Ο Χρήστος Γιανναράς, όπως πάντα, τα λέει όλα:

Palmografos.com – Η αξιοπρέπεια ως «κίνημα» – Του Χρήστου Γιανναρά

Η αξιοπρέπεια ως «κίνημα» – Του Χρήστου Γιανναρά

Αναρτήθηκε την 24 Ιουλίου 2016, 22:52
Αρθρο του Χρήστος Γιανναράς στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Από τα κόμματα  (κατ’ ευφημισμόν «πολιτικά») που συγκροτούν σήμερα το ελλαδικό κοινοβούλιο, η ορθολογική σκέψη αποκλείει το ενδεχόμενο, έστω και το ελάχιστο, να υπάρχει κάποιο με την ικανότητα και την τόλμη να επανιδρύσει κράτος, συντεταγμένες λειτουργίες δημοσίου συμφέροντος, δομές και προϋποθέσεις κοινωνικών λειτουργημάτων.

Εκτός από τους περιθωριακούς και τους γραφικούς (τα κόμματα που τα έμπασε στη Βουλή η οργή ή η ευήθεια των ψηφοφόρων) όλοι οι υπόλοιποι σημερινοί βουλευτές έχουν στελεχώσει ή δώσει ψήφο εμπιστοσύνης ή αμνηστεύσει έμπρακτα (με την κομματική τους ένταξη) τις κυβερνήσεις τις εξόφθαλμα υπαίτιες για τη σημερινή παντοδαπή καταστροφή της χώρας, τον διεθνή εξευτελισμό του ελληνικού ονόματος, την εσωτερική κοινωνική αποσύνθεση.

Είναι εξωφρενικά παράλογο να επανεμπιστευόμαστε οι πολίτες ατέρμονα συμπολίτες μας που υπήρξαν φυσικοί αυτουργοί εγκλημάτων κατά της ζωής και της περιουσίας εκατομμυρίων κατοίκων αυτής της χώρας – ή ηθικοί αυτουργοί που ενέκριναν με τη διατεταγμένη, λακέδων ψήφο τους στη Βουλή τα κυνικά κυβερνητικά εγκλήματα.

Δεν είναι αοριστολογία η αναφορά σε εγκλήματα. Ας θυμηθούμε έτι και έτι: Τον παρανοϊκό υπερδανεισμό της χώρας για χάρη του αδηφάγου πελατειακού κράτους. Την καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων. Την κατ’ εξακολούθησιν παραγραφή των χρεών που είχαν τα κόμματα στις τράπεζες και τη νομοθετική αμνήστευση των τραπεζιτών που πραγματοποίησαν την παραγραφή. Το οργιαστικό γλεντοκόπι της διαπλοκής των κυβερνήσεων με λήσταρχους εργολήπτες και προμηθευτές του Δημοσίου, με ποδοσφαιρικές και ραδιοτηλεοπτικές «παράγκες», με λίστες φοροφυγάδων – η γκάμα των εγκλημάτων πληθωρική, εκ προοιμίου στο κενό η επανεπισήμανσή τους.

Το σύμπτωμα που απελπίζει ολοκληρωτικά τον δοκιμαζόμενο πολίτη, είναι η τέλεια νέκρωση των κοινωνικών αντανακλαστικών αντίδρασης στην κατάρρευση του πολιτικού συστήματος. Κάθε κοινωνικό σώμα έχει κάποιους θεσμικούς μπροστάρηδες, που τους τιμά (και τους αμείβει) ακριβώς για τις ευθύνες που διαχειρίζονται κυρίως σε κρίσιμες ώρες, σε περιπτώσεις γενικευμένης καταστροφής, πραγματικής συμφοράς.

Εφτά χρόνια τώρα, η οικονομική χρεοκοπία της χώρας, απότοκος κραιπάλης πελατειακής και πολιτικής ηλιθιότητας των κομμάτων, συνεπιφέρει πραγματικό κοινωνικό εφιάλτη: Ανεργία, πτώχευση αναρίθμητων μικρών, μεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων, έσχατη ταπείνωση σημαντικής μερίδας του πληθυσμού, που τρέφεται καθημερινά από συσσίτια ιδιωτικής πρωτοβουλίας, ξενιτεμό της νεολαίας, καταφυγή στα ψυχοφάρμακα, δραματική αύξηση αυτοκτονιών, τυφλή οργή λαού που βλέπει τη χώρα του να επιτροπεύεται εξευτελιστικά, να ξεπουλάει εκβιαστικά τον κοινωνικό της πλούτο, να ατιμάζεται διεθνώς το ιστορικό της όνομα.

Αυτή την εικόνα τη βλέπουν, μπροστά στα μάτια τους, κάθε ώρα, κάθε στιγμή, οι θεσμικοί μπροστάρηδες του κοινωνικού σώματος: Νυν και πρώην κεφαλές των Ανωτάτων Δικαστηρίων. Τα μέλη της Ακαδημίας Αθηνών και η Σύνοδος των πανεπιστημιακών πρυτάνεων. Νυν και πρώην επιτελάρχες των Ενόπλων Δυνάμεων. Οι επίσκοποι (πατέρες υποτίθεται) των πιστών της Εκκλησίας. Επιστημονικές εταιρείες, σύλλογοι και επιμελητήρια.

Κανένας τέτοιος θεσμός ηγητόρων δεν βγήκε μπροστά, εφτά χρόνια τώρα, όχι για να παραγκωνίσει τους πολιτικούς και να αμφισβητήσει τους όρους (έστω και δόλια στρεβλωμένους) της πλασματικής δημοκρατίας μας, αλλά μόνο για να γίνει η φωνή του οδυνόμενου κοινωνικού σώματος, η έκφραση της αξιοπρέπειας των Ελλήνων. Ολοι όσοι σήμερα σιωπούν, ενώ θα μπορούσε να έχει απήχηση η φωνή τους, είναι σίγουρο ότι θεωρούν αυτονόητο και πρέπον το ρίσκο που πήρε ο Σεφέρης, τον Μάρτιο του 1969, με τη «δήλωσή» του κατά της χούντας. Δεν διανοούνται όμως να τον μιμηθούν, δεν έχουν το σθένος.

Με ποιες εικόνες θα μπορούσε να ιχνογραφηθεί το χρέος των θεσμικών ηγητόρων στα εφτά χρόνια του αδιέξοδου πνιγμού και διεθνούς διασυρμού των Ελλήνων; Ας φανταστούμε (εικόνες ενδεικτικές, όχι βέβαια δεοντολογικές υποδείξεις): Αρειος Πάγος και Συμβούλιο της Επικρατείας να αναστέλλουν τη λειτουργία τους έως ότου η Βουλή νομοθετήσει την κατάργηση του πλαισίου αυτοαμνήστευσης των εκάστοτε κυβερνώντων (με αναδρομική ισχύ). Η Ακαδημία Αθηνών να δηλώνει ότι κλείνει τις πύλες της, για όσο διάστημα διαρκεί η προσβολή και πρόκληση να διαχειρίζεται τις τύχες της Παιδείας των Ελλήνων υπουργός χωρίς πανεπιστημιακό τουλάχιστον πτυχίο και στρατευμένος στην ιδεολογία του ιστορικο-υλιστικού μηδενισμού (χωρίς ετυμηγορία του λαού που να εγκρίνει τον στανικό προσηλυτισμό των παιδιών του σε αυτή την ιδεολογία). Τρίτη εικόνα: Η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων να αρνείται την εκπαίδευση κληρωτών, για όσο διάστημα σχολικά βιβλία του κύκλου υποχρεωτικής εκπαίδευσης αφελληνίζουν μεθοδικά τα ελληνόπουλα.

Ευφάνταστες εικόνες, διδακτικές αλλά άσφαιρες: με επιφυλλιδογραφικά ευφυολογήματα δεν αφυπνίζονται συνειδήσεις ούτε διαμορφώνονται κοινωνικοί μαχητές. Αν έσωζε η ελληνική κοινωνία στόφα μπροστάρηδων, ικανών να στηρίζουν το κοινωνικό σώμα που ζει μαρτύριο, θα είχε σωθεί η ελπίδα – το μαρτύριο διαρκεί εφτά χρόνια τώρα και ηγετική είναι πάντα η ίδια στόφα της ντροπής. Μοιάζει μαύρο χιούμορ να εναποθέτουμε έστω και ελάχιστη ελπίδα για ανάκαμψη από την ολική καταστροφή σε οποιοδήποτε πια κόμμα, σε οποιουδήποτε θεσμού μπροστάρηδες. Μια κοινωνία που γνώρισε (αδιαμαρτύρητα, δίχως αντανακλαστικά καταισχύνης και οργής) τόσα ευτελισμένα, ανίκανα και αχρεία πρόσωπα σε θώκους ηγετικούς, η λογική και η πείρα λένε ότι δεν μπορεί να έχει προοπτικές ιστορικής επιβίωσης.

Η έκπληξη θα ήταν (ευχολόγιο πάντοτε) ένα σιωπηρό και άκρως διακριτικό, χωρίς οργανωτική δομή, διακηρύξεις και ηγεσία λαϊκό κίνημα. Οσοι πιστεύουν ότι τους εκφράζει πολιτικά το ελάχιστο βιβλιαράκι του Οδυσσέα Ελύτη «Τα δημόσια και τα ιδιωτικά», να το παίρνουν κάθε μέρα μαζί τους στη δουλειά τους. Επιδεικτικά. Αρκούν δυο-τρεις δάσκαλοι σε κάθε σχολειό, μια χούφτα υπάλληλοι σε κάθε υπουργείο, υπηρεσία, οργανισμό, κάποιοι δικαστικοί σε κάθε βαθμίδα, μετρημένα στελέχη σε κάθε μονάδα τοπικής αυτοδιοίκησης. Σιωπηρή δήλωση πολιτικής ταυτότητας και πρόκληση συν-εννόησης, συζήτησης, συσπείρωσης.

Που θα πει: θεωρητική ραχοκοκαλιά και άξονας συνοχής του «κινήματος», η «Γενιά του ’30»: Οι «Δοκιμές» του Σεφέρη, τα πεζά του Ελύτη, ο Θεοτοκάς, ο Λορεντζάτος, ο Πικιώνης, ο Εγγονόπουλος, ο Γκάτσος, ο Τσαρούχης, ο Μάνος Χατζιδάκις. Αλλη θεωρητική υποδομή της ελληνικής αξιοπρέπειας δεν διαθέτουμε. Υστερα από χάος σύγχυσης έναν ολόκληρο αιώνα, η «Γενιά του ’30» έδειξε ότι εκσυγχρονισμός για εμάς σημαίνει εξελληνισμός. Ενεργό μετοχή στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι εγγυάται ο ελληνοκεντρισμός, όχι ο πιθηκισμός και η ξιπασιά. Κατά το ρηθέν υπό Τσαρούχη: «Μόνο ως Ελληνας μπορείς να είσαι κοσμοπολίτης».

Τα τελεσφόρα «κινήματα» γεννιούνται, δεν σχεδιάζονται. Εχουν πρώτο στόχο την αξιοπρέπεια, όχι την ευπορία.

Έντυπη

Η Καθημερινή

Από Palmografos.com: Palmografos.com – Η αξιοπρέπεια ως «κίνημα» – Του Χρήστου Γιανναρά

Όλοι οι καλοί πρόεδροι οι παρόντες και οι μέλλοντες, δρουν συντονισμένα ώστε να μην υπάρχουν αντιδράσεις στις μυστικές τους συμφωνίες GATS, TTIP, TiSA κ.λπ., κ.λπ.

Πρωτοδημοσιεύτηκε από την TOPICS:TiSATTIPWikileaks TTIP τον June 21, 2016

Του Κρεσέντσιο Σαντζίλιο [1].

Ακόμη δεν έχουμε ξεμπερδέψει με το ΤΤΙΡ (Transatlantic Trade and Investments Partnership) και εμφανίζεται στο προσκήνιο η TiSA, μια άλλη μυστική διαπραγμάτευση πάλι αμερικάνικης έμπνευσης που αποκάλυψε πρόσφατα το WikiLeaks. Και τί είναι αυτή η TiSA; Απλά άλλη μια σύμβαση που θα μπορεί όμως να επηρεάσει δισεκατομμύρια ανθρώπων στον κόσμο, μιας και προβλέπει την απόλυτη ιδιωτικοποίηση όλων των κυριοτέρων υπηρεσιών.

Σε γενικές γραμμές όπως με το ΤΤΙΡ οι μεγάλες εταιρείες και οι πολυεθνικές θα μπορούν να έχουν το πάνω χέρι στον τεράστιο τομέα του διεθνούς εμπορίου, έτσι τώρα με το TiSA πάλι οι μεγάλες εταιρείες και οι πολυεθνικές θα μπορούν να έχουν βαρύνοντα και οριστικό λόγο στον εξίσου τεράστιο τομέα των υπηρεσιών.

Ως τώρα η οικονομική πειθαρχία πραγματοποιούταν με το GATS(General Agreement on Trade in Services), Γενική Συμφωνία για το Εμπόριο, μέρος των συμφωνιών στα πλαίσια του ΠΟΕ (Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου), WTO (World Trade Organisation). Επειδή εκδηλώθηκαν ωστόσο έντονες αντιρρήσεις των αναπτυσσομένων χωρών στην επιδίωξη των πλουσιοτέρων για περισσότερο φιλελευθερισμό μέσα στις διαδικασίες του ΠΟΕ και για να παρακαμφθούν αυτές οι ενοχλητικές αντιρρήσεις, ΗΠΑ (πάντα αυτές!) και τα πρόθυμα κολλητήρια μελέτησαν την εξέλιξη μιας νέας σύμβασης που εμφανώς υπονομεύει και ακυρώνει την δημοκρατική διαπραγμάτευση εντός ΠΟΕ με προοπτική την κατάργηση των κανονισμών που ιδίως αφορούν τις υπηρεσίες και παράλληλα την ελεύθερη έλευση των μεγάλων εταιρειών και πολυεθνικών χωρίς πια εμπόδια που απειλούν την κερδοφορία τους.

Η καινούρια σχέση λοιπόν ονομάστηκε TiSA(Trade in services agreement). Πάντα και παντού υπάρχει ένα απατηλό “trade” σε αυτές τις προτεινόμενες μεγάλες «λύσεις»! Η μυστικότητα (μάλλον: μυστικοπάθεια) που περιβάλλει τις συνομιλίες είναι τόσο αυστηρή που φτάνει σε σημείο να ορίζεται πως το περιεχόμενο της σύμβασης θα μπορεί να αποκαλυφθεί μόνο μετά από πέντε χρόνια που αυτή θα έχει μπει σε εφαρμογή και, εάν δεν εφαρμοστεί, πάλι πέντε χρόνια μετά το κλείσιμο των διαπραγματεύσεων. Αυτό σημαίνει μόνο ένα πράγμα, πολύ βαρύ και επικίνδυνο: το περιεχόμενο της σύμβασης πρέπει να είναι τόσο τραγικά ανατρεπτικό και εξωφρενικά διαλυτικό για ό, τι υπάρχει σήμερα στον κόσμο της εργασίας, που θα επιτρέπεται να το γνωρίσουν όλοι μόνο μετά που θα έχει περάσει αρκετός χρόνος ώστε οι «αλλαγές» να έχουν «συνηθιστεί» και «χωνευτεί»!

Η δημοκρατία στα Τάρταρα.

1.Έτσι πρόκειται για μια σύμβαση που, όπως φαίνεται από τις πρώτες διαρρεύσεις, θα φέρει τα πάνω-κάτω σε όλες τις υπηρεσίες τουλάχιστον στο 80% του κόσμου και θα καταστήσει τα κράτη σκέτους παλιάτσους μπροστά στις πολυεθνικές. Οπότε εύλογα διερωτάται κανείς: πώς είναι δυνατόν αυτά τα ίδια κράτη να αυτοευνουχίζονται τόσο απροκάλυπτα και πώς αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση τόσο αυτοαπαξιώνεται και αυτοεξοντώνεται υπέρ των ΗΠΑ, Καναδά και Ιαπωνία, οι τρεις χώρες που τελικά θα είναι και οι νικήτριες των πάντων. Το άκρον άωτο του άγριου φιλελευθερισμού και της αποπνιχτικής παγκοσμιοποίησης!

Η TiSA αφορά επομένως τις υπηρεσίες, δηλαδή την ίδια την καρδιά της παγκόσμιας οικονομίας των ανεπτυγμένων και μη χωρών, ένας τομέας που είναι ο μεγαλύτερος στον κόσμο από άποψη θέσεων εργασίας. Μόνο στις ΗΠΑ αντιπροσωπεύει το 75 % της οικονομίας της και παράγει το 80% των θέσεων εργασίας του ιδιωτικού τομέα, ενώ η ΕΕ είναι η μεγαλύτερη «παραγωγός» υπηρεσιών στον πλανήτη, εξ ου και η άκρατη βουλιμία των αμερικανικών πολυεθνικών να βάλουν εκεί τα χέρια τους.

2. Στα πλαίσια της TiSA, το πιο επιθετικό λόμπι για την πραγματοποίηση της σύμβασης είναι η Coalition of Sevices Industries η ατζέντα της οποίας περιέχει την υποχρεωτική ιδιωτικοποίηση όλων των υπηρεσιών, και ειδικά εκείνων του Δημοσίου. Μέσα σε αυτή τη προοπτική τα κράτη και οι κυβερνήσεις θεωρούνται απλά τα μεγάλα εμπόδια στην μεγάλη business! Γράφει η Coalition: «Πρέπει να βοηθήσουμε τις εταιρείες να ανταγωνίζονται με τον σωστό τρόπο και έχοντας σαν δεδομένο συντελεστές που βασίζονται στην αγορά και όχι στις κυβερνήσεις». Επομένως: υπερ-φιλευθεροποίηση, πλήρης ιδιωτικοποίηση και άγριος, κανιβαλικός ανταγωνισμός για την ανεξάντλητη κερδοφορία.

Η WikiLeaks του Julian Assange διέρρευσε ένα κείμενο που περιέχει το άρθρο 11 της TiSA σχετικά με τις τραπεζικές υπηρεσίες, τα χρηματοπιστωτικά προϊόντα και τις ασφάλειες. Το κείμενο γράφτηκε στις 14.4.2016 στην χρονικά τελευταία συνάντηση (η προσεχής θα γίνει στις 23/27.6.2016). Φαίνεται τελείως παράξενο και παράλογο πώς συμβαίνει και, με την γιγαντιαία κρίση που παρέσυρε όλη τη παγκόσμια οικονομία, κατέστρεψε επιχειρήσεις, ακύρωσε εκατομμύρια θέσεις εργασίας και διέλυσε ανθρώπινες ζωές, να υπάρχουν εκείνοι που συνεχίζουν ακόμη να θέλουν να αλλάξουν όλους τους οικονομικούς κανόνες εξοντώνοντας ό, τι έμεινε όρθιο και βιώσιμο. Βέβαια, οι αετονύχιδες των πολυεθνικών δεν γνωρίζουν κρίση ή μάλλον η κρίση είναι νη καλύτερη ευκαιρία για να κατακτήσουν εκείνο που έμεινε ακόμη σαν προστασία του ανθρώπου και να το θυσιάσουν στον βωμό του θεού Πλούτου. Και η TiSA είναι η μεγάλη ευκαιρία: είναι η επαναφορά όσων σχεδίων «χοντρού» κέρδους δεν μπόρεσαν να πραγματοποιηθούν στο παρελθόν.

3. Ας πούμε πως η TiSA είναι η κληρονομιά του Doha Round, ως γνωστόν μια σειρά διαπραγματεύσεων που έγιναν στην Ντόχα του Κατάρ από το 2001 και μετά, στα πλαίσια του WTO (World Trade Organisation), Παγκόσμια Οργάνωση Εμπορίου, με σκοπό την παγκοσμιοποίηση και φιλελευθεροποίηση της παγκόσμιας οικονομίας. Το Doha Round απέτυχε λόγω των μεγάλων αντιδράσεων στο κόσμο, και τελικά «έκλεισε» το 2011. Ωστόσο οι ΗΠΑ και οι χώρες που πρωτοστατούν στην παγκοσμιοποίηση δεν θα μπορούσαν να παραιτηθούν τόσο εύκολα από την μεγαλεπήβολη ιδέα του θριάμβου των πολυεθνικών μέσω των οποίων αυτές ζουν, απομυζούν και επιβάλλονται σε όλα τα πλάτη και μήκη του κόσμου! Αυτό όχι μόνο δεν είναι pax americana, αλλά είναι αέναο bellum americanum (πόλεμος αμερικάνικος). Οπότε από τις στάχτες του Doha Round ξεπετάχτηκε, ως εκ θαύματος, νέος φοίνικας, η TiSA, με μια βασική διαφορά όμως: όσο το πρώτο ήταν ανοιχτό στη πληροφορία και όλοι ήξεραν τι συζητούσαν, τόσο η δεύτερη είναι κλειστή και κανείς δεν ξέρει τι «μαγειρεύουν», εκτός από μερικά «νέα» που «διαρρέουν» κάθε τόσο, κανείς δεν ξέρει πόσο στ’ αλήθεια «κλεμμένα» ή επίτηδες «αφημένα» για να δημιουργήσουν σύγχυση.

