Από το 2011 το ΕΠΑΜ μιλάει για κρατικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδας και όλοι κάνουν το χαζό! Ο δε λαός στέκεται με ανοικτό το στόμα όταν μαθαίνει πως η ΤτΕ ανήκει στους Ρότσιλντ.

Τώρα εξ αιτίας του μεγάλου χρέους της Ντώυτσε Μπανκ οι ίδιοι οι Γερμανοί οικονομολόγοι προτείνουν την κρατικοποίησή της. Εμείς ακλόνητοι επιμένουμε στην απόλυτη υποταγή μας στους επικυρίαρχους.

Να που και το www.olympia.gr προτείνει το ίδιο με πέντε χρόνια καθυστέρηση χωρίς να σχολιάζει, ενώ το γνωρίζει, πως οικονομολόγοι σαν τον Δημήτρη  Καζάκη έχουν προ πολλού πεί τι χρειάζεται για να πάει καλά η ελληνική οικονομία και φανεί ανάπτυξη στον ορίζοντα.

GREXIT και ελληνικό νόμισμα που θα το εκδίδουμε εμείς οι ίδιοι, είτε φοίνικας, είτε οβολός, είτε δραχμή θα λέγεται το νόμισμά μας. ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΡΑΤΟΣ ΚΥΡΙΑΡΧΟ κι ΕΛΕΥΘΕΡΟ. ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.

Το πρώτο βήμα για να ερπιτευχθεί κάτι τέτοιο κατά το ΕΠΑΜ είναι  η κρατικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδας για την οποία ακόμη οι περισσότερι Έλληνες υποστηρίζουν μετά… μανίας πως είναι ελληνικών συμφερόντων και κρατική, ενώ το κράτος μόνο σε ποσοστό 6% συμμετέχει και την πλειοψηφία των μετοχών και του προεδρίου το κατέχει ο οίκος Ρότσιλντ.

Να πούμε πως και το ιστολόγιο της olympia.gr το κάνει επίτηδες;

Έχει ακόμη χρόνο να φανεί αντικειμενικό και να επανορθώσει. Να δούμε θα το κάνει ή ανήκει σε κάποιο από τα δεξιά κομματίδια και δήθεν προωθεί αντιμνημονιακή γραμμή όπως οι υποστηρικτές της ιστοσελίδας του επιβάλλουν να γράφει;

Οψόμεθα.

Αες δούμε όμως τι δημοσίευσε:

Οταν γράφαμε για εθνικοποίηση Τραπεζών μας λέγατε «δεν γίνονται αυτά»-Kρατικοποίηση της Deutsche Bank προτείνει ο Γερμανός οικονομολόγος Μάρτιν Χέλβιγκ

Posted by netakias.com στο Αυγούστου 7, 2016

deutsche-bank-708_1Απαραίτητη θεωρεί την κρατικοποίηση της Deutsche Bank ο οικονομολόγος του Ινστιτούτου «Μαξ Πλανκ» Μάρτιν Χέλβιγκ, μπροστά σε έναν ορατό κίνδυνο καθολικής κατάρρευσης ενώ παράλληλα κατηγορεί ευθέως την ΕΚΤ για ολιγωρία και λάθος προτεραιότητες

«Εάν μία τράπεζα μπορεί να προκαλέσει σημαντικούς συστημικούς κινδύνους, θα πρέπει να τους αναλάβει το κράτος», δηλώνει ο κ. Χέλβιγκ στην «Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung» και, αναφερόμενος συγκεκριμένα στην Deutsche Bank, τονίζει:

«Εάν μια ανάμιξη του κράτους φαίνεται ως αναπόφευκτη, τότε θα πρέπει το γερμανικό κράτος να πάρει τις μετοχές και να αναλάβει την ευθύνη της λειτουργίας ελέγχου που είναι συνδεδεμένη με αυτές τις μετοχές».

Ο Γερμανός οικονομολόγος ασκεί ακόμη κριτική στην ΕΚΤ, η οποία, όπως εκτιμά, ευθύνεται εν μέρει για την διαρκή αναβολή της διάσωσης των τραπεζών. «Αντί να ασχολείται πρωτίστως με την καταπολέμηση του αποπληθωρισμού, θα ήταν καλύτερα να είχε προηγουμένως να βάλει σε τάξη τις τράπεζες», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Σ.γ.: Βέβαια μέσα σε καθεστώς ευρώ και με την κυριαρχία της γερμανοευρωπαϊκής ένωσης πόσο είναι δυνατόν αυτό να γίνει συζητείται. Εδώ όλη η Ε.Ε. είναι ένα ασφυκτικό καθεστώς οικονομικής πίεσης από τους χρηματοπιστωτικούς οίκους και τους τραπεζίτες πάνω στους λαούς, ενώ την ίδια ώρα βαδίζει στην πλήρη φασιστικού τύπου κυριαρχία των ολιγαρχών-φεουδαρχών και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και ζητάμε κρατικοποιήσεις αγαπητή ΟΛΥΜΠΙΑ.
Σίγουρα αυτά φαντάζουν όνειρα και θεωρητικές απόψεις πειραματισμοί και εικασίες του Μάρτιν Χέλβιγκ, εφόσον ή ολιγάρχες είναι ελεύεθροι να αποφασίζουν για ΙΤΤΡ, CODEX ALIMENTARIUS, TiSΑ, GATS και βάλε. Ξεχνάς πως ούτε οι Γερμανοί έχουν έλεγχο της πατρίδας τους.

ΦΡΙΚΤΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΣΗΜΙΤΗ: Έστειλαν τα παιδιά στον θάνατο (Ίμια) για να δικαιολογήσουν τα 83 δις εξοπλισμών!

Για το τι συνέβη τη νύχτα των Ιμίων έχουν ακουστεί πολλές εκδοχές. Η πιο ενδιαφέρουσα είναι του Στριγά του Θανάση αλλά και των ιδίων των συγγενών των θυμάτων.

Τώρα μας προκύπτει και η εκδοχή Σημίτη. Ακούστε τι είπε ο απαράδεκτος αυτός πρωθυπουργός που θα μείνει στην ιστορία για δύο και μόνο τραγικά επιτεύγματά του, “για το ευχαριστώ τους Αμερικανούς” και για την είσοδό μας εις το επικατάρατο ευρώ την βραδυφλεγή βόμβα που οδήγησε στην εξαθλίωση και διάλυση την ελληνική οικονομία.

Το Ολύμπια έγτραψε τη σημίτγεια άποψη για τα Ίμια. Αν θέλετε την διαβάζετε αλλά και αν την διαβάσετε βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα με βάση το ήθος και την πολιτεία του ανδρός…

Ό,τι απέμεινε από το καταρριφθέν ελικόπτερο

Ό,τι απέμεινε από το καταρριφθέν ελικόπτερο μια κόμη νύκτα ντροπής για τον ελληνισμό.

ΤΟ ΒΡΩΜΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ!
Ο αρχιερέας της διαπλοκής, αποκάλυψε πως στήθηκε το σχέδιο της μίζας και των εξοπλισμών πάνω στο αίμα των ηρωϊκών νεκρών της νύχτας των Ιμίων.
Τα Ίμια που αποτελούν αποκλειστικό δημιούργημα της συμμορίας Σημίτη και εξαργυρώθηκαν με τις κολοσσιαίες μίζες από το πρόγραμμα αγορών ύψους 83 δις που αποκάλυψε ο Πάνος Καμμένος.

Με πολιτικό όρκο ο καταστροφέας της Ελλάδας δικαιολόγησε τις κολοσσιαίες συμβάσεις με τους γερμανούς ως «απόρροια της νύχτας των Ιμίων» και τα «παιδιά που πέθαναν επειδή το ελικόπτερο δούλευε πολλές ώρες»! Ο ενορχηστρωτής της νύχτας των Ιμίων, δεν ήταν «προδότης». Νταραβεριτζής ήταν και ντήλερ των γερμανικών βιομηχανιών.

Πρόεδρος: Εσείς την περίοδο που υπεγράφησαν οι συμβάσεις για τα ΤΟΡ και τα υποβρύχια συμμετείχατε στο ΚΥΣΕΑ.

Σημίτης: Με εκπλήσσει το ερώτημά σας γιατί στο ΚΥΣΕΑ συμμετέχει πάντα και προεδρεύει ο πρωθυπουργός. Ήρθα ευχαρίστως γιατί θέλω να συμβάλλω στην απόδοση της δικαιοσύνης. Δεν γνωρίζω κάτι σχετικό με τις παράνομες πράξεις των κατηγορούμενων που τους αποδίδονται. Το μόνο που γνωρίζω είναι από τις εφημερίδες και τα δικαστήρια. Θα ήθελα να πω μερικά πράγματα για να καταλάβουμε το πλαίσιο. Έγιναν αγορές εξοπλισμών πέρα από το συνηθισμένο.

Μπορεί να αναρωτηθεί κανείς γιατί έγινε εκείνη την εποχή αυτό και αν έγινε με αρνητική πρόθεση. Ήμουν ο πρωθυπουργός που οδήγησε σε αυτές τις αγορές. Γιατί; Θα θυμόσαστε ίσως όταν δεν είχα λάβει ακόμα ψήφο εμπιστοσύνης συνέβη το επεισόδιο των Ιμίων. Εκεί οι ‘Ενοπλες Δυνάμεις δεν είχαν την ετοιμότητα και τον εξοπλισμό που θα έπρεπε να έχουν γι΄αυτό και δεν μπόρεσαν να επέμβουν έγκαιρα.

Επεσε τότε ένα ελικόπτερο και σκοτώθηκαν τα παιδιά γιατί το ελικόπτερο πέταξε περισσότερες ώρες, γιατί δεν υπήρχαν άλλα ελικόπτερα. Όταν το πρωί ρώτησα τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ αν μπορούν οι Έλληνες κομάντος να καταλάβουν τη νησίδα δίπλα που ήταν οι Τούρκοι μου είπε ότι δεν μπορούσαν γιατί ήταν οι κομάντος στη Θεσσαλονίκη και χρειάζονταν έξι ώρες να έρθουν.

Αν θέλετε μπορώ να σας διαβάσω και ένα κομμάτι του βιβλίου μου που είχα γράψει πριν γίνουν αυτά τα γεγονότα. Αφού κρίθηκε αναγκαίο μετά τα Ίμια, όχι μόνο από εμένα αλλά και μετά από συναντήσεις με την στρατιωτική ηγεσία που μου είχε πει ότι υπήρχε διαφορά μεταξύ ημών και της Τουρκίας η οποία ήταν ισχυρότερη και έπρεπε να αναπτυχθεί δύναμη αναχαίτισης έναντι της Τουρκίας.

Κατόπιν αυτού η κυβέρνηση αποφάσισε να αγοράσει σύγχρονα οπλικά συστήματα και να εκσυγχρονίσει τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις. Μέσα από αυτές τις διαδικασίες και με το ΚΥΣΕΑ αποφασίστηκε η αγορά εξοπλιστικών…

Διαμορφώθηκε έτσι μια σύγχρονη επιχειρησιακή δύναμη. Δεν στάθηκε η κυβέρνηση μόνο στους εξοπλισμούς, αλλά άρχισε μια τεράστια διπλωματική προσπάθεια για να υπάρξει ισορροπία με την Τουρκία που οδήγησε στη συμφωνία του Ελσίνκι το 1999.

Πρόεδρος: Να πούμε για τις επίδικες συμβάσεις;

Σημίτης: Πάρθηκε απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που δεν επέτρεπε επέμβαση τύπου Ιμίων. Κατόπιν τούτου δεν ήταν αναγκαίο να γίνουν εξοπλισμοί στο μέτρο που είχαν αποφασιστεί αρχικά γιατί οι κίνδυνοι είχαν περιοριστεί και η Τουρκία διπλωματικά δεν είχε τις ίδιες δυνατότητες γιατί έπρεπε να προσφύγει πρώτα στο δικαστήριο της Χάγης.

Το 2001 συγκάλεσα κυβερνητική επιτροπή και μετά από εισήγηση του υπουργείου οικονομικών πρότεινε να περιοριστούν κατά πολύ οι στρατιωτικές δαπάνες.

Ο Τσοχατζόπουλος ήταν της γνώμης ότι δεν έπρεπε να γίνει αυτό γιατί κατ’ αυτόν οι στρατιωτικές δαπάνες δεν ξεπερνούσαν το 5 τοις εκατό του ΑΕΠ. Υποστήριξε ότι η ανάκληση θα αποδυνάμωνε τη χώρα και δεν ήθελε να σταματήσουν τα προγράμματα εξοπλισμών. Εγώ όμως αποφάσισα να ανασταλούν οι στρατιωτικές δαπάνες γιατί ήθελα να δώσω βαρύτητα στο κοινωνικό κράτος.

Μετά από αυτό, στις 24-5-2001, συνήλθε το ΚΥΣΕΑ. Το θέμα έκλεισε και οι δαπάνες περιορίστηκαν κατά 35 δισ. ευρώ.

Πρόεδρος: Δεν είχαν ήδη δοθεί τα χρήματα;

Σημίτης: Οι δαπάνες που αφορούσαν τα προηγούμενα συνυπολογίστηκαν, οι μελλοντικές περικόπηκαν.

Τα Ίμια ανάγκασαν τη χώρα να εξοπλιστεί και όταν έγινε η συμφωνία του Ελσίνκι αποφασίστηκε η περικοπή των δαπανών. Το ΚΥΣΕΑ δεν καθόταν να συζητήσει μόνο για αγορές.

Πρόεδρος: Μπορεί να χωρέσει δωροδοκία με βάση όλα όσα είπατε για το ΚΥΣΕΑ;

Σημιτης: Κάλλιστα. Χωράει δωροδοκία. Αφού έγινε, κάλλιστα είναι δυνατή.

Γιαννης Παγορόπουλος (δικηγόρος Άκη): Δεν απεδείχθη κύριε μάρτυς αυτό ερευνάται.

Σημίτης: Δεν ισχυρίστηκα ότι αποδείχθηκε. Εδώ παίζουν δύο πράγματα ρόλο. Το ένα είναι οι τιμές που δεν είναι όπως οι τιμές των αυτοκινήτων. Οι τιμές δεν είναι γνωστές καθορίζονται ανά περίπτωση και από τη διαπραγμάτευση. Προφανώς έχει μια δυνατότητα να το παίξει, να πάει παραπάνω ή παρακάτω. Αυτά δεν είναι ελέγξιμα.

