Απρ 20

Η ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΣΥΓΧΥΣΗ

Η οικονομική κρίση βαθαίνει και εκδηλώνεται με τον αυξανόμενο αριθμό αυτών, που αδυνατούν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες και ζητούν τη συνδρομή των συνανθρώπων τους και όχι βέβαια της Πολιτείας, καθώς το κοινωνικό κράτος έχει συνθλιβεί υπό το πέλμα του άθλιου πολιτικοκοινωνικού συστήματος, που κυριαρχεί στον πλανήτη μας. Μόνον αφελείς πιστεύουν πλέον σε ανάκαμψη στο ορατό μέλλον, για ανάπτυξη δηλαδή μέσω επενδύσεων. Οι νέοι μας εγκαταλείπουν τη χώρα αναζητώντας εργασία στις αγορές του κόσμου. Και μόνη η κυβέρνηση επαίρεται, καθώς σε λίγο θα έχει η χώρα μας το ελεύθερο εξόδου στις αγορές. Τι σημαίνει αυτό, δεν εξηγεί ούτε και οι πολλοί αναρωτούνται. Και είναι τόσο απλό: Θα μπορούμε να δανειζόμαστε, ώστε να αποπληρώνουμε τις οφειλές μας!

Η Ανεργία των Νέων κάνετε λίγα χρόνια υπομονή και σε λίγο θα εξαλειφθεί

Αλλά αρκεί αυτό για την επιβίωσή μας ως κράτους, αφού τόσο η πρωτογενής, όσο και η δευτερογενής παραγωγή χαρακτηρίζονται από επιδεινούμενους δείκτες; Δεν υπάρχει λοιπόν άλλος τρόπος ικανοποίησης των απλήστων τοκογλύφων του τραπεζικού συστήματος παρά αυτός της εκποίησης της εναπομένουσας δημόσιας περιουσίας. Βέβαια η άγρια επίθεση κατά του κράτους ως επιχειρηματία εκδηλώθηκε κατά την τελευταία δεκαετία του 20ου αιώνα. Αφορμή γι’ αυτήν έδωσε η κατάρρευση του κόσμου του αυτοαποκληθέντος «υπαρκτού σοσιαλισμού». Τότε το καπιταλιστικό σύστημα, απαλλαγμένο πλέον από το αντίπαλο δέος, εμφανίστηκε αρπακτικό και θηριώδες. Έκτοτε στα πλαίσια της παγκοσμιοποιημένης αγοράς οι χώρες καταληστεύονται, οι λαοί φτωχοποιούνται και το τραπεζικό σύστημα σωρεύει υπερκέρδη ελέγχοντας πλέον ασφυκτικά κάθε δημοκρατικά, υποτίθεται, εκλεγμένη κυβέρνηση. Η προπαγάνδα του συστήματος, καθώς έχει αυτό στη διάθεση όλα τα μέσα, έχει φέρει ικανοποιητικά αποτελέσματα. Οι λαοί, ως ζαλισμένα κοπάδια, υποκύπτουν αποδεχόμενοι τις ραγδαίες εξελίξεις ως «μονόδρομο» (πολύ αρεστός στους δημαγωγούς όρος) αδυνατώντας εν πολλοίς να εννοήσουν τα συμβαίνοντα και αυθυποβάλλονται στο να αισιοδοξούν για τον ερχομό καλύτερων ημερών στο προσεχές μέλλον!

Η ΔΕΗ αποτελούσε τη ναυαρχίδα του κρατικού επιχειρηματικού στόλου κατά τη δεκαετία του 1980. Παρά τον άθλιο εναγκαλισμό της με το εκάστοτε κόμμα εξουσίας, όπως βέβαια και κάθε άλλη δημόσια επιχείρηση, είχε πραγματοποιήσει σημαντικότατο έργο, του εξηλεκτρισμού της υπαίθρου χώρας και της ανάπτυξης τόσο της αγροτικής όσο και της βιομηχανικής. Είχε όμως τεθεί αυτή στο στόχαστρο ήδη κατά την αρχή της δεκαετίας του 1990, όταν η ευρωπαϊκή επιτροπή, η στην υπηρεσία του μεγάλου κεφαλαίου ευρισκόμενη, εξέδωσε την οδηγία για την «απελευθέρωση» της αγοράς ενέργειας. Στην πλούσια γλώσσα μας υπάρχουν οι όροι ελευθερία και ελευθεριότητα σαφώς διακριτές. Η ΕΕ στόχευε με την οδηγία στην ασυδοσία και κερδοσκοπία, δια της «νομίμου» οδού, του μεγάλου κεφαλαίου. Η παταγώδης αποτυχία του κομμουνισμού στο οικονομικό τομέα έδιδε πρώτης τάξεως επιχείρημα στους πλουτοκράτες και στους με το αζημίωτο ή εν τη αφελεία τους συνοδοιπόρους τους!

Από τότε πέρασαν δεκαετίες, κατά τις οποίες παρακολουθούσαμε, μάλλον μοιρολατρικά, τις εξελίξεις προς την κατάρρευση τόσο της παραγωγής μας, όσο και των δημοσίων επιχειρήσεων. Επικοινωνίες, αεροδρόμια, λιμάνια έχουν ήδη εκποιηθεί. Τώρα ήλθε και η ώρα της ΔΕΗ. Ο θρίαμβος του συστήματος είναι ότι η εκποίηση θα πραγματοποιηθεί από «αριστερή» κυβέρνηση, όπως η ίδια ισχυρίζεται με τα στελέχη της να καυχώνται γι’ αυτό, και όπως την αποκαλούν οι άλλοι, (οι νεοδημοκράτες της συμφοράς) που καραδοκούν να επανέλθουν στην εξουσία, για να επαναλάβουν τα όσα ανάγκασαν τον λαό μας να στραφεί προς τα «αριστερά»!

Οι τοπικοί φορείς επιχειρούν να πείσουν την κοινή γνώμη ότι είναι αποφασισμένοι να αγωνιστούν μέχρις εσχάτων, προκειμένου να αποτρέψουν αυτό που θεωρούν χαριστική βολή κατά της τοπικής οικονομίας. Αλλά ούτε οι ίδιοι πείθουν για τη διάθεση, καθώς, δυστυχώς, πολύ απέχουμε από τη συγκρότηση συμπαγούς μετώπου αντίστασης, ούτε ο λαός είναι αποφασισμένος να προβάλει αντίσταση υποταγμένος, λόγω της επίπλαστης ευμάρειας των παρελθουσών δεκαετιών. Τελικά διαφαίνεται κάποια «συμβιβαστική» λύση στον ορίζοντα. Να πωληθούν δηλαδή νέες και κερδοφόρες μονάδες παραγωγής και να παραμείνουν τα ορυχεία υπό τον έλεγχο της ΔΕΗ, καθώς ψιθυρίζεται ότι μάλλον δεν θα υπάρξει ενδιαφέρον από ιδιώτες. Και θα δεσμευθεί η ΔΕΗ με ρήτρες για αδιάλειπτη παροχή λιγνίτη με οποιοδήποτε κόστος, το οποίο θα επωμίζεται ο λαός μας.

Αλλά ακόμη και αν πωληθεί όλη η δημόσια περιουσία, πώς θα ανασάνουμε από το επαχθές και απεχθές χρέος, που δεν φαίνεται να μειώνεται στο ελάχιστο; Διασπείρεται κατά καιρούς ο ψίθυρος ότι οι «εταίροι» μας θα πείσουν τους «σπλαχνικούς» δανειστές να αποφασίσουν την ελάφρυνση του χρέους. Υπάρχει άραγε διαφορά ανάμεσα στους «εταίρους» και στους «δανειστές»; Θα πάψουν αυτοί να ζητούν από μας, εφ’ όσον γνωρίζουν ότι μας έχει απομείνει και το ελάχιστο προς απομύζηση; Και πόσοι ακόμη μέχρι τότε θα έχουν δρασκελίσει τη διαχωριστική γραμμή από την στοιχειώδη επάρκεια προς τη φτώχια;

Η κυβέρνηση, συνεπής προς τις από ετών εκφρασμένες θέσεις της υπέρ κάποιων «ευπαθών» ομάδων, όχι βέβαια με την κοινωνικοοικονομική έννοια του όρου (άνεργοι, χαμηλοεισοδηματίες, πολύτεκνοι) προχωρεί στην ολοκλήρωση του έργου της παροχής των στερημένων «δικαιωμάτων» στα ομόφυλα ζεύγη. Έτσι μετά τη νομική κατοχύρωση της συμβίωσής τους προχωρεί και στη χορήγηση «δικαιώματος» υιοθεσίας τέκνου με την πρόσφατη κατάθεση νομοσχεδίου. Αυτό προβάλλεται ως προοδευτικό από πλείστους όσους διαμορφωτές της κοινής γνώμης, όπως τηλεοπτικούς σταθμούς πλουτοκρατών (που θα έκλεινε, η κυβέρνηση, αν δεν επενέβαινε η δικαιοσύνη!), και πάσης φύσεως ανερμάτιστους «προοδευτικούς». Οι αντιτιθέμενοι, η πλειοψηφία πιστεύω, σιωπούν μη έχοντας διάθεση να αγωνιστούν και αναμένουν υποκριτικά να διορθώσουν τα κακά εκείνοι που θα διαδεχθούν τη σημερινή «κακή» κυβέρνηση. (Σ.γ.: Μην το περιμένετε τα ίδια και χειρότερα θα κάνουν).

Αλλά τόσο οι προηγηθέντες, όσο και οι σημερινοί και εκείνοι που θα τους διαδεχθούν είναι υποχείρια των ισχυρών κέντρων νομής εξουσίας. Και ο λαός θα παραμένει ηττημένος στο διηνεκές, εφ’ όσον  εξακολουθεί να παραμένει υποταγμένος σε κόμματα για «ιδεολογικούς» λόγους και διχασμένος. Θα παραμένει ηττημένος εφ’ όσον άλλοι βλέπουν μόνο την επελαύνουσα φτώχια και καταγγέλλουν την κοινωνική αδικία και άλλοι μόνο την καταβαράθρωση του ήθους των πολιτών μη σχετίζοντες αυτήν με το πολιτικοκοινωνικό σύστημα της αγριότερης μορφής καπιταλισμού.

Κρίση αξιών σαρώνει τη χώρα μας και δυστυχώς είμαστε παντελώς ανέτοιμοι να την αντιμετωπίσουμε. Έτσι προτιμούμε ή να στρουθοκαμηλίζουμε ή να φωνασκούμε, για να πείσουμε τους εαυτούς μας ότι αντιστεκόμαστε. Η αντίσταση απαιτεί θυσίες και πλείστες όσες είναι εκείνες που υπέστησαν οι πρόγονοί μας. Θα φανεί άραγε στο στερέωμα ηγέτης να μας το υπομνήσει αυτό; Και θα τον ανεχθούμε ή θα τον δολοφονήσουμε εξαπατημένοι από τους πάμπολλους δημαγωγούς, οι οποίοι προκόπτουν επί τα χείρω πλανώντες και πλανώμενοι;

                                                                                                                «ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΗΣ»               

Απρ 19

Πώς ο Άγιος Νεόφυτος σε ηλικία 65 ετών σώθηκε από βέβαιο θάνατο, στις 24 Ιανουαρίου του 1199 μ.Χ.

