντίγραφα του αυθεντικού κειμένου. Φυσικά οι δηλώσεις του αυτές προκάλεσαν την μήνιν των εχθρών του κι έκτοτε αρχίζει μια μεγάλη διαφωνία και  διένεξη κατά πόσο αυτά που ισχυρίζεται είναι ένα ακόμη εμπορικό τερτίπι, μια ακόμη πράξη μάρκετινγκ ενός ανθρώπου που έχι δώσει χιλιάδες υποσχέσεις πως θα εκπληρώσει αν εισέλθει στην Ελληνική Βουλή.

Πρόλογος και σχόλια Ευαγγελάτος Γεώργιος

Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς στο βιβλίο του “Το Αίνιγμα του Κακού”, [1]: “Σε κάθε δευτερόλεπτο του Ανθρώπινου βίου παραμονεύει η [βλάβη]: Η αρρώστεια, το ατύχημα, η βασανιστική αναπηρία, το ανυπόφορο άλγος, η εξευτελιστική ανημπόρια, η παράκρουση, η άνοια. Σαν να μην αρκεί που πεθαίνει ο άνθρωπος, αλλά σαν να πρέπει να πεθάνει με πόνους φριχτούς, βασανισμό ανυπέρβλητης οδύνης, εξαθλιωτικές ταπεινώσεις. Η πλειονότητα των ανθρώπων δεν αξιώνεται τέλη βίου ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά, σε προχωρημένο γήρας.

Σε πολλές περιοχές της γης παραμονεύει, σε κάθε δευτερόλεπτο, ο σεισμός: το ενδεχόμενο να ταφεί ζωντανός ο άνθρωπος κάτω από τα ερείπια. Αλλού παραμονεύει η κατολίσθηση, αλλού ο τυφώνας ή ο κυκλώνας ή ο παγετός. Απειρία ενδεχομένων βασανιστικού θανάτου, απειρία απειλών του κακού ελλοχεύουν συνεχώς και παντού. Να χτυπήσει τον άνθρωπο κεραυνός, να τον καταπιούν τα κύματα, να καεί ζωντανός στην πυρκαγιά, να πνιγεί με φρικτή αγωνία στην πλημμύρα.

Το εφιαλτικό και σκανδαλώδες σε όλες αυτές τις περιπτώσεις (και σε πάμπολλες άλλες) είναι η αδιαφορία της φύσης για την ανθρώπινη ιδιαιτερότητα, την μόνη έλλογη ύπαρξη μέσα στο σύμπαν, τη μόνη δυνατότητα συνείδησης, αυτεπίγνωσης του κόσμου. Σε κάθε φυσική καταστροφή οι ανθρώπινες υπάρξεις θανατώνονται σαν οποιοδήποτε άλογο ζώο, εξοντώνονται μαζικά, συνθλίβονται και αφανίζονται όπως τα πιο αδύναμα από τα έμβια υπαρκτά  – έντομα ή τρωκτικά.

Η φύση λειτουργεί χωρίς να ξεχωρίζει ποιότητες“.

Όλα αυτά οδηγούν τους περισσότερους ανθρώπους να μην βρίσκουν νόημα, ερμηνεία της αιτίας και του σκοπού σ’ αυτή τη συμπαντική πραγματικότητα όπου θέλουμε ή όχι, είμαστε αναγκασμένοι με τους περιορισμούς που μας θέτει χωρίς να μας ρωτήσει, να ζήσουμε. Είναι αναμφίβολα ή έκφανση του κακού. Ιδιαίτερα μάλιστα η αγωνία, το άγος μιας ζωής γεμάτης πόνους και οδύνη.

Γιατί συμβαίνουν όλα τούτα; Τι βαθύτερο νόημα έχουν οι πόνοι, η φθορά, ο θάνατος;

Ας δούμε όμως την ορθόδοξη, πατερική αντίληψη για τον πόνο όπως την παραθέτει ο πατέρας Γεώργιος Μεταλληνός:

Πόνος και στα πιο απλά, ακόμη και στα ευχάριστα

(Ψαλμ. 89, 10: «Και το πλείον αυτών πόνος και μόχθος»)