Εδώ όπως προέκυψε από τη διαδικασία υπήρχαν πληρωμές σε τρία επίπεδα, στον αναπληρωτή διευθυντή, στον διευθυντή εξοπλισμών και στο ανώτατο όριο, στον υπουργό. Οταν αυτοί οι πρωταγωνιστές συνεργάζονται τότε αυτό είναι δυνατό. Εγώ μπορώ να πω ότι μπορεί να γίνει. Αφού έγινε.

Πρόεδρος: Πως μπορεί να γίνει;

Σημίτης: Δεν ξέρω πως μπορεί να γίνει αφού δεν έχω καμία σχέση με όλα αυτά. Συνέπεσαν οι υπεράκτιες εταιρείες που έστελναν οι κύριοι τα λεφτά να είναι οι υπεράκτιες εταιρείες που έχει συγκεκριμένος κατηγορούμενος. Ο τρόπος είναι ένας για να μην προκαλείται η προσοχή. Τα χρήματα στέλνονται μέσω υπεράκτιας εταιρείας.

Έγινε γνωστό ότι έγιναν δωροδοκίες το 2000-2004; Το πρώτο που έγινε γνωστό για μίζες ήταν όταν στη Ρωσία και τη Γερμανία έγιναν δίκες κατά των δικών τους υπαλλήλων με τον ισχυρισμό ότι από τις χρήσιμες πληρωμές, όπως λέγονται, κράτησαν ορισμένα ποσά για τον εαυτό τους.

Πρόεδρος: Ξέρετε αν δωροδοκήθηκε ο Τσοχατζόπουλος;

Σημίτης: Όχι βέβαια δεν έχω καμία γνώση.

Δημοσιεύτηκε από την www.olympia.gr την July 25, 2016

 

Ναρκισσιστές και Ψυχοπαθητικοί Ηγέτες

Διαβάστε το παρακάτω άρθρο της ψυχολόγου Μάρας Λεβίδη (αποτελεί μερική μετάφραση του έργου “Narcissistic And Psychopathic Leaders” του Sam Vaknin, Ph.D.) και βρείτε αν υπάρχουν ομοιότητες ή διαφορές με τον τρόπο διακυβέρνησης της Τουρκίας από τον Ρετζίπ Ερντογάν αλλά και με αρκετούς Έλληνες ηγέτες.

Δεν συμφωνούμε με όλα τα σημεία του άρθρου, αλλά το θεωρούμε ιδιαίτερα χρήσιμο για όλους μας. Πολλά από όσα αναφέρει η Μάρα αποτελούν συμπτώματα του συνδρόμου της ύβρεως του Ντέϊβιντ Όουεν και όπως εκείνος ισχυρίζεται είναι προσωρινά και ισχύουν όσο ο ηγέτης βρίσκεται στην εξουσία. Μετά την κάθοδο αναγκάζεται να συμμορφωθεί στην πραγματικότητα. Αντίθετα η ναρκισσιστική προσωπικότητα δεν αλλάζει χωρίς τουλάχιστον μακροχρόνια ψυχαναλυτική διαδικασία.

Φυσικά τέτοια άρθρα δεν φτάνουν ποτέ στα μάτια και τα αυτιά των κρατούντων. Πιστεύουμε πάντως ότι μπορεί κάποια μέρα ορισμένοι πολίτες να αποκτήσουν τη στοιχειώδη γνώση να κρίνουν τους πολιτικούς τους με αυτά τα δεδομένα πολύ καλλίτερα από ό,τι κάνουν τώρα και να προβλέπουν με μεγαλύτερη ακρίβεια ποιους επιλέγουν με την ψήφο τους.

Όσον αφορά την ψυχοπαθητικότητα ο συνδυασμός και των δύο μετατρέπουν εφόσον συνυπάρχουν τον πολιτικό σε μια ωρολογιακή πυρηνική βόμβα τέτοιας ισχύος ώστε να οδηγήσει σε εσωτερικές όσο και διεθνείς συγκρούσεις και πολέμους που αφήνουν πίσω εκατομμύρια νεκρούς τόσο αμάχους πολίτες, όσο και στρατιώτες. Ο μακαρίτης Σαντάμ Χουσείν, ο Τζωρτζ Μπους ο τζούνιορ αποτελούσαν παραδείγματα ψυχοπαθητικών προσωπικοτήτων με ναρκισσιστικού τύπου συμπτώματα αλλά και μέρος των συμπτωμάτων του συνδρόμου της Ύβρεως.

Πολύ λυπούμαστε αλλά και η υποψήφια για την προεδρία Χίλλαρη Κλίντον φοβούμαστε εκ του προτέρου βίου της πως θα εξελιχθεί σε μια τέτοιου είδους χασάπισσα όπως στο αμέσως προηγούμενο άρθρο μας της 5 Αυγούστου αναφέραμε.

Περισσότερα στοιχεία μπορεί να βρει ο ενδιαφερόμενος αναγνώστης στο βιβλίο μας: Γεωργίου Ευαγγελάτου: “ΠΑΝΕΞΥΠΝΟΙ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ΚΑΛΟΣΤΗΜΕΝΕΣ ΑΠΑΤΕΣ” εκδόσεις ΑΠΑΝΤΑ ΚΟΙΝΑ.

Πανέξυπνοι Απατεώνες

Αλλά ας ασχοληθούμε με το άρθρο της Μάρας Λεβίδη θα μας διδάξει πολλά καθώς και οι εικόνες του καλλιτέχνη Κώστα Καταγά είναι υπέροχες:

"Εδώ είμαι θαυμάστε με. Αν όχι είστε εχθροί μου και σας εξοντώνω".

“Εδώ είμαι θαυμάστε με. Αν όχι είστε εχθροί μου και σας εξοντώνω”.

  1. Ο Ναρκισσιστής ηγέτης

Ο ναρκισσιστής ή ψυχοπαθητικός ηγέτης αντιπροσωπεύει την κορυφή και αποτελεί την προσωποποίηση της κουλτούρας και του πολιτισμού της εποχής του. Είναι πιθανό να αναρριχηθεί στην κορυφή σε ναρκισσιστικές κοινωνίες. Ο κακοήθης ναρκισσιστής εφευρίσκει και στη συνέχεια προβάλλει έναν ψεύτικο, πλασματικό εαυτό που ο κόσμος φοβάται, ή θαυμάζει. Ο ίδιος έχει ισχνή αντίληψη για την πραγματικότητα και αυτή επιδεινώνεται περαιτέρω από τις παγίδες της εξουσίας.

Οι μεγαλειώδεις αυταπάτες και φαντασιώσεις παντοδυναμίας και παντογνωσίας του ναρκισσιστή υποστηρίζονται από την πραγματική εξουσία και την προτίμηση του ναρκισσιστή να περιβάλλεται από δουλοπρεπείς συκοφάντες. Η προσωπικότητα του ναρκισσιστή βρίσκεται σε τόσο επισφαλή ισορροπία που δεν μπορεί να ανεχθεί ούτε καν έναν υπαινιγμό κριτικής και διαφωνίας.

Οι περισσότεροι ναρκισσιστές είναι παρανοϊκοί (σ.γ.:διαφωνούμε στο περισσότεροι αλλά σίγουρα γίνονται καθ’ οδόν προς την άνοδο και την κατοχή της εξουσίας) και υποφέρουν από έμμονες ιδέες (π.χ. έχουν την ψευδαίσθηση ότι τους εμπαίζουν ή τους κουτσομπολεύουν χωρίς να συμβαίνει αυτό). Έτσι, οι ναρκισσιστές θεωρούν συχνά τους εαυτούς τους ως «θύματα καταδίωξης».

Ο ναρκισσιστής ηγέτης καλλιεργεί και ενθαρρύνει μια λατρεία προσωπικότητας με όλα τα χαρακτηριστικά μιας θεσμικής θρησκείας: ιεροσύνη, τελετές, τελετουργίες, ναούς, λατρεία, κατήχηση, μυθολογία. Ο ηγέτης είναι ο ασκητής άγιος αυτής της θρησκείας. Αυτός μοναχικά αρνείται στον εαυτό του τις επίγειες απολαύσεις (ή έτσι ισχυρίζεται), προκειμένου να είναι σε θέση να αφιερώσει τον εαυτό του ολοκληρωτικά στην αποστολή του. Ο ναρκισσιστής ηγέτης είναι ένας τερατώδης ανεστραμμένος Ιησούς, που θυσιάζει τη ζωή του και απαρνείται τον εαυτό του έτσι ώστε να ωφελήσει τους ανθρώπους του, τον λαό του – ή η ανθρωπότητα στο σύνολό της.

Με το να ξεπερνάει και να καταστέλλει την ανθρωπιά του, ο ναρκισσιστής ηγέτης γίνεται μια διαστρεβλωμένη εκδοχή του “Υπεράνθρωπου” του Νίτσε. Πολλοί ναρκισσιστές και ψυχοπαθητικοί ηγέτες είναι όμηροι των αυτο-επιβαλλόμενων αυστηρών ιδεολογιών. Οι ίδιοι φαντάζονται τον εαυτό τους ως πλατωνικούς «φιλόσοφους – βασιλιάδες». Έχοντας έλλειψη ενσυναίσθησης, αντιμετωπίζουν τους υπηκόους τους όπως ένας  κατασκευα- στής τις πρώτες ύλες του, ή σαν κάποιες απαραίτητες παράπλευρες απώλειες μέσα στο ιστορικό γίγνεσθαι (για να κάνεις ομελέτα, πρέπει να σπάσεις αυγά, όπως λέει η αγαπημένη τους παροιμία).

Αλλά το να είναι κάποιος απ-άνθρωπος ή υπερ-άνθρωπος, σημαίνει επίσης ότι είναι α-σεξουαλικός και ανήθικος. Υπό αυτή την  περιορισμένη έννοια, οι ναρκισσιστές ηγέτες είναι μεταμοντέρνοι και ηθικοί σχετικιστές. Προβάλλουν στις μάζες ένα ανδρόγυνο σχήμα και το ενισχύουν είτε προκαλώντας την λατρεία του γυμνού και όλων των «φυσικών» πραγμάτων – είτε καταστέλλοντας έντονα αυτά τα συναισθήματα. Αλλά αυτό που εννοούν ως “φύση” δεν έχει καμία σχέση με την φύση. (Σ.γ.: Μπορεί να μοιχεύει ασύστολα και να έχει πλήθος ερωμένων χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα. βλέπε π.χ. Ανδρέας Παπανδρέου).

Ο ναρκισσιστής ηγέτης προτείνει πάντα μια αισθητική της παρακμής και του κακού, προσεκτικά ενορχηστρωμένη και τεχνητή – αν και δεν γίνεται αντιληπτή με αυτόν τον τρόπο από τον ίδιο ή από τους οπαδούς του. Η ναρκισσιστική ηγεσία έχει να κάνει με αναπαραγόμενα αντίγραφα, όχι πρωτότυπα. Πρόκειται για τη χειραγώγηση συμβόλων και όχι για πραγματικό αταβισμό ή πραγματικό συντηρητισμό.

Με λίγα λόγια: Η ναρκισσιστική ηγεσία έχει να κάνει με το θέατρο και όχι με τη ζωή. Για να απολαύσετε το θέαμα (και να απορροφηθείτε από αυτό), ο ηγέτης της αίρεσης/λατρείας απαιτεί την αναστολή της κρίσης και την επίτευξη της απώλειας ταυτότητας και της αίσθησης της πραγματικότητας. Σε αυτό το ναρκισσιστικό «Δράμα», η κάθαρση ισοδυναμεί με την αυτο-ακύρωση. Ο ναρκισσισμός ισοδυναμεί με μηδενισμό, όχι μόνο λειτουργικά ή ιδεολογικά. Η ίδια του η γλώσσα και οι αφηγήσεις του είναι μηδενιστικές.

Ο ναρκισσισμός είναι εμφανώς μηδενιστικός – και ο ηγέτης της αίρεσης/λατρείας χρησιμεύει ως πρότυπο, για την εκμηδένιση του ανθρώπου, μέχρι να επανασυντεθεί ως μία ακαταμάχητη δύναμη της φύσης προ της χειροτονίας. Η ναρκισσιστική ηγεσία συχνά θέτει ως στόχο μια εξέγερση ενάντια στους «παλαιούς τρόπους»: ενάντια στην ηγεμονική κουλτούρα, τις ανώτερες τάξεις, τις καθιερωμένες θρησκείες, τις υπερδυνάμεις, την διεφθαρμένη τάξη πραγμάτων, κλπ.

Τα ναρκισσιστικά κινήματα είναι παιδαριώδη, είναι μια αντίδραση σε ναρκισσιστικούς τραυματισμούς που επιβλήθηκαν σε ένα ναρκισσιστικό (και μάλλον ψυχοπαθητικό) έθνος-κράτος σε νηπιακή ηλικία, ή σε μια ομάδα, ή κατά ενός ηγέτη. Διάφορες μειονότητες ή «άλλοι» – οι συχνά αυθαίρετα επιλεγμένοι – αποτελούν μια τέλεια, εύκολα αναγνωρίσιμη, προσωποποίηση όλων των «κακώς κειμένων». (Σ.γ.: Θυμίζει το πρόσφατο πραξικόπημα των κεμαλικών και την οργή Ερντογάν προς τον Φετουλάχ Γκιούλ).

Κατηγορούνται ότι είναι παλιά, ότι είναι παράξενα εξωπραγματικά, κοσμοπολίτικα, μέρος του κατεστημένου, ή ότι είναι «παρακμιακά». Καθίστανται μισητά για θρησκευτικούς και για και κοινωνικο-οικονομικούς λόγους, ή λόγω της φυλής τους, του σεξουαλικού προσανατολισμού τους, ή την καταγωγή τους. Είναι διαφορετικοί, είναι ναρκισσιστικοί (αισθάνονται και ενεργούν ως ηθικά ανώτεροι), είναι παντού, είναι ανυπεράσπιστοι, είναι εύπιστοι, είναι προσαρμόσιμοι (και, επομένως, μπορεί να συν-αποφασίσουν να συνεργαστούν για την καταστροφή τους). Σ.γ.: Οι Εβραίοι, οι Αθίγγανοι, οι νοητικά καθυστερημένοι, οι ψυχοπαθείς. Είναι το τέλειο κοφτερό ξίφος του μίσους.

