Έχει περάσει η εποχή, μάλλον ανεπιστρεπτί, όπου ήσουν ότι δηλώσεις, όπως έλεγε ο Τσαρούχης, ένας αναρχοαυτόνομος αυτοπροσδιορισμός, δηλωτικός, σήμερα, αντικαθεστωτικού φρονήματος. Επειδή οι κρατούντες θέλουν να προσδιορίζουν αυτοί ποιος είσαι, κρίνοντας πράξεις και ιδέες κατά το γούστο τους. Ατρόμητοι ενώπιον του γελοίου οι κυβερνώντες και κομματικοί του ΣΥΡΙΖΑ κατηγόρησαν τους διαδηλωτές-ψηφοφόρους τους ότι είναι φασίστες.

Στη Γαλλία, πρώτοι, κατηγόρησαν τη Λεπέν, με το επιχείρημα «κινδυνεύει η Δημοκρατία». Στο ευρωιερατείο γενίκευσαν εναντίον κάθε αντιφρονούντα (Όρμπαν, Σαλβίνι) και στην Αθήνα πιθήκισαν, ως συνήθως, τις διδαχές εξ Ευρώπης. Ελλείψει κομμουνιστών έβγαλαν από τη ναφθαλίνη τον φασισμό. Σύμφωνα με το δόγμα των ελίτ, «είσαι αυτό που λέμε εμείς ότι είσαι». Αλλιώς είσαι στιγματισμένος, ρυπαρός και απόβλητος.

Για όσο καιρό το καθεστώς εξασφάλιζε το τυπικό «ψωμί και ελευθερία» μπορούσε να επιβάλλει την άποψή του χωρίς πρόβλημα. Η άνοδος των αντισυστημικών δυνάμεων στην Ευρώπη φανερώνει την αδυναμία του καθεστώτος να εξασφαλίσει αυτό που έχει υποσχεθεί: δημοκρατία, ευημερία και ασφάλεια. Η πτώχευση της δημοκρατίας, η εκτεταμένη διαφθορά, η περιφρόνηση της λαϊκής ψήφου, και η ανασφάλεια από την επιταχυνόμενη φτώχεια ταυτόχρονα με τη ραγδαία αύξηση της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης, είχαν συνέπειες.

Το μοιραίο λάθος!

 
Ο κόσμος έπαψε να είναι υπάκουος. Το κρίσιμο είναι ότι όλο και περισσότεροι έπαψαν να φοβούνται το σκιάχτρο του φασισμού που οι ελίτ κουνάνε εμπρός του. Βλέπει ο κόσμος ότι αυτοί που φωνάζουν «λύκος στο μαντρί» είναι αυτοί που ουρλιάζουν μέρα μεσημέρι με προληπτικές συλλήψεις στην Ελλάδα μην τυχόν και ενοχληθούν οι κυβερνώντες ή με την ασυγκράτητη βία των «δυνάμεων της Τάξης» εναντίον των διαδηλωτών στο Παρίσι.
Μετά την πτώση του κομμουνισμού εξαφανίστηκαν ουσιαστικά οι διαφορές των κομμάτων.

Η παγκοσμιοποίηση, ως όχημα διάδοσης και επικράτησης της ηγεμονίας των ΗΠΑ, εξομοίωσε τις πολιτικές των κομμάτων. Οι ελίτ έσπρωξαν τα πράγματα στα άκρα μεθοδεύοντας διαδικασίες προεπιλογής των στελεχών που θα ήταν επιτρεπτό να διεκδικήσουν την ηγεσία των κομμάτων και των χωρών. Έτσι ο κόσμος λέει «όλοι ίδιοι είναι». Για να γίνεις αρχηγός δεν αρκεί να εκλεγείς από το κόμμα.

Περνάς από τη Λέσχη Μπίντελμπεργκ, (σ.γ.: και από τη μασονική Στοά) από δημόσιες και άλλες, λιγότερο γνωστές επαφές, δίνεις εξετάσεις σε πολλούς, τυπικά αναρμόδιους. Ο Φρανσουά Φιγιόν, πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας, καθόλα δεξιός, έκανε το μοιραίο λάθος να αποκαλύψει ότι «μας κυβερνάει η Μπίντελμπεργκ» (αναφέρθηκε στο γαλλικό ιστολόγιο agora vox). Έκτοτε τον σέρνουν, με τη γυναίκα του, σε δίκες με διάφορες κατηγορίες, ανάλογης αντικειμενικότητας με αυτές που συνέτριψαν τον Στρος-Καν.

Ο κόσμος αφυπνίζεται

 
Τρία σημεία σημαδεύουν την πορεία σταδιακής αφύπνισης του κόσμου, αλληλένδετα:
Το πρώτο σημείο ρήξης είναι ότι ο κόσμος απαλλάσσεται σταδιακά, αλλά με σημαντική επιτάχυνση, από το φόβο που διοχετεύουν οι ελίτ ότι θα επέλθει καταστροφή αν αλλάξει το καθεστώς.

Το δεύτερο σημείο είναι ταυτόχρονα προϋπόθεση αλλά και συνέπεια του πρώτου. Ο μίτος βρίσκεται στη συνειδητοποίηση ότι τα κόμματα και οι ηγεσίες μοιάζουν σαν ομογάλακτα αδέλφια για τους λόγους που έχουν ήδη αναφερθεί. Ανεξάρτητα από τις ιδεολογίες που ισχυρίζονται ότι έχουν και ακολουθούν.

Οι σοσιαλιστές και σοσιαλδημοκράτες καταρρέουν επειδή προτείνουν τις ίδιες, νεοφιλελεύθερες, πολιτικές με τη Δεξιά και την ίδια στάση υποταγής στις ΗΠΑ. Οι Γερμανοί σοσιαλδημοκράτες δεν καταρρεύσαν όταν έκαναν, παλιά, κυβέρνηση με τους χριστιανοδημοκράτες επειδή διατηρούσαν πολιτική αυτονομία. Τώρα εξομοιώθηκαν, υπηρέτησαν την ίδια πολιτική και συντρίβονται. Ζημιώνοντας και την ισορροπία του Συστήματος.

Ο θρίαμβος της κυρίαρχης ελίτ

 
Το τρίτο σημείο, κρίκος στην ίδια αλυσίδα, είναι ότι ο θρίαμβος της κυρίαρχης ελίτ, δηλαδή ότι αφομοίωσε και ισοπέδωσε κάθε διαφορετική φωνή, έγινε επιθανάτιος ρόγχος. Ο μόνος πραγματικός, όχι φανταστικός αλλά με υλική υπόσταση, εχθρός είναι η ίδια της η ύπαρξη. Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές και η εθελούσια υποταγή στις ΗΠΑ οδηγούν στον θάνατο, το δικό της και της κάθε χώρας όπου επικρατεί. Με υπόδειγμα τον Μακρόν και φυσικά τον ΣΥΡΙΖΑ.

Υπάρχει και τέταρτο σημείο. Η ιστορική Αριστερά έχει πάψει να είναι ορατή, εναλλακτική δύναμη, επί του παρόντος. Απομένουν, λοιπόν, δεξιές δυνάμεις ως απειλή εκ των ένδον, όπως ο Σαλβίνι και η Λεπέν ή πολιτικά ακαθόριστες, όπως οι 5 Αστέρες. Για τη δημιουργία μιας διαδοχής. Άγνωστης. Ενδεχομένως και απροσδόκητης.

Τώρα αυτό που λέμε Δεξιά δεν είναι πια συμπαγές, ίδιο με αυτό που ξέραμε. Η τομή, ατελής αλλά υπαρκτή, χωρίζει αυτούς που εναντιώνονται στην Παγκοσμιοποίηση και την αμερικανική ηγεμονία από όσους υπερασπίζονται την αυτονομία του Έθνους και του Κράτους. Άλλη Δεξιά υποστηρίζει το παλαιό καθεστώς της ομάδας των Κλίντον/Ομπάμα. Και άλλη Δεξιά, πολιτικά και ταξικά, φλερτάρει με τον Τραμπ (σ.γ.: ο οποίος σήμερα απηλλάγη από τις κατηγορίες που του προσήψαν οι δημοκρατικοί για συνεργασία με τη Ρωσία κλπ) έως τον Ιταλό Σαλβίνι, τον Μαγυάρο Όρμπαν, τη Γαλλίδα Λεπέν. Ούτε εθνικιστές είναι, ούτε φασίστες, όχι τουλάχιστον όπως τους περιγράφουν οι Βρυξέλλες που δεν τολμούν να χαρακτηρίσουν ομοίως τον Τραμπ. (Σ.γ.: ο οποίος σήμερα απηλλάγη από τις κατηγορίες που του προσήψαν οι δημοκρατικοί για συνεργασία με τη Ρωσία κλπ).