Ο Ψαλμωδός κάνει, μία θλιβερή διαπίστωση. Τα χρόνια της ζωής του ανθρώπου μπορεί να φθάσουν, στην καλύτερη περίπτωση, τα ογδόντα- το μεγαλύτερο όμως μέρος τους είναι πόνος και μόχθος. Είναι σύμφυτος ο πόνος -και ο ψυχικός και ο σωματικός- στη ζωή μας, ως μία όψη του υπάρχοντος στον κόσμο κακού. Αυτό επιβεβαιώνει και ο λόγος του Ιησού Χριστού: «εν τω κόσμω θλίψιν έξετε». Δεν υπόσχεται στους πιστούς Του κάποιο ουτοπικό – άλυπο βίο. Συμπληρώνει όμως: «αλλά θαρσείτε. ΕΓΩ νενίκηκα τον κόσμον». συνεπώς και τα κακά του κόσμου. Μέσα σ’ αυτή την εν Χριστώ δυνατότητα υπέρβασης του πόνου εύχεται και η λειτουργική μας σύναξη: «Υπέρ του ρυσθήναι ημάς από πάσης θλίψεως, οργής, κινδύνου και ανάγκης, του Κυρίου δεηθώμεν». Η διαπίστωση, συνεπώς, της πραγματικότητας του πόνου δεν αίρει την αναζήτηση της δυνατότητας απαλλαγής από αυτόν. Πώς μπορούν αυτά να κατανοηθούν;

1. Ο πόνος, σε κάθε πιθανή μορφή του, είναι άμεσα συναρτημένος με την ουσία του κακού. Το κακό χριστιανικά είναι φυσικό και ηθικό. Φυσικό κακό είναι ο πόνος, η φθορά, ο θάνατος. Ηθικό κακό είναι η αμαρτία, η αποτυχία του ανθρώπου να μείνει μέσα στην κοινωνία του Θεού, στην άμεση σχέση μαζί Του. Κατά τον Μ. Βασίλειο το ηθικό κακό «εξ ημών ήρτηται» – εξαρτάται από μας (ΕΠ. 31. 333). Και κατά τον ι. Χρυσόστομο: «η όντως κακία» είναι το ηθικό κακό. Το φυσικό κακό -τονίζει- «μάλλον ουκ έστι κακία, αλλά λέγεται» (δηλαδή ο λιμός, ο λοιμός, ο σεισμός, η ασθο θάνατος κ.λπ.). «Ταύτα ουκ αν είη κακά» (ΕΠ. 49. 241). Θα μπορούσαν, δηλαδή, να μην είναι κακά. Το ηθικά κακό είναι εκείνο, που προκαλεί και το φυσικό, κατά την πατερική συνείδηση. Η άρση, συνεπώς, του πόνου, ως μιας όψης του φυσικού κακού, προϋποθέτει δυνατότητα άρσης της αμαρτίας. Ο Χριστός καλείται χριστιανικά Σωτήρας, διότι είναι «ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου». Είναι αυτός που μπορεί να άρει την αμαρτία, απαλλάσσοντας τον άνθρωπο από αυτήν. Αυτό είναι το νόημα του λόγου του Χριστού: «Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, καγώ αναπαύσω υμάς» (Ματθ. 11, 28). Ο Χριστός αυτοπροσφέρεται ως αυτός, που έχει την δύναμη να απελευθερώσει τον άνθρωπο από τον πόνο και το φυσικό κακό, διότι αυτός «ενίκησε τον κόσμον», το κακό δηλαδή του κόσμου.

Η νίκη του Χριστού πραγματοποιήθηκε με την Ανάστασή του, την καταπάτηση του θανάτου, προσφέρεται δε σε κάθε άνθρωπο, που έχει την διάθεση συμμετοχής στον σταυρό του Χριστού. Γι’ αυτό είπε ο Χριστός λίγο πριν από τη σταύρωσή Του, κατά τη συνάντησή του με τους Έλληνες: «Εάν μη ο κόκκος του σίτου πεσών εις την γην αποθάνη, αυτός μόνος μένει· εάν δε αποθάνη, πολύν καρπόν φέρει» (Ιωάν. 12, 24). Ο Χριστός σώζει μέσω της θυσίας Του και γίνεται Σωτήρ σ’ αυτούς που μετέχουν στον θάνατό Του. Η μετοχή αυτή απαιτεί τη συσταύρωση του πιστού. Αυτό ομολογεί ο απ. Παύλος, που είχε αυτήν την εμπειρία. «Χριστώ συνεσταύρωμαι» (Γαλ. 2,20) ομολογεί. Μόνο έτσι μπόρεσε να ομολογήσει επίσης: «Χαίρω εν τοις παθήμασί μου (Κολ. 1, 24). Το κήρυγμά του είναι «ο λόγος του σταυρού» (Α’ Κορ. 1, 18). όχι μία επιφανειακή θριαμβολογία. Κηρύττει την ανάγκη του σταυρού, διότι μόνο αυτός οδηγεί στην ανάσταση. Αυτό είναι το κήρυγμα του αυθεντικού Χριστιανισμού, που ενσαρκώθηκε στην παράδοση του Ελληνισμού, με την έννοια του ολοκαυτώματος, ως αυτοπροσφοράς για τους άλλους. Είναι ένα από τα σημεία συνάντησης Ελληνισμού-Χριστιανισμού. Από τον Λεωνίδα ως το Κούγκι, το Ζάλογγο, το Αρκάδι, την Αλαμάνα και το Μανιάκι κυριαρχεί το ίδιο πνεύμα της σταυρώσιμης αυτοπροσφοράς για τους άλλους.