Οι ναρκισσιστές ευδοκιμούν σε περιβάλλοντα μίσους και παθολογικής ζήλιας. Αυτή ακριβώς είναι η πηγή της γοητείας του Χίτλερ, την οποία ο Erich Fromm είχε διαγνώσει –  όπως επίσης και τον Στάλιν – ως κακοήθη ναρκισσιστή. Ήταν ένας ανεστραμμένος άνθρωπος. Το ασυνείδητο του ήταν το συνειδητό του. Εκδραμάτισε τα πιο απωθημένα ένστικτα, τις φαντασιώσεις και τις παρορμήσεις μας. Ο Χίτλερ (σ.γ.: ο Fromm τον ονομάζει νεκρόφιλο με αιμομεικτικά στοιχεία)  μας έδωσε μια γεύση από τις φρικαλεότητες που κρύβονται κάτω από το λούστρο, μας έδειξε τους «βαρβάρους» που βρίσκονται μπροστά στην πόρτα μας, και πώς ήταν τα πράγματα πριν εφευρεθεί ο πολιτισμός. Ο Χίτλερ μας ανάγκασε όλους να περάσουμε μέσα από μια στρέβλωση του χρόνου και πολλοί δεν κατάφεραν να βγουν. Δεν ήταν ο Διάβολος. Ήταν ένας από εμάς. Ήταν αυτό που ο Arendt ονομάζει εύστοχα «η κοινοτοπία του κακού». Απλώς ένας συνηθισμένος, ψυχικά διαταραγμένος, αποτυχημένος άνθρωπος, μέλος ενός διανοητικά διαταραγμένου και ελαττωματικού έθνους, (σ.γ.: του γερμανικού) ο οποίος έζησε σε διαταραγμένους και χαμερπούς καιρούς. Ήταν ο τέλειος καθρέφτης, ένα κανάλι, μια φωνή από τα βάθη της ίδιας μας της ψυχής.

Ο ναρκισσιστής ηγέτης προτιμά τη λάμψη και την αίγλη της καλά ενορχηστρωμένης αυταπάτης από την ανία και τη μέθοδο των αληθινών επιτευγμάτων. Η βασιλεία του, γεμάτη από καπνούς και κάτοπτρα, στερείται ουσίας και  αποτελείται από μαζικές αυταπάτες. Στον απόηχο του καθεστώτος του ναρκισσιστή ηγέτη – είτε μετά τον θάνατο του, είτε μετά την καθαίρεσή του είτε μετά την μη επανεκλογή του – ξετυλίγονται τα πάντα: Παύει η συνεχής και ακούραστη ταχυδακτυλουργία του και όλο το οικοδόμημα καταρρέει. Αυτό που έμοιαζε με ένα θαύμα αποδεικνύεται ότι ήταν μια δαντελένια φούσκα απάτης. Αυτοκρατορίες που συγκρατιόντουσαν χαλαρά αποσυντίθενται. Μεγάλοι όμιλοι επιχειρήσεων που είχαν συσταθεί με κόπο καταρρέουν σε χίλια κομμάτια. Επιστημονικές ανακαλύψεις και θεωρίες που συγκλόνισαν τον πλανήτη και πυροδότησαν επαναστάσεις, απαξιώνονται. Κοινωνικά πειράματα καταλήγουν σε χάος.

Καθώς το τέλος τους πλησιάζει, οι ναρκισσιστές-ψυχοπαθητικοί ηγέτες ξεσπάνε, γίνονται βίαιοι και επιτίθενται. Χτυπούν με τον ίδιο μολυσματικό τρόπο και την ίδια αγριότητα συμπατριώτες τους, πάλαι ποτέ συμμάχους τους, γείτονες και ξένους. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η χρήση βίας χρειάζεται να συντονίζεται με το εγώ τους. Η βία πρέπει να είναι σύμφωνη με την εικόνα που έχουν οι ίδιοι οι ναρκισσιστές για τον εαυτό τους. Η βία πρέπει να στηρίζει και να διατηρεί τις μεγαλεπήβολες φαντασιώσεις τους και να τροφοδοτεί την αίσθηση που έχουν για τα απεριόριστα δικαιώματά τους. Θα πρέπει να είναι σύμφωνη με την ναρκισσιστική αφήγηση.

Όλοι οι λαϊκιστές, χαρισματικοί ηγέτες πιστεύουν ότι έχουν μια «ειδική σχέση» με τους «ανθρώπους»: μια σχέση που είναι άμεση, σχεδόν μυστικιστική, και είναι υπεράνω των συνηθισμένων καναλιών επικοινωνίας (όπως το νομοθετικό σώμα ή τα μέσα μαζικής ενημέρωσης). Έτσι, ένας ναρκισσιστής που θεωρεί τον εαυτό του ευεργέτη των φτωχών, έναν εκπρόσωπο των κοινών λαϊκών ανθρώπων, έναν υπερασπιστή ανθρώπων που στερούνται τα πολιτικά τους δικαιώματα, έναν μπροστάρη των στερημένων ενάντια στη διεφθαρμένη ελίτ, είναι εξαιρετικά απίθανο να χρησιμοποιήσει βία, τουλάχιστον στην αρχή.

Η μάσκα του ειρηνιστή θρυμματίζεται όταν ο ναρκισσιστής έχει πειστεί ότι οι ίδιοι οι άνθρωποι που φιλοδοξούσε να υπερασπίσει, η  δική του εκλογική περιφέρεια, οι βασικοί οπαδοί του, οι πρωταρχικές πηγές απ’ όπου αντλούσε τον ναρκισσισμό του, έχουν στραφεί εναντίον του. Στην αρχή, σε μια απελπισμένη προσπάθεια να διατηρήσει την φαντασίωση που κρύβεται κάτω από την χαοτική προσωπικότητά του, ο ναρκισσιστής προσπαθεί να εξηγήσει την ξαφνική αντιστροφή του συναισθήματος. “Οι άνθρωποι έχουν εξαπατηθεί από (τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, την μεγάλη βιομηχανία, το στρατό, την ελίτ, κλπ)”, “δεν ξέρουν πραγματικά τι κάνουν”, “μετά από ένα απότομο ξύπνημα, θα επανέλθουν στον εαυτό τους” κ.λ.π. Όταν αυτές οι σαθρές προσπάθειες αποτύχουν να επιδιορθώσουν την κουρελιασμένη προσωπική του μυθολογία, ο ναρκισσιστής είναι πια τραυματισμένος.

Ο τραυματισμός του ναρκισσιστή τον οδηγεί αναπόφευκτα σε ναρκισσιστική οργή και σε μια τρομακτική έκφραση αχαλίνωτης επιθετικότητας. (Σ.γ.: παρακολουθείστε το σύγχρονο πογκρόμ του Ερντογάν προς στρατηγούς, καθηγητές, δημοσιογράφους, Η συσσωρευμένη απογοήτευση και ο τραυματισμός μεταφράζεται σε υποτίμηση. Αυτό που στο παρελθόν εξιδανικευότανε, τώρα απορρίπτεται με περιφρόνηση και μίσος. Αυτός ο πρωτόγονος μηχανισμός άμυνας ονομάζεται «διαχωρισμός». Για τον ναρκισσιστή, τα πράγματα και οι άνθρωποι είναι είτε εξ ολοκλήρου κακά (διαβολικά) ή ολοκληρωτικά καλά. Προβάλλει στους άλλους τις δικές του αδυναμίες και τα αρνητικά του συναισθήματα, και έτσι γίνεται ο ίδιος ένα ολοκληρωτικά «καλό» αντικείμενο.

Ένας ναρκισσιστής ηγέτης είναι πιθανό να δικαιολογεί την σφαγή του ίδιου του λαού του, με τον ισχυρισμό ότι είχαν την πρόθεση να τον δολοφονήσουν, να αποκηρύξουν την επανάσταση, να καταστρέψουν την οικονομία, να βλάψουν το έθνος ή τη χώρα, κ.λ.π. Οι “μικροί άνθρωποι”, οι “ήσυχοι και ταπεινοί”, οι” πιστοί στρατιώτες” του ναρκισσιστή – το ποίμνιό του, το έθνος του, οι υπάλληλοί του – θα πληρώσουν το τίμημα.

Η απογοήτευση και η ματαίωση που θα νιώσουν οι οπαδοί του είναι αγωνιώδεις. Η διαδικασία της ανοικοδόμησης, της έγερσης από τις στάχτες, της προσπάθειας να ξεπεράσουν το τραύμα τους ότι έχουν εξαπατηθεί, ότι έχουν γίνει θύματα εκμετάλλευσης και ότι έχουν χειραγωγηθεί είναι αργή και μακροχρόνια. Δυσκολεύονται να εμπιστευθούν ξανά, να πιστέψουν, να αγαπήσουν, να αφεθούν σε καθοδήγηση, να συνεργαστούν. Συναισθήματα ντροπής και ενοχής κατακλύζουν τους πάλαι ποτέ οπαδούς του ναρκισσιστή. Αυτή είναι και η μοναδική του κληρονομιά: μια τεράστια διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD).

  1. Ο Ναρκισσιστής των Αιρέσεων/Λατρειών (cult)

Ο ναρκισσιστής ηγέτης είναι ένας γκουρού στο επίκεντρο μιας αίρεσης/λατρείας. Όπως όλοι οι γκουρού, απαιτεί ολοκληρωτική υπακοή από το περιβάλλον του: την γυναίκα του, τους απογόνους του, άλλα μέλη της οικογένειας, τους φίλους και τους συναδέλφους του. Νιώθει ότι έχει το δικαίωμα να απολαμβάνει ειδική μεταχείριση από τους οπαδούς του και να τον κολακεύουν. Τιμωρεί τους δύστροπους και τα απολωλότα πρόβατα. Επιβάλλει πειθαρχία και προσήλωση στις διδασκαλίες του και στους στόχους του.

το ξέσπασμα βίας του ανρκισσιστή ηγέτη είναι τρομερό επιβάλλεο πογκρόμ ακόμη και στους φίλους του, είναι ο ηγέτης με τα Ματωβαμμένα χέρια

Το ξέσπασμα βίας του ναρκισσιστή ηγέτη είναι τρομερό, επιβάλλει πογκρόμ ακόμη και στους φίλους του. Γίνεται ο ηγέτης με τα ματωβαμμένα χέρια οδηγώντας στη σφαγή και τον ίδιο τον λαό του, Στάλιν, Χίτλερ, Σαντάμ Χουσείν, Ταλιμπάν, κ.λπ.

 

Όσο λιγότερο ολοκληρωμένος σαν άνθρωπος είναι στην πραγματικότητα – τόσο μεγαλύτερη η μαεστρία του και τόσο πιο διαβρωτική η πλύση εγκεφάλου που ασκεί. Τα – συχνά ακούσια – μέλη της μίνι-λατρείας του ναρκισσιστή, κατοικούν σε μια ζώνη του λυκόφωτος δικής του κατασκευής.

Εάν καταδιώκεται, επιβάλλει στους οπαδούς του μια κοινή ψύχωση, γεμάτη με διωκτική αυταπάτες, «εχθρούς», μυθικές αφηγήσεις, και αποκαλυπτικά σενάρια. Ο έλεγχος του ναρκισσιστή βασίζεται στην αμφισημία, το απρόβλεπτο, την ασάφεια, και στην διαστρέβλωση του περιβάλλοντος.

Οι διαρκώς μεταβαλλόμενες ιδιοτροπίες του, καθορίζουν το σωστό και το λάθος, το επιθυμητό και το ανεπιθύμητο, ποιος πρέπει να είναι ο επιδιωκόμενος στόχος και τι πρέπει να αποφεύγεται. Αυτός και μόνο καθορίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των ακολούθων του, τα οποία και αλλάζει κατά βούληση.

Ο ναρκισσιστής ηγέτης είναι ένας μικρός μάνατζερ. Ασκεί έλεγχο πάνω και στις παραμικρές λεπτομέρειες και συμπεριφορές. Ο ίδιος τιμωρεί αυστηρά και καθυβρίζει όσους θεωρεί ότι του κρύβουν πληροφορίες και όσους αποτυγχάνουν να συμμορφωθούν με τις επιθυμίες και τους στόχους του.

Ο ναρκισσιστής δεν σέβεται τα όρια και την ιδιωτική ζωή όσων είναι απρόθυμοι να τον υποστηρίξουν. Αγνοεί τις επιθυμίες τους και τους μεταχειρίζεται σαν αντικείμενα ή εργαλεία της δικής του ευχαρίστησης. Προσπαθεί να ελέγχει καταναγκαστικά τόσο τις καταστάσεις, όσο και τους ανθρώπους.

Αποδοκιμάζει έντονα την προσωπική αυτονομία και την ανεξαρτησία των άλλων. Ακόμη και για αθώες δραστηριότητες, όπως το να συναντήσεις ένα φίλο ή να επισκεφτείς την οικογένεια σου, χρειάζεται να πάρεις την άδειά του. Σταδιακά, απομονώνει τα κοντινά του πρόσωπα, μέχρι να είναι πλήρως εξαρτημένα από αυτόν συναισθηματικά, σεξουαλικά, οικονομικά, κοινωνικά.

Φέρεται με προστατευτικό και συγκαταβατικό τρόπο και γίνεται συχνά επικριτικός. Η συμπεριφορά του εναλλάσσεται ανάμεσα στην απαξίωση, στο να δίνει δηλαδή έμφαση και στα παραμικρά ελαττώματα και στην εξιδανίκευση, στο να υπερτονίζει δηλαδή τα ταλέντα, τα χαρακτηριστικά και τις δεξιότητες των μελών της αίρεσης/λατρείας του.

Οι προσδοκίες του είναι εξωφρενικά μη ρεαλιστικές πράγμα που νομιμοποιεί την μετέπειτα καταχρηστική συμπεριφορά του. Ο ναρκισσιστής ισχυρίζεται ότι είναι αλάθητος, ανώτερος, ταλαντούχος, ικανός, παντοδύναμος και παντογνώστης.

Συχνά λέει ψέματα (σ.γ.: Ιδού το ψυχοπαθητικό στοιχείο, ψέματα χωρίς ενοχή διότι όλα τα κάνει για έναν υψηλό στόχο, π.χ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ) και επιχειρηματολογεί για να υποστηρίξει αβάσιμες απαιτήσεις. Μέσα στην αίρεση/λατρεία του, προσδοκάει δέος, θαυμασμό, κολακεία και συνεχή προσοχή για τις διάφορες εξωπραγματικές ιστορίες και τους ισχυρισμούς του.

Επανα-ερμηνεύει την πραγματικότητα για να την προσαρμόσει στις φαντασιώσεις του. Η σκέψη του είναι δογματική, άκαμπτη και θεωρητική. Δεν ανέχεται την ελεύθερη σκέψη, τον πλουραλισμό, ή την ελευθερία του λόγου και δεν επιδέχεται την κριτική και την διαφωνία.

