ΤΟ «ΒΑΘΥ» ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΕΕ ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΟ ΝΟΜΙΜΟ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ και προσπαθούν να οργανώσουν παγκόσμιο κίνημα εναντίον του Τραμπ και υπέρ της ΝΤΠ με προμετωπίδα την Χίλαρι Κλίντον και προσπαθούν ακόμη και τώρα να συντρίψουν οποιαδήποτε εμπιστοσύνη  και συμπάθεια μπορεί να δείξει ο μέσος αμερικανός.

Του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου με κάποια σχόλια δικά μας.

Ο Ν.Τραμπ είναι ο πρώτος Αμερικανός πρόεδρος που έχει εναντίον του όλα τα συστημικά ΜΜΕ είτε εγχώρια είτε διεθνή και μόνο δεν υποχωρεί μπροστά τους αλλά «σηκώνει» το «γάντι» και τους κηρύσσει τον πόλεμο δηλώνοντας: «Είστε τα πιο ανέντιμα όντα του πλανήτη»

Μια φράση που εδώ και χρόνια θέλουν να πουν δισεκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη αλλά δεν έχουν τη δύναμη, το μέσον και ιδιαίτερα τη «φωνή» για να το εκφράσουν στα παντοδύναμα κανάλια έρχεται να την πει ο ισχυρότερος άνδρας μαζί με τον Βλάντιμιρ Πούτιν, του κόσμου αφού αυτοί οι δύο ελέγχουν τα μεγαλύτερα πυρηνικά οπλοστάσια.

Τα ΜΜΕ παγκοσμίως και ενορχηστρωμένα, προφανώς συντονιζόμενα από ένα παγκόσμιο κέντρο εξουσίας (σ.γ.: το σιωνιστικό και μασονικό κατεστημένο κατά την άποψη του Νικόλα Ψαρουδάκη και σύμφωνα με μια από τις πιο βασικές θέσεις της ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ) το οποίο πλέον δεν κρύβεται και έχει αρχίσει να φανερώνεται ολοκάθαρα, κτυπούν καθημερινά το νέο πρόεδρο επιχειρώντας να τον αποδομήσουν ακόμα και στις πιο μικρές λεπτομέρειες.

Έτσι δεν τον κτυπούν μόνο για τις ιδέες του που είναι πατριωτικής και αντιδιεθνιστικής κατεύθυνσης αλλά για οτιδήποτε μπορεί κάποιος να φανταστεί: Για τα μαλλιά του αν είναι περούκα ή όχι, για την πανέμορφη τρίτη σύζυγό του η οποία είναι γεννημένη Σλοβένα, για την επίσης πανέμορφη κόρη του Ιβάνκα Τραμπ και για τον καίριο ρόλο που πιθανώς θα παίξει στην διακυβέρνησή του, για «αυθόρμητες» μαζικές διαδηλώσεις εναντίον του και ακόμα για το πόσοι άνθρωποι επιχείρησαν με κίνδυνο της προσωπικής τους ασφάλειας να πάνε να δουν δια ζώσης την ορκωμοσία του.

Είναι γνωστό ότι οι γνωστοί παγκόσμιοι «κουκουλάκηδες» περίμεναν στους δρόμους της Ουάσιγκτον για να κτυπήσουν υποστηρικτές του νέου προέδρου διότι ως φαίνεται δεν έχουν δικαίωμα να εκφράσουν μια τέτοια υποστήριξη.

Αμέσως μετά εμφανίστηκαν όλα τα ΜΜΕ πάλι εν χορώ για να δηλώσουν ότι η συγκέντρωση στην ορκωμοσία του νέου προέδρου ήταν ιδιαίτερα «μικρή» (σ.γ.: δείχνοντας μάλιστα άδειους χώρους γύρω από την Ουάσιγκτον square).  

«Στ’ αλήθεια, φαινόταν ότι ήταν 1.500.000 άνθρωποι, το πλήθος έφτανε ως το Μνημείο Ουάσιγκτον», δήλωσε κατά την επίσκεψη του στο αρχηγείο της CIA ο νέος Αμερικανός πρόεδρος και όπως δημοσίευσε ήδη το pronews.gr

«Παρακολουθούσα έναν τηλεοπτικό σταθμό που έδειχνε γρασίδι χωρίς κόσμο, κάνοντας λόγο για 250.000 θεατές», τόνισε ο Αμερικανός πρόεδρος. «Αυτό είναι ψέμα», πρόσθεσε. Αναφερόμενος στον εν εξελίξει «πόλεμο» που κάνουν τα ΜΜΕ εναντίον του

Και τότε ο Ν.Τραμπ είπε ότι οι δημοσιογράφοι είναι μεταξύ των «πλέον ανέντιμων ανθρωπίνων όντων στον πλανήτη». Μία φράση που επιχείρησαν να μην «φωτίσουν» ιδιαίτερα τα ΜΜΕ αλλά στάθηκαν μόνο στην συγκέντρωση για το αν ήταν μεγάλη ή όχι που στην τελική δεν έχει και πολύ σημασία.

Ο Ν.Τραμπ βγήκε πρόεδρος και αυτό δεν αλλάζει. Απλά τα συστημικά ΜΜΕ και το «βαθύ» αμερικανικό κράτος θέλουν να είναι σίγουροι ότι δεν θα επανεκλεχθεί ότι στην προεδρία του δεν θα «τολμήσει» να κάνει αυτά που θέλει.

Τον θέλουν όμηρο μέσα στον Λευκό Οίκο.

Σε μια ανακοίνωση του λίγο μετά ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Σον Σπάισερ επιτέθηκε σφοδρά στους δημοσιογράφους, χαρακτηρίζοντας «επαίσχυντες» τις προσπάθειες τους να μειώσουν την επιτυχία σε προσέλκυση θεατών της ορκωμοσίας του νέου προέδρου.

«Ήταν το μεγαλύτερο πλήθος που έχει συγκεντρωθεί ποτέ σε τελετή ορκωμοσίας, τελεία και παύλα», δήλωσε 

«Θα ζητήσουμε από τα μέσα ενημέρωσης να λογοδοτήσουν», τόνισε ο Σπάισερ

«Οι Αμερικανοί αξίζουν κάτι καλύτερο και όσο ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο αγγελιοφόρος αυτού του κινήματος θα μεταφέρει το μήνυμα του απευθείας στον αμερικανικό λαό», πρόσθεσε, αρνούμενος να απαντήσει σε ερωτήσεις των δημοσιογράφων που ήταν παρόντες.

«Οι Αμερικανοί αξίζουν κάτι καλύτερο και όσο ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο αγγελιοφόρος αυτού του κινήματος θα μεταφέρει το μήνυμα του απευθείας στον αμερικανικό λαό», πρόσθεσε, αρνούμενος να απαντήσει σε ερωτήσεις των δημοσιογράφων που ήταν παρόντες.

http://www.pronews.gr/portal/20170122/world/diethnis-politiki/39/o-ntramp-pire-oplo-toy-kai-kiryssei-ton-polemo-sta-dieftharmena

Ανοίγοντας την ιστοσελίδα www.hellasforce.com πέσαμε πάνω σ’ αυτή τη συνέντευξη του Δημήτρη Καζάκη στο Contra την νύχτα και μας ανατρίχιασε. Ελπίζουμε να πέσει έξω στην μαύρη αυτή πρόβλεψή του, αν και δυστυχώς συνήθως επαληθεύεται.

Η Ελλάς αυτοκτονούσα

Δημήτρης Καζάκης: «Αυτό που θα συμβεί στην Ελλάδα και που προοιωνίζεται και που σε αυτό συμφωνεί και ο άξονας της Ουάσινγκτον και του Βερολίνου, είναι η διάλυση του Ελληνικού κράτους. Πάμε σε κατάλυση της Ελληνικής πολιτείας. Θα τελειώσει εδώ η ιστορική πορεία του Ελληνικού Έθνους, αν στα 182 χρόνια τυπικής ανεξαρτησίας του δεν θέλει κανένας, δεν θεωρεί κανένας βιώσιμο το Ελληνικό κράτος. Ο μόνος που το θεωρεί βιώσιμο είναι ο Ελληνικός λαός και αυτό να το κρατήσουμε σοβαρά. Γι’ αυτό έχει να κάνει με τον ζήτημα του πολέμου. Θα μας διαλύσουν πριν υπάρχει οποιοδήποτε θέμα ανάφλεξης στην περιοχή. Θα μας τεμαχίσουν, θα μας ακρωτηριάσουν και θα πάψει να υφίσταται Ελληνικό κράτος όπως τουλάχιστον το γνωρίζαμε ιστορικά. Εξ ου και το ότι βάλανε τον Μεϊμαράκη να πει την φράση «ελεύθερο Αιγαίο», ελεύθερο Αιγαίο σημαίνει θάλασσα χωρίς κυριαρχικά δικαιώματα, άρα χωρίς διεκδικήσιμο ζωτικό χώρο για ένα κράτος.
Το δύσκολα στην ιστορία αυτή δεν είναι ο εξωτερικός εχθρός, όσο και να φαίνεται παράξενο. Όσο να απελευθερωθούμε από τις αυταπάτες και τα δεσμά των κομματικών μηχανισμών που υπάρχουνε σήμερα από τα δεξιά και από τα αριστερά και που οδηγούν ως πρόβατο επί σφαγή τον Ελληνικό λαό στην χειρότερη παγίδα που του έχουν στήσει ποτέ!

Ακούστε τον και στο βίντεο να λέει τα  μαύρα τα μαντάτα και κανονίστε τα έργα σας και τι ακριβώς θα κάνετε για να αναστρέψετε και ανατρέψετε αυτή την κατάσταση.

https://www.youtube.com/watch?v=XtZYEVnDK_c

Η απέραντη ψυχική εξουθένωση των αμάχων αντικείμενο εκμετάλλευσης Τουρκίας, Ευρώπης και του απάνθρωπου παγκοσμιοποιητικού συστήματος

Διαβάστε αυτή την ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ και θα μάθετε πολλά που σκόπιμα κάποιοι θέλουν να τα αγνοείτε.

Ο ενδοτισμός της κυβέρνησης στο μεταναστευτικό απειλεί την εδαφική ακεραιότητα των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου

Το μεταναστευτικό –προσφυγικό πρόβλημα έχει γίνει το  τελευταίο  διάστημα  το επίμαχο θέμα  της κυβερνητικής αντιπαράθεσης  με  τις τοπικές κοινωνίες  των ακριτικών  νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και  την Τοπική τους  Αυτοδιοίκηση.  Κύριο αίτημα των κατοίκων  των νησιών  Λέσβου, Χίου, Σάμου και Κω είναι η  άμεση αποσυμφόρηση από τον συνεχώς αυξανόμενο αριθμό μεταναστών που συγκεντρώνεται εκεί.  Έντονες είναι οι αντιδράσεις στα σχέδια της κυβέρνησης για δημιουργία επιπλέον κλειστών κέντρων κράτησης ˖ για την καθυστέρηση των διαδικασιών ταυτοποίησης εξαιτίας των υποστελεχωμένων υπηρεσιών˖ τις απάνθρωπες κι εξαθλιωμένες συνθήκες στις υφιστάμενες δομές που πυροδοτούν  την δυσαρέσκεια θέτοντας  σε κίνδυνο την κοινωνική ασφάλεια˖ την ανεξέλεγκτη δράση  των διαφόρων ΜΚΟ που  εμφανώς έχουν υποκαταστήσει το ρόλο του κράτους σε διάφορους τομείς.  Στο πλευρό των κατοίκων είναι και  η Εκκλησία.  Επίσης, η Τοπική Αυτοδιοίκηση, στα περισσότερα νησιά,  έχει πάρει θέση υπέρ  των αιτημάτων της τοπικής κοινωνίας.  Αλλά και η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου υποστηρίζει τα περισσότερα από τα αιτήματα αυτά.

Απέναντι τους στέκεται η κυβέρνηση, που δια στόματος Μουζάλα κατηγορεί την τοπική κοινωνία ότι δεν βοηθάει στην εξομάλυνση της κατάστασης ˖  που επιβάλει –ακόμη και χωρίς τη συναίνεση της Δημοτικής Αρχής- τη δημιουργία κλειστών κέντρων κράτησης ˖ που ομολογεί ότι δεν μπορούν ν΄  απομακρυνθούν μαζικά από τα νησιά οι μετανάστες, γιατί δεν το επιτρέπει η Συμφωνία ΕΕ –Τουρκίας  κι  ότι η αθέτησή της από ελληνικής πλευράς επιτρέπει στην Τουρκία του Ερντογάν  να πραγματοποιήσει την απειλή της για αποστολή 3 εκατομμυρίων.  

Η κυβέρνηση λοιπόν ομολογεί ότι υποτασσόμενη στις επιταγές της ΕΕ είναι ανοχύρωτη στους εκβιασμούς της Τουρκίας.  Εκβιασμοί  που καταδεικνύουν  ότι η Τουρκία δεν έχει πρόβλημα να χρησιμοποιήσει τους ομήρους των δουλεμπορικών δικτύων ως όπλο της αναθεωρητικής, επεκτατικής πολιτικής της. Εξάλλου, τα ανθρώπινα δικαιώματα στη χώρα αυτή δεν έχουν καμία σημασία, όπως επανειλημμένως έχει αποδείξει στη Διεθνή κοινότητα:  διώκοντας και συλλαμβάνοντας πολίτες  για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις,  περιορίζοντας την ελευθερία τύπου, θυσιάζοντας παιδιά στο δουλεμπορικό δίκτυο των ανθρώπινων οργάνων, βομβαρδίζοντας περιοχές της επικράτειας της,  επιχειρώντας πολεμικά σε γείτονες χώρες , ελέγχοντας τις προσφυγικές ροές προς το Αιγαίο.

Ο ενδοτισμός της κυβέρνησης και η πολιτική  συνόρων  ανοιχτών  στις εισροές και κλειστών στις εκροές  έχουν ως αποτέλεσμα :

α) τον έλεγχο των ροών από την Τουρκία,

β) τον  απροσδιόριστο  αριθμό  των παράτυπα εισερχομένων στα νησιά ,

γ) τον  απροσδιόριστο  χρόνο διαμονής τους και τον εγκλωβισμό τους σε μια χώρα που δεν ήταν αρχική επιλογή τους,

δ) τον ετερόκλιτο συγχρωτισμό τους,

ε) τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης τους.