4. Ο πυρήνας της TiSA βρίσκεται στα χρηματοπιστωτικά δεδομένα. Εκείνοι οι ίδιοι που απέτυχαν στο WTO με το χρηματοπιστωτικό μοντέλο της deregulation (απορρύθμισης), το οποίο ελέγχεται και για την παγκόσμια οικονομική κρίση, τώρα επιστρέφουν με την TiSA με την οποία, αν υπογραφεί, «οι κυβερνήσεις θα δεσμευτούν στην ολική απορρύθμιση των δημοσίων οικονομιών, θα απολέσουν το δικαίωμα να διατηρούν στο έδαφός τους τα χρηματοπιστωτικά δεδομένα τους, θα πρέπει να εγκρίνουν οικονομικά προϊόντα δυνητικά τοξικά και θα υπόκεινται σε δικαστικές επιθέσεις εάν τολμήσουν να λάβουν προφυλακτικά μέτρα προς αποφυγή άλλης κρίσης», λέει η Jane Kelsey, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Auckland της Νέας Ζηλανδίας.Σ.γ.: Φανταστείτε τι έχει να γίνει αν επικρατήσουν πολιτικά εδώ στην Ελλάδα οι φωνές που θέλουν εθνικοποίηση των Τράπεζας της Ελλάδας και έλεγχο από ορκωτούς λογιστές και εισαγγελείς, των οικονομικών δούναι και λαβείν των τεσσάρων απομεινασών τραπεζών. ΘΑ ΚΑΤΕΒΗ ΟΛΟ ΤΟ ΝΑΤΟ  ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΛΙΩΣΕΙ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ κι ας έχει η κυβέρνηση μαζί της τα 80% του ελληνικού λαού; Ας το δούμε πρώτα να το έχει και μετά βλέπουμε πως να  αυπροστατευθεί από τις πολυεθνικές και το ιμπεριαλιστικό τσουνάμι που τα σαρώνει όλα.

Στις σημερινές συνομιλίες της TiSA η κάθε χώρα προσπαθεί να κερδίσει κάτι μέσα στα πάντα που πρέπει να δώσει. Οι ΗΠΑ πάντως είναι απόλυτες: «όλες οι χώρες που μπαίνουν στην συμφωνία θα επιτρέψουν στον προμηθευτή της χρηματοπιστωτικής υπηρεσίας να μεταφέρει τα δεδομένα τους μέσα ή έξω από τα εδάφη τους και σε οποιαδήποτε μορφή ο ίδιος θέλει»: δηλαδή, τα κράτη (θα) είναι σαν να μην υπάρχουν και οι πολυεθνικές θα κόβουν και θα ράβουν όπως και ό, τι θέλουν!

Για την Ευρώπη, την ΕΕ πρόκειται, με λίγα λόγια, για μια εκχώρηση άνευ όρων της κυριαρχίας της πάνω στα δικά της χρηματοπιστωτικά και οικονομικά δεδομένα με σκοπό απλά το business των πολυεθνικών, ως επί το πλείστον φυσικά αμερικάνικες και ιαπωνικές!(Σ.γ.: και ακόμη δεν έχερι συνειδητοποιηθεί από τα Έθνη Κράτη ότι μπαίνοντας στην Ε.Ε. χάνουν την εθνική τους κυριαρχία και μετατρέπονται σε φέουδα[2} μεσαιωνικού τύπου, όπου οι κυβερνήσεις των συλλογικοτήτων και όχι κρατών ΠΟΛΥ ΛΙΓΟ ΡΟΛΟ ΠΑΙΖΟΥΝ. Όσο για τους υπηκόους αυτών των πληθυσμιακών ομάδων; αυτοί θα αρκούνται στον ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΠΑΡΟΙΚΟΥ.

Saskia Sassen η φεουδαλίστρια. “Να καταργηθούν τα κράτη αρκούν τα φέουδα”.

5. Το ερώτημα είναι όμως: η TiSA επιδιώκει να «κατακτήσει» όλες ανεξαιρέτως της υπηρεσίες, και όχι μόνο τις οικονομικές; Απ’ ό, τι φαίνεται, ναι! Όλες, και ειδικά τις υπηρεσίες που συνδέονται με την υγεία και την παιδεία! Πράγματι μέσα στη προοπτική κλεισίματος ή ιδιωτικοποίησης οποιωνδήποτε υπηρεσιών παρεχομένων από τη Δημόσιο, κεντρική θέση έχουν οι μεταφορές, η παιδεία και η υγεία. Όπως όλοι αντιλαμβανόμαστε, πρόκειται για τεράστια συμφέροντα τα οποία οι πολυεθνικές θέλουν να αφαιρέσουν από τα κράτη και να τα διαχειριστούν βάσει των νόμων της αγοράς που οι ίδιες έχουν κατάλληλα διαμορφώσει Και οι ορέξεις των πολυεθνικών και των λόμπι είναι τερατώδεις.

Για να δώσουμε μια ιδέα αυτών των ορέξεων και των γιγαντιαίων μέσων που διαθέτουν οι εταιρείες μέλη της Coalition of Services Industries, παραθέτουμε τα ονόματά τους, μη λησμονώντας ότι εκτός από αυτές υπάρχουν πολλές άλλες μικρότερες και με λιγότερο γνωστά ονόματα:

Τα ονόματα της συμμαχίας των γιγάντιων εταιρειών

BASF, Glaxo Smith Kline, Monsanto, Chevron, Lilly, J. P. Morgan, Shell, Microsoft, Goldman Sachs, Maersk, Tesco, Unilever, Ford, Walt Disney, Visa International, Citigroup, Mercedes, GDFSuez, Walmart, Santander, Philip Morris, IBM, BNPParibas, Fedex, Google, eBay Inc., Mastercard, 20th Century Fox, HP. Στην ουσία, είναι ένας καθεαυτού τεράστιος εγκληματικά μαφιόζικος συνασπισμός με έναν μόνο σκοπό: την κατάληψη της οικονομικής εξουσίας ολόκληρου του πλανήτη, όπερ σημαίνει και κατάληψη/κατάλυση της πολιτικής εξουσίας με την αντίστοιχη δυνατότητα να ορίζουν τις τύχες όλου του κόσμου, όσο παράλογο ή συνομωσιακό κι αν φαντάζει αυτό! Διερωτόμαστε έως πού θα φτάσουν οι απαιτήσεις της Coalition. Διόλου απίθανο κάποια στιγμή να συμπεριλάβουν και τον στρατιωτικό τομέα αφού αυτός πολύ συχνά προσφεύγει κιόλας τώρα σε ιδιώτες.

6. Όπως είναι γνωστό, η πιστωτικο-οικονομική κρίση ξεκίνησε από τις ΗΠΑ. Ο «ιός» μεταφέρθηκε μετά από λίγο αυτούσιος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία από τότε βολοδέρνει δίχως να βρει λυτρωμό. Οι ΗΠΑ όμως είναι εκτός κρίσης. Με έναν πακτωλό φρέσκα δολάρια, που συνέχεια μπορούν να «τυπώνουν» (σ.γ.:πράσινα χαρτάκια με ασήμαντο κόστος από την ιδιωτικών συμφερόντων Federal Reserve Bank)[3] και να πλημμυρίζουν τους πάντες, εξουδετέρωσαν τα τοξικά της Wall Street, ενώ η πεφωτισμένη πολιτική των Βρυξελλών με τον Juncker επικεφαλής, μερίμνησε να διαλύσει εκατομμύρια επιχειρήσεις τις οποίες οι αμερικάνοι μπορούν να αγοράσουν για μια μπουκιά ψωμί. Και για να μη μπορέσει η ΕΕ να θεσπίσει προστατευτικούς φραγμούς – εάν κατά λάθος της έρθει αυτή φαεινή ιδέα – έρχονται πάλι οι ΗΠΑ να της φορτώσουν δυο (!) συμβάσεις ελεύθερου εμπορίου (αλλά και μια τρίτη με τον Καναδά, τσιράκι των ΗΠΑ).

Αυτό σημαίνει απλά πως με αυτές τις άκρως δεσμευτικές συμβάσεις, ένα ατέλειωτο κύμα δολαρίων θα πέσει πάνω στην Ευρώπη, που θα δημιουργήσει μια άφθονη ανατίμηση του ευρώ και μια υποτίμηση του δολαρίου. Έτσι τα αμερικάνικα εμπορεύματα θα γίνουν αυτομάτως πολύ πιο ανταγωνιστικά: οπότε οι gringos θα μπορούν να ελέγχουν έναν ανυπολόγιστο αριθμό ευρωπαϊκών εταιρειών και ειδικά τα assets και τις υπηρεσίες. Τα υπόλοιπα θα έρθουν από μόνα τους και μάλλον οι φταίχτες (ας βάλει κανείς όποιο επίθετο θέλει δίπλα σε αυτή τη λέξη) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν θα τιμωρηθούν ποτέ για την παράδοση των Ευρωπαίων στον χαμό τους. (Σ.γ.: Έτσι κι αλλιώς η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν εκλέγεται και έχει φροντίσει να απολαμβάνει αιώνιας και απόλυτης ασυλίας όσα και όποια εγκλήματα κι αν κάνει εις βάρος των ευρωπαϊκών λαών).

Μια λεπτομέρεια μεγάλης σημασίας: και στο ΤΤΙΡ και στο ΤΤΡ και στη TiSA δεν βρίσκονται χώρες των BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότιος Αφρική). Γιατί άραγε; Απλά γιατί ΤΤΙΡ, ΤΡΡ, ΤiSA, CETA χρησιμεύουν για να απομονώσουν τα κράτη BRICS και να μειώσουν στο ελάχιστο τη δράση και επιρροή τους, προπαντός της Ρωσίας, το μέγα φάντασμα που στοιχειώνει τον νέο «ψυχρό πόλεμο» των ΗΠΑ, μια χώρα που κυριολεκτικά διεξάγει ή παράγει συνεχείς πολέμους στον κόσμο (πώς θα πουλήσουν οι βιομηχανίες τους τα όπλα τους!) και είναι σε συνεχή αναζήτηση ενός «εχθρού», και εκεί που δε υπάρχει στην πραγματικότητα! Παρενθετικά όμως και σαν «συμπλήρωμα» των αμερικανικών «κατορθωμάτων», θα ήταν ελλιπής η έκθεση έως εδώ αν δεν λέγαμε δυο λόγια για αυτή τη Coalition of Services Industries, δυο λόγια που θα μας φωτίσουν για το «ποιον» της και για το τί πρέπει να περιμένουμε απ’ αυτήν. Ο πρόεδρος είναι ένας κύριος ονόματι Peter Allgeier ο οποίος παρουσιάζεται σαν “Rockfeller Fellow at Harward Divinity School”, δηλαδή αυτός ο Allgeier βγήκε από ένα think tank του εργαστηρίου Rockfeller. Όσο για το J.P. Morgan, άλλος δεν είναι από τον τακτικό σύνδειπνο του Rothschild και του Rockfeller, ένα από τα μυαλά που σχεδίασαν την FED.Σ.γ.:Παντού κάτω από κάθε παγκόσμια κίνηση, συμμαχία, ή  οργανισμό ξεφυτρώνουν αυτοί οι δύο ιοβόλοι όφεις Rothschild και Rockfeller.

7. Tα σενάρια που παρουσιάζονται είναι αρκούντως ανησυχητικά. Οι πολυεθνικές Google και Facebook ετοιμάζονται να χρησιμοποιήσουν τις πληροφορίες από τα προσωπικά μας δεδομένα ενάντια σε κάθε δικαίωμα της privacy. Οι τράπεζες οι οποίες, παρεμπιπτόντως(!), επέζησαν εις βάρος των πολιτών και χάρη στους φόρους που πλήρωσαν αυτοί, προτίθενται να αυξήσουν την κερδοσκοπία τους. Τα tycoons των media ετοιμάζονται να εκτοπίσουν απ’ την αγορά όλα τα κανάλια της ελεύθερης πληροφόρησης, οι πολυεθνικές προωθούν τις ιδιωτικοποιήσεις του νερού, του πολυτιμότερου αγαθού που διαθέτει ο άνθρωπος. Όλα αυτά, και πολλά άλλα, από τον Φεβρουάριο του 2012 συμφωνούνται μυστικά, στο απόλυτο σκοτάδι, σαν τους κλέφτες και συνωμότες, μέσα στην αμερικάνικη πρεσβεία παρά τον ΟΗΕ στη Γενεύη. Το Der Spiegel είχε γράψει πως σε αυτό το κτήριο υπάρχουν κεραίες και πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ έμπειροι στις υποκλοπές, μια ειδική μονάδα με το όνομα “Special Collection Service”. Σχετικά με αυτήν, ο whistleblower Edward Snowdon είχε πει ότι διαχειρίζεται ούτε λίγο ούτε πολύ 80 σταθμούς ακρόασης σε όλο τον κόσμο! Πού; Στην Ελβετία! Την αθώα Ελβετία που κάνει… την πάπια!

8. Μια από τις βασικές επιδιώξεις της TiSA είναι, όπως είπαμε, η απελευθέρωση των υπηρεσιών υγείας και των υδάτινων πόρων. Όσο αφορά τη πρώτη, ένα ντοκουμέντο της Associated Whistleblowing Press (AWP) αποκαλύπτει ότι: «Υπάρχει μια απέραντη δυνατότητα που ακόμη δεν έγινε εκμεταλλεύσιμη στην παγκοσμιοποίηση των υπηρεσιών υγείας. Αυτές οι υπηρεσίες χρηματοδοτούνται ακόμη από το Κράτος ή από οργανώσεις πρόνοιας».

Αυτές λοιπόν οι υπηρεσίες πρέπει «να ανοίξουν» στις εμπορικές εταιρείες ώστε να γίνει μια τεράστια αγορά υγείας όπου βέβαια η δυνατότητα και η ποιότητα των παροχών θα εξαρτάται αποκλειστικά από το κόστος που θα μπορεί να πληρώνει ο κάθε πολίτης. Η εμποριοποίηση σε πλανητικό επίπεδο της υγείας είναι λοιπόν μέσα στα πρώτα σχέδια της TiSA. Τις συνέπειες αυτής της «επιχείρησης» ο καθένας μπορεί να τις φανταστεί και να φρίξει όσο θέλει!

9. Τα κράτη έως τώρα έχουν βέβαια το δικαίωμα και μπορούν να νομοθετούν και να ορίζουν τους κανονισμούς που συγκροτούν την πειθαρχία του κόσμου των υπηρεσιών. Η δημοσίευση της σχετικής νομοθεσίας είναι πάντα η αρχή της «πορείας» στην οποία πρέπει να υπακούει ο επιχειρηματίας της υπηρεσίας. Αυτή τη φορά η «επέμβαση» των πολυεθνικών μέσω της TiSA δεν γίνεται με τρόπο άμεσο, αλλά έμμεσο και πλάγιο, που ωστόσο υπονομεύει την αποτελεσματικότητα των κρατικών νομοθετημάτων τα οποία κατά κάποιο τρόπο «ξεγυμνώνει» πριν ακόμη τεθούν σε εφαρμογή. Το γενικό θέμα και επιδίωξη της TiSA είναι, όπως είπαμε, το άνοιγμα των αγορών. Μεταξύ άλλων και πέρα των προαναφερθέντων, μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τομείς όπως η αδειοδότηση των υπηρεσιών, το ηλεκτρονικό εμπόριο, οι τηλεπικοινωνίες, οι θαλάσσιες μεταφορές και η παροχή υπηρεσιών από προσωρινό διακινητή στο εξωτερικό: δηλαδή ένας απέραντος χώρος δράσης που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τον χώρο που αφορά τον ΤΤΙΡ. Μια άλλη από τις βασικές θεματολογίες είναι το ηλεκτρονικό εμπόριο, ένα πλέγμα σχέσεων σε πλανητική βάση πια, με την πληθώρα κανόνων που καθορίζουν όλες τις υπηρεσίες του. Εδώ η TiSA προβλέπει πως το κράτος δεν μπορεί να αξιώνει από μια ξένη εταιρεία να έχει στην επικράτειά του μια τοπική υπηρεσία για την διάθεση των προϊόντων της. Με απλά λόγια η ξένη εταιρεία απαιτείται να μπορεί να πουλάει παντού υπηρεσίες από μακριά, από κάπου όπου θα είναι δύσκολο αν όχι αδύνατον να την βρεις – να πουλάει δηλαδή υπηρεσίες χωρίς να έχει στη χώρα αντιπροσώπους ή υπεύθυνους πωλήσεων. Κάπως ανωνύμως, χωρίς να υπάρχει κάποιος που να δίνει λόγο για οτιδήποτε! Μια ακόμη καταλυτική επέμβαση στην νομοθετική κυριαρχία του κράτους προβλέπει πως το κράτος ναι μεν μπορεί να θεσπίσει κανόνες και μέτρα για την διεξαγωγή των υπηρεσιών, αλλά υποχρεώνεται να τους δημοσιεύει εκ των προτέρων και λεπτομερώς πριν τεθούν σε εφαρμογή. Με αυτόν τον τρόπο οι μεγάλες εταιρείες και οι πολυεθνικές, και όχι μόνο, μπορούν να γνωρίζουν έγκαιρα, πριν από την εφαρμογή των κανόνων, ποιο θα (μπορεί να) είναι το αντίκτυπο στα συμφέροντά τους και αναλόγως να αρθρώσουν τις υπηρεσίες τους. (Σ.γ.: Θα μηνύουν το κράτος και πληρώνοντας δικαστές και άριστους δικηγόρους θα κερδίζουν υπέρ τους τις δίκες εις βάρος της υγείας της ασφάλειας κ.λπ. των πολιτών που δεν θα έχουν καμίοα δυνατότητα να προστατευθούν είτε προσωπικά γιατί θα είναι κουρελήδες πένητες, είτε εκ μεέρους ενός κράτους ανίκανου και παντελώς ευνουχισμένου).

Τέλος, υπάρχει ακόμη και το θέμα της προστασίας των προσωπικών πληροφοριών των πελατών που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες: ένας τομέας αδιευκρίνιστος που ίσως (αλλά μάλλον σίγουρα) επιφυλάσσει όχι ευχάριστες εκπλήξεις.

10. Αυτή τη στιγμή για την TiSA στην Γενεύη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με πληρεξούσιο των 28 μελών, βρίσκεται σε συνεννοήσεις με ΗΠΑ, Αυστραλία, Ελβετία, Νορβηγία, Νέα Ζηλανδία, Καναδά, Ιαπωνία, Μεξικό, Περού, Νότιος Κορέα, Ταϊβάν, Πακιστάν, Κολομβία, Χονγκ Κονγκ, Ισλανδία, Ισραήλ, Κόστα Ρίκα, Τουρκία, Μαυρίκιος, Λιχτενστάιν, Χιλή, Παναμά. Μια διαπραγμάτευση που πραγματεύεται την επίθεση των πολυεθνικών στα κράτη και στις κοινωνίες. Και η επίθεση αυτή διακλαδώνεται μέσα στα δίκτυα των διαφόρων συμβάσεων αποσκοπώντας πλέον να γίνει ολική, σε κάθε τι που παράγεται στον κόσμο. Η αιχμαλωσία των λαών και των εθνών προαναγγέλλεται σκληρή και δίχως ελπίδα διεξόδου Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το ότι τα ίδια τα κράτη που θα υπόκεινται σε αφόρητους και απαράδεκτους περιορισμούς ως και σε καθολική απαξίωση, που στην ουσία θα αντανακλώνται δυσμενώς πάνω στους πληθυσμούς τους, είναι και εκείνα που οργανώνουν τις διαπραγματεύσεις και συζητούν(!) την αυτοχειρία τους!

Τι να πει κανείς; Ένα είναι πάντως το αδιαμφισβήτητο: η TiSA, εάν οι ευρωπαϊκές χώρες είναι τόσο ανόητες και την επικυρώσουν, θα είναι η οριστική νίκη του εξωφρενικού νεοφιλελευθερισμού πάνω στην πολιτική σε πλανητική διάσταση, η νίκη των πολυεθνικών πάνω σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Πάντως ο πυρετός των προτεινόμενων(!) αλλά μάλλον επιβαλλόμενων οικονομικών «συνθηκών» τόσο πολύ μοιάζει με τα περιβόητα χολιγουντιανά film catastrophe με τα οποία από χρόνια μας πλημμυρίζουν οι παμπόνηροι αμερικανοί κινηματογραφιστές (εξάλλου δεν έχουμε ήδη πλημμυρίσει από αμερικάνικα τραγούδια και όλοι πια «ομνύουν» σε αυτά;). Μόνο που τώρα με τα διάφορα ΤΤΙΡ, TiSA, TTP, CETA φεύγουμε από το κλίμα ταινίας και αρρωστημένης φαντασίας και μπαίνουμε σε ατμόσφαιρα ζωής και εξίσου αρρωστημένης πραγματικότητας. Λέτε αυτά τα φιλμ να ήταν οι προπομποί των καταστροφών που μας ετοιμάζουν ακόμη μια φορά οι ΗΠΑ (και εμείς κοιμόμαστε τον ύπνο των δικαίων και εμπιστευόμαστε τους καλούς μας συμμάχους και φίλους;).

Σε όλον αυτόν τον Αρμαγεδδώνα που μηχανεύονται κυβερνήσεις και εμπορικοί μεγιστάνες, μια σειρά πρώτων απαντήσεων θα πρέπει όμως οπωσδήποτε να αντιταχθεί, οπωσδήποτε μια έντονη αντίδραση πρέπει να εκδηλωθεί σε όλα τα κράτη της Ευρώπης, μαζί με δυναμικές διαδηλώσεις έναντι των απαιτήσεων των ΗΠΑ και συμμάχων.

