Ιούλ 30

Ο κανόνας πάντα ο ίδιος: Τα πρόβατα υποτάσσονται και υπακούουν στις άγριες κι επιθετικές διαθέσεις (του τσοπάνη) της αστυνομίας και του στρατού.

Ο φιλόσοφος Αλεξάντερ Πόουπ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μόνον ένας μωρός συζητεί περί μορφών διακυβέρνησης.

ΚΑΜΥ και πολιτική

Χαμένος ο κόπος, είτε για μοναρχία πρόκειται, είτε για κληρονομική βασιλεία, είτε για ολιγαρχία και αριστοκρατία και τέλος δημοκρατία, δεν είναι το πολίτευμα που κάνει τους ανθρώπους ευτυχισμένους αλλά ο/οι ηγέτης/ες πόσο ενάρετος/οι ή διεφθαρμένος/οι είναι.[1]

Αν είναι διεφθαρμένοι θα επιβάλλουν με τα όπλα και τη βία έτσι κι αλλιώς, την διαφθορά τους και το θέλω τους. Αν δημιουργούν εχθρούς τους συντρίβουν, αν δημιουργήσουν τεράστιο και υπερβολικό μίσος στους πολλούς (πράγμα μάλλον σπάνιο διότι έχουν τους δικούς τους που αμείβονται αδρά για να επιβάλλουν το συμφέρον του άρχοντα ή της ηγέτιδας τάξης, στους πολλούς) συντρίβονται.

Μόνο στους αστυνομικούς

Πάντα εξέχων ο ρόλος των μπράβων, της αστυνομίας και τέλος του στρατού, αλλά και η οικειοποίηση του Συντάγματος κατά το δοκούν. Αν μας συμφέρει το χρησιμοποιούμε για να τσακίσουμε τους αντιπάλους μας οδηγώντας τους στη δικαιοσύνη, αν όχι το αναθεωρούμε, το καταργούμε ή το παραβιάζουμε με τη δικαιολογία της έκτακτης ανάγκης.

Όλα αυτά φυσικά πόρρω απέχουν από το παύλειο “οι γαρ άρχοντες ουκ εισί φόβος των αγαθών έργων, αλλά των κακών… Θεού γαρ διάκονος εστί σοι εις το αγαθόν. Εάν δε το κακόν ποιής, φοβού. Ου γαρ εική  (δεν φοράει ο άρχοντας ή οι άρχοντες μάταια το μαχαίρι της εξουσίας) την μάχαιραν φορεί” (Προς Ρωμαίους κεφ.13, στ. 1-7).

Αν δηλαδή οι άρχοντες εξουσίαζαν για το καλό και για το αγαθό τους ηγουμένους, τον λαό, όλα θα πήγαιναν καλά, αλλά συνήθως γίνεται τοι αντίθετο. Εξουσιάζουν για την πάρτη τους και για την ανικανοποίητη υπερφιλοδοξία τους έτοιμοι να τα δώσουν όλα για το τομάρι τους.

Γενικό συμπέρασμα: Δεν είναι το πολίτευμα που πάσχει για την κακοδαιμονία της διοίκησης, για τους πολέμους και τις συλλογικές καταστροφές και καταχρήσεις στις οποίες προβαίνει η εξουσία, αλλά ο ηγέτης, η συναισθηματική ωριμότητά του, πόσο αυξημένο ή χαμηλό είναι το επίπεδο της συναισθηματικής νοημοσύνης του.

[1]Will and Ariel Durant: ‘Συμπεράσματα της Ιστορίας”, Εκδόσεις Αφοι Συρόπουλοι, Αθήνα 1982, σελ.84-100.

Ιούλ 25

Περασμένα ξεχασμένα (τα ατοπήματα του Βαρθολομαίου) και διηγώντας τα να γελάς!

Τα παρακάτω καλά θα κάνει κάθε χριστιανός να τα παίζει στα δάκτυλα ει δυνατόν να τα μάθει απέξω:

Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΕΛΗΞΕ, ΠΡΙΝ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙ. Νίκη τῶν Ὀρθοδόξων

Νίκη τῶν Ὀρθοδόξων. Κανείς δεν θα θυμάται σε λίγο χρόνο την ψευτοσύνοδο του τουρκόσπορου Πατριάρχη.
Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης
Ὁμότιμος Καθηγητὴς Α.Π.Θ.
Δόξα τῷ Θεῷ. Ζῇ Κύριος ὁ Θεός. Μεθ᾽ ἡμῶν ὁ Θεός, γνῶτε ἔθνη καὶ ἡττᾶσθε. Οὐκ ἀρνησόμεθά σε φίλη Ὀρθοδοξία. Τῶν Ἀποστόλων τὸ κήρυγμα καὶ τῶν Πατέρων τὰ δόγματα τῇ Ἐκκλησίᾳ μίαν τὴν πίστιν ἐκράτυνεν.

Αὐθόρμητα ἀναβλύζουν μέσα ἀπὸ τὶς καρδιὲς τῶν ἁπανταχοῦ Ὀρθοδόξων οἱ βιβλικὲς αὐτές, πατερικὲς καὶ λειτουργικὲς δοξολογικὲς ἐκφράσεις, γιατὶ οἱ ἐπὶ ἕνα αἰώνα τώρα προσπάθειες νὰ ἁλωθεῖ ἐκ τῶν ἔσω ἡ Ἐκκλησία ἀπὸ παλαιὲς καὶ νέες αἱρέσεις, ἰδιαίτερα ἀπὸ τὸν νέο Γνωστικισμὸ καὶ Συγκρητισμὸ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀπέτυχαν.

Ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης, ποὺ ἐπρόκειτο ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν νὰ νομιμοποιήσει τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ νὰ ἀναγνωρίσει ὡς ἐκκλησίες τὶς αἱρέσεις τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ Προτεσταντισμοῦ, διελύθη εἰς τὰ ἐξ ὧν συνετέθη. Ἡ βλασφημία κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ συνετελεῖτο μὲ τὴν σύγκληση τῆς κακῆς αὐτῆς συναγωγῆς τὴν ἡμέρα τῆς Ἁγίας Πεντηκοστῆς, ἐστράφη ἐναντίον τῶν ὀργανωτῶν της. Τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἐνήργησε καὶ ἔπνευσε ἐνωρίτερα. Ἐφώτισε τοὺς ἱεράρχες τῶν Ἐκκλησιῶν Βουλγαρίας, Γεωργίας, Σερβίας, Ἀντιοχείας καί, τελευταῖα καὶ ἀποφασιστικά, τῆς Μεγάλης Ρωσίας, ὥστε νὰ μὴ συμμετάσχουν στὴν περίεργη αὐτὴ καὶ ἄγνωστη στὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία σύναξη ἐπιλεγμένων οἰκουμενιστῶν ἀντιπροσώπων μὲ προειλημμένες ἀποφάσεις καὶ προκατασκευασμένα σὲ ἐπιτροπὲς «ἡμετέρων» ἀντορθόδοξα κείμενα. Ἐφώτισε πολλοὺς ἀρχιερεῖς τῶν ἄλλων τοπικῶν ἐκκλησιῶν νὰ πράξουν ἐξ ἀρχῆς ὅ,τι ἔπραξε στὸ τέλος ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός, νὰ ἀρνηθοῦν νὰ μετάσχουν καὶ νὰ ὑπογράψουν κείμενα, χωρὶς νὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ὁμιλήσουν καὶ νὰ ψηφίσουν, ἀναγκασμένοι νὰ νομιμοποιήσουν μία συνοδικὴ διαδικασία πολὺ χειρότερη καὶ τῆς Φερράρας-Φλωρεντίας, νὰ δεχθοῦν τὴν πρωτάκουστη προσβολὴ τῆς ἰσότητος τῶν ἐπισκόπων, μὲ τὸ νὰ μὴ συγκαλοῦνται ὅλοι οἱ συνεπίσκοποί τους νὰ συζητήσουν, νὰ συναποφασίσουν, νὰ συμψηφίσουν.

Ἐφώτισε καὶ τὴν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὴν τελευταία της συνέλευση νὰ προτείνει, σχεδὸν ὁμόφωνα, διορθώσεις καὶ βελτιώσεις ποὺ συμφωνοῦν μὲ ὅσα οἱ ἀναφερθεῖσες τοπικὲς ἐκκλησίες προβάλλουν ὡς λόγους τῆς μὴ συμμετοχῆς τους σὲ ὀργανωτικὰ καὶ θεολογικὰ ζητήματα. Θὰ ἦταν καλύτερο βέβαια νὰ μὴ μετάσχει καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἐξ ἀρχῆς, ὥστε νὰ ἀποδυναμώσει καὶ τὸ προβαλλόμενο ἀνόητο ἐπιχείρημα περὶ δῆθεν ἐθνοφυλετικῶν κινήτρων, ποὺ ἐνεργοῦν στὶς ἐκκλησίες ποὺ δὲν συμμετέχουν. Οἱ οὐσιαστικὲς ἀλλαγὲς ποὺ προτείνει ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ οἱ δικαιοδοσιακὲς εἰσπηδήσεις ποὺ ἐπιδιώκει νὰ ἀποτρέψει μὲ τὶς προτάσεις της ὀφείλονται σὲ ἐθνοφυλετικὰ κριτήρια; Ὑπάρχει κίνδυνος ὁρατὸς καὶ δικαιολογημένος τὰ ἐθνοφυλετικὰ κριτήρια νὰ ἀποδοθοῦν σὲ ὅσους ἐπιμένουν νὰ στηρίζουν τὸν ὁμόφυλο, ὁμαίμονα καὶ ὁμόγλωσσο πατριάρχη, στὴν ἀποδεδειγμένα οἰκουμενιστική, ἀντορθόδοξη καὶ ἀντιπατερικὴ πορεία τῆς Συνόδου. Θὰ βρεθεῖ σὲ πολὺ δύσκολη θέση ὁ ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος, ὅταν θὰ διαπιστώσει ὅτι οἱ ἀνατρεπτικὲς τοῦ Οἰκουμενισμοῦ προτάσεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος θὰ ἀπορριφθοῦν, διότι ἡ ὑποστήριξη τοῦ Οἰκουμενισμοῦ εἶναι ὁ λόγος ποὺ ἐπιβάλλει στοὺς οἰκουμενιστὰς νὰ συγκαλέσουν ὁπωσδήποτε, ἔστω καὶ κολοβή καὶ κουτσουρεμένη, τὴν Σύνοδο. Ἂν ἡ ἀπουσία τόσων ἐκκλησιῶν δὲν πείθει τοὺς ὀργανωτὰς νὰ ἀναβάλουν τὴν σύνοδο καὶ νὰ συζητήσουν γιὰ τὴν ἐπίτευξη ὁμοφωνίας, θὰ δεχθοῦν τὶς προτάσεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ μάλιστα στὸ θέμα τῆς αὐτονόμησης τῶν λεγομένων «Νέων Χωρῶν», ποὺ ἔχει καταντήσει αἰτία πολέμου μεταξὺ Φαναρίου καὶ Ἀθήνας; Φοβούμαστε καὶ ἀνησυχοῦμε ὅτι, ἐπειδὴ πολλοὶ προκαθήμενοι ἔχουν καταντήσει πάπες, ὅπως εὔστοχα ἐγράφη ἀπὸ λογιώτατο καὶ εὐσεβέστατο συμπρεσβύτερο, καὶ συχνά δὲν λειτουργοῦν συνοδικά, θὰ ἀγνοηθοῦν οἱ δεσμευτικὲς ἀποφάσεις τῆς Ἱεραρχίας, καὶ ἡ μία καὶ μοναδικὴ ψῆφος τοῦ ἀρχιεπισκόπου κ. Ἱερωνύμου θὰ ἐνισχύσει τὸν Οἰκουμενισμὸ τῶν συνοδικῶν κειμένων καὶ τὸν ἐθνοφυλετισμὸ τῶν ἑλληνοφώνων ἐκκλησιῶν. Ἀνησυχοῦμε καὶ προσευχόμαστε νὰ ἀποτραπεῖ αὐτὴ ἡ ἐξέλιξη.