Σταυρός και ανάσταση είναι άρρηκτα συνδεδεμένα στην χριστιανική ελληνικότητα και μέσω αυτής με όλη την Ορθοδοξία. Η ανάσταση γιορτάζεται ως αποκατάσταση όλης της νεκρωμένης φύσεως. Η Ορθοδοξία ονομάσθηκε από ετεροδόξους ως Εκκλησία της αναστάσεως κατ’ εξοχήν, διότι ζει με την αναστάσιμη ελπίδα. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι στη ρωσική γλώσσα η Κυριακή ονομάζεται Βοσκρεσένιγιε, δηλαδή Ανάσταση. Η Ορθοδοξία ολόκληρη, σφραγισμένη με το ελληνικό πνεύμα, ζει μόνιμα τη χαρά της Αναστάσεως. Ο άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ χαιρετούσε κάθε άνθρωπο με τη φράση: «Χριστός ανέστη, χαρά μου»! Είναι η βίωση της βεβαιότητας του λόγου του Χριστού: «Θαρσείτε, εγώ νενίκηκα τον κόσμον».

2. Ο ορθόδοξος Χριστιανισμός είναι διαρκής χαρά, ακόμη και στο θάνατο, την κορύφωση τού πόνου (Λουκ. 7. 13). Η μοναδική αιτία λύπης γι’ αυτόν είναι η αμαρτία, διότι απομακρύνει και χωρίζει από τον Θεό. Η λύπη όμως. όταν πρόκειται για αγωνιζόμενο πιστό, προσλαμβάνει αναστάσιμο και χαρμόσυνο χαρακτήρα, διότι τον βοηθεί να συνειδητοποιήσει την αμαρτία του και μέσα από την έμπρακτη μετάνοια να επιστρέψει στο Θεό. μετέχοντας στην άκτιση Χάρη του. Αυτή η λύπη για την αμαρτία ονομάζεται στη γλώσσα της Ορθοδοξίας «λύπη κατά Θεόν» (Μ. Βασιλείου ΕΠ. 30. 640C, Ιωάν. Χρυσοστόμου ΕΠ. 50. 651). Η λύπη μεταμορφώνεται, έτσι, σε χαρά. Αυτό φανερώνει η παραβολή του Ασώτου (Λουκ. 15) και αυτό σημαίνει ο μακαρισμός του Χριστού: «Μακάριοι οι πενθούντες. ότι αυτοί παρακληθήσονται» (Ματθ. 5, 4). Μόνο η Ορθοδοξία γνωρίζει τον όρο «χαρμολύπη», αλλά και το πράγμα, που αυτός εκφράζει. Σε ένα τροπάριο-ύμνο της Εκκλησίας μας ορίζεται το περιεχόμενό της: «λύπη διά την αμαρτίαν, χαρά διά την σωτηρίαν». Είναι το «χαροποιόν πένθος».