Τρόποι αντίδρασης και κινητοποιήσεων

Η webedition «Ελευθερία» προτείνει τις εξής άμεσες δράσεις τις οποίες οι πάντες θα πρέπει να επικροτήσουν και να εφαρμόσουν: 1) οι συμφωνίες ΤΤΙΡ και TiSA να συζητηθούν στο Ευρωκοινοβούλιο και στην ελληνική Βουλή και να παρθούν αποφάσεις που θα κοινοποιηθούν σε όλους τους ενδιαφερόμενους. 2) να γίνουν κατάλληλα διαβήματα ώστε οι συμφωνίες να συζητηθούν σε όλα τα ευρωπαϊκά κοινοβούλια με αντίστοιχες αποφάσεις. 3) τα πολιτικά κόμματα να πάρουν σαφή και δημόσια θέση σχετικά με τις συμφωνίες και τις συνέπειες τους στους λαούς, ζητώντας να πάψουν να είναι μυστικές και να μπορούν όλοι να γνωρίσουν το περιεχόμενό τους. 4) οι Δήμοι και οι Περιφέρειες να κηρύξουν επίσημα ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΖΩΝΕΣ από ΤΤΙΡ, TiSA, CETA τις περιοχές τους σύμφωνα με την Διακήρυξη των Ευρωπαϊκών Αυτοδιοικητικών Φορέων που συνήλθαν τον Απρίλιο 2016 στην Βαρκελώνη. 5) με σχετικά διαβήματα οι Δήμοι και οι Περιφέρειες της Ελλάδας να ζητήσουν να κάνουν το ίδιο και οι Δήμοι και Περιφέρειες στις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές χώρες. 6) στα τέλη Ιουνίου 2016 στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα γίνει η συζήτηση επικύρωσης της συμφωνίας CETA με Καναδά. Η Ελλάδα να μην την επικυρώσει και να ζητήσει από άλλες φίλες χώρες να μην την επικυρώσουν κι αυτές. 7) νομικοί, δικαστικοί, δημόσιος και ιδιωτικός τομέας, αγρότες, μικρομεσαίοι επιχειρηματίες να είναι σε επαγρύπνηση, να συντονίσουν μελλοντικούς αγώνες για προστασία των ευρωπαϊκών εργασιακών και κοινωνικών καταστάσεων (κοινωνικό κράτος, δημόσια αγαθά (νερό/ηλεκτρικό, τρόφιμα, περιβάλλον και δημόσια υγεία). 8) τα ελληνικά συντονιστικά δρώμενα να κοινοποιηθούν και σε άλλες χώρες μέσω των ΜΜΕ Εάν γίνουν όλα αυτά σε Ελλάδα και άλλες χώρες στην ΕΕ με τον πρέποντα τρόπο, υπάρχει μεγάλη δυνατότητα να δημιουργηθούν οι κατάλληλες ανασχετικές επιδράσεις στα σχέδια των διαφόρων Συνθηκών. Εάν όχι, ο σώζων εαυτόν, σωθήτω!

Σ.γ.: κατά την γνώμη μας μόνο ένα GREXIT σώζει την Ελλάδα και στροφή προς τους BRICS. Χωρίς την συνειδητοποίηση του λαού μας όμως κάθε προσπάθεια είναι καταδικασμένη.

[1]Ο Κρεσέντσιο Σαντζίλιο είναι συγγραφέας-Ελληνιστής

[2] Έχουμε και στο παρελθόν μιλήσει για τα σχέδια μετατροπής της Ευρώπης σε μικρά αυτονομημένα κρατίδια φέουδα, ευκολοελεγχόμενα και ευκολοδιαλυόμενα αν θέλετε απαλοιφόμενα. Είχαμε παρουσιάσει μάλιστα την θεωρία της Saskia Sassen: «Globalization and Its Discontents: Essays on the New Mobility of People and Money». Μια διεθνώς αναγνωρισμένη Αμερικανοολλανδέζα κοινωνιολόγος εξειδικευμένη σε μελέτες πάνω στην παγκοσμιοποίηση, τις μητροπόλεις του κόσμου και την παγκοσμιότητα των προβλημάτων των εργατών μεταναστών. Τα βιβλία της και οι μελέτες της, σε περιοδικά και εφημερίδες, έχουν σήμερα ευρύτατη απήχηση καθώς προάγουν τις αρχές και τις θέσεις των παγκοσμιοποιητών. «Η παγκοσμιοποίηση και τα μειονεκτήματά της» και «Παγκόσμια Πόλη, Νέα Υόρκη, Λονδίνο, Τόκιο» είναι από τα πιο γνωστά. Στο έργο της ασχολείται με τα δύο φύλα, τη μετανάστευση, την τεχνολογία της πληροφορίας, τη νέα δυναμική των ανισοτήτων. Συνδυάζει στις μελέτες της την κουλτούρα με τη λογοτεχνία, τη θεωρία του φεμινισμού, την πολιτική οικονομία, την κοινωνιολογία τις πολιτικές επιστήμες, υποδεικνύοντας το ευρύ κι αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ μητροπολιτικών κέντρων εμπορίου και χαμηλού οικονομικού επιπέδου πόλεων που αφήνουν αδιάφορες τις αγορές και τους ισχυρούς επιχειρηματίες.Ανάρτηση 7 Γενάρη του 2014.

[3] ΗFederal Reserve Bank είναι μια εβραιοκρατούμενη τράπεζα και όποιος πρόεδρος των ΗΠΑ τολμήσει να την κρατικοποιήσει δολοφονείται. Όρα Λίνκολν και Κέννεντυ.

Πηγή: Από το ΤΤΙΡ στη διαπραγμάτευση για TiSA: Από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη, και όποιος αντέξει!

http://mignatiou.com/2016/06/apo-to-ttir-sti-diapragmatefsi-gia-tisa-apo-ti-skilla-sti-charivdi-ke-opios-antexi/

Αν και παλιό το άρθρο του φίλου Σταύρου, με ημερομηνία Σάββατο, 21 Ιουνίου 2014 η αντικειμενικότητα και η αλήθεια που κρύβει φαίνεται από το γεγονός ότι δύο χρόνια μετά ισχύει και ΤΙΠΟΤΑ δεν έχει αλλάξει σ’ αυτό τον τόπο της γερμανικής κατοχής και των ευρωπαίων μαφιόζων.

Διαβάστε το:

Έχουν και το θράσος να ζητάνε θυσίες οι προδότες

του Σταύρου Κατσούλη

Η αλήθεια είναι ότι στην Ελλάδα δεν έχει επιβιώσει ΤΙΠΟΤΑ από τα παλαιά…

ΜΑΘΕΤΕ ότι ήδη η “προοπτική” που είχαμε μέχρι χθες ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ πλέον.
“Αυτοί” έκαναν την αρχή… Δεν έχουν αφήσει ΤΙΠΟΤΑ όρθιο!
Μένει απλά το να επιβιώσουμε εμείς και να προχωρήσουμε ΜΠΡΟΣΤΑ!
Διαβάστε ΟΛΗ την αλήθεια παρακάτω…

Μήπως πιστεύετε ακόμα, ότι κάποια στιγμή σύντομα θα υπάρξει ανάκαμψη;

Μήπως πιστεύετε ότι οι Πολιτικοί μας απλά κάνουν κάποιο λάθος ή είναι άσχετοι και αρκεί απλά μιά μικρή αλλαγή μέσω εκλογών;

Βρε λείπει ένας πέμπτος Ντάλτον, ποιος είναι αυτός, ποιος είναι αυτός; Ο Τσίπρας ο αριστερός!

Μήπως νομίζετε ότι το “λίπος που υπάρχει ακόμα” θα καθυστερήσει την ολική κατάρρευση;

Μήπως ελπίζετε ότι δεν θα χρειαστεί ο Λαός να πάρει τα πράγματα στα χέρια του;

Μήπως πιστεύετε ότι η πολυεθνική στην οποία τυχόν δουλεύετε δεν έχει κανένα πρόβλημα;  

Μήπως σας φαίνεται δύσκολο να λυθεί το πρόβλημα της Ελλάδας με συμβατικούς τρόπους;

Ας δούμε ΟΛΕΣ τις αλήθειες που δεν λένε και γιατί η ολική ανατροπή έχει ήδη γίνει και αυτό που μένει είναι να καταλάβουμε ότι ο μόνος δρόμος είναι μπροστά προς μια ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ!

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΕΛΟΣ.
ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Δεν έχουμε Δημοκρατία. Το μόνο που έχει μείνει είναι η ελευθερία έκφρασης και οι εκλογές. Η ελευθερία έκφρασης, όσο σημαντική και να είναι, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Οι εκλογές, όσο σημαντικές και να είναι, ΔΕΝ ΕΓΓΥΟΥΝΤΑΙ το κράτος του Δήμου. Οι πολιτικοί μας, κάνουν ότι τους πουν, όποτε τους πουν, με όποιον τρόπο τους πουν. Οι πολιτικοί μας, βάζουν ΑΨΗΦΙΣΤΟΥΣ στις πιό σημαντικές θέσεις. Έχουμε βουλευτές που έχουν πάρει 1500 ψήφους από τα 9+ εκατομμύρια!!!  Η Εξουσία του Λαού, είναι ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ.  Ο Λαός δεν αποφασίζει ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ. Ολόκληρο το πολιτικό φάσμα έχει κάνει μια στροφή προς τον συντηριτισμό, και το κυβερνών καθεστώς συνεργάζεται ανοιχτά με το ιδιωτικό συμφέρον. Ο εκφασισμός του πολιτικού συστήματος της Ελλάδας και της Ε.Ε. είναι πραγματικότητα…

ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΕΛΟΣ.
ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Το Σύνταγμα έχει καταλυθεί ΚΑΤΑΦΩΡΑ… Η εξουσία δεν πηγάζει από τον Λαό. ΟΙ πολίτες ΔΕΝ καλούνται να πληρώσουν φόρους κατά δύναμη. Οι πολίτες ΔΕΝ είναι ίσοι μπροστά στον Νόμο. Οι ειρηνικές συναθροίσεις καταστέλλονται με την βία. Το Σύνταγμα  αυτοαναιρείται. Το κράτος δουλεύει πλέον για τους δανειστές και δεν το απασχολεί η Συνταγματική υποχρέωσή του που είναι η ευημερία του Λαού.

ΕΥΡΩΠΗ ΤΕΛΟΣ.
ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Δεν υπάρχει ΕΥΡΩΠΗ, ούτε των Λαών, ούτε των κρατών. Δεν υπάρχουν εταίροι… Δεν υπάρχει Ευρωπαική “βοήθεια”. Αυτό που έχει μείνει είναι απλά μια λέξη.  Αυτό που υπάρχει είναι μια δικτατορία, που θέλει να μετατρέψει όλη την Ευρώπη σε ένα απέραντο φέουδο. Δεν τους απασχολούν οι πολίτες. Δεν τους απασχολούν τα δικαιώματά μας. Αυτό που τους απασχολεί, είναι όσο το δυνατόν πιο γρήγορα να μετατρέψουν την Ευρώπη σε ομοσπονδία όπου κράτη και χώρες ΔΕΝ θα υπάρχουν.

ΤΑΞΕΙΣ ΤΕΛΟΣ.
ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Στο φέουδο της Ευρώπης, υπάρχουν ΜΟΝΟ δύο τάξεις: Οι αψήφιστοι που κυβερνούν μαζί με το κεφάλαιο με αρχηγούς τις Τράπεζες, και οι Λαοί που θα ακολουθούν τις εντολές και τις επιταγές των πρώτων. Αν θέλετε αυτήν την τραγική στιγμή να διαχωρίζετε τον Λαό σε οποιεδήποτε άλλες τάξεις, ήδη χάσατε το παιχνίδι. 

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΓΟΡΑ ΤΕΛΟΣ.
ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Στο φέουδο της Ευρώπης, υπάρχει μόνο άκρατη και φανερή πλέον απατεωνιά. Αυτό που γίνεται τώρα είναι πλουτοκρατικός φασιμός.  Αν θέλετε αυτήν την τραγική στιγμή να νομίζετε ότι φταίει η οποιοδήποτε “αγορά”, όσο κακή και αν ήταν όταν υπήρχε, ήδη χάσατε το παιχνίδι. 

ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΤΕΛΟΣ.
ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Δεν υπάρχει πλέον μεταπολίτευση. Αυτό που υπάρχουν σήμερα στην Βουλή είναι ένα παροδικό μωσαϊκό από κόμματα, που ΟΛΑ τους αποτελούν το αποτέλεσμα πανικόβλητων επιλογών από τον πολίτη μετά από ψυχολογικό πόλεμο. Το τέλος τους έχει ήδη παρέλθει…

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΕΛΟΣ.
ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Η κυβέρνηση ακολουθεί πιστά τις εντολές της τρόικα. Καμιά απολύτως σημαντική απόφαση δεν γίνεται από το κράτος. Γκαουλάιτερ  παντού, επίτροποι παντού… Κοινωνικό Κράτος πουθενά. Προοπτική για ανάπτυξη πουθενά. Το Κράτος έχει πεθάνει. Δεν υπάρχει πια. Αυτά που υπάρχουν, είναι μέτρα, φόροι, απολύσεις, αδιαφορία, δωσιλογισμός και ανεργία.

ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΕΛΟΣ.
ΞΥΠΝΗΣΤΕ! ΟΙ ΗΓΕΣΙΕΣ ΤΗΣ ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΧΑ θέλουν να λύσουν το πρόβλημα μέσα στην Ευρώπαϊκή Ένωση. Μερικοί το θέλουν ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ. Ο ένας με μνημόνιο, ο άλλος με “διαπραγμάτευση”, δεν έχει καμία σημασία. Και το θέλουν ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ, γιατί δεν κάνουν ΤΙΠΟΤΑ για να αλλάξει η κατάσταση εκεί ακριβώς που πρέπει. Το εργαλείο της καταστροφής όμως, που είναι το Ευρώ και οι “φορείς” από τους οποίους πηγάζει, το αγαπούν και το θέλουν όλοι. Το αποδεικνύουν αυτό ΚΑΘΕ Μέρα. Οι επί μέρους ιδεολογίες τους, στην πράξη, έχουν εξαφανιστεί.  Το ΚΚΕ δεν θέλει τίποτα τώρα, αλλά σε μερικές εκατοντάδες χρόνια, όταν ο Λαός θα είναι έτοιμος και ΝΕΚΡΟΣ, τότε μπορεί…

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΕΛΟΣ. 
ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Αστυνομία παντού. Προσαγωγές παντού. Δικαστές νομιμοποιούν τα μνημόνια, την κλοπή των πάντων και την καταστροφή. Δικαστές δικαιώνουν τους δανειστές. Πλούσιοι δεν πληρώνουν ΤΙΠΟΤΑ, φτωχοί και συνταξιούχοι δέχονται εξοντωτικές μειώσεις… Ο πολίτης δεν έχει πουθενά όπου μπορεί να βρει το δίκιο του. Αν δεν είναι αυτό ο ορισμός της απουσίας δικαιοσύνης τότε τι είναι;;; ΜΑΤ, Αστυνομία κάνουν προσαγωγές χωρίς λόγο, και βιαιοπραγούν ενάντια σε αυτόν που κανονικά πρέπει να υπηρετούν…

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΕΛΟΣ.
ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Τα Μαζικά Μέσα Αποτέφρωσης συνειδήσεων, παραπλανούν, κάνουν αντιπερισπασμό, πλύση εγκεφάλου και δίνουν ψεύτικες ελπίδες. Οι μεγάλες εφημερίδες, τα ίδια. ΚΑΝΕΝΑΣ δεν ξέρει ΑΚΡΙΒΩΣ πόσα χρωστά η Ελλάδα. Είστε ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΙΓΟΥΡΟΙ ότι είναι 320-350δις;;; ΚΑΝΕΝΑΣ μας δεν ξέρει τι ΑΚΡΙΒΩΣ συζητά η “κυβέρνηση” με τους δανειστές. ΚΑΝΕΝΑΣ μας δεν ξέρει τι λένε πίσω από τις κλειστές πόρτες. ΚΑΝΕΝΑΣ μας δεν ξέρει ποιοί, πότε και πού συναντιούνται για να καταστρώσουν τα σχέδια ολοκληρωτικής εξόντωσης μας.

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΕΛΟΣ.
ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Σε αυτό το σκηνικό ερήμου, δεν υπάρχει η παραμικρή περίπτωση ανάπτυξης… Αυτοί που θα μείνουν για να “αναπτυχθούν” είναι οι γύπες του κεφαλαίου, που θα τραφούν σύντομα πάνω στο πτώμα της Ελληνικής οικονομίας…

ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΕΛΟΣ.
ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Εκτός και αν θέλετε να παραδώσετε ΟΛΑ τα δικαιώματά σας και να παίρνετε ψίχουλα, ΞΕΧΑΣΤΕ την εργασία. Οι μεγάλες εταιρίες φεύγουν, οι μικρότερες κλείνουν. Το κράτος έχει πτωχεύσει. Μόνη διέξοδος είναι καμιά Ειδική Οικονομική Ζώνη όπου θα δουλεύουν για ένα πιάτο φαί 6 μέρες 13 ώρες την ημέρα… Όσοι έχετε ακόμα εργασία, περιμένετε λίγο ακόμα…

Τι μένει λοιπόν;;;
Τι μένει να τελειώσουν;;;
…
…
ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΤΕΛΟΣ.
…Ή ΜΗΠΩΣ ΟΧΙ;  
ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΗΠΩΣ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ;;;
ΤΟ ΧΘΕΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ, ΑΥΤΟΙ ΕΚΑΝΑΝ ΤΗΝ ΑΡΧΗ!

ΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΥΤΟΙ ΑΡΧΙΣΑΝ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΟΡΟΥΣ! 

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ!

Ο ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ!

 

 

Ο Ρ Γ Α Ν Ω Θ Ε Ι Τ Ε!

Σ Η Κ Ω Θ Ε Ι Τ Ε! 

Π Ρ Ο Ε Τ Ο Ι Μ Α Σ Τ Ε Ι Τ Ε!

Ε Ν Η Μ Ε Ρ Ω Σ Τ Ε!

Α Ν Τ Ι Σ Τ Α Θ Ε Ι Τ Ε!

Καλή Λευτεριά!

Σ. Κατσούλης

http://stavroskatsoulis.blogspot.gr/2014/06/blog-post.html

Ε, μετά από όλα αυτά γιατί να μην αρχίσει Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ !!!  Σε 500.000 αναφέρονται μέχρι ώρας οι ξενητεμένοι επιστήμονες, Ακόμη και 79χρονος δικηγόρος μεταφέρει την έδρα του εκτός Ελλάδος, συγκλονιστικό ρεπορτάζ.

Ο Ρέντσι πάντως φαίνεται να είναι οπαδός του Βασίλη λεβέντη εφόσον καταργεί την μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων για να σώσει την Ιταλία. άλλο ένα μέρος για να ζήσεις ευτυχισμένος!

Σε πιάνει η όχι θυμός, οργή και λύσσα μετά από όλα αυτά που γίνιονται στη χώρα σου;

ΣΟΚ και ΔΕΟΣ από την μαζική φυγή των ελληνικών επιχειρήσεων και των ελευθέρων επαγγελματιών από την Ελλάδα. Καθημερινά κλείνουν χιλιάδες επιχειρήσεις και μεταφέρονται εκτός της Κολομβίας των Βαλκανίων.

Κεντρικά ξενοδοχεία πόλεων όπως η Αθήνα, ο Πειραιάς, η Πάτρα και η Θεσσαλονίκη είναι γεμάτα με Κυπρίους, Αγγλους, Βούλγαρους και Ολλανδούς δικηγόρους και λογιστές οι οποίοι ενημερώνουν τους υποψηφίους πελάτες τους για την μεγάλη απόδραση από το Αουσβιτς των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών.

Σε καφέ του Πειραιά το “Κουρδιστό Πορτοκάλι” συνάντησα 79χρονο δικηγόρο ο οποίος μεταφέρει την έδρα του στην Κύπρο.Πνευματική δουλεία

–Οσα χρόνια κι αν μου επιτρέψει ο Θεός να ζήσω δεν θα ήθελα να τα ζήσω πλέον στην Ελλάδα, ούτε να πληρώσω άλλους φόρους σ΄αυτό το διεφθαρμένο κράτος που μόνο να φορολογεί γνωρίζει…

Στο ίδιο μήκος κύματος και γυναίκα συνάδελφός του η οποία εγκαταλείπει την Ελλάδα στην ηλικία των 68 χρόνων.

-Μεταφέρω κι εγώ την εταιρία μου στην Ολλανδία η οποία για τα εκτός Ολλανδίας έσοδα έχει σχεδόν μηδενικό φορολογικό συντελεστή. Μόνο ότι τιμολογείς εντός Ολλανδίας θα πληρώνεις 25%. Δεν έχει καμμία σχέση δηλαδή με την ελληνική κόλαση. Σ΄αυτό εδώ το κράτος μόνο οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν ζωή…

Την ίδια άποψη για το ελληνικό δημόσιο έχει και ιδιοκτήτης μικρής εξαγωγικής επιχείρησης ο οποίος κι αυτός μεταφέρει την έδρα του εκτός Ελλάδος.

Κι ενώ οι επιχειρηματίες εγκαταλείπουν την Ελλάδα του Κατρούγκαλου ο Ιταλός πρωθυπουργός Ρέντσι κάνει το αυτονόητο για να διασώσει τη χώρα του από τα Μνημόνια: Διώχνει με τις κλωτσιές τους Ιταλούς Δημοσίους Υπαλλήλους.

Σύμφωνα με την DW ευρύτατες μεταρρυθμίσεις στο δημόσιο σχεδιάζει η κυβέρνηση Ρέντσι παρά την πτώση της δημοτικότητας του ιταλού πρωθυπουργού. Μεταξύ των σκληρών μέτρων που εξετάζονται είναι και η κατάργηση της μονιμότητας των ΔΥ.

Ο Ματέο Ρέντσι δεν εννοεί να κάνει πίσω. Παρά τα προβλήματα δημοτικότητας και την ανοδική πορεία του κινήματος «Πέντε Αστέρων» του Μπέπε Γκρίλο ο ιταλός πρωθυπουργός συνεχίζει να προωθεί τη μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης. 

Σύμφωνα με απόρρητο έγγραφο που αποκάλυψε η εφημερίδα Κοριέρε Ντέλα Σέρα οι ιταλοί δημόσιοι υπάλληλοι πρόκειται να χάσουν πολλές από τις μέχρι τώρα σταθερές τους.

Το σχέδιο της κυβέρνησης καταργεί, πρώτα απ’ όλα, την αυτόματη αύξηση του μισθού. Κάθε χρόνο τα τρία εκατομμύρια ιταλών δημοσίων υπαλλήλων θα αξιολογούνται από τους ανώτερούς τους και μόνον για το 20% των εργαζομένων θα εγκρίνεται μια μικρή αύξηση αποδοχών.