Ωστόσο, το πρόβλημα αυτών δεν διαφέρει ριζικά από όλων των άλλων, δεξιών και αριστερών. Δεν έχουν συνολική πρόταση για το αύριο. Για το μέλλον των λαών τους, των χωρών τους, το μέλλον της Ευρώπης. Οι Βρετανοί, με το BREXIT, παλεύουν μια απάντηση στο σκοτάδι. Το BREXIT είναι πείραμα, δεν είναι λύση ορατής σιγουριάς, ούτε καταστροφής, εκ των προτέρων. Οι μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες αντιστοιχούν, το πολύ, σε μια μικρομεσαία επαρχία της Κίνας (ή της Ινδίας), οι μικρές χώρες είναι χωριά. Μπορεί, άραγε, σε τέτοιες συνθήκες να βρεθεί διέξοδος για την Ευρώπη; Έγραψε ο Απόστολος Αποστολόπουλος

από το «https://slpress.gr/»

«Ο νόμος δεν μπορεί να στηρίξει το πνεύμα, ούτε να γεννήσει την επιθυμία της αρετής. Αυτή είναι δουλειά του ποιητή ή του φιλοσόφου, που πείθουν επειδή ακριβώς δεν έχουν τη δύναμη να επιβάλουν. Η δύναμη που έχει η εξουσία δεν μπορεί να νομοθετήσει ενάντια στα πάθη της ανθρώπινης καρδιάς, όσο κι αν τα πάθη αυτά απειλούν να καταλύσουν την τάξη».Σ.γ.: Γιατί τα πάθη δαμάζονται μόνο με τον αγώνα για την κατάκτηση αυτοσυνειδησίας ή επί το χριστιανικότερον, αν γίνει το υποκείμενο φορέας αγιοπνευματικός. Γεγονός που προαπαιτεί το άδειασμα του εγώ.

Το απόσπασμα είναι από τον αριστουργηματικό «Αύγουστο» του John Williams, στην πολύτιμη μετάφραση της Μαρίας Αγγελίδου («Gutenberg»). Μας προκαλεί να συνειδητοποιήσουμε ότι μπορεί, σε μια κοινωνία, να υπάρξει κάτι χειρότερο από την ανομία: Η απουσία ή η παράκαμψη του ποιητικού και του φιλόσοφου λόγου.

Ο νόμος δεν μπορεί να γεννήσει δυναμική σχέσεων κοινωνίας ούτε οι αετονύχηδες opinion makers μέτρα που να εκτιμούν την ποιότητα. Γι’ αυτό και μια κοινωνία που θέλει να σωθεί από τον εφιάλτη του εκχυδαϊσμού, τη λοιμική του αμοραλισμού και μηδενισμού, τιμά και φροντίζει τον δάσκαλο περισσότερο από τον δικαστή ή τον αστυνόμο, τον μεγάλο ποιητή περισσότερο από τον βουλευτή. Σ.γ.: Στη δική μας περίπτωση θέτει στρατιές αστυνομικών να προστατεύουν τους αμοραλιστές, δοσίλογους κι εθνοπροδότες κυβερνητικούς και μη πολιτικούς.

Στη σημερινή ελλαδική μας πραγματικότητα ο εκχυδαϊσμός έχει φτάσει στο καταληκτικό του στάδιο, τον μιθριδατισμό. Έχει γίνει αυτονόητο να μην υπάρχει πια πολιτική, μόνο εμπορία εντυπώσεων. Για να εμπορευθούν τις εντυπώσεις οι άνθρωποι της εξουσίας δέχονται και ανέχονται να γίνονται μαριονέτες των ανθρώπων του πλούτου. Σ.γ.: Βίβα Σόρος!

Δεν το θεωρούν διαφθορά, είναι ο κατεστημένος τρόπος για να κερδηθεί και ασκηθεί η εξουσία.

Κατεστημένη παντού η απόλυτη προτεραιότητα των εντυπώσεων, αποκλείει την επαφή με την πραγματικότητα. Την υποκαθιστούν τα ΜΜΕ με στρατιές από αναγκεμένους, στα όρια της λιμοκτονίας, δημοσιογράφους και ρομαντικούς (ακόμα) ή «εξαρτημένους» από το αλκοολίκι της δημοσιότητας «λογίους». Τα περιθώρια ασυδοσίας έντυπου και ραδιοτηλεοπτικού λόγου απεριόριστα, αφού στόχος σχέσεων κοινωνίας (σ.γ:και κράτους) δεν υπάρχει.

Και ο δάσκαλος; Ο δικαστής; Ο αυθεντικός ποιητής; Φυσικά στο κοινωνικό περιθώριο, διακοσμητικές φιοριτούρες ενός δήθεν σχολειού και μιας δήθεν δικαιονομίας ή ο ποιητής, της φτηνιάρικης μελοποιημένης λαϊκομαγκιάς. Όλα στο δήθεν, και ρεαλισμός μόνο η «κονόμα». Υποδειγματική κρατική αναίδεια, το εφεύρημα των «αναπληρωτών» στα σχολειά: Χιλιάδες δασκάλων που μισθοδοτούνται μόνο εφήμερα, για κάποιους μήνες κάθε χρόνο, καθηλωμένοι στο μαρτύριο της σαδιστικής αβεβαιότητας.

Όποιο κόμμα κι αν κυβερνάει, το σχολειό είναι στεγανά χρηστικό, δηλαδή ενεργά ψυχοκτόνο, συμφιλιωμένο με την προτεραιότητα του «φροντιστήριου». Μέσα σε σαράντα μόλις χρόνια, η ελλαδική κοινωνία βεβαιώνεται πρωτόγονα άγλωσση, θλιβερά ανιστόρητη, κωμικά ασυνάρτητη, μικρονοϊκά εύπιστη, εξευτελιστικά ασόβαρη. Σ.γ.:Άρα ας μην διαμαρτυρόμαστε που ξαναγίνουμε σκλάβοι όχι των Τούρκων αλλά των προτεσταντοκαθολικών δυτικών σταυροφόρων.

Οριστικά αποκομμένος ο Νεοέλληνας από τη σύνολη προγενέστερη ελληνική γραμματεία – από τον Όμηρο ως και τον Παπαδιαμάντη.

Στη ρεαλιστική ορολογία της ψυχοπαθολογίας αυτό λέγεται συλλογική παράνοια ή συλλογική μονομανής θανατολαγνεία. (Σ.γ.: ή κατά μας όπως επανειλημμένως έχουμε αναφέρει, βιώνουμε μια μανιοκαταθλιπτική στάση ζωής επί σχιζοφρενικής βάσης)..

Κομματική διαφοροποίηση της εκπαιδευτικής πολιτικής δεν υπήρξε στα σαράντα πέντε χρόνια της μεταπολίτευσης. Καραμανλισμός, Παπανδρεϊσμός και «προοδευτικός» μηδενισμός υπηρέτησαν με εκπλήσσουσα σύμπνοια τον μεθοδικό αφελληνισμό της εκπαίδευσης, συνδυασμένον με την απροκάλυπτα τεχνουργημένη υποβάθμιση και απαξίωσή της. Ωσάν να έπρεπε να πεισθούν οι πάντες ότι η ελληνική κοινωνία είναι προφανώς ανίκανη να παιδαγωγήσει τους φορείς του μέλλοντός της, και μόνο η εμπορευματοποιημένη, «ιδιωτική» παιδεία (σχολειά και πανεπιστήμια) θα το κατορθώσουν.

Η μόνη πολιτική εξαίρεση σε αυτόν τον εκβιαστικό αφιονισμό ήταν, ως υπουργός Παιδείας, η Αννα Διαμαντοπούλου. Πάλαιψε να ξαναστήσει, με στέρεη ραχοκοκαλιά και αξιοπρέπεια, το κατασπαραγμένο από τις κομματικές σκοπιμότητες ελληνικό σχολειό και πανεπιστήμιο. Για λίγο. Μόλις γεύθηκε πρωθυπουργία ο Αντώνης Σαμαράς, ανέθεσε στον Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο να υπουργήσει την Παιδεία ξεριζώνοντας, μεθοδικά και βάναυσα, κάθε επίτευγμα της Διαμαντοπούλου. (Σ.γ. η οποία όμως δεν έπαψε να συμμετέχει στην Λέσχη Μπίλντερμπεργκ και να είναι από τους σταυροφόρους της παγκοσμιοποίησης).