Ο συνδυασμός αυτών των παραγόντων, αποτελεί ένα εκρηκτικό μίγμα απειλώντας την κοινωνική και εθνική ασφάλεια.  Στα νησιά έχει διαμορφωθεί μια εκρηκτική κατάσταση εύκολα εκμεταλλεύσιμη και χειραγωγίσιμη προς ακραίες εκδηλώσεις,  θέτοντας σε κίνδυνο την κοινωνική συνοχή, την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας και την  εθνική κυριότητα των ακριτικών νησιών.

Όπως βεβαιώνουν κυβερνητικά στελέχη,  επίσημη πολιτική της Κυβέρνησης για το μεταναστευτικό –προσφυγικό είναι η συμφωνία ΕΕ –Τουρκίας. Η αρχική σύμβαση υπογράφτηκε το 2014, και στο  πλαίσιο που αυτή όριζε και προκειμένου να επισπευθούν οι επανεισδοχές,  υπογράφτηκαν στις 18 Μαρτίου 2016 συμφωνημένες δράσεις για την καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης μεταναστών μεταξύ ΕΕ -Τουρκίας. Γι’ αυτήν την πρόσφατη συμφωνία γίνεται πολύ λόγος το τελευταίο διάστημα, κι έχει αναχθεί σε μείζον ζήτημα, προκαλώντας ποικίλες ερμηνείες, σχετικά με το αν επιτρέπει ή όχι μετεγκατάσταση μεταναστών από τα νησιά.  Δεν αναφέρει όμως η κυβέρνηση, αλλά ούτε κανένας άλλος, ότι η συμφωνία ρητά κι απεριόριστα προβλέπει ότι «όλοι οι νέοι παράτυποι μετανάστες που φθάνουν στα ελληνικά νησιά μέσω Τουρκίας από τις 20 Μαρτίου 2016 και έπειτα θα επιστρέφονται σε αυτήν». Μια σαφέστατη πρόβλεψη που στην πράξη δεν εφαρμόζεται,  αλλά κανένας δεν το καταγγέλλει.    

Αυτό που επίσης δεν τονίζεται  είναι ότι  στη διαμόρφωση της εν λόγω συμφωνίας  η Ελλάδα δεν συμμετείχε αλλά κλήθηκε να την υπογράψει εκ των υστέρων. Ότι η συμφωνία αυτή, με όσα προβλέπει για την μετεγκατάσταση Σύρων προσφύγων,  αντίκειται στο Διεθνές Δίκαιο, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί  από τη Σύμβαση της Γενεύης (1951) και το πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης (1967).  Ότι η συμφωνία αυτή, χαιρετίζοντας την επιχειρησιακή παραχώρηση του Αιγαίου στο ΝΑΤΟ και  προβλέποντας την παρουσία Τούρκων αξιωματικών  στα ελληνικά νησιά, δεν αναγνωρίζει την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας.  Ότι η συμφωνία αυτή μέχρι σήμερα έχει εφαρμοστεί από κάθε συμβαλλόμενο κατά το δοκούν και σύμφωνα με το συμφέρον του.  Ότι η εν λόγω συμφωνία, αναφέροντας ρητά ότι στόχος είναι να σταματήσει η παράτυπη μετανάστευση από την Τουρκία προς την ΕΕ, ή έστω να μειωθεί σημαντικά,  εξασφαλίζει στην  πράξη   τα συμφέροντα  των συμβαλλόμενων:  

α) του σκληρού πυρήνα της ΕΕ,  που προσπαθεί να  αναχαιτίσει τα μεταναστευτικά κύματα και να τα περιορίσει στην περιφέρειά της,  περιορίζοντας  τη δυνατότητα  εγκατάστασης προσφύγων με νόμιμες διατυπώσεις, και

β) τα συμφέροντα της Τουρκίας  που επιδιώκει επίσπευση της κατάργησης  της  βίζας  εντός ΕΕ  για τους πολίτες της  και χρηματοδότηση για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού –προσφυγικού προβλήματος στη χώρα της.  Δεν αναφέρεται επίσης ότι στις γενεσιουργές αιτίες  του προβλήματος αυτού συμπεριλαμβάνονται τόσο ο σκληρός πυρήνας της  ΕΕ όσο και η Τουρκία, καθώς εμπλέκονται ενεργά σε πολεμικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή.  

Η  Ελληνική κυβέρνηση με την συμφωνία αυτή αποσπά μόνο τη δέσμευση της Τουρκίας ότι θα περιορίσει τις μεταναστευτικές –προσφυγικές ροές προς το Αιγαίο και την συναίνεση της  για επιστροφή παράτυπων μεταναστών στην Τουρκία. Δέσμευση όμως, που καμιά πρακτική αξία δεν έχει, καθώς εδώ και οκτώ μήνες δεν έχει εφαρμοστεί από τον φόβο του ωμού εκβιασμού ότι η Τουρκία θα στείλει περισσότερους από όσους θα δεχτεί -μεταξύ των οποίων και πολίτες της. Η Ελληνική κυβέρνηση, λοιπόν, στην πράξη αποδέχεται τον εγκλωβισμό στα ακριτικά νησιά, μεγάλου αριθμού μεταναστών, και δη όσων δεν δικαιούνται ή δεν αιτούνται να λάβουν καθεστώς διεθνούς προστασίας. Συνεπώς, με την εν λόγω συμφωνία, η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε δεσμοφύλακα της ΕΕ και σε αποθήκη ανθρώπινων ψυχών.

Κατά τις επιταγές της ΕΕ εγκλωβίζονται εδώ  θύματα εχθροπραξιών, όπου εμπλέκονται   οι συμβαλλόμενοι της συμφωνίας, και μετανάστες  από χώρες που υφίστανται οικονομικό πόλεμο, όπως και η Ελλάδα.  Στις  ίδιες επιταγές, ως αποτέλεσμα των μνημονιακών πολιτικών, που εφαρμόζονται από το 2010 ως σήμερα στη χώρα μας, οφείλεται ο οικονομικός στραγγαλισμός της Ελλάδας, η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πολιτών της, η παραχώρηση της εθνικής της κυριαρχίας σε υπερεθνικούς στρατιωτικούς και αστυνομικούς μηχανισμούς (Fronetx, NATO, ευρωστρατός) . Τα ίδια συμφέροντα που έχουν υποδουλώσει οικονομικά τη χώρα μας, επιβάλλουν τους πολέμους,, μετατρέπουν εκατομμύρια ανθρώπων σε πρόσφυγες ή μετανάστες, τους καθιστούν ομήρους παγκόσμιων δουλεμπορικών κυκλωμάτων, τους χειρίζονται ως όπλο εδαφικών ανακατατάξεων και αναθεώρησης συνόρων.

Μικρή σημασία έχει για τους εταίρους μας αν σε κάποιες  μικροσκοπικές κουκίδες του χάρτη στο Αιγαίο απειλείται η κοινωνική ασφάλεια ή αν διακυβεύεται η εθνική ασφάλεια μιας χώρας που έχει απολέσει την εθνική της κυριαρχία.  Η Ελλάδα, είναι για τους εταίρους μας μια χώρα όπου, όπως έχουν παραδεχτεί κι αξιωματούχοι της ΕΕ,  δεν αναγνωρίζονται ανθρώπινα δικαιώματα γιατί  βρίσκεται υπό μνημονιακή κατοχή. Είναι μια χώρα της ΕΕ, η οποία με τα μνημόνια που της επιβλήθηκαν,  έχει απολέσει από το 2011, κατά  τη συνθήκη της Λισσαβόνας , την εθνικής της κυριαρχία. Αντιμετωπίζεται, λοιπόν, από τις Βρυξέλες ως ένας χώρος εγκλωβισμού των μεταναστευτικών –προσφυγικών ροών  που  ελέγχει η Τουρκία. Αντιμετωπίζεται ως front line state, μέτωπο πρώτης γραμμής, ζώνη ασφαλείας,  το ανάχωμα που θα  εξασφαλίσει   την  ασφάλεια της ενδοχώρας στην Ευρώπη, αλλά και χώρος αποθήκευσης  σύγχρονων σκλάβων, φτηνής εργατικής δύναμης, ώστε να μπορεί η Ευρώπη να είναι ανταγωνιστική στις παγκόσμιες αγορές.  Το αν τα ευρωπαϊκά σύνορα φτάνουν  ως τις ακτές της Τουρκίας ή ως το μέσον του Αιγαίου αυτό μικρή σημασία έχει για τις Βρυξέλλες.  Το Αιγαίον κείται μακράν και δεν υπάρχουν ενδοιασμοί να θυσιαστεί στις αναθεωρητικές βλέψεις του σουλτάνου Ερντογάν αν έτσι προασπίζονται τα συμφέροντα της ΕΕ.

Το ΕΠΑΜ προειδοποιεί : Η εδαφική ακεραιότητα της χώρας  βρίσκεται σε άμεση απειλή!  

Το πρόβλημα δεν λύνεται εντός της ΕΕ, όταν αυτή έχει συμβάλλει καθοριστικά στη διαμόρφωσή του.  Το πρόβλημα δεν λύνεται με κατοχικές κυβερνήσεις που υπηρετούν αυτή την ΕΕ.  

Το μεταναστευτικό απαιτεί χειρισμούς κυρίαρχου κράτους σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.  Ο Λαός οφείλει ν΄ αγωνιστεί για την υπεράσπιση της πατρίδας , για την απελευθέρωση της χώρας για την ανάδειξη μιας δημοκρατικής –πατριωτικής κυβέρνησης.

Στο πλάι του λαού οφείλει να σταθεί η Τοπική Αυτοδιοίκηση και να συγκρουστεί ανοιχτά  με το κατοχικό καθεστώς που έχει επιβληθεί στη χώρα μας από το 2010 ως σήμερα.  Όσο όμως οι ταγοί της Δημοτικής Αρχής παραμένουν στρατευμένοι σε κομματικούς μηχανισμούς που υπηρέτησαν και υπηρετούν αυτό το κατοχικό καθεστώς, οι ρητορικές καταγγελίες είναι έπεα πτερόεντα προς πολιτική κατανάλωση και αποπροσανατολισμό του λαού από το πραγματικό διακύβευμα :  την προάσπιση της Πατρίδας και την απελευθέρωση της χώρας.

Σάμος, 27 Νοεμβρίου 2016

ΤΟΜΕΑΣ ΕΠΑΜ ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

By ioanna on 25 Νοεμβρίου 2016 • ( 1 σχόλιο )

ΕΜΙΡ ΚΟΣΤΟΥΡΙΤΣΑ : Ο «ΣΟΡΟΣ» ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΛΑΜΙΚΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ!

ΔΕΞΙΑ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΕΜΙΡ ΚΟΣΤΟΥΡΙΤΣΑ ΚΑΙ
ΑΡΙΣΤΕΡΑ Ο ΟΥΓΓΡΟΕΒΡΑΙΟΣ ΠΟΛΥΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΣ, ΔΗΘΕΝ «ΣΟΡΟΣ», ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ
ΓΚΕΟΡΓΚΥ ΣΒΑΡΤΣ!

Ο Εμίρ Κουστουρίτσα, είναι ένας μεγάλος διεθνώς γνωστός Γιουγκοσλάβος σκηνοθέτης, πρώην μουσουλμάνος, νυν Ορθόδοξος Χριστιανός, ο οποίος έφτιαξε όντας ακόμα Μουσουλμάνος, την σπουδαία ταινία » Underground», στην οποία περιγράφει τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας και τους βομβαρδισμούς της Βοσνίας από την Νέα Τάξη και τους Αμερικανούς…

Ευτυχώς που υπάρχουν ακόμα άνθρωποι του πολιτισμού σαν κι αυτόν , που βλέπουν με ΚΑΘΑΡΗ ματιά τα πράγματα κι έχουν το θάρρος να μιλήσουν ανοικτά και χωρίς τα νεοταξικά κόμπλεξ των σύγχρονων καλλιτεχνών.

Στο παρακάτω βίντεο με Ελληνικούς υποτίτλους, ο Εμίρ Κουστουρίτσα, σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη που ΠΟΛΥ ΣΠΑΝΙΑ ακούμε από καλλιτέχνες, δείχνει τον πραγματικό ένοχο για το μεταναστευτικό πρόβλημα…

Ακούστε τον με προσοχή:

https://www.youtube.com/watch?v=SCXGk5lViY0

Από το blog attikanea

Παραθέτουμε το πιο κάτω άρθρο της Γούλα Ελένης για το προσφυγικό-μεταναστευτικό προκειμένου να γνωρίσει καλλίτερα ο αναγνώστης τη σοβαρότητα του προβλήματος και πόσο κινδυνεύουμε όλοι μας από την αθρόα είσοδο αγνώστων, μη ταυτοποιημένων ατόμων, πιθανώς και ισλαμιστών-τζιχαντιστών, στην χώρα μας.

Εισβολή μεταναστών σ ποσοστό 80% και προσφύγων 20%, σε μια χώρα  που καταρρέει σε κάθε επίπεδο. Πως να σώσεις όταν δεν μπορείς ο ίδιος να σωθείς;

ΤΟ ΜΕΤΑΣΤΕΥΤΙΚΌ –ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΩΣ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ  ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Της Γούλα Ελένης

Το τελευταίο διάστημα στο νησί  μας παρακολουθούμε μια έντονη κινητοποίηση σχετικά με το μεταναστευτικό –προσφυγικό ζήτημα, που εκφράζεται με διατυπώσεις θέσεων, έντονη κριτική κι αντιπαραθέσεις, οι οποίες πέραν της πλουραλιστικής έκφρασης  της κοινωνίας πολιτών, φαίνεται να καλλιεργούν ένα διχαστικό κλίμα στην κοινωνία με μήλο της έριδας το μεταναστευτικό.  Πιο συγκεκριμένα, η συγκέντρωση και το ψήφισμα  μιας κίνησης πολιτών, της Σάμος –SOS, στις 30 Οκτωβρίου, προκάλεσαν την «αντιφασιστική» αντίδραση άλλων ομάδων με τον σχηματισμό αντισυγκέντρωσης την ίδια μέρα. Προκάλεσαν επίσης την αντιπαράθεση και την κριτική του ΚΚΕ, αλλά και την κινητοποίηση (επιτέλους) του δημοτικού Συμβουλίου που αναγγέλλει  πανσαμιακή  πορείας-διαμαρτυρίας προτάσσοντας συγκεκριμένα αιτήματα.