Ἐφώτισε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ τοὺς Ἁγιορεῖτες, πρῶτα τοὺς κελλιῶτες καὶ λίγο καθυστερημένα τὴν Ἱερὰ Κοινότητα, νὰ ἐκφράσουν τὴν ἀντίθεσή τους, ὄχι ἐθνοφυλετικά, ἀλλὰ θεολογικὰ γιὰ τὸ περιεχόμενο τῶν συνοδικῶν κειμένων. Ἐφώτισε, τέλος, πολλοὺς ἀπὸ τὰ λοιπὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ ἀποτελοῦν ἕνα εὐρύτερο, συνοδικὸ σῶμα, συγκροτοῦν καὶ ἐκφράζουν τὴν συνείδηση τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας, ἐπισκόπους, πρεσβυτέρους, διακόνους, μοναχούς, λαϊκούς, σὲ ἡμερίδες, στὸ διαδίκτυο, στὸν ἔντυπο τύπο, μὲ συγκέντρωση χιλιάδων ὑπογραφῶν καὶ σύνταξη πλήθους κειμένων νὰ ἐκφράσουν τὴν ἀνησυχία τους γιὰ τὶς θεολογικὲς ἐκτροπὲς καὶ καινοτομίες τῶν συνοδικῶν κειμένων.

Παράλληλα καὶ ὑπεράνω τῆς προετοιμασίας τῆς συνόδου τῆς Κρήτης λειτουργοῦσε καὶ λειτουργεῖ μία ὄντως εὐρεῖα Μεγάλη καὶ Ἁγία Σύνοδος τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας, τῇ ἐπιστασίᾳ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ Ὁποῖον «ὅλον συγκροτεῖ τὸν θεσμὸν τῆς Ἐκκλησίας» καὶ ὄχι κολοβὲς καὶ ἐλλιπεῖς συνόδους. Εἶναι βέβαιο, ὅτι τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἀπουσιάζει ἐκεῖ ὅπου ὑποστηρίζονται οἱ αἱρέσεις καὶ οἱ πλάνες· οἱ Μονοφυσίτες Ἀντιχαλκηδόνιοι, οἱ Παπικοὶ καὶ οἱ Προτεστάντες, κατὰ σταθερὴ καὶ ὁμόφωνη γνώμη τῶν Ἁγίων Πατέρων, εἶναι αἱρετικοί, δὲν εἶναι ἐκκλησίες, καὶ ἂς προσπαθοῦν μὲ σοφιστεῖες καὶ παρερμηνεῖες νεωτερίζοντες καὶ «Καιρο»σκοποῦντες «ἐπίσκοποι» καὶ «καθηγηταί», ἔχοντες πολλοὶ ἐξ αὐτῶν πορισμὸν τὴν δυσσέβειαν, νὰ διαστρέψουν τὴν ἀλήθεια καὶ νὰ παρασύρουν τοὺς ἀσταθεῖς καὶ ἀμφιβάλλοντες.

Τολμοῦν οἱ δυστυχεῖς καὶ ἀξιολύπητοι, νὰ ἐπικαλοῦνται ἀκόμη καὶ τὸν Ἅγιο Μᾶρκο τὸν Εὐγενικό, ὡς φιλοπαπικό, αὐτὸν ποὺ ἀπεκλήθη «ἀντίπαπας» καὶ «παπομάστιξ». Θὰ τρέχουν νὰ κρυφθοῦν γιὰ νὰ ἀποφύγουν τὰ τραύματα, ἂν παρουσιάσουμε ἐδῶ ὅσα λέγει ὁ ῞Αγιος Μᾶρκος γιὰ τοὺς Λατίνους, ἀλλὰ καὶ γιὰ τοὺς λατινόφρονες. Κουρασθήκαμε ἐπὶ δύο δεκαετίες σχεδὸν τώρα νὰ παρουσιάζουμε ὅσα Πατέρες, Σύνοδοι καὶ Ἅγιοι λέγουν γιὰ τοὺς Παπικοὺς καὶ τοὺς Προτεστάντες ὡς αἱρετικούς. Γιὰ νὰ μὴ μακρύνουμε τὸ κείμενο μὲ πάμπολλες μαρτυρίες παραθέτουμε ἐλάχιστες μόνον, γιὰ νὰ αἰσχυνθοῦν καὶ ἐντραποῦν οἱ ἀντιπατερικοὶ συνοδικοὶ καὶ οἱ συνοδοιποροῦντες λαϊκοὶ σύμβουλοι, ἰδιαίτερα ὅσοι ἐτόλμησαν αὐτὲς τὶς ἡμέρες, ἀποκαλύπτοντας τὶς προθέσεις καὶ τὴν πίστη τῶν «συνοδικῶν» τῆς Κρήτης, νὰ ἰσχυρισθοῦν ὅτι ὁ Παπισμὸς εἶναι ἐκκλησία, ὅπως ἔπραξαν οἱ τὰ πρῶτα φέροντες καὶ ἄγοντες τὰ τῆς συνόδου μητροπολίτες Γαλλίας Ἐμμανουὴλ καὶ Μεσσηνίας Χρυσόστομος. Ὁ Μ. Φώτιος ἀναφερόμενος μόνον στὴν παπικὴ αἵρεση τῆς ἐκπορεύσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος «καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ» (Filioque) γράφει: «Τὶς οὐ κλείσει τὰ ὦτα πρὸς τὴν ὑπερβολὴν τῆς βλασφημίας ταύτης; Αὕτη κατὰ τῶν Εὐαγγελίων ἵσταται, πρὸς τὰς ἁγίας παρατάσσεται Συνόδους· τοὺς μακαρίους καὶ ἁγίους παραγράφεται Πατέρας, τὸν Μέγαν Ἀθανάσιον, τὸν ἐν θεολογίᾳ περιβόητον Γρηγόριον, τὴν βασίλειον τῆς Ἐκκλησίας στολήν, τὸν Μέγαν Βασίλειον, τὸ χρυσοῦν τῆς οἰκουμένης στόμα, τὸ τῆς σοφίας πέλαγος, τὸν ὡς ἀληθῶς Χρυσόστομον. Καὶ τὶ λέγω τὸν δεῖνα ἢ τὸν δεῖνα; Κατὰ πάντων ὁμοῦ τῶν ἁγίων προφητῶν, ἀποστόλων, ἱεραρχῶν, μαρτύρων, καὶ αὐτῶν τῶν δεσποτικῶν φωνῶν ἡ βλάσφημος αὕτη καὶ θεομάχος φωνὴ ἐξοπλίζεται»1. Ὁ ὅσιος Μελέτιος Γαλησιώτης ὁ Ὁμολογητής (13ος αἰώνας) σὲ ποίημά του μὲ τίτλο «Ὅτι αἱρετικοὶ εἰσιν οἱ Ἰταλοὶ καὶ οἱ συγκοινωνοῦντες αὐτοῖς ἀπόλλυνται» γράφει:

Μέγιστα γὰρ ἐσφάλησαν καὶ πάμπολλα Λατῖνοι
πᾶς τῶν Πατέρων ὁ χορὸς αὐτοὺς καταδικάζει,
αἱρετικοῖς συντάττεται καὶ σύμπας ὁ Λατίνοις
συγκοινωνῶν μεμέρισται Χριστοῦ καὶ τῶν Ἁγίων2.

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς στὴν ἀρχὴ τοῦ «Πρώτου Ἀποδεικτικοῦ Λόγου περὶ τῆς ἐκπορεύσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» γράφει ὅτι «ὁ δεινὸς καὶ ἀρχέκακος ὄφις», δηλαδὴ ὁ Διάβολος, ποὺ ἐγέννησε τοὺς Ἀρείους, Ἀπολιναρίους, Εὐνομίους καὶ Μακεδονίους, αὐτὸς παρέσυρε καὶ τοὺς «αὐτῷ πειθηνίους Λατίνους» στὴν αἵρεση τοῦ Filioque, τὴν ὁποία ἂν δὲν ἀποκηρύξουν δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ τοὺς δεχθοῦμε σὲ κοινωνία· «οὐδέποτ᾽ ἂν ὑμᾶς, κοινωνοὺς δεξαίμεθα, μέχρις ἂν καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα λέγητε»3. Ὁ Ἅγιος Συμεὼν Θεσσαλονίκης ὁ Μυσταγωγός (1416/17-1429), λέγει ὅτι τὸν ἑκάστοτε πάπα «οὐ μόνον οὐ κοινωνικὸν ἔχομεν, ἀλλὰ καὶ αἱρετικὸν ἀποκαλοῦμεν»4 καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει στὸν Παπισμὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ὅλα ἐκεῖ εἶναι ἀχαρίτωτα: «Βλασφημοῦσιν ἄρα οἱ καινοτόμοι καὶ πόρρω τοῦ Πνεύματός εἰσι, βλασφημοῦντες κατὰ τοῦ Πνεύματος, καὶ οὐκ ἐν αὐτοῖς ὅλως τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον· διὸ καὶ τὰ αὐτῶν ἀχαρίτωτα, ὡς τὴν χάριν τοῦ Πνεύματος ἀθετούντων καὶ ὑποβιβαζόντων αὐτό…διὸ καὶ τὸ Πνεῦμα οὐκ ἐν αὐτοῖς τὸ Ἅγιον, καὶ οὐδὲν πνευματικὸν ἐν αὐτοῖς καὶ καινὰ πάντα καὶ ἐξηλλαγμένα τὰ ἐν αὐτοῖς καὶ παρὰ τὴν θείαν παράδοσιν»5.

Ἂς προσθέσουμε τέλος καὶ μία ἀληθινὴ πανορθόδοξη συνοδικὴ ἀπόφαση, τῶν μέσων τοῦ 19ου αἰῶνος, πρὶν νὰ κυριαρχήσει ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ καταλάβει τὴν Κωνσταντινούπολη καὶ δι᾽ αὐτῆς πολλὲς ἄλλες τοπικὲς ἐκκλησίες. Σὲ ἀπάντησή τους οἱ πατριάρχες τῆς Ἀνατολῆς πρὸς τὸν πάπα Πῖον Θ´ (1848) ὁ ὁποῖος τοὺς καλοῦσε νὰ ἑνωθοῦν ἀναγνωρίζοντας τὸ πρωτεῖο του, τοῦ γράφουν ὅτι ἀνάμεσα στὶς αἱρέσεις τὶς παλαιὲς κυριαρχοῦσε ὁ Ἀρειανισμός, τώρα κυριαρχεῖ ὁ Παπισμός, ὁ ὁποῖος, μολονότι φαίνεται ἀκμαῖος καὶ ἰσχυρός, ὅπως ἦταν καὶ ἐκεῖνος, θὰ καταβληθεῖ καὶ αὐτὸς καὶ θὰ ἀποδυναμωθεῖ: «Τούτων τῶν πλατυνθεισῶν, κρίμασιν οἷς οἶδεν Κύριος, ἐπὶ μέγα μέρος τῆς οἰκουμένης αἱρέσεων, ἦν ποτὲ ὁ Ἀρειανισμός, ἔστι δὲ τὴν σήμερον καὶ ὁ Παπισμός· ἀλλὰ καὶ οὗτος (ὥσπερ κακεῖνος ὁ ἤδη παντάπασιν ἐκλελοιπώς), καίτοι ἀκμαῖος τὸ γε νῦν, οὐκ ἰσχύσει εἰς τέλος, ἀλλὰ διελεύσεται καὶ καταβληθήσεται, καὶ ἡ οὐράνιος μεγάλη φωνὴ ἠχήσει “ΚΑΤΕΒΛΗΘΗ”»6.