Α.   Ο Άγιος λαξεύει την Ανωτέρα Εγκλείστρα του ή Νέα Σιών.
Ο Θεός απαιτεί ευγνωμοσύνη και ευχαριστία από εκείνους τους οποίους έχει ευεργετήσει· απαιτεί δε να θυμούμαστε και να κάμνουμε γνωστά τα καλά, τα οποία μας προσφέρει, διότι αυτό εξυπηρετεί εμάς τους ιδίους κυρίως, και όχι Αυτόν, επειδή «η θεία και παντουργός φύσις του Θεού ουδεμίαν έχει ανάγκην», αλλ’ είναι «άβυσσος αβύσσων, από την οποίαν η ανάβλυσις και η μετάδοσις εκχύνεται ως ποταμός προς πάσαν κτίσιν». Και εμείς γι’ αυτό θα παρουσιάσουμε όπως θα επιτρέψει ο Θεός το παράξενο άκουσμα και θέαμα, το οποίον έγινε σε μάς, και θα ανυμνήσουμε την ακαταμάχητη και ταχύτατη βοήθεια του Θεού.
Επειδή η αμελής διαμονή μου στην Εγκλείστρα συνεχίσθηκε επί 40 περίπου χρόνια, και ακατάπαυστα με ενοχλούσε η εύλογη και χωρίς λόγο επίσκεψη πολλού κόσμου, φάνηκε αρεστό  στο Θεό πρώτον και έπειτα και σε μένα να ανέβω συν Θεώ  στα «υπερώα της Εγκλείστρας και τα ανώτερα μέρη του κρημνού», και εκεί να ανοίξω σιγά-σιγά μικρό άνοιγμα, στο οποίο να μη μπορούν να ανεβαίνουν οι πολλοί, και σ’ αυτό να αποσύρομαι όταν θέλω, για να αποφεύγω την πολλή και χωρίς λόγο  ενόχληση των πολλών και για να μην χάσω σιγά–σιγά  «την αγαπητή αναχώρηση και θεόγνωστη ησυχία».
Το δύσκολο όμως της αναβάσεως και το σαθρότατο του κρημνού μου κλόνιζε την καρδία και με εμπόδιζε από την πραγματοποίηση της επιθυμίας μου· αλλά νικούσε πάλιν αυτόν τον κλονισμό η καλή προσδοκία της βοήθειας του Θεού και ο πόθος της ησυχίας. Γι’ αυτό, αφού απέκρουσα κάθε δειλία και φόβο και θυμήθηκα  το ρητό, το οποίον λέγει ότι «όποιος δεν εκτίθεται με τόλμη στους κίνδυνους δεν επιτυγχάνει εκείνο που επιθυμεί», αποφάσισα να κινδυνεύσω. Στήριξα  στο Θεό τις ελπίδες της σωτηρίας μου και άρχισα το έργο.
Τοποθετήθηκε από τους αδελφούς μεγάλη σκάλα  στο καθορισμένο σημείο του κρημνού, και ανεβήκαμε με Σταυρό και Ευαγγέλιο και με ιερατικές στολές και θυμιατό και λαμπάδες, επειδή δε δεν βρίσκαμε τόπο για να σταθούμε ή για να πατήσουμε, στάθηκαν άλλοι επάνω  στην σκάλα και άλλοι ψηλότερα από αυτήν με κάποιαν επιτηδειότητα σε μικρές προεξοχές του κρημνού. Είπαμε τότε την συνήθη ευχή, αναγνώσαμε Απόστολο και Ευαγγέλιο, και μετά την απόλυση κατεβήκαμε αμέσως.
Από τότε, καθημερινά, πολύ πρωί, «μετά τις εωθινές δοξολογίες» και την απόλυση, θερμά πάλι παρακαλούσα ιδιαιτέρως τον Κύριο, να ευδοκήσει να εκτελέσω με ασφάλεια το «επιχείρημά μου τούτο», και να μην επιτρέψει να γίνω παρανάλωμα σαθρότατου κρημνού, για να μη χαρούν γι’ αυτό εχθροί ορατοί και αόρατοι, αλλά μάλλον να γίνει και το έργο μου αυτό «οικητήριον του Παναγίου Πνεύματος, πύργος ισχύος από προσώπου εχθρού, και πρόξενος σωτηρίας».
Μετά την προσευχή, ασπαζόμουν τον Τίμιο Σταυρό και τις Άγιες Εικόνες, θωρακιζόμουν με το Δεσποτικό Σημείο, και βγαίνοντας από την Εγκλείστρα έκλεινα τη μικρή της πόρτα και ανέβαινα με πεποίθηση, απαγγέλλοντας  τον εξηκοστό Ψαλμό : «Εισάκουσον ο Θεός της δεήσεώς μου, πρόσχες τη προσευχή μου, από των περάτων της γης προς σε εκέκραξα…».
Άρχισα το λάξευμα αμέσως· αλλ’ ο κρημνός απ’ εδώ και απ’ εκεί έσπαζε και έπεφτε, και ένθερμα ζητούσα από τον «ουράνιας αψίδος οροφουργόν Κύριον και της Εκκλησίας δομήτορα» να στερεώσει και το οίκημά μου αυτό.
Κάποτε έσκαβα τον κρημνό και χωρίς εργαλεία, διότι ήτο χαλαρός, σε μερικά όμως σημεία του ήταν σκληρός και δυσκολολάξευτος. Τα εξωτερικά μέρη του έπεφταν μόνα τους, ώστε δεν τολμούσε κανείς να πλησιάσει  στον τόπον εκείνο. Αλλά και οι αδελφοί από κάτω, βλέποντας από μακριά την «πολλήν των λίθων κατάπτωσιν, συνείχοντο υπό φόβου όχι με­τρίου» και για  μένα και μήπως υποστούν βλάβες τα υποκάτω οικήματα.
Ο Θεός όμως και εμένα και αυτά διαφύλαξε, και το έργον τελείωσε. Κτίσθηκε καλά ο τοίχος, ο οποίος συγκράτησε τα σαθρά και τα έξω του κρημνού μέρη, τα δε από μέσα τα στερέωσα με πολλήν ακρίβεια  και υπομονή  με χαλίκια και με επίχρισμα.
Β.   Ο Άγιος λαξεύει επάνω στον κρημνό και ένα στενό μονοπάτι.
Επειδή όμως το καλό δεν είναι καλό όταν έχει ελλείψεις, δεν ήθελα να αρκεσθώ μόνον σε ό,τι είχα κάμει για τις καθημερινές εξόδους από την Ανωτέρα  Εγκλείστρα μου ή Νέα Σιών, για να απόφευγα τη δυσκολία της καταβάσεως  στο κάτω «παρακελλίον» μου, χρειαζόταν ακόμη να λαξεύσω πάνω στον κρημνό μέχρι το νότιο άκρο του ένα στενό μονοπάτι. Αλλά και για το νέο αυτό έργο μου παρουσιαζόταν πολλή και μεγάλη δυσκολία, διότι ήταν φοβερό και το ν’ αντικρίζει μόνον κανείς το προς τα κάτω χάος, και γεννούσε θάμβος  στη ψυχή  ο υπεράνω μου σαθρότατος κρημνός. Αλλά ο έρως πείθει πολλές φορές τον εραστή να περιφρονεί τελείως και φόβο και κινδύνους και να επιχειρεί εκείνο που αγαπά. Αυτό συνέβη και με μένα: όπλισα τη ψυχή μου με χρηστές προς τον Θεό ελπίδες, κάλεσα με εκτενείς ικεσίες σε βοήθεια Αυτόν ως φωτισμό και Σωτήρα μου και υπερασπιστή της ζωής μου, και τον Τίμιο Σταυρό του Χριστού, και την άχραντη Μητέρα του, και με θάρρος άρχισα εκείνο που επιθυμούσα.
Σε λίγες ημέρες, με σκέψη και πολλή ακρίβεια και βοήθεια Θεού, λάξευσα  όλα τα επίφοβα και τα δύσκολα σημεία.
Γ.  Κινδυνεύει να φονευθεί από ένα βραχώδη και σκληρό λίθο. Τον σώζει η δύναμη του Θεού.
Αλλά, όταν είχα πλέον φθάσει προς το τέλος του τόπου που θα λάξευα, εκεί που καμία υποψία κινδύνου δεν φαινόταν, και ανέπεμπα με πολλή  χαρά λαλητές και αλάλητες δοξολογίες και ευχαριστίες προς τον Θεό, τότε ακριβώς, κατά θεία πάντως παραχώρηση, μου έγινε σκοτεινή «συνάντηση δεινότατου συμπτώματος και δαιμονίου μεσημβρινού».
Ήταν περίπου μεσημέρι, ημέρα Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου, μνήμη της Όσιας Ξένης, όταν «περιέσχον με παγίδες θανάτου», όπως είπε ο Δαβίδ, «και πύλαι τελευτής περιεκύκλωσάν με ταχέως–και εν τω θλίβεσθαί με επεκαλεσάμην τον Κύριον και προς τον Θεόν μου εκέκραξα· και, ει μη ταχέως προφθάσας ερρύσατό με, παρά βραχύ αν παρώκησε τω άδη η ψυχή μου». Ενώ δηλ. καθόμουν και έσκαβα με μία σκαπάνη, από τα προς τα δεξιά μου μέρη αποκόπηκε ένας  βράχος σκληρός, βαρύς σαν μολύβι, μήκους μιας οργιάς και πάχους περισσότερου από το αγκάλιασμα ενός ανδρός, μου ξέσχισε το φόρεμα στο δεξιό ώμο, με κτύπησε  στο πλευρό, και με τραβούσε προς τα κάτω. «Δέσποινα βοήθησον, Χριστέ βοήθησον» φώναξα αμέσως δυνατά. Το «κατεπείγον της ανάγκης» δεν μου άφησε  «ίχνος διακρίσεως», ώστε να κληθεί ο Δεσπότης, αλλά κλήθηκε πρώτη η Δέσποινα.
Η επίκλησή μου εισακούστηκε. Η «πανταχού παρούσα και τα πάντα πληρούσα και μη βραδύνουσα χάρις» ήλθε σε μένα γρηγορότερα από αστραπή, και έσωσε «την ψυχήν μου εκ θανάτου, τους οφθαλμούς μου από δακρύων, και τους πόδας μου από ολισθήματος», όπως λέγει ο Δαβίδ· και είδα το βράχο, «ω θαύ­ματος ξένου, ω μυστηρίου καινού, ω ανεκφράστου και ακαταλήπτου δυνάμεως Θεού, δι’ αγγελικής τίνος και αοράτου επι­στασίας να ωθήται παράδοξα» προς τα πίσω, αφού άφησε την προς τα κάτω εύλογη ορμή του. Κράτησε πιεσμένο από κάτω του το δεξί μου χέρι μαζί με την σκαπάνη και το άκρο της ποδιάς μου, για να μη κατακρημνισθώ,  στη φοβερή δε εκείνη θέση έμεινα παγιδευμένος όπως ένα θήραμα, χωρίς να έχω καμιά ελπίδα σωτηρίας.
Ευλόγα βεβαίως χαιρόντουσαν τότε πάρα πολύ οι αόρατοι εχθροί μου. Αλλ’ ευλογητός ο Θεός, «ος ουκ έδωκεν ημάς εις θήραν τοις οδούσιν αυτών, αλλ’ ερρύσατο ημών την ψυχήν εκ της παγίδος των θηρευόντων».
Το αριστερό μου πόδι ήταν κρεμασμένο κάτω στον κρημνό, το δε δεξί μου απλωμένο κατά μήκος του βράχου  και κολλητά σ’ αυτόν, διότι δεν επέτρεψε η προφθάσασα θεία χάρις να κρατηθώ από κάτω του και να συντριβεί.
Συνέβη δε στη δεινή αυτή περίσταση και κάτι άλλο υπερφυσικό και παράξενο: το δεξί μου δηλ. χέρι, μολονότι πιεζόταν  κάτω από το βράχο, διασωζόταν  άβλαβες, ενώ το αριστερό μου, αν και έμενε ελεύθερο, σαν βρύση έχυνε το αίμα στη γη και στον κόρφο μου· διότι το δάκτυλο μου το δίπλα στο μικρό κτυπήθηκε άσχημα, επί πλέον δε πληγώθηκε  λίγο και το πίσω μέρος της παλάμης μου, χωρίς όμως εγώ να έχω αντιληφθεί τίποτε από αυτά.
Τον πρώτο μου φόβο διαδέχθηκε γρήγορα ένας δεύτερος: με συγκράτησε μεν ο βράχος και δεν με παρέσυρε μαζί του στο από κάτω χάος, αλλά σκεπτόμουν ότι, και αν ακόμη αποσπασθώ από τα δεσμά του βράχου, πάλι θα κατακρημνισθώ, διότι δεν είχα στη θέση εκείνη κανένα κράτημα ή πάτημα· ήμουν σχεδόν σαν πουλί κρεμασμένο από ξόβεργα. Αλλ’ η θεία χάρις και αυτόν το φόβο αφαίρεσε από την καρδιά μου, και μου έβαλε θάρρος και αγαλλίαση, και άρχισα να λέγω: «Ο Θεός ημών καταφυγή και δύναμις, βοηθός εν θλίψεσι ταις ευρούσαις ημάς σφόδρα».
 