Απαιτεί – και συχνά κερδίζει – την απόλυτη εμπιστοσύνη των οπαδών του και την μετάθεση όλων των αποφάσεων στα ικανά του χέρια του. Αναγκάζει τους συμμετέχοντες στην αίρεση/λατρεία του να είναι εχθρικοί προς την κριτική, τις αρχές, τους θεσμούς, τους προσωπικούς του εχθρούς, ή τα μέσα μαζικής ενημέρωσης – αν προσπαθήσουν να αποκαλύψουν τις ενέργειές του και την αλήθεια (σ.γ.: πρώτος στόχος του Ερντογάν η συλλήψεις δημοσιογράφων χρόνια πίσω).

Παρακολουθεί στενά και λογοκρίνει τις πληροφορίες από τον έξω κόσμο, επικοινωνώντας στο αιχμάλωτο ακροατήριο του μόνο επιλεκτική ανάλυση δεδομένων. Η αίρεση/λατρεία του ναρκισσιστή είναι «ιεραποστολική». Βρίσκεται διαρκώς σε αναζήτηση νέων θυμάτων, τους οποίους προσπαθεί με την πρώτη να μετατρέψει σε οπαδούς της «θρησκείας» του – να τους πείσει πόσο υπέροχος και άξιος θαυμασμού είναι.

Με άλλα λόγια, προσπαθεί να τους καταστήσει πηγές για τον ανεφοδιασμό του ναρκισσισμού του. Συχνά, η συμπεριφορά του σε αυτές τις «αποστολές στρατολόγησης» είναι διαφορετική από τη συμπεριφορά του μέσα στην αίρεση/λατρεία.

Στις πρώτες φάσεις της προσέλκυσης νέων θαυμαστών και προσηλυτισμού των πιθανών” νεοσύλλεκτων” – ο ναρκισσιστής δείχνει ενσυναίσθηση, είναι προσεκτικός, συμπονετικός, ευέλικτος, ταπεινός, και εξυπηρετικός.

Μέσα στην αίρεση/λατρεία, με τους “βετεράνους” είναι τυραννικός, απαιτητικός, ισχυρογνώμων, δογματικός, επιθετικός, και εκμεταλλευτής. Ως ηγέτης του ποιμνίου του, ο ναρκισσιστής αισθάνεται ότι δικαιούται να έχει ειδικές παροχές και οφέλη, διαφορετικά από  αυτά που έχουν τα απλά μέλη.

Ο ίδιος θεωρεί αυτονόητο ότι θα τον έχουν περι πολλού, ότι θα μπορεί να κάνει χρήση των χρημάτων τους και να διαθέσει τα περιουσιακά τους στοιχεία γενναιόδωρα, καθώς και να εξαιρείται απροκάλυπτα από τους κανόνες που ο ίδιος έχει θεσπίσει (αν μια τέτοια παραβίαση του είναι ευχάριστη ή του αποφέρει κέρδος).

Σε ακραίες περιπτώσεις, ο ναρκισσιστής αισθάνεται υπεράνω του νόμου και κάθε είδους νομοθεσίας. Αυτή η μεγαλοπρεπής και υπεροπτική πεποίθηση οδηγεί σε εγκληματικές πράξεις, αιμομικτικές ή πολυγαμικές σχέσεις και επαναλαμβανόμενες τριβές με τις αρχές.

Ως εκ τούτου, οι πανικόβλητες και μερικές φορές βίαιες αντιδράσεις του ναρκισσιστή καταλήγουν σε αποχωρήσεις των οπαδών του από την αίρεση/λατρεία του. Πολλά από αυτά που συμβαίνουν μέσα στην αίρεση/λατρεία, ο ναρκισσιστής θέλει να μείνουν στο σκοτάδι. Επιπλέον, ο ναρκισσιστής σταθεροποιεί την ασταθή αίσθηση της αυτό-αξίας του με το να αντλεί ναρκισσιστικά αποθέματα από τα θύματά του.

Η εγκατάλειψη απειλεί την εύθραυστη ισορροπία της προσωπικότητάς του.

Αν προσθέσετε σε αυτό τις παρανοϊκές και σχιζοειδείς τάσεις του ναρκισσιστή, την έλλειψη του ενδοσκοπικής αυτογνωσίας, και την φτωχή αίσθηση χιούμορ (έλλειψη ικανότητας για αυτο-σαρκασμό) ο κίνδυνος για τα ανυπότακτα μέλη της λατρείας του γίνονται πιο ορατοί.

Ο ναρκισσιστής ηγέτης βλέπει εχθρούς και συνωμοσίες παντού. Συχνά βλέπει τον εαυτό του ως το ηρωικό θύμα (μάρτυρα) σκοτεινών και τρομακτικών δυνάμεων. Σε κάθε απόκλιση από το δόγμα του, υποπτεύεται κακόβουλες και δυσοίωνες ανατροπές. Ο ίδιος, ως εκ τούτου, είναι αποφασισμένος να αποδυναμώνει τους θιασώτες του. Με οποιοδήποτε μέσον.

Ο ναρκισσιστής ηγέτης είναι άκρως επικίνδυνος.

Δύο κεφάλαια από το δοκίμιο:

“Narcissistic And Psychopathic Leaders”
του Sam Vaknin, Ph.D.
Μετάφραση: Μάρα Λεβίδη

http://mikromegalanea.blogspot.gr/2016/05/blog-post.html

Υπάρχει κάποια έκπληξη στην είδηση, «βόμβα» από Wikileaks: «Η Χ.Κλίντον εξόπλισε το ISIS και τους υπόλοιπους ισλαμιστές στην Συρία»;

O William Blum επιβεβαιώνεται πλήρως και καθημερινά. Αν έπρεπε να περάσουν από ειδικό δικαστήριο ως υπαίτιοι για εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας οι Αμερικανοί όλοι οι πρόεδροι από της εποχής του Βιετνάμ μέχρι σήμερα, θα κρίνονταν ένοχοι για εκατομμύρια θανάτων αθώων πολιτών, για πρόκληση πολεμικών συρράξεων και εμφυλίων πολέμων, σε ολόκληρο τον πλανήτη, ακόμη και για την τραγωδία του 9/11/2001 στο παγκόσμιο κέντρο εμπορίου στην Νέα Υόρκη είναι ηθικοί αυτουργοί.

 

Αυτοί οδήγησαν τους Άραβες στο να επιλέξουν το ισχυρότερο όπλο θανάτου μετά από την πυρηνική βόμβα· να γίνονται οι ίδιοι με την θυσία της ζωής τους κινητές βόμβες ενάντια στους Αμερικανούς και Ευρωπαίους πολίτες θεωρώντας τους υπεύθυνους για τις πολεμοχαρείς και εβραιόφιλες κυβερνήσεις  που εκλέγουν.

 

Τι άλλο να πει κανείς για την παγκόσμια τρέλα που επικρατεί καθώς έχουν ανοίξει οι ασκοί του Αιόλου οι οποίοι δεν είναι τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από την εφαρμογή του συμπαντικού ή πνευματικού νόμου κατά την ορθόδοξη αντίληψη του «μάχαιρα έλαβες εναντίον του πλησίον σου και του αδερφού σου; μάχαιρα θα λάβεις και εσύ με την σειρά σου».

 

Τον νόμο αυτόν η ανθρωπότητα εξακολουθεί να τον αγνοεί και επομένως συνεχίζει να υφίσταται της επιπτώσεις του. Γι’ αυτό κι εμείς συνεχίζουμε να επιμένουμε πως οι πύλες της Κόλασης με προεξάρχοντα ηγέτη που οδηγεί την ανθρωπότητα εκεί τον αρχιδαίμονα με τις λεγεώνες του, έχουν ανοίξει και ένας δρόμος υπάρχει για να επικρατήσει ειρήνη στην ανθρωπότητα.

 

Η πλατιά εφαρμογή του άλλου συμπαντικού νόμου· «ή θα αγαπήσουμε ο ένας τον άλλον ή θα χαθούμε στο πέλαγος της βίας και της αλληλοεξόντωσης».

 

Βέβαια αυτά είναι γελοία λόγια, λόγια, εύκολα λόγια για την μίζερη χασάπισσα της Λιβύης, του Αφγανιστάν, της Συρίας, της Αιγύπτου, Χίλλαρι. Μην ξεχνάμε και τα εγκλήματα του συζύγου της στην Σερβία με τους βομβαρδισμούς αθώων πολιτών με βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου1

Η δήμιος της αμερικάνικης προτεσταντικού τύπου έκδοσης πολιτικής

Η δήμιος της αμερικάνικης προτεσταντικού τύπου έκδοσης, πολιτικής

Διαβάστε τι διέρρευσε για τα e-mail από τα wikileaks:

 

του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου

 

Όπως φαίνεται τα e-mail που διέρρευσε ο ιστότοπος wikileaks που αποδείκνυαν ότι το κόμμα των Δημοκρατικών εσκεμμένα υποστήριξε την υποψηφιότητα της Χίλαρι Κλίντον έναντι του Μπέρνι Σάντερς ήταν μόνο η αρχή καθώς τώρα ο Julian Assange αποκαλύπτει ότι μέσα στα 30.000 μηνύματα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας που έχει διαρρεύσει υπάρχει πολύ πιο ζημιογόνο υλικό για την πρώην Αμερικανίδα ΥΠΕΞ καθώς αναφέρεται η συμμετοχή της στην μεταφορά οπλισμού προς τις ισλαμιστικές οργανώσεις της Συρίας συμπεριλαμβανομένου και του ISIS.

 

Όπως αναφέρει και ο Jim Hoft κατά την διάρκεια της ακρόασης της Χ.Κλίντον σχετικά με το αιματηρό περιστατικό της Benghazi η Clinton αρνήθηκε ενόρκως ότι είχε την οποιαδήποτε γνώση για την ύπαρξη ενός προγράμματος μεταφοράς προς τους Σύρους «επαναστάτες» έναν χρόνο πριν την επίθεση στην Benghazi. 

 

Τώρα ο Assange λέει ότι στην συλλογή των χακευμένων emails που η ομάδα του τον έχει προμηθέψει 17,000 από αυτά «αφορούν μόνο την Λιβύη και ανάμεα σε αυτά υπαρχουν αποδείξεις ότι η Κλίντον έσπρωξε όπλα στους ισλαμιστές της Συρίας και ανάμεσά τους και στο ISIS»

 

Πρόκειται για μεγάλο πλήγμα για την προεκλογική καμπάνια της Χ.Κλίντον. Αν και είναι γνωστό σε όλον τον πλανήτη ότι οι ΗΠΑ δυστυχώς βοήθησαν και εξόπλισαν τις ισλαμιστικές αυτές οργανώσεις, τώρα φάινεται ότι υπάρχει αποδεδειγμένη εμπλοκή της πρώην Αμερικανίδας ΥΠΕΞ η οποία φιλοδοξεί να γίνει η επόμενη Πρόεδρος των ΗΠΑ.

 

Αλήθεια πως θα ξεκινήσει την επόμενη ημέρα έναν πόλεμο κατά του ISIS εάν έχει αποδειχθεί ότι είχαν «συνεταιρική» σχέση;

 

«’Ετσι λοιπόν εκείνα τα emails, της Κλίντον συνδέονται μαζί με εκείνα που είχαμε δημοσιεύσει και δημιουργούν μια πλούσια εικόνα για το πως η Χίλαρι Κλίνοτν εκτελούσε τα καθήκοντά της αλλά ακόμα πιο σημαντικά πως πραγματικά λειτουργεί το U.S. Department of State» είπε ο Assange στο Democracy Now. 

 

«Έτσι για παράδειγμα η καταστροφική, απολύτως κταστροφική επέμβαση στην Λιβύη, η καταστροφή της κυβέρνησης Καντάφι που οδήγησε στην κατοχή μεγάλων τμημάτων της χώρας από το ISIS και οι ροές όπλων με κατεύθυνση την Συρία που σπρώχτηκαν από την Χίλαρι Κλίντον προς τους ισλαμιστές στην Συρία μαζί και το ISIS, όλα αυτά βρίσκονται μέσα σε αυτά τα emails.»

 

Ας δούμε τι είχε απαντήσει η Χ.Κλίντον το 2013 στην αρμόδια επιτροπή του Κογκρέσσου.

 

Τότε σε αυτή την κατάθεση η Clinton είπε στον Γερουσιαστή Rand Paul ότι δεν είχε καμία πληροφορία σχετικά με οποιοδήποτε πρόγραμμα μεταφοράς όπλων σε ένοπλες ομάδες στην Τουρκία ή οπουδήποτε αλλού εκτός της Λβύης.

 

Paul: My question is, is the US involved in any procuring of weapons, transfer of weapons, buying, selling anyhow transferring weapons to Turkey out of Libya?

 

Clinton: To Turkey? I’ll have to take that question for the record. That’s, nobody’s ever raised that with me.

 

Paul: It’s been in news reports that ships have been leaving from Libya and that they may have weapons. And what I’d like to know is, that annex that was close by, were they involved with procuring, buying, selling, obtaining weapons and were any of these weapons being transferred to other countries? Any countries, Turkey included?

 

Clinton: Well, Senator you’ll have to direct that question to the agency that ran the annex. And, I will see what information was available.

 

Paul: You’re saying you don’t know?

 

Clinton: I do not know. I don’t have any information on that.

 

 

 

«Την βλέπουμε σαν ένα μεγάλο πρόβλημα για την ελευθερία του Τύπου» είπε ο Ασάνζ στο ITV. 

 

«Έχει μακριά ιστορία σαν ένα αριστερό γεράκι του πολέμου και υποθέτουμε ότι θα το συνεχίσει αυτό»!

 

Ως προς την προσάθειά της να ενοχοποιήσει την Ρωσία για τα χακαρισμένα emails απάντησε θυμωμένα.

 

«Προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή από τις αποδείξεις που δημοσιεύσαμε για το γεγονός ότι η υποψηφιότητα Sanders υπονομέυθηκε από το κόμμα των Δημοκρατικών επιεχειρεί να ξεχαστεί μια σοβαρή προεκλογική αλλοίωση και προσπαθεί να ανακατέψει ζητήματα εξωτερικής πολιτικής»

 

Φυσικά τίθενται δύο ζητήματα. Η Χ.Κλίντον ανήκε στην κυβέρνηση Ομπάμα και φυσικά η κυβέρνηση Ομπάμα εκπροσωπεί το αμερικανικό κράτος. Οι ΗΠΑ λοιπόν έχουν την κυρίως ευθύνη για το κακό που έχει βρει τον πλανήτη με τις ισλαμιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις.