Πρέπει νὰ ἐξαφανισθοῦν καὶ νὰ κρυφθοῦν, ἂν τοὺς ἀπέμεινε λίγη ἐντροπή, ὅσοι τὶς πατερικὲς αὐτὲς θέσεις ὀνομάζουν «συντηρητισμό» καί «ζηλωτισμό». Βλασφημοῦν καὶ ὑβρίζουν τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, γίνονται δεκανίκια τοῦ καταρρέοντος Παπισμοῦ καὶ τοῦ ἐξ αὐτοῦ προελθόντος Προτεσταντισμοῦ μὲ τὸ νὰ τοὺς θεωροῦν ὡς «ἐκκλησίες» καὶ νὰ ὑποστηρίζουν μέσα στὰ συνοδικὰ κείμενα τοὺς ἀποτυχημένους θεολογικοὺς διαλόγους, τὰ ἐπαίσχυντα κείμενα τοῦ Balamand, τοῦ Porto Alegre, τοῦ Pusan, καὶ νὰ ἐπιμένουν στὴν συμμετοχή μας στὸ λεγόμενο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν», ὅπου υἱοθετήθηκαν φοβερὲς δογματικὲς καὶ ἠθικὲς ἐκτροπὲς καὶ παρεκκλίσεις, μέχρι τοῦ γάμου τῶν ὁμοφυλοφίλων καὶ τῆς ἀποδοχῆς ὡμολογημένων Σοδομιτῶν στὶς τάξεις τῶν κληρικῶν. Αὐτὰ εἶναι ὄντως «πρόοδος», ἀλλὰ πρὸς τὸ κακὸ καὶ πρὸς τὴν κόλαση.

Ἐμεῖς ἐκφράζουμε τὴν χαρὰ καὶ τὴν ἀγαλλίασή μας, διότι μᾶς ἀξιώνει ὁ Θεὸς νὰ ἀκολουθοῦμε τοὺς θεοφώτιστους καὶ πνευματοφόρους Ἁγίους Πατέρες, οἱ ὁποῖοι καθοδήγησαν πολλὲς τοπικὲς ἐκκλησίες καὶ πολλοὺς ἐπισκόπους νὰ μὴ συμμετάσχουν στὴν ἀχαρίτωτη σύνοδο τῆς Κρήτης, ποὺ ἔχασε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, γιατὶ κοινωνεῖ μὲ τοὺς αἱρετικούς. Ἐφέτος γιορτάσαμε ἐνωρίτερα τὴν ἐπιδημία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος• πανηγυρικὰ καὶ ἐπίσημα θὰ τὴν ἑορτάσουμε τὴν ἐρχομένη Κυριακὴ τῆς Ἁγίας Πεντηκοστῆς. Μποροῦμε, μεταβάλλοντας καὶ προσαρμόζοντας τὸ δοξαστικὸ τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς προηγουμένης Κυριακῆς, νὰ ψάλλουμε: «Τῶν Ἁγίων Πατέρων ὁ χορὸς ἐκ τῶν τῆς οἰκουμένης περάτων μὴ συνδραμών, τῆς αἱρέσεως τῶν Οἰκουμενιστῶν διέλυσε τὴν συμπαιγνίαν».

______________________

1 Μ. ΦΩΤΙΟΥ, Πρὸς τοὺς τῆς Ἀνατολῆς ἀρχιερατικοὺς θρόνους 16, εἰς ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΡΜΙΡΗ, Τὰ Δογματικὰ καὶ Συμβολικὰ Μνημεῖα τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, τόμος Α´, σελ. 324._

2 ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ, Λόγος Γ´, Κατ᾽ Ἰταλῶν, εἰς V. LAURENT καὶ L. DARRUZÉS, Dossier Grec de l’ union de Lyon (1273-1277), Paris 1976, σελ. 554 καὶ 558.

3 Ἁγίου ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ, Συγγράμματα, τόμ. Α´, Θεσσαλονίκη 1951, ἐπιμελείᾳ Π. ΧΡΗΣΤΟΥ, σελ. 23-24.

4 Διάλογος 23, PG 155, 120-122.

5 Ἐπιστολὴ περὶ τῶν Μακαρισμῶν 5, εἰς D. BALFOUR, Συμεὼν ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης (1416/17-1429), Ἔργα Θεολογικά, Ἀνάλεκτα Βλατάδων 34, Θεσσαλονίκη 1982, σελ. 226.

6 ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΡΜΙΡΗ, Τὰ Δογματικὰ καὶ Συμβολικὰ Μνημεῖα τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, τόμ. Β´, Graz-Austria 19682, σελ.986. Τὴν συνοδικὴ ἐπιστολὴ ὑπογράφουν οἱ πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Ἄνθιμος, Ἀλεξανδρείας Ἱερόθεος, Ἀντιοχείας Μεθόδιος, Ἱεροσολύμων Κύριλλος καὶ πολλοὶ συνοδικοὶ ἀρχιερεῖς.