Η καταγραφή των κακουργημάτων του ΣΥΡΙΖΑ στην Παιδεία θα απαιτήσει πολύ χρόνο και χαλκέντερο εισαγγελέα. Η Ν.Δ. έχει τολμήσει, για τα θέματα Παιδείας, πειραματισμό: Παραμέρισε το χιλιοφθαρμένο και δωσίλογο πολιτικό της προσωπικό και τοποθέτησε στον τομέα Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων τη Νίκη Κεραμέως. Το οικογενειακό της όνομα προκαλεί σέβας και δέος, θα δικαιολογούσε ελπίδες για ριζοσπαστικές αλλαγές στοχοθεσίας και κριτηρίων ποιότητας. Δυστυχώς ως σήμερα οι ελπίδες έχουν μείνει χωρίς αντίκρισμα έργου. Η Ν.Κ. έδωσε εντυπωσιακά δείγματα ικανότητας δημόσιων σχέσεων και διαφημιστικής αυτοπροβολής, αλλά ούτε ίχνος σοβαρής μελέτης και προτάσεων για τα προβλήματα της Παιδείας, μεταρρυθμιστικής τόλμης και κριτηρίων ποιότητας.

Αρκείται στην εξομοίωση με τον πολτό της αδράνειας, της απουσίας κάθε κοινωνικού οράματος, που χαρακτηρίζει το άνευρο αυτό κόμμα. Σ.γ.: Τούτο αποδεικνύει περίτρανα πως μέσα σε ένα φαύλο είτε καπιταλιστικό είτε μαρξιστικό σύστημα, ένας ικανός και ταλαντούχος άνθρωπος αν πει να εφαρμόσει μια εμπνευσμένη πολιτική αργά ή γρήγορα θα σαμποταριστεί, θα απομονωθεί και θα εκμηδενιστεί μέχρι αποθαρρύνσεως και περιφρόνησης ή οποιαδήποτε πρωτοβουλία του.

Επιφυλλίδα του Χρήστου Γιανναρά στην εφημερίδα Καθημερινή στις 10/3/19 Τα σχόλια δικά μας.

Φυσικά και δεν θα τους περάσει γιατί υπάρχει Θεός και η πίστη των Ελλήνων είναι βαθιά ριζωμένη όχι μόνο στο συνειδητό τους αλλά και το ασυνείδητο. “Δεν μπορεί να υπάρξει λαός χωρίς την ιστορική του κληρονομιά” όπως έλεγε ο αριστερός Μάνος Κατράκης και το ένιωθε στα φυλλοκάρδια της ψυχής του.

Αυτοί οι μοντέρνοι Συριζαίοι, μια κουραστική επανάληψη του Λενινισμού-Σταλινισμού, και μια γερή προειδοποίηση του τι θα γίνει αν επικρατήσει το “ορθόδοξο ΚΚΕ” αν ποτέ πάρει την πλειοψηφία από τον αγανακτισμένο και συνεχώς προδομένο λαό, με τη φόρα του μαθητευόμενου μάγου έχουν βαλθεί, με τις ευχές των μαφιόζων συμμάχων μας να τα διαλύσουν όλα. Να χαρίσουν το μισό Αιγαίο στην Τουρκία για να μην είμαστε μοναχοφάηδες. Τι μοναχοφάηδες ρε Πανουργάκο Κοντζιά την ώρα που οι Έλληνες τρώνε από τα σκουπίδια;

Χθες το βράδυ ακούσαμε ένα παιδάκι 5 ετών, τον Γιωργάκη, που ρώταγε τον παππού του, “είδα παππού έναν άνθρωπο που έτρωγε τα σκουπίδια, τον έχεις δει κι εσύ;” Δόξα στον μεγάλο Βεζύρη Τσίπρα, δόξα και στους γενίτσαρους πασάδες του, οι οποίοι αφαιρούν το Καστελόριζο από το Αιγαίο, παραδέχονται πως η Τουρκία έχει δικαιώματα στο Αιγαίο Πέλαγος, και λίγο ως πολύ οδηγούν το καρναβαλικό τους άρμα προωθώντας το διαμελισμό της Ελλάδας από τη Θράκη, ως την Τσαμουριά, έχουν ήδη χαρίσει την Μακεδονία στους Σκοπιανούς, το λιμάνι της Θεσσαλονίκης στην περίκλειστη Βαρδάσκα, τη γλώσσα τους την αποδέχτηκαν σαν μακεδονική και με τις ελληνοποιήσεις 800.000 ξένων μεταναστών στα γρήγορα, άντε μας κάνουν και τη χάρη να δίνουν την ιθαγένεια και σε 50.000 Βορειοηπειρώτες, ετοιμάζονται οι προδότες να κερδίσουν και τις επόμενες εκλογές με τη ψήφο Πακιστανών, Λίβυων, Αλγερινών, Αφγανών και βάλε, όλο το αφάν γκατέ του Ισλάμ.

Από αυτούς ΟΛΑ ΝΑ ΤΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ

Έχει λοιπόν ή όχι δίκαιο ο πατέρας Νικόλαος Μανώλης που αποκαλεί σε ανοιχτή επιστολή η οποία αναρτήθηκε στο Hellasforce τις 28 Δεκεμβρίου, 2015 τον Πρωθυπουργό με το πιο κάτω απίθανο όνομα που προφανώς και θα μείνει στην Ιστορία. Διαβάστε τη:

ΥΠΕΜΑΡΧΙΜΟΣ και ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΣ ΙΕΡΕΑΣ λέει στον Πρωθυπουργό “Θα μείνετε ως ο Αλέξης Τσίπρας ο Κιναιδοκοπρόφιλος”.

Αξιότιμε κ. Πρωθυπουργέ

Η ψυχή μου θρηνεί και οδύρεται από τον ξεπεσμό του σημερινού Ελληνικού Κοινοβουλίου. Η καρδιά της ελληνικής Δημοκρατίας αλώθηκε από τους υποτιθέμενους εθνοπατέρες, υπηρέτες της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Κατώτεροι των περιστάσεων οι εκπρόσωποι του λαού, πρόδωσαν τα ήθη και έθιμα της φυλής μας. Ψήφισαν μια εκτρωματική διάταξη, την επέκταση του «Συμφώνου Συμβίωσης» στα ομόφυλα ζευγάρια και αλυσόδεσαν την πατρίδα μας οδηγώντας την σε ατραπούς δυστυχίας.

Διατείνονται οι νεοεποχίτες υπουργοί και βουλευτές της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ, και όχι μόνο, πως η ψήφιση του παρόντος Νομοσχεδίου, καθιστά συνεπή την Κυβέρνηση με το πρόγραμμά της. Ισχυρίζονται πως ήταν υποχρέωσή της να φέρει στη Βουλή και να περάσει κάτι που έχει υποσχεθεί στον ελληνικό λαό. Όλοι αυτοί που με ψεύδη εξαπάτησαν τον ελληνικό λαό με υποσχέσεις που ποτέ δεν κράτησαν, (σ.γ.:θυμηθείτε την κατάργηση των μνημονίων με έναν νόμο) κόπτονται και βιάζονται πώς να τηρήσουν στο ακέραιο ό,τι πρόστυχο έχουν να επιδείξουν από πλευράς ανηθικότητας και βλασφημίας απέναντι στην αγαθότητα Του Θεού.