Αυτό το πνεύμα δημιουργεί η Ορθοδοξία. Η δυτική ζωγραφική λ.χ. σταματά στον θάνατο, στον πόνο της απουσίας κάθε ελπίδας αναστάσεως. Από αυτό ακριβώς διαφοροποιεί ο Απόστολος Παύλος τους χριστιανούς από τους μη χριστιανούς, διότι οι τελευταίοι είναι «οι μη έχοντες ελπίδα» (Α’ Θεσσ. 4, 13). (Βλ. Φ. Κόντογλου. Η απελπισία του θανάτου εις την θρησκευτικήν ζωγραφικήν της Δύσεως και η ειρηνόχυτος και πλήρης ελπίδος ορθόδοξος εικονογραφία). Στη χριστιανική Δύση, βλέποντας κανείς τον Εσταυρωμένο, κυριαρχείται από απελπισία. Είναι άγνωστη εκεί η χαρμολύπη του Σταυρού. Το ίδιο και στο Ισλάμ. Βρέθηκα στο Ισπαχάν (ΙΡΑΝ) κατά την επέτειο της δολοφονίας του Αλί, Ιμάμη των Σιιτών. Και όταν μου ζητήθηκε να πω δυο λόγια, συνηθισμένος από τη δική μας σταύρωση, τους μίλησα για τη «χαρμολύπη» της γιορτής, και όλοι έμειναν άναυδοι. Δεν μπορούσαν να συλλάβουν το νόημα του όρου. Διότι έμαθαν να μένουν στο σπαραγμό (πρβλ. την αυτομαστίγωση των «εορταστών»), στην απελπισία του πόνου. Αντίθετα, στην Ορθοδοξία ο Σταυρός δεν είναι σύμβολο του πόνου, αλλά της ελπίδας. Γι’ αυτό εξυμνείται ως «φύλαξ πάσης της οικουμένης και ωραιότης της Εκκλησίας». Η ομορφιά του σταυρού, που προϋποθέτει απάλειψη της φρικτότητάς του ως οργάνου θανάτωσης, πηγάζει από τη σύνδεσή του με την Ανάσταση. Είναι μια ομορφιά, που αναδύεται μέσα από την οδύνη. Αυτό εννοούσε ο μεγάλος Ορθόδοξος συγγραφέας Φιοντόρ Ντοστογιέφσκυ, λέγοντας ότι «η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο»!

Η Δύση έμαθε να εξορίζει τον Θεό (Deismus) και τελικά να κηρύσσει το θάνατό του. Από τον Νίτσε ως σήμερα κυριαρχεί στη Δύση η «θεολογία του θανάτου του Θεού». Ο «θάνατος του Θεού» είναι συνακόλουθος του θανάτου της ελπίδας στον άνθρωπο, «θάνατος του Θεού» σημαίνει νέκρωση της σχέσης του ανθρώπου με τον Θεό. Εκεί οδήγησε ο «αδιαφορισμός» του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Ο Θεός μένει, όπου σώζονται θεϊστικές τάσεις, αλλά ως υπόθεση της διανοίας, ενώ χάνεται η υπαρκτική σχέση του ανθρώπου μαζί Του. Γι’ αυτό ο «δυτικός» άνθρωπος ερωτά: Γιατί ο Θεός επιτρέπει να πεινούν οι άνθρωποι, να νοσούν και να πεθαίνουν; Οι Έλληνες άγιοι Πατέρες όμως αναζητούν την αρχή του κακού όχι στον Θεό, αλλά στον κόσμο και τον άνθρωπο. Ένα από τα σημαντικότερα έργα του Μ. Βασιλείου είναι το «Ουκ έστιν αίτιος ο Θεός των κακών», συνεπώς και της θλίψεως και του πόνου. Ο Θεός δίνει τις προϋποθέσεις υπέρβασης του κακού, θέτοντας μια τάξη στην κτίση. Ο άνθρωπος όμως καταλύει αυτή την τάξη και εσωτερικά, στην ίδια την ύπαρξή του, και εξωτερικά, στη φύση. Ο Θεός δεν είναι ο αίτιος του θανάτου, διότι «θάνατον ουκ εποίησε». «φθόνω διαβόλου εισήλθε θάνατος εις τον κόσμον». Η μόλυνση του περιβάλλοντος, πηγή τόσων νόσων, η αδικία και εκμετάλλευση, πηγή της οικονομικής ανισότητας στον πλανήτη, η αισχροκέρδεια και πλεονεξία, που κάνει το έργο φυσικών φαινομένων (π.χ. σεισμών) εξολοθρευτικό, δεν είναι έργα του Θεού, αλλά έργα του ανθρώπου. Ο Θεός δεν ενεργεί δικαστικά και αστυνομικά, για να επιμερίζει ποινές και ευθύνες ή να ζητεί ικανοποίηση από τον άνθρωπο. (Κεντρική διδασκαλία της δυτικής θεολογίας είναι η θεωρία περί Satisfactio: ο Θεός σταυρώνει τον Υιό του, για να ικανοποιηθεί από τον άνθρωπο η δικαιοσύνη του, που προσεβλήθη από την ανθρώπινη αμαρτία). Ο Θεός των Αγίων μας ενεργεί στην ιστορία θεραπευτικά και σωστικά. Όλο το έργο της σωτηρίας είναι καρπός της αγάπης Του («Ούτω γαρ ηγάπησεν ο Θεός τον κό¬σμον, ώστε τον υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν (θυσίασε)… ίνα σωθή ο κόσμος δι’ αυτού»· (Ιωάν. 3. 16). Ο Θεός μέσα στην ανιδιοτέλειά του κάνει τα πάντα «δι’ ημάς τους ανθρώπους και διά την ημετέραν σωτηρίαν» και «τα πάντα προσίεται, ίνα σώση τον άνθρωπον». Να τον απαλλάξει δηλαδή από κάθε μορφή κακού.