Δ. Πώς τον βοήθησαν οι Μοναχοί αδελφοί του.
Γύρισα τότε και είδα να στέκεται κοντά μου ο Ιερομόναχος μας Ιάκωβος, τρέμοντας ολόκληρος και «κλονούμενος ως κάλαμος υπό άνεμου», και μη γνωρίζοντας τί να πει ή τί να κάνει. Με φωνή ατάραχη «Μη φοβάσαι αδελφέ, μη φοβάσαι» του είπα, «αλλά πιάσε καλά το βράχο και δοκίμασε να τον ανασηκώσεις λίγο, ίσως μπορέσω να βγάλω το χέρι μου». Δοκίμασε ο Ιάκωβος, αλλ’ ο βράχος έμενε ακίνητος σαν πολύ βαρύ μολύβι. Αμέσως φώναξε και τους υπόλοιπους αδελφούς, οι οποίοι ανέβηκαν γρήγορα, επειδή όμως το μονοπάτι ήταν στενό, με δυσκολία στάθηκαν στη σειρά, ο ένας πίσω από τον άλλο.
Με τα δυνατά κτυπήματα, που κατέφερε με το «βαρυσφύριον» ο Ιάκωβος  στο βράχο  κατά παράκλησή μου, αποσπάσθηκαν απ’ αυτόν δύο κομμάτια βαρύτερα το καθένα από όσο μπορεί να σηκώσει ένας άνδρας, τα κύλισαν λίγο μακρυά, με τον τρόπο δε αυτό ο βράχος ελάφρωσε, τον ανασήκωσαν με ευκολία, και μου ελευθέρωσαν το χέρι, το οποίον, «ω θείας και ανέκφραστου δυνάμεως», δεν είχε πάθει τίποτε, «πλην ο λιχανός(δείκτης) δάκτυλος ενάρκησε μικρόν».
Πιάστηκα τότε από το βράχο  με το ένα μου χέρι, μου κράτησαν το άλλο οι αδελφοί, και συρόμενος προς αυτούς γλύτωσα από το τρομερό εκείνο κρέμασμα· όταν δε στήριξα τα πόδια μου επάνω στο μονοπάτι, «διεπέτασα άνω τας χείρας και έδωκα δόξαν τω Θεώ», ο οποίος παραδόξως με έσωσε από τόσο σκληρό θάνατο. «Υψώσω Σε» έλεγα, «Κύριε, ότι υπέλαβές με και ουκ εύφρανας τους εχθρούς μου επ’ εμέ. Κύριε, ανήγαγες εξ άδου την ψυχήν μου, και έσωσάς με από των κα­ταβαινόντων εις λάκκον ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας. Αμήν».
Ε. Η χαρά του Αγίου. Οι δριμύτατοι πόνοι του από το πληγωμένο δάκτυλο.
Η σωτηρία μου αυτή γέμισε την καρδιά μου με τόση χαρά, ώστε ήθελα, «προς δόξαν Θεού και αισχύνην του δαίμονος», να πάρω το σφυρί εκείνο, και με το ένα μου χέρι να διαλύσω το βράχο. Αλλά οι αδελφοί με εμπόδισαν. «Πρέπει» μου είπαν «να σου περιποιηθούμε το δάκτυλο, πριν κρυώσει, μήπως σου φέρει έπειτα πόνο». Για το λόγο αυτό υποχώρησα στη συμβουλή τους.
Κατεβήκαμε αμέσως, μου καθάρισαν από τα αίματα με χλιαρό νερό το χέρι και την πληγή, και μου έδεσαν το δάκτυλο. Το τραύμα ήταν δεινότατο: κατακόπηκε όλη η ρώγα του δακτύλου ως  το νύχι, το οποίον όμως με τη βοήθεια του Θεού δεν έπαθε τίποτε. Δεν γνωρίζω πώς έγινε η πληγή αυτή.
Μετά το φαγητό, παρήγγειλα στους συγκεντρωμένους αδελφούς να προσέξουν να μη πουν σε κανένα αυτό που έγινε, μήπως μερικοί από τους περίεργους, αντί να θαυμάσουν, θελήσουν να περιεργαστούν τα μη πρέποντα. Για τούτο «και εσιωπήθη το δράμα μέχρι καιρού». Απέλυσα έπειτα τους αδελφούς, και αφού μπήκα στην  Εγκλείστρα πλάγιασα  στο «Χαράδριον» μου, «μετά δακρύων ομολογών ευχαριστίας τω Θεώ».
Ο πόνος όμως του πληγωμένου δακτύλου έγινε «οξύτατος και δριμύτατος» και με έκαμε να υποφέρω πολύ, επειδή δε δεν είχα καμιά ανάπαυση όταν ήμουν ξαπλωμένος, σηκώθηκα γρήγορα, και παίρνοντας στα χέρια μου χαρτί  άρχισα να γράφω τη διήγηση του φοβερού αυτού παθήματός μου: «Ξένον όντως, άλλα και πάνυ ξένον όντως…». Όταν όμως νύχτωσε και ο πόνος αυξήθηκε, δεν μπορούσα πλέον να γράφω και συγχρόνως να υποφέρω  τόσο μεγάλο πόνο, και αναγκάσθηκα πάλι να πλαγιάσω.
Το κτυπημένο χέρι άλλοτε το έβαλα επάνω  στο στήθος μου, άλλοτε το κρατούσα υψωμένο, ή με τη φούχτα γυρισμένη προς τα πάνω. Αλλά δεν ερχόταν καμία ανακούφιση στο πόνο, και γι’ αυτό σηκωνόμουν για να  δοξολογήσω περισσότερο  το Θεό, σκεπτόμενος πόσον περισσότερο θα υπέφερα, αν έσπαζα κανένα πόδι ή χέρι, ή αν έπεφτα στον κρημνό και συντρίβονταν τα μέλη μου και διαλύονταν οι αρμοί μου και κατακόπτονταν οι σάρκες μου και σκορπίζονταν τα μυαλά μου και ξεχύνονταν τα έγκατά μου και γενικώς αφανιζόταν το σώμα μου. Ούτε ήταν μέτριος ο κρημνός, για να γίνει  μέτρια και η συντριβή, αλλ’ ήταν δεκαοκτώ οργυιές, όπως εξακρίβωσα έπειτα, αφού τον μέτρησα εγώ ο ίδιος. Αλλά και το κυπαρίσσι που υψωνόταν από κάτω ήταν ικανό να κατακομματιάσει και σώμα  ελέφαντα, πολύ δε περισσότερο το αδρανέστατο δικό μου σώμα.
Στ. Η Θεραπεία του. Η συμπλήρωση του έργου του.
Από τον πολύ πόνο, και τη νύκτα εκείνη και για έξι ολόκληρες ημέρες έμεινα άυπνος. Η αϋπνία δε αυτή και μαζί της ο πολύς πυρετός και η ασιτία με κατέβαλαν τόσο, ώστε δεν διέφερα καθόλου από νεκρό. Όταν όμως πέρασαν οι έξι ημέρες, οι πόνοι ησύχασαν, άρχισα να αναλαμβάνω, και ο Θεός μου χάρισε νεανική ακμαία δύναμη  και προθυμία, την οποία ζήλευαν μερικοί από τους μαθητές μου. Για τούτο και εγώ, σκεπτόμενος την «υπερφυώς προσγενομένην μοι κηδεμονίαν Θεού, εδόξαζον Αυτόν, και πάλιν δοξάσω». Αλλά αξίζει και σεις, ως φιλόχριστοι, να δώσετε μαζί μου δόξαν  στο Θεό.
Αμέσως μετά τη θεραπεία του δακτύλου και την κατάπαυση του πόνου, αφού θωρακίσθηκα με την θεία βοήθεια, ανέβηκα με πολλή προθυμία, και αφού διέλυσα τον σκληρό και φονικό βράχο έβγαλα τη σκαπάνη μου, και  από τότε εργαζόμουν  καθημερινά  «συν Θεώ εντόνως και ολοψύχως». Με τη βοήθεια των αδελφών Μοναχών αποτελείωσα το λάξευμα του μονοπατιού, και κατέκοψα και έρριψα κάτω από τον κρημνό και δύο άλλους μεγάλους βράχους, οι οποίοι έκαναν επικίνδυνο  το πέρασμα. Ένα άλλο ετοιμόρροπο βράχο  τον στηρίξαμε με τοίχο.
(Σημ. Αυτά διηγείται ο ίδιος ο Άγιος Νεόφυτος. Για το πάθημά του αυτό και για την απαλλαγή του που του χάρισε ο Θεός από το  θάνατο, έγραψε και Ακολουθία ειδική, η οποία ψαλλόταν  μέχρι του θανάτου του «έξωθεν και ένδοθεν» του κελλίου του την 24ην  Ιανουαρίου κάθε χρόνο.) 
Από: Αι δύο Ακολουθίαι του Αγ. Νεοφύτου, υπό Ιωάννου Π. Τσικνοπούλλου, Β΄έκδοσις. Πάφος- Κύπρος 1976.