Η κυβέρνηση Ρέντσι, όμως, εξετάζει το ενδεχόμενο να καταργήσει οριστικά και το καθεστώς της μονιμότητας: κάθε χρόνο θα πρέπει να ανακοινώνεται στα διάφορα υπουργεία ποιοι εργαζόμενοι κρίνονται υπεράριθμοι βάσει της οικονομικής κατάστασης και των διοικητικών απαιτήσεων. Θα μετατίθενται σε άλλη υπηρεσία ή θα μπαίνουν σε διαθεσιμότητα με το 80% του μισθού- για δυο χρόνια;

Αν μέσα στο διάστημα αυτό δεν βρεθεί μια άλλη θέση (ακόμη και με μείωση δικαιοδοσιών και μισθού) θα πρέπει να αποφασίζεται υποχρεωτικά η απόλυσή τους. Yποθετικά, η δυνατότητα απόλυσης δημοσίων υπαλλήλων προβλέπεται ήδη από τους ισχύοντες κανονισμούς, οι οποίοι, όμως μέχρι τώρα δεν έχουν εφαρμοσθεί.

Ουσιαστικά υπάρχει η πρόθεση να εξομοιωθούν τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των δημοσίων υπαλλήλων με εκείνες των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα. Σύμφωνα με την Κοριέρε Ντέλα Σέρα o Ματέο Ρέντσι προτίθεται να περάσει τον νέο νόμο από το Κοινοβούλιο χωρίς να προηγηθεί διάλογος με τα συνδικάτα.

 Η τελική ψήφιση προβλέπεται για τον Σεπτέμβριο ή το πολύ για τις αρχές του 2017

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016

Σ.γ.:Τώρα εδώ στην Ελλάδα, προς το παρόν, σε συμφέρει να είσαι Δημόσιος Υπάλληλος. Θα πέσεις, είναι σίγουρο, δεν τη γλυτώνεις, αλλά θα πέσεις τελευταίος.

http://tsimoudianews.blogspot.gr/2016/07/79.html?spref=fb

Μετά από την δίκαιη κι ευλογημένη απόφαση του ΔΕΚ  (Μέρος 1ο) για να έχετε ψυχική ηρεμία, σιγουριά, κίνητρα για οικονομική ανάπτυξη, επιχειρηματικότητα και να απολαμβάνετε την ασφάλεια στον οικονομικό τομέα να ξέρετε ότι:

“Εκείνο που μ’ ενδιαφέρει είναι ν’ αρπάξω την περιουσία των Ελλήνων. Γιατί να έχουν 80% ιδιοκατοίκιση και μεις στη Γερμανία μόνο 45%;”

Αν έχετε κόκκινο δάνειο την έχετε βάψει άσχημα. Η εντολή είναι να φτάσουν την ιδιοκατοίκιση από 80% το 2010 σε 40%. Για ακούστε για έναν αγώνα αθόρυβο και άγνωστο (επίτηδες τον αγνοούν τα ΜΜΕ και η ΕΡΤ) που γίνεται και δεν τον ξέρουν ούτε κι αυτοί που χάνουν τα σπίτια τους, ενώ συχνά και σκόπιμα διαστρεβλώνεται και δυσφημίζεται:

Κάθε Τετάρτη αυτή την εποχή στα ειρηνοδικεία της χώρας έχουν ανοίξει οι ασκοί του Αιόλου. Αλλάζει ιδιοκτησία η χώρα. Οι τράπεζες βγάζουν, με την κάλυψη του μνημονιακού καθεστώτος, κάθε λογής ακίνητη περιουσία στο σφυρί. Ένα ολόκληρο κύκλωμα κορακιών οργανώνεται για να επωφεληθεί. Ειδικά μετά το φθινόπωρο, όταν η αξιολόγηση και η νέα δόση για να πληρωθεί το δημόσιο χρέος θα έχουν ως προϋπόθεση να βγει μαζικά η ιδιωτική περιουσία όσων χρωστούν στις τράπεζες, τις εφορίες και τα ταμεία στον πλειστηριασμό.

Το κύκλωμα των κορακιών δείχνει ήδη τις διαθέσεις του και φυσικά τα δόντια του. Και σ’ αυτό μετέχουν πολλοί. Θα αναφέρουμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για να αντιληφθούμε όλοι τι γίνεται και κυρίως τι πρόκειται να γίνει στο εγγύς μέλλον.

Παράδειγμα υπόδειγμα για το μέλλον

Στις 13 Ιουλίου 2016 στο Ειρηνοδικείο Αθηνών, υπήρχαν εγγεγραμμένοι στο πινάκιο 28 πλειστηριασμοί, εκ των οποίων οι 15 αφορούσαν πλειστηριασμούς από τραπεζικά ιδρύματα ενάντια σε ιδιώτες, στοχεύοντας κατοικίες και μικρές επιχειρήσεις.

Το ΕΠΑΜ πράττοντας αυτό που πράττει εδώ και 3 χρόνια, απέτρεψε τους εν λόγω πλειστηριασμούς. Ο λόγος είναι απλός. Η αρπαγή της ιδιωτικής περιουσίας υπό συνθήκες δημευτικής φορολογίας και άγριας περικοπής εισοδήματος, υπό καθεστώς μνημονιακής κατοχής της χώρας, δεν συνιστά μόνο παραβίαση θεμελιωδών διατάξεων του Συντάγματος, (όπως το άρθρο 17) αλλά προσβάλλει βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, μαζί και τα αποκαλούμενα “χρηστά ήθη” που θέλουν πρωτίστως να προέχει το συμφέρον του αδύναμου. Τα οποία φυσικά οφείλει να προστατεύει η δικαιοσύνη και το κράτος. Με άλλα λόγια είναι αδιανόητο να διασπαθίζεται η ιδιωτική περιουσία επειδή η πλειοψηφία ενός λαού οδηγείται – χωρίς δική της ευθύνη – σε βιοτικό αδιέξοδο.

Θυμίζουμε ότι το ίδιο έγινε και την περίοδο της παλιάς ναζιστικής κατοχής. Μετά την απελευθέρωση υπήρξε έντονο και παλλαϊκό το αίτημα της αποκατάστασης των αδικιών με την επιστροφή των ιδιοκτησιών, που άρπαξαν κοράκια και μαυραγορίτες, στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους. Στη δεκαετία του ’50 οι μετεμφυλιακές κυβερνήσεις ενέδωσαν στην πίεση και με νόμους επέστρεψαν κάποια ακίνητα. Ένα μικρό ποσοστό απ’ αυτά που χάθηκαν κατά την κατοχή. Ο λόγος είναι απλός. Τα παλιά κοράκια, οι μαυραγορίτες και οι οικονομικοί δοσίλογοι της κατοχής, είχαν την εξουσία στην μετεμφυλιακή Ελλάδα κι έτσι καμιά κυβέρνηση δεν τόλμησε να τους ενοχλήσει.

Η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται στην ίδια ακριβώς κατάσταση. Και το ΕΠΑΜ βρίσκεται στα ειρηνοδικεία όχι μόνο απλά για να υπερασπιστεί – στο μέτρο των συσχετισμών και των δυνάμεών του – τα αυτονόητα, αλλά και γιατί έχει σαφή προγραμματική θέση ότι όσα ακίνητα έχουν πλειστηριαστεί τα χρόνια του μνημονίου από τράπεζες, funds, ταμεία, εφορία, πρέπει με κάθε δυνατό τρόπο να επιστρέψουν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους. Μάλιστα αυτή η προγραμματική θέση του ΕΠΑΜ περιλαμβάνεται και στη Νομική Δέσμευση προς τους έλληνες πολίτες, που ψηφίστηκε από το πρόσφατο 5ο συνέδριό του.

Όμως, την Τετάρτη 13/7 τα μέλη και οι φίλοι του ΕΠΑΜ, μαζί με απλούς πολίτες και ενδιαφερόμενους, που βρέθηκαν στο Ειρηνοδικείο Αθήνας στο καθιερωμένο τους ραντεβού με σκοπό να αποτρέψουν κοράκια και κυκλώματα να λυμαίνονται την ιδιωτική περιουσία, βρέθηκαν μπροστά σε μια πρωτοφανή κατάσταση, που φανερώνει πόσο βαθιά είναι η διαπλοκή. Πρόκειται για την περίπτωση του ξενοδοχείου Athens Ledra, το οποίο έβγαζε στο σφυρί η Alpha με τιμή εκκίνησης 48 εκατ. ευρώ.

Η περίπτωση του συγκεκριμένου ξενοδοχείου είναι χαρακτηριστική δόλιας πτώχευσης και λεηλασίας των ταμείων της από τους ιδιοκτήτες της. Κάτι εξαιρετικά συνηθισμένο στις μέρες μας. Οι εργαζόμενοι στο δρόμο και με δεδουλευμένα απλήρωτα.

Για κάποιον περίεργο και για μένα αδιανόητο λόγο, οι επικεφαλείς του σωματείου των εργαζομένων φαίνεται ότι πείστηκαν πώς αν πλειστηριαστεί το ξενοδοχείο, οι εργαζόμενοι υποτίθεται ότι θα πάρουν έστω μέρος των απλήρωτων δεδουλευμένων τους. Όποιος έχει εμπειρία από ανάλογες διαδικασίες, γνωρίζει πολύ καλά ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει, ή τουλάχιστον είναι πολύ δύσκολο να γίνει. Ειδικά υπό τις σημερινές συνθήκες.

Με τον πλειστηριασμό ο μόνος που δεν χάνει είναι η τράπεζα και οι ιδιοκτήτες. Ειδικά, αν έχουν λεηλατήσει την επιχείρηση ταμειακά, την έχουν φορτώσει χρέη και σκοπεύουν κατόπιν να την ξαναπάρουν στα χέρια τους με μηδαμινό αντίτιμο. Πώς στήνεται συνήθως η δουλειά; Απλά οδηγείται το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο σε μια σειρά άκαρπους πλειστηριασμούς, όπου δεν εμφανίζεται κανένας για να κάνει προσφορά μόνο και μόνο για να πέσει το απαιτούμενο αντίτιμο εκπλειστηριάσματος. Όταν η τιμή εκκίνησης έχει πέσει πολύ χαμηλά, τότε εμφανίζεται το κοράκι και αγοράζει πάμφθηνα. Συχνά οι παλιοί ιδιοκτήτες εμφανιζόμενοι ενίοτε υπό νέο επενδυτικό σχήμα.

Αυτό το κόλπο φαίνεται ότι έχει στηθεί και για το ξενοδοχείο Athens Ledra. Ο πλειστηριασμός είχε προγραμματιστεί – απ’ αυτούς που θέλουν να το πάρουν για ένα κομμάτι ψωμί – να είναι άκαρπος, δηλαδή χωρίς προσφορές. Έτσι ώστε η τράπεζα στον επόμενο πλειστηριασμό να χαμηλώσει το αντίτιμο.

Έλα όμως που ο πλειστηριασμός ακυρώθηκε από την παρουσία των μελών, φίλων του ΕΠΑΜ, αλλά και άλλων πολιτών. Αυτό έθιξε τα συμφέροντα των κορακιών, γιατί στην επανάληψη του πλειστηριασμού η τράπεζα δεν είναι υποχρεωμένη να χαμηλώσει το αντίτιμο. Όπως ήταν φυσικό τα κανάλια των διαπλεκόμενων φρύαξαν εναντίον του ΕΠΑΜ. Όχι μόνο χάλασε τη μπίζνα, αλλά με τον τρόπο αυτό χαλάει την πιάτσα.

Αυτό που προσωπικά μας έκανε εντύπωση δεν ήταν η οργή της διαπλεκόμενης δημοσιογραφίας, αλλά η οργισμένη αντίδραση του ίδιου του προέδρου του σωματείου των εργαζομένων. Ο συγκεκριμένος ανήκει στο ΠΑΜΕ (ΚΚΕ) κι αυτό λέει πολλά. Ενώ όφειλε να ξέρει πολύ καλά την κομπίνα που είχε στηθεί, αυτός προτίμησε να επιτεθεί στους παρευρισκόμενους πολίτες που είχαν ακυρώσει τον πλειστηριασμό. Τους κατηγόρησε μάλιστα ότι δουλεύουν για τους ξενοδόχους!

Άγνοια, ή ο εν λόγω συνδικαλιστής – όπως συνηθίζεται – τα έχει βρει με τα κοράκια και εξοργίστηκε επειδή το ΕΠΑΜ και οι πολίτες τους χάλασαν την μπίζνα; Δεν το γνωρίζουμε. Ούτε γνωρίζουμε γιατί επιμένει να παραμυθιάζει τους εργαζόμενους που εκπροσωπεί ότι με τον πλειστηριασμό δήθεν θα πάρουν τα δεδουλευμένα τους.

Απλά το συγκεκριμένο περιστατικό αποδεικνύει πόσο βαθιά είναι η διαπλοκή και η διαφθορά που οδήγησε τη χώρα μας στην χρεοκοπία και την κατοχή από τους δανειστές. Γι’ αυτό και όλοι μέσα στη Βουλή – μηδενός εξαιρουμένου – έχουν φαγωθεί να μας πείσουν ότι η Ελλάδα και ο λαός της δεν έχει τεθεί υπό κατοχή και τέλος πάντων δεν συμβαίνει κάτι το ιδιαίτερο, που έχει χαθεί η εθνική κυριαρχία της χώρας. Εκτός από την ανοησία, πάντα υπάρχει και η ιδιοτέλεια.

Δημήτρης Καζάκης δημοσιεύτηκε στην kontranews, 24/7/2016

ΑΙΕΝ ΒΛΑΚΟΚΡΑΤΕΙΝ στη Γραικυλία Ευρωαποικία

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο νομιμοποιεί το “κούρεμα”.

Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ), αποφάσισε στις 19 Ιουλίου ότι η Σλοβενία ενήργησε στο πλαίσιο της νομοθεσίας της ΕΕ όταν επέβαλε ένα κούρεμα περίπου 600 εκατομμύρια ευρώ για τους πιστωτές του ιδιωτικού τομέα ως μέρος του πακέτου διάσωσης των τραπεζών της το 2013. Η απόφαση αυτή προκλήθηκε από μια ομάδα κατόχους χρέους μειωμένης εξασφάλισης, που θέλησαν να καλύψουν τις απώλειές τους από την κίνηση της Σλοβενίας το Δεκέμβριο του 2013 να ανακεφαλαιοποιήσει τις κυρίως κρατικές τράπεζες της με 3,2 δις ευρώ από τα χρήματα των φορολογουμένων.

Την ίδια στιγμή, περίπου 600 εκατομμύρια ευρώ αξίας του χρέους μειωμένης εξασφάλισης επίσης διαγράφηκε από αυτές τις τράπεζες. Η κυβέρνηση του τότε πρωθυπουργού Αλένκα Μπράτουσεκ και ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας Μπόστιαν Γιάζμπετς είπε κατά τη στιγμή που ενήργησε σύμφωνα με τους κανόνες κρατικών ενισχύσεων της ΕΕ.

Το 2014, το ανώτατο δικαστήριο της Σλοβενίας ζήτησε την καθοδήγηση του ΔΕΚ σχετικά με το κατά πόσον η ρυθμιστική αρχή μπορεί να απαιτήσει την κατανομή των βαρών, ως προϋπόθεση για τις κρατικές ενισχύσεις που χορηγούνται σε περιόδους κρίσης προς τις τράπεζες. Με την απόφασή του το ΔΕΚ απάντησε θετικά. Κι έτσι όχι μόνο οι “διασώσεις” των τραπεζών μπορούν να συνεχιστούν με λεφτά των φορολογουμένων, όποτε κριθεί αναγκαίο πρώτα και κύρια από την Κομισιόν και την κυβέρνηση του κράτους μέλους, αλλά πριν απ’ αυτό η ρυθμιστική αρχή οφείλει να εφαρμόζει ένα πρόγραμμα bail in, δηλαδή κουρέματος σε βάρος των κατόχων τραπεζικού χρέους μειωμένης εξασφάλισης.

Ποιοί όμως είναι οι κάτοχοι τραπεζικού χρέους μειωμένης εξασφάλισης; Πρωτίστως οι κάτοχοι τραπεζικών ομολόγων και οι καταθέτες. Με άλλα λόγια, όσοι έχουν αγοράσει τραπεζικά ομόλογα, ή άλλα τραπεζικά προϊόντα χρέους (αμοιβαία, κλπ.) είναι οι πρώτοι που θα υποστούν κούρεμα των απαιτήσεών τους. Πόσο; Όσο κριθεί αναγκαίο. Μέχρι και 100% των απαιτήσεών τους. Δεν υπάρχει όριο, ούτε εγγύηση κανενός είδους, όπως τυπικά -δηλαδή στα λόγια – υπάρχει για τις καταθέσεις έως 100 χιλιάδες ευρώ.

Να γιατί ζούμε υπέροχα εδώ στο Ελλάδα. Είμαστε ένας υπέροχος λαός.

Φυσικά, αν δεν αρκέσει αυτό το κούρεμα, τότε το κούρεμα θα συνεχιστεί με τις καταθέσεις. Πόσο; Όσο είναι αναγκαίο. Κι ας λένε ότι οι καταθέσεις μέχρι 100 χιλιάδες είναι εγγυημένες. Κι αν δεν επαρκεί κι αυτό το κούρεμα, τότε η κυβέρνηση οφείλει να ενισχύσει τις τράπεζες με λεφτά των φορολογουμένων. Δηλαδή, μετατρέποντας τις ζημιές των τραπεζών σε χρέος για τους φορολογούμενους.

Ελλάδα-χρεοκοπία-και η διαδικασία… το χάσιμο των ομολόγων σας και των καταθέσεων με τις ευλογίες του ΔΕΚ

Με την απόφαση αυτή του ΔΕΚ διευκολύνει τα ευρωπαϊκά όργανα να απαιτήσουν από τις κυβερνήσεις προγράμματα bail in, πριν προχωρήσουν σε νέα ανακεφαλαιοποίηση των “συστημικών” τους τραπεζών με λεφτά των φορολογουμένων. Τον Οκτώβριο που έρχεται πρόκειται να δημοσιοποιηθούν τα αποτελέσματα των τεστ αντοχής των συστημικών τραπεζών της ευρωζώνης.

Ήδη οι πιέσεις προς την Ιταλία και την κυβέρνηση Ρέντζι να προχωρήσει σε κούρεμα πριν την ανακεφαλαιοποίηση των μεγάλων ιταλικών τραπεζών, έχουν ενταθεί. Και μετά την απόφαση του ΔΕΚ εντείνονται ακόμη περισσότερο.

Στο χορό του κουρέματος φαίνεται ότι μπαίνουν και οι τράπεζες της Πορτογαλίας, καθώς από τις αγορές κρίνεται παντελώς ανεπαρκής η κεφαλαιακή τους επάρκεια. Στη θηλιά νέου κουρέματος φαίνεται να βρίσκονται ξανά και οι τράπεζες της Κύπρου. Η εκτόξευση των κόκκινων δανείων έχει περιορίσει δραστικά την κεφαλαιακή τους επάρκεια. Οι αγορές βλέπουν ισχυρή την πιθανότητα να οδηγηθούν κι αυτές σε νέο γύρω κουρέματος μετά τα φθινοπωρινά τεστ αντοχής. Πριν χρειαστεί νέα ανακεφαλαιοποίησή τους με χρέος των φορολογουμένων.

Φυσικά η Ελλάδα με τις τράπεζες να βρίσκονται υπό καθεστώς capital control είναι πρώτη υποψήφια στη σειρά για κούρεμα. Μόνο που το κούρεμα αυτό θα αφορά πρωτίστως τους κατόχους τραπεζικών ομολόγων και αμοιβαίων εσωτερικού και εξωτερικού.

Θα εμφανιστεί πάλι ως ακόμη μια μεγάλη επιτυχία, γιατί με το κούρεμα αυτό υποτίθεται δεν θα χρειαστεί η κυβέρνηση να χρεώσει τους φορολογούμενους. Θα την πληρώσουν αυτοί που τοποθέτησαν ή τοποθετούν τα λεφτά τους σε τραπεζικά προϊόντα χρέους. Ιδιαίτερα όσοι κάνουν το λάθος και φέρουν τις όποιες αποταμιεύσεις τους από το εξωτερικό, εξαπατημένοι από τις διαβεβαιώσεις “χαλαρώματος” του καθεστώτος capital control.

Κι έτσι ένας ακόμη γύρος αγυρτείας και απάτης υπέρ των τραπεζών θα έχει παιχτεί σε βάρος των αφελών. Σε αναμονή του επόμενου. Και μάλιστα τώρα πια με τη βούλα του ΔΕΚ. Άντε μετά να βρεις το δίκιο σου εντός ΕΕ.

Προσέξτε όμως την ευκολία με την οποία το ΔΕΚ, αλλά και οι “θεσμοί” της ΕΕ θεωρούν απολύτως φυσιολογική και νόμιμη τη μονομερή διαγραφή των χρεωστικών απαιτήσεων των τραπεζών. Όταν πρόκειται για τις τράπεζες όλα είναι αυτονόητα, νόμιμα και φυσιολογικά. Ακόμη και η μονομερής διαγραφή του χρέους τους. Μάλιστα υπό καθεστώς τέτοιο ώστε να μην μπορεί κανένας κάτοχος τραπεζικού χρέους να απαιτήσει αποζημίωση.

Όταν όμως πρόκειται για το χρέος ιδιωτών προς τις τράπεζες, ή το χρέος κρατών, δηλαδή ολόκληρων χωρών και λαών, τότε είναι αδιανόητο αυτό που είναι απολύτως αυτονόητο για τις τράπεζες. Μην τολμήσει κανείς και μιλήσει για μονομερή διαγραφή του χρέους των νοικοκυριών, των αγροτών, των μικρομεσαίων, γιατί θα πέσει κυριολεκτικά ο ουρανός να τον πλακώσει. Το ίδιο θα συμβεί και με την υποψία μόνο της μονομερούς διαγραφής του κρατικού χρέους, ώστε να γλυτώσει ένας ολόκληρος λαός το καθεστώς πεονίας.