Άμυαλες, άφρονες πολιτικές πρακτικές, ακολουθούν τη φαύλη κυβερνητική Σας διαδρομή, Εσάς του, κατά τη γνώμη μου, πρωθυπουργού με τη μεγαλύτερη επιπολαιότητα που εμφανίσθηκε ποτέ σε τούτη τη χώρα. Εμφανίζετε συμπεριφορές αδίστακτες, υβριστικές που καταπατούν τα θεία προστάγματα, τα πατροπαράδοτα ήθη και έθιμα του λαού μας, τις ευλογίες Του Θεού. Οδηγείτε τη χώρα, όχι απλά στα βράχια της οικονομικής δικτατορίας, των ολιγαρχιών της παγκόσμιας νέας Τάξης, αλλά στα χειρότερα. (Σ.γ.: Ήδη από το 2015 έδειχνε δείγματα γραφής περί του διαμελισμού της χώρας ο επάρατος ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ) Στην πραγματική κόλαση των δεινών που θα πέσουν στο κεφάλι κάθε Έλληνα. Δυστυχώς η δυστυχία που απειλεί να πέσει στην πατρίδα μας είναι άνευ προηγουμένου. Θρηνεί η καρδιά μου για την καταστροφή που πλησιάζει. Η ιστορική καταστροφή των Σοδόμων και Γομόρρων, εξαιτίας της επικράτησης εκεί της βαρύτατης αμαρτίας του κιναιδισμού, της ομοφυλοφιλίας, θα αποτελεί απλά μία καταστροφή μικρού μεγέθους μπροστά σε αυτήν που θα μας πλήξει στο άμεσο μέλλον. Διώξατε κ. Τσίπρα την Χάρη Του Θεού από την Ελλάδα και φέρατε τον Διάβολο να κυβερνήσει.

Οι ιδεολογικοί πρόγονοί Σας, (σ.γ.:σταλινοφασίστες) βλάσφημοι αρνητές Του Θεού και του Νόμου Του, πρόδρομοι του αντιχρίστου, όπως ο Αντίοχος ο Δ΄ ο επιφανής, ο Νέρωνας, ο Ιουλιανός ο Παραβάτης, ο Κωνσταντίνος ο Ε΄ ο κοπρώνυμος, θα υστερούν ¨ποιοτικά¨ από την εξοχότητά Σας. Εσείς κινδυνεύετε να μείνετε στη συνείδηση του λαού και της Ιστορίας ως ο Αλέξης Τσίπρας ο Κιναιδοκοπρόφιλος.

Παρακαλώ Τον Χριστό και Την Παναγία να Σας φωτίσουν πριν είναι αργά για Σας και το Έθνος μας. Πριν φτάσετε στα έσχατά Σας, απελπισμένος από τις αντίθεες επιλογές σας.

Μετά Τιμής
Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης

ΠΗΓΗ: ΚΑΤΑΝΥΞΙΣ https://hellasforce.com/2017/10/15/%cf%85%cf%80%ce%b5%ce%bc%ce%b1%cf%87%ce%b9%ce%bc%ce%bf%cf%83-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b4%ce%b9%cf%89%ce%ba%ce%bf%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%bf%cf%83-%ce%b9%ce%b5%cf%81%ce%b5%ce%b1%cf%83-%ce%bb%ce%ad%ce%b5/

Τον Δημήτρη Κολλάτο τον γνώρισα μια από τις καλές εποχές όταν ξεσκέπαζε σκάνδαλα κληρικών και πολιτικών στο θέατρο της Χρήστου Λαδά.Μας συνέδεσαν έκτοτε πολλά, τόσο προσωπικά, όσο και πολιτικές αντιλήψεις. Οι τελευταίες μάλιστα ήσαν ταυτόσημες, τόσο ώστε κάποτε να γίνω εκλογικός αντιπρόσωπος του κόμματος που είχε ιδρύσει στις βουλευτικές εκλογές.

Αυτό έγινε η αιτία να με χουγιάξει ο πιο αγαπητός μου δάσκαλος στην ιατρική. Όμως ακολούθησα τη συνείδησή μου και όπως συζητούσα με έναν γνωστό μου σήμερα το πρωί, όταν του απαριθμούσα πόσες φορές είχα θέσει υποψηφιότητα στις βουλευτικές εκλογές, φυσικά ανεπιτυχώς, μου είπε το σωστό λόγο της γενικής μου αποτυχίας. “Είσαι τίμιος και χαλάς την πιάτσα. Δεν πουλάει το είδος σου!” Δεν ξέρω αν αυτό το συμπέρασμα είναι αναγνώριση, επιβράβευση ή φάσκελο γιατί είμαι, ήμουν και θα παραμείνω ένας ονειροπόλος ουτοπιστής.

Αυτό όμως δεν είναι αρκετό να με εμποδίσει να εγκαταλείψω τον αγώνα και να μην διακατέχομαι από την αγωνία βλέποντας την πατρίδα μου να διαμελίζεται και το λαό μας να γίνεται από τους ξένους σκορποχώρι και την κρατική περιουσία όσο και την ιδιωτική, να την οικειοποιούνται ξένοι δανειστές στην ουσία οι κατακτητές μας. Τότε είναι το αίσθημα της αδικίας που με καταλαμβάνει και η δίψα για την απόδοση δικαιοσύνης. Ο Δημήτρης Κολλάτος στο facebook περιγράφει απόλυτα σωστά την άμεση ανάγκη για την επιβολή του δικαίου και να αποδοθεί δικαιοσύνη στα όσα εγκλήματα διέπραξαν όλες οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης (τουλάχιστον). Δημοσίευσε την κάτωθι πρόταση προς τον ελληνικό λαό εκτός από την αφίσα που ανάρτησε στο μπαλκόνι του σπιτιού του :

ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΠΟΙΟΙ, ΒΡΙΣΚΕΤΕ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΟΥ ΝΑ ΔΙΚΑΣΤΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΟΥΝ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ, ΣΚΛΗΡΗ, ΣΑΣ ΘΥΝΙΖΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΛΕΓΑΝ ΟΙ ΛΑΤΙΝΟΙ :
“DIGNITAS DELICTUM AUGET.” Τουτέστιν
ΤΟ ΑΞΙΩΜΑ ΚΑΘΙΣΤΑ ΣΟΒΑΡΟΤΕΡΟ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ.
Η τιμωρία λοιπόν πρέπει να είναι ΜΕΓΙΣΤΗ.
Γουδήι ξανά?
ΝΑΙ και πάλι, ΝΑΙ

Δημήτρης Κολλάτος

Την αιτία την έδωσε η εκπομπή του ALFA της 9/3/2019 Πάμε Πακέτο.  Επρόκειτο για τη Βούλα υιοθετημένη κοπελιά, η οποία χρόνια έψαχνε να βρει τους πραγματικούς της γονιούς. Πάνω από όλα, μέγα λάθος ότι οι θετοί της γονείς της απέκρυπταν την αλήθεια. «Από μικρή ένιωθα πως ανήκω κάπου αλλού. Έψαχνα να βρω φωτογραφίες της μάνας μου να είναι έγκυος και δεν βρήκα. Η ηλικία της ύστερα, όταν με υιοθέτησε ήταν ήδη μεγάλη». Ομολόγησαν την αλήθεια πως δεν ήταν δικό τους παιδί, όταν ήταν παντρεμένη και έγκυος. Γι’ αυτό και έκρυβε και ακόμη νιώθει, αφάνταστο θυμό για τους θετούς γονείς της οι οποίοι σημειωτέον την μεγάλωσαν μέσα στις ανέσεις και στις ευκολίες. Ουσιαστικά έχει απομακρυνθεί από κοντά τους και διακόψει κάθε επικοινωνία, το πιο τραυματικό πλήγμα και τιμωρία που μπορεί να καταφέρει κανείς στους γέρους έστω και θετούς γονείς. Το συγκλονιστικό όμως γεγονός που καταδεικνύει πόσο δίκιο έχουν οι ψυχολόγοι και οι παιδοψυχίατροι που συνιστούν σαν κανόνα την ενημέρωση του υιοθετημένου παιδιού από πολύ μικρή ηλικία, από 3 και 4 ετών, ήταν τα όνειρα της Βούλας. «Έβλεπα πολύ συχνά από μικρή το ίδιο όνειρο· πως αναζητούσα την πραγματική μου οικογένεια. Τα τελευταία μάλιστα χρόνια είχα την αίσθηση ότι ένα από τα πιο στενά συγγενικά μου πρόσωπα δεν ζούσε. Πέθανε».

Τελικά στη διάρκεια της εκπομπής η παρουσιάστρια της αποκάλυψε ότι βρήκαν τους συγγενείς της, ζούσαν στην περιοχή Τράϊνε της Ρουμανίας, ήσαν πάμπτωχοι, λιμοκτονούσαν και μόλις γεννήθηκε η Βούλα, το 5^ο τους κατά σειρά παιδί, το μόνο που μπορούσαν να κάνουν 28 χρόνια πριν, ήταν να τη δώσουν για υιοθεσία.