 

Είναι σίγουρο ότι ο Ν.Τραμπ θα χρησιμοποιήσει (και ορθά) τις αποκαλύψεις αυτές στην προεκλογική του καμπάνια.

Σ.γ.: Σιγά θα μας πείτε, μήπως ο Τραμπ είναι καλλίτερος; Τα ίδια χάλια είναι και αυτό το ξέπλυμα, ο πολυεκατομμυριούχος κοκκινοξανθομάλλης των ρεπουμπλικάνων. Δυστυχώς και ατυχώς έχει τόσο βρωμίσει η αμερικάνικη πολιτική ώστε ίσιο παΐδι δεν υπάρχει περίπτωση να γεννηθεί από την σάπια και διεφθαρμένη πολιτικο-οικονομικο-βιομηχανική ελίτ των ΗΠΑ.

 

 04/08/2016

 

http://www.pronews.gr/portal/20160804/world/diethnis-politiki/39/vomva-apo-wikileaks-i-hklinton-exoplise-isis-kai-toys-ypoloipoys

Τέλος για τον πιτσιρίκο πήρε κι αυτός των ομματιών του. Τι να κάνει στην λάσπη της πολιτικής χαβούζας του προτεκτοράτου όπου οι κάτοικοί του έχουν συνηθήσει το έλος;

Πάει, τα βρόντηξε ο πιτσιρίκος μετά από 11 χρόνια.

Γειά σου πιτσιρίκο θα σε θυμόμαστε πάντα!

Γειά σου πιτσιρίκο θα σε θυμόμαστε πάντα!

Κατάλαβε επί τέλους ότι η Ελλάδα δεν είναι για τα αυθεντικά ταλέντα αλλά μόνο για τα ιμιτασιόν, x-factor, Big Brother και Σουλεϊμάν ο Μεγαλονανοειδής. (Οι Τούρκοι τον λένε μεγαλοπρεπή και αποκρύπτουν ότι ήταν 1 μέτρο και 50 εκατοστά στο μπόι και φυσικά είχε αποκεφαλίσει κάθε αδερφό του ενώ κρυβόταν κάτω από τος φόδρες της μάνας του ενώ τα αδέρφια μεγάλα στο ύψος, δεν μπορούσαν).

Όμως εδώ μας ενδιαφέρει γιατί ένας καταπληκτικός μπλόγκερ έφυγε και πήρε το δρόμο που πήραν κι άλλα 500.000 ελληνικά “κεφάλια”.

Γιατί έξυπνος και δραστήριος καθώς ήταν κατάλαβε ότι στο εξωτερικό θα τα κατάφερνε, με υψηλότερες αμοιβές και λιγότερο κόπο όπως ομολογεί και ο ίδιος στην επιστολή του.

Να γιθατί μόνο οι αραχτοί, οι παθητικοί και καναπεδάτοι, οι τεμπέληδες γιατροί, δικηγόροι, νομικοί πάσης φύσεως, οι πανεπιστημιακοί πάσης φύσεως, οι γέροι και κουρασμένοι επιστήμονες θα μείνουν μέχρι τελευταίας πνοής σε τούτο τον ρημαγμένο τόπο.

Φυσικά ξεχάσαμε εκείνους που είναι σφογγοκωλάριοι κάποιου κόμματος η Περιστέρα να πούμε ή εκξείνοι η ιατρός σύζυγος κάποιου πρωθυπουργού από το παρελθόν η οποία χρειάστηκε τεχνητή γονιμοποίηση!

Δηλαδή όλα τα άτομα με κουσούρια θα μας μείνουν, οι άχρηστοι και οι αχρείαστοι.

Τα άτομα ειδικής φροντίδας, οι ανήμποροι και οι ανήμπορες, οι Αλτζαιμερικοί, οι Παρκινσονικοί, οι εμφραγματίες, οι παράλυτοι από εγκεφαλικό και οι ψυχωσικοί.

Δεν συμπεριλαμβάνουμε τους νευρωσικούς, γιατί οι νευρωσικοί, για να ξεπεράσουν το άγχος τους ασφαλώς και τους συμβουλεύουμε να μετυαναστεύσουν για αλλού. Η παραμονή τους στην Ελλάδα δεν εγγυάται ούτε στο ελάχιστο ότι θα θεραπευτούν από τους πανικούς τους, την νευρωσική του κατάθλιψη, τις φοβίες τουκαι του καταναγκασμούς τους.

Ύστερα ποιος από αυτούς θα τολμήσει να πατήσει πόδι σε ψυχαναλυτικό ιατρείο;

Ποιος θα πληρώνει για έναν καλό ψυχοθεραπευτή τα 50, 60, 80 κι 100 ευρώ την ώρα;

Ελάχιστοι, οι γνωστοί και ημέτεροι του Κολωνακίου, οι γόνοι εφοπλιστών και βιομηχάνων δηλαδή. Αν και αυτοί είμαστε σίγουροι ότι κάνουν σκέψεις ή για τους Λόϋντ του Λονδίνου, μετά το Brexit ιδιαίτερα και για την Βουλγαρία και Αλβανία οι τελευταίοι γιοι βιομηχάνων όσοι μας απέμειναν κι επειμένουν στις καφερέτιες της Ηρακλείτου και της πλατείας του Κολω-νακίου…

Κρίμα πιιτσιρίκο θα σε στερηθούμε, μας διασκέδαζες και μας κρατούσες, εμάς τους ελάχιστους, σε εγρήγορση με το χιούμορ σου και το πληκτρολόγιο σου!

Ας δούμε τι έγραψες στην επιστολή σου και τι σου σχολιάζει το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ:

 

Δεν άντεξε τα μνημόνια της Αριστεράς

Τα «βρόντηξε» ο pitsirikos: Ζει και εργάζεται στο εξωτερικό

Τα «βρόντηξε» ο pitsirikos: Ζει και εργάζεται στο εξωτερικό

Μετά από 11 χρόνια λειτουργίας – «Θα επιστρέψω όταν πάρουμε πίσω την Ελλάδα» το τελευταίο του μήνυμα

Ένας από τους πιο προβεβλημένους διαδικτυκούς σχολιαστές, ο γνωστός pitsirikos, ενημέρωσε σήμερα μέσω του blog του «pitsirikos.net» ότι σταματά την λειτουργία του.

Στο κείμενο με τίτλο «Τέλος», ο blogger ενημερώνει τους αναγνώστες του ότι μετά από 11 χρόνια λειτουργίας του blog ζει πλέον στο εξωτερικό, παραδίδοντας μαθήματα γαλλικών σε μικρά παιδιά, ενώ όπως σημειώνει δεν σκέφτεται να επιστρέψει στην Ελλάδα, παρά μόνο «αν οι Έλληνες αποφασίσουν για να πάρουμε την χώρα μας πίσω».

Ο pitsirikos ήταν ένας από τους «πρωτοπόρους» του blogging στην Ελλάδα, ενώ χάρη στην ιδιαίτερη πένα του (για την ακρίβεια… πληκτρολόγιο) αλλά και το χιούμορ του είχε φανατικούς φίλους και έγινε γρήγορα γνωστός σε μία εποχή που η ιντερνετική ενημέρωση στην Ελλάδα έκανε ακόμα τα πρώτα της βήματα. Είχε φανατικούς φίλους μα και εξίσου φανατικούς αντιπάλους, ενώ αρκετές φορές δεν απέφυγε σοβαρές αστοχίες, όπως το περιβόητο σχόλιο για τους νεκρούς της Μαρφίν.

Το κείμενο με το οποίο ο pitsirikos ανακοίνωσε το τέλος της δραστηριότητάς του είναι το ακόλουθο:

«Τέλος

Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι, μετά από πολλή σκέψη, αποφάσισα να σταματήσω.
 
Γράφω 11 χρόνια στο μπλογκ και κουράστηκα.

Αν η κατάσταση στην Ελλάδα ήταν διαφορετική, θα συνέχιζα.

Δεν βλέπω πια το νόημα να γράφω τα ίδια και τα ίδια πράγματα, και οι Έλληνες να μην αντιδρούν.

Άλλωστε, δεν ζω πια στην Ελλάδα και μπορώ να πω πως -κάθε μέρα που περνάει- τα θέματα της Ελλάδας με αγγίζουν όλο και λιγότερο.

Είναι σαν να μην συμβαίνει τίποτα στην Ελλάδα. Τουλάχιστον, έτσι το βλέπω εγώ από εδώ.

Κάνω μαθήματα γαλλικών σε παιδιά και είναι αρκετά ενδιαφέρον. Επίσης, είναι ξεκούραστο και ευχάριστο.

Σκέψη για μόνιμη επιστροφή στην Ελλάδα δεν υπάρχει.

Αν οι Έλληνες αποφασίσουν να ενωθούν για να πάρουμε πίσω τη χώρα μας, θα επιστρέψω.

Καλή συνέχεια

Σας ευχαριστώ πολύ για όλα

Την αγάπη μου

π.»

Βρήκες την υγειάσου άνθρωπε και την ησυχία σου! Γλύτωσες από το απέραντο μουρλοκομείο!

 

The Rogue State by William Blum. Part two, the author’s Foreword

Author’s Foreword: Concerning September 11, 2001 and the Bombing of Afghanistan
 
Shortly after the publication of this book, the momentous events of September 11, 2001 occurred. Four planes were hijacked in the United States and terrorists proceeded to carry out the most devastating attack on American
soil in the history of the country. The physical destruction and personal suffering caused by the attacks was immense. In addition to punishing the perpetrators who were still alive, the most pressing mission facing the United States was—or should have been—to not allow what happened to pass without deriving important lessons from it to prevent its recurrence.
 
Clearly, the most meaningful of these lessons was the answer to the question “Why?”
It happens that the first chapter in this book is entitled “Why Do Terrorists Keep Picking on the United States?”. It argues that terrorists—whatever else they might be—might also be rational human beings, which is to say that in their own minds they have a rational justification for their actions.
 
Most terrorists are people deeply concerned by what they see as social, political, or religious injustice and hypocrisy, and the immediate grounds for their terrorism is often retaliation for an action of the United States.
The chapter contains a lengthy list of such US actions in the Middle East, which have taken many lives, from the bombing of Lebanon and Libya to the sinking of an Iranian ship; from the shooting down of an Iranian
passenger plane and the unending bombing of the Iraqi people to the support of despotic Middle Eastern regimes and the massive military aid to Israel despite the devastation and routine torture that the country inflicts upon the Palestinian people.
 
As retribution for decades of military,economic and political oppression imposed upon the Middle East and the mainly Muslim population who live there by the American Empire, the buildings targeted by the terrorists were not chosen at random. The Pentagon and World Trade Center represented the military and economic might of the United
States, while the plane that crashed in Pennsylvania may well have been on its way to the political wing, the White House.
 
Perspective can be everything. If what the hijackers did is inexcusable, it is by no means inexplicable.
It’s not just people in the Middle East who have good reason for hating what the US government does. The United States has created huge numbers of potential terrorists all over Latin America during a half-century of American actions far worse than those perpetrated in the Middle East. If Latin Americans shared the belief of many Muslims that they will go directly to paradise for martyring themselves by killing the Great Satan,
by now we might have had decades of repeated terrorist horror coming from south of the US-Mexican border. As it is, over the years the region has produced numerous attacks on American embassies, diplomats, US Info
rmation Agency offices, and the like.
 
There are also the people of Asia and Africa. Much the same thing applies.
 
The magnitude of the September 11 attack was such that the American media—the serious or passably serious segments—were obliged to delve into areas they normally do not visit. A number of main stream newspapers, magazines and radio stations, in their quest to understand “Why?”, suddenly—or so it seemed—discovered that the United States had been engaged in actions like the ones listed above and countless other interventions in foreign lands over the decades that could indeed produce a great degree of anti-American feeling.
 
This was one positive outcome of the tragedy. This “revelation”, however, appeared to escape the mass of the American people, the great majority of whom get their snatches of foreign news from tabloid newspapers,        lowest-common-denominator radio programs, and laughably superficial TV newscasts.
Thus it was that instead of an outpouring of reflection upon what the United States does to the world to make it so hated, there was an outpouring of patriotism of the narrowest kind: Congress members stood on the steps of the Capitol and sang “God Bless America”, stores quickly sold out their stocks of American flags, which fluttered high and low in whatever direction one looked, callers to radio shows spat out venom and bloodlust, at entertainment and sporting events it became de rigueur to begin with a military and/or patriotic ceremony, one could scarcely pick up a newspaper or turn on the radio or TV without some tribute to American courage, and everyone and his cousin were made into “heroes”. This phenomenon continued, hardly abated, into the year 2002.
 
And the serious American media soon returned to normal mode; i.e., one could regularly find more significant and revealing information concerning US foreign policy in the London papers, the Guardian and the Independent, than in the New York Times and Washington Post.
 
Most Americans find it difficult in the extreme to accept the proposition that terrorist acts against the United States can be viewed as revenge for Washington’s policies abroad.
 
They believe that the US is targeted because of its freedom, its democracy, its wealth.
 
The Bush administration, like its predecessors following other terrorist acts, has pushed this as the official line ever since the attacks. The American Council of Trustees and Alumni, a conservative watchdog group founded by Lynne Cheney, wife of the vice-president, and Senator Joseph Lieberman, announced in November the formation of the Defense of Civilization Fund, declaring that “It was not only America that was attacked on September 11, but civilization. We were at tacked not for our vices, but for our virtues.”
1
But government officials know better. A Department of Defense study in 1997 concluded that: “Historical data show a strong correlation between US involvement in international situations and an increase in terrorist attacks against the United States,”
2
Former president Jimmy Carter, some years after he left the White House, was unambiguous in his agreement with this:
Η πτώση και το ανακάτεμα όλων των Εθνών με παρέμβαση των ΗΠΑ δεν βοηθάει παρά μόνο στο να την μισούν πλην των Ευρωπαίων συμμάχων της όλοι οι υπόλοιποι λαοί της γης.

Η πτώση και το ανακάτεμα όλων των Εθνών με παρέμβαση των ΗΠΑ, δεν βοηθάει παρά μόνο στο να τις μισούν πλην των Ευρωπαίων συμμάχων της και του Ισραήλ, όλοι οι υπόλοιποι λαοί της γης.