Όμως μην ανησυχείτε, όπως λένε κι όσοι τρέφουν άγνοια, ή είναι τόσο ανόητοι ώστε να πιστεύουν τους κλακαδόρους του τραπεζικού καρτέλ: Άλλο οι τράπεζες – γι’ αυτές επιτρέπονται όλα. Άλλο οι λαοί, οι χώρες και τα κράτη.

Demitriskazakis.blogspot.gr Τρίτη, 26 Ιουλίου 2016

Σ.γ.: Πάνω από όλα, για να ζείτε ευτυχισμένοι όταν είστε κάτοικοι Ελλάδος, να έχετε εμπιστοσύνη στα ευρωπαϊκά δικαστήρια! Μην ξεχνάτε πως ακόμη και τις καταθέσεις σας θα φροντίσει να τις σκορπάτε στις τράπεζες απλόχερα, σαν φιλάνθρωποι και ανοιχτοχέρηδες ευεργέτες που είσαστε!

Νὰ ὀ­νει­ρευ­τοῦ­με τὴν Πα­τρί­δα καὶ τὴν Κοι­νω­νί­α ποὺ θέ­λου­με.

Ὁ­μι­λί­α τοῦ Λαυ­ρεν­τί­ου Ντετ­ζι­όρ­τζι­ο

Στὸ 5ο Συ­νέ­δρι­ο τοῦ Ε­ΠΑΜ (Μο­σχά­το, 1-3 Ἰ­ου­λί­ου 2016)[1]

Ἀ­γα­πη­τοὶ ἀ­δελ­φοὶ καὶ φί­λοι καὶ συ­να­γω­νι­στές,
χαί­ρε­τε ἐν Κυ­ρί­ῳ!

Πα­ρό­λο ποὺ ἤ­δη βρί­σκο­μαι στὸ βῆ­μα τοῦ 5ου Συ­νε­δρί­ου, σκέφ­το­μαι ἂν ἔ­χει νό­η­μα νὰ σᾶς πῶ τὶς σκέ­ψεις μου, δι­ό­τι πο­λὺ φο­βᾶ­μαι ὅ­τι δὲν θὰ βροῦν ἀρ­κε­τὰ εὐ­ή­κο­α ὦ­τα με­τα­ξύ σας.

Ὅ­μως ὅ­σο κι ἂν σᾶς φα­νοῦν «πε­ρί­ερ­γα» αὐ­τὰ ποὺ θὰ ἐ­πι­χει­ρή­σω νὰ σᾶς πῶ, νὰ ξέ­ρε­τε ὅ­τι ὁ­μι­λῶ με­τὰ λό­γου γνώ­σε­ως καὶ λό­γῳ ἡ­λι­κί­ας ἀλ­λὰ καὶ λό­γῳ τῆς ἄ­νω τῶν πε­νῆν­τα ἐ­τῶν πεί­ρας μου στοὺς πο­λι­τι­κοὺς καὶ κοι­νω­νι­κοὺς καὶ ἐ­θνι­κοὺς καὶ ἐκ­κλη­σι­α­στι­κοὺς ἀ­γῶ­νες —στοὺς ὁ­ποί­ους συμ­με­τεῖ­χα καὶ συμ­με­τέ­χω— γι­ὰ τὴν Ρω­μῃ­ο­σύ­νη, γι­ὰ τὴν Πα­τρί­δα, γι­ὰ τὴν Ἐ­λευ­θε­ρί­α, γι­ὰ τὴν Δη­μο­κρα­τί­α, γι­ὰ τὴν κοι­νω­νι­κὴ Δι­και­ο­σύ­νη. Ἄλλωστε ἐνηλικιώθηκα κρατούμενος στὰ κολαστήρια τῆς Δικτατορίας 1967-1974.

Αὐ­τὰ ποὺ ἔ­χω νὰ πῶ καὶ οἱ προ­τά­σεις ποὺ ἔ­χω νὰ κά­νω σὲ καμ­μί­αν πε­ρί­πτω­ση δὲν χω­ροῦν στὰ λί­γα λε­πτὰ ποὺ μοῦ πα­ρα­χω­ροῦν­ται.

Ἀλ­λὰ καὶ δὲν εἶ­ναι τὸ Συ­νέ­δρι­ο ὁ τό­πος καὶ ἡ ὥ­ρα γιὰ προβληματισμό, γι­ὰ νὰ εἰ­πω­θοῦν ἐν ἐ­κτά­σει ὅ­πως πρέ­πει, προ­κει­μέ­νου νὰ τε­κμη­ρι­ω­θοῦν καὶ νὰ γί­νουν κα­τα­νο­η­τὰ.

Τὸ Συ­νέ­δρι­ο εἶ­ναι ἁρ­μό­δι­ο γι­ὰ νὰ πά­ρει ἀ­πο­φά­σεις πά­νω σὲ εἰ­ση­γή­σεις ποὺ ἤ­δη πρέπει νὰ ἔ­χουν δι­α­μορ­φω­θεῖ προ­συ­νε­δρι­α­κά, στὰ πλαί­σι­α ἑ­νὸς ὀρ­γα­νω­μέ­νου καὶ στο­χευ­μέ­νου δι­α­λό­γου.

Ἀλ­λὰ αὐ­τὸς ὁ δι­ά­λο­γος δὲν δι­ε­ξή­χθη, μὲ ἀ­πο­τέ­λε­σμα νὰ μὴν ὑ­πάρ­χουν οἱ ὥ­ρι­μοι καὶ πλού­σι­οι καρ­ποὶ τοῦ προ­συ­νε­δρι­α­κοῦ δι­α­λό­γου καὶ ὡς ἐκ τού­του νὰ κιν­δυ­νεύ­ει νὰ κα­τα­στεῖ στεῖ­ρο καὶ τὸ 5ο Συ­νέ­δρι­ο ὅ­πως τὸ προ­η­γού­με­νο.

Εἰς ἐ­φαρ­μο­γὴν ἀ­πο­φά­σε­ως τοῦ 4ου Συ­νε­δρί­ου ἡ Πο­λι­τι­κὴ Γραμ­μα­τεί­α συγ­κρό­τη­σε Ἐ­πι­τρο­πὴ γι­ὰ τὴν ἐκ­πό­νη­ση τοῦ προ­γράμ­μα­τος τοῦ Ε­ΠΑΜ.

Ἐ­τι­μή­θη­κα μὲ τὴν συμ­πε­ρί­λη­ψή μου σὲ αὐ­τὴ τὴν Ἐ­πι­τρο­πή, ἀλ­λὰ οὐ­δέ­πο­τε ἐ­νη­με­ρώ­θη­κα ἐ­ὰν συγ­κρο­τή­θη­κε, ἐ­ὰν συ­νε­δρί­α­σε, ἐ­ὰν ἐ­πι­τέ­λε­σε τὸ ἔρ­γο της· φυ­σι­κὰ οὐ­δέ­πο­τε ζη­τή­θη­κε ἡ γνώ­μη μου ἢ ἡ κα­θ’ οἱ­ον­δή­πο­τε τρό­πο συμ­βο­λή μου στὴν τυ­χὸν λει­τουρ­γί­α της.

Ἔτ­σι φθά­σα­με στὸ 5ο Συ­νέ­δρι­ο, χω­ρὶς νὰ ὑ­λο­ποι­η­θεῖ ἡ ἐ­π’ αὐ­τοῦ ἀ­πό­φα­ση τοῦ 4ου Συ­νε­δρί­ου, τὸ ὁ­ποῖ­ο ἄλ­λω­στε εἶ­χε συγ­κλη­θεῖ γι’ αὐ­τὸν ἀ­κρι­βῶς τὸν λό­γο.

Δὲν ξέ­ρω ἐ­ὰν προ­σω­πι­κὰ ἔ­χω εὐ­θύ­νη γι’ αὐ­τό, ἀλ­λὰ νοι­ώ­θω τὴν ὑ­πο­χρέ­ω­ση ν’ ἀ­πο­λο­γη­θῶ!

Ἐ­πί­σης μοῦ ζη­τή­θη­κε νὰ συν­τά­ξω ἕ­να κεί­με­νο γι­ὰ τὴν στά­ση τοῦ Ἀρ­χι­ε­πι­σκό­που Ἀ­θη­νῶν καὶ τῆς «ἐκ­κλη­σί­ας» τῆς Δε­σπο­το­κρα­τί­ας, ἐν ὄ­ψει τοῦ Δη­μο­ψη­φί­σμα­τος τῆς 5ης Ἰ­ου­λί­ου 2015.

Μά­λι­στα μοῦ ζη­τή­θη­κε νὰ τὸ ἐ­πε­ξερ­γα­στῶ πε­ρισ­σό­τε­ρο, γι­ὰ νὰ δη­μο­σι­ευ­θεῖ στὸ πε­ρι­ο­δι­κὸ «Ἀν­ταῖ­ος».

Τὸ κεί­με­νο κα­τέ­λη­ξε νὰ γί­νει ὁ­λό­κλη­ρη πραγ­μα­τεί­α μὲ τί­τλο, «Ἡ Ἑλ­λά­δα τῆς Ρω­μῃ­ο­σύ­νης δὲν εἶ­ναι ἡ Εὐ­ρώ­πη τοῦ Καρ­λο­μά­γνου», ἀλ­λὰ πα­ρό­λο ποὺ κρί­θη­κε ὡς κα­λὸ καὶ ἐγ­κρί­θη­κε ἀ­πὸ τὴν Συν­τα­κτι­κὴ Ἐ­πι­τρο­πὴ πρὸς δη­μο­σί­ευ­ση —ὅ­πως μοῦ εἰ­πώ­θη­κε— δὲν δη­μο­σι­εύ­θη­κε πο­τέ.

Ά­να­φέ­ρο­μαι στὸ κεί­με­νο αὐ­τό, δι­ό­τι μπο­ροῦ­σε νὰ ἀ­πο­τε­λέ­σει τὸ ἔ­ναυ­σμα γι­ὰ τὴν δι­ε­ξα­γω­γὴ ἑ­νὸς εὐ­ρέ­ως κι ἐ­ποι­κο­δο­μη­τι­κοῦ δι­α­λό­γου σχε­τι­κὰ μὲ τὴν ταυ­τό­τη­τα καὶ τὸν χα­ρα­κτή­ρα τοῦ ἐ­θνι­κο­α­πε­λευ­θε­ρω­τι­κοῦ ἀ­γῶ­να, ποὺ δι­α­κη­ρύτ­τει τὸ Ε­ΠΑΜ καὶ στὸν ὁ­ποῖ­ον κα­λεῖ τὸν ἑλ­λη­νι­κὸ λα­ό.

Πο­λὺ φο­βᾶ­μαι ὅ­μως, ὅ­τι ἀ­κρι­βῶς γι’ αὐ­τὸν τὸν λό­γο δὲν δη­μο­σι­εύ­θη­κε, ὥ­στε τε­χνη­έν­τως κι ἐ­πι­τη­δεί­ως νὰ φι­μω­θεῖ μί­α φω­νὴ ποὺ δι­α­φο­ρο­ποι­εῖ­ται ἀ­πὸ τὴν ἰ­δε­ο­λο­γί­α τῆς Παγ­κο­σμι­ο­κρα­τί­ας καὶ τὶς ἐξ αὐ­τῆς ἀ­πορ­ρέ­ου­σες ἰ­δε­ο­λη­ψί­ες!­.­..

Ἀ­γα­πη­τοί ἀ­δελ­φοὶ καὶ φί­λοι καὶ συ­να­γω­νι­στές,

Ἕ­ξι χρό­νι­α με­τὰ τὴν ἀ­νοι­κτὴ καὶ ἀ­προ­σχη­μά­τι­στη εἰ­σβο­λὴ τοῦ νε­ο­να­ζι­στι­κοῦ γερ­μα­νι­κοῦ ἰμ­πε­ρι­α­λι­σμοῦ στὴν Ἑλ­λά­δα, μὲ τὴν λε­ον­τὴ ἀρ­χι­κὰ τῆς Τρό­ϊ­κας καὶ σή­με­ρα τῶν Θε­σμῶν, δι­ὰ τῆς ἐ­πι­βο­λῆς τῶν δω­σι­λο­γι­κῶν σο­σι­α­λι­στι­κῶν καὶ τε­χνο­κρα­τι­κῶν, δε­ξι­ῶν καὶ ἀ­ρι­στε­ρῶν κυ­βερ­νή­σε­ων·

—ἕ­ξι χρό­νι­α με­τὰ τὴν ὁ­λο­κλη­ρω­τι­κὴ ἀ­πώ­λει­α τῆς Ἐ­θνι­κῆς Κυ­ρι­αρ­χί­ας κι ἐ­πα­πει­λου­μέ­νη τὴν Ἐ­δα­φι­κὴ Ἀ­κε­ραι­ό­τη­τα τῆς χώ­ρας·

—ἕ­ξι χρό­νι­α με­τὰ τὸ κου­ρέ­λι­α­σμα τοῦ κο­λω­βοῦ με­τα­πο­λι­τευ­τι­κοῦ Συν­τάγ­μα­τος καὶ τὴν κα­τάρ­γη­ση τῆς ψευ­δε­πί­γρα­φης κοι­νο­βου­λευ­τι­κῆς Δη­μο­κρα­τί­ας·

—με­τὰ ἕ­ξι χρό­νι­α ἐ­φαρ­μο­γῆς τῶν ἐ­ξον­τω­τι­κῶν να­ζι­στι­κῶν Μνη­μο­νί­ων, μὲ ὅ­λες τὶς συ­νε­πα­κό­λου­θες συμ­φο­ρὲς ποὺ ἐ­πε­σώ­ρευ­σαν στὸ Ὀρ­θό­δο­ξο Ἑλ­λη­νι­κὸ Ἔ­θνος καὶ στὴν Ἑλ­λη­νί­δα Πα­τρί­δα μας·

—ἕ­ξι χρό­νι­α με­τὰ ἀ­πὸ ὅ­λα αὐ­τά, φαί­νε­ται ὅ­τι ὡς λα­ὸς καὶ ὡς ἀν­τι­μνη­μο­νι­α­κὲς δυ­νά­μεις, πρό­σω­πα καὶ συλ­λο­γι­κό­τη­τες, πα­ρα­παί­ου­με σὲ ἕ­να πλέγ­μα ἀ­πὸ ἀ­δι­έ­ξο­δες ἐ­πι­λο­γὲς καὶ πα­γι­δευ­ό­μα­στε σὲ πά­σης φύ­σε­ως ἰ­δε­ο­λη­πτι­κὲς ἀγ­κυ­λώ­σεις.

Καὶ ναὶ μὲν ἀ­να­γνω­ρί­ζου­με τὸν νε­ο­να­ζι­στι­κὸ γερ­μα­νι­κὸ ἰμ­πε­ρι­α­λι­σμὸ καὶ δι­α­πι­στώ­νου­με τὴν γερ­μα­νο­κρα­τού­με­νη Εὐ­ρώ­πη, ἀλ­λὰ δὲν ἀν­τι­λαμ­βα­νό­μα­στε ὅ­τι πρό­κει­ται γι­ὰ τὴν αἰχ­μὴ τοῦ δό­ρα­τος τῆς σι­ω­νι­στι­κῆς Παγ­κο­σμι­ο­κρα­τί­ας, ποὺ ἐ­λέγ­χει τὸ παγ­κό­σμι­ο χρη­μα­το­πι­στω­τι­κὸ σύ­στη­μα, τὴν ἔκ­δο­ση καὶ κυ­κλο­φο­ρί­α σχε­δὸν ὅ­λων τῶν νο­μι­σμά­των στὸν πλα­νή­τη κι ἐ­πι­βάλ­λει τὴν Παγ­κο­σμι­ο­ποί­η­ση, τὴν Νέ­α Τά­ξη Πραγ­μά­των στὸν κό­σμο, τὴν ἑ­ω­σφο­ρι­κὴ ἰ­δε­ο­λο­γί­α τῆς Νέ­ας Ἐ­πο­χῆς.

Κι αὐ­τὴ ἡ Νέ­α Ἐ­πο­χἠ, μὲ ση­μαί­α τὴν πο­νη­ρὴ καὶ αὐ­θαί­ρε­τη καὶ σα­τα­νι­κὴ «πο­λι­τι­κὴ ὀρ­θό­τη­τα» —ποὺ τε­χνη­έν­τως κι ἐ­πι­τη­δεί­ως, στα­νι­κῶς καὶ κα­τα­δυ­να­στευ­τι­κῶς, ἀλ­λὰ καὶ μὲ τὴν ἄ­φρο­να συ­ναί­νε­σή μας, ἔ­χει εἰ­σβά­λει σὲ ὅ­λες τὶς ἐκ­φάν­σεις καὶ τὶς πτυ­χὲς τῆς ζω­ῆς μας— δι­α­στρέ­φει τὶς ἔν­νοι­ες καὶ ἀ­να-νο­η­μα­το­δο­τεῖ τὶς λέ­ξεις μὲ ἀν­τί­θε­το ἀ­πὸ τὸ γνω­στὸ καὶ πα­ρα­δε­δεγ­μέ­νο πε­ρι­ε­χό­με­νο/νό­η­μά τους.

Ἔτ­σι ἐ­ξα­πλώ­νε­ται ἡ σύγ­χυ­ση καὶ ὁ ἀ­πο­προ­σα­να­το­λι­σμὸς τῶν λα­ῶν στὴν σύγ­χρο­νη Βα­βέλ καὶ συν­τε­λεῖ­ται ἡ ὁ­μο­γε­νο­ποί­η­ση —δη­λα­δὴ ἡ πολ­το­ποί­η­ση στὴν χο­ά­νη τῆς νε­ο­ε­πο­χί­τι­κης Παγ­κο­σμι­ο­ποι­ή­σε­ως— ἐ­θνῶν καὶ λα­ῶν, πο­λι­τι­σμῶν καὶ πα­ρα­δό­σε­ων, θρη­σκει­ῶν καὶ δο­ξα­σι­ῶν, φι­λο­σο­φι­κῶν ἀν­τι­λή­ψε­ων καὶ βι­ο­θε­ω­ρι­ῶν καὶ ἐν γέ­νει ὅ­λων τῶν πο­λι­τι­σμι­κῶν χα­ρα­κτη­ρι­στι­κῶν τῆς ἀν­θρω­πό­τη­τος.

Ὅ­μως αὐ­τὴ τὴν πολ­το­ποί­η­ση —τῆς ὁ­ποί­ας θύ­μα­τα εἴ­μα­στε κι ἐ­μεῖς, ποὺ μὲ τρα­γι­κὸ τρό­πο τὴν βι­ώ­νου­με ὡς πρό­σω­πα καὶ ὡς Ἔ­θνος— οἱ ἴ­δι­οι τὴν ἀ­πο­δε­χό­μα­στε· καὶ μά­λι­στα κα­μα­ρώ­νου­με γι’ αὐ­τό.

Ἀλ­λὰ συμ­βαί­νει γι­α­τὶ ἔ­χου­με ἀ­πο­δε­χθεῖ τὴν ἰ­δε­ο­λο­γί­α, τὸν τρό­πο σκέ­ψε­ως καὶ ζω­ῆς, τὴν νο­ο­τρο­πί­α, τὶς «ἀ­ξί­ες» καὶ τὸ «ἦ­θος» τῶν παγ­κο­σμι­ο­κρα­τῶν ἐ­χθρῶν μας, καὶ ἀ­να­λό­γως ὁ­ρί­ζου­με τὶς προ­τε­ραι­ό­τη­τες καὶ τὴν ἱ­ε­ράρ­χη­ση τῆς ζω­ῆς μας, τὸν τό­πο καὶ τὸν χρό­νο καὶ τὸν τρό­πο τῶν ἐ­νερ­γει­ῶν μας.

Ἔτ­σι, ὥ­στε ἀ­κό­μη καὶ ἡ ἀν­τί­στα­σή μας, ὁ ἀ­γῶ­νας μας κα­τὰ τῆς Παγ­κο­σμι­ο­κρα­τί­ας, ποὺ δι­ε­ξά­γε­ται μέ­σα ἀ­πὸ τὸν ἀ­γῶ­να μας —τέ­λος πάν­των τὸν ὅ­ποι­ον ἀ­γῶ­να μας— γι­ὰ τὴν ἀ­νά­κτη­ση τῆς Πα­τρί­δος μας, τε­λι­κὰ ἐν­σω­μα­τώ­νε­ται καὶ ὑ­πη­ρε­τεῖ ἀ­κρι­βῶς τὰ συμ­φέ­ρον­τα, τοὺς σκο­ποὺς καὶ τοὺς στό­χους τῆς Παγ­κο­σμι­ο­κρα­τί­ας!­.­..

Λό­γου χά­ριν εἰς τὰ καθ’ ἡμᾶς:

1. Ό­νο­μά­ζου­με τὸ κόμ­μα «Ἑ­νι­αῖ­ο Παλ­λα­ϊ­κὸ Μέ­τω­πο», δη­λα­δὴ μὲ ἕ­να ὄ­νο­μα γε­νι­κὸ καὶ οὐδέτερο, ποὺ μπο­ρεῖ νὰ ση­μαί­νει ὁ­τι­δή­πο­τε καὶ νὰ ὑ­πάρ­χει ὁ­που­δή­πο­τε μέ­σα στὸν χῶ­ρο τοῦ ἁ­μαρ­τω­λοῦ πο­λι­τι­κοῦ κα­τε­στη­μέ­νου. Μπο­ρεῖ νὰ ση­μαί­νει τὰ πάν­τα, ἐ­κτὸς ἀ­πὸ τὸν Ἐ­θνι­κο­α­πε­λευ­θε­ρω­τι­κὸ Ἀ­γῶ­να τοῦ Ἑλ­λη­νι­κοῦ Λα­οῦ, ὅ­πως αὐ­τὸς θὰ ἔ­πρε­πε νὰ προσ­δι­ο­ρί­ζε­ται ἀ­πὸ τὴν ἱ­στο­ρί­α καὶ τὸν πο­λι­τι­σμό, τὶς πα­ρα­δό­σεις καὶ τὴν Πί­στη τοῦ Ἑλ­λη­νι­κοῦ Ἔ­θνους: δη­λα­δή, ὡς Ἐ­θνι­κὸ Ἀ­πε­λευ­θε­ρω­τι­κὸ Μέ­τω­πο ἢ Ἑλ­λη­νι­κὸ Πα­τρι­ω­τι­κὸ Μέ­τω­πο ἢ κά­τι ἀ­νά­λο­γο.­..