 

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.impantokratoros.gr/57FE623A.el.aspx

Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον     www.egolpion.com

21  ΙΟΥΝΙΟΥ   2016

Read more: http://www.egolpion.com/DE9D9234.el.aspx#ixzz4FSDoXZXF

Ιούλ 25

Ποιος τελικά οργάνωσε το πραξικόπημα στην Τουρκία;

Αν παρά τα όσα γράψαμε περί των δημοσιογράφων και τις άλλες αναρτήσεις για το υπάρχει κάποιος να έχει ακόμη δισταγμό να παραδεχθεί πως αυτή η σουπιά ο Ρετζίπ ακολουθεί το παράδειγμα των παλιών σουλτάνων πριν της επικράτησης του Κεμάλ, ας διαβάσει και τούτο το άρθρο γραμμένο από τον Δημήτρη Καζάκη στις 19 Ιούλη:

Ερντογάν ο Δίκαιος τύραννος

Ερντογάν ο Δίκαιος τύραννος

Καθώς περνούν τα εικοσιτετράωρα όλο και περισσότερο ξεκαθαρίζει ότι το αληθινό πραξικόπημα δεν ήταν των ασύντακτων και ασυντόνιστων μονάδων που βγήκαν στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης και της Άγκυρας, αλλά του ίδιου του Ερντογκάν και του βαθέως κράτους που ο ίδιος έχει συγκροτήσει τόσα χρόνια. Άλλωστε το βαθύ κράτος στην Τουρκία ζει και βασιλεύει δεκαετίες με τη μορφή των γκρίζων λύκων και ποικίλων παραστρατιωτικών και άλλων οργανώσεων με οργανική διασύνδεση με την ΜΙΤ και γενικά τις μυστικές υπηρεσίες.

Που είναι τα πεδία μάχης νομοταγών και πραξικοπηματιών που στοίχησαν – σύμφωνα με τις επίσημες πληροφορίες – εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες; Ούτε μία φωτογραφία δεν υπάρχει, η οποία να παρουσιάζει έστω τις ζημιές που δείχνουν την σκληρότητα των μαχών. Που είναι τα ελικόπτερα και τα αεροπλάνα που υποτίθεται ότι καταρρίφθηκαν; Πουθενά.

Οι κηδείες των «μαρτύρων» σκηνοθετημένες μέχρις αηδίας. Ειδικά εκείνη όπου παρευρέθη ο ίδιος ο Ερντογκάν με κροκοδείλιο δάκρυ κορόμηλο για τον στενό του κομματικό συνεργάτη, ο οποίος υποτίθεται ότι έπεσε «υπέρ πίστεως και πατρίδος».

Την ίδια ώρα οι συλλήψεις ανέρχονται σε χιλιάδες. Ορισμένες πληροφορίες μιλούν για δεκάδες χιλιάδες που αφορούν όχι μόνο σε στρατιωτικούς και κρατικούς αξιωματούχους, αλλά και σε συνδικαλιστές, μέλη αριστερών οργανώσεων, ακτιβιστές κάθε λογής κοκ. Η έκταση που έχουν πάρει οι συλλήψεις, αλλά και το γεγονός ότι πολλοί από τους συλληφθέντες εξαφανίζονται χωρίς ίχνη, χωρίς να γνωρίζουν οι δικοί τους τι έχουν απογίνει, δείχνει επιχείρηση ευρύτατης εκκαθάρισης στο κράτος, τις ένοπλες δυνάμεις και την κοινωνία. Μια επιχείρηση που θα ήταν φυσιολογικό επακόλουθο ενός αληθινού πραξικοπήματος.

Από τη μεριά του ο Ερντογκάν έχει ξεσαλώσει. Η εξουσία του τείνει να γίνει απόλυτη. Δεν γνωρίζει πλέον κανένα περιορισμό από κοινοβούλιο, συνταγματική, ή έννομη τάξη οποιασδήποτε μορφής. Η Τουρκία βυθίζεται σε καθεστώς επίσημης απολυταρχίας, ή ακόμη και ανοιχτής δικτατορίας.

Από την πρώτη στιγμή είχαμε τονίσει ότι το λεγόμενο πραξικόπημα στην Τουρκία, θυμίζει στον τρόπο εκτέλεσης και εξέλιξης το ανάλογο πραξικόπημα του Αυγούστου 1991 στη Μόσχα, που έδωσε την ευκαιρία στον Γιέλτσιν να πάρει την απόλυτη εξουσία και να διαλύσει την ΕΣΣΔ. Μετά από χρόνια μάθαμε ότι οι αρχηγοί των πραξικοπηματιών ήταν σε συνεννόηση με τον Γιέλτσιν. Γι’ αυτό και κανείς απ’ αυτούς δεν καταδικάστηκε από το καθεστώς του Γιέλτσιν. Ο “λαός” που κινητοποίησε ο Γιέλτσιν ήταν ένας όχλος στρατολογημένος κυρίως από τον υπόκοσμο της Μόσχας. Κάτι ανάλογο με το στρατό περιθωριακών και λούμπεν που είχε οργανώσει ο Λουδοβίκος Βοναπάρτης και του έδωσαν την αυτοκρατορική εξουσία με εκλογές το 1852.

Ας δούμε τα πράγματα όπως είναι:

  1. Το πραξικόπημα εξαρχής ήταν οπερέτα από άποψη σχεδιασμού και εκτέλεσης. Οι χουντικοί οι δικοί μας θα γελάνε μ’ αυτούς που το σχεδίασαν. Από τις πληροφορίες που μεταδίδει κυρίως ο ξένος τύπος φαίνεται ότι πρόκειται για πραξικόπημα που κινήθηκε από ανώτερους αξιωματικούς κι όχι από ανώτερα επιτελεία. Οι στρατηγοί είτε έπαιξαν εξαρχής σε συνεννόηση με τον Ερντογκάν, είτε έπαιξαν διπλό ρόλο και στην εξέλιξη του πραξικοπήματος άλλαξαν πλευρά. Με ελάχιστες εξαιρέσεις. Οι ΗΠΑ σίγουρα γνώριζαν, αλλά δεν φαίνεται να είχαν ενεργή ανάμιξη, καθώς ήθελαν να δουν που θα «καθίσει η μπίλια».
  2. Ο Ερντογκάν ήταν έτοιμος γι’ αυτό που συνέβη. Νομίζω ότι ετοιμαζόταν εδώ και χρόνια. Ήθελε να γίνει και ίσως – αυτό θα το αποδείξει η ιστορία – να έγινε, ότι έγινε εν γνώσει του. Δεν μπορεί να εξηγηθεί διαφορετικά ο βεβιασμένος τρόπος εξέλιξης των επιχειρήσεων από μεριάς των πραξικοπηματιών. Δεν εξηγείται η τρομακτική έλλειψη συντονισμού και αντικειμενικού στόχου. Δεν εξηγείται η ευκολία με την οποία ο Ερντογκάν εξέπεμπε μηνύματα, όταν υποτίθεται το πρώτο που κάνεις σ’ ένα πραξικόπημα ή μια επανάσταση με στρατιωτικά μέσα είναι να ελέγξεις απόλυτα τους ενεργειακούς και τηλεπικοινωνιακούς κόμβους. Και φυσικά φροντίζεις να “αποκεφαλίσεις” τον κρατικό μηχανισμό. Πριν καταλάβεις τηλεοράσεις ή δρόμους. Τίποτε απ’ όλα αυτά δεν έγινε. Η εικόνα που έδωσαν οι πραξικοπηματίες ήταν ότι δεν είχαν ηγεσία, ούτε συντονισμό, ούτε ήξεραν τι ήθελαν να κάνουν. Δεν υπήρχε σχέδιο. ‘Η αυτό ήταν εξαρχής το σχέδιο: να δοθεί η εικόνα ότι κάποιοι στρατιωτικοί κάνουν πραξικόπημα, για να συγκαλυφθεί ότι το αληθινό πραξικόπημα το επιχειρεί ο ίδιος ο Ερντογκάν.
  3. Ο τουρκικός λαός ήταν απών. Όπως και οι ένοπλες δυνάμεις, των οποίων ο κύριος όγκος δεν αναμείχθηκε στις εξελίξεις. Οι συγκεντρωμένοι σε διάφορα σημεία ανέρχονταν σε μερικές χιλιάδες. Όπως στην πλατεία Ταξίμ. Όποιος έχει δει ή έχει ζήσει παλλαϊκή κινητοποίηση του Τουρκικού λαού στην Ταξίμ, ξέρει πολύ καλά ότι αυτοί που συγκεντρώθηκαν δεν ήταν παρά μεγάλες παρέες. Ο τύπος μιλά για οργανωμένους συνδέσμους οπαδών του κόμματος του Ερντογκάν. Και μην ξεχνάμε ότι αυτοί οι οργανωμένοι σύνδεσμοι έχουν στη μισθοδοσία τους δεκάδες χιλιάδες, που όποτε θέλει ο Αρχηγός κινητοποιούνται για οιονδήποτε λόγο. Στην ομιλία του Ερντογκάν μπροστά στο “λαό” του την επομένη, εύκολα κάποιος διακρίνει το σύμβολο των γκρίζων λύκων να το σχηματίζουν με τα δάκτυλά τους αρκετοί.
  4. Η Τουρκία και ο τουρκικός λαός τώρα νιώθει τι σημαίνει πραξικόπημα. Ο Ερντογκάν ουσιαστικά κατέλυσε κάθε έννοια συνταγματικής τάξης με αφορμή το πραξικόπημα. Όποια συνταγματική τάξη κι αν είχε απομείνει στην Τουρκία. Μιλά για θανατική ποινή με αναδρομική ισχύ. Μιλά για συνταγματική αναθεώρηση ώστε να πάρει αυτός την απόλυτη εξουσία. Κατέλυσε ουσιαστικά το δικαστικό σύστημα της χώρας μέσα σε μια νύχτα παύοντας πάνω από 2.700 δικαστές. Οι συλλήψεις δίνουν και παίρνουν. Όποιος διαφωνεί με τον Ερντογκάν χαρακτηρίζεται τρομοκράτης, πραξικοπηματίας και «εχθρός της πατρίδας». Ο όχλος που κινητοποιήθηκε απαιτεί ιδιωνυμική αντιμετώπιση κάθε διαφωνούντα.

Οι εκατοντάδες νεκροί και τραυματίες από τους «πραξικοπηματίες» δεν προέρχονται από τις δήθεν σκληρές μάχες που δόθηκαν ανάμεσα σε φίλιες και εχθρικές προς τον Ερντογκάν δυνάμεις, αλλά από σφαγές τις περισσότερες φορές μέσα στα στρατόπεδα όπου εφόρμησαν οι πραιτοριανοί του καθεστώτος. Οι μαρτυρίες που δειλά-δειλά έρχονται στην επιφάνεια μιλούν για σφαγή άνευ προηγουμένου εναντίον όποιου είχε από παλιότερα προγραφεί ως εχθρός του καθεστώτος Ερντογκάν.

Τα στοιχεία που έχουμε μας οδηγούν αβίαστα στο συμπέρασμα ότι το καθεστώς Ερντογκάν είτε οργάνωσε, είτε ήταν έτοιμο να αξιοποιήσει το πραξικόπημα-οπερέτα της περασμένης Παρασκευής με σκοπό να επιβάλλει τη δική του νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών. Όπως συνέβη όταν ο Χίτλερ στις 30 Ιουνίου 1934 προχώρησε σε μαζικές εκκαθαρίσεις εναντίον της δικής του πρώτα και κύρια παραστρατιωτικής οργάνωσης SA με αρχηγό τον Ρομ. Μέσα σε τρεις ημέρες οι εκκαθαρίσεις ανέβασαν σε πάνω από 1.000 τους νεκρούς. Ο επίσημος λόγος της σφαγής; Ο Ρομ και η οργάνωσή του προχώρησαν σε πραξικόπημα. Επίσημα οι απολογητές των ναζί αποκαλούν έως σήμερα το επεισόδιο αυτό ως Rohm-Putsch, δηλαδή πραξικόπημα του Ρομ.