24 Ιανουαρίου 2018

http://agiosgeorgiosnikaias.blogspot.gr/2018/01/65-24-1199.html και άλλη                     πηγή: pemptousia.gr

Απρ 17

Μην πέφτετε θύματα ψευδών ειδήσεων (fake news).

Πως μιλαει για fake news το συστημα οταν το ιδιο κατασκευαζει fake events-false flags;

Posted on by Κατοχικά Νέα

Πως ειναι δυνατον να κουνανε το δαχτυλο οι κατα εξοχην υπνωτιστες της μαζας οταν εχουν την δυναμη να στησουν και την σκηνοθεσια;

Με ποιο τροπο τα “εγκριτα” μεσα ενημερωσης γνωριζουν τι τους δινει ..το πολιτικώς ορθο του Κατεστημένου που λεγεται πολιτισμος της αθλιότητας και του νόμου της ζούγκλας;

Ποσο βλακας μπορει να ειναι καποιος που τον εμαθαν να νομιζει οτι υπαρχουν καποια κακα παιδια που κατασκευαζουν ψευτικες ειδησεις σαν πληροφορια….και οτι δεν πρεπει να κοιταει τους κατασκευαστες της πραγματικοτητας για αυτες της πληροφοριες; …

Για να κατανοήσετε πως δουλεύει το Σύστημα και τι μας δείχνουν τα συστηματικά κανάλια αρκεί το πιο πάνω βίντεο από το facebook bicycling. Το βρήκαμε στα Κατοχικά Νέα της 16/4/2018.

Καταλαβαίνετε επομένως πως “στήνονται” οι τρομοκρατικές επιθέσεις με χημικά στη Συρία, ώστε να βομβαρδίσει παρακινούμενο από τις ΗΠΑ το Ισραήλ και στη συνέχεια όλο το Κατεστημένο ΗΠΑ, Ευρωσυμμορία, τις βάσεις των δήθεν χημικών του ¨Ασαντ.

Να πως είδαμε από οθόνης τους πετρελαιολαδωμένους Κορμολάνους στον πόλεμο του Ιράκ 1ο και 2ο, αλλά και τις τρομοκρατικές ανατινάξεις που καθημερινά οι ειδήσεις μας ξεφουρνίζουν για να χτυπήσουν αυτό που τους συμφέρει και να μας γεμίσουν την ψυχή με φόβο για την αδυναμία μας να αντιμετωπίσουμε έναν αόρατο εχθρό που θα μας ανατινάξει σε κάθε μας βήμα.

Εμπιστευτείτε περισσότερο τα περιφερειακά κανάλια και τις τοπικές ειδήσεις τις οποίες μπορείτε να εξακριβώσετε εύκολα, από τα αθηναϊκά μεγαλοκάναλα και προς Θεού μακριά από την συριζανελική ΕΡΤ. Μόνο τα ντοκυμαντέρ της λένε κάτι αλλά και πάλι έχουν τον χθόνιο, υποσυνείδητο σκοπό τους!

Τίποτα δεν προβάλλεται τηλεοπτικά ακόμη και ραδιοφωνικά, στον καπιταλιστικό κόσμο που να μην έχει σαν βάση το κάποιο συμφέρον, μια ιδιοτελή σκοπιμότητα.

 

Απρ 17

Ακόμη και οι ίδιοι οι εκπρόσωποι της Βουλής των Αντιπροσώπων αναρωτιούνται: «Τι λόγο είχε ο Assad να χρησιμοποιήσει χημικά σε έναν πόλεμο που είχε ήδη κερδίσει;»,

Posted on by Κατοχικά Νέα

Από ομιλία που έδωσε ο βουλευτής John J. Duncan Jr, στις 12/4/2018 στην Bουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ

Εμφύλιοι πόλεμοι και πραγματικά τρομερά πράγματα συμβαίνουν σε όλο τον κόσμο – στην Αφρική – στη Μέση Ανατολή – και σε άλλα μέρη όλη την ώρα.

Όπως δήλωσε ο Πρόεδρος Kennedy σε μία από τις διασημότερες ομιλίες του στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, με μόνο το 4% του παγκόσμιου πληθυσμού, “δεν μπορούμε να διορθώσουμε κάθε λάθος ή να αντιστρέψουμε κάθε αντιπαλότητα – και γι’ αυτό δεν μπορεί να υπάρξει αμερικανική λύση σε κάθε παγκόσμιο πρόβλημα”.

Τις περισσότερες φορές, μια στρατιωτική λύση είναι η χειρότερη λύση. Υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι που μπορούμε να βοηθήσουμε τους ανθρώπους που έχουν υποστεί βλάβη μέσω ανθρωπιστικών, θρησκευτικών ή φιλανθρωπικών οργανώσεων ή μέσω των Ηνωμένων Εθνών.

Ο Patrickj Βuchanan είναι μια πολύ παλιά κι έμπειρη προσωπικότητα που δεν χαρίστηκε ούτε στους Εβραίους της Αμερικής, ούτε στο αμερικάνικο πολεμικό-στρατιωτικό-πολιτικό σύμπλεγμα, γι’ αυτό και κατηγορήθηκε πολύ σαν παλιο συντηρητικός και αντισημίτης.

 

Όπως έγραψε ο Pat Buchanan,[1] ο Πρόεδρος Τραμπ “προτρέπεται να μπει σε πόλεμο” και το Κογκρέσο θα πρέπει «να συζητήσει τους στόχους μας σε αυτόν τον νέο πόλεμο και πόσες νέες απώλειες και χρόνια θα χρειαστούν για να νικήσουμε τον συνασπισμό της Συρίας, της Ρωσίας, της Χεζμπολάχ, και τις συμμαχικές σιιτικές πολιτοφυλακές από την Εγγύς Ανατολή».

Ο δημοσιογράφος σχολιαστής Tucker Carlson τα λέει αλλά στα ίσια αλλά η φωνή του χάνεται στον ορυμαγδό των ψευδών ειδήσεων, με προτοστάτη το παλιόπαιδο τον Γάλλο Μακρόν.

Ο Tucker Carlson[2] δήλωσε ότι πρέπει να θέσουμε μερικές σκεπτικιστικές ερωτήσεις τουλάχιστον εν μέρει επειδή ο υπουργός Mattis δήλωσε τον Φεβρουάριο ότι δεν έχουμε απολύτως καμία απόδειξη ότι ο Ασάντ χρησιμοποίησε τα χημικά όπλα για τα οποία κατηγορήθηκε για χρήση πέρυσι.

Πρόσθεσε ότι δεν υπάρχει πραγματική απόδειξη ότι ο Assad έκανε τις χημικές επιθέσεις αυτή τη φορά επειδή μια τέτοια επίθεση θα βοηθούσε πραγματικά μόνο τους αντάρτες που πολεμούσαν τον Assad και έχουν επίσης χημικά όπλα, αντάρτες που έχουν χαρακτηριστεί Ισλαμιστές τρομοκράτες αλλά τους οποίους υποστηρίζουμε. Ο κ. Carlson επεσήμανε ότι ο Assad δεν είχε λόγο ή κίνητρο να χρησιμοποιήσει χημικά όπλα σε έναν εμφύλιο πόλεμο που η κυβέρνησή του βασικά είχε ήδη κερδίσει.

Ο Πρόεδρος Τραμπ εξελέγη σε μεγάλο βαθμό επειδή υποσχέθηκε να μας βγάλει από τους περιττούς πολέμους στη Μέση Ανατολή.
Σχεδόν όλα όσα κάναμε στη Μέση Ανατολή τα τελευταία χρόνια ήταν λάθος.

Υπήρξαν μάχες που διήρκησαν εκεί για αρκετές χιλιάδες χρόνια.
Σε όλη την ιστορία, έχουν ξεκινήσει άλλοι πόλεμοι για περιστατικά ή πληροφορίες που αποδείχθηκαν ψευδείς ή υπερβολικά υπερβολικές.

Δεν χρειαζόμαστε, ούτε μπορούμε να αντέξουμε έναν άλλο πόλεμο τρισεκατομμυρίων δολαρίων στη Μέση Ανατολή χωρίς πρώτα να βεβαιωθούμε ότι είναι για το απόλυτο συμφέρον της Αμερικής να τον πράξει και ότι δεν θα καταστήσει την Μέση Ανατολή ακόμα πιο αναστατωμένη και χαοτική από ό, τι ήδη είναι.

Ο John James Duncan Jr. είναι βουλευτής από το Τενεσσί και υπηρετεί από το 1988.

[1]Patrick Joseph Buchanan is an American paleoconservative political commentator, author, syndicated columnist, politician, and broadcaster. Buchanan was a senior advisor to U.S. Presidents Richard Nixon, Gerald Ford, and Ronald Reagan, and was an original host on CNN’s Crossfire.

[2]Ο Tucker Carlson είναι δημοσιογράφος σχολιαστής στο Fox News.

 

Απρ 14

Η πατρίδα σε ένα εφιαλτικό «συμβόλαιο θανάτου»


Tου Νεκτάριου Δαπέργολα, Διδάκτορος Ιστορίας 

Τρία και πλέον χρόνια πέρασαν από τότε που ήρθε στα πράγματα η μακράν χειρότερη συμμορία που είδε ποτέ ως κυβέρνηση αυτός ο τόπος. Και το λέμε όχι φυσικά επειδή ξεχάσαμε την πράσινη σοσιαληστρική λαίλαπα (τόσο στη χυδαία παπανδρεϊκή, όσο και στην ακόμη πιο απεχθή σημιτική μορφή της τη Σημιτική) που διαγούμισε τη χώρα, αποθέωσε τη διαφθορά και τον εύκολο πλουτισμό και είχε καίρια συμβολή στην πολιτισμική έκπτωση και πνευματική καταβαράθρωση της πατρίδας. Ούτε επειδή ξεχάσαμε τον άθλιο γαλάζιο συνοδοιπόρο της, (σ.γ.Καραμανλή τον Β΄ όχι ότι ο Σαμαράς ήταν αμελητέος σε όσα έπραξε) του οποίου η συμβολή στον κατήφορο ήταν επίσης καθοριστική. 