3. Οι Αγιοί μας, όπως ο άγιος Γεράσιμος, στρέφουν τον άνθρωπο στον εαυτό του και στο βάθος της συνειδήσεώς του. Όπως έλεγε πάλι ο Ντοστογιέφσκυ, «ο άνθρωπος φταίει για όλα», διότι στην ατομοκρατία της πτώσης του νεκρώνει την αγάπη και τη φιλανθρωπία του (την Μitmenschlichkeit, όπως λένε οι Γερμανοί). Νέκρωση της αγάπης είναι κυρίως η μεταβολή της σε ιδιοτέλεια στο προσωπικό συμφέρον. Να βλέπει κανείς τον Θεό και τον συνάνθρωπο ως μέσο εκμετάλλευσης για την προσωπική ωφέλεια και ευδαιμονία. Δεν είναι περίεργο, ότι στο επίκεντρο του αλλοτριωμένου χριστιανισμού είναι η ζήτηση «αποτελεσματικότητας» (ωφέλειας δηλαδή) στο κάθε τι και «ευδαιμονίας» (Εδώ εντάσσονται προβλήματα. όπως τα ναρκωτικά). Η ζήτηση της απόλαυσης διευκολύνει την ανάπτυξη της αισχροκέρδειας, σε μια διαδικασία «μαύρου και φαύλου κύκλου».

Η συναίσθηση όμως της ενοχής έναντι των άλλων οδηγεί στη συνείδηση, ότι είμεθα και μείς υπόλογοι για τις αμαρτίες τους και συμμετέχουμε στην πτώση τους. Και αυτό οδηγεί στην ανάληψη υπευθυνότητας για τη δυστυχία των άλλων. Ο άνθρωπος γίνεται, έτσι, από άτομο, πρόσωπο, αποκτώντας συνείδηση της κοινωνικής του ευθύνης. Ο ατομοποιημένος άνθρωπος, μέσα στην επιλεγμένη μονότητά του, ρίχνει τις ευθύνες στους άλλους· ο άνθρωπος-πρόσωπο αναλαμβάνει τις ευθύνες για τους άλλους. Βλέπει την αμαρτία διαφορετικά· ως διασάλευση της ισορροπίας του κόσμου. Και συνειδητοποιεί την άρση της αμαρτίας ως αποκατάσταση των αυθεντικών σχέσεων με τον Θεό και τον συνάνθρωπο. Κυρίαρχο γίνεται τότε το αίσθημα της ανάγκης συμφιλίωσης με τον Θεό και όλη τη κτίση, που τη μολύνει με την κακία του. Ο ορθόδοξος μοναχός, κάνοντας τις βαθειές μετάνοιές του, φιλεί τη γη και την ποτίζει με τα δάκρυά του, ζητώντας της συγγνώμη, που τη μολύνει με τις αμαρτίες του, έστω και αν δεν είναι όλες δικές του.