Το πρώτο ερώτημα που θα μπορούσαμε να θέσουμε είναι αν η υπάρχουσα κατάσταση, όπως έχει διαμορφωθεί στο νησί μας, δικαιολογεί  ανησυχίες  κι αγανάκτηση υποθάλποντας ένα τεταμένο κλίμα. 

Όλοι βιώνουμε στο πετσί μας την οικονομική δυσπραγία που επιδεινώνεται από τις ληστρικές φοροεπιδρομές. Οι επιχειρήσεις παραπαίουν κι αρκετές ωθούνται στο κλείσιμο ή στην μετεγκατάσταση σε άλλη χώρα. Οι μισθωτοί  και συνταξιούχοι αγκομαχούν να βγάλουν τον μήνα. Η ανεργία καλπάζει και σύμφωνα με πρόσφατα πορίσματα της ΓΣΕΕ θα χρειαστούν 20 χρόνια για να απορροφηθεί. Η νεολαία μεταναστεύει. Οι κοινωνικές δομές διαλύονται.  Στο υποστελεχωμένο και υπό κατάρρευση νοσοκομείο οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν  ότι δεν υπάρχει ούτε ζεστό νερό. Αλλά δε φτάνουν τα δικά μας χάλια. Καταφτάνουν κι άλλοι κατατρεγμένοι που ζητούν δικαίωμα στην ελπίδα και στη ζωή. Έρχονται στρατιές ολόκληρες από χώρες της Ασίας και της Αφρικής, οι οποίες βομβαρδίζονται ή στραγγαλίζονται οικονομικά, όπως η Ελλάδα. Τους ονομάζουν μετανάστες και πρόσφυγες. Εγώ όμως τους λέω ομήρους γιατί πρέπει να πληρώσουν  10 με 15 χιλιάδες ευρώ σε δουλεμπορικά δίκτυα με την ελπίδα να φτάσουν στη γη της επαγγελίας που λέγεται Ευρώπη. Μια παραγκούπολη  2,700 χιλιάδων διαμορφώθηκε μέσα σε 8 μήνες δίπλα στο Βαθύ των 7 χιλιάδων κατοίκων, σ΄ απόσταση μόλις 2 χιλιόμετρα από αυτό. Ένα Βαθύ που μπορεί πλέον να καυχηθεί ότι απέκτησε τον αέρα μιας πολυπολιτισμικής πρωτεύουσας!  Μιας πόλης όπου καταστρατηγούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα, τόσο για τους μετανάστες –πρόσφυγες όσο και για τον ντόπιο πληθυσμό. Και συνηθίσουμε σιγά σιγά σε διάφορα, στην εξαθλίωση, στις παραγκουπόλεις, στη μαντίλα, το σύμβολο της ανυπαρξίας της γυναίκας, της απόλυτης υποταγής της και σε αρκετά άλλα που θα δούμε στη συνέχεια.  

Ο Δήμος αιτείται την άμεση βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των προσφύγων-μεταναστών και την παροχή πλήρους κρατικής βοήθειας στους τομείς της Δημόσιας Υγείας, της Κοινωνικής Μέριμνας και της Διοικητικής Υποστήριξης.  Ωστόσο οι κρατικοί φορείς εξαγγέλλουν   ότι δεν υπάρχουν κονδύλια για την υγειονομική κάλυψη των μεταναστών στα 5 νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, αλλά θα δοθεί άφθονο χρήμα για βελτίωση και επέκταση των hotspot και για δημιουργία νέων. Προτείνεται εθελοντική υπηρεσία γιατρών στα hotspot ενώ φάρμακα και υλικά να καλυφθούν από τα ήδη ελλειμματικά νοσοκομεία.

Ο ικέτης σε αυτή τη χώρα θεωρούνταν πάντοτε ιερό πρόσωπο, όμως όταν δεν προσβάλλει, δεν απαιτεί ως έποικος ή εισβολέας. Εξάλλου βασική αρχή της δημοκρατίας είναι ότι η ελευθερία του ενός σταματά εκεί που αρχίζει του άλλου.  Όλο και πιο συχνά ακούμε για παρενοχλήσεις γυναικών, ακόμα και απόπειρες βιασμού, σε κεντρικά σημεία της πόλης  Για διάφορα περιστατικά μικροκλοπών κι άλλα περιστατικά που προσβάλλουν το θρησκευτικό και εθνικό αίσθημα των κατοίκων, όπως το ότι περιέχυσαν με καφέ διερχόμενο ιερέα. Τον δημοτικό κήπο, βραδινές ώρες, είναι παρακινδυνευμένο να τον διασχίσεις πια μόνος. Και γενικότερα στην πόλη πλανιέται ένας διαφορετικός αέρας, επιφυλακτικότητας, καχυποψίας κι άμυνας.   Όπως μας έχει διδάξει και ο Θουκυδίδης, η εξαθλίωση  εκμαυλίζει και διασπά την κοινωνική συνοχή Η πείνα, η εξαθλίωση και ο συγχρωτισμός ανθρώπων διαφορετικών εθνοτήτων, φυλών και θρησκευτικών πεποιθήσεων, ο εγκλωβισμός τους σε ένα ακριτικό νησί μιας χώρας που δεν ήταν αρχική επιλογή τους,  θα προκαλέσει αγανάκτηση που αρκετά συχνά θα βρει έκφραση στη βία και στην παραβατικότητα. Ανεξάρτητα από τα ψεύτικα στοιχεία που δηλώνουν οι περισσότεροι, η ετερογένεια, εθνική, φυλετική, πολιτισμική και κυρίως θρησκευτική, είναι δεδομένη και συνδυαζόμενη με   τον φανατισμό ορισμένων από αυτούς συνθέτουν ένα επικίνδυνο κράμα.

Παράλληλα όμως,  με το πολυεθνικό και πολυθρησκευτικό κράμα των ανέστιων, στο νησί μας φτάνουν  κι άλλοι πολλοί,  που προσπαθούν, ο καθένας για τον δικό του λογαριασμό και συμφέρον, να τους επηρεάσουν, να τους κατευθύνουν, να τους χειραγωγήσουνε, εκμεταλλευόμενοι  τη αγανάκτησή  τους με ψεύτικες υποσχέσεις: μυστικές υπηρεσίες, πράκτορες, θρησκευτικές και παραθρησκευτικές οργανώσεις, που από κανέναν δεν ελέγχονται. Η γκετοποίηση, η σύσταση μουσουλμανικών κοινοτήτων, όπου η αστυνομία δεν έχει δικαίωμα παρέμβασης, χαρακτηρίζουν αρκετές σύγχρονες ευρωπαϊκές πόλεις (Λονδίνο, Παρίσι, Λυών) και δεν θα ‘θελα να το δω στον τόπο μας. Το πρόβλημα δεν έγκεινται σε θρησκευτική, αλλά σε πολιτική αντιπαράθεση. Το Ισλάμ δεν είναι μόνο θρησκεία, πρωτίστως είναι ένα πολιτικό σύστημα που ορίζει μια συγκεκριμένου τύπου κοινωνική οργάνωση, διαμετρικά αντίθετη όχι μόνο από τα πρότυπα των δυτικοευρωπαϊκών κοινωνιών, αλλά  και από την ελληνική κουλτούρα. Και το κυριότερο, στηρίζεται σε φανατισμένους οπαδούς για τους οποίους το τζαμί αποτελεί, όχι απλά έναν χώρο προσευχής, αλλά κέντρο συσπείρωσης και στράτευσης.

Οι πολίτες ανησυχούν για τον κίνδυνο μονιμότητας της εγκατάστασης των μεταναστευτικών-προσφυγικών ροών στο νησί και  διαμαρτύρονται ότι η υπάρχουσα κατάσταση έχει αλλοιώσει την τουριστική ταυτότητα του νησιού. Παράλληλα καταγγέλλουν τις πρόσκαιρες –ευκαιριακές δράσεις που εκπορεύονται από την εκμετάλλευση του προσφυγικού –μεταναστευτικού ζητήματος. Ο Δήμος αιτείται την εφαρμογή άμεσων μέσων στήριξης των δημοτών.

Οι δράσεις που εκπορεύονται από την εκμετάλλευση των μεταναστών-προσφύγων αφορούν κάποιους ντόπιους με μαυραγορίτικες διαθέσεις, αλλά κυρίως αναφέρονται σε αυτούς που δηλώνουν «αλληλέγγυοι» και προσπαθούν να τους βοηθήσουν εδώ, αλλά στις χώρες τους δεν τους θέλουν. Γέμισε ο τόπος ΜΚΟ, ιδιωτικές οργανώσεις  που δεν είναι υποχρεωμένες να δηλώσουν την ύπαρξή και τη δράση τους σε κανέναν επίσημο κρατικό φορέα.  Από την ΕΕ χρηματοδοτούνται  με 80 εκ. ευρώ, όταν για τους  δήμους που υφίστανται το πρόβλημα έχουν δοθεί μόνο 5 εκ.! Κι αρκετές από αυτές χρηματοδοτούνται κι από άλλες ιδιωτικές πηγές, όπως ο Σόρος, ή ανήκουν ακόμα και σε αρχηγούς πολιτικών κομμάτων!  Η δράση τους βλέπουμε να επεκτείνεται σε όλους τους τομείς: να τους κατατοπίζουν για τις ελληνικές υπηρεσίες, να προσφέρουν φαγητό, ρουχισμό, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, νομική βοήθεια, να ενοικιάζουν διαμερίσματα για τη στέγασή τους. Φήμες, που ελπίζω να μην ευσταθούν, κάνουν λόγο και για παροχή σεξουαλικών υπηρεσιών σε πολυκατοικία που «αλληλέγγυες» έχουν νοικιάσει στο Βαθύ.  Η Δημοτική Αρχή Σάμου καταγγέλλει ότι δεν έχει καμία ενημέρωση από το αρμόδιο υπουργείο για τη λειτουργία και τη δραστηριότητά τους. Αυτό δε φαίνεται περίεργο αν σκεφτούμε ότι στελέχη ΜΚΟ απασχολούνται σε ανώτερες διοικητικές θέσεις στο Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής[1]. Συνεπώς, το υπουργείο ακόμα κι αν γνωρίζει  πόσες και ποιες οργανώσεις υπάρχουν σε κάθε νησί του Αν. Αιγαίου δεν έχει λόγους να τις δημοσιοποιήσει και δηλώνει ότι «πρόκειται για απόρρητα στοιχεία». Το υπουργείο μπορεί ν΄ αδιαφορεί σκοπίμως, ο Δήμος, όμως, γιατί δεν απαίτησε ως τώρα να μάθει και να δημοσιοποιήσει  τα ονόματα όλων αυτών των οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στο νησί; και για ποιες  οργανώσεις προσφέρουν έργο στα hotpspot οι διάφορες ειδικότητες, όπως νοσηλευτές,  που προσλήφθηκαν μέσω ΟΑΕΔ;

Ένα άλλο ερώτημα είναι γιατί  το μεγαλύτερο μέρος αυτών των  ροών από Ασία και Αφρική επιχειρεί να φτάσει στην Ευρώπη μέσω της Ελλάδας;  Γειτονικές χώρες, που εμπλέκονται και στον πόλεμο, όπως το Ισραήλ και η  μουσουλμανική Σαουδική Αραβία, δεν δέχονται μεταναστευτικές ροές. Άλλες χώρες, όπως η Αμερική, δέχονται επιλεκτικά αυστηρά περιορισμένο αριθμό. Η Ιαπωνία δεν δέχεται μουσουλμάνους. Η Αυστραλία τηρεί μια πολύ αυστηρή πολιτική σχετικά με την αποδοχή κι εγκατάσταση μεταναστών. Πρόσφατα το γερμανικό υπουργείο εκτιμά ότι η ΕΕ θα πρέπει να υιοθετηθεί το  αυστραλέζικο σύστημα και προτείνει οι πρόσφυγες που περισυλλέγονται στη θάλασσα να στέλνονται σε καταυλισμούς σε τρίτες χώρες μέχρις ότου εξεταστεί το αίτημά τους για παροχή ασύλου. Η Ελλάδα δυστυχώς έχει μετατραπεί σε μια τέτοια χώρα !!!

Όπως  δηλώνουν κάποιοι από τους ίδιους τους μετανάστες, κι όπως όλοι γνωρίζουμε, στρέφονται προς την Ελλάδα γιατί έχει ανοιχτά σύνορα.  Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα έχει ανοιχτά σύνορα στις εισροές και κλειστά στις εκροές.  Το ενδιαφέρον επίσης είναι ότι απόλυτο έλεγχο σε αυτές τις εκροές φαίνεται να έχει αποκλειστικά η γείτονα Τουρκία, παρά το ότι καλέσαμε διεθνείς στρατιωτικές κι αστυνομικές δυνάμεις (ΝΑΤΟ, Frontex, σύντομα και ευρωστρατός)  να τις σταματήσουν, να τις ελέγξουν, να τις απωθήσουν. Αυτό που καταφέραμε ήταν να γκριζαριστεί το Αιγαίο, να παραδώσουμε τον έλεγχο των συνόρων μας και των θαλάσσιων υδάτων μας σε υπερεθνικές δυνάμεις, (και μάλιστα χωρίς να έχει εγκριθεί με νόμο της ελληνικής βουλής η παρουσία του ΝΑΤΟ, αλλά αυτό είναι περιττό αφού δεν υπάρχει πλέον εθνική κυριαρχία).  Όχι όμως να σταματήσουν οι εισροές. Αντιθέτως, μέσα από διεθνή  δουλεμπορικά δίκτυα φαίνεται ότι πριμοδοτούνται με πάμφηνα αεροπορικά εισιτήρια (των 50 ευρώ ή και λιγότερο)  από αφρικανικές χώρες προς την Κωνσταντινούπολη.