Ἔ­χου­με ὡς σύμ­βο­λο τὴν δη­μο­κρα­τι­κὴ σκού­φι­α, ποὺ συμ­βο­λί­ζει γε­νι­κὰ τὴν Γαλ­λι­κὴ Ἐ­πα­νά­στα­ση τοῦ 1789 (δηλαδὴ ἕνα μασωνικὸ σύμβολο τῆς σι­ω­νι­στι­κῆς ἐ­πι­βου­λῆς, τὸν δυ­τι­κὸ «δι­α­φω­τι­σμό», ποὺ δὲν φω­τί­ζει ἀλ­λὰ συ­σκο­τί­ζει). Καὶ μάλιστα μὲ τὴν ἐπιταγὴ «Δημοκρατία τώρα»! Ἀλ­λὰ δὲν συμ­βο­λί­ζει ἀ­κρι­βῶς τὴν Ἑλ­λά­δα καὶ τοὺς ἐ­θνι­κοὺς/πα­τρι­ω­τι­κοὺς ἀ­γῶ­νες τοῦ Ἑλ­λη­νι­κοῦ Ἔ­θνους μὲ τὴν ἐπιβαλλομένη ἐπιταγή: «Ἐλευθερία τώρα»!.­..

Το ΕΠΑΜ έχει απαντήσει εξ ονόματος του Δημήτρη Καζάκη ότι δεν σχετίζεται με το διεθνές σιωνιστικό ή μασονικό κατεστημένο.

Στὴν φιλοτέχνηση τοῦ συνθήματος τοῦ παρόντος Συνεδρίου «Ἡ Λύση γιὰ τὴν Πατρίδα καὶ τὴν Δημοκρατία», ἡ ἀναφορὰ «γιὰ τὴν Πατρίδα» ἔχει ὑποβαθμιστεῖ ἕως ἐξαφανίσεως, καθιστώντας μάλιστα τὸ σύνθημα κολωβὸ καὶ ἀσύντακτο: «Ἡ Λύση … καὶ τὴν Δημοκρατία», ὅπερ ἄτοπον!!!

Δη­λα­δὴ ὁ αὐ­το­προσ­δι­ο­ρι­σμός μας, ἀ­κό­μη καὶ οἱ συμ­βο­λι­κὲς ἀ­να­φο­ρές μας ἀ­πη­χοῦν στὶς ἀν­τι­λή­ψεις τῆς Νέ­ας Ἐ­πο­χῆς ποὺ ἐ­πι­βάλ­λει ἡ Παγ­κο­σμι­ο­κρα­τί­α.­..

2. Μὲ αὐ­τὸν τὸν τρό­πο συ­νε­χί­ζου­με τὴν ὀ­λέ­θρι­α πρα­κτι­κὴ ποὺ ἐ­πι­κρά­τη­σε ἀ­πὸ τὰ τἐ­λη τοῦ 19ου αἰ­ῶ­να:

Πα­ράλ­λη­λα μὲ τὴν ξε­νο­κρα­τί­α ποὺ μᾶς ἐ­πι­βάλ­λε­ται στὸ ἐ­πί­πε­δο τῆς ἐ­ξου­σί­ας υἱ­ο­θε­τοῦ­με τὴν ξε­νο­κρα­τί­α, ὡς εὐ­ρω­πα­ϊ­κὴ ἐ­πα­να­στα­τι­κὴ πα­ρά­δο­ση, καὶ στὸ ἐ­πί­πε­δο τῆς ἀν­τι­στά­σε­ως κα­τὰ τῆς ξε­νο­κρα­τί­ας!!! Καὶ τὸ πράτ­του­με ἀ­πε­ρί­σκε­πτα, ἀ­πορ­ρί­πτον­τας τὴν πλού­σι­α καὶ δι­αρ­κεί­ας του­λά­χι­στον πέν­τε αἰ­ώ­νων ἑλ­λη­νι­κὴ ἐ­πα­να­στα­τι­κὴ πα­ρά­δο­ση!­!!

3. Καὶ ἀ­κό­μη χει­ρό­τε­ρα, ἀ­να­πτύσ­σου­με ἕ­ναν κομ­μα­τι­κὸ «πα­τρι­ω­τι­σμό», ποὺ ὑπερβαίνει τὸν Πατριωτιμὸ γιὰ τὴν Ἑλληνίδα Πατρίδα μας καὶ τὸ Ὀρθόδοξο Ἔθνος μας, πα­ρα­θε­ω­ρών­τας τὸ γε­γο­νὸς ὅ­τι τὸ πο­λι­τι­κὸ κόμ­μα εἶ­ναι πο­λι­τι­κὸ ἐρ­γα­λεῖ­ο ἐν τὀ­πῳ καὶ ἐν χρό­νῳ, ποὺ κα­λεῖ­ται νὰ παί­ξει συγ­κε­κρι­μέ­νο ἱ­στο­ρι­κὸ ρό­λο καὶ ὄ­χι νὰ κα­τα­στεῖ τὸ ἴ­δι­ο αὐ­το­σκο­πός, «ἐκ­κλη­σί­α» καὶ «θρη­σκεί­α». Λ.χ. λέ­με μὲ ἔμ­φα­ση και κα­μά­ρι ὁ «Ε­ΠΑ­Μί­της», καὶ δὲν λέ­με ὁ «Πο­λί­της» ἢ ὁ «Πα­τρι­ώ­της».
4. Μι­λᾶ­με γι­ὰ ἐ­θνι­κο­α­πε­λευ­θε­ρω­τι­κὸ ἀ­γῶ­να, ἀλ­λὰ τί ἀ­κρι­βῶς ἐν­νο­οῦ­με μὲ αὐ­τό;

Ὅ­ταν μι­λᾶ­με γι­ὰ ἐ­θνι­κο­α­πε­λευ­θε­ρω­τι­κὸ ἀ­γῶ­να, προ­ϋ­πο­τί­θε­ται ἡ ἀ­να­φο­ρά μας σὲ κά­ποι­ο Ἔ­θνος, ποὺ ἔ­χει ἱ­στο­ρί­α, πο­λι­τι­σμό, πα­ρα­δό­σεις, θρη­σκευ­τι­κὴ πί­στη, ποὺ ἔ­χει τὴν ἀ­πο­κλει­στι­κὴ ἰ­δι­ο­προ­σω­πί­α του, καὶ ἀ­κρι­βῶς γι’ αὐ­τὸ εἶ­ναι Ἔ­θνος· γι­α­τί, χω­ρὶς αὐ­τὲς τὶς πα­ρα­μέ­τρους, Ἔ­θνος —χά­ριν τοῦ ὁ­ποί­ου μά­λι­στα νὰ δι­ε­ξά­γε­ται ὁ δι­α­κη­ρυσ­σό­με­νος ἐ­θνι­κο­α­πε­λευ­θε­ρω­τι­κὸς ἀ­γῶ­νας— δὲν ὑ­πάρ­χει!

Ἄ­ρα ἐ­μεῖς, ποὺ πα­ρα­θε­ω­ροῦ­με αὐ­τὲς τὶς πα­ρα­μέ­τρους τοῦ Ἔ­θνους καὶ ὅ­ταν γί­νε­ται λό­γος σχε­τι­κῶς μὲ τὸ Ἔ­θνος μας ἀν­τι­δροῦ­με ἀρ­νη­τι­κὰ —καὶ μά­λι­στα μὲ ἄ­κρως συμ­πλεγ­μα­τι­κὸ τρό­πο— γι­ὰ ποι­ό Ἔ­θνος ἀ­γω­νι­ζό­μα­στε, γι­ὰ τί πρᾶγ­μα πα­σχί­ζου­με; «Γι­ὰ ἕ­να που­κά­μι­σο ἀ­δει­α­νό»; (Γ. Σε­φέ­ρης)

5. Ζη­τᾶ­με νὰ πά­ρου­με πί­σω τὴν Πα­τρί­δα μας· ἀλ­λὰ τί εἶ­ναι καὶ ποι­ά εἶ­ναι ἡ Πα­τρί­δα μας;

Θε­ω­ροῦ­με ὅ­τι χά­σα­με τὴν Πα­τρί­δα μας τὸ 2010 μὲ τὴν μνη­μο­νι­α­κὴ κα­τά­κτη­σή της ἀ­πὸ τὸν ἀ­κό­ρε­στο νε­ο­να­ζι­στι­κὸ γερ­μα­νι­κὸ ἰμ­πε­ρι­α­λι­σμό· ἀλ­λὰ πρὶν ἀ­πὸ αὐ­τὴν τὴν εἰ­σβο­λὴ εἴ­χα­με τὴν Πα­τρί­δα μας ἐ­λεύ­θε­ρη;

Ὑ­πῆρ­ξε πο­τὲ πραγ­μα­τι­κὰ ἐ­λεύ­θε­ρη ἡ Πα­τρί­δα μας στὰ 187 χρό­νι­α ὑ­πάρ­ξε­ως τοῦ Νε­ο­ελ­λη­νι­κοῦ Κρά­τους;

Πό­τε ἔ­ζη­σε ἐ­λεύ­θε­ρη χω­ρὶς τὴν ἀ­νοι­κτὴ ἢ κε­κα­λυμ­μέ­νη ξε­νο­κρα­τί­α;

Πα­ρό­λους τοὺς ἀ­γῶ­νες τοῦ Ἔ­θνους μας πό­τε ἔλ­λει­ψε ἡ βαυ­α­ρο­κρα­τί­α καὶ οἱ δι­ά­δο­χοί της κα­τα­κτη­τὲς ἀ­πὸ τὸν σβέρ­κο τοῦ Ἔ­θνους μας;

Τὸ Ἔ­θνος μας ὑ­πῆρ­ξε ἐ­λεύ­θε­ρο μό­νον ὅ­ταν —στὸν βαθ­μὸ καὶ στὴν ἔ­κτα­ση πού— ἀ­γω­νι­ζό­ταν γι­ὰ τὴν ἐ­λευ­θε­ρί­α του.

Μό­νον τό­τε.

Ὑ­πῆρ­ξε ἐ­λεύ­θε­ρη πά­νω στὰ βου­νὰ τῆς κλεφ­του­ρι­ᾶς κον­τὰ 500 χρό­νι­α.

Ὑ­πῆρ­ξε ἐ­λεύ­θε­ρη κα­τὰ τὴν Ἐ­θνε­γερ­σί­α τοῦ 1821 μέ­χρι τὴν σύ­να­ψη τοῦ πρώ­του δα­νεί­ου τῆς Ἐ­πα­να­στά­σε­ως ἀ­πὸ τοὺς Ρότ­σιλδ.

Ὑπῆρξε ἐλεύθερη κα­τὰ τὴν Ἐ­θνι­κὴ Ἀν­τί­στα­ση 1941-44 μέ­χρι τὴν ἄ­νο­δο τῶν κομ­μα­τι­κῶν κομ­μι­σα­ρί­ων καὶ ἰν­στρουχ­τό­ρων στὰ βου­νὰ τῆς ἀν­ταρ­το­κρα­του­μέ­νης Ἐ­λεύ­θε­ρης Ἑλ­λά­δος.

Κά­θε ἐλ­πί­δα ἐ­λευ­θε­ρί­ας —γι­ὰ πολ­λὲς δε­κα­ε­τί­ες κά­θε φο­ρά— χά­θη­κε μὲ τὴν δο­λο­φο­νί­α τοῦ Κυ­βερ­νή­τη Κα­πο­δί­στρι­α καὶ μὲ τὴν δο­λο­φο­νί­α τοῦ Ἄ­ρη Βε­λου­χι­ώ­τη.

Γι’ αὐ­τὸ ἔ­χου­με δύ­ο ἀ­νο­λο­κλή­ρω­τες Ἐ­πα­να­στά­σεις, ποὺ στοι­χει­ώ­νουν τὴν ἱ­στο­ρί­α τοῦ Ἔ­θνους μας καὶ τὴν συ­νεί­δη­σή μας. Πε­ρι­μέ­νουν καὶ θὰ πε­ρι­μέ­νουν τὴν ὁ­λο­κλή­ρω­σή τους, ὀ­ψέ­πο­τε φι­λο­τι­μη­θοῦ­με νὰ γί­νου­με ἄ­ξι­οι τῶν μα­κραί­ω­νων —ἀ­πο­τέ­ρων καὶ νε­ω­τέ­ρων— ἀ­γώ­νων τοῦ Ἔ­θνους μας καὶ ἀ­πο­φα­σί­σου­με νὰ τὴν πραγ­μα­το­ποι­ή­σου­με.

Μό­νον τό­τε θὰ δι­και­ω­θεῖ ὁ ὅ­ποι­ος Ἐ­θνι­κο­α­πε­λευ­θε­ρω­τι­κὸς Ἀ­γῶ­νας μας· μό­νον τό­τε θὰ ἀ­πο­κτή­σου­με πραγ­μα­τι­κὰ ἐ­λεύ­θε­ρη Πα­τρί­δα!­!!

7. Ὅ­ταν λέ­με σή­με­ρα νὰ πά­ρου­με τὴν Πα­τρί­δα μας πί­σω, τί ἐν­νο­οῦ­με; Νὰ ἐ­πι­στρέ­ψου­με σὲ μί­αν προ­γε­νέ­στε­ρη μορ­φὴ κα­το­χῆς, ὑ­πο­τα­γῆς, ὑ­πο­τε­λεί­ας, ἐ­ξαρ­τή­σε­ως, ἀρ­κεῖ μό­νον νὰ ἐ­ξα­σφα­λί­σου­με θέ­σεις ἐρ­γα­σί­ας, μι­σθούς, συλ­λο­γι­κὲς συμ­βά­σεις, συν­τά­ξεις καὶ λι­γό­τε­ρους φό­ρους, σπί­τι­α καὶ αὐ­το­κί­νη­τα, δι­α­κο­πὲς καὶ κα­τα­να­λω­τι­κὴ ὑ­στε­ρί­α;

Αὐ­τὴν τὴν Πα­τρί­δα θέ­λου­με;

Αὐ­τὴν τὴν Πα­τρί­δα ὀ­νει­ρευ­ό­μα­στε;

Δη­λα­δὴ μᾶς ἀρ­κεῖ νὰ βο­λευ­τοῦ­με ὡς δου­λο­πά­ροι­κοι καὶ νὰ κα­τα­στοῦ­με γραι­κύ­λοι;

Τὸ ὅ­ρα­μά μας εἶ­ναι νὰ γε­νᾶ­με παι­δι­ὰ κι ἐγ­γό­νι­α ὑ­πο­τε­λεῖς καὶ δου­λο­πα­ροί­κους, ποὺ ὅ­μως —στὴν κα­λύ­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση— θὰ ἔ­χουν μι­σθὸ καὶ σύν­τα­ξη;

Μᾶς ἀρ­κεῖ αὐ­τό;

Ἀ­γα­πη­τοὶ ἀ­δελ­φοὶ καὶ φί­λοι καὶ συ­να­γω­νι­στές,

Ἀ­κρι­βῶς ἐ­δῶ τί­θε­ται τὸ θε­με­λι­ῶ­δες ἐ­ρώ­τη­μα:

—Τί Θέ­λου­με; Τί ἀ­κρι­βῶς Θέ­λου­με;

Κι ἀ­κο­λου­θοῦν πε­ρισ­σό­τε­ρα ἐ­ρω­τή­μα­τα:

—Τί Πα­τρί­δα θέ­λου­με;

—Τί Ἐ­λευ­θε­ρί­α θέ­λου­με;

—Τί Κοι­νω­νί­α θέ­λου­με;

—Τί Δη­μο­κρα­τί­α θέ­λου­με;

Ἀλ­λὰ γι­ὰ νὰ θέ­λου­με κά­τι, πρέ­πει νὰ τὸ φαν­τα­στοῦ­με, πρέ­πει νὰ τὸ ὀ­νει­ρευ­τοῦ­με.

Κι ἐ­δῶ εἶ­ναι τὸ κορυφαῖο πρό­βλη­μα:

Δὲν Ὀ­νει­ρευ­ό­μα­στε!!!

Ἀλ­λὰ οἱ ἄν­θρω­ποι ἄλ­λα­ξαν τὸν ροῦ τῆς ἱ­στο­ρί­ας καὶ τὴν μοί­ρα τους, μό­νον ὅ­ταν ὀ­νει­ρεύ­τη­καν καὶ ἀ­πο­φά­σι­σαν νὰ κά­νουν τὰ ὄ­νει­ρά τους πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.

Ἄλ­λο­τε τὰ κα­τά­φε­ραν καὶ ἄλ­λο­τε ἀ­πέ­τυ­χαν.

Συ­χνὰ γι’ ἀλ­λοῦ ξε­κί­νη­σαν κι ἀλ­λοῦ βρέ­θη­καν.

Ἀλ­λὰ ξε­κόλ­λη­σαν ἀ­πὸ τὴν μι­ζέ­ρι­α καὶ τὴν κα­κο­μοι­ρι­ά τους. Καὶ του­λά­χι­στον κα­τὰ τὴν δι­άρ­κει­α τῶν ἀ­γώ­νων τους ἔ­νοι­ω­σαν —καὶ ἦ­σαν— ἄν­θρω­ποι, εἰ­κό­νες τοῦ Θε­οῦ· μὲ τὴν θε­όσ­δο­τη ἐ­λευ­θε­ρί­α τοῦ προ­σώ­που τους καὶ τὸ αὐ­τε­ξού­σι­ο τῆς συ­νει­δή­σε­ώς τους, ἱ­κα­νοὶ νὰ κα­τα­στοῦν κα­τὰ χά­ριν θε­οί!­.­..

Δι­α­κιν­δύ­νευ­σαν τὴν μι­ζέ­ρι­α τους καὶ τὴν κα­κο­μοι­ρι­ά τους.

Κι ἂν δὲν πέ­τυ­χαν πάν­το­τε τὴν ἀ­πό­λυ­τη ἢ καὶ τὴν ἐν μέ­ρει πραγ­μα­το­ποί­η­ση τῶν ὀ­νεί­ρων τους, ὡ­στό­σο ἔ­σπρω­ξαν τὴν ἱ­στο­ρί­α. Καὶ οἱ ἑ­πό­με­νες γε­νε­ὲς βρῆ­καν στοὺς ἀ­γῶ­νες τῶν προ­γε­νε­στέ­ρων τὸν χῶ­ρο καὶ τὸν τρό­πο, τὸ ἐ­φαλ­τή­ρι­ο νὰ πραγ­μα­το­ποι­ή­σουν τὰ δι­κά τους ὄ­νει­ρα, τὶς ἐλ­πί­δες τους καὶ τὶς ἀ­παν­το­χές τους· ποὺ συ­νή­θως εἶ­ναι τὰ δι­αι­ώ­νι­α ὄ­νει­ρα, οἱ ἐλ­πί­δες καὶ οἱ ἀ­παν­το­χὲς τοῦ Ἔ­θνους!­.­..

Κα­θ’ ὅ­λη τὴν δι­άρ­κει­α τῆς Τουρ­κο­κρα­τί­ας τὸ ὑ­πό­δου­λο Ἔ­θνος μας κά­θε τό­σο, ἐ­δῶ κι ἐ­κεῖ ἐ­στα­σί­α­ζε κι ἐ­πα­να­στα­τοῦ­σε. Ἀ­πο­τύ­χαι­νε, κι ἀ­κο­λου­θοῦ­σαν σφα­γές· τρο­με­ρὲς σφα­γὲς σὲ ἀ­γρι­ό­τη­τα κι ἔ­κτα­ση· γε­νο­κτο­νί­ες. Γο­νά­τι­ζε τὸ ὑ­πό­δου­λο Ἔ­θνος τῶν Ἑλ­λή­νων Ὀρ­θο­δό­ξων Χρι­στι­α­νῶν. Κι ὅ­ταν ἀ­νέ­καμ­πτε, πά­λι ξε­θάρ­ρευ­ε, πά­λι ἐ­στα­σί­α­ζε κι ἐ­πα­να­στα­τοῦ­σε.

Πο­τὲ δὲ τὸ ἔ­βα­λε κά­τω!­!!

«Γι­ὰ τοῦ Χρι­στοῦ τὴν Πί­στη τὴν Ἁ­γί­α καὶ τῆς Πα­τρί­δος τὴν Ἐ­λευ­θε­ρί­α»­!­!! εἶ­πε ὁ Θ. Κο­λο­κο­τρώ­νης, ὅ­τι ἔ­κα­ναν τὸν Ἀ­γῶ­να.

Τὸν ἐμ­ψύ­χω­νε τὸν Ρω­μη­ό, αὐ­τὸ τὸ σύν­θη­μα ποὺ ἔβ­γαι­νε μέ­σα ἀ­πὸ τὴν καρ­δι­ά του, μέ­σα ἀ­πὸ τὰ ἔγ­κα­τα τοῦ εἶ­ναι του, αὐ­τὸ ποὺ ἐ­μεῖς σή­με­ρα τὸ πε­ρι­γε­λοῦ­με καὶ τὸ ἀ­να­θε­μα­τί­ζου­με:

«Πα­τρίς, Θρη­σκεί­α, Οἰ­κο­γέ­νει­α»­!­!!