Αυτός είναι ορθόδοξα ο λυτρωτικός πόνος. Ο πόνος που οδηγεί στη μετάνοια. Ανανοηματοδοτείται, έτσι ο πόνος και αποκτά λυτρωτική δύναμη. Διότι δίνει δύναμη για μεταστροφή. Γι’ αυτό έλεγε ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος: «Πληγή -κάθε κτύπημα της ζωής- τοις ευ φρονούσι μάθημα γίνεται· και κρείσσων ευημερίας κακοπάθεια». Δεν είναι κάποια μορφή μαζοχισμού, αλλά η συνείδηση του διδακτικού και αφυπνιστικού χαρακτήρα του πόνου. Με τη μετάνοια και την καταξίωση της αγάπης σε ανιδιοτέλεια, μεταμορφώνεται και ο πόνος σε χαρά. «Η λύπη ημών εις χαράν γενήσεται» (Ιωάν. 16, 20). Έτσι, μετατίθεται με τη Χάρη του Θεού ο άνθρωπος και ενδοϊστορικά σε ένα τρόπο υπάρξεως, στον οποίο «ο Θεός εξαλείφει παν δάκρυον… και ο θάνατος ουκ έστι έτι, ούτε πένθος, ούτε κραυγή, ούτε πόνος…» (Αποκ. 21,4). Δεν πρόκειται για ουτοπία, αλλά για εμπειρία εκείνων, που μέσα από την άσκηση και τη ζήτηση θεϊκής Χάρης εισέρχονται στην ατελεύτητη πορεία της αγιότητας, καθιστάμενοι δεκτικοί της Χάρης του Θεού. Αυτοί, άλλωστε, είναι οι αληθινοί χριστιανοί, οι μεθιστάμενοι σ’ αυτόν τον τρόπο υπάρξεως.

Ο Χριστός, ως σταυρωμένη Παναγάπη, λόγω της εκούσιας συμμετοχής Του στον πόνο μας, είναι «ο ωραίος κάλλει», η ένσαρκη Ομορφιά, που σώζει μέσα από την ταπείνωση και την αγάπη Του. Ο χριστιανός μετέχοντας και αυτός εκούσια στο πάθος του Χριστού, μετέχει μέσω του πόνου του και στην αγάπη του Χριστού. Αληθινή αγάπη υπάρχει εκεί, που υπάρχει και αποδοχή του πόνου, αλλά και προθυμία να σηκώνει ο ένας τον πόνο του άλλου. Τότε και ο πόνος τού άλλου, ψυχικός και σωματικός, γίνεται ελαφρότερος, αλλά και εγώ μαθαίνω να αγαπώ αληθινά. Έτσι, με την ομορφιά της αγάπης, γίνεται παράδεισος ο κόσμος. Ο ένας, δηλαδή, ζει για τον άλλο και «βαστάζει τα βάρη» του (Γαλ. 6, 2). Ο πόνος διαλύεται μέσα στην αμοιβαιότητα της αγάπης και τη δύναμη της Χάρης. Έτσι αντιμετωπίζεται και υπερβαίνεται χριστιανικά και το πρόβλημα της ευθανασίας. Όπου είναι ορατή και αισθητή η αγάπη των άλλων για τον πάσχοντα, εκεί και ο πόνος, όσο δυσβάστακτος και αν είναι, γίνεται ελαφρότερος και υποφερτός. Δεν μπορεί ποτέ να νικήσει την επιθυμία για ζωή. Έτσι κατανοώ το στίχο του δικού μας Σολωμού «γλυκεία η ζωή κι ο θάνατος μαυρίλα…».

Σ’ αυτόν τον αγώνα για την κατανίκηση του πόνου είναι στρατευμένοι και οι θεράποντες της ιατρικής επιστήμης, Γι’ αυτό ο γιατρός είναι το προσφιλέστερο πρόσωπο στη ζωή μας, μετά τη μάνα μας. Αντιμετωπίζουν δε αποτελεσματικότερα τον πόνο όχι τόσο με την επιστήμη τους, αλλά με την αγάπη τους. Νικούν και αυτοί, λοιπόν, τον πόνο με την αγάπη τους.

(Πρωτοπρ. Γεωργίου Δ. Μεταλληνού, «Δοκίμια Ορθόδοξης Μαρτυρίας», εκδ. Άθως, σ. 217-225)

(Πηγή ηλ. κειμένου: pemptousia.gr)

[1]Γιανναράς Χρήστος: Το αίνιγμα του κακού” , Εκδόσεις Ίκαρος

Ήταν Οκτώβρης του 1979, μόλις είχα αποχωριστεί το ΝΟVA στη Νέα Υόρκη, το αγόρασε ο αδερφός της Λίτσας και ήρθα στο Αννόβερο στον Βασίλη Καούνη για να σε αγοράσω. Σε προτίμησα σαν το πιο ασφαλές και γερό για την οικογένεια. Πες πως ήταν κι ο Volvo dealer o Hans Joachim Eichler ένας σωματώδης μεσήλικας που με έπεισε. Σε αγόρασα για 14.065,74 γερμανικά μάρκα.