Τέτοιον όμως ελεεινό και ανίκανο συρφετό δεν τον είχε ποτέ ξαναδεί η χώρα. Ένα ανεκδιήγητο τσούρμο από αλητοκαφενόβιους, αμόρφωτους κι ανεπάγγελτους κηφήνες, επί μία ζωή διακεκριμένους φληναφηματικούς λογάδες, άεργους αεριτζήδες της πλέον εκμαυλισμένης χαβιαροαριστεράς και θολοκουλτουριαραίους της κακιάς ώρας, που όταν τα έφεραν έτσι οι Καιροί (και μαζί τους – για να μην ξεχνιόμαστε – και η ανωριμότητα κι εγκληματική αφέλεια του εκλογικού σώματος), κατόρθωσαν να υφαρπάξουν την εξουσία με πρωτοφανή ψέματα και απερίγραπτες θεωρίες εξαπάτησης και έκτοτε (επειδή φυσικά η όποια γελοία θεωρία πόρρω απέχει της πράξεως) να καταστρέψουν ανεπανόρθωτα ακόμη και αυτά τα απειροελάχιστα για τα οποία θα μπορούσαμε υποθετικά να δεχθούμε ότι οι προθέσεις τους ήταν άλλες (άκρως υποθετικά, επαναλαμβάνουμε, και επιλέγοντας συνειδητά να ξεχάσουμε για λίγο και το γνωστό αγγλικό απόφθεγμα περί του ποιος…ακριβώς δρόμος είναι στρωμένος με καλές προθέσεις). 

Δεν θα σταθούμε όμως βέβαια στην ανικανότητα (που διαπιστώνεται καθημερινά σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης και δημόσιας διοίκησης), γιατί αυτό – όσο και αν υπό κανονικές συνθήκες θα φάνταζε οξύμωρο – στην προκείμενη περίπτωση θα ήταν βαθύτατα κολακευτικό. Γιατί φυσικά μακάρι να ήταν η ανικανότητα το κύριο μειονέκτημα αυτής της παρεούλας. 

Εδώ όμως μιλάμε για ένα εσμό ατόμων που δρουν σε διατεταγμένη υπηρεσία και καταστρέφουν ή ξεπουλούν συστηματικά ό, τι απέμεινε πλέον όρθιο μετά από τέσσερις άθλιες δεκαετίες μεταπολίτευσης – και το σημαντικότερο είναι ότι αυτά τα λέμε πια όχι μόνο με ενδείξεις ή προβλέψεις (όπως δηλαδή το κάναμε εξαρχής όσοι το έκπαλαι γνωρίζαμε περί τι λογής ιδεοληπτικών σούργελων και τι λογής ξεγάνωτων ντενεκέδων επρόκειτο και κάποιοι μας έλεγαν υπερβολικούς και συνομωσιολάγνους), αλλά με απτές αποδείξεις που καθημερινά πολλαπλασιάζονται. 

Είμαστε ήδη μάρτυρες του μνημονιακού ολέθρου και της χυδαίας οικονομικής πολιτικής από μια κυβέρνηση που πήγε τους όρους «εξαπάτηση», «υποθήκευση» και «ξεπούλημα» πιο πέρα ακόμη κι από τις αλήστου μνήμης «εγκληματικές οργανώσεις» Σημίτη και ΓΑΠ. 

Έχουμε πια δει με τα μάτια μας τους εθνοκτόνους νόμους περί ιθαγένειας, που σε συνδυασμό με την ξετσίπωτη υπόθαλψη της μαζικής λαθροεισβολής, αποτελεί εκρηκτικό ωρολογιακό μηχανισμό μαζικής δημογραφικής και κοινωνικής καταστροφής, και όλα τα άλλα νεοταξίτικα σκουπίδια της θεσμοθετημένης πλέον διαστροφής (με τα σύμφωνα συμβίωσης και τις αλλαγές φύλου) και της συνέχισης της εκπαιδευτικής απορρύθμισης (με την αθλιότητα των νέων Θρησκευτικών και τα λοιπά μέτρα περί σημαίας, εθνικού ύμνου, εκκλησιασμού, θεματικών εβδομάδων κλπ), από μια κυβέρνηση που δεν είναι τίποτε παραπάνω από μια δράκα ευνουχισμένων γιουσουφακίων, ασφυκτικά εγκλωβισμένων ανάμεσα στις ανελλήνιστες κι αντίχριστες μηδενιστικές ιδεοληπτικές εμμονές τους και τις διαταγές των νεοταξιτών αφεντάδων τους. 

Ζήσαμε (και ζούμε) στο πετσί μας και όλα τα εν εξελίξει επιτεύγματα της εξωτερικής μας πολιτικής, με την πρωτοφανή οσφυοκαμψία απέναντι στον εξ Ανατολών ξεσαλωμένο σουλτάνο (οι δυνάμεις του οποίου κρατούν θρασύτατα Έλληνες ως «αιχμαλώτους πολέμου» – εν καιρώ ειρήνης – ή σουλατσάρουν ανενόχλητα στο Αιγαίο, απειλώντας ελληνικά νησιά και τσαλαπατώντας κάθε έννοια εθνικής κυριαρχίας και αξιοπρέπειας) και τους «διαλόγους» (στην πραγματικότητα ξεδιάντροπες λίστες υποχωρήσεων και παραχωρήσεων) απέναντι σε προκλητικά αρπακτικά όρνια τύπου Αλβανίας και Σκοπίων, επιτεύγματα που πραγματικά ρίχνουν νέο ερμηνευτικό φως στις έννοιες της «εθνικής προδοσίας» και της «άνευ όρων παράδοσης». 

Εσχάτως μάλιστα ζούμε και τον απόλυτο φασισμό, από μία μειοψηφία που αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερή και προοδευτική, αλλά ενεργεί ως ολοκληρωτικό καθεστώς, που δεν ανέχεται την κριτική και τον αντίλογο, που υποτιμά τη νοημοσύνη όλων μας διαστρεβλώνοντας προκλητικά την πραγματικότητα (όπως η εξωφρενική «υποβάθμιση» των συλλαλητηρίων και των άλλων λαϊκών αντιδράσεων) ή ανασύροντας σκάνδαλα ως προπέτασμα καπνού (δίκην σανού για τους ολίγους εναπομείναντες κρετίνους που ακόμη την πιστεύουν), με σκοπό να κρύψει την απίστευτη ανικανότητά και αθλιότητά της, και που κατρακυλάει σε ένα ολοένα και πιο απότομο κατήφορο αυταρχισμού και προσβολών προς τον ίδιο τον λαό, τον οποίο υποτίθεται πως υπηρετεί. 

Και φυσικά, υπό τα νυν δεδομένα, τίποτε απολύτως δεν δείχνει ότι αυτή η συμμορία θα σταματήσει κάπου εδώ. Ως ξεκάθαρη εγκληματική ομάδα που δρα (επαναλαμβάνουμε) σε διατεταγμένη υπηρεσία, είναι βέβαιο πως το «συμβόλαιο θανάτου» της πατρίδας που έχει αναλάβει να εκτελέσει, έχει δρόμο ακόμη. 

Έχει δρόμο ακόμη και για τα μέτωπα στα εθνικά θέματα που παραμένουν ανοιχτά και για την ολοκλήρωση του θανάσιμου έργου που παίζεται με τους στρατούς των λαθροεισβολέων (κάποιοι αμφιφανώς ανοϊκοί, πλην των γνωστών μίσθαρνων βαλτών, τους αποκαλούν ακόμη πρόσφυγες) και για τις τελευταίες χαριστικές βολές στο κεφάλι της ημιθανούς δημόσιας εκπαίδευσης (φυσικά και στις τρεις, ολοένα και πιο αφελληνισμένες κι απαξιωμένες βαθμίδες της). 

Και έχει φυσικά δρόμο και για μια ακόμη μείζονα αποστολή που συμπεριλαμβάνεται στο συνολικό αυτό «συμβόλαιο»: την εφιαλτική «κάρτα του πολίτη» που βρίσκεται πια ante portas, ένα ολοκληρωτικό μέτρο οργουελικού φασισμού που έχει σημασία ότι κι αυτό θα μας φορεθεί από δήθεν αριστερούς (οι οποίοι μάλιστα, ως αντιπολίτευση, αντιδρούσαν προ ολίγων ετών λυσσαλέα στην προώθησή του).

Έτσι ακριβώς έχουν τα πράγματα και όποιος δεν βλέπει την αλήθεια είναι πολύ απλά ή βολεμένος ή διανοητικά ανεπαρκής. Μιλάμε ξεκάθαρα για άθλια τυχοδιωκτικά πολιτικά υποκείμενα, για αδίστακτους φασίστες ταγμάτων κατοχής μ’ αριστερή προβιά, για απερίγραπτους προδότες, που δεν ορρωδούν προ ουδενός, που δεν πιστεύουν σε τίποτε και που το μόνο τους μέλημα είναι να εκτελέσουν όσους παραπάνω επιμέρους στόχους του συνολικού συμβολαίου μπορούν, σε συνδυασμό φυσικά με την πάση θυσία διαιώνισή τους στην εξουσία για όσο περισσότερο χρόνο μπορούν. 

Και επειδή, όπως δείχνουν κάποιες τρέχουσες εξελίξεις (συλλαλητήρια, εξώδικα, ακόμη και τα σχόλια στα λεγόμενα μέσα κοινωνικής δικτύωσης) έχει ξεκινήσει πια και η αντίδραση από μεγάλο μέρος του λαού (έστω και πρωτόλεια και ασχημάτιστη εισέτι), ενίοτε είναι έκδηλος και ο πανικός τους, πράγμα που τους κάνει ακόμη πιο επικίνδυνους. 

Εις μάτην κοπιούσιν όμως βέβαια. Ύβρις άτη νέμεσις τίσις, έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι. Το τέλος τους δεν είναι μακριά, επειδή απλούστατα υπάρχουν και οι πνευματικοί νόμοι, (σ.γ.:πανίσχυροι Ηθικοί Νόμοι) επειδή αυτά τα υποκείμενα προσπάθησαν μέσα σε ελάχιστο χρόνο να στήσουν πρωτοφανή μνημεία εθνικής προδοσίας και κυρίως αντίχριστου κι θεομαχικού διωγμού και επειδή (για να θυμηθώ και τα ίδια τα λόγια του Χριστού προς τον Παύλο) «σκληρόν προς κέντρα λακτίζειν». 

Οδεύουμε προς την νέμεσιν και την τίσιν πλέον. Το θέμα είναι όμως πόση ζημιά θα κάνουν ακόμη αυτοί οι μίσθαρνοι κι αφιονισμένοι γενίτσαροι πάνω στο σώμα της ήδη βαριά πληγωμένης ορθόδοξης πατρίδας μας. Ή με άλλα λόγια, πόση ζημιά θα επιτρέψει ακόμη ο Θεός να κάνουν. 

Η απάντηση φυσικά στο ερώτημα αυτό δεν αφορά μόνο στον Θεό, αλλά κυρίως στη δική μας στάση. Αρκεί δηλαδή εμείς να κάνουμε αυτό που πρέπει κυρίως πνευματικά, αλλά και ανθρωπίνως (γιατί, πολύ απλά, εδώ βασικά χρειάζονται γόνατα για τις μετάνοιες, χρειάζονται όμως και χέρια για τα καριοφίλια). Όσο δεν το κάνουμε, ο εφιάλτης ίσως να έχει και άλλα επεισόδια ακόμη και ο πνευματικός μας κανόνας να είναι ακόμη πιο βαρύς και οδυνηρός. Καιρός λοιπόν για ανάνηψη και για ποικιλότροπη δράση.