We sent Marines into Lebanon and you only have to go to Lebanon, to Syria or to Jordan to witness first-hand the intense hatred among many people for the United States because we bombed and shelled and unmercifully killed totally innocent villagers—women and children and farmers and housewives—in those villages around Beirut…As a result of that…we became kind of a Satan in tbe minds of those who are deeply resentful. That is what precipitated the taking of our hostages [in Iran] and that is wbat has precipitated some of the terrorist attacks—which were totally unjustified and criminal.
3
The terrorists responsible for the original bombing of the World Trade Center back in 1993 sent a letter to the New York Times which stated, in part: “We declare our responsibility for the explosion on the mentioned building. This action was done in response for the American political, economical, and military support to Israel the state of
terrorism and to the rest of the dictator countries in the region.”
4
Further evidence of government and media awareness of the connection between anti-US terrorism and American policies is offered in chapter one of this book.
 
The perpetrators
 
For two and a half months following September 11 the most powerful nation in history rained down a daily storm of missiles upon Afghanistan, one of the poorest and most backward countries in the world. Eventually, this question pressed itself onto the world’s stage: Who killed more innocent, defenseless people? The terrorists in the United States on September 11 with their flying bombs? Or the Americans in Afghanistan with their AGM-86D cruise missiles, their AGM-130 missiles, their 15,000-pound “daisy cutter” bombs, their depleted uranium and their cluster bombs?
By year’s end, the count of the terrorists’ victims in New York, Washington and Pennsylvania stood at about 3,000. The total count of civilian dead in Afghanistan as a result of American bombing was essentially ignored by US
officials and just about everyone else, but a painstaking compilation of numerous individual reports from the
American and international media and human rights orga nizations by an American professor arrived at considerably more than 3,500 Afghan dead through early December, and still counting.
5
This figure does not include those who died later of bomb injuries, or those who died from cold and hunger due to their homes being destroyed by bombs, or the deaths from exposure or hunger among the hundreds of thous
ands of internal refugees fleeing the bombing. Neither does it include the thousands of “military” deaths or the hundreds of prisoners who were executed or otherwise slaughtered by Washington’s new “freedom fighter” allies in conjunction with American military and intelligence operatives. In the final analysis, the body count will also be missing the inevitable victims of cluster bombs-turned-landmines and those who perish more slowly from depleted-uranium-caused sicknesses.
 
There will be no minutes of silence for the Afghan dead, no memorial services attended by high American officials and entertainment celebrities, no messages of condolencesent by heads of state, no millions of dollars raised for the victims’ families. Yet, all in all, it was a bloodbath that more than rivals that of September 11.
And of the thousands dead in Afghanistan,how many, can it be said with any certainty, had played a conscious role in the American catastrophe?
 
According to the video of Osama bin Laden presented to the world by the US government, he himself didn’t find out the exact date of the terrorist act until five days before it took place, and most of the hijackers did not know they were part of a suicide mission until they prepared to board the planes. (The FBI reportedly came to the latter
conclusion long before the video was made public.
6
Given that, it appears eminently safe to say that exceedingly few other people in the world were knowingly in on the plot, perhaps a number that can be counted on the fingers of one hand. Consequently, if the American bombing campaign in Afghanistan was designed to kill the actual perpetrators, it was a fool’s mission; a violent fool.
 
If Timothy McVeigh, perpetrator of the terrible bombing of the federal building in Oklahoma City in 1995, had not been quickly caught, would the United States have bombed the state of Michigan or any of the other places he called home? No, they would have instituted a mammoth manhunt until they found him and punished him. But in
Afghanistan, the United States proceeded virtually on the assumption that everyone who supported the Taliban government, native or foreigner, was 1) a “terrorist” and 2)morally, if not legally, stained with the blood of September 11—or perhaps one or another anti-US terrorist action of the past—and was thus fair game.
 
However, when the shoe is on the other foot, even American officials can perceive which is the honorable path to walk. Speaking of Russia’s problem with Chechnya in 1999, the US State Department’s second in command, Strobe Talbott, urged Moscow to show “restraint and wisdom”. Restraint, he said, “means taking action against real ter-rorists, but not using indiscriminate force that endangers innocents.”
 
7
Suggesting a moral equivalency between the United States and terrorists (or, during the cold war, with communists) never fails to inflame American anger. The terrorists purposely aimed to kill civilians, we are told, while any non-combatant victims of the American bombings were completely accidental.
Whenever the United States goes into one of its periodic bombing frenzies and its missiles take the lives of numerous civilians, this is called “collateral damage”—inflicted by the Fates of War—for the real targets,
we are invariably told, were military.
 
But if day after day, in one country after another, the same scenario takes place—dropping prodigious quantities of powerfully lethal ordnance from very high altitudes with the full knowledge that large numbers of civilians will
perish or be maimed, even without missiles going “astray”—what can one say about the intentions of the American
military? The best, the most charitable, thing that can be said is that they simply don’t care. They want to bomb and destroy for certain political ends and they don’t particularly care if the civilian population suffers grievously.
 
In Afghanistan, when, on successive days in October, US gun-ships machine-gunned and cannoned the remote farming village of Chowkar-Karez, killing as many as 93 civilians, a Pentagon official was moved to respond at one point: “the people there are dead because we wanted them dead”, while US Defense Secretary Donald Rumsfeld
commented: “I cannot deal with that particular village.”
8
Often, the United States actually does want to cause the suffering, hoping that it will lead people to turn against the government. This was a recurrent feature of the bombing of Yugoslavia in 1999. As will be seen in the “War Criminals” chapter in the present volume, US/NATO officials—in their consummate arrogance—freely admitted this again and again.
And in Afghanistan we have the example of the chief of the British Defense Staff, Adm.
Sir Michael Boyce, declaring that the bombing will continue “until the people of the
country themselves recognize that this is going to go on until they get the leadership
changed.”
9
Such a policy fits very well into the FBI definition of international terrorism, which speaks of the use of force or violence against persons or property “to intimidate or coerce a government, the civilian population, or any segment thereof, in furtherance of political
or social objectives.”
Speak no evil, so Americans will see no evilIn reaction to a number of gruesome images
of Afghan bombing victims, and expressed European and Middle Eastern concern about
civilian casualties, the American media strove to downplay the significance of such deaths. The chairman of Cable News Network (CNN) advised the news staff that it “seems perverse to focus too much on the casualties or hardship in Afghanistan.”
10
A Fox Network report on the war wondered why journalists should bother covering civilian deaths at all. “The question I have,” said the host, “is civilian casualties
are historically, by definition, a part of war, really. Should they be as big news as they’ve been?” His guest from National Public Radio replied: “No. Look, war is about killing people. Civilian casualties are unavoidable.” Another guest, a columnist from the national magazine U.S. News & World Report, concurred: “Civilian casualties are not…news. The fact is that they accompany wars.”
11
But if in fact the September 11 attacks were an act of war, as the world has been told
repeatedly by George W. Bush and his minions, then the casualties of the World Trade
Center were clearly civilian war casualties. Why then have the media devoted so much time to their deaths?
Σ.γ.: Όπως λέμε στο Ελλάντα “οι Αμερικάνοι θέλουν και το καρβέλι ακέραιο και το σκυλί χορτάτο”. Τι τους νοιάζει; Έτσι κι αλλιώς αυτοί έχουν και την υπεροπλία και το χρήμα να επιβάλλουν τη θέλησή τους και το δίκιο όπως αυτοί το ορίζουν, κι αν τολμάτε αμφισβητείστε τους.
Τέτοια όρνια πολύ πιο επικίνδυνα υπάρχουν πολυάριθμα στον αστικό κόσμο π.χ. ο κύριος πιο κάτω αν τον γνωρίζετε...

Τέτοια όρνια πολύ πιο επικίνδυνα υπάρχουν πολυάριθμα στον αστικό κόσμο π.χ. ο κύριος πιο κάτω αν τον γνωρίζετε…

Εκείνο που μ' ενδιαφέρει είναι ν' αρπάξω την περιουσία των Ελλήνων. γιατί να έχουν 80% ιδιοκατοίκιση και μεις στη Γερμανία 45%;

Εκείνο που μ’ ενδιαφέρει είναι ν’ αρπάξω την περιουσία των Ελλήνων.

 

Αναφέραμε όλη αυτή την εισαγωγή για να δούν οι αγγλκόφωνοι αναγνώστες μας, ότι η παράνοια και ο σχιζοφρενιογόνιος (ψυχωσικού τύπου) διπλός δεσμός έχουν προ πολλού καταλάβει την πολιτική, την οικονομία μέσω των ψυχοπαθητικού τύπου υπηρετών τους, πολιτικούς, οικονομολόγους, τραπεζίτες, χρηματιστές και κάθε λογής οικονομικούς και πολιτικούς αρχιμαφιόζους.πρόκειται για τα γνωστά όρνια (vultures) που λυμαίνονται τα έθνη και τους λαούς με τους ληστρικούς νόμους που θεσμοθετούν και τις τεράστιου μεγέθους οικονομικές απάτες και ληστρικές εφευρέσεις για να κατάσχουν και να χαίρονται τον μόχθο των λαών!

Rogue State A Guide to the World’s Only Superpower William Blum Zed Books – London Spearhead – South Africa.Part one

For all these readers of our site who speak english and want to learn the full truth and the only truth about the Uinited States the main world SUPERPOWER and the Hubris Syndrome of their leaders.

Rogue State: A Guide to the World’s Only Superpower was first published in the United
Kingdom by Zed Books Ltd, 7 Cynthia Street, London Nl 9JF, UK.
First published in the United States by Common Courage Press, Box 702, Monroe, ME04951 in 2000. New updated edition, 2002
This edition published in South Africa by Spearhead, a division of New Africa Books, PO Box 23408, Claremont 7735. Copyright © William Blum, 2001, 2002
Cover design by Andrew Corbett, Cambridge Printed and bound in the United Kingdom by Cox and Wyman, Reading
The right of the author of this book has been asserted by him in accordance with the Copyright, Designs and Patents Act 1988.
A catalogue record for this book is available from the British Library.
ISBN 1 84277 220 1 hb
ISBN 184277 221 X pb
In South Africa ISBN 0 86486 543 0 Pb
In greek Ουίλιαμ Μπλαμ: Το κράτος του κακού, Εκδόσεις ΚΑΝΑΚΗ, ΑΘΗΝΑ 2003.
The Rogue State by WEilliam Blum ένας κόλαφος για το κράτος της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας που δεν υπάρχει πια.

The Rogue State by William Blum ένας κόλαφος για το κράτος της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας που δεν υπάρχει πια.

“Critics will call this a one-sided book. But it is an invaluable corrective to the establishment portrait of America as ‘the world’s greatest force for peace.’ Even confirmed opponents of U.S. interventionism can find much in this important book that
will both educate and shock them.”
— Peter Dale Scott, former professor at U.C. Berkeley, poet, and author of Deep Politics and The Death of JFK
“Whatever we think we know about U.S. foreign policy, Rogue State makes it clear that we don’t know nearly enough. This book’s grisly content may seem to require a strong stomach, but reading its words is nothing compared to what has been done—and keeps being done—with our tax dollars and in our names. Whether we read Rogue State as a historical narrative or use it as a reference book, William Blum has put together a horrifying and infuriating piece of work. The footnoted information between these cover is enough to make any awake reader want to sream with rage. This is a truly subversive book because it demolishes the foundations of basic illusions about the United States of America as a world power.
— Norman Solomon, author of The Habits of Highly Deceptive Media and winner of the George Orwell Award

Εφόσον οι γιατροί εξακολουθούν να είναι προσδεδεμένοι στα μνημονιακά κόμματα, διχασμένοι και ατομοκετρικοί καλά να πάθουν!

Οι δικηγόροι τουλάχιστον έκαναν μια απεργία διαρκείας!

Οι γιατροί, πως διαμαρτύρονται στην πιο άθλια εκμετάλλευση που τους κάνει η κυβέρνηση των εθνικών μειοδοτών;

Τίποτα, έχουν χάσει κάθε ίχνος προσωπικής αξιοπρέπειας και εκλιπαρούν μέσα από κομματικές διασυνδέσεις, αφού έφτασαν να δεχτούν σαν αμοιβή τα 10 ευρώ ανά επίσκεψη στον ΕΟΠΥΥ, να πάρουν τα χρωστούμενα ληξιπρόθεσμα.

Φτάσαμε εμείς οι γιατροί να έχουμε ανάγκη ΧΑΝΑΧ βραδείας αποδέσμευσης

Φτάσαμε εμείς οι γιατροί να έχουμε ανάγκη ΧΑΝΑΧ βραδείας αποδέσμευσης

Καϋμένοι ιδιώτες, εσείς που δεν είσαστε νοσοκομειακοί υπάλληλοι να παίρνετε έναν μισθό ίσα-ίσα για να ζείτε και ενταχθήκατε στον ΕΟΠΥΥ για να προσφέρετε τι; Τη ζωή σας, τον χρόνο σας, άρα τη ζωή σας, για 10 ευρώ; Δεν ντρέπεστε; Δεν έχετε καν τη στοιχειώδη αξιοπρέπεια: Σκυφτοκεφαλάκηδες, πάντα δεμένοι στο άρμα της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, του ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ και τώρα του ΣΥΡΙΖΑ που μας προέκυψε από απελπισία να δοκιμάσουμε κάτι νέο αφού ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΙ ΑΠΟΔΕΙΧΘΗΚΑΝ ΨΕΥΤΕΣ!

Φάτε Τσίπρα και ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν τώρα.

Βέβαια ευτυχώς υπάρχουν αξιοπρεπείς συνάδελφοι που πασχίζουν, που αγωνίζονται αλλά μάταια. Αποτελούν την μειοψηφία. Οι πιο πολλοί ακολουθούν αυτό που κάνει και η μεγάλη, αδιαμόρφωτη, ασύνειδη μάζα του ελληνικού λαού. Παραμένουν κολλημένοι στο ευρώ και στην Ε.Ε. πιστεύουν ότι τα πράγματα θα αλλάξουν κάποια στιγμή και θα επανέρθουμε στις καλές παλιές ημέρες.

Παιδιά συνέρθετε, μπείτε στην πραγματικότητα και ξεχάστε τα όνειρα. Πάντα σας δούλευαν τα κόμματα από τότε που είμασταν φοιτητές. Είτε σαν ΕΡΕ, είτε σαν ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ, είτε σαν ΚΚΕ και αργότερα μετά την χούντα με τα ίδια αλλιώς σας ενέπαιζαν. Εσείς βέβαια τα κονομάγατε και δεν μιλούσατε για την άθλια παρακμιακή πορεία που έπαιρνε ο τόπος. Δεν σας παίρναγε από το μυαλό, ότι κάποια μέρα θα ερχόταν και η δικιά μας η σειρά.