Όλα γερνούν και αποσύρονται σιγά κι αθόρυβα. Κανείς δεν τα προσέχει κι όμως κουβαλούν μια ατέλειωτη ιστορία μέσα τους

Και δεν έπεσα έξω, γεράσαμε μαζί αγάπη μου!

Βέβαια ήρθαν στιγμές που μου έβγαλες την ψυχή. Θυμάσαι το ιστορικό μας ταξίδι τον Ιούλη του 1981 έξω από την Αγκώνα; Ξέμεινες από το albero di transmissione μολονότι σε είχα προηγουμένως πάει για γενικό έλεγχο στου Σαρακάκη. Τα λάστιχα της βάσης πάνω στα οποία στηριζόταν η μηχανή ήσαν φθαρμένα(;) μου είπε ο Ιταλός που σε μετέφερε στην Catholica.  Τα έφτιαξε κακήν κακώς και δυο μέρες μετά ξεκινήσαμε με τη Γωγώ για την Αυστρία. Οδηγούσα από το πρωί μέχρι τις 7 το δειλινό, δεν άντεχα άλλο από την κόπωση. Καταφύγαμε σε ένα αστυνομικό τμήμα και η αστυνομία μας υπέδειξε την frau και το μοτέλ της. Μείναμε καθ’ όλη την περίοδο του Συνεδρίου. Ήταν το 3^ο Συνέδριο Παγκόσμιας Ψυχιατρικής. Τότε που ο μακαρίτης ο δάσκαλός μου ο Στεφανής, ανακηρύχθηκε ομόφωνα πρόεδρος του World Psychiatric Association διαδεχθείς τον Γάλλο. Πήγαμε και στη βραδινή δεξίωση στο Hoffburg το παλάτι της Σίσσης και του ευχηθήκαμε συγχαρητήρια. Πόσο νέος και περιχαρής ήταν τότε!

Στο γυρισμό μου την έκανες πάλι· έξω από τη Ρώμη διαλύθηκε για άλλη μια φορά το albero. Η ζέστη αποπνιχτική. Ήταν η δεύτερη φορά που πέρναγα απ’ έξω από τη Ρώμη ante portas. Σαν τον Αννίβα, χωρίς να δω την επτάλοφη πόλη  των ονείρων μου. Η πρώτη ήταν όταν σε έφερα δρόμο δρόμο από το Αννόβερο στο Τυρόλο και από την Ιταλία έως το Μπάρι με τελικό προορισμό την Πάτρα.

Τα παιδιά και ιδίως ο γιος χάρηκαν από το λαμπρό πράσινο χρώμα σου κι ας το γρατσούνισε η περιπτερού στην πόρτα επίτηδες από κακία.

Τελικά αντικαταστήσαμε για 2^η φορά το albero αφού περάσαμε μια φρικτή βραδιά σε ένα ξενοδοχείο προαστιακό της κακιάς ώρας ιδροκοπώντας και ξεφυσώντας όλη τη νύχτα από τη χόβολη. Τόση ζέστη έκανε, καύσωνας στη Ρώμη ή μάλλον έξω από τη Ρώμη.

Ήταν τότε που το έβαλα πείσμα να πατήσω την Ρώμη έτσι κι αλλιώς.

Την ημέρα που έφτασα Πάτρα ο αδερφός μου παντρευόταν στην Αθήνα. Θυμάσαι; Ήμουν κατάκοπος και δεν πήγα στο γάμο,  απλά τηλεφώνησα και τους ευχήθηκα.

Με είχαν εξαντλήσει οι τεχνικές βλάβες σου και μάλιστα το γεγονός ότι ο Σαρακάκης δεν αναγνώρισε την ευθύνη του κι ας του έδειξα τον στραβωμένο κυρίως άξονα και τα φαγωμένα λάστιχα. Ήμουν ένας άτυχος καταναλωτής. Άσε που μου είχε εξ αρχής πει ότι δεν αναγνωρίζει τη μονοετή εγγύηση γιατί είχα αλλάξει τα πρώτα λάδια σου στην Πάτρα κι όχι σ’ αυτόν. Κακοτυχία κι εκεί.