  Συνεπώς αυτοί οι άνθρωποι, που σημειωτέον δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πόσοι θα είναι, γιατί είπαμε η Τουρκία ελέγχει την κάνουλα,  είναι αναγκασμένοι να παραμείνουν εγκλωβισμένοι στη χώρα μας και ο ελληνικός πληθυσμός καλείται να διαχειριστεί ένα πρόβλημα που ξεπερνά τα όρια της ανθρωπιστικής διάθεσης. Όχι αδικαιολόγητα κυριαρχεί η αγανάκτηση και η οργή, τόσο στο ετερόκλιτο πλήθος των μεταναστών που παραμένουν εγκλωβισμένοι σε απάνθρωπες συνθήκες, όσο και στον ντόπιο πληθυσμό, ο οποίος καλείται να διαχειριστεί τη βίαιη και  απότομη μετακίνηση ενός μεγάλου ετερόκλιτου πληθυσμιακού ρεύματος, χωρίς να έχει στήριξη από πουθενά. Η καθυστέρηση της διαδικασίας ταυτοποίησης των αιτήσεων είναι ένας ακόμη λόγος που εντείνει την κοινωνική ένταση εγείροντας ανησυχίες για μονιμότητα εγκατάστασης. Αυτές ενισχύονται από νομικές προβλέψεις για την απασχόληση των παράτυπα διαμενόντων πολιτών τρίτων χωρών στην αγροτική οικονομία (ΦΕΚ Αρ. Φύλλου 2671/26-8-2016),  χωρίς να ορίζεται αριθμητικός περιορισμός, ορθός έλεγχος και νόμιμα έγγραφα, διαμορφώνοντας ένα είδος δούλων χωρίς νόμιμα δικαιώματα.

Φαίνονται, λοιπόν, απόλυτα λογικά τα αιτήματα  για: την άμεση αποσυμφόρηση του νησιού – και των άλλων ακριτικών νησιών-ˑ  την  επιτάχυνση των διαδικασιών καταγραφής και διεκπεραίωσης των αιτημάτων ασύλουˑ την αποτροπή κάθε ενέργειας και πρακτικής που ενθαρρύνει την μόνιμη εγκατάστασηˑ την κατάργηση –ακύρωση της προαναγγελθείσας Φυλακής (κέντρο εγκλεισμού παραβατικών)ˑ τον άμεσο έλεγχο των ΜΚΟ από κρατικούς φορείςˑ την  στελέχωση της αστυνομίας, του λιμενικού, του νοσοκομείου, κέντρων υγείας, υπηρεσιών ασύλου  και λοιπών υπηρεσιών προκειμένου να διασφαλιστεί η  ασφάλεια και η υγιεινή τόσο στο τοπικό κοινωνικό σύνολο όσο και στα  hotspot. Το ζητούμενο όμως είναι σε ποιον τα απευθύνεις κι από πού ζητάς βοήθεια. Γιατί δεν μπορείς να ζητάς από αυτόν που σου έβαλε τη θηλιά στο λαιμό να την βγάλει.

Υπάρχουν θεωρητικές προσεγγίσεις που υποστηρίζουν την κάλυψη του δημογραφικού προβλήματος της Ευρώπης, της γηραιάς ηπείρου, με μεταναστευτικές ροές. Στην περίπτωση της Ελλάδας η δημογραφική κατάρρευση του ελληνικού πληθυσμού επιδεινώνεται από την οικονομική κρίση και τη διάλυση των κοινωνικών δομών και επιχειρείται να καλυφθεί με αθρόα είσοδο μεταναστών – προσφύγων  από την Ασία και την Αφρική.  Το βασικό είναι ότι με αυτές τις πρακτικές διασπάται η κοινωνική συνοχή και επέρχεται μεταβολή της πληθυσμιακής υπόστασης της χώρας, αφήνοντας κατά μέρος την πολιτισμική μεταβολή που αρκετούς ίσως τους αφήνει αδιάφορους. 

Στο επίπεδο των ευρωπαϊκών θεσμών το μεταναστευτικό θεωρείται ένα φλέγον ζήτημα. Στην τελευταία μάλιστα σύνοδο, στη Μπρατισλάβα, χαρακτήρισαν ορίστηκε ως εμπόλεμη κατάσταση και η Ελλάδα ως front line state, δηλαδή, κοινώς μέτωπο πολέμου. Έχουν αποσταλεί  στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις (είπαμε ΝΑΤΟ, Frontex) για τη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ στο νησιωτικό χώρο του Αιγαίου. Αλλά κατά παράδοξο τρόπο δεν έχουν καταφέρει πολλά, δεν καταφέρνουν, παρά τη συνδρομή  του ελληνικού λιμενικού, να εντοπίζουν τις βάρκες και να τις στέλνουν πίσω. Οπότε μπορούμε να εικάσουμε ότι μάλλον για άλλο λόγο είναι εδώ, προφανώς για τη διαφύλαξη των οικονομικών και γεωπολιτικών συμφερόντων της Ε.Ε. στην ευρύτερη περιοχή.

Τον Μάρτιο σε μια προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος υπογράφτηκε η συμφωνία ΕΕ–Τουρκίας, στη διαμόρφωση της οποίας η Ελλάδα δεν συμμετείχε, αλλά κλήθηκε εκ των υστέρων (σ.γ.: σαν πτωχή υπηρετριούλα) να την προσυπογράψει. Η συμφωνία αυτή θεωρείται σχεδόν απ’ όλους  ως πανάκεια κι αυτήν επικαλούνται σχετικά με την επίλυση των προαναφερόμενων αιτημάτων, τόσο ο Δήμος Σάμου όσο και τα ψηφίσματα λαϊκών επιτροπών αγώνα. Όμως όσα προβλήματα βλέπουμε να εκτυλίσσονται στα ακριτικά νησιά, αλλά και σε διάφορες άλλες περιοχές της Ελλάδος, οφείλονται σε αυτήν ακριβώς την συμφωνία, η οποία καταπατώντας θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα αντίκειται στο Διεθνές Δίκαιο. Την συμφωνία αυτή, σημειωτέον, κατήγγειλε εξαρχής η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ δηλώνοντας ότι δεν συμμετέχει στην εφαρμογή της και δεν αναμιγνύεται στις επιστροφές και στην υποχρεωτική κράτηση προσφύγων.  Το ψήφισμα της Παγχιακής Επιτροπής ορθώς  αναγνωρίζει ότι «η πολιτική των ανοιχτών συνόρων έφερε την κάκιστη συμφωνία μεταξύ ΕΕ-Τουρκίας με τα γνωστά αποτελέσματα για τα νησιά του Αιγαίου»

Η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας ορίζει : α) στην Τουρκία θα επιστρέφονται όσοι μετανάστες δεν χρίζουν διεθνούς προστασίας, οι οποίοι προσωρινά  θα κρατούνται σε κλειστά στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Ελλάδα, β)  από τους πρόσφυγες που ζητούν άσυλο στην Ελλάδα, μετά από προσεχτική εξέταση των αιτήσεων τους, για ένα πρόσφυγα που θα επιστρέφεται, ένας θα φεύγει από την Τουρκία για την Ε.Ε. γ)  Οι παράτυποι μετανάστες θα κρατούνται σε κλειστά κέντρα υποδοχής, ενώ οι αιτούντες άσυλο θα φιλοξενούνται σε ανοιχτά κέντρα υποδοχής. Δ) Τον συντονισμό, για την εφαρμογή της συμφωνίας  έχει ο Γενικός Διευθυντής της Υπηρεσίας Διαρθρωτικών, Μεταρρυθμίσεων της Κομισιόν, Maarten Verwey. Αυτός θα συντονίζει μεταξύ άλλων και την αποστολή 4.000 υπαλλήλων που θα απαιτηθούν από την Ελλάδα, τα κράτη – μέλη, την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το άσυλο (EASO) και την FRONTEX.

Ο Δήμος Σάμου, όπως και οι Δήμοι των γειτονικών νησιών-,  στις 11 Οκτωβρίου 2016 στα πλαίσια αυτής της συμφωνίας, πραγματοποίησε σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου αποφασίστηκε η δημιουργία κλειστού κέντρου κράτησης (φυλακής)  για τους παραβατικούς εντός της υπάρχουσας δομής.  Δηλαδή αποφασίστηκε η δημιουργία μιας ανθρώπινης ωρολογιακής βόμβας τόσο για την ασφάλεια στο  hotspot όσο και για τον παρακείμενο οικισμό του Βαθιού. Τώρα, ο Δήμος  καταγγέλλει αδυναμία της  κυβέρνησης να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις που ετέθησαν σε εκείνη τη σύσκεψη αναφορικά με την αναχώρηση μεταναστών από το νησί (166 αναχωρήσεις έναντι 672 αφίξεων). Κι είναι λογικό η κυβέρνηση να μην  μπορεί ν΄ ανταποκριθεί σε μια τέτοια δέσμευση, εφόσον η προαναφερόμενη συμφωνία προβλέπει  τον εγκλεισμό στο νησί όσων μεταναστών–προσφύγων έφτασαν μετά την ημερομηνία υπογραφής της (17-18 Μαρτίου 2016). Η επαναπροώθηση αφορά μονάχα όσους βρίσκονταν στα νησιά ως την ημέρα εκείνη.  Η πρόσφατη, λοιπόν, δήλωση του Βουλευτή Σάμου, κ. Σεβαστάκη, ότι  με την αθρόα μετακίνηση μεταναστών –προσφύγων από τα ακριτικά νησιά κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, κινείται απολύτως εντός αυτού του πλαισίου. Δηλαδή, περιμένουμε να φύγουν καμιά εκατοστή (το πολύ) ακόμα άτομα, και παραμένει άγνωστο πόσα αναμένουμε ακόμα να φτάσουν, γιατί είπαμε, άλλος ελέγχει τις εισροές, οι οποίες θεωρητικά θα έπρεπε να έχουν σταματήσει με την υπογραφή της συμφωνίας. Κανένας όμως, ούτε οι υπέρμαχοι αυτής της συμφωνίας, δεν καταγγέλλει τις πρακτικές της Τουρκίας, η οποία καταπατά, πέραν αυτής της επαίσχυντης συμφωνίας,  πρωτίστως το Διεθνές Δίκαιο παραβιάζοντας θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και διαδραματίζοντας ενεργό ρόλο στις πολεμικές επιχειρήσεις.

Είναι λοιπόν τουλάχιστον φαιδρές οι καταγγελίες της δημοτικής αρχής για τη  στάση «των ευρωπαϊκών θεσμών και των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων στο μείζον ζήτημα του Προσφυγικού–Μεταναστευτικού και την απαράδεκτη θεώρηση ότι η Ελλάδα μπορεί να αποτελέσει χώρα παρία ΄μόνιμης εγκατάστασης΄», ενώ παράλληλα ζητά επαναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας ως προς τα προαναφερόμενα σημεία.  Δεν μπορεί να υπάρχει επαναδιαπραγμάτευση σε αυτά, ή την αποδέχεσαι ή την απορρίπτεις συλλήβδην.

Εκτός όμως τούτου, υπάρχουν και οι συμφωνίες Σἐνγκεν και Δουβλίνου, βάσει των οποίων οι παράτυποι μετανάστες επιστρέφονται στις χώρες υποδοχής. Και η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα υποδοχής για πολλούς. Η Γερμανία ακύρωσε την αίτηση ασύλου για 10.000 μετανάστες οι οποίοι θα επιστραφούν στις χώρες υποδοχής από τον Γενάρη του 2017. Εκτός λοιπόν από αυτούς που έρχονται εξ Ανατολών θα έρχονται κι άλλοι εκ Δύσης. Η χώρα μας λοιπόν σαφέστατα μετατρέπεται σε δεσμοφύλακα της ΕΕ και σε χώρο αποθήκευσης ανθρώπινων ψυχών. Υπό τις συνθήκες αυτές είναι σαφές ότι είναι αδύνατον να διασφαλιστεί η κοινωνική συνοχή, η πληθυσμιακή ομοιογένεια. Οι εντάσεις και οι εκρήξεις βίας είναι αναμενόμενες και ο ευρωστρατός είναι επίσης έτοιμος να παρέμβει για τη διασφάλιση της ειρήνης και την αποκατάσταση της τάξης.

Επειδή κανένας μας δε θέλει να δει τα χειρότερα, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι μια αποτελεσματική αντιμετώπιση του μεταναστευτικού –προσφυγικού ζητήματος,  που όλους μας καίει,  θα μπορούσε να κινηθεί στα εξής :    

•  Ότι είμαστε αντίθετοι με την πολιτική της ΕΕ και της κυβέρνησης, με τις συνθήκες Σένγκεν και Δουβλίνου,  που εγκλωβίζουν  στο νησί και στη χώρα μας εκατοντάδες πρόσφυγες και μετανάστες. 
• Ότι απαιτούμε την άμεση μετακίνησή τους και τον απεγκλωβισμό τους από τη χώρα. Θέλουμε να λειτουργούν ανοιχτές δομές υποδοχής αξιοπρεπούς διαβίωσης, καταγραφής, και προσωρινής φιλοξενίας, χωρίς ΜΚΟ, με αποκλειστική ευθύνη του κράτους, όπου οι φιλοξενούμενοι θα διαχωρίζονται κατά  εθνικές  και θρησκευτικές ομάδες.
• Ότι απαιτούμε να ανοίξει η πρεσβεία της Συρίας στη χώρα μας –η οποία έκλεισε με την έναρξη των εχθροπραξιών- ώστε να ταυτοποιηθούν άμεσα όσοι πολίτες χρήζουν Διεθνούς προστασίας ως πρόσφυγες  και να τους δοθούν τα απαραίτητα έγγραφα να μεταβούν στις χώρες επιλογής τους. Όσοι παράτυποι μετανάστες κρίνονται απειλή για την εθνική ασφάλεια και την κοινωνική συνοχή να επιστρέφονται είτε στη χώρα προέλευσής τους είτε στην πρώτη  χώρα υποδοχής. 
• Ότι καταδικάζουμε τις πρακτικές της Τουρκίας που καταπατά το Διεθνές Δίκαιο. (Σ.γ.:Η Τουρκία έτσι και αλλιώς, ουδέποτε πρόκειται να συμμορφωθεί ως προς τις υπογραφείσες συμφωνίες, πάντα θα ακολουθεί μια «χωρίς μπέσα» παρελκυστική τακτική κυρίως εις βάρος της Ελλάδας).
• Ότι δεν θέλουμε να συμμετέχει η χώρα μας  καθοιονδήποτε τρόπο σε υπερεθνικούς οργανισμούς που εμπλέκονται σε στρατιωτικές επεμβάσεις και πολέμους, δημιουργώντας τις στρατιές των απελπισμένων προσφύγων και υποθάλποντας την αμφισβήτηση της κυριαρχίας της χώρας μας στο Αιγαίο.  
• Αντιθέτως, απαιτούμε  να διασφαλιστεί η εθνική κυριαρχία, να επιτηρούνται, να προστατεύονται και να φυλάσσονται τα σύνορα της χώρας μας από ίδιες κρατικές δυνάμεις. Δεν αποδεχόμαστε την παρουσία της Frontex και του ΝΑΤΟ, γιατί τότε αποδεχόμαστε και την παραχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας σε αυτούς. Δεν αποδεχόμαστε καμιά νέα βάση στο Αιγαίο.