Αναξιοπρεπείς και ψοφοδεείς να ζητιανεύουμε να μας δώσουν έστω και κουρεμένα τα ληξιπρόθεσμα, τα δεδουλευμένα που μας τα αρνούνται τα καθυστερούν και όταν τα πάρουμε θα είναι πολύ λιγότερα από ό,τι τους εκλιπαρούσαμε. Και πληρώνοντας και τους δικηγόρους από πάνω, αφού φυσικά έχουμε πληρώσει και τους φόρους αφού όλα τα χρήματα που ακόμη δεν τα είδαμε, τα συμπεριλάβαμε στην φορολογική μας δήλωση αναγκασμένοι εκ του νόμου.    

Τέλεια σχέση ηττοπαθούς θύματος υπαλλήλου-εργάτη, προς σαδιστή-αφέντη, ενός κράτους που ό,τι θέλει κάνει.

Διαφωνείτε; Ακούστε τι αναφέρει ο Ιατρικός Σύλλογος Πάτρας σε δελτίο τύπου, ένα από τα πολλά επαναλμβανόμενα που στέλνει για να διατηρεί την ελπίδα σε μια τάξη που αποδεκατίζεται από την μετανάστευση των νεαρών γιατρών στο εξωτερικό, την έξοδο σε σύνταξη των παλαιών, το θάνατο και τις αρρώστιες.

Γιατί κακά τα ψέματα όπως και στο δημογραφικό, όπως και στην ελπίδα για μελλοντική(!) οικονομική ανάπτυξη, όλοι οι γιατροί αναγνωρίζουμε ότι  σε λίγο θα υπάρχει τεράστιο πρόβλημα αντικατάστασης των παλιών με τους νέους που έχουν ρίξει μαύρη πέτρα πίσω τους.

Διαβάστε το δελτίο τύπου τα λέει όλα:

Δελτίο τύπου: Ο Ιατρικός Σύλλογος Πατρών στηρίζει την επίσχεση των ιατρών του ΕΟΠΥΥ και απαιτεί την άμεση απόδοση των ληξιπρόθεσμων οφειλών στους ιατρούς

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αρ. Πρωτ.: 8500/1-8-2016

Ο Ιατρικός Σύλλογος Πατρών, στηρίζει την επίσχεση των ιατρών του ΕΟΠΥΥ, εκφράζοντας θεσμικά, τη δίκαιη αγανάκτηση των μελών του για τη μεγαλύτερη στάση πληρωμών που έχει καταγραφεί ποτέ στα χρονικά, από την έναρξη λειτουργίας του Οργανισμού το 2012.

Οι ιατροί του ιδιωτικού τομέα βρίσκονται υπό καθεστώς ομηρίας, σε ένα πλαίσιο καθημερινής στοχευμένης απαξίωσης της λειτουργίας των ιατρείων τους.

Από την κατανομή των 300 εκατ που δόθηκαν στον ΕΟΠΥΥ έναντι ληξιπρόθεσμων οφειλών, χορηγούνται 270 εκατ για κάλυψη φαρμακευτικής δαπάνης ενώ το πενιχρότατο ποσό των 29 εκατ ευρώ προορίζεται για ιατρούς και λοιπούς παρόχους της ΠΦΥ (στοιχεία 4ης / 5ης τροποποίησης προϋπολογισμού ΕΟΠΥΥ), εντείνοντας βάναυσα την οικονομική αδυναμία τους.

Εάν η πολιτική ηγεσία και η διοίκηση του Οργανισμού ενδιαφέρεται πραγματικά για την κάλυψη και την παροχή υπηρεσιών προς τους ασφαλισμένους, πρέπει να προβεί σε επίσπευση του χρονοδιαγράμματος πληρωμών των τρεχουσών και ληξιπρόθεσμων οφειλών, που να ικανοποιεί την εύρυθμη λειτουργία των υπαρχόντων ιδιωτικών «ιατρείων της γειτονιάς», τα οποία συμμετέχουν στο δημόσιο υγειονομικό χάρτη της χώρας.
 

Η Πρόεδρος            Ο Αντιπρόεδρος            Ο Γραμματέας

 

 Άννα Μαστοράκου   Γεώργιος Σκρουμπής     Γεώργιος Πατριαρχέας

Και εξακολουθούμε να μιλάμε για ιατρική, περίθαλψη και υγειονομική φροντίδα στην Ελλάδα. Γι’ αυτό και φέτος οι θάνατοι έχουν ξεπεράσει τις 150.000 και υπερισχύουν κατά 32.000 των γεννήσεων. Τέτοιο θανατικό μόνο επί κατοχής είχε να συμβεί. 

Είμαστε ένα Έθνος που πεθαίνει και αρνείται να το δεχθεί.Αρνείται να δει τα μούτρα του στο καθρέπτη.

Εξακολουθεί με ένα δημόσιο χρέος 350 δις, που δεν αποπληρώνεται ούτε  σε τρεις γενιές, να μην αλλάζει γνώμη και μυαλά, αλλά αμετανόητο,

Αμετανόητοι και ισχυρογνώμονες στραβά το δρόμο πήραμε στραβά τον δρόμο πάμε!

Αμετανόητοι και ισχυρογνώμονες στραβά το δρόμο πήραμε, στραβά τον δρόμο πάμε! Άξιοι της λαθεμένης βούλησής μας και της ανικανότητας να στοχασθούμε.

χωρίς ίχνος ταπείνωσης, χωρίς διάθεση αλλαγής σταθερά και ακλόνητα, διχασμένο και  παράφρον, με τον καθένα εγωιστικά απομονωμένο στο καβούκι του, βαδίζει προς την αυτοκαταστροφή του.

Ευτυχώς η Νορβηγία σώθηκε το 1994 από την ναζιστικής προέλευσης κι έμπνευσης Ευρωπαϊκή Ένωση!

Ότι η Ε.Ε. είναι δημιούργημα και έμπνευση των ναζιστών Χόλσταϊν, Σπάακ και άλλων ομοίων τους, δεν υπάρχει πλέον αμφισβήτηση.

Αρκεί να διαβάσει κανείς το βιβλίο του Μαθτίας Ράθ και άλλων “Η Ναζιστική προέλευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης” (υπάρχει ελεύθερο στο διαδίκτυο, και μεταφρασμένο στα ελληνικά) και αν δεν πέσει από τα σύννεφα, σίγουρα θα εντυπωσιαστεί και θα ομολογήσει αν είναι Έλληνας: “καλά αυτός ο γεροξεκούτης μασόνος ο Καραμανλής ο Α΄ μας έρριξε στο στόμα του λύκου χωρίς να μας ρωτήσει; “

“Μα τόσο φυτά είμασταν εμείς και οι γονείς μας; Τόσο αρχοντοχωριάτες λιγούρηδες; Τόσο μιμητικοί πίθηκοι;”

“Καλά να πάθουμε, και αυτά που τραβάμε λίγα είναι σε σχέση με τι μας περιμένει από την γερμανοναζιστική κατοχή του προτεκτοράτου, “πρώην Ελλάς”, στο μέλλον”.

Αν δεν τσακιστούμε να φύγουμε το ταχύτερο, δεν υπάρχει ελπίδα για μας και τις επόμενες γενεές.

Φυσικά σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες έγινε μια απίστευτη προπαγάνδα με ψέματα, για να θέλουν οι λαοί να μπουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Χώρες υπανάπτυκτες, ταλαιπωρημένες και καταπιεσμένες από την κομμουνιστική δικτατορία της ΕΣΣΔ, όπως η Βουλγαρία, οι Βαλτικές χώρες, κ.λπ. νόμιζαν πως μπαίνοντας θα εισέρχονταν στον Παράδεισο. Που είναι τος άραγε; Και αυτό συνεχίζει να γίνεται, για να φοβούνται να βγουν, παρά τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν ΟΛΕΣ οι χώρες που βρίσκονται στην ΕΕ (με κάποιες -όπως η Ελλάδα – να καταρρέουν, ΑΚΡΙΒΩΣ επειδή είναι στην ΕΕ και στο κοινό νόμισμα, έχοντας απωλέσει οριστικά και αμετάκλητα την εθνική τους κυριαρχία κάτω από τον γερμανοευρωπαϊκό ζυγό.

Και δεν είναι μόνο αυτό, εκεί ισχύουν ΑΚΡΙΒΩΣ τα αντίθετα από αυτά που τους λένε οι πολιτικοί-υπηρέτες της ολιγαρχίας, οι προδότες, οι πληρωμένοι πολιτικοί τους, όπως οι δικοί μας εδώ στο FORMER HELLENIC REPUBLIQUE.

Τα ίδια ψέματα και ανοησίες έλεγαν και στους Νορβηγούς οι πουλημένοι μισθοφόροι της Ε.Ε. της μασονίας και της παγκοσμιοποίησης, αλλά αυτοί δεν τσίμπησαν. Ακούστε τι λένε πρώην μέλη της νορβηγικής κυβέρνησης για το δημοψήφισμα τιου 1994 όπου απορρίφθηκε η ευρωπαϊκή ένταξή τους από τον λαό με ένα ηχηρό ΟΧΙ.:

http://https://www.youtube.com/watch?v=upPjJU4ntDE

Τα πολλά λόγια περιττεύουν…

Προσευχηθείτε κι ενωθείτε όλοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες να ανατρέψουμε τους 301 κιοτήδες πολιτικούς, να φύγουμε σαν την Βρετανία το ταχύτερο για να επιβιώσουμε πριν γίνουμε μούμιες, απολιθωμένες υπάρξεις και καταντήσουμε να μας περιθάλπουν ξεδοντιασμένους γέροντες και γριές, με το αζημίωτο, οι μουσουλμάνοι πρόσφυγες και μετανάστες εκ της Τουρκίας!

Πόσο δίκιο είχε όταν σε τηλεφωνική επικοινωνία του οικονομολόγου και γενικού γραμματέα του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (Ε.ΠΑ.Μ.) Δημήτρη Καζάκη με τον Πέτρο Ιωάννου στα πλαίσια της εκπομπής του «Ακροβάτες του Ονείρου» που μεταδόθηκε από τον Σπορ News 90.1 FM της Λάρισας και τον διαδικτυακό σταθμό E-ROI, την Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2016 ο Καζάκης ανέφερε με τον γνωστό τρόπο του:

«Τη χώρα κυβερνούν πολιτικοί αλήτες με εργαλεία το ψέμα & τον φόβο». 

Ακούστε τη συνέντευξη και βγάλετε τα συμπεράσματά σας.

 

 

 

Τραγωδία και Κάθαρση στο ελληνικό προτεκτοράτο. Κεφάλαιο 9ο Μόνο με παθητική αντίσταση και πολιτική ανυπακοή μπορείς να δεις μόνιμο αποτέλεσμα. (Μέθοδος Γκάντι).

Η συνέχεια στο προηγούμενο άρθρο του Χρήστου Γιανναρά πως ξεμείναμε από σωτήρες και ηγέτες με την ουσιαστική σημασία της έννοιας.

Μαχάτμα Γκάντι (Η Μεγάλη Ψυχή)

Μαχάτμα Γκάντι (Η Μεγάλη Ψυχή)

Η πρότασή του είναι αξιόλογη και απηχεί τη βάση του κινήματος της παθητικής αντίστασης που πρώτος εφάρμοσε στην Ινδία ο Μαχάτμα Γκάντι.

Τι πρότεινε ο Χρ. Γιανναράς; Τη δημιουργία μιας λιτής, σιωπηρής, ταπεινής, στα πλαίσια της αλληλεγγύης, γόνιμης ωρίμανσης του λαού με την αυτοεκπαίδευσή του, όπως με την ανάγνωση του βιβλίου του Οδυσσέα Ελίτη “Τα Δημόσια και τα Ιδιωτικά”, με σκοπό να γίνει κάθε γειτονιά ένα εργαστήρι που θα έχει τους δικούς του Ζακ, τους φυσικούς του ηγέτες που θα φτιάξουν το ομαδικό κορμί της αντίστασης, πέρα από κόμματα και ιδεολογικές, κομματικές, ιδεοληψίες.

Ξεκαθάρισε πως οι πνευματικές ηγεσίες, όπως και στην όλη αρθρογραφία του αναφέρει, έχουν αποδειχθεί κατώτερες των περιστάσεων και άρα ο λαός (εμείς προσθέτουμε σκόπιμα τον ιστορικό όρο στρατολαός διότι αυτός έκανε το κίνημα της 3ης Σεπτεμβρίου για αλλαγή του τότε Συντάγματος υπό τον Μακρυγιάννη και άλλους φυσικούς ηγέτες της εποχής) πρέπει να αναλάβει με τους φυσικούς, πατριώτες ηγέτες που διαθέτει το ρόλο της αντίστασης και της ανατροπής, χωρίς σφαγές και αίματα αλλά με την ωρίμανση και εφαρμογή της μεθόδου της ΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ.

Πιο κάτω την εξηγούμε έμπρακτα, καλλίτερα:

Εκατοντάδες πολίτες διασώθηκαν την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2015 από τις τράπεζες, καθώς το κίνημα κατά των πλειστηριασμών – όπου πρωτοστατεί το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο – ακύρωσε τις διαδικασίες εκπλειστηριασμού σε πάνω από 17 ειρηνοδικεία της χώρας. Στον ενάμισι χρόνο που δραστηριοποιείται πανελλαδικά το κίνημα αυτό, έχουν διασωθεί χιλιάδες πολίτες από τους πλειστηριασμούς των τραπεζών. Υπολογίζεται ότι πάνω από 25 χιλιάδες ακίνητα γλύτωσαν από τους πλειστηριασμούς κατά το διάστημα αυτό. Κι όχι μόνο πρώτες κατοικίες.

Φυσικά, πουθενά δεν θα ακούσετε ποιοι το έκαναν και πως. Άκρα του τάφου σιωπή από το σύστημα. «Προς Θεού, δεν θα μαθαίνουμε τέτοιες τεχνικές στο πλήθος για να μας ανατρέψει». Ούτε βέβαια θα το μάθετε στις εκδηλώσεις, που σας καλούν όσοι έλαμψαν δια της απουσίας τους από τα ειρηνοδικεία. Βλέπετε, είναι εύκολο να παπαγαλίζει κανείς το γνωστό σύνθημα, «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», αλλά πολύ δύσκολο να το κάνεις πράξη. Κι ο μόνος που το κάνει πράξη είναι όποιος βρίσκεται κάθε Τετάρτη στο ειρηνοδικείο της πόλης του.