Στώμεν καλώς…

Δευτέρα, Απριλίου 09, 2018

Πηγή: kostasxan, μέσω http://teleytaiaexodos.blogspot.gr/

Συνέχεια ανάγνωσης

Απρ 14

Σπανάκι: Μια τροφή-δυναμίτης για το ανοσοποιητικό – Από ποιες παθήσεις προστατεύει πως να μαγειρεύεται

Μάθετε πως να το μαγειρεύετε. Γιατί δεν πρέπει να βράζετε το σπανάκι

Το σπανάκι ανήκει στις πιο δυναμωτικές τροφές. Είναι πλούσιο σε βιταμίνες και μέταλλα (ειδικά σε σίδηρο) και αποτελεί ιδανική τροφή, είναι σημαντικό όμως να το μαγειρεύετε με τον σωστό τρόπο.

Επειδή η μητέρα σας έβραζε το σπανάκι όταν ήσασταν παιδιά, δεν σημαίνει ότι πρέπει να συνεχίσετε να το τρώτε έτσι.

Εκτός του ότι είναι ο πιο «βαρετός» τρόπος να τρώτε τα λαχανικά, όταν το βράζετε, το σπανάκι χάνει πολλά από τα θρεπτικά συστατικά του.

«Τα βρασμένα λαχανικά, αυτό ισχύει για όλα τα λαχανικά όταν βράζονται, μπορεί να χάσουν πολλές από τις υδατοδιαλυτές βιταμίνες τους», τονίζει η διατροφολόγος Samara Abbott. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην λαμβάνετε όση βιταμίνη C και φυλλικό οξύ θα παίρνατε αν τρώγατε το σπανάκι ωμό σε σαλάτα.

Υπάρχουν βέβαια και μειονεκτήματα: «Το ωμό σπανάκι δεν αποτελεί την καλύτερη πηγή ασβεστίου, επειδή περιέχει επίσης οξαλικό οξύ, το οποίο εμποδίζει την απορρόφηση του ασβεστίου. Με άλλα λόγια παίρνετε τη βιταμίνη C και το φολικό οξύ, αλλά όχι το ασβέστιο».

Ευτυχώς, υπάρχουν τρόποι να φάτε το σπανάκι χωρίς να χάσετε ούτε τη γεύση ούτε τα θρεπτικά συστατικά του.

Η διατροφολόγος Jessica Cording προτείνει αντί να το βράζετε, να το μαγειρεύετε στον ατμό ή στον φούρνο μικροκυμάτων για να διατηρεί τη μεγαλύτερη δυνατή θρεπτική αξία του.

Μπορείτε επίσης να το προσθέτετε σε smoothies, σούπες ή ομελέτες.

Μία άλλη ιδέα είναι να το σοτάρετε με λίγο ελαιόλαδο και κρεμμύδι και να συνοδεύσετε διάφορα πιάτα.

Το σπανάκι έχει το εξής μειονέκτημα: Δεν μπορεί να διατηρηθεί για μεγάλο διάστημα στο ψυγείο, πρέπει δηλαδή να καταναλωθεί γρήγορα όταν είναι φρέσκο. Ευτυχώς, το κατεψυγμένο σπανάκι έχει σχεδόν την ίδια θρεπτική αξία με το φρέσκο επειδή καταψύχεται αμέσως μετά τη συγκομιδή του, λέει η Abbott.

Απλά ακολουθήστε τις οδηγίες που αναγράφονται στη συσκευασία για την απόψυξη και την κατανάλωσή του.

Πηγή: womenshealthmag.com

Ένα αντικαρκινικό φάρμακο στο πιάτο σας

Τα οφέλη του σπανακιού στο ανοσοποιητικό φοβερά

Πρόκειται για μια τροφή-δυναμίτης για το ανοσοποιητικό – Από ποιες παθήσεις προστατεύει

Μπορεί να μην αποκτήσετε τα ποντίκια του Ποπάυ, αλλά αν τρώτε τακτικά σπανάκι μπορείτε να αποφύγετε τα βαριά κρυολογήματα και τις ιώσεις του χειμώνα.

Το πράσινο φυλλώδες λαχανικό είναι εξαιρετική πηγή βιταμινών του συμπλέγματος Β, όπως η ριβοφλαβίνη και το φυλλικό οξύ, τα οποία λειτουργούν σαν συναγερμός, προειδοποιώντας το ανοσοποιητικό ότι προσπαθούν να εισβάλουν στον οργανισμό ιοί και μικρόβια.

Μια αυστραλιανή μελέτη διαπίστωσε ότι τα βακτήρια και οι μύκητες χρησιμοποιούν τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β για να παράγουν υποπροϊόντα που ενεργοποιούν τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος να αναγνωρίζουν τις λοιμώξεις και να αρχίσουν να τις καταπολεμούν.

Αντικαρκινική προστασία

Οι επιστήμονες έχουν μελετήσει εκτενώς τις αντικαρκινικές ιδιότητες του σπανακιού, κυρίως λόγω της μεγάλης περιεκτικότητάς του σε φλαβονοειδή και πολυφαινόλες (αντιοξειδωτικές ουσίες).

Σε μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «International Journal of Cancer», βρέθηκε ότι ορισμένα είδη φλαβονοειδών που υπάρχουν στο σπανάκι συσχετίζονται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών.

Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι η αυξημένη πρόσληψη λουτεολίνης (φλαβόνης), καθώς και κεπφερόλης (φλαβονόλης), πηγή των οποίων είναι το σπανάκι, συσχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης αυτής της μορφής καρκίνου κατά 34% και κατά 40% αντίστοιχα.

Άλλη έρευνα διαπίστωσε ότι η τακτική κατανάλωση σπανακιού προστατεύει σημαντικά από την εμφάνιση καρκίνου του οισοφάγου.

Άλλα οφέλη

Το σπανάκι έχει επίσης καρδιοπροστατευτική δράση. Λόγω των αντιοξειδωτικών του θωρακίζει τα αγγεία, προστατεύοντας από καρδιαγγειακά νοσήματα και εγκεφαλικά επεισόδια.

Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι μειώνει τον κίνδυνο ανάπτυξης καταρράκτη, ενώ λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε βιταμίνη Κ επενεργεί θετικά στην οστική πυκνότητα και μειώνει τον κίνδυνο καταγμάτων.

Ένα φλιτζάνι βρασμένο σπανάκι υπερκαλύπτει τις ημερήσιες ανάγκες του οργανισμού μας σε βιταμίνες Α και Κ. Επίσης, το σπανάκι είναι πλουσιότατη πηγή μαγγανίου, ενώ παρέχει μαγνήσιο και σίδηρο (αν και στη λιγότερο απορροφήσιμη από τον οργανισμό μας μορφή του), καθώς και βιταμίνη C.

Για να διπλασιάσετε την απορρόφηση του σιδήρου από το σπανάκι, είναι χρήσιμο να το συνοδεύετε με κάποιο τρόφιμο πλούσιο σε βιταμίνη C (π.χ. λεμόνι, ντομάτα, πιπεριά).

Το σπανάκι είναι από τα πιο εύκολα λαχανικά στη μαγειρική, καθώς μπορεί να καταναλωθεί ωμό σε σαλάτες, αλλά και σε πολλές συνταγές.

Αφού το ξεπλύνετε και το στεγνώσετε, το σερβίρετε σε σαλάτα, προσθέτοντας απλά λίγο ελαιόλαδο ή αφού προηγουμένως το έχετε βράσει ελαφριά στον ατμό.

Διαφορετικά μπορείτε να δοκιμάσετε δεκάδες συνταγές με σπανάκι, όπως σπανακόρυζο, σπανακόπιτα κλπ.

https://www.onmed.gr/diatrofi/story/361293/spanaki-mia-trofi-dynamitis-gia-to-anosopoiitiko-apo-poies-pathiseis-prostateyei

Απρ 13

Ατυχής επιλογή η εκλογή του γερακιού Mike Pompeo σαν αρχηγού της CIA.

ΤΟΝ ΝΕΟ ΑΡΧΗΓΟ ΤΗΣ CIA ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Στον νέο αρχηγό της αμερικανικής υπηρεσίας πληροφοριών, της CIA, Mike Pompeo, αποδίδουν οι Ρώσοι την νέα μεγάλη κρίση στις σχέσεις ΗΠΑ Ρωσίας που απειλεί ακόμα και με θερμή σύγκρουση των δυο υπερδυνάμεων.

Σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων, Sputnik, ο νέος αρχηγός της CIA φέρεται να έχει δηλώσει πρόσφατα σε επιτροπή του αμερικανικού Κογκρέσου πως η εποχή της «soft policy» με την Ρωσία έχει φτάσει στο τέλος της και θα πρέπει οι ΗΠΑ να αναλάβουν δράση κατά της ρωσικής επεκτατικότητας.
Σαν πρώτη συνέπεια αυτής της τοποθέτησης ήταν και η διπλωματική κρίση με την ομαδική απέλαση Ρώσων διπλωματών από τις ΗΠΑ, τακτική που ακολούθησαν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, προκαλώντας μεγάλη ένταση στις σχέσεις τους με την Ρωσία.
Το πρόβλημα είναι το τι θα γίνει από εδώ και πέρα και αν τελικά οι δηλώσεις Τραμπ για πυραυλικές επιθέσεις είναι άλλη μια μπλόφα, όπως είχε γίνει πριν από μήνες και με την Βόρειο Κορέα.
Ίδωμεν!
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr

 
Αναρτήθηκε από Λίθος Φωτός

 

Απρ 13

Η ημέρα της οδύνης για την ανθρωπότητα (doomsday) πλησιάζει;

Σενάριο τρόμου: Στα καταφύγια στα Ουράλια όρη στέλνει η Μόσχα τους Ρώσους

Τελεσίγραφο σε ΗΠΑ: Θα καταρρίψουμε κάθε αμερικάνικο πύραυλο στη Συρία

Κόκκινος συναγερμός έχει σημάνει στη Ρωσία που στέλνει τελεσίγραφο στις ΗΠΑ να μην επιτεθούν στη Συρία, ενώ την ίδια ώρα η ρωσική κρατική τηλεόραση «θυμίζει» στους Ρώσους τα καταφύγια. Με φωτογραφία ένα πυρηνικό μανιτάρι προτρέπει τους Ρώσους πολίτες να μην πανικοβληθούν και παρέχει οδηγίες «τι να πάρετε στο καταφύγιο» με αναλυτική παρουσίαση προιόντων.