Όμως, υπό τις υφιστάμενες  συνθήκες δεν μπορούν να εφαρμοστούν σε κυβερνητικό επίπεδο. Κι αυτό γιατί στη Συνθήκη της Λισσαβόνας (2007)   ορίζεται η 26/6/2011 ως ημέρα κατά την οποία πιθανότατα λήγει η κυριαρχία των εθνών της ΕΕ, μόνον εφόσον αυτά παραδώσουν οικειοθελώς την εθνικής τους κυριαρχία. Αυτό έχει ήδη συμβεί στην Ελλάδα με την υπογραφή των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων από το 2010-2015. Επομένως επισήμως από το 2011 η Ελλάδα έχει απολέσει την εθνική της κυριαρχία και τελεί υπό καθεστώς κατοχής. Η παρούσα κυβέρνηση, όπως κι όλες οι προηγούμενες από το 2010, υπηρετούν αυτό το καθεστώς, που επιβεβαιώνεται με την παρουσία υπερεθνικών στρατιωτικών και αστυνομικών δυνάμεων, με τη λήψη αποφάσεων από εξωεθνικά κέντρα, με τον οικονομικό στραγγαλισμό της χώρας. Πέραν όμως του γεγονότος παραχώρησης της εθνικής κυριαρχίας, η Ελλάδα έχει καταλυθεί ως συγκροτημένο κράτος, καθώς έχει απωλέσει τα τέσσερα (4) θεμελιώδη κριτήρια, τα οποία, σύμφωνα με τη Συνθήκη Μοντεβιδέο του 1932, ορίζουν ένα κυρίαρχο κράτος: α)  Μόνιμο πληθυσμό. (β) Καθορισμένη επικράτεια. (γ) Δική του διακυβέρνηση. (δ) την ικανότητα να συνάπτει σχέσεις ελεύθερα με άλλα κράτη. Τίποτε απ’ όλα αυτά δεν ισχύει πια επίσημα για την Ελλάδα μετά την ψήφιση και του τελευταίου πολυνομοσχεδίου. Η χώρα έχασε τον έλεγχο στο ποιός και πώς κατοικεί ως μόνιμος πληθυσμός. Έχασε τον έλεγχο στην εδαφική της επικράτεια. Και φυσικά δεν διαθέτει ούτε δική της διακυβέρνηση, ή έστω τη δυνατότητα να συνάπτει με δική της επιλογή σχέσεις με άλλα κράτη και τη διεθνή κοινότητα.

Το ζήτημα δεν έγκεινται στην ανατροπή του καπιταλιστικού, ιμπεριαλιστικού συστήματος, γιατί η χώρας μας σε αυτό το σύστημα εντάσσεται από ιδρύσεως κράτους, (σ.γ.: ατυχώς ατυχέστατα) αλλά ποτέ άλλοτε ιστορικά δεν βρέθηκε σε ανάλογη κατάσταση. Το ζήτημα έγκεινται στο  ότι η χώρα βρίσκεται υπό Κατοχή.

Εφόσον αυτό το γεγονός το συνειδητοποιήσουμε, εφόσον η έννοια της πατρίδας είναι συνυφασμένη με την ταυτότητά μας και την επιβίωσή μας, οφείλουμε να αντιδράσουμε, όλοι μαζί, ανεξάρτητα πως αυτοπροσδιοριζόμαστε ιδεολογικά.   Οφείλουμε να μείνουμε ενωμένοι και να καταδικάσουμε  κάθε μορφή  τραμπουκισμών και  βίας και όσους την υποκινούν, είτε εναντίον των προσφύγων, είτε εναντίον των ντόπιων, καλλιεργώντας διχαστικό και εμφυλιακό κλίμα. Οφείλουμε να διασφαλίσουμε την κοινωνική μας συνοχή. Οφείλουμε να αντιδράσουμε ενωμένοι και οργανωμένοι, άμεσα. Αν υπάρχει κάποιος διαχωρισμός είναι σε αυτούς που υπηρετούν τις δυνάμεις κατοχής και σε αυτούς που τις αντιστρατεύονται.  

Γούλα Ελένη (μέλος του ΕΣΣ του ΕΠΑΜ)

[1] η κ. Ελένη Τάκου, διευθύντρια του γραφείου του κ. Μουζάλα & αναπληρώτρια διευθύντρια προγραμμάτων στην ΜΚΟ «Αλληλεγγύη». Βλ. δημοσίευμα neasamos.gr., 27/10/2016.

Να μας ζήσουν τα βλαστάρια μας! Η αλλοτρίωσή τους αντανακλά στα μούτρα μας. Εμείς τους διδάξαμε να μισούν τη σημαία.

Ασφαλώς κείται στην άλλη πλευρά του ημισφαιρίου. Τόσο μακράν όσο και το Ιράκ, η Λιβύη, η Αίγυπτος  και το Αφγανιστάν για τις ΗΠΑ. Κι εμείς επειδή δεν είμαστε η μεγαλύτερη και ισχυρότερη χώρα στον κόσμο δεν μπορούμε να επέμβουμε τόσο μακριά και να υπερασπιστούμε τα δίκαιά μας.

Ε, λοιπόν μόνο ανόητοι και προδότες μπορεί να ισχυρίζονται κάτι τέτοιο.

Πόσο μακριά βρισκόταν για το Ισραήλ ο  Άντολφ  Άϊχμαν[1] φυγάδας στην Αργεντινή ώστε  η Μοσάντ κατάφερε και τον απήγαγε και τον έφερε για να δικαστεί και να εκτελεστεί στο Ισραήλ και δεν διαμαρτυρήθηκε κανένας (πλην της Αργεντινής και κανείς δεν την έλαβε υπόψη);

Αδόλφος όχι Χίτλερ αλλά Άϊχμαν

Πόσο μακριά βρισκόταν ο Μορντεχάι  Βανούνου[2] στο Λονδίνο από όπου και απήχθη για να μείνει 18 χρόνια  στη φυλακή επειδή αποκάλυψε ότι το Ισραήλ διαθέτει πάνω από 150 πυρηνικές βόμβες για να τις χρησιμοποιήσει σε περίπτωση που το καπιταλιστικό, ιμπεριαλιστικό κράτος των Εβραίων κινδυνεύει και δεν έβγαλε «κιχ» κανείς;

Αναφερόμαστε πρωταρχικώς στην εισβολή των ΗΠΑ σε άλλα Έθνη-κράτη. Ένα κράτος όπως οι ΗΠΑ που έχει πλήρη γνώση των στρατιωτικών, οικονομικών κ.λπ. δυνατοτήτων του, το οποίο διαθέτει γεωπολιτικό σχεδιασμό και προοπτικές για το μέλλον και η στρατιωτικο-πολιτικο-βιομηχανική ηγεσία του ευρίσκεται σε απόλυτη αρμονία και συνεργασία μεταξύ τους. Και δευτερογενώς στις προσπάθειες ενός μικρού κράτους (του Εβραϊκού) να αυτοπροστατευθεί από τους πολυάριθμους και φανατικούς εχθρούς που το περιτριγυρίζουν. Ακόμη και πυρηνικές βόμβες και πυραύλους διαθέτει για προστασία κατά παράβασιν των διεθνών συμφωνιών και κανόνων.

Έτσι βλέπουμε το Ιράκ να διαλύεται και να καταλύεται σαν Κράτος και εξ αιτίας του οικονομικού εμπάργκο να πεθαίνουν εκατομμύρια παιδιά Ιρακινών με την υποψία ότι ο Σαντάμ Χουσείν διαθέτει βιολογικά,  χημικά και πυρηνικά όπλα που δεν βρέθηκαν ποτέ. Επίσης  το Ιράν να απειλείται αν κατασκευάσει πυρηνικά ενώ την ίδια στιγμή κανείς δεν διαμαρτύρεται για το Ισραήλ, την Ινδία αλλά και το Πακιστάν που διαθέτουν μαζί με την Βόρεια Κορέα που κατασκεύασε με το «έτσι θέλω και σας γράφω όλους» πυρηνικό οπλοστάσιο. Βέβαια τα πράγματα δεν είναι τόσο ευεξήγητα και απλά, είναι όμως πολύ ξεκάθαρα όσον αφορά το ελληνικό χάλι, την ελληνική κατρακύλα, ιδιαίτερα μετά την απόφαση του μοιραίου ΓΑΠ να ζητήσει βοήθεια από τον οικονομικό δήμιο που ακούει στο όνομα ΔΝΤ.  

Ξαναγυρίζοντας στο κυπριακό ερωτούμε: Η απόσταση μας φταίει τώρα ή η προδοσία και ο αδελφοκτόνος σπαραγμός; Η εμφυλιοπολεμική αυτοκαταστροφική μας διάθεση;  Τα συμπεράσματα βγαίνουν μόνα τους. Αν δεν ανανήψουμε επομένως και δεν πετύχουμε την πολυπόθητη εθνική ομοψυχία, δεν θα δούμε εμείς, οι Έλληνες, Θεού πρόσωπο και καλά παθαίνουμε και πολλά ακόμη μέλλει να πάθουμε, γιατί η επιπολαιότητά μας, το κοντόθωρο συμφέρον, η ευπιστία μας στους ξένους που τους θεωρούμε αυθεντίες και εγγυητές μας όπως υπόσχονται, η αυτοκαταστροφική μας εμφυλιοπολεμική τάση, τα πισώπλατα μαχαιρώματα μεταξύ “δήθεν” φίλων και άλλα τριακόσια μειονεκτήματα που έχουμε (σ.γ.: θα τα αναφέρουμε εν καιρώ [3] ) μας πηγαίνουν ολοταχώς στο γκρεμό και εμείς περί άλλων τυρβάζουμε. Ενώ όπως η ίδια η Ιστορία μας διδάσκει, όταν μονιάζουμε ανεβαίνουμε στον Παράδεισο.

Η διάγνωση επομένως έχει γίνει, δεν μένει άλλη λύση από την δημιουργία μιας κοινής ενωτικής προσπάθειας, η δημιουργία ενός λαϊκού κινήματος αλληλεγγύης και εθνικής σωτηρίας, ένα είδους στρατολαού,  που θα αποτελείται από αυθεντικούς, πατριώτες πολιτικούς, ανένταχτους και έξω από τα γνωστά φθαρμένα και προδοτικά κόμματα εξουσίας. Δεν χρειάζεται καν να τα αναφέρουμε, όποιος Έλληνας έχει καθαρή σκέψη και αμόλυντη καρδιά γνωρίζει. Αυτό το πανελλήνιο, πατριωτικό κίνημα είναι εκέινο που θα πάρει το Έθνος στα χέρια του να το αποδεσμεύσει  από τη μέγγενη των μνημονίων, από τον κόφτη, την τεχνητή παγίδα των χρεών, των φόρων, του ΕΝΦΙΑ, των δήθεν ισφορών αλληλεγγύης, του συνεχώς αυξανόμενου ΦΠΑ και των κατασχέσεων δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας για ένα κομμάτι ψωμί, που δεν αφήνουν να πάρουμε καμιά ανάσα και συντρίβει ελπίδα για οικονομική ανάπτυξη.

Επιμένουμε πως όσοι σκέφτονται το γενικό καλό, νιώθουν ότι η Κύπρος είναι ελληνική και θα μας την πάρουν παρά το δημοψήφισμα του κυπριακού λαού επί Μακαρίου, αλλά και επί Παπαδόπουλου, μέσα απόν τα χέρια. Οφείλουν να αντιληφθούν πως μέσα στην Ε.Ε. και με την επιβολή ενός ξένου νομίσματος που το εκδίδουν άλλοι, εκτός Ελλάδος, η κάθε προσπάθεια για αυτοδιάθεση των Κυπρίων, για εθνική κυριαρχία, και για οικονομική ανάπτυξη πάει χαμένη. Των ισχυρών θα περάσει είτε το θέλουμε είτε όχι.

Ταυτόχρονα χωρίς κάθαρση και τιμωρία των οικονομικών γερμανοτσολιάδων   καμιά ελπίδα οριστικής ανατροπής και ουσιαστικής αλλαγής δεν υπάρχει για τον τόπο και για το νησί που επί χρόνια ήταν τόπος ξεπλύματος μαύρου χρήματος. Και πάνω σ’ αυτά τα αισχρά οικονομικά εγκλήματα στηριζόταν η ψεύτικη ευμάρεια, η δήθεν πρόοδος και η οικονομική άνοδος της Κύπρου.Γι’ αυτό και οι ελληνοκύπριοι θα τιμωρηθούν και τιμωρήθηκαν με τις κατασχέσεις των καταθέσεών τους και αυτό δεν είναι τίποτα με όσα μέλλει ακόμη να πάθουν, αν δεν αν ανήψουν όπως και εμείς που δεν φαίνεται από πουθενά να ανανήφουμε.

Όμοια η  ενωτική πανελλήνια αυτή κίνηση οφείλει να ξέρει ότι για λόγους γενοκτονίας δεν μπορεί να γίνει αλλιώς παρά να φτάσουμε σε μονομερή διαγραφή του χρέους  και έκδοση νέου, δικού μας νομίσματος. Ανάγκη εστί, ορκωτοί λογιστές να ελέγξουν όλο το τραπεζικό σινάφι και να βρουν τι απέγιναν τα 233 δισεκατομμύρια ευρώ με τα οποία ανακεφαλαιοποιήθηκαν οι τράπεζες χωρίς να βοηθηθούν οι έχοντες ανάγκη ενίσχυσης επιχειρηματίες και οι φτωχοί δανειστές που όσο είχαν δουλειές πλήρωναν τα κοκκινισμένα δάνειά τους. Μια γερή Σεισάχθεια είναι η μόνη λύση που θα δώσει ελπίδα και χαμόγελο καθώς και ένα αληθινά δημοκρατικό Σύνταγμα  που θα σέβεται τους πολίτες και θα κάνει τους πολιτικούς εν ονόματι της ανακλητότητας  αλλά και της αξιοπρέπειας να συμπεριφέρονται εντελώς διαφορετικά από ότι κάνουν τώρα.

Ειδάλλως το τέλος των Ελλήνων εγγύς και η ισλαμοποίηση τους ακόμη εγγύτερη! Αλλά τι ισλαμοποίηση τι παγκοσμιοποίηση με την γερμανοευρώπη, το ίδιο καταστροφική θε νάναι.