 Όταν τελικά η Βούλα είδε τους συγγενείς της δεν έδειξε εντυπωσιασμένη ή ενθουσιασμένη. Είχε ήδη ενημερωθεί από την παρουσιάστρια ότι ορθά πρόβλεψε στα όνειρά της· η μάνα της είχε πεθάνει προ δεκαετίας από καρκίνο, εν ζωή ήταν ο πατέρας και τα 4 αδέρφια της. Ίσως, εικάζουμε, να κρατά στην ψυχή της ένα ποσό θυμού και μνησικακίας και προς τους γνήσιους γονείς της γιατί την εγκατέλειψαν τόσο μικρή και δεν έκαναν έκτοτε προσπάθειες να την αναζητήσουν.     

Συγκλονιστική ήταν η αντίδραση της μιας αδερφής της Βούλας, της Ιωάννας. Όταν πληροφορήθηκε από τη διερμηνέα πως ήρθε η στιγμή να δουν την χαμένη τους αδερφή. Ξέσπασε σε γοερούς λυγμούς, νόμιζε κανείς πως θα λιποθυμούσε στον καναπέ. Αποκάλυψε ότι κι αυτή έβλεπε στα όνειρά της πως αναζητούσε τη μικρότερη αδερφή της τη «Βιβή» όπως την αποκαλούσαν οι γονείς της.  Η συζήτηση για ντα περασμένα έδωσε το έναυσμα ώστε όλοι να παραδεχτούν πως η μάνα έσβησε μ’ αυτόν το καημό και την εντολή στα αδέρφια· «μην επαναπαυθείτε, ψάξετε να βρείτε την αδερφή σας!» Όταν ανοίχτηκαν οι αγκαλιές και έπεσε ο ένας στο στήθος του άλλου, περίσσεψαν τα δάκρυα και σπάνισαν τα χαμόγελα. Το πιο μεγάλο δράμα κατά τη γνώμη μας το βίωνε ο πατέρας.

Αυτό αποδείκνυε το βουβό του κλάμα και τα ατέλειωτα δάκρυα καθώς ξεχείλιζαν από τα μάτια του. Ένας αγρότης, μεροκαματιάρης άνδρας, τσακισμένος από τη σκληρή δουλειά και την κακοπέραση. Άφωνο το κλάμα, συμβατό με την οδύνη του. Σίγουρα σκεπτόταν τη μακαρίτισσα και το πικρό «ἁχ και βαχ» που τόσα χρόνια ανάβλυζε από τα πονεμένα στήθια της. Ίσως αυτό να την οδήγησε και στο θάνατο· πέθανε από καρκίνο των πνευμόνων.  Έζησε και πέθανε βυθισμένη στην πιο σκληρή οδύνη, να μην ξαναδεί το σπλάχνο της από τη μέρα που το γέννησε. Μπορεί να φανταστεί κανείς πιο αδυσώπητη τιμωρία για μια μάνα; Έτσι ξεπληρώνονται τέτοιες σκληρές αποφάσεις με πόνο, με ενοχές, με θάνατο και αίμα.

Είναι σίγουρο πως θ’ αναρωτηθούν πολλοί:

Τι σχέση μπορεί να έχει μια οικογενειακή περίπτωση φτώχιας, δυστυχίας και θανατηφόρας ασθένειας με τους τυράννους, τα παιδιά τους, τις δικτατορίες και τη συσσωρευμένη οργή από τις αδικίες και τους θανάτους των οποίων γίνονται αιτία.

Αρκεί να θυμηθούμε πως η Βούλα γεννήθηκε πριν από 28 χρόνια, δηλαδή το 1991 ήτοι δύο χρόνια μετά την επανάσταση του Δεκέμβρη του 1989, που οδήγησε στην κατάρρευση του καθεστώτος Τσαουσέσκου. Τι είχε συμβεί τότε; Το ζεύγος Τσαουσέσκου βρισκόταν σε  ταξίδι στο Ιράν όταν πληροφορήθηκαν την εξέγερση του ρουμάνικου λαού στην Τιμισοάρα. Επέστρεψαν άρον-άρον για να διαπιστώσουν ότι η εξέγερση είχε επεκταθεί και στην πρωτεύουσα. Διοργάνωσαν μια αντιδιαδήλωση στις 21 Δεκέμβρη όπου ο Νικολάι το έριξε στην παροχολογία.

Υποσχέθηκε αύξηση του κατώτερου μισθού από 2000 λέι, εκείνη την εποχή (1989) αντιστοιχούσαν σε 100 δραχμές τον μήνα, σε 2200 δηλαδή και πάλι υποσχέθηκε μισθό πείνα 120 δραχμών. Στα παιδιά έδινε επίδομα, εξαρτώμενο από τον αριθμό των παιδιών και τον μισθό των εργαζομένων γονέων 30 με 50 λέι (1,5 με 3,5 δρχ.). Όσον αφορά τους συνταξιούχους από 800 λέι ο μισθός τους θα έφθανε τα 900 λέι. Κάπου 45 δραχμές το μήνα ίσα-ίσα για να μην πεθάνουν της πείνας.

Φυσικά αυτό δεν έφθανε για να απαλύνει την οργή ενός λαού που είχε φτάσει στα όριά του. Η αντιδιαδήλωση κατέληξε σε χάος και η εξέγερση γενικεύθηκε. Πολίτες και στρατός, στρατολαός πήραν τα όπλα και άρχισαν να πυροβολούν τους εγκάθετους του καθεστώτος οι οποίοι από τους υπονόμους του παλατιού, των κυβερνητικών κτιρίων και τις στέγες, σημάδευαν και φόνευαν οποιονδήποτε ανύποπτο πολίτη έβλεπαν μπροστά τους. Όταν επισκεφθήκαμε το Βουκουρέστι το 1996 οι τοίχοι των κυβερνητικών κτιρίων ήταν ακόμη διάτρητοι από σφαίρες. Λίγες μέρες αργότερα, το ζεύγος Τσαουσέσκου μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια να ξεφύγει, συνελήφθη και ύστερα από σύντομη δίκη όπως θα δούμε στο πιο κάτω βίντεο καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε. Ο εισαγγελέας κατήγγειλε τον Νικολάι κατηγορώντας τον ότι άφησε τον λαό να πεθαίνει από το κρύο λόγω έλλειψης θέρμανσης, με μερικές ώρες φωτισμού την ημέρα, ενώ ταυτόχρονα κατασκεύαζε το προσωπικό του παλάτι και ζούσε με σκανδαλώδη πολυτέλεια ενώ ο λαός πεινούσε. Ας μην λησμονούμε ότι είχε και το φιλόδοξο σχέδιο να κτίσει ένα νέο, σύγχρονο Βουκουρέστι. Για χάρη δε αυτής της έμπνευσης ισοπέδωσε το κέντρο της πόλης, τα μουσεία της και παλιές ανυπολόγιστης ιστορικής αξίας εκκλησίες, ενώ ταυτόχρονα για να καλύψει τα τεράστια οικονομικά ελλείμματα της χώρας δανείστηκε από ξένες τράπεζες της Δύσης. Προκειμένου να ξεπληρώσει το χρέος του δανείου καταδίκασε τον λαό σε αυστηρά μέτρα λιτότητας που τον εξαθλίωσαν οικονομικά. Σ.γ.: Μας θυμίζει τίποτα αυτό;

Τέτοιες δραματικές ώρες γεγονότα σαν εκείνο, την υιοθεσία της Βούλας από Έλληνες γονείς, θάνατοι από τους ελεύθερους σκοπευτές της Securitat, βιαιότητες και κάθε είδους τρομοκρατικές πράξεις είναι αναμενόμενες. Γονείς χάνανε τα παιδιά τους και τα παιδιά τους γονείς τους. Πρόκειται για σκηνές χάους που της είδαμε κι εμείς εδώ στις 20 Ιούλη του 1974 με την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο. Μετά δε τη συμφωνία των Πρεσπών τίποτα δεν μας εγγυάται ότι η σημερινή Ελλάδα διαλυμένη από τα μνημόνια, ένα κράτος υποτελές στους Γερμανούς, με ελλείψεις στην προμήθεια όπλων, με αστυνομικά οχήματα χωρίς ανταλλακτικά, με οχήματα του ΕΚΑΒ τα περισσότερα ακινητοποιημένα,  με γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό λειψό, και άλλες φοβερές αδυναμίες στον κρατικό μηχανισμό, και στις υπηρεσίες του λόγω μηδενικής χρηματοδότησης ποιος μας βεβαιώνει ότι δεν θα ξαναζήσουμε τέτοιες σκηνές πανικού και φρίκης; Ξεχάσαμε τα Noratlas που έπεσαν από φίλια πυρά στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας;