Τα λέμε όλα αυτά γιατί μόνο αυτό το κίνημα, καθώς απλώθηκε σ’ όλες σχεδόν τις πόλεις της χώρας, έχει να επιδείξει άμεσα και πρακτικά αποτελέσματα υπέρ των πολιτών. Καμιά ομαδική αγωγή, καμιά πρωτοβουλία με εξώδικα και μηνύσεις, κανείς δικαστής, ή δικηγόρος δεν μπόρεσε να φέρει τέτοια εντυπωσιακά αποτελέσματα. Έστω κι αν σε τέτοιες δικαστικές προσφυγές τρέχουν κατά χιλιάδες οι αφελείς πολίτες, όπως κάποτε έτρεχαν για το θαυματουργό νερό του Καματερού. Έστω κι αν τους κοστίζει ο κούκος, αηδόνι με πενιχρά έως ανύπαρκτα αποτελέσματα.

Δεν αντιλαμβάνονται οι πολλοί ότι με ύπουλο τρόπο η έννομη τάξη στη χώρα έχει καταλυθεί. Όχι μόνο στο επίπεδο του συντάγματος, αλλά και στο επίπεδο της τακτικής δικαιοσύνης. Επομένως ελάχιστα, έως τίποτε δεν μπορεί να ελπίζει ο πολίτης από την άσκηση ένδικων μέσων. Όχι ότι δεν πρέπει να τα ασκεί, ακόμη κι αν υπάρχει έστω μια πιθανότητα στο εκατομμύριο. Απλά δεν πρέπει να πέφτει θύμα της ουτοπικής αντίληψης ότι αν προσφύγει στη δικαιοσύνη το σύστημα θα τον δικαιώσει.

Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων του, ειδικά υπό καθεστώς κατοχής σαν κι αυτό που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα, μπορεί να γίνει μόνο με όρους πολιτικής ανυπακοής. Μόνο με όρους μαζικού κινήματος πολιτικής ανυπακοής. Αν όλοι αυτοί που ευεργετήθηκαν από το κίνημα κατά των πλειστηριασμών, είχαν συνδράμει με την παρουσία τους στη γιγάντωσή του, θα είχαν εξαναγκαστεί, δανειστές και κυβέρνηση, σε ριζική αναδίπλωση.

Αντί γι’ αυτό οι περισσότεροι έχουμε μάθει να προσκυνάμε όσους μας τάζουν λαγούς με πετραχήλια. Η συμμετοχή σου είναι απαραίτητη και έχει αποφασιστική σημασία. Χωρίς αυτή, χωρίς τη δική σου προσωπική ενεργοποίηση, όλα θα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Όσο θα ελπίζεις ότι κάποιοι άλλοι θα λύσουν το πρόβλημα με την δική σου ψήφο που τους δίνεις εν λευκώ ν’ αποφασίζουν κάθε τέσσερα χρόνια για σένα, είναι σίγουρο ότι θα τα χάσεις όλα. Ακόμη και την ίδια τη ζωή σου, η οποία ήδη ελάχιστα αξίζει για το υφιστάμενο κράτος και την πολιτική.

Μάθε λοιπόν να αγωνίζεσαι για ότι σου ανήκει. Μάθε να αγωνίζεσαι για ό,τι δικαιούσαι. Μάθε να διεκδικείς τα δικαιώματά σου και την ελευθερία σου. Μάθε τους ότι δεν ανήκεις στον όχλο, που άγεται και φέρεται από τη δειλία, την αυτοπεριφρόνηση, τον εξευτελισμό, την υποτακτικότητα και την ταπείνωση. Μάθε τους και μην τους επιτρέψεις να σε μεταχειρίζονται σαν όχλο. Μάθε εσύ ο ίδιος να εκτιμάς το κουράγιο, την αυτοπεποίθηση, την υπερηφάνεια και το αίσθημα ανεξαρτησίας, που έχεις ανάγκη περισσότερο ακόμη κι απ’ το ψωμί σου.

Και στη δική τους επίδειξη παντοδυναμίας, που μπροστά της σκύβουν το κεφάλι, ή λουφάζουν στην αποχή οι περισσότεροι, κάνε εσύ τη διαφορά. Χωρίς να φοβηθείς. Γιατί, να ξέρεις, σαν κι εσένα υπάρχουν πολλοί.             

Ένα ρεαλιστικό παράδειγμα παθητικής αντίστασης

Σε συλλήψεις μετατράπηκαν οι 19 προσαγωγές μελών της αντιεξουσιαστικής ομάδας «Ρουβίκωνας», που έγιναν χθες το βράδυ 18 /12/15, από την Αστυνομία, για την εισβολή τους στο κτίριο όπου στεγάζονται τα γραφεία των Ανεξάρτητων Ελλήνων, στη Λεωφόρο Συγγρού. Σε βάρος των 19 συλληφθέντων σχηματίστηκε ποινική δικογραφία για τα αδικήματα της διατάραξης οικιακής ειρήνης, της παράνομης κατακράτησης, της βίας κατά πολιτικού κόμματος και της άρνησης υποβολής σε δακτυλοσκόπηση. Οι συλληφθέντες θα οδηγηθούν στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών.

Στην σύλληψη των 19 μελών του Ρουβίκωνα προχώρησαν τελικά οι ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις που έφτασαν έξω από το κτίριο που στεγάζεται το κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων στη συμβολή της Λ. Συγγρού με την οδό Χαροκόπου.

Παρά τις εκκλήσεις του διαπραγματευτή της ΕΛ.ΑΣ. να αποχωρήσουν ήρεμα τα μέλη του Ρουβίκωνα από το κτίριο των κεντρικών γραφείων των ΑΝ.ΕΛ. εκείνοι αρνήθηκαν με αποτέλεσμα οι ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις να προχωρήσουν στην σύλληψη 19 ατόμων, χωρίς ωστόσο να υπάρξει συμπλοκή.

Νωρίτερα το απόγευμα, τα μέλη του Ρουβίκωνα εισήλθαν στο κτίριο, ανέβηκαν στην ταράτσα και κρέμασαν δύο πανό, ενάντια στις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με τους δανειστές.

Οι κατηγορίες που τους αποδίδονται είναι: διατάραξη οικιακής ειρήνης, παράνομη κατακράτηση δια της βίας κατά πολιτικού κόμματος και άρνηση υποβολής σε δακτυλοσκόπηση. Οι συλληφθέντες θα οδηγηθούν ενώπιον του Εισαγγελέα.

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

http://news247.gr/eidiseis/koinonia/eglima/se-19-prosagwges-proxwrhse-h-astynomia-meta-thn-katalhpsh-toy-royvikwna-sta-grafeia-twn-an-el.3740442.html

Τροφή για σκέψη και διαλογισμό από τον Ηράκλειτο ως προς την φοβερή δύναμη που υποκρύπτει η μέθοδος της παθητικής αντίστασης στην παρακμιακή πολιτικο-οικονομική κατολίσθηση την οποία βιώνουμε.

εἶς ἐμοὶ μύριοι, ἐὰν ἄριστος ἦι” δηλαδή “Ο ένας για μένα ισοδυναμεί με μυρίους, αν είναι ά ρ ι σ τ ο ς.”                                                            

 Ακολουθούν αποσπάσματα από το βιβλίο “Ηράκλειτος” του Χ. Α. Λαμπρίδη

Εκδόσεις ΚΛΕΙΩ

Η αντίθεσις μεταξύ του  ε ν ό ς  και των  μ υ ρ ί ω ν(*), του αρίστου και των μη διακρινομένων πολιτών είναι φανερά.

Ο  ά ρ ι σ τ ο ς  είναι ο έχων την ν ό η σ ι ν και το  μ έ τ ρ ο ν, οι  μ ύ ρ ι ο ι  είναι οι πολλοί οι αποτελούντες την άμορφον μάζαν.

Άρα ο  ά ρ ι σ τ ο ς  αντιπροσωπεύει συμπύκνωσιν δυνάμεως  και με την νόησιν του είναι ωσάν αίρεται προς το εν, ενώ οι   μ ύ ρ ι ο ι  είναι οι ρέοντες προς τα πολλά….

Αν ο είς (ένας) είναι έκφρασις του αρίστου νόμου, τότε μύριοι και άριστος νόμος γίνονται είς, εάν οι   μ ύ ρ ι ο ι  διά της φρονήσεως ενωθούν με το ξυνόν  (κοινόν).

Οι πολλοί μή μετέχοντες του  κ ο ι ν ο ύ  νού και της φρονήσεως στερούμενοι δε ιδίας κρίσεως, παρασύρονται από τους ” α ο ι δ ο ύ ς ”  των δήμων, δηλαδή τους ρήτορας, και νομίζουν ότι η γνώμη του πλήθους δύναται να τους διδάξει και να υποδείξει τα χρήσιμα.

ΔΕΝ γνωρίζουν ότι στατιστικώς οι κακοί και επιθυμητικοί είναι πολλοί και ολίγοι οι διανοητικοί και δίκαιοι, άρα ζητούν την γνώσιν των ορθών εκ διδασκάλου κακού. Οι  “α ο ι δ ο ί”  των δήμων είναι άπληστοι και άδουν αυτά τα οποία αρέσκουν εις τους δήμους. Έχουν δε την ικανότητα να εξαπατούν με όργανον την ρητορικήν… …ενώ οι σώφρονες θεωρούνται ΓΕΛΙΟΙ!!!

Ο μέγας Ηράκλειτος είπε: «τις γάρ ατών νόος ή φρήν; Δήμων αοιδοίσι πείθονται και διδασκάλω χρείωνται ομίλω ούκ ειδότες ότι “οί πολλοί κακοί, ολίγοι δέ αγαθοί”».

Προκλ.Αλκιβ. 1, 525, 21 (1864)

Σε νεοελληνική απόδοση: «ποίον δηλαδή νούν ή ποίαν φρόνησιν έχουν; Πείθονται εις αυτούς που κολακεύουν τον λαόν και έχουν ως διδάσκαλον τον όχλον, επειδή δεν γνωρίζουν ότι: “οι πολλοί είναι κακοί και ολίγοι οι καλοί”».

Αποσπάσματα από το βιβλίο “Ηράκλειτος” του Χ. Α. Λαμπρίδη

Εκδόσεις ΚΛΕΙΩ

“ΟΥΚ ΙΕΡΟΝ ΠΕΙΘΟΥΣ ΙΕΡΟΝ ΑΛΛΟ ΠΛΗΝ  ΛΟΓΟΣ

ΚΑΙ ΒΩΜΟΣ ΑΥΤΗΣ ΕΣΤ’ ΕΝ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΦΥΣΕΙ”

Ευρ. Αντιγ.

http://olixnos.blogspot.gr/2013/10/blog-post_14.html

Για να εφαρμόσει κάποιος την παθητική αντίσταση σαν τρόπο δράσης χρειάζεται να εξασκηθεί κι εκπαιδευθεί. Για να μπορείς να διατηρείς την ηρεμία σου και τη νηφαλιότητα του πνεύματος την ώρα που κάποιος σου επιτίθεται φραστικά ή ακόμη και σωματικά, ασκώντας βία εναντίον σου ή της ομάδας απαιτεί να έχεις δουλέψει με τον εαυτό σου και να γνωρίζεις πόσο σημαντικό είναι αυτό που κάνεις διότι ο επιτιθέμενος ευρίσκεται εν αδίκω. Αυτός άλλωστε είναι ένας από τους λόγους που εφαρμόζεις την παθητική αντίσταση. Εκθέτεις τον αντίπαλο. Ο αντίπαλος γίνεται έξαλλος και μετέρχεται όλων των ειδών τη βία για να σε κάμψει. Ιδιαίτερα αν είναι εκπρόσωπος της εξουσίας, όπως η αστυνομία. Συχνά βλέπουμε την πιο κάτω σκηνή:

Το πλήθος μαινόμενο επιτίθεται στους πάνοπλους αστυνομικούς βρίζοντάς τους και ωθώντας τους. Στην ουσία δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να προκαλεί τον ισχυρότερο, αυτόν που έχει τα όπλα να αντιδράσει έχοντας από τη μια την οπλική υπεροχή κι από την άλλη την εντολή για καταστολή της εξουσίας.   Ασφαλώς έχετε δει διαμαρτυρίες μελών της Green Peace. Πιάνουν ένα πεζοδρόμιο ή μια πόρτα κυβερνητικού κτιρίου, ή με τα μικρά ταχύπλοα που έχουν εμποδίζουν π.χ. τους ψαράδες της Ιαπωνίας να κυνηγούν με τους ειδικούς εκτοξευτήρες ακοντίων τις φάλαινες.

Στην πρώτη περίπτωση της καθιστικής αντίδρασης ο βλαπτόμενος είναι το κράτος για παράδειγμα αν έχει αποκλειστεί η εξωτερική πόρτα της Εφορίας ή ενός ταμείου και δεν μπορούν οι υπάλληλοι της υπηρεσίας και οι πολίτες (αυτό τους ενδιαφέρει περισσότερο) οπότε αδυνατούν να προσέλθουν για να πληρώσουν. Ο Έφορας, θα θεωρήσει καθήκον του να καλέσει την Άμεση Δράση να συλλάβει αυτούς που αποφράσσουν την είσοδο της Δημόσιας Υπηρεσίας παρανόμως, ενώ διαταράσσουν την ηρεμία σε κοινό χώρο  και χίλιες άλλες κατηγορίες που οι αστυνομία ξέρει άριστα να επιθέτει στους πολίτες όταν αναλαμβάνουν δράση. Μπορεί ακόμη να σε μαζεύουν έναν-έναν με την κλούβα και να τους κατηγορήσουν για αντίσταση κατά της αρχής (γιατί δεν πήγες με τα πόδια σου να μπεις στην κλούβα οικειοθελώς). 

Φτειάχτε ομάδες αγωνιστών πολιτών σε κάθε γειτονιά και καλέστε μας να σας εκπαιδεύσουμε στο τρόπο της παθητικής αντίστασης και της πολιτικής ανυπακοής.

Σε κινήματα με τιμιότητα και συνέπεια που κάνουν τέτοιου είδους εκπαίδευση και αγωνιστικές προσπάθειες ίπως στην ΚΙΝΗΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΟΛΙΤΩΝ (ΚΙΣΑΠ), ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ κ.άλλα, μπορείτε να αποταθείτε για σεμινάρια εκπαίδευσης στον τομέα της παθητικής αντίστασης.