Ας μην αυτοκοροϊδευόμαστε και ας μην μασάμε δικαιολογίες του τύπου “η Κύπρος κείται μακράν”. Μακράν βρίσκονται τα μυαλά σας και οι σκέψεις σας από την αλήθεια  και μακράν της οικτρής πραγματικότητας ζέιτε και φαντασιώνεστε αξιοθρήνητοι απόγονοι των Ελλήνων που εξακολουθείτε να επαναλαμβάνετε τα μοιραία λάθη εκείνων.

Η υποταγή σας στους Ρωμαίους , στους Τούρκους, στους Φράγκους, στους Ναζίδες, στους Αγγλοσάξωνες δεν σας δίδαξε ούτε σας διδάσκει τίποτα; Συνεχείστε λοιπόν το ίδιο βιολί μέχρι της τελικής σας πτώσης.

[1] Η απαγωγή του ναζί, Άντολφ Άιχμαν, από την Αργεντινή, όπου τον έκρυβε η CIA. Τον κάρφωσε ο Αντενάουερ και τον άρπαξε έξω από το σπίτι του η Μοσάντ… Για 15 χρόνια, ο συνταγματάρχης των SS Αντόλφ Άιχμαν, υπεύθυνος για τον θάνατο έξι εκατομμυρίων Εβραίων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στα γκέτο, παρέμενε εξαφανισμένος…. Η σχεδόν φυσιολογική ζωή του έληξε όταν η μυστική ισραηλινή υπηρεσία Μοσάντ, πληροφορήθηκε ότι ο αρχιτέκτονας του ολοκαυτώματος, ζούσε άνετο και πλουσιοπάροχο βίο με την οικογένεια του στην Αργεντινή. Και όλα αυτά χάρη στον παχυλό μισθό που έπαιρνε από την CIA. Οι Αμερικανοί τον προστάτευαν για να μην αποκαλύψει ότι πρώην συνεργάτες του, είχαν γίνει πράκτορες στις μυστικές υπηρεσίες της Αμερικής και της Δυτικής Γερμανίας, στο όνομα του ψυχρού πολέμου Ανατολής και Δύσης.

Ρικάρντο Κλέμεντ ο ευηπόληπτος πολίτης μια καλοκάγαθη ύπαρξη

Ο φάκελος που αποκάλυπτε την πραγματική ταυτότητα του Ρικάρντο Κλέμεντ, όπως ήταν το ψεύτικο όνομά του, παραδόθηκε στα γραφεία της Μοσάντ το 1959, από τον Γερμανό πράκτορα Φριτς Μπάουερ. Στην πραγματικότητα τον ναζί εγκληματία παρέδωσε στα χέρια των Ισραηλινών, ο καγκελάριος της Γερμανίας Κόνραντ Αντενάουερ. Ήταν το αντάλλαγμα για να μην αποκαλυφθούν άλλοι αξιωματούχοι της κυβέρνησής του, που είχαν συνεργαστεί με τον Χίτλερ. Ένας από αυτούς ήταν ο Χανς Γκλόμπκε, το «δεξί χέρι» του καγκελάριου και σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας της Δυτικής Γερμανίας…. (Σ.γ.:Πόσοι τέτοιοι υπάρχουν σήμερα σαν γκαουλάϊτερ των μικρών λαών στην ηγεσία της ευρωγερμανικής ναζιστικής Ε.Ε. ή αλλιώς ευρωπαϊκής μαφίας δεν θα το μάθουμε ποτέ). Η κινηματογραφική απαγωγή του Πράκτορες της Μοσάντ έφθασαν με άκρα μυστικότητα στην Αργεντινή και άρχισαν να παρακολουθούν τον Άιχμαν. Έστησαν ένα τουριστικό γραφείο ταξιδιών κοντά στη γειτονιά του για να μην κινήσουν υποψίες. Το σχέδιο ήταν να τον μεταφέρουν ζωντανό στο Ισραήλ για να δικαστεί. Προς μεγάλη τους έκπληξη, ενώ ο ίδιος έκρυψε καλά το παρελθόν του, ο γιος του διατυμπάνισε στη φιλενάδα του το μίσος του για τους Εβραίους. Ο νεαρός αγνοούσε ότι η φίλη του ήταν Εβραία που βοήθησε αποφασιστικά τις ισραηλινές αρχές στη σύλληψη του πατέρα του! Το βράδυ της 11ης Μαΐου του 1960, δύο αυτοκίνητα με αναμμένες μηχανές περίμεναν έξω από το σπίτι του να επιστρέψει από τη δουλειά του. Την ώρα που έφθασε, ένας από τους πράκτορες τον φώναξε με το όνομα του και όταν ο Άιχμαν γύρισε, δέχτηκε μία δυνατή γροθιά στο πρόσωπο από άλλο πράκτορα, με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος ουρλιάζοντας από τον πόνο. Σε δευτερόλεπτα, τον έβαλαν σηκωτό σε ένα από τα δύο αυτοκίνητα και αφού του έδεσαν τα μάτια, τα χέρια και τα πόδια, τον οδήγησαν σε ασφαλές κρησφύγετο, μέχρι να βρουν την κατάλληλη ευκαιρία να τον φυγαδεύσουν, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τις αρχές της Αργεντινής. Η οικογένειά του τον αναζητούσε. Τηλεφώνησε σε νοσοκομεία μήπως του έχει συμβεί κάτι, απέφευγε όμως να ειδοποιήσει την Αστυνομία. Στο τέλος κατάλαβαν τι είχε συμβεί. Δέκα μέρες αργότερα, η Μοσάντ τον φόρτωσε ναρκωμένο σε ένα εμπορικό αεροσκάφος της Ελ Αλ και τον οδήγησε στην Ιερουσαλήμ. Η παράνομη απαγωγή προκάλεσε διπλωματικό επεισόδιο μεταξύ Αργεντινής και Ισραήλ. Στις 23 Μαΐου του 1960, ο ηγέτης του Ισραήλ Νταβίντ Μπεν Γκουριόν, ανακοίνωσε τη σύλληψη του εγκληματία πολέμου Άιχμαν. Η Αργεντινή διαμαρτυρήθηκε και ζήτησε την σύγκλιση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Υποστήριξαν ότι παραβιάσθηκαν τα κυριαρχικά δικαιώματα του κράτους τους, αλλά και το Διεθνές Δίκαιο, που απαγόρευε την απαγωγή πολίτη από επικράτεια ουδέτερης χώρας, χωρίς ενημέρωση των αρχών της. Στη διαμάχη που ακολούθησε, το Ισραήλ παραδέχθηκε την παραβίαση, αλλά δικαιολογήθηκε ότι η παράνομη απαγωγή έγινε από οργάνωση Εβραίων πολιτών (σ.γ.:ψεματάρα, από τη Μοσάντ έγινε) και όχι από κρατικούς υπαλλήλους. Το Συμβούλιο Ασφαλείας εξέδωσε συμβιβαστικό ψήφισμα, με το οποίο πρότεινε «επανόρθωση» από το Ισραήλ και δημόσια δίκη του Άιχμαν. Το Ισραήλ ζήτησε συγγνώμη από την Αργεντινή. Αρνήθηκε όμως να επιστρέψει τον κρατούμενο τον οποίο παρέπεμψε σε δίκη, που ξεκίνησε στις 11 Απριλίου. Το δικαστήριο τον καταδίκασε σε θανατική ποινή και στις 31 Μαΐου 1962, εκτελέστηκε στις φυλακές της πόλης Ράμλα με απαγχονισμό. Ήταν η μέρα που ο Άιχμαν πλήρωσε για τα εγκλήματά του σε βάρος της ανθρωπότητας.

[2] H ιστορία του Μορντεχάι Βανούνου του Νίκου Κωνσταντάρα

H ζωή του Μορντεχάι Βανούνου θα ήταν απίστευτη αν δεν ήταν απολύτως αληθινή. Οταν αφέθηκε ελεύθερος από τις φυλακές Σίκπα στο Ασκελόν του Ισραήλ, την Τετάρτη, ξεκίνησε ένα καινούργιο κεφάλαιο ύστερα από 18 χρόνια πίσω από τα κάγκελα. Για τους πιο πολλούς συμπατριώτες του ο 49χρονος Βανούνου είναι ένας προδότης που αποκάλυψε τα πυρηνικά μυστικά του Ισραήλ για μια χούφτα δολάρια, θέτοντας σε κίνδυνο το ίδιο το εβραϊκό κράτος. Για πολλούς υποστηρικτές του, όμως, είναι από τους ήρωες της εποχής μας -ένας άνθρωπος που, ακολουθώντας τη συνείδησή του, θυσίασε τα καλύτερα χρόνια της ζωής του σε μια προσπάθεια να ενημερώσει τον κόσμο για το κρυφό πυρηνικό οπλοστάσιο της πατρίδας του.

«Περήφανος κι ευτυχισμένος»

Φορώντας άσπρο πουκάμισο και σκούρα γραβάτα, με βήμα γοργό, σαν έτοιμος από καιρό, ο Βανούνου αψήφισε τους περιοριστικούς όρους που του απαγόρευαν να μιλήσει με ξένους και, μιλώντας αγγλικά, είπε στα διεθνή μέσα ενημέρωσης: «Σ’ αυτούς που με αποκαλούν προδότη λέω ότι είμαι περήφανος, περήφανος κι ευτυχισμένος γι’ αυτό που έκανα». Και εξοργίζοντας ακόμα περισσότερο τους επικριτές του, πρόσθεσε: «Το Ισραήλ δεν χρειάζεται πυρηνικά όπλα, ειδικά τώρα που η Μέση Ανατολή δεν έχει πυρηνικά όπλα… Το μήνυμά μου στον κόσμο σήμερα είναι να ανοίξετε την Ντιμόνα (ο πυρηνικός αντιδραστήρας στην έρημο Νεγκέβ) σε διεθνή έλεγχο». Είπε επίσης ότι το κράτος του Ισραήλ δεν έχει λόγο ύπαρξης και ότι «οι Εβραίοι πρέπει να λύσουν τα προβλήματά τους με τους Παλαιστίνιους».

Ο Βανούνου, ο οποίος κρατήθηκε σε απομόνωση για σχεδόν 12 από τα 18 χρόνια του στη φυλακή, κατηγόρησε τις αρχές ασφαλείας για «βάναυση, βάρβαρη μεταχείριση», λέγοντας ότι τον τιμωρούσαν επειδή είχε ασπαστεί τον Χριστιανισμό. «Δεν με σπάσατε, δεν με τρελάνατε», φώναξε. «Είμαι ένα σύμβολο του ανθρώπινου πνεύματος και δεν μπορείτε να καταστρέψετε το ανθρώπινο πνεύμα». Απαντώντας, ο υπουργός Δικαιοσύνης Τόμι Λάπιντ σχολίασε: «Το πάει φιρί φιρί να κάνει όσο πιο πολλή ζημιά μπορεί… Θα τον παρακολουθούμε… Θέλουμε να ξέρουμε πού βρίσκεται και σε ποιους μπορεί να αποκαλύψει κι άλλα κρατικά μυστικά». H μελλοντική πορεία του Μορντεχάι Βανούνου, με άλλα λόγια, φαίνεται ότι μπορεί να αποδειχθεί εξίσου πολυτάραχη με το παρελθόν του.

Από το Μαρόκο στο Ισραήλ

Ο Βανούνου γεννήθηκε στο Μαρόκο, σε οικογένεια θρήσκων Εβραίων που μετοίκησε στο Ισραήλ το 1963. Είναι το δεύτερο από 10 παιδιά, αλλά οι γονείς του τον έχουν αποκηρύξει επειδή έγινε Χριστιανός στην Αυστραλία, λίγο πριν αποκαλύψει τα πυρηνικά μυστικά του Ισραήλ σε μια συνέντευξή του στους Sunday Times του Λονδίνου, το 1986.

O Βανούνου υπηρέτησε στον ισραηλινό στρατό στον πόλεμο του 1973. Έπειτα από αυστηρούς ελέγχους, προσελήφθη ως τεχνικός στο μυστικό πυρηνικό εργοστάσιο στην Ντιμόνα, όπου το Ισραήλ κατασκεύαζε πυρηνικά όπλα και ξεχώρισε με την εργατικότητά του. Όταν ο Βανούνου άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Βen Gurion και να κάνει παρέα με Άραβες φοιτητές, άρχισε να προβληματίζεται πολιτικά και να το δείχνει στη δουλειά του. Το 1985 απολύθηκε και έφυγε για να γνωρίσει τον κόσμο. Είχε όμως στο σακίδιό του και δύο ρολά φιλμ που είχε τραβήξει εντός του εργοστασίου στην Ντιμόνα.

Στα χέρια της Μοσάντ

Στην Αυστραλία γνωρίστηκε με έναν Κολομβιανό δημοσιογράφο στον οποίο αποκάλυψε τα πυρηνικά μυστικά του Ισραήλ. O τελευταίος έφερε τον Βανούνου σε επαφή με τους Sunday Times, οι οποίοι του πρόσφεραν 100.000 λίρες για να γράψει βιβλίο. Δεν πρόλαβε όμως να εισπράξει τα χρήματα. Οταν δημοσιεύθηκαν οι αποκαλύψεις του ήταν ήδη στα χέρια της Μοσάντ. Είχε ακολουθήσει μία ξανθιά πράκτορα, ονόματι Σίντι, από το Λονδίνο στη Ρώμη, όπου άλλοι πράκτορες τον νάρκωσαν και τον απήγαγαν. O άνθρωπος που μέσα από μία περίεργη προσωπική περιπέτεια είχε αποκαλύψει το μεγαλύτερο κρατικό μυστικό της χώρας του, εκθέτοντας και τις Ηνωμένες Πολιτείες για την ανοχή τους απέναντι στο Ισραήλ, χάθηκε μέσα σ’ ένα μπουντρούμι για 18 χρόνια. Την Τετάρτη βγήκε και πάλι στο φως του ήλιου, «περήφανος και ευτυχισμένος». https://www.google.gr/search?q=Απαγωγή+Μορντεχάι+βανούνου&ie=utf-8&oe=utf-8&client=firefox-b&gfe_rd=cr&ei=5Tl6WMu0KtPA8geZjZCgAw

 [3]Απόστολος Βασιλόπουλος: «Ο χαρακτήρας των Ελλήνων. Ανιχνεύοντας την εθνική μας ταυτότητα», Θεσσαλονίκη 1983.