Από την πορεία των πραγμάτων φαίνεται ότι μετά τις προδοτικές συμφωνίες τον δοσίλογων κυβερνήσεών μας, την έλλειψη προοπτικής για μια αναδιοργάνωση της οικονομίας, την μη προσέλευση σοβαρών επενδύσεων που να προάγουν την ανάπτυξη κι όχι το ατομικό συμφέρον των Γερμανών, των Κινέζων, των Γάλλων και των Αμερικανών ο αφανισμός μας λαμβάνοντας υπόψη και το τραγικό δημογραφικό πρόβλημα και τη μετανάστευση των μορφωμένων παιδιών μας στο εξωτερικό, βρίσκεται επί θύραις: Αν δεν λάβουμε έγκαιρα τα μέτρα μας, αν δεν  ξεφορτωθούμε τα μνημόνια, τη γερμανική αποικιοκρατία, την ασύδοτη κυριαρχία του ΝΑΤΟ στη γη, τη θάλασσα και τους αιθέρες της πατρίδας θα θρηνήσουμε όχι μόνο μια διαμελισμένη Ελλάδα αλλά και ανθρώπινες ζωές.  Ο Δημήτρης Κιτσίκης τα έχει προβλέψει και εμείς τα έχουμε γράψει κατά καιρούς, τι πρόκειται να συμβεί. Από κοντά κι ένας άλλος Έλληνας πατριώτης, ο Δημήτρης Κολλάτος επιμένει από το 1990 ότι η Θράκη σε λίγο αυτονομείται. Αν δεν καταργήσουμε μονομερώς το χρέος  με βάση τις διεθνείς συνθήκες και το διεθνές δίκαιο, αργά ή γρήγορα θα βρεθούμε στο μάτι του κυκλώνα σε μια βαλκανική χερσόνησο η οποία αρχίζει και πάλι να φλέγεται με τα γεγονότα του Κοσσυφοπεδίου, της Σερβίας αλλά και τους αλυτρωτισμούς του Έντυ Ράμα.

Ελπίζουμε να μην φτάσουμε σε αδελφοκτόνο διχασμό όπως συμβαίνει τακτικά σε τέτοιες περιπτώσεις στο Ελλαδιστάν με τις ευλογίες των φίλων μας και να μην περάσουμε τα ίδια με τη Ρουμανία, τη Σερβία, Κροατία, Βοσνία Ερζεγοβίνη. Όπως και να μην καταλήξουμε στην προσαγωγή σε ειδικό δικαστήριο πολιτικών που διαμέλισαν ή έβλαψαν την Ελλάδα κι έχυσαν αθώο ελληνικό αίμα. Ακριβώς όπως συνέβη με τον τύραννο Τσαουσέσκου, τον Σαντάμ Χουσείν, τον Μουσολίνι,  εξ αιτίας του συνδρόμου της Ύβρεως από το οποίο έπασχαν.

Αλλά ας δούμε το τέλος του δράματος και την επακόλουθη ΚΑΘΑΡΣΗ.

Καταδίκη και θάνατος του ζεύγους Τσαουσέσκου.

Ήταν τόση η προθυμία χιλιάδων στρατιωτών να συμμετάσχουν στην εκτέλεσή τους ώστε έβαλαν κλήρο. Αλλά ας θυμηθούμε την εκτέλεσή του από το πιο κάτω βίντεο.

Είχε τον παρόμοιο φρικτό θάνατο με τον δικτάτορα στρατηγό Ίων Αντωνέσκου που εκθρόνισε τον τότε βασιλιά Κάρολο της Ρουμανίας, τον Μουσολίνι,  τον Σαντάμ Χουσείν, τον Καντάφι και άλλους. Μόνο οι δικοί μας δικτάτορες Παπαδόπουλος, Ιωαννίδης, Μακαρέζος και Πατακός αν και καταδικάστηκαν σε θάνατο από το στρατοδικείο, τη γλύτωσαν με ισόβια και το έγκλημά τους ορίστηκε από τη δικαιοσύνη ως ΣΤΙΓΜΙΑΙΟ!!! Κι ας συνετέλεσαν όλοι τους στο διαμελισμό της Κύπρου με τον Παπαδόπουλο να κάνει πρώτος την αρχή με την αναιτιολόγητη ανάκληση της ελληνικής μεραρχίας  από την Κύπρο.

Παρόμοιες συνθήκες βιώνουμε σήμερα στην Ελλάδα ευρισκόμενοι σε κατάσταση οικονομικού αποκλεισμού  και πολιορκίας μέσα από τα τρία μνημόνια τα οποία πνίγουν το λαό ο οποίος πίστευσε και ψήφισε για μια ριζική αλλαγή που θα έφερνε ο ΣΥΡΙΖΑ. Δυστυχώς διαψεύστηκε. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα εξελιχθεί το ελληνικό δράμα σε τέτοια τραγωδία και δεν θα επαληθευθεί ο πιο πάνω τίτλος της ανάρτησης… “Η αρά του Θεού και των λαών, στα κεφάλια των τυράννων και των τέκνων τους, όταν αφαιρούν ανθρώπινες ζωές και διαμελίζουν χώρες“.

Ευαγγελάτος Γεώργιος

ΔΕ ΣΕ ΦΟΒΑΜΑΙ

Δε σε φοβάμαι κι ας μου λες,
κρατάω μαχαίρι,
έχω στα στήθια μου τους στίχους του Σεφέρη,
έχω του Γκάτσου την Αμοργό,
έχω τον Κάλβο, τον Σολωμό.
Δε σε φοβάμαι.

Δε σε φοβάμαι κι ας μου λες,
φύγε Μελίνα,
έχω έναν ήλιο φυλαχτό απ’ τη Βεργίνα,
έχω τον Όλυμπο, τον Υμηττό,
το Παλαμίδι, την κυρά της Ρω.
Δε σε φοβάμαι.

Δε σε φοβάμαι,
δε σε φοβάμαι,
με την Ελλάδα εγώ ξυπνάω
και κοιμάμαι.

Δε σε φοβάμαι κι ας μου λες,
φύγε σου λέω,
έχω μια θάλασσα αγάπες στο Αιγαίο,
έχω στην Κρήτη ένα Θεό,
ένα ακρωτήρι κι ένα σταυρό.
Δε σε φοβάμαι.

Δε σε φοβάμαι κι ας μου λες,
φύγε απ’ τη μέση,
έχω ένα δέντρο στην Επίδαυρο φυτέψει,
έχω μια ορχήστρα κι ένα βωμό,
έχω το λόγο μου τον τραγικό.
Δε σε φοβάμαι.

Από τη Μελίνα Ασλανίδου με τη βοήθεια της Αναστασίας Γ.

Μακροζωία: Το δεκάλεπτο που την εξασφαλίζει

Μια σύντομη βόλτα διάρκειας μικρότερης της μιας ώρας την εβδομάδα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο θανάτου έως και κατά 18%, σύμφωνα με νέα έρευνα