Ομως το πιο ανησυχητικό είναι η πληροφορία πως δόθηκε εντολή σε Ρώσους αξιωματούχους και μέλη της Κυβέρνησης να μεταβούν στα καταφύγια Διοίκησης και Ελέγχου κάτω από τα Ουράλια Όρη

Την ίδια ώρα και ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ «ζυγίζει» τις επιλογές του για την απάντηση στη φερόμενη επίθεση με χημικά στην πόλη Ντούμα, η Ρωσία προειδοποιεί πως κάθε αμερικανικός πύραυλος που θα εκτοξευθεί κατά της Συρίας θα καταρριφθεί.

Ο ρωσικός στρατός έχει το δικαίωμα να καταρρίψει πυραύλους και να καταστρέψει χώρους εκτόξευσης σε περίπτωση επιθετικότητας των ΗΠΑ κατά της Συρίας, προειδοποίησε ο Αλέξανδρος Ζασπκίν, πρεσβευτής της Μόσχας στον Λίβανο.

Η Ρωσία και οι ΗΠΑ διαφώνησαν έντονα την Τρίτη στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, όσον αφορά τη χρήση χημικών όπλων στη Συρία, την ώρα που η Ουάσινγκτον και οι σύμμαχοί τους πιστεύεται πως ετοιμάζονται να αναλάβουν στρατιωτική δράση εναντίον των δυνάμεων του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ εξαιτίας της επίθεσης που φέρεται να έγινε με νευροπαραλυτικό αέριο στη Ντούμα το Σάββατο.

Μάλιστα οι Αμερικανοί στέλνουν στη Μεσόγειο το αεροπλανοφόρο USS Harry S. Truman, το οποίο μεταφέρει 6.500 ναύτες και 60 πυραύλους τύπο Τόμαχοκ, ενώ και το αντιτορπιλικό USS Donald Cook απέπλευσε από την Κύπρο και πλέει προς την ανατολική Μεσόγειο.

Τα καταφύγια στα Ουράλια Ορη

Σχετικά
 

Δορυφορικές φωτογραφίες από την Ρωσία το 2016 που έδειχναν στοιχεία για την προετοιμασία της Ρωσίας για πόλεμο με το ΝΑΤΟ, έκαναν τους δυτικούς συμβούλους ασφαλείας να παγώσουν.

Συγκεκριμένα στις φωτογραφίες ανακαλύφθηκε η δημιουργία τεράστιων καταφυγίων στα Ουράλια Όρη.

Τα καταφύγια είναι ανεπτυγμένα σε μία τεράστια έκατση 1000 (!) τετραγωνικών χλμ (δύο φορές η… Κέρκυρα) ενώ ήδη η Ρωσία δοκιμάζει τον στελθ πυρηνικό πύραυλο Satan-2, ο οποίος πιστεύεται ότι μπορεί να καταστρέψει τα πάντα σε μία έκταση όση η Γαλλία.

Στο ύψους 1.640 μέτρων βουνό Yamantau στα Ουράλια και σε βάθος έως 1 χλμ. πιστεύεται ότι κρύβει η Ρωσία το πυρηνικό της οπλοστάσιο.

Την ίδια ώρα το Doomsday Clock, δηλαδή το ρολόι που μετρά τις πιθανότητες ενός παγκοσμίου πολέμου δείχνει 23:57, με την ώρα πολέμου να είναι η 00:00.

Είναι το κοντινότερο σημείο του ρολογιού σε πόλεμο από το 1984.

Σ.γ.:κατά τη γνώμη μας δεν αξίζουμε καλλίτερης μοίρας από αυτή την παγκόσμια οδύνη. Κι όμως όλες οι κοινωνίες έχουν αναπτύξει ηθικούς κώδικες, αγάπης, αλληλεγγύης, δικαιοσύνης, σεβασμού των δικαιωμάτων του ενός λαού με τον γείτονά του, όπως και ειρηνικής συνύπαρξης του ανθρώπου με τον πλησίον του, αλλά πολλοί ολίγοι τους ακοιλουθούν, όπως στις ημέρες του Νώε πριν τον Κατακλυσμό. “Ο Νώε ήταν άνθρωπος δίκαος, τέλειος στην εποχή του κι ευάρεστος στον Θεό. Οι άνθρωποι όμως διεφθάρησαν ενώπιον του Θεού και η γη γέμισε αδικία. Και είδε ο Θεός τη τη και βρίσκει τους ανθρώπους όλους διεφθαρμένους, διότι κάθε άνθρωπος είχε εκτραπεί από τον θείο δρόμο. και είπε ο Θεός στο Νώε:Το τέλος των ανθρώπων έφθασε γιατί η γη γέμισε από τις αδικίες τους. Να λοιπόν! Θα καταστρέψω αυτούς και τη γη.” Γένεσις κεφ. 6 στ. 9-13).

Απρ 12

Μάθετε να ψυχολογείτε αν ο συνομιλητής σας σας φέρεται ειλικρινά ή ψεύδεται

Υπάρχουν κάποιες ψυχολογικές τεχνικές που σας βοηθούν να αποτρέπετε τους ψεύτες, να τους αποκαλύπτετε αν ψεύδονται και να μαθαίνετε όλα αυτά που θέλουν να σας κρύψουν ψευδόμενοι.

Αρχικά να ξέρετε ότι από τα μικροψέματα μέχρι την ενσυνείδητη εξαπάτηση με τρανταχτές ψευδολογίες[1], η ανθρώπινη φύση,με το ένστκτο της αυτοσυντήρησης, συχνά υπαγορεύει στον άνθρωπο να λέει ψέματα και να εξαπατάει ους γύρω του, ώστε να επιβιώσει κοινωνικά.

Τι Λένε οι Ψυχαναλυτικές Θεωρίες

Σύμφωνα με τις ψυχαναλυτικές θεωρίες, ο ανθρώπινος νους είναι η έκφραση συγκρουόμενων δυνάμεων, συνειδητών και μη. Οι συγκρούσεις αυτές αποτελούν βασική διάσταση της ανθρώπινης φύσης και αντανακλούν την εγγενή ανθρώπινη αντίφαση ανάμεσα στη βιολογική και κοινωνική υπόσταση. Πρόκειται αντιδράσεις του νοός που εκδηλώνονται κάτω από την πίεση του ενστίκτου της επιβίωσης. Αυτές οι εσωτερικές συγκρούσεις ωθούν τον άνθρωπο στο να λέει ψέματα για λόγους που καλύπτουν πολλές και διαφορετικές ανάγκες του.

Κάποιες από τις πολυάριθμες αιτίες που αναγκάζουν τον άνθρωπο να λέει ψέματα

-Για να φανεί καλύτερος και πιο αρεστός, ικανός, δυνατός, θαρραλέος
-Για να κρύψει τις αδυναμίες και τις ανασφάλειές του χρησιμοποιώντας μηχανισμούς άμυνας
-Για να τον κρίνουν οι άλλοι ως σημαντικό, θελτικό κι ελκυστικό
-Για να αποφύγει να μειωθεί ή να πληγωθεί.

-Για να αποκρύψει τους φόβους του, την αμηχανία του, κάτι που θα γκρεμίσει την αυτοεκτίμησή του

Κλασικά Ψέματα
Ένα κλασικό ψέμα των ερωτευμένων στην αρχή της σχέσης τους είναι η σφοδρή άρνηση της έντασης των συναισθημάτων τους, για όλους τους παραπάνω λόγους. Ένα άλλο κλασικό ψέμα, σε όλες τις ηλικίες που ξεκινά από τα μικρά παιδιά των 4-6 ετών, είναι το «δεν το έκανα εγώ!», ενώ είναι φανερό ότι το άτομο έχει διαπράξει αυτό για το οποίο κατηγορείται, αλλά δεν το παραδέχεται από τον φόβο της τιμωρίας της αποκάλυψης σε τρίτους.

Το ψέμα μπορεί να είναι μια κραυγή που παρακαλάει «δώσε μου σημασία!». Τα ψέματα ως μηχανισμός άμυνας και άρνησης γίνονται οι παρωπίδες που εμποδίζουν το άτομο να έρθει αντιμέτωπο με πικρές αλήθειες, όπως όταν ο σύζυγος αρνείται να πιστέψει τις αποδείξεις ότι η γυναίκα του τον απατάει ή η μητέρα εθελοτυφλεί στο πρόβλημα ουσιοεξάρτησης της κόρης της. Έτσι, το ψέμα, έστω και πρόσκαιρα εξυψώνει το άτομο στον εαυτό του και στους άλλους και γίνεται η ασφαλιστική του δικλείδα.

Γεννιόμαστε ή γινόμαστε..Ψεύτες;
Το ψέμα είναι μια επίκτητη κοινωνική ικανότητα που χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως. Δε γεννιόμαστε με την ικανότητα να ψευδόμαστε, αλλά καθώς μεγαλώνουμε, κοινωνικοποιούμαστε και πρέπει να συνεργαστούμε με τους γύρω μας μαθαίνουμε λοιπόν την έννοια της εξαπάτησης ώστε να επιβιώσουμε κοινωνικά. Τα άτομα με αυτισμό ή νοητική καθυστέρηση δε μπορούν να πουν ψέματα ή να καταλάβουν την εξαπάτηση και ζουν στο δικό τους απομονωμένο και αθώο κόσμο.

Η ικανότητα του να λέμε ψέματα είναι τεράστιας σημασίας για τον ανθρώπινο πολιτισμό, γιατί η ικανότητα της εξαπάτησης των άλλων έχει εξελιχθεί σε μια από τις δυνατότερες διανοητικές μας ικανότητες που μας βοηθάει να κερδίσουμε στον πόλεμο, π.χ.θυμηθείτε τον Χίτλερ μίλαγε για δικαιοσύνη και ειρήνη, ενώ εφάρμοζε το “ανσλουγκ” κι ετοιμαζόταν για ένα δεύτερο παγκόσμιο Πόλεμο, στην αγάπη και στο εμπόριο. Στην Ελλάδα οι δανειστές με δόλιους τρόπους και αλλοιωμένα στατιστικά στοιχεία επέβαλαν τα μνημόνια κι έδεσαν τη χώρα και τον λαό της.

Το ψέμα αποτελεί τον φόβο και τον τρόμο στο χώρο της εργασίας: μήπως ο συνομιλητής, πελάτης ή υποψήφιος συνεργάτης ψεύδεται για να κερδίσει μια αγορά/πώληση, ή θέση εργασίας που θα την στερηθείς εσύ; Παρόλο που είναι δυσδιάκριτο πότε κάποιος λέει ψέματα και πότε κάνει μικροπαρεμβάσεις στην αλήθεια παραποιώντας την προς όφελός του, οι παρακάτω στρατηγικές σας βοηθούν να διαπιστώσετε αν κάποιος λέει ψέματα και πώς να τα αποφύγετε.

Πώς να μη σας λένε ψέματα!

-Καθίστε σε μια πιο ψηλή καρέκλα ώστε να βλέπετε τον συνομιλητής σς από καθέδρας. Αυτό σας δίνει γόητρο και δύναμη.