Αντιγράφουμε την πολύ αξιόλογη ομιλία του συγγραφέα ελληνιστή Πέδρο Ολάγια, στην ημερίδα που διοργανώθηκε από το ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ στις 11/12/2016 για το μεταναστευτικό. Πρόκειται για μια φοβερή σύνοψη της αποικιοκρατικής Ευρωαμερικής των προτεσταντών κρατών. Κρατών τα οποία έχοντας θεμελιώσει βαθειά μέσα στη συνείδησή τους το αντίχριστο, ρατσιστικό-φασιστικό μήνυμα πως οι Ευρωπαίοι  και κατά προέκταση και οι ΗΠΑ, έχουν δικαίωμα βάσει της οικονομικής και στρατιωτικοβιομηχανικής ισχύος τους με πρόταγμα “το χρήμα είναι Θεός”, σε συνδυασμό με το υλιστικό καπιταλιστικό σύστημα (το νόμο της ζούγκλας ο δυνατός χάφτει τον αδύνατο) που ακολουθούν αιώνες τώρα, δημιούργησαν τα μεγαλύτερα εγκλήματα και τις φρικωδέστερες αιτίες πολέμων και θανάτων.

Ακούστε τι αποκαλύπτει ένας αξιολογότατος Ισπανός φιλέλληνας  που δεν μασάει τα λόγια του και φυσικά το ελληνικό κατεστημένο τον κρατάει μακριά και τον θάβει όποτε και όπου μπορεί:

Με φόντο την αγαπημένη του Ακρόπολη

“Ευχαριστώ πολύ το Ε.ΠΑ.Μ., που δεν τα βάζει κάτω, και που με σκέφτεται πάντα για τις πρωτοβουλίες του.

Είναι γεγονός –αδιαμφισβήτητο γεγονός– ότι η Ελλάδα υφίσταται, αυτή τη στιγμή, μεταξύ άλλων, έναν άδικο, δυσβάσταχτο και δυσανάλογο προς τις ευθύνες της, φόρτο, όσον αφορά στο μεταναστευτικό. Για αυτό και είναι άκρως σημαντικό να είμαστε νηφάλιοι και δίκαιοι στις κρίσεις μας και στις αντιδράσεις μας.

Το ξερίζωμα είναι ένα σημείο των καιρών μας. Ποτέ, στην ιστορία της ανθρωπότητας, δεν παρατηρήθηκε τέτοια μετακίνηση προσφύγων και οικονομικών μεταναστών όπως στις μέρες μας.

Πέρυσι, ένας στους 122 ανθρώπους που ζουν στον κόσμο αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι του. Το μεγαλύτερο μέρος απ’ αυτούς (66%) δεν έχει καταφέρει καν να φύγει από τη χώρα του· όσοι το κατάφεραν, έχουν μείνει γενικά στις γειτονικές χώρες· μόνο το 1,6%, αντιμετωπίζοντας τις κακουχίες του δρόμου, τα κύματα της θάλασσας, τις μαφίες και τους συνοριοφύλακες, έχει καταφέρει να πατήσει στην Ευρώπη.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου έχει φτάσει ένας πρόσφυγας ανά περισσότερους από 500 κατοίκους, δηλώνει σήμερα «υπερχειλισμένη»: για το Λίβανο, ωστόσο, όπου αντιστοιχεί ένας πρόσφυγας ανά… τέσσερις κατοίκους (!), δεν ακούμε τίποτα· ούτε για τη φτωχή Αιθιοπία, η οποία είναι η χώρα που, σε σχέση με το κατά κεφαλήν της εισόδημα, προσφέρει περισσότερους πόρους στην περίθαλψη των προσφύγων.

Αυτοί που φθάνουν στην Ευρώπη δεν παύουν να είναι οι λιγότεροι· και πάνω απ’ όλα, δεν παύουν να είναι ένας ελάχιστος αριθμός και απόλυτα δυσανάλογος προς τις ιστορικές και σύγχρονες ευθύνες της Ευρώπης και της Δύσης στη δημιουργία των πραγματικών αιτιών που προκαλούν την ύπαρξη προσφύγων και οικονομικών μεταναστών στον κόσμο.

Μάλιστα, φέτος, το 2016 θα έπρεπε να «γιορτάσουμε» την πρώτη εκατονταετία της μυστικής συμφωνίας Sykes–Picot (1916), με την οποία, μέσα στον αναβρασμό του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και στις παραμονές της κατάρρευσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία, με την συγκατάθεση της Ρωσίας,  διένειμαν τον μελλοντικό έλεγχο στα εδάφη της Μέσης Ανατολής.

Πιστεύω ότι, άν θέλουμε να καταλάβουμε, έστω και στοιχειωδώς, την κατάσταση που ζούμε σήμερα, πρέπει να έχουμε υπόψιν ότι, κατά την τελευταία εκατονταετία, έχει υπάρξει μια συνεχής Sykes–Picot στα πετρελαιοφόρα εδάφη της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, που έχει δημιουργήσει πόλεμο και μίσος, έχει προκαλέσει εκατομμύρια νεκρούς και πρόσφυγες, έχει εντείνει τη ριζοσπαστικοποίηση του Ισλάμ και έχει φέρει πλουσιοπάροχα κέρδη στην πολεμική βιομηχανία.

Για αυτό, σε τούτο τον καιρό «των μνημονίων», καλό θα ήτανε να κάνουμε ένα συντομότατο μνημόνιο –με την πρωταρχική του έννοια του υπομνήματος– για ορισμένα γεγονότα που συνέβησαν τον τελευταίο αιώνα στη Μέση Ανατολή και που μας είναι απαραίτητα για να κατανοήσουμε και για να κρίνουμε τη σημερινή κατάσταση και τις ευθύνες όλων για αυτήν.

• 1916. Κρυφή συμφωνία Sykes-Picot
• Στο πλαίσιο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, και με την προοπτική της ήττας και της διάλυσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία συμφωνούν μυστικά την κατανομή του μελλοντικού ελέγχου των εδαφών της Μέσης Ανατολής.
• Βασίζονται:
• στη στρατιωτική δύναμη των αποικιών τους,
• στην χρηματοδότηση των Rothschild και του Σιωνισμού (που έχει βλέψεις στη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ)
• στην υποστήριξη των αραβικών λαών, στους οποίους δίνουν την φαύλη υπόσχεση της δημιουργίας μιας «μεγάλης αραβικής χώρας» (Husain Ibn Ali, Lawrence of Arabia)

• Τέλος του πολέμου. Επιπτώσεις.
• Σε γενικές γραμμές, η Μεγάλη Βρετανία θα ελέγχει τα σημερινά εδάφη του Ιράκ, της Ιορδανίας και της Παλαιστίνης / του Ισραήλ, και η Γαλλία θα ελέγχει τη Συρία και το Λίβανο.
• Έτσι γεννιέται ο τεχνητός χάρτης της Μέσης Ανατολής, και μπαίνουν τα θεμέλια της αιώνιας σύγκρουσης Παλαιστίνης/Ισραήλ.
• Επίσης, οι νικητές του πολέμου επιβάλουν την κατάργηση του ιστορικού θεσμού του Χαλιφάτου, που είχε ξεκινήσει τον 7^ο αιώνα με τους διαδόχους του Προφήτη Μωάμεθ. (πβ. στόχος του Ισλαμικού Κράτους: αποκατάσταση του Χαλιφάτου)

• 1930. Η Γαλλία αναγνωρίζει την ανεξαρτησία της Συρίας και του Λιβάνου.
• 1931. Η Μεγάλη Βρετανία δίνει την ανεξαρτησία στο Ιράκ, εκτός από την περιοχή του Κουβέιτ. Αρχίζουν οι μακροχρόνιες διεκδικήσεις.
• 1949. Πραξικόπημα στη Συρία. Η νεοσύστατη CIA στηρίζει ένα πραξικόπημα που βάζει τέλος στο δημοκρατικό καθεστώς (Shukri al-Kuwatli) και τοποθετεί στην εξουσία μια στρατιωτική κυβέρνηση (Husni al-Za’im), που ευνοούσε τα σχέδια των ΗΠΑ για την κατασκευή του Πετρελαιαγωγού Tapline
• 1961. Η Μεγάλη Βρετανία δίνει την ανεξαρτησία στο Κουβέιτ, με τη μορφή όμως του ανεξάρτητου εμιράτου. Συνεπώς, το πρόβλημα με το Ιράκ συνεχίζεται.
• 1978. Στο πλαίσιο του Ψυχρού Πολέμου, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, James Carter, με την προτροπή του Πολωνού συμβούλου του Zbigniew Brzezinsky να δημιουργήσει ένα Βιετνάμ για τους Ρώσους στα σύνορα με το Αφγανιστάν, υπογράφει ένα μυστικό διάταγμα (3 Ιουλίου) για την χρηματοδότηση ανταρτών στην περιοχή. Έτσι, όταν το…
• 1979 η Ρωσία (ΕΣΣΔ) εισβάλει στο Αφγανιστάν για να κατασκευάσει πετρελαιαγωγό, οι ΗΠΑ αντιδρούν με την Επιχείρηση Κυκλώνας (Operation Cyclone) για την επιστράτευση, την εκπαίδευση και τον οπλισμό τζιχαντιστών, προκειμένου να πολεμήσουν τους Ρώσους. Είναι οι λεγόμενοι mujāhidīn مجاهدين‎‎ 
  • Η επιχείρηση κράτησε πάνω από δώδεκα χρόνια (1992)
  • Συμμετείχαν σε αυτήν οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, Μεγάλης Βρετανίας, Ισραήλ, Πακιστάν, Σαουδικής Αραβίας και Κίνας.
  • Οι ΗΠΑ παρέχουν πόρους, όπλα και εκπαίδευση, και δημιουργούνται στρατόπεδα εκπαίδευσης στο Πακιστάν.

• Σε αυτά τα χρόνια, η CIA προσλαμβάνει από τους ισλαμικούς μεντρεσέδες 000 «μαθητές» (στα αραβικά «ταλιμπάν»), από 34 χώρες, για να πολεμήσουν στο Αφγανιστάν. (Χαρακτηριστικά, τα βιβλία που χρησιμοποιούνται για την «κατήχηση» των ταλιμπάν τυπώνονται τέτοια εποχή στο Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα).
• Ένας από αυτούς ήταν ο τότε 22 ετών Οσάμα μπιν Λάντεν, ο οποίος με τους πολεμιστές mujāhidīn –και με την υποστήριξη των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, Μεγάλης Βρετανίας, Ισραήλ, Πακιστάν, Σαουδικής Αραβίας–, θα ιδρύσει την οργάνωση «Η Βάση», γνωστή με το αραβικό του όνομα «Αλ Κάιντα».

• Ταυτόχρονα, από το 1980 έως το 1988, διεξάγεται ο Πόλεμος Ιράκ-Ιράν.
• Οι ΗΠΑ υποστηρίζουν τον Σαντάμ Χουσεΐν εναντίον του Χομεϊνί.
• Πεθαίνουν 1.000.000 άνθρωποι
• 37 χώρες παρέχουν όπλα και στις δύο εμπλεκόμενες πλευρές επί οκτώ χρόνια, αγνοώντας το εμπάργκο του ΟΗΕ.
• Ο πόλεμος τελειώνει χωρίς να αλλάξουν τα σύνορα «ούτε σπιθαμή».

• Το 1990, Ο Σαντάμ Χουσεΐν εισβάλει τελικά στο Κουβέιτ (η διεκδίκηση είχε ξεκινήσει 60 χρόνια πριν) και μια Διεθνής Συμμαχία 33 χωρών, με επικεφαλής τον George Bush και με την εξουσιοδότηση του ΟΗΕ, σπεύδει να «απελευθερώσει» το πλούσιο εμιράτο του Κουβέιτ.
• Η Επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου» διαρκεί 5 εβδομάδες.
• Οι απώλειες του Ιράκ είναι 35.000 άνθρωποι. Της Διεθνούς Συμμαχίας, 392.
• Ακολουθούν 13 χρόνια φρικτού εμπάργκο στο Ιράκ (έως 2003), εξαιτίας του οποίου πεθαίνουν 1.500.000 άνθρωποι, οι περισσότεροι παιδιά κάτω των 5 ετών!

• Το 2001, την 11^η Σεπτεμβρίου, λαμβάνει χώρα η καταστροφή των Δίδυμων Πύργων (είναι αμφίβολο να μιλήσουμε για «τρομοκρατική ενέργεια»).
• Αρχίζει επισήμως ο «Παγκόσμιος Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας» που κήρυξε η κυβέρνηση Bush.
• Η καταστροφή των Πύργων αποτελεί casus belli για τον βομβαρδισμό του Αφγανιστάν από τις ΗΠΑ, δήθεν:
• για να εξουδετερώσουν τον Μπιν Λάντεν,
• για να μειώσουν τη διακίνηση ηρωίνης,
• και για να ελευθερώσουν τις Αφγανές γυναίκες από την καταπίεση των ταλιμπάν.

Αλλά, στην ουσία, συνέβη:

• Για να εγκαταστήσουν στρατεύματα στην περιοχή,
• για να ελέγχουν το πετρέλαιο της Κασπίας Θάλασσας (Αγωγός Μπακού, Halliburton, Dick Cheney).
• και για να προχωρήσουν με το αστυνομικό κράτος και με τους διεθνείς μηχανισμούς ελέγχου και ασφαλείας.