Μια σύντομη βόλτα μία ή δύο φορές την εβδομάδα αρκεί για να μειώσει τον κίνδυνο θανάτου από καρδιακή προσβολή, εγκεφαλικό επεισόδιο ή καρκίνο, σύμφωνα με στατιστική μελέτη περίπου 90.000 ανθρώπων που δημοσιεύθηκε στο British Journal of Sports Medicine.
Οι ερευνητές με επικεφαλής τον Bo Xi, καθηγητή στο Τμήμα Επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου Shandong στην Κίνα, εξέτασαν δεδομένα που συλλέγονταν ετησίως από 88.140 άτομα στις Ηνωμένες Πολιτείες μεταξύ 1997 και 2008 για τις έρευνες για τη δημόσια υγεία. Τα δεδομένα αυτά αντιστοιχίστηκαν εν συνεχεία με τους καταγεγραμμένους θανάτους μέχρι το 2011.
Τα ευρήματα της μελέτης, λοιπόν, δείχνουν ότι οι άνθρωποι που περπατούσαν ή ασχολούνταν με τον κήπο από 10 λεπτά έως μία ώρα κάθε εβδομάδα είχαν 18% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία, σε σύγκριση με εκείνους που κάθονταν συνέχεια σε έναν καναπέ.
Από δυόμισι έως πέντε ώρες μέτριας φυσικής δραστηριότητας την εβδομάδα, έστω κι αν μιλάμε για σπαστά χρονικά διαστήματα όχι μικρότερα των 10 λεπτών, οδηγούσαν σε μείωση του κινδύνου κατά 31%, ενώ για εκείνους που έφταναν τις 25 ώρες την εβδομάδα, ο κίνδυνος μειωνόταν σχεδόν στο μισό.
«Όταν μιλάμε αποκλειστικά για τις καρδιαγγειακές παθήσεις, όμως, πρέπει να πούμε ότι δεν παρατηρήθηκε κανένα πρόσθετο όφελος για όσους αύξαναν το χρόνο άσκησης από τις πέντε στις 25 ώρες», σημείωσαν οι ερευνητές.
Οι συγγραφείς, ωστόσο, αναγνωρίζουν ότι δε διαθέτουν όλοι οι άνθρωποι τόσο ελεύθερο χρόνο για σωματική άσκηση αυτού του είδους. «Οι δραστηριότητες που ανεβάζουν τους παλμούς και κάνουν την καρδιά να χτυπάει πιο δυνατά, όπως το ποδήλατο, το τρέξιμο και τα ανταγωνιστικά αθλήματα είναι πιο αποδοτικά χρονικά, σε σχέση με εκείνες που κατατάσσονται στις δραστηριότητες μέτριας έντασης», σχολιάζουν σχετικά.
Συμπερασματικά, οι επιστήμονες τόνισαν ότι πρόκειται για μια παρατηρητική μελέτη, από την οποία δεν μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα σχετικά με την αιτία και το αποτέλεσμα και ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη οι γενικότεροι περιορισμοί των ερευνών πριν καταλήξουμε σε ένα τελικό συμπέρασμα. http://trelogiannis.blogspot.com/2019

Ναι, η Ελλάς δεν είναι ποτέ πεθαμένη, είναι αιωνίως προδομένη. Το είχα συνειδητοποιήσει από τα χρόνια της Κατοχής, όταν άκουγα κι έλεγα (χωρίς να το εννοώ) το άκρως διδακτικό: «Βαριά θαμμένη, προδομένη από δειλούς προδότες γιους σου». Είναι ν’ απορεί κανείς πώς ο τόπος αυτός κι ο κόσμος που τον κατοικεί κατορθώνουν να επιβιώνουν με τόση παραγωγή προδοτών.

Μπορεί κατά την αρχαιότητα να νικήσαμε κατ’ επανάληψη τους Πέρσες στα πεδία των μαχών και διά του Αλεξάνδρου να διαλύσαμε την αυτοκρατορία τους, ωστόσο είναι χρέος τιμής να ομολογήσουμε ότι στη διάρκεια αυτών των πολέμων, που κράτησαν δύο αιώνες, ουδείς Πέρσης επρόδωσε την πατρίδα του για να προσχωρήσει και να πολεμήσει στο πλευρό των Ελλήνων. Αντίθετα, στο πλευρό των Περσών, είτε ως προδότες, είτε ως μισθοφόροι, επολέμησαν αναρίθμητοι Έλληνες.

Σήμερα αυτό που καταλογίζεται ως γενική -αλλά μη ομολογημένη- διαπίστωση είναι πως ο Έλληνας προδίδει την ιστορία του, που σημαίνει ότι προδίδει τον εαυτό του. Διότι η Ιστορία δεν είναι τίποτε άλλο παρά η ιστορία του εαυτού μας στο χθες, η ιστορία αυτών που μας γέννησαν. Σήμερα το ελληνόπουλο μέσα στον χώρο της Ιστορίας νιώθει σαν έλληνας τουρίστας σε βουδιστικό ναό της Βιρμανίας. Γνωρίζει ο νέος βλαστός μας την Ιστορία του αμυδρά, «ρεπουσικά». Στο περίπου, στο «έτσι κι έτσι». Στο πνεύμα του έχει εμφυτευθεί επιτηδείως μια σύγχυση, ένα είδος ζάλης. Και λέγω το «επιτηδείως εμφυτευθεί» διότι η διδασκομένη στο σχολείο Ιστορία έχει γραφτεί για να δημιουργήσει στο μυαλό του παιδιού ένα καλειδοσκόπιο, έτσι που το παιδί να μην μπορεί να ξεχωρίσει τίποτα: Ούτε το 1821 από το 1940. Οι Γάλλοι έχουν πολλούς όρους για να εκφράσουν την έννοια της προδοσίας. Προκειμένου για τον προδότη της πατρίδας χρησιμοποιούν την έκφραση traitre a sa patrie. Είναι η κορυφαία στιγμή του ανθρώπινου ξεπεσμού.

Επανερχόμενος στους Γάλλους -και μη, παρακαλώ, μου επικολληθεί και η ταμπέλα του ξενομανούς- θα ‘θελα να θυμίσω μια ωραία φράση που χρησιμοποιούν για να δηλώσουν τη λεηλασία, το διαγούμισμα οίκου περιφανούς: tout y est au pillage = όλα εκεί είναι προς διαρπαγή. Όλοι εκεί κλέβουν. Με αυτό δεν θέλω να υπαινιχθώ ότι το εν λόγω «pillage» αφορά στον δημόσιο κορβανά, στις λεγόμενες ΔΕΚΟ, επιχειρήσεις κοινής ωφελείας, κοινοτικά προγράμματα. Loin de nous. Άπαγε! Εννοώ το κλέψιμο που γίνεται εις βάρος της εθνικής ιστορίας μας. Δεν έχει μείνει λίθος επί λίθου. Εθνική Τράπεζα θέλουμε να έχουμε. Εθνική ποδοσφαίρου, καλαθοσφαίρισης, άρσεως βαρών έχουμε, μόνον εθνική Ιστορία δεν θέλουμε να έχουμε. Γιατί κάποιοι αποφάσισαν ότι δεν πρέπει να είμαστε έθνος. Λες και το έθνος κάνει κακό στην υγεία, όπως τα τσιγάρα «Έθνος», που τον παλαιό καιρό τα κάπνιζα μανιωδώς. Ίσως γι’ αυτό μου κόλλησαν τη ρετσινιά του… εθνικιστή!

Σήμερα δυστυχώς στην πατρίδα μας, που λίγοι επιμένουν να τη λένε πατρίδα, για να ορθοτομείς τον λόγο πρέπει να λιβελογραφείς. Λυπάμαι που άνθρωπος ευαίσθητος, όπως εγώ, αναγκάζομαι συχνά πυκνά να χρησιμοποιώ λόγο σκληρό. Δεν μπορώ, όμως, να κάνω αλλιώς. Νιώθω δύσπνοια μέσα σ’ αυτή την ατμόσφαιρα της γενικής καταπτώσεως. Η λέξη merde, χάρη στον Καμπρόν, δοξάστηκε στο Βατερλώ και ταπεινώνεται σήμερα στην Ελλάδα, διότι ανεπιτρέπτως παρομοιάζεται η πολιτική και πνευματική μας ζωή με το merde, που είναι, ίσως, κάτι ανώτερο.

Λυπάμαι που χρησιμοποιώ το λεξιλόγιο αυτό. Αλλ’ ομολογώ ότι η αισχρολογία είναι πλέον προϋπόθεση για την ακριβολογία. Δυστυχώς, για να ακριβολογεί κανείς σήμερα πρέπει να αισχρολογεί. Το αισχρό δεν περιγράφεται με κομψές αλλά με αισχρές εκφράσεις. Πώς αλλιώς να εκφραστεί κανείς όταν βλέπει παντού γύρω του, πάνω του, να κυριαρχούν η αισχρότητα, η αγριότητα και η αχρειότητα; Αν στρέψουμε το βλέμμα μας προς την πολιτική, αυτομάτως έρχεται στη γλώσσα μας η λέξη του Καμπρόν. Συνήθως ο κοσμάκης λέει πως οι πολιτικοί μας «τα έκαναν σκ…». Λάθος! Δεν τα έκαναν σκ… Ήσαν σκ…!