Ἀλ­λὰ ἔτ­σι· μὲ ἀρ­χὲς καὶ ἀ­ξί­ες καὶ ἰ­δα­νι­κὰ μὲ βα­θει­ὲς καὶ γε­ρὲς ρί­ζες μέ­σα στὴν ἱ­στο­ρί­α καὶ στὴν πα­ρά­δο­ση κι­νεῖ­ται ἡ ἱ­στο­ρί­α. Σὲ ἀρ­χὲς καὶ ἀ­ξί­ες καὶ ἰ­δα­νι­κὰ στε­γά­ζον­ται καὶ ἑ­νώ­νον­ται καὶ προ­κό­βουν τὰ Ἔ­θνη.­..

Τὰ ὄ­νει­ρα, οἱ ἐλ­πί­δες, οἱ ἀ­παν­το­χὲς τῶν ἀν­θρώ­πων εἶ­ναι τὸ καύ­σι­μο ποὺ κι­νεῖ τὴν ἀ­τμο­μη­χα­νὴ τῆς ἱ­στο­ρί­ας· ὅ­ταν οἱ ἄν­θρω­ποι ἀ­πο­φα­σί­ζουν νὰ πραγ­μα­το­ποι­ή­σουν τὰ ὄ­νει­ρά τους.­..

Χρει­ά­ζον­ται ὅ­μως τὰ ὄ­νει­ρα· αὐ­τοὶ οἱ θη­σαυ­ροὶ ποὺ ἐ­ξο­ρύσ­σον­ται ἀ­πὸ τὴν ἱ­στο­ρί­α καὶ τὴν πα­ρά­δο­ση, ἀ­πὸ τὸν πο­λι­τι­σμὸ καὶ —κυ­ρί­ως— ἀ­πὸ τὴν Πί­στη τοῦ Ἔ­θνους!­.­..

Ἀλ­λὰ ἐ­μεῖς δὲν ὀ­νει­ρευ­ό­μα­στε.

Καὶ γι’ αὐ­τὸ οἱ στό­χοι μας εἶ­ναι μι­κροὶ καὶ ἡ περ­πα­τη­σι­ά μας κον­τὴ καὶ ἄ­τολ­μη: θέ­σεις ἐρ­γα­σί­ας, μι­σθός, σύν­τα­ξη.­..

Ἀλ­λὰ ἐ­ὰν εἶ­σαι δου­λο­πά­ροι­κος καὶ ὑ­πο­τε­λής, ὅ­ταν δὲν ἔ­χεις ἐ­λεύ­θε­ρη Πα­τρί­δα, νὰ τὴν δι­α­φεν­τεύ­εις, πῶς θὰ ἐ­ξα­σφα­λί­σεις μι­σθὸ καὶ σύν­τα­ξη καὶ ὅ­λα τὰ ἄλ­λα;

Ὁ Μα­κρυ­γι­άν­νης ἔ­λε­γε:

«Ἡ Πα­τρί­δα μου νά ’­ναι λεύ­τε­ρη κι ἂς εἶ­μαι ’­γὼ στρα­βὸς κι ἀ­πὸ τὰ δυ­ό μου μά­τι­α! Σὰν εἶ­ναι λεύ­τε­ρη ἡ Πα­τρί­δα μου θὰ μὲ φρον­τί­σει. Ἀλ­λὰ ἐ­ὰν ἡ Πα­τρί­δα μου δὲν εἶ­ναι λεύ­τε­ρη, τί νὰ τὸ κά­νω ποὺ θὰ βλέ­πω;­».

Τί νό­η­μα ἔ­χει νὰ τυ­πώ­νεις ἐ­θνι­κὸ νό­μι­σμα ἀλ­λὰ τὴν οἰ­κο­νο­μί­α καὶ τὴν ἐ­ξω­τε­ρι­κὴ πο­λι­τι­κὴ τῆς Πα­τρί­δος σου νὰ τὴν ἐ­λέγ­χουν —ἔ­στω κι ἐμ­μέ­σως ἀλ­λὰ κα­θο­ρι­στι­κά— οἱ το­κο­γλύ­φοι καὶ οἱ ἰμ­πε­ρι­α­λι­στὲς καὶ οἱ παγ­κο­σμι­ο­κρά­τες;

Κι ἀ­κό­μη χει­ρό­τε­ρα:

Ὅ­πως ὁ ἰμ­πε­ρι­α­λι­σμὸς ἦ­ταν τὸ ἀ­νώ­τε­ρο στά­δι­ο τοῦ κα­πι­τα­λι­σμοῦ, συ­νυ­πάρ­χον­τας μὲ αὐ­τόν, ἔτ­σι σή­με­ρα ἡ παγ­κο­σμι­ο­ποί­η­ση εἶ­ναι τὸ ἀ­νώ­τε­ρο στά­δι­ο τοῦ ἰμ­πε­ρι­α­λι­σμοῦ, συ­νυ­πάρ­χον­τας καὶ μὲ τὸν κα­πι­τα­λι­σμὸ καὶ μὲ τὸν ἰμ­πε­ρι­α­λι­σμό. Ἀλ­λὰ ἐ­νῶ ὁ κα­πι­τα­λι­σμὸς λη­στεύ­ει τὸν ἱ­δρώ­τα μας καὶ ὁ ἰμ­πε­ρι­α­λι­σμὸς τὶς πλου­το­πα­ρα­γω­γι­κὲς πη­γές μας, ἡ παγ­κο­σμι­ο­ποί­η­ση λη­στεύ­ει πλέ­ον καὶ τὶς καρ­δι­ές μας, τὴν ἴ­δι­α τὴν ὕ­παρ­ξή μας.­..

Γι’ αὐ­τὸ κα­τευ­θυ­νό­μα­στε μὲ ἰ­λιγ­γι­ώ­δη τα­χύ­τη­τα σ’ ἕ­ναν με­σαί­ω­να, στὸν ἀπόλυτο ὁλοκληρωτισμό, ποὺ πο­τὲ ἄλ­λο­τε δὲν ἔ­ζη­σε ἡ ἀν­θρω­πό­τη­τα!­!!

Ἄλ­λο δεῖγ­μα τῆς ἰ­δε­ο­λη­ψί­ας μας καὶ τοῦ ἐγ­κλω­βι­σμοῦ μας στὸ «τρυ­πά­κι» τῆς Παγ­κο­σμι­ο­κρα­τί­ας, εἶ­ναι οἱ στό­χοι ποὺ βά­ζου­με καὶ οἱ ἀ­τε­λέ­σφο­ροι καὶ ἀ­λυ­σι­τε­λεῖς ἀ­γῶ­νες ποὺ δι­ε­ξά­γου­με.

Φω­νά­ζου­με γι­ὰ θέ­σεις ἐρ­γα­σί­ας, γι­ὰ μι­σθοὺς καὶ συν­τά­ξεις καὶ φό­ρους καὶ ἄλ­λα δί­και­α καὶ αὐ­το­νό­η­τα αἰ­τή­μα­τα. Κά­νου­με ἀ­περ­γί­ες καὶ κι­νη­το­ποι­ή­σεις καὶ συγ­κεν­τρώ­σεις δι­α­μαρ­τυ­ρί­ας. Κά­θε κοι­νω­νι­κὴ ὁ­μά­δα δι­εκ­δι­κεῖ γι­ὰ λο­γα­ρι­α­σμό της τὰ ἑ­αυ­τῆς, κα­λών­τας σὲ ὑ­πο­στή­ρι­ξη τὶς ἄλ­λες, ἀλ­λὰ σπα­νί­ως ἡ ἴ­δι­α συμ­με­τέ­χει στοὺς ἀ­γῶ­νες τῶν ἄλ­λων!­!! Γι­α­τὶ ἡ κοι­νω­νί­α εἶ­ναι κα­τα­κερ­μα­τι­σμέ­νη σὲ συν­τε­χνί­ες· καὶ οἱ συντεχνίες εἶναι κατακερματισμένες ἀπὸ τὸν ἀτομισμὸ καὶ τὶς ἰδιοτέλειες.­..

Η κυβερνητική ΠΑΝΟΥΚΛΑ είναι μεταδόσιμη νόσος. Από τους ανάξιους ηγέτες που ψηφίζουμε στον χωρίς έμπνευση, ιδανικά, πίστη και όραμα, λαό. Χωρίς κάθαρση και τιμωρία επί της δικαστικής πυράς, των προδοτών ηγετών μας πανουκλιάζουμε και μεις και κολλάμε ο ένας τον άλλον θανατηφόρα ΠΑΝΟΥΚΛΑ. 

Με­τερ­χό­με­θα ἀ­γῶ­νες χω­ρὶς καμ­μί­αν προ­ο­πτι­κὴ ἀ­πο­τε­λέ­σμα­τος, κι­νού­με­νοι σὲ μί­α συν­θή­κη αὐ­το­μα­τι­σμοῦ. Γι­α­τὶ δι­εκ­δι­κοῦ­με ἀ­πὸ μί­α Κυ­βέρ­νη­ση κι ἕ­να Κοι­νο­βού­λι­ο δω­σι­λό­γων, ποὺ δὲν παίρνει ἀποφάσεις, ποὺ δὲν κυ­βερ­νᾶ· ἁπλῶς ἐ­κτε­λεῖ τὶς δι­α­τα­γὲς τῶν κα­τα­κτη­τῶν.

Δι­ε­ξά­γου­με ἀ­γῶ­νες μὲ ὅ­ρους καὶ προ­ϋ­πο­θέ­σεις ποὺ συ­νά­δουν σὲ μί­α Δη­μο­κρα­τί­α μὲ συν­ταγ­μα­τι­κὴ τά­ξη καὶ εὐ­νο­μί­α. Ἀλ­λὰ οὔ­τε Δη­μο­κρα­τί­α οὔ­τε Σύν­ταγ­μα ὑ­φί­σταν­ται.

Δι­εκ­δι­κοῦ­με ἐ­πί­λυ­ση προ­βλη­μά­των καὶ ἱ­κα­νο­ποί­η­ση αἰ­τη­μά­των· ἀν­τὶ νὰ ζη­τᾶ­με καὶ νὰ ἐ­πι­δι­ώ­κου­με ἕ­να πρᾶγ­μα μό­νον: τὴν πτώ­ση τῆς δω­σι­λο­γι­κῆς Κυ­βερ­νή­σε­ως καὶ τοῦ μνη­μο­νι­α­κοῦ κα­θε­στῶ­τος.

Μα­ζευ­ό­μα­στε σὲ πλα­τεῖ­ες, ἰ­δι­αι­τέ­ρως στὴν πλα­τεί­α Συν­τάγ­μα­τος, ὅ­που εὔ­κο­λα μᾶς πα­γι­δεύ­ουν καὶ μᾶς ἐ­ξου­δε­τε­ρώ­νουν οἱ κα­τα­σταλ­τι­κὲς δυ­νά­μεις τῆς κα­το­χῆς· ἀν­τὶ νὰ κα­τα­λαμ­βά­νου­με πε­ρι­φε­ρει­α­κὲς ἑ­στί­ες ἐ­ξου­σί­ας στὴν πρω­τεύ­ου­σα καὶ στὴν ἐ­παρ­χί­α καὶ νὰ ἀ­σκοῦ­με λα­ϊ­κὴ ἐ­ξου­σί­α, ἀ­πο­δυ­να­μώ­νον­τας τὴν κυ­βερ­νη­τι­κὴ/κα­το­χι­κὴ ἐ­ξου­σί­α.

Λ.χ. οἱ δη­μο­τι­κοὶ ὑ­πάλ­λη­λοι κά­νουν κα­τά­λη­ψη τῶν Δη­μαρ­χεί­ων, ἀλ­λὰ δὲν συμ­με­τέ­χουν σὲ αὐ­τὴν οἱ το­πι­κὲς κοι­νω­νί­ες, δη­μι­ουρ­γὠν­τας λα­ϊ­κὴ ἐ­ξου­σί­α καὶ ἀ­σκών­τας τὴν δι­α­χεί­ρι­ση καὶ δι­α­κυ­βέρ­νη­ση τοῦ Δή­μου.

Τρέ­χου­με νὰ μα­ται­ώ­σου­με προ­σω­ρι­νὰ τοὺς πλει­στη­ρι­α­σμοὺς καὶ δὲν βά­ζου­με φω­τι­ὰ στὰ πλει­στη­ρι­α­ζό­με­να ἀ­κί­νη­τα, ὥ­στε νὰ τὰ κα­τα­στή­σου­με ἄ­χρη­στα καὶ ζη­μει­ο­γό­να γι­ὰ τοὺς το­κο­γλύ­φους κι ἔτ­σι ν’ ἀ­πο­τρέ­ψου­με ὁ­ρι­στι­κὰ τὶς κα­τα­σχέ­σεις καὶ τοὺς πλει­στη­ρι­α­σμούς.

Βάλτε φωτιά στο σπίτι σας πριν σας το κατασχέσουν με πληστειριασμό οι μαφιόζοι και οι οικονομικοί δολοφόνοι της Νέας Τάξης με τις ευχές των κυβερνόντων ανθελλήνων εξουσιαστών μας.

Βε­βαί­ως αὐ­τὸ ἔ­χει με­γά­λο προ­σω­πι­κὸ καὶ συλ­λο­γι­κὸ κό­στος. Ἀλ­λὰ ἀ­γῶ­νες χω­ρὶς θυ­σί­ες δὲν γί­νον­ται!­

Ἐ­πι­λέ­γου­με τὴν δι­κή μας μί­ζε­ρη ἐ­πι­βί­ω­ση στὴν κα­κο­μοι­ρι­ά μας· ὄ­χι τὴν ζω­ὴ καὶ τὸ μέλ­λον τῶν παι­δι­ῶν μας καὶ τῶν ἐγ­γο­νι­ῶν μας!­.­..

Δὲν θέ­λου­με ν’ ἀ­παγ­κι­στρω­θοῦ­με ἀ­πὸ τὸν μι­κρο­α­στι­σμό μας. Δὲν εὐδοκοῦμε ν’ ἀ­πο­μα­κρυν­θοῦ­με ἀ­πὸ τὸν μι­κρό­κο­σμο τῆς θνή­σκου­σας ἰ­δι­ο­κτη­σί­ας μας, τῆς κα­τε­στραμ­μέ­νης ἐ­πι­χει­ρή­σε­ώς μας, τῆς ἀ­πω­λε­σθεί­σης θέ­σε­ώς μας καὶ τοῦ κα­ταρ­ρα­κω­θέν­τος κύ­ρους μας. Δὲν μποροῦμε νὰ ἀποστοῦμε τῆς φαν­τα­σι­ώ­σε­ώς μας ὅ­τι εἶναι δυνατὸν νὰ εἴ­μα­στε ὅ­πως πρίν.

Δὲν θέ­λου­με νὰ κα­τα­λά­βου­με πὼς ὅ,τι εἴ­χα­με ἔ­χει χα­θεῖ· κι ὅ,τι εἴ­μα­σταν ἔ­χει πα­ρέλ­θει ἀ­νε­πι­στρε­πτί.

Ὡ­στό­σο τώ­ρα πρέ­πει νὰ ἀ­να­βα­πτι­σθοῦ­με καὶ ν’ ἀ­να­γεν­νη­θοῦ­με στὴν ἱ­στο­ρί­α καὶ στὸν πο­λι­τι­σμό, στὶς πα­ρα­δό­σεις καὶ στὴν Πί­στη τοῦ Ἔ­θνους μας —ὅ­πως πολ­λὲς φο­ρὲς ὁ ἑλ­λη­νι­κὸς λα­ὸς ἔ­πρα­ξε στὴν ἱ­στο­ρί­α του— γι­ὰ νὰ πάρουμε δύναμη καὶ νὰ στα­θοῦ­με πά­λι στὰ πό­δι­α μας, γι­ὰ νὰ οἰ­κο­δο­μή­σου­με τὴν Πα­τρί­δα ποὺ ὀ­νει­ρευ­ό­μα­στε, γι­ὰ νὰ δη­μι­ουρ­γή­σου­με τὴν Κοι­νω­νί­α ποὺ μᾶς ἀ­ξί­ζει.

Καὶ νὰ φτι­ά­ξου­με ἄλ­λα σπί­τι­α μὲ πε­ρισ­σό­τε­ρη σε­μνό­τη­τα· καὶ μὲ πε­ρί­σκε­ψη νὰ φτι­ά­ξου­με και­νούρ­γι­ες ἐ­πι­χει­ρή­σεις ὑ­γι­εῖς· καὶ κά­θε τι ἄλ­λο νὰ φτι­ά­ξου­με κα­λύ­τε­ρο καὶ ἰ­σχυ­ρό­τε­ρο καὶ στα­θε­ρό­τε­ρο μὲ εὐσέβεια καὶ δικαιοσύνη.

Σή­με­ρα, πε­ρισ­σό­τε­ρο ἀ­πὸ κά­θε ἄλ­λη φο­ρά, χρει­α­ζό­μα­στε τὴν αὐ­το­συ­νει­δη­σί­α τῆς Ἑλ­λη­νι­κό­τη­τός μας καὶ τὴν ἰ­δι­ο­προ­σω­πί­α τῆς Ρω­μῃ­ο­σύ­νης μας· τὴν ἱ­στο­ρί­α μας, τὸν πο­λι­τι­σμό μας, τὶς πα­ρα­δό­σεις μας καὶ προ­πάν­των τὴν Πί­στη μας.

Προϋπόθεση ὅμως εἶναι νὰ πάψουμε ἐπιτέλους νὰ φιλοτεχνοῦμε τὴν ἁγιογραφία καὶ τὴν ἀθωότητα τοῦ «λαοῦ-θύματος». Ὁ λαὸς —καθένας μας προσωπικά— ἔχει τεράστιες εὐθύνες γιὰ τὴν σημερινὴ κατάστασή του καὶ τὴν κατάκτηση τῆς Ἑλληνίδος Πατρίδος του. Μετῆλθε τὴν Ὕβριν καὶ βιώνει τὴν Νέμεσιν!!!

Γι­α­τὶ —ἐ­πι­τέ­λους ἂς ποῦ­με τὴν ἀ­λή­θει­α, τουλάχιστον γιὰ το μεῖζον— εἴ­τε μὲ τὴν αὐ­τουρ­γί­α μας εἴ­τε μὲ τὴν ἀ­νο­χή μας εἴ­τε μὲ τὴν ἀ­δι­α­φο­ρί­α μας, ἔ­χου­με κα­ταν­τή­σει ἕ­νας λα­ὸς δο­λο­φό­νων καὶ ἀ­πα­τε­ώ­νων.

Καὶ μά­λι­στα δο­λο­φό­νων τῶν παι­δι­ῶν μας. Μέ­σα σὲ 20-25 χρό­νι­α ἔ­χου­με δο­λο­φο­νή­σει 10.000.000 ἑλ­λη­νό­που­λα μέ­σω τῶν ἐ­κτρώ­σε­ων· μι­ὰν ὁ­λό­κλη­ρη Ἑλ­λά­δα!­!! Καὶ μά­λι­στα κομ­πορ­ρη­μο­νοῦ­με κορ­δα­κι­ζό­με­νοι ὅ­τι αὐ­τὸ εἶ­ναι δι­καί­ω­μά μας καὶ κα­μα­ρώ­νου­με τὴν «πρό­ο­δό» μας, ὅ­πως κα­μα­ρώ­νου­με καὶ γι­ὰ τό­σες ἄλ­λες τά­χα προ­ο­δευ­τι­κὲς ἀ­θλι­ό­τη­τες. Ἀλ­λὰ τὸ 2080 θά ’­χου­με ξεμεί­νει 7.500.000 ἐ­σχα­τό­γε­ροι καὶ θὰ μᾶς ξε­σκα­τί­ζουν οἱ νέ­οι ἄ­ποι­κοι τῆς Ἑλ­λη­νί­δος Πα­τρί­δος μας ποὺ θὰ δι­α­φεν­τεύ­ουν τὸν τό­πο μας!­!!

Ἀ­να­λο­γι­στεῖ­τε μέ­σα σὲ αὐ­τὰ τὰ ἑ­κα­τομ­μύ­ρι­α ἀ­θώ­ων ψυ­χῶν ποὺ δο­λο­φο­νή­σα­με ἀ­πὸ πό­σους Ἁ­γί­ους καὶ Ἁ­γί­ες στε­ρή­σα­με τὸν κό­σμο, ἀ­πὸ πό­σους ἐ­πι­στή­μο­νες, καλ­λι­τέ­χνες, δα­σκά­λους, έ­φευ­ρέ­τες καὶ τό­σους ἄλ­λους· καὶ κυ­ρί­ως πό­σους Ἕλ­λη­νες.­..

Ἀλ­λὰ καὶ ἀ­πα­τε­ῶ­νες εἴ­μα­στε: ποι­ός δὲν ἔ­φα­γε τὴ θέ­ση τοῦ ἄλ­λου μὲ τὰ ρου­σφέ­τι­α, μὲ τὸ γλύ­ψι­μο, μὲ τὸ λά­δω­μα καὶ τό­σες ἄλ­λες ἀ­πρέ­πει­ες· ποι­ός δὲν ἅρ­πα­ξε τὸ ψω­μὶ μέ­σα ἀ­πὸ τὸ στό­μα τοῦ ἄλ­λου; Ἐ­λά­χι­στοι· ἁ­πλῶς γι­ὰ νὰ ἐ­πι­βε­βαι­ω­θεῖ ὁ κα­νό­νας.