• Το 2003, οι ΗΠΑ, με πρόεδρο τον George Bush Jr,. αποφασίζουν την εισβολή στο Ιράκ σε αναζήτηση όπλων μαζικής καταστροφής και κατηγορώντας τον Σαντάμ Χουσεΐν για συνεργασία με την Αλ Κάιντα και με την τρομοκρατία.
• Στην εισβολή συμμετέχουν πάλι πολλές δυτικές χώρες.
• Η απόφαση προκαλεί ως αντίδραση τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις κατά του πολέμου στην ιστορία της ανθρωπότητας,
• Ακολουθεί εννιάχρονη κατοχή του Ιράκ από τα στρατεύματα των ΗΠΑ (έως Δεκ. 2011)
• Δεν βρίσκονται ποτέ όπλα μαζικής καταστροφής
• O ίδιος ο Alan Greenspan, πατέρας της φιλοσοφίας της παγκοσμιοποίησης και πρώην πρόεδρος της FED, δήλωσε ότι ο πραγματικός σκοπός του πολέμου και της κατοχής ήταν εξαρχής το πετρέλαιο.
• Εν τω μεταξύ, το 2003, γεννιέται το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε, γνωστό ως ISIS, από τους κόλπους των τζιχαντιστών της Αλ Κάιντα, που, με τη σειρά της, είναι γόνος των mujāhidīn που δημιούργησαν η CIA και οι άλλες μυστικές υπηρεσίες το 1979. Στόχος του Ισλαμικού Κράτους είναι:
• η επανίδρυση του Χαλιφάτου (που κατάργησε η Δύση το 1918),
• και η δημιουργία ενός Σαλαφιστικού τύπου ισλαμικού κράτους στο Ιράκ, τη Συρία και άλλα μέρη της Μέσης Ανατολής.
• Πώς χρηματοδοτείται άραγε το Ισλαμικό Κράτος;
  • Από το πετρέλαιο των υπό κατοχής εδαφών (το οποίο πουλάει στις ΗΠΑ και στην Τουρκία!),
  • Από τη βασιλική δυναστεία της Σαουδικής Αραβίας (Σαλαφιστές, δηλαδή, οπαδοί της φονταμενταλιστικής προσέγγισης του Ισλάμ), η οποία είναι συνιδιοκτήτρια, με τους Αμερικανούς, της μεγάλης πετρελαϊκής εταιρείας ARAMCO (Arabian–American Oil Company) και σύμμαχος της Δύσης.

• Και φτάνουμε στον τωρινό Πόλεμο της Συρίας (2011-)
  • Ένας δυσνόητος πόλεμος, που κανείς δεν καταλαβαίνει:
  • Όλοι είναι κατά του Ισλαμικού Κράτους (ΟΜΩΣ, το 2011, το ΝΑΤΟ και η Τουρκία προσέλαβαν και εκπαίδευσαν μισθοφόρους του ISIS για υποστήριξη της αντίστασης απέναντι στο καθεστώς του Assad)
  • Η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία και η Τουρκία δηλώνουν ενάντια στην κυβέρνηση του Assad,
  • Η Ρωσία δηλώνει κατά του ISIS αλλά υπέρ της κυβέρνησης του Assad,
  • ΗΠΑ και Ρωσία επιστρέφουν στο κλίμα του ψυχρού πολέμου

• Οι Δυνάμεις του Ισλαμικού Κράτους, που αποτελούν τον υποτιθέμενο στόχο των βομβαρδισμών των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, στο πλαίσιο του «Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας», εξακολουθούν να στηρίζονται κρυφά από τη Δύση.
• Ο «Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας» είναι, στην πραγματικότητα, πόλεμος κατάκτησης, που γίνεται για οικονομικούς και στρατηγικούς λόγους.
• Για αυτό, οι μυστικές υπηρεσίες της Δύσης, προωθούν ήδη, στα κρυφά, κινήσεις μαχητών της Αλ Κάιντα στο Μάλι, τον Νίγηρα, τη Νιγηρία, τη Σομαλία, την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, την Υεμένη, τη Λιβύη, την Ινδονησία, ακόμα και την Κίνα (περιοχή Ugur) με έναν πρωταρχικό στόχο: να σπείρουν το χάος για να δικαιολογήσουν τη μετέπειτα επέμβαση. Έτσι το θέλει η επικερδής βιομηχανία των όπλων και η φιλοσοφία της κατάργησης των πολιτικών ελευθεριών και της σύστασης του αστυνομικού κράτους.

Όσοι αντιστέκονται με βίαιους τρόπους σε αυτή τη «σημερινή Sykes-Picot», χαρακτηρίζονται «τρομοκράτες», και αν κρίνουμε από τις μεθόδους τους, είναι τρομοκράτες. Όμως –κρίνοντας από τα θύματα, από τις επιπτώσεις, ακόμα και από τις μεθόδους–, ποιος είναι άραγε ο χαρακτηρισμός που αρμόζει σε εκείνους που, με το γάντι και προς όφελός τους, διοργανώνουν, εδώ και δεκαετίες, όλους αυτούς τους πολέμους;

Αν πραγματικά θέλουμε να επιλύσουμε το προσφυγικό, πρέπει τότε να επιστήσουμε την προσοχή στα αίτια: η πολιτική να μην είναι ένας σιωπηλός συνένοχος του οικονομικού ιμπεριαλισμού· το δημόσιο χρήμα να μην πηγαίνει στα λόμπι που μετατρέπουν τη βιομηχανία πολέμου σε «βιομηχανία ασφαλείας»· να καταπολεμηθούν αποτελεσματικά τα παράνομα δίκτυα που, χωρίς την πραγματική αντίθεση των κυβερνήσεων, ελέγχουν τις διαδρομές και τους μηχανισμούς μεταφοράς και εμπορίου ανθρώπων· να ενθαρρυνθεί πραγματικά το ρίζωμα του πληθυσμού στον τόπο προέλευσής του, και να δοθεί μάχη ανοιχτά κατά της ακούσιας μετανάστευσης, όχι εναντίον του μετανάστη. Και πολλά άλλα πράγματα.

Όποιος σπέρνει πολέμους, θερίζει πρόσφυγες. Αν και, δυστυχώς, δεν τους κουβαλά στο ίδιο του το σπίτι, ούτε στη συνείδησή του. Το «πρόβλημα» των προσφύγων και των μεταναστών έχει πολλά πρόσωπα, αλλά το πρόσωπο των άμεσων υπευθύνων σπάνια είναι ορατό. Είναι πια ώρα να αρχίσουμε να το αναζητούμε.

Ευχαριστώ πολύ”.

Pedro Olalla

Ενσυναίσθηση είναι ακριβώς αυτό!

ΑΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΑΚΟ !

Αριστερέ της αριστερής πλευράς του καναπέ που τρέχεις έντρομος να πληρώσεις τα καπιταλιστικά κι αντιμαρξιστικά χαράτσια, φοβισμένε που βάζεις το χέρι στις αποταμιεύσεις μιας ζωής, που έχτισες με αίμα ένα κεραμίδι, που πληρώνεις το τοκογλυφικό στεγαστικό ή επαγγελματικό δάνειο, τα οποία με μαεστρία σου επέβαλλαν χωρίς να σου πουν ότι αμέσως μετά σκόπευαν να μειώσουν το μισθό σου, να σε οδηγήσουν στην ανεργία  και να σε φορολογήσουν εις τη νιοστή..

Άκου λαμόγιο της διπλανής πόρτας, που έκανες τη μεγαλο-ή μικρο-αρπαχτή σου μεταλλάσσοντας το παραδοσιακό ελληνικό φιλότιμο σε ατομικισμό, φιλοτομαρισμό και διαφθορά (εξ Αμερικής κι αμερικάνικου ονείρου ορμώμενος): τέρμα τα ψέματα, τους είσαι άχρηστος όσο κι αν συνεχίζεις να τους προσκυνάς, το παγκόσμιο χωριό είναι για λίγους κι εκλεκτούς, κι εσύ είσαι μια μικρή ενόχληση πλέον γι’αυτούς. Ούτε θα σε σώζει για πολύ το διεφθαρμένο πριμ παραγωγικότητας…είτε γιατί δεν θα φτάνει, είτε γιατί ελάχιστοι θα το παίρνουν, είτε γιατί η διαρκώς αυξανόμενη εγκληματικότητα δεν θα μπορεί να εξαγοραστεί με ένα μικρό πριμ…

Άκου βολεμένε σε μια θεσούλα, σε εσένα μιλάω, εσένα που έχεις ένα σπίτι, ένα εξοχικό, που έχεις ακόμα δουλειά: δεν θα σου αφήσουν τίποτα, συμπεριλαμβανομένης και της ζωής σου. Είσαι κι εσύ στο χωρίς πάτο βαρέλι, κι αν ακόμα είσαι βολεμένος  από μια μισθωτή εργασία ή από κάποιο εισόδημα, έρχεται η ώρα που θα σε σπρώξουν προς τα κάτω με κλωτσιές.

Άκου μικρέ και μεσαίε συνταξιούχε: όλοι αυτοί που ψήφιζες τόσα χρόνια σου δίνουν την τελευταία κλωτσιά σε ομαδικό πια τάφο. Καιρός να ξεχάσεις τις «παραδοσιακές» ιδεολογίες γιατί μόνο ιδεοληψίες είναι πια.

Άκου νοικοκυρούλα ή εργαζόμενη γυναικούλα  που δεν μπήκες ποτέ στον κόπο να ασχοληθείς με την πολιτική, είχες μεταθέσει αυτή την ευθύνη στον πατέρα ή στον άντρα σου: τέρμα τα ψέματα, έχεις κι εσύ ευθύνη, απέναντι στον εαυτό σου, στα παιδιά σου, στο διπλανό σου, του οποίου τη ζωή στερείς με την αδράνειά σου.

Άκου άντρακλα, αθλητικομανή,  που η ζωή σου τις τελευταίες δεκαετίες κυμαινόταν ανάμεσα στην θύρα τάδε, στο πόσες γκόμενες θα βγάλεις και στο πόσο εντυπωσιακό αμάξι θα κυκλοφορείς: ήρθε η ώρα να δείξεις αν έχεις πραγματικά @@.

Άκου φοβισμένε, συναισθηματικά ασταθή : κι εγώ φοβάμαι, κι εγώ έχω ψυχοσωματικά προβλήματα, κι εγώ είμαι αδύναμη, ΑΛΛΆ Η ΟΡΓΗ  ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΗ  ΚΑΙ ΓΝΩΡΙΖΩ ΟΤΙ ΟΙ «ΑΣΘΕΝΕΙΈΣ» ΜΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΊΤΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΑ ΟΥΤΕ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΜΙΑΣ ΟΔΥΝΗΡΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ.  Έχω το θάρρος να αντιμετωπίσω τα λάθη ή τις παραλείψεις μου και να πάρω το ρίσκο της αλλαγής ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΕΡΒΑΣΗΣ. Γιατί, ωμά και κυνικά, δεν έχω να χάσω τίποτα αλλά κυρίως γιατί ένα πράγμα δεν κατάφεραν να μου πάρουν τον καιρό των παχέων αγελάδων αλλά και των ισχνών που βιώνουμε: ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΆ ΜΟΥ!

Άκου άνεργε ή ημιαπασχολούμενε  που κάθεσαι και κλαις τη μοίρα σου: ούτε εσύ έχεις κάτι να χάσεις, το σπιτάκι που πιθανόν έχεις, και που το θεωρούσες σαν το τελευταίο καταφύγιό σου, θα στο πάρουν κι η ζωή σου κινδυνεύει, επίσης. Ούτε ο μικρός λαχανόκηπος στο χωριό σου θα σε σώσει από το τεκμήριο διαβίωσής σου…οφείλεις πλέον να έχεις ηλεκτρονικά τεκμήρια για ό, τι καταναλώνεις…αλλιώς τιμωρείσαι…Το ζήτημα δεν είναι πώς θα πληρώσεις, πώς θα μαζέψεις λεφτά για τα αέναα χαράτσια,  αλλά πώς δεν θα πληρώσεις.

Πώς θα γίνει αυτό;;

1)      Ενημερώσου, σταμάτα να λες «δεν αντέχω να ακούω τι συμβαίνει», «τη βγάζω ακόμα», «φταίνε οι άλλοι». Ούτε εγώ αντέχω αλλά το κάνω , δεν θα τη «βγάζεις» για πολύ ακόμα, φταις εξίσου όσο κάθεσαι στα αβγά σου και σε λίγο δεν θα έχεις να κάτσεις πουθενά. Αφουγκράσου και την αντίθετη άποψη κι άφησε τα δογματικά κόμματα να κατευθυνθούν εκεί που ανήκουν: στο χρονοντούλαπο της ιστορίας! Άρχισε να σκέφτεσαι μόνος σου κι όχι με δανεική σκέψη! Όσο εξασκείσαι, τόσο  θα βελτιώνεσαι.

2)      Οργανώσου ή πίεσε τους φορείς στους οποίους είσαι οργανωμένος, πάψε να μεταθέτεις την ευθύνη σε ηγέτες αμφιβόλου λογικής και ηθικής  ή να ανέχεσαι να σου φέρονται σαν μηδενικό. Υπάρχουν εξαιτίας σου  κι οφείλουν να σε ακούσουν, να σε εκφράζουν, να σε προστατεύουν με τη συλλογικότητά τους.

3)      Πίεσε προς την κατεύθυνση κοινής συνεργασίας των φορέων και πάψε να περιχαρακώνεσαι. Αυτό θέλουν από εμάς: να είμαστε διασπασμένοι σε ομαδούλες, τις οποίες έχουν «εμπλουτίσει» με ρουφιάνους και καπελωτές, για να ατονεί η δική σου άποψη. Κάποιοι  το ονομάζουν αυτό «δημοκρατικό συγκεντρωτισμό» ή «δημοκρατική εκπροσώπηση», εγώ το ονομάζω «φασισμό με το γάντι». Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να αντιμετωπιστούν οι διασπαστές και οι προβοκάτορες…

4)   Αφού ενωθείς με σωματεία, συλλόγους, φορείς, αφήστε τα πάντα, βγείτε έξω κατά χιλιάδες σε όλες τις ελληνικές πόλεις κι αρχίστε νε περιφέρεστε στους δρόμους και μην μένετε ακίνητοι κι άοπλοι στο Σύνταγμα απέναντι σε δολοφόνους. Αντιπερισπασμός, νομίζω, λέγεται αυτό και διάσπαση των δυνάμεων του εχθρού.

5) Νεκρώστε τα πάντα μέχρι να φύγουν οι δολοφόνοι και οι ληστές, κι αν οι επόμενοι τολμήσουν τα ίδια, δώστε παρόμοια απάντηση. Αφήστε το διαδίκτυο, τις αμπελοφιλοσοφίες και τις θεωρίες, βάλτε την πεσμένη σε λήθη δημιουργική φαντασία σας να δουλέψει, και ΠΕΡΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ!  ΑΜΗΝ!!!!!!!!!!!!!!!

Υ.Γ.. επειδή πολλοί αναρωτιούνται για το μετά, υπάρχουν απάντησεις  και σε αυτό. Μελέτησε κείμενο του ΕΝΙΑΙΟΥ ΠΑΛΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ, το ΕΠΑΜ ΕΛΛΑΣ, άκουσε τον διαδικτυακό σταθμό e-roi, αλλά την απάντηση για το μετά θα την βρούμε όλοι μαζί. Αυτή είναι η επόμενη πρόκληση.

ΓΕΩΡΓΙΑ SIO

Ε.ΠΑ.Μ. ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

http://epambp.blogspot.com/2011/09/blog-post_6721.html#more