Εμφανίζονται κάθε φορά σαν Ηρακλής, που θα καθαρίσουν την κόπρο του Αυγεία, αλλ’ όταν εισέρχονται στον στάβλο δεν αφαιρούν προσθέτουν. Λυπάμαι, αλλ’ η εικόνα την οποία προσφέρει η μεταπολιτευτική Ελλάδα είναι εικόνα ακάθαρτης Βεσπασιανής.

Όταν προ εικοσαετίας περίπου εμφανίστηκα για πρώτη φορά στην τηλοψία εν μέσω δύο πολιτικών ογκολίθων, εδήλωσα πως η λεγόμενη δημοκρατία μας κινδυνεύει να ηττηθεί σε θέματα ηθικής από τη δικτατορία. Όντως, ηττηθήκαμε. Ασχέτως αν οι ρωγμές στο πολιτικό σύστημα έγιναν πιο έντονες εξαιτίας της δικτατορίας, που με την απρόσμενη πτώση της μας έφερε απροσδοκήτως στα… ίδια.

Είχα τότε δηλώσει (και αυτό δημοσιεύθηκε σε πολλές εφημερίδες) ότι οι πολιτικοί διατρέχουν τον κίνδυνο να μεταβληθούν σε έμψυχα πτυελοδοχεία. Σήμερα δυστυχώς αυτό επιβεβαιώνεται από ειδικές μετρήσεις. Σε λίγο η τάση αυτή θα εκδηλωθεί και προς τη λεγόμενη μεγαλοδημοσιογραφία.

Του ΣΑΡΑΝΤΟΥ Ι. ΚΑΡΓΑΚΟΥ

Δημοσιεύτηκε στο Παρόν, 02/05/2010

Άσχημες ειδήσεις μας φέρνει ο Σέρβος πολιτικο-στρατιωτικός αναλυτής Μίροσλαβ Λαζάνσκυ, μετά την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ σχετικά με το πεδίο βολής στο Κρίβολακ, μερικά χλμ από την Βόρεια Ελλάδα, λόγω της χρήσης από την συμμαχία βλημάτων απεμπλουτισμένου ουρανίου και χημικών, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο και τον σερβικό τύπο.   

«Το Κρίβολακ θα μετατραπεί στο σκοπιανό-Bondsteel, που είναι η βάση των ΗΠΑ στο Κοσσυφοπέδιο, ενώ η συμφωνία ανάμεσα στην «Β.Μακεδονία» και το ΝΑΤΟ είναι έτοιμη», δηλώνει ο ίδιος.

Ο Σέρβος Αντισυνταγματάρχης ε.α. Ljuban Karan ισχυρίζεται ότι σε μια τόσο μικρή περιοχή δεν υπάρχει καμία απολύτως πιθανότητα δημιουργίας εκπαίδευσης στρατιωτικών μονάδων, ενώ οι βολές απαγορεύονται.

Για αυτό αυτή η περιοχή θα μετατραπεί σε περιοχή δοκιμής χημικών όπλων, όπως το σαρίν και το αέριο μουστάρδας (που χρησιμοποιείται από τρομοκράτες στη Συρία και το Ιράκ), καθώς και ως πεδίο βολής βλημάτων απεμπλουτιμένου ουρανίου.

«Το ΝΑΤΟ γνωρίζει πολύ καλά γιατί επέλεξε τον Κρίβολακ. Αυτό είναι ένα πεδίο που έχει, λόφους, δάση, άμμο, και το μέρος που μοιάζει με έρημο, ενώ ολόκληρο το πεδίο βολής διέρχεται ο Αξιός ποταμός (Βαρδάρης για τους Σλάβους), και είναι ιδανικός για στρατιωτικές δραστηριότητες.

Εκτός από αυτό πρέπει να προστεθεί και η συχνή αλλαγή των κλιματολογικών συνθηκών, ενώ μια τέτοια ατμόσφαιρα αδύνατο να βρεθεί αλλού στην Ευρώπη» εξηγεί ο Karan.

Το πεδίο βολής του Κρίβολακ

– Δημιουργήθηκε με απόλυτη μυστικότητα από το 1963 έως το 1969.

– το αποκαλούν «διαμάντι που δεν έχει παραδοθεί»

– βρίσκεται στην κοιλάδα Tikvesh, ανάμεσα στην κεντρική και τη νότια Β.Μακεδονία.

– Η πλησιέστερη πόλη με το όνομα Kavadarci απέχει περισσότερο από 20 χιλιόμετρα.

– Έχει 22 χιλιόμετρα μήκος, 18 χιλιόμετρα πλάτος.

– Οι αποθήκες του έχουν μεγάλες δυνατότητες αποθήκευσης ποσότητας διαφορετικών βαρέων όπλων και υλικών.

– Θα χρησιμοποιηθεί για διεξαγωγή πραγματικού χημικού πολέμου, με χρήση χημικών όπλων όπως το σαρίν και το αέριο μουστάρδας (που χρησιμοποιείται από τρομοκράτες στη Συρία και το Ιράκ).

– Θα αποτελέσει πεδίο βολής πυραύλων αεροσκαφών Α-10 με πυρομαχικά απεμπλουτισμένου ουρανίου.

– θα δοκιμάσουν νέες βόμβες και εκρηκτικά, καταλήγει το σερβικό άρθρο.

Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες και στοιχεία πιο πολλά για την συμφωνία ανάμεσα σε Βόρεια Μακεδονία και ΝΑΤΟ, αλλά αυτά που δημοσιοποιούν στον σερβικό τύπο οι Σέρβοι ειδικοί είναι συγκλονιστικά εφόσον επιβεβαιωθούν.

Αν μολυνθεί ο Αξιός ποταμός που διέρχεται από το Κρίβολακ κατ’επέκταση της είδησης αυτής, κινδυνεύουν ολόκληρες περιοχές στην Βόρεια Ελλάδα, κινδυνεύει και ο υδροφόρος ορίζοντας σε ελληνικό έδαφος και φυσικά οι κάτοικοι.

Οι πληροφορίες του Σέρβου ειδικού Μ. Λαζάνσκυ οφείλουμε να τις διερευνήσουμε εξονυχιστικά και να ζητήσουμε διευκρινήσεις από το ΝΑΤΟ και τα Σκόπια για το τι ακριβώς ετοιμάζουν εκεί οι ΗΠΑ.

Άλλωστε τις τεράστιες επιπτώσεις του πολέμου του Κοσόβου το 1999 ακόμα τις πληρώνει η Ελλάδα τόσο ακριβά, μετά το βομβαρδισμό του εργοστασίου χημικών στο Πάντσεβο και τις βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου που έριχναν τα νατοϊκά αεροσκάφη με τα τσουβάλια.

Σ.γ.: Περιμένατε τίποτα καλλίτερο από το ΝΑΤΟ και τους συμμάχους μας;

Είναι η γνώμη κάποιου που σχολιάζει τα πιο κάτω με το ψευδώνυμο…

Alex Wilson: Οι αρχαιοι Ελληνες φιλοσοφοι αλλαξαν τον κοσμο οσο δεκα χιλιαδες μεγα Αλεξανδροι δεν θα μπορουσαν. Οι νεοελληνες δεν εχουν προσθεσει τιποτα στον κοσμο απο τοτε που οι Ευρωπαιοι μας απελευθερωσαν απο τους τουρκους στο Ναυαρινο, με εξαιρεση την Μαρια Καλλας που εκανε καριερα στο εξωτερικο αφου στο ελληνικο ωδειο της ειπαν, πηγαινε απο εδω κοπελα μου δεν εχεις φωνη να τραγουδας, και τον Παπανικολαου που εσωσε πολλες ζωες με το Παπ τεστ την δεκαετια του 60. Κανενα αλλο διεθνους ακτινοβολιας Ελληνα που κανει κατι μεσα στα συνορα της Ελλαδας με διεθνη σημαντικοτητα και αναγνώριση δεν διακρινω, εσεις εχετε καποιο παραδειγμα απο το 1821 μεχρι σημερα; Αυτα. Οποτε ας αφησουμε τους αρχαιους ησυχους και ας κοιταξουμε να κανουμε προκοπη διοτι ειναι ντροπη να ειμαστε τοσο αναξιοι απογονοι του Σωκρατη.

Σ.γ.: Και ο Θοδωράκης δεν έχει διεθνή αναγνώριση; Ο Καποδίστριας; Ο Ελύτης; Ο Σεφέρης;