Μὲ ποι­ό ἠ­θι­κὸ ἀ­νά­στη­μα λοι­πόν κα­ταγ­γέλ­λου­με τοὺς κα­τα­κτη­τὲς καὶ τοὺς δω­σι­λό­γους, τοὺς το­κο­γλύ­φους καὶ τοὺς μι­ζα­δό­ρους, τοὺς ἐγ­κλη­μα­τί­ες κά­θε λο­γῆς, ὅ­ταν εἴ­μα­στε χει­ρό­τε­ροι ἀ­πὸ αὐ­τούς;

Κι αὐτὸ τὸ γνωρίζουμε πολὺ καλά! Παρ’ ὅλη τὴν ἀλαζονία μας καὶ τὴν οἴησή μας, βαθειὰ μέσα στὴν καρδιά μας γνωρίζουμε τὰ ἀβυσσαλέα κρίματά μας. «Τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινὠσκω καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστὶ διὰ παντός», λέγει ὁ Ψαλμὸς (50)!… Κι αὐτὸς εἶναι ὁ βαθύτερος καὶ οὐσιαστικότερος λόγος τῆς ἀπογοητεύσεως καὶ τῆς ἀδρανείας τοῦ λαοῦ…

Ἂς ποῦ­με λοιπὸν τὴν ἀ­λή­θει­α: Ἔ­χου­με πι­ά­σει πά­το! Πρέ­πει ν’ ἀ­να­κάμ­ψου­με πρὶν ἀ­π’ ὅ­λα ἠ­θι­κά. Καὶ γι­ὰ ν’ ἀ­να­κάμ­ψου­με πρέ­πει νὰ με­τα­νο­ή­σου­με. Ἀλ­λὰ γι­ὰ νὰ με­τα­νο­ή­σου­με πρέ­πει νὰ ἔρ­θου­με σὲ συ­ναί­σθη­σι γι­ὰ τὸ τί ἔ­χου­με κά­νει καὶ γι­ὰ τὸ ποῦ ἔ­χου­με κα­ταν­τή­σει. Ἔτσι μόνον θὰ ἔχουμε τὴν εὐλογία καὶ τὴν χάριν καὶ τὸ ἔλεος τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ. «Δὴ δεῖ μετανοίας, ὦ ἀδελφοί, καὶ ἄνευ τούτης οὐδὲν τῶν δεόντων γενέσθαι»!!!

Ὁ ἀ­γῶ­νας γι­ὰ τὴν ἐ­λευ­θε­ρί­α τῆς Πα­τρί­δος εἶ­ναι καὶ μι­ὰ εὐ­και­ρί­α γι­ὰ νὰ γί­νου­με κα­λύ­τε­ροι. Ὀρθώτερα: μόνον ἐὰν γίνουμε καλύτεροι θὰ ἀξιωθοῦμε έλεύθερη τὴν Πατρίδα μας!!! Καὶ ὅ­σο γι­νό­μα­στε κα­λύ­τε­ροι, τόσο κα­λύ­τε­ρη Πα­τρί­δα καὶ δικαιότερη Κοι­νω­νί­α θὰ ἔ­χου­με!­.­..

Καὶ πρέ­πει νὰ γί­νου­με κα­λύ­τε­ροι γι­ὰ νά ’­χου­με τὸν Θε­ό μα­ζί μας. Γι­α­τὶ χω­ρὶς τὴν ἀ­γά­πη καὶ τὸ ἔ­λε­ος καὶ τὴν οἰ­κο­νο­μί­α τοῦ Θε­οῦ κα­νέ­νας ἀ­γῶ­νας δὲν μπο­ρεῖ νὰ εὐ­ο­δω­θεῖ.

Γι’ αὐ­τὸ ἀ­γα­πη­τοὶ ἀ­δελ­φοὶ καὶ φί­λοι καὶ συ­να­γω­νι­στές, εἰς ἀναζήτησιν τοῦ περιεχομένου καὶ τῆς φυσιογνωμίας καὶ τοῦ χαρακτήρα τοῦ ἐθνικοαπελευθερωτικοῦ ἀγῶνα μας, προ­τεί­νω:

1. Νὰ ἀ­να­δει­χθεῖ ἀ­πὸ τὸ 5ο Συ­νέ­δρι­ο τοῦ Ε­ΠΑΜ μί­α 7μελῆς Γραμ­μα­τεί­α Προ­γράμ­μα­τος, ὑ­πό­λο­γη στὸ Συ­νέ­δρι­ο, ποὺ θὰ ἀ­να­λά­βει νὰ δι­ορ­γα­νώ­σει καὶ νὰ δι­ε­ξά­γει μέ­χρι τέ­λη Μαρ­τί­ου 2017 τὸν συ­στη­μα­τι­κὸ καὶ στο­χευ­μέ­νο δι­ά­λο­γο «γι­ὰ τὴν Πα­τρί­δα ποὺ ὀ­νει­ρευ­ό­μα­στε καὶ τὴν Κοι­νω­νί­α ποὺ θέ­λου­με».
2. Σὲ αὐ­τὸ τὸ δι­ά­στη­μα τὸ Ε­ΠΑΜ νὰ δρα­στη­ρι­ο­ποι­η­θεῖ σὲ μί­α καμ­πά­νι­α μέ­σα στὸν λα­ὸ μὲ σύν­θη­μα: «Ἐ­λᾶ­τε νὰ ὀ­νει­ρευ­θοῦ­με τὴν Πα­τρί­δα καὶ τὴν Κοι­νω­νί­α ποὺ θέ­λου­με. Ἐ­λᾶ­τε νὰ οἰ­κο­δο­μή­σου­με τὴν Πα­τρί­δα καὶ τὴν Κοι­νω­νί­α ποὺ ὀ­νει­ρευ­ό­μα­στε».
3. Μέ­σα στὸν Ἀ­πρί­λι­ο τοῦ 2017 νὰ συ­νέλ­θη ἔ­κτα­κτο Συ­νέ­δρι­ο ἢ Συνδιάσκεψη μὲ ἀν­τι­κεί­με­νο:

(α) Νὰ ἀ­πο­φα­σί­σει γι­ὰ τὸν ἰ­δε­ο­λο­γι­κὸ καὶ πο­λι­τι­κὸ προ­σα­να­το­λι­σμὸ τοῦ κόμ­μα­τος, βά­σει τῶν εἰ­ση­γή­σε­ων ποὺ θὰ ἔ­χουν δι­α­μορ­φω­θεῖ κα­τὰ τὸν δι­ά­λο­γο·

(β) Νὰ ἀλ­λά­ξει τὴν ὀ­νο­μα­σί­α καὶ τὰ σύμ­βο­λα τοῦ κόμ­μα­τος, ἐ­ὰν ἡ ἀ­πό­φα­ση ὑ­περ­βαί­νει τὴν ση­με­ρι­νὴ ὀ­νο­μα­σί­α καὶ τὰ τρέ­χον­τα σύμ­βο­λα·

(γ) Νὰ ἀ­πο­φα­σί­σει τὴν ὀρ­γα­νω­τι­κὴ δο­μὴ τοῦ κόμ­μα­τος, βά­σει τοῦ ἰ­δε­ο­λο­γι­κοῦ καὶ πο­λι­τι­κοῦ προ­σα­να­το­λι­σμοῦ του.

(δ) Νὰ ἀ­να­θέ­σει στὴν Ἐ­πι­τρο­πὴ Προ­γράμ­μα­τος τὴν μέ­ρι­μνα γι­ὰ τὴν κα­τάρ­τι­ση ἑ­νὸς 30ετοῦς ἕ­ως 50ετοῦς προ­γράμ­μα­τος, δομημένου μὲ 5ετῆ πλάνα, οἰ­κο­δο­μή­σε­ως τῆς Πα­τρί­δος ποὺ ὀ­νει­ρευ­ό­μα­στε καὶ τῆς Κοι­νω­νί­ας ποὺ θέ­λου­με, βά­σει τοῦ ἰ­δε­ο­λο­γι­κοῦ καὶ πο­λι­τι­κοῦ προ­σα­να­το­λι­σμοῦ του, καὶ στὶς ἁ­δρὲς γραμ­μές του νὰ τὸ πα­ρου­σι­ά­σει σὲ ἔ­κτα­κτο Συ­νέ­δρι­ο ἤ Συνδιάσκεψη τὸν Ὀ­κτώ­βρι­ο τοῦ 2017.

Σὲ αὐ­τὸν τὸν δι­ά­λο­γο ἔ­χω συγ­κε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις νὰ κα­τα­θέ­σω γι­ὰ τὴν κοι­νω­νί­α, τὴν πο­λι­τι­κὴ καὶ τὴν οἰ­κο­νο­μί­α.

Ἀ­γα­πη­τοὶ ἀ­δελ­φοὶ καὶ φί­λοι καὶ συ­να­γω­νι­στές, ἐ­πι­τρέψ­τε μου τε­λει­ώ­νον­τας νὰ προ­σθέ­σω δυ­ὸ λό­γι­α ἀ­κό­μα, ὡς δη­μό­σι­α ἐ­κμυ­στή­ρευ­ση.

Κα­τὰ τὴν παι­δεί­α καὶ τὴν συ­νεί­δη­ση καὶ τὸ φρό­νη­μα καὶ τὴν Πί­στη κι ἐν μέ­ρει κα­τὰ τὴν κα­τα­γω­γὴ εἶ­μαι Ἕλ­λην Ὀρ­θό­δο­ξος Χρι­στι­α­νός.

Ὅ­μως εἶ­μαι καὶ ὑ­περ­πόν­τι­ος πο­λί­της τοῦ Ἡ­νω­μέ­νου Βα­σι­λεί­ου. Σὲ ὅ­λη μου τὴ ζω­ὴ ντρε­πό­μουν γι­ὰ τὴν βρε­τα­νι­κὴ ὑ­πη­κοό­τη­τά μου, ὡς γό­νος βρε­τα­νοῦ μὲν πα­τέ­ρα ἀλ­λὰ Ε­ΛΑ­Σί­τη καὶ μά­λι­στα ἀναπήρου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ἀπὸ βρετανικὰ πυρά!…

Ὡ­στό­σο, με­τὰ τὸ ἀ­πο­τέ­λε­σμα τοῦ Δη­μο­ψη­φί­σμα­τος στὸ Ἡ­νω­μέ­νο Βα­σί­λει­ο καὶ τὴν ἡ­ρω­ϊ­κὴ ἀ­πό­φα­ση τοῦ βρε­τα­νι­κοῦ λα­οῦ γι­ὰ ἔ­ξο­δο ἀ­πὸ τὴν νε­ο­να­ζι­στι­κὴ Εὐ­ρω­πα­ϊ­κὴ Ἕ­νω­ση τοῦ ἀ­κό­ρε­στου γερ­μα­νι­κοῦ ἰμ­πε­ρι­α­λι­σμοῦ —ποὺ τε­λεῖ στὴν ὑ­πη­ρε­σί­α τῆς σι­ω­νι­στι­κῆς Παγ­κο­σμι­ο­κρα­τί­ας— δὲν νοι­ώ­θω πλέ­ον ντρο­πή, ἀλ­λὰ εἶ­μαι ὑ­πε­ρἠ­φα­νος καὶ γι­ὰ τὴν βρε­τα­νι­κὴ ὑ­πη­κο­ό­τη­τά μου.

Εὐχαριστῶ γιὰ τὴν ἀνοχή σας καὶ τὴν ὑπομονή σας.

Λαυρεντιος Ντετζιορτζιο

ἑορτὴ Συνάξεως τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων

Δροσερὸ Τρικάλων,
30 Ἰουν. 2016

[1] Ἡ ἐκφώνηση τῆς ὁμιλίας διεκόπη στὴν σελίδα 8, λόγῳ ὑπερβάσεως χρόνου. Ἔτσι δὲν κατετέθη ἡ πρόταση γιὰ τὴν διοργάνωση στοχευμένου διαλόγου σχετικὰ μὲ τὴν ἰδεολογοπολιτικὴ φυσιογνωμία τοῦ ΕΠΑΜ μὲ ἐπίκεντρο καὶ ἄξονα τὸν ἐθνικοαπελευθερωτικὸ ἀγῶνα. Ἡ καταφανὴς ἀπροθυμία τοῦ ΕΠΑΜ νὰ προσανατολιστεῖ στὴν ἱστορία, τὸν πολιτισμό, τὶς παραδόσεις καὶ τὴν Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ Πίστη τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, ὥστε νὰ ὑποστασιοποιηθεῖ ἡ ἔκκλησή του γιὰ «ἐθνικοαπελευθερωτικὸ ἀγῶνα», ὁδήγησε τὸν ὁμιλητὴ στὸ συμπέρασμα ὅτι ὁ ἐκ τοῦ ΕΠΑΜ διακηρυσσόμενος «ἐθνικοαπελευθερωτικὸς ἀγῶνας» εἶναι προσχηματικὸς καὶ γι’ αὐτὸ ἀποχώρησε ἀπὸ τὸ ΕΠΑΜ, μὴ ἀναγνωρίζοντας εἰς αὐτὸ ἐθνικοαπελευθερωτικὸ χαρακτήρα. Διότι ἡ Ἑλληνίδα Πατρίδα μας καὶ τὸ Ἔθνος μας εἶναι ἐν ἐλευθερίᾳ στὸν βαθμὸ ποὺ ἀναγνωρίζει τὴν ἰδιοπροσωπία τῆς Ρωμῃοσύνης μας. Πατρίδα καὶ Ὀρθοδοξία ἀποτελοῦν ἀδιαίρετη ἑνότητα καὶ ποτὲ δὲν θὰ εἶναι ἐλεύθερη ἡ Πατρίδα μας ἐὰν δὲν εἶναι Ὀρθόδοξη!… Εἶναι ντροπὴ καὶ καταισχύνη γιὰ τοὺς Ἕλληνες Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, συνετὰ καὶ συνεπῆ μέλη τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ —καὶ ὄχι τῆς «ἐκκλησίας» τῆς Δεσποτοκρατίας καὶ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ— ποὺ δὲν παίρνουν στὰ χέρια τους τὴν Πατρίδα τους, νὰ τὴν διαφεντεύσουν καὶ νὰ τὴν μεγαλύνουν, ἀφήνοντας τὶς τύχες της νὰ διευθύνουν ἄθεοι καὶ ἀλλότριοι, ἀλλόδοξοι καὶ ἀλλόπιστοι, ἔστω καὶ ἂν ἔνιοι ἐξ αὐτῶν μπορεῖ νὰ εἶναι καλοπροαίρετοι, ἀλλὰ οὔτως ἢ ἄλλως πεπλανημένοι!…

Σ.γ.: Ευχόμαστε να αποδείξουμε στην πράξη στον αδελφό Ντετζιόρτζιο ότι το ΕΠΑΜ μάχεται εν τω βάθει και όχι προσχηματικά, για την πατρίδα, την Ορθόδοξη Πίστη και την πραγματική ελευθερία του προσώπου. Αγαπητέ αδελφέ σε χρειαζόμαστε και ζητούμε να επιστρέψεις στο ΕΠΑΜ και πάλι. Δεν είναι ώρα λόγων αλλά έργων. Ευαγγελάτος Γεώργιος.

Το πιο κάτω κείμενο του “Πιτσιρίκου” θα έπρεπε να διδάσκεται και να αναλύεται στην Τετάρτη έως την Έκτη Δημοτικού. Είναι κείμενο διθυραμβικό και ηρωϊκό, βαθιά σοφό και συμβολικό, μας θυμίζει το βιβλίο ΑΠΟΛΩΛΥΙΑ ή Το Παραμύθι Χωρίς Όνομα Νο2 του Γιώργου Ευαγγελάτου.

ΑΠΟΛΩΛΥΙΑ ή αλλιώς ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ Νο2

Ο νοών νοείτω! Απολαύστε το…

Ο τελευταίος Έλληνας

1 Φεβ, ’16, 11:56 ΠΜ

Η ανακοίνωση ήταν ξαφνική αλλά κανείς δεν είχε πια το κουράγιο να αντιδράσει:
«Αφαιρείται η ιθαγένεια από όλους τους Έλληνες, εκτός ενός. Στο εξής, οι κάτοικοι της χώρας που ονομάζεται ακόμα Ελλάδα δεν θα έχουν το δικαίωμα να αποκαλούνται Έλληνες. Το όνομα του προσώπου που θα συνεχίσει να είναι Έλληνας δεν θα ανακοινωθεί.».

Βέβαια, κάποιες συζητήσεις έγιναν. Κρυφά, γιατί οι ποινές ήταν εξοντωτικές.

Κάποιοι πρότειναν να υπάρξει αντίδραση όλου του πληθυσμού της χώρας αλλά ήξεραν πως αυτό ήταν αδύνατο. Οι ρουφιάνοι ήταν πάντα πολλοί.

Κάποιοι άλλοι ένιωσαν ένα βάρος να φεύγει από πάνω τους. Δεν μπορούσαν πια να αυτοπροσδιορίζονται ως Έλληνες, οπότε η ζωή τους θα ήταν πιο απλή. Χωρίς τις διαρκείς συγκρίσεις με τους ένδοξους προγόνους, χωρίς τους ατελείωτους εθνικούς μύθους.

Γρήγορα, οι συζητήσεις μετατοπίστηκαν στο ποιος είναι ο ένας Έλληνας που απέμεινε.

Τα ερωτήματα πολλά:

Ήταν άνδρας ή γυναίκα;

Ήταν νέος ή γέρος;

Ήταν γεννημένος στην Ελλάδα, ήταν ξένος, ή πρόσφυγας;

Γιατί επελέγη αυτός και όχι κάποιος άλλος; Αυτό το ερώτημα βασάνισε πολύ τους πρώην Έλληνες.

Ποιος τον επέλεξε;

Τι μέσο είχε για να τον επιλέξουν; Κι αυτό το ερώτημα τους βασάνισε πολύ.

Το πρόσωπο που επελέγη ως ο τελευταίος Έλληνας γνώριζε πως είχε αυτό το προνόμιο;

Καθώς δεν υπήρχε κάποια απάντηση στα ερωτήματά τους -και οι θεωρίες συνωμοσίας τους είχαν πια κουράσει-, σταμάτησαν να ασχολούνται και με αυτά τα ερωτήματα.

Το πήραν απόφαση πως έχει μείνει ένας τελευταίος Έλληνας, ο οποίος ζει ανάμεσά τους.

Και συνέχισαν τη ζωή τους.

Αλλά κάτι είχε αλλάξει.

Μη γνωρίζοντας ποιος είναι ο τελευταίος Έλληνας, άρχισαν να αντιμετωπίζουν ο ένας τον άλλον με σεβασμό, σαν να είναι ο καθένας από αυτούς ο τελευταίος Έλληνας.

Κανείς δεν ήθελε να κάνει κακό στον τελευταίο Έλληνα.

Κανείς δεν ήθελε να μιλήσει άσχημα στον τελευταίο Έλληνα.

Κανείς δεν ήθελε να εκμεταλλευτεί τον τελευταίο Έλληνα.

Κανείς δεν ήθελε να εξαπατήσει τον τελευταίο Έλληνα.

Οι δάσκαλοι αντιμετώπιζαν τον κάθε μαθητή σαν να ήταν ο τελευταίος Έλληνας.

Οι μαθητές αντιμετώπιζαν τον κάθε δάσκαλο σαν να ήταν ο τελευταίος Έλληνας.

Οι γονείς τα παιδιά, οι άνδρες τις γυναίκες, οι ντόπιοι τους αλλοδαπούς, όλοι όλους.

Το ίδιο συνέβαινε με τους γιατρούς και τους ασθενείς. Κανένας γιατρός δεν ήθελε να είναι αυτός που θα «έχανε» μέσα από τα χέρια του τον τελευταίο Έλληνα.

Κανένας δικαστής δεν ήθελε να αδικήσει τον τελευταίο Έλληνα.

Η αλληλεγγύη, η ευγένεια, η ευθύνη και η εντιμότητα απλώθηκαν σε όλη τη χώρα.

Η αξιοπρέπεια, η ισότητα και η δικαιοσύνη κυριάρχησαν παντού, χωρίς να ακουστεί ούτε ένα σύνθημα, χωρίς να υπάρξει ούτε μια βίαιη σύγκρουση.

Δεν υπήρχε ούτε μια λακκούβα στους δρόμους, ούτε ένα σπασμένο πεζοδρόμιο, από φόβο μήπως πάθει ατύχημα ο τελευταίος Έλληνας.

Στη προσπάθειά τους να σώσουν τον τελευταίο Έλληνα, ο ένας βοηθούσε τον άλλο και η χώρα έγινε υπόδειγμα σε όλο τον πλανήτη.

Η ζωή κυλούσε ήρεμα, μέχρι που ένα πρωινό ανακοινώθηκε πως ο τελευταίος Έλληνας δεν ζει πια.

Την αρχική σιωπή διαδέχτηκε ο θρήνος.

Όλοι έκλαιγαν απαρηγόρητοι.

Είχαν κάνει ό,τι μπορούσαν για να διασώσουν τον τελευταίο Έλληνα αλλά δεν τα κατάφεραν.

Όταν ανακοινώθηκε πως υπάρχει ένα σημείωμα του τελευταίου Έλληνα για αυτούς, όλοι ήταν περίεργοι να μάθουν τα λόγια του.

Το πλήθος συγκεντρώθηκε, οι κάμερες στήθηκαν για να μεταφέρουν το μήνυμα σε όλη την χώρα.

Ένα παιδί άνοιξε ένα λευκό φάκελο, έβγαλε ένα χαρτί, το κοίταξε, και μετά το γύρισε προς το μέρος τους:

Μόνο με την πίστη στην Ανάσταση των Ψυχών και του Γένους των Ελλήνων θα έρθει η αλλαγή, ειδάλλως ματαιοπονούμε

«Τώρα είστε όλοι Έλληνες»

(Στον θείο Βαγγέλη που ήταν για μένα ο πιο αγνός, ο πιο ευγενικός και ο πιο δυνατός άνθρωπος στον κόσμο, και με άφησε στα εφτά μου χρόνια να πουλήσω στο γήπεδο τις πορτοκαλάδες που ήταν στο ξύλινο καφάσι, χαρίζοντάς μου μια από τις πιο όμορφες μέρες στη ζωή μου.)
Read more: http://pitsirikos.net/2016/02/%ce%bf-%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b1%ce%af%ce%bf%cf%82-%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b1%cf%82/#ixzz46tC6JugL