Από τότε δεν ξαναρρώστησες Volvaki μου. Θυμάσαι μόνο που γλίστρησες από τη ζέστη όταν πάτησα φρένο στην Έλληνος Στρατιώτου και πέσαμε πίσω από το Fiat Stylo και του διέλυσες το πορτ-μπαγκάζ;

Ήσουν πάντα γερό κι ακμαίο. Δεν ξαναχάλασες ποτέ μέχρι τα βαριά σου γεράματα το 2019 οπότε έγινες 40 χρονών και έφτασε η ώρα σου να εγκαταλείψεις την τελευταία σου κατοικία και ν’ αποσυρθείς…

Όμως οι αναμνήσεις είναι ατέλειωτες, όπως όταν έκλεισα τα δάκτυλα του γιού στη δεξιά πόρτα κι ευτυχώς ήταν εύπλαστα και ευλύγιστα σαν  από λάστιχο και δεν έπαθαν ζημιά. Ακόμη κι όταν η Γωγώ μου έκλεισε τον αντίχειρα πάλι στη δεξιά πόρτα.

Θυμάσαι τότε που η Τότα σε οδήγησε εκείνο το καλοκαιριάτικο δειλινό του 85 στο Καβούρι και σ’ έριξε στη θάλασσα; Όμως δεν φοβηθήκαμε, μπήκα μέσα και παρά την βρεμένη άμμο στην οποία σε βύθισε σ’ έβγαλα ατόφιο από τη θάλασσα.  Στο ίδιο μέρος ενώ επιστρέφαμε στη Βολάντζα με τα παιδιά πίσω με τη μάνα μπροστά έκανα όπισθεν για ένα καρπούζι και έγινε το ατύχημα. Το αμάξι πίσω σου σταμάτησε κι ένας χωρικός χωρίς οδηγητική πείρα έπεσε επάνω στο σταματημένο αμάξι πίσω μας και αφού το κτύπησε λίγο στο αριστερό φτερό εκτοξεύτηκε σ’ ένα χωράφι αριστερά και σταμάτησε προσκρούοντας σ’ ένα κορμό ελιάς. Stupid accident όπως τα περισσότερα που συμβαίνουν στην Ελλάδα, ευτυχώς χωρίς τραυματίες τούτη τη φορά.

Έκτοτε ουδέν, ακόμη κι όταν μέσω Lugano πήγαμε εκείνη τη βροχερή νύχτα στο μοναστήρι του Marienburg σιμά στον πλωτό Μοσέλα, για το σεμινάριο που ο Αλέκος ο Κοσμόπουλος μας υπέδειξε ώστε να συναντήσουμε τον αγαπημένο δάσκαλό του κι εμπνευστή του στην Σχερσιοδυναμική θεωρία, τον Carl Rogers. Και τούτη τη φορά δεν περάσαμε από τη Ρώμη. Που να ήξερα ότι θα ερχόταν καιρός που θα έμενα βδομάδες στη Ρώμη και θα τη γύριζα με τα πόδια μέρα νύχτα, με τον Will Durant τόμος Αναγέννηση, στη μασχάλη.

Ύστερα ήρθε το ταρακούνημά σου στο χωριό, νόμιζα πως μας κούναγαν τα παιδιά κι όμως έπεσα έξω, ήταν ο ισχυρός σεισμός που σάρωσε την Καλαμάτα εκείνο το αυγουστιάτικο βράδυ. Μετά έπιασες φωτιά με την Τότα μέσα και ξεροψήθηκε το καπό σου, αλλά ευτυχώς έξω από την πυροσβεστική υπηρεσία του λιμανιού που επέμβηκε ακαριαία και σώθηκες, θυμάσαι;

Το σημάδι της φωτιάς σε στιγμάτισε ανεξάλειπτα όπως τόσα άλλα…

Και τώρα Volvaki μου μένεις μόνο, ακίνητο, αποξενωμένο χωρίς πινακίδες από το 2012, και ρημάζεις από τον καυτερό ήλιο του καλοκαιριού και τη βροχή του χειμώνα με φανερά τα ίχνη των γηρατειών επάνω σου περιμένοντας την απόσυρση.

Τόσοι άνθρωποι που διάβηκαν το κατώφλι σου, όλοι κάτι άφησαν και κάτι πήραν από σένα, τόσες αναμνήσεις σαν να βλέπω ξανά τα παιδιά να μεγαλώνουν μέσα σου και να γίνονται ενήλικες γυναίκες και άνδρες, να μπαινοβγαίνουν τα εγγόνια στους άφθονους χώρους σου, και το χρυσαφί σαλόνι σου, κι εγώ να γερνάω δίπλα σου. Ένα δάκρυ κυλάει, το αξίζεις  Volvaki μου, γεράσαμε μαζί μικρό μου 343 DL!

4/6/2019

Ευαγγελάτος Γεώργιος