-Μη σταυρώσετε τα πόδια σας αλλά πατήστε σταθερά στο πάτωμα, χωρίς να ακουμπάν τα γόνατα μεταξύ τους. Κρατήστε την πλάτη σας ίσια και τα χέρια σας ανοιχτά από το ύψος των ώμων. Καθήστε πίσω χαλαρά

-Ρωτήστε για τις παραμικρές λεπτομέρειες (πρόκληση για τον ψεύτη) τότε  αυτός θα πέσει σε αντιφάσεις[2].

-Ποτέ μην πείτε τι ξέρετε για το θέμα που συζητιέται, ακόμα κι αν θέλετε να επιδείξετε τις γνώσεις σας γιατί ο άλλος θα παίρνει επιχειρήματα από τα λόγια σας να τα μπερδεύει με ψέματα.

-Εισβάλετε στον προσωπικό χώρο (10 εκατοστά απόσταση, του άλλου ατόμου (που δε θέλετε να σας πει ψέματα), καθήστε κοντά του, βρεθείτε πρόσωπο με πρόσωπο, θα νιώσει άβολα

-Μιμηθείτε τη στάση του σώματος του συνομιλητή σας και τις κινήσεις του (χωρίς να υπερβάλετε). Αυτό θα τον κάνει να νιώσει άβολα χωρίς να ξέρει γιατί.

-Υιοθετείστε το στυλ του λόγου του συνομιλητή σας. Προσέξτε πως σκέφτεται. Αν ο συνομιλητής σας λέει συχνά «αυτό ακούγεται καλό» αυτό υποδεικνύει ακουστικό στυλ σκέψης, (είναι δηλαδή ακουστικός τύπος) ενώ αν λέει «δε βλέπω πως θα γίνει αυτό» ή παρόμοιες εκφράσεις αυτό υποδεικνύει οπτικό στυλ σκέψης, (είναι οπτικός τύπος και θέλει να δει για να πεισθεί και να συμφωνήσει μαζί σας) ενώ αν χρησιμοποιεί εκφράσεις του τύπου «πάγωσα από το φόβο μου» είναι περισσότερο κιναισθητικός τύπος (χρησιμοποιεί κινήσεις, το σώμα και τις αισθήσεις του για να σκεφτεί).

-Μιλήστε στο συνομιλητή σας με τον ίδιο τρόπο. Αν βρείτε ποιος είναι ο τρόπος σκέψης του συνομιλητή σας, όπως φαίνεται στην κουβέντα, και τον εκφράσετε στην δική σας ομιλία, αμέσως δημιουργείται μια βαθύτερη επαφή που τον εμποδίζει να σας πει ψέματα φοβάται λιγότερο, εξοικειώνεται γρηγορότερα μαζί σας και τον αναγκάζεται να παραμείνει νειλικρινής.

-Παραμείνετε ψύχραιμοι και μη δείχνετε έκπληξη ή σοκ.

-Πάρτε τις πληροφορίες που θέλετε και κάντε τις ερωτήσεις σας με απόμακρο τρόπο, χωρίς συναισθηματική ανάμιξη.

[1Δείτε το βιβλίο μου, Γεωργίου Ευαγγελάτου:”Πανέξυπνοι Απατεώνες, Καλοστημένες Απάτες. Υπότιτλος:Πως να προστατεύσετε όχι μόνο το πορτοφόλι σας αλλά και τη Ζωή σας”, Εκδόσεις ΑΠΑΝΤΑ ΚΟΙΝΑ`

[2]Στο ίδιο βιβλίο αναφέρεται η προσπάθεια εξαπάτησης από έναν δικηγόρο προς γιατρό, ο οποίος ζήτησε 20 χιλιάδες ευρώ από τον γιατρό διότι θα έκανε επέμβαση στο μάτι ο γιός του στη Ρωσία. Ο γιατρός εντυπωσιάστηκε και σκεφτόταν πόση ανάγκη θα είχε ο δικηγόρος, εντελώς άγνωστός του, για να ζητάει ένα τέτοιο ποσό εδώ και τώρα. Για να βεβαιωθεί όμως για του λόγου το αληθές άρχισε να ερωτά τον δικηγόρο τι διάγνωση είχε ο γιος του, σε ποιο κέντρο θα πήγαινε για την επέμβαση και άλλες ερωτήσεις σαν ιατρός όπου τελικά ο δικηγόρος τα έμπλεξε και δεν μπορούσε να απαντήσει. Έτσι εξιχνιάστηκε η απάτη.

Απρ 11

Ό,τι δεν συμφέρει στο χρηματοπιστωτικό Σύστημα (τους πραγματικούς ηγέτες του πλανήτη) θἀβεται!

Μια «ενοχλητική» οικονομική είδηση…

Η αλήθεια κάποιες φορές ενοχλεί τους ισχυρούς, γι’ αυτό και, όταν αναδύεται, υπάρχουν πάντα διαθέσιμοι κάποιοι υποτακτικοί τους για να τη θάβουν.
Τρανή απόδειξη, η περίπτωση ωμής λογοκρισίας που σημειώθηκε πριν από μια εβδομάδα σε μια από τις μεγαλύτερες εφημερίδες του κόσμου, τη Wall Street Journal.
Ιδιοκτησίας του πολυεκατομμυριούχου μεγιστάνα των μίντια Ρούπερτ Μέρντοχ από το 2007, η Wall Street Journal (WSJ) αποτελεί μαζί με τους Financial Times τη ναυαρχίδα του παγκόσμιου οικονομικού Τύπου.

Την περασμένη Τρίτη, δημοσίευσε ένα έξοχα παρουσιασμένο με γραφικά άρθρο, αφιερωμένο στα 10 χρόνια από το ξέσπασμα της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008.

Το άρθρο διαπιστώνει, με μια σειρά από οικονομικά στοιχεία και γραφήματα, ότι, αν και η αμερικανική οικονομία διανύει σήμερα μια από τις πλέον μακροχρόνιες περιόδους συνεχούς ανάπτυξης, παρότι τα χρηματιστήρια σημειώνουν το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, η ανάκαμψη είναι άνιση και τα κέρδη αυτής μοιράζονται άδικα.
 
 
 
Εξετάζοντας το τι άλλαξε και τι δεν άλλαξε μετά την κρίση του 2008, το άρθρο σημειώνει μεταξύ άλλων ότι:
● Ο δείκτης μετοχών υψηλής κεφαλαιοποίησης Dow Jones στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης -σημείωσε πτώση 40% μετά την κρίση- σήμερα σημειώνει άνοδο μεγαλύτερη του 100% από τα επίπεδα Ιανουαρίου 2008.
● Οι μέσοι μισθοί και τα μπόνους στη Wall Street έχουν ανακάμψει κατακόρυφα σε σχέση με τα χαμηλά τους μετά την κρίση.
● Παρότι η απασχόληση αυξήθηκε, οι αποδοχές για μία στις πέντε δουλειές είναι μικρότερες του ομοσπονδιακού ορίου της φτώχειας.
● Το μέσο πραγματικό εισόδημα των νοικοκυριών είναι ελάχιστα υψηλότερο από το επίπεδο του 2008.
● Το πλουσιότερο 1% αύξησε το μερίδιό του στον συνολικό πλούτο από 33,7% το 2007 σε 38,7% το 2016, ενώ το φτωχότερο 90% είδε το δικό του μερίδιο να μειώνεται αντίστοιχα 28,6% σε 22,8%.
● Παρότι η διάσωση των τραπεζών και η κρίση κόστισαν στην αμερικανική οικονομία από 6 έως 14 τρισ. δολάρια -σε χαμένο προϊόν- κάποια πράγματα δεν άλλαξαν: οι μεγάλες τράπεζες παραμένουν μεγάλες, ο χρηματοπιστωτικός τομέας είναι ξανά το μεγαλύτερο κομμάτι της οικονομίας, η «περιστρεφόμενη πόρτα» ζει και βασιλεύει, αφού, παρά την αυστηρότερη νομοθεσία, σε θέσεις-κλειδιά βρίσκονται οι άλλοτε υπάλληλοι του χρηματοπιστωτικού τομέα.
Ακόμη οι τρεις μεγάλοι οίκοι αξιολόγησης -S&P, Moody’s, Fitch-, που είχαν μπει στο μικροσκόπιο για τις αμφιλεγόμενες αξιολογήσεις τους στα υψηλού ρίσκου ομόλογα, σήμερα συνεχίζουν να κυριαρχούν στην αγορά και να αμείβονται από τις τράπεζες και τις άλλες εταιρείες που εκδίδουν χρεόγραφα για τις αξιολογήσεις τους.
● Η άνοδος των κρυπτονομισμάτων, η εκτόξευση του χρέους των φοιτητών, η εκ νέου άνοδος του δανεισμού των νοικοκυριών, ο τριπλασιασμός του δημόσιου χρέους και κυρίως η επανάληψη των κερδοσκοπικών πρακτικών του παρελθόντος, ενισχύουν τον κίνδυνο επανάληψης της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008.
Ομως, όλα αυτά δεν άρεσαν σε κάποιους υψηλά ιστάμενους, οι οποίοι αποφάσισαν ότι ο κόσμος δεν πρέπει να τα μάθει. Ετσι, το εν λόγω άρθρο θάφτηκε περίτεχνα πριν να προλάβει να διαβαστεί από τον πολύ κόσμο.
Οι εργαζόμενοι της Wall Street Journal, όμως, δεν άφησαν αυτό το περιστατικό ακραίας λογοκρισίας να περάσει έτσι.
Την περασμένη Πέμπτη, με ανώνυμο email που διακινήθηκε ευρέως μεταξύ τους, κοινοποίησαν σε όλο τον κόσμο μέσω του twitter και των άλλων μέσων κοινωνικής δικτύωσης το τι είχε συμβεί.
Στο email τους κατήγγειλαν ότι αρχισυντάκτης της εφημερίδας προσπάθησε να αφαιρέσει από την ιστοσελίδα της το εν λόγω άρθρο επειδή περιείχε στοιχεία που δεν ήταν «πολιτικά ευχάριστα».
Οταν αυτό απέτυχε, τότε το άρθρο θάφτηκε με μαεστρία. Αφαιρέθηκε, συγκεκριμένα, από την πρώτη σελίδα του ιστότοπου της WSJ, ενώ ταυτόχρονα διαγράφηκαν και οι συνδέσεις (links) με αυτό από όσα μέρη ήταν δυνατό.
Αποτέλεσμα ήταν η ανάγνωση του άρθρου να πέσει κάθετα.
«Είναι λογοκρισία και ενάντια στις αρχές της Wall Street Journal. Δεν είναι η πρώτη φορά», έγραψε το ανώνυμο email που διακίνησαν οι συντάκτες.
Στη συνέχεια, βέβαια, οι συνδέσεις προς το άρθρο κατέκλυσαν το διαδίκτυο, εκθέτοντας αρχισυνταξία και αφεντικά.
Ταυτόχρονα, εκτόξευσαν και τα τεράστια ερωτήματα που υπάρχουν σήμερα για την αξιοπιστία της οικονομικής πληροφόρησης.