Στις 5 Ιουλίου 1934 η ναζιστική εφημερίδα Volkischer Beobachter ανέφερε ότι σε συνεδρίαση της κυβέρνησης του Ράιχ πριν δύο ημέρες ο «Υπουργός Άμυνας Στρατηγός Μπλόμπεργκ ευχαρίστησε τον Φύρερ στο όνομα της κυβέρνησης και του στρατού για την αποφασιστική και θαρραλέα του δράση, με την οποία διέσωσε τον Γερμανικό λαό από τον εμφύλιο πόλεμο…» Κατόπιν αυτού η κυβέρνηση του Ράιχ επικύρωσε νόμο με μέτρα για την υπεράσπιση του κράτους, όπου διευκρινιζόταν: «Τα μέτρα που πάρθηκαν στις 30 Ιουνίου, στις 1 και 2 Ιουλίου για την καταστολή πράξεων εσχάτης προδοσίας κρίνονται νόμιμα, καθώς ήταν αναγκαία για την υπεράσπιση του κράτους.»

Η ομοιότητα με τον τρόπο που νομιμοποιεί ο Ερντογκάν τις πράξεις του σήμερα, δεν είναι καθόλου συμπτωματική. Και φυσικά ο Ερντογκάν επικεφαλής ενός καθεστώτος απολυταρχίας ή δικτατορίας – με κοινοβουλευτικό ή μη μανδύα αδιάφορο – στην Τουρκία γίνεται όχι μόνο πολύ πιο επικίνδυνος για την ίδια την χώρα του και τον λαό της, αλλά και πολύ πιο απρόβλεπτος και αποσταθεροποιητικός παράγοντας για την ευρύτερη περιοχή.

Κι όποιος νομίζει ότι μπορεί να τα έχει καλά μ’ ένα τέτοιο καθεστώς, παραδίδοντας π.χ. – παραβιάζοντας κάθε έννοια δικαίου – τους στρατιωτικούς που ζήτησαν άσυλο στην Αλεξανδρούπολη επειδή κινδυνεύει η ζωή τους, τότε δεν είναι απλά γιουσουφάκι, αλλά συνένοχος στα πρωτοφανή εγκλήματα κατά του τουρκικού λαού. Κάτι βέβαια που δεν μας ξενίζει όταν πρόκειται για τους σημερινούς κυβερνώντες στην Ελλάδα, οι οποίοι έτρεξαν να ταυτιστούν με τον Ερντογκάν και να τον αναδείξουν ούτε λίγο, ούτε πολύ ως υπερασπιστή της (ανύπαρκτης) δημοκρατίας στην Τουρκία!

Βλέπετε, ο Σόρος και οι όμοιοί του έχουν επενδύσει πολλά στον Ερντογκάν εξαρχής. Πώς θα μπορούσαν οι πράκτορές του στη δεξιά και την αριστερά να του πάνε κόντρα; Να γιατί όλοι τους έχουν οργιάσει προκειμένου να παραδοθούν αυτοί που ζήτησαν πολιτικό άσυλο πίσω στον αναδυόμενο σουλτάνο. “Δώστε τους πίσω και αφήστε ελεύθερους τους δουλεμπόρους να φέρνουν περισσότερους πρόσφυγες και μετανάστες για να συνεχιστεί η μεγάλη μπίζνα!” Αυτό απαιτούν.

Ο Δημήτρης Καζάκης είναι Γενικός Γραμματέας του Ε.ΠΑ.Μ.

 

Ιούλ 25

Ο τύραννος συνεχίζει την εκκαθάριση για όποιον τον αντιπολιτεύεται και δεν τον προσκυνάει

Σιγά μην μας πείσει ότι του κάνανε πραξικόπημα του αρχιπραξικοπηματία…

Απλώς θυσίασε μερικούς που τους είχε στο μάτι τόσα χρόνια για να εδραιωθεί στην εξουσία με τα τέσσερα.

Συλλήψεις δεκάδων δημοσιογράφων στην Τουρκία

Δημοσιογράφοι συλλαμβάνονται αφού τρώνε τα δακρυγόνα με τον τόνο. Να μάθετε να μην τα βάζετε με την εξουσία παράσιτα...

Δημοσιογράφοι συλλαμβάνονται αφού τρώνε τα δακρυγόνα με τον κυβικό τόνο. Να μάθετε να μην τα βάζετε με την εξουσία παράσιτα…

Οι τουρκικές αρχές εξέδωσαν σήμερα 25/7/2016 εντάλματα σύλληψης κατά 42 δημοσιογράφων, μετέδωσε το τηλεοπτικό δίκτυο NTV, στο πλαίσιο του άνευ προηγουμένου πογκρόμ που έχει ξεκινήσει στην Τουρκία κατά του στρατού, της δικαιοσύνης, της εκπαίδευσης και των μέσων ενημέρωσης.

Η γνωστή σχολιαστής και πρώην βουλευτής Ναζλί Ιλιτσάκ περιλαμβάνεται μεταξύ των 42.

Οι τουρκικές αρχές έχουν θέσει σε διαθεσιμότητα, συλλάβει ή θέσει υπό έρευνα περισσότερα από 60.000 στρατιώτες, δικαστικούς, εκπαιδευτικούς, δημοσίους υπαλλήλους και άλλους μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου. Σ.γ.: Αν θέλετε το πιστεύετε…

Ιούλ 25

Η Χίλλαρυ Κλίντον παθαίνει επιληψία μπρος στον δημοσιογραφικό φακό. Αυτή θα γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ; Αλίμονό τους και αλίμονό μας!

 VIDEO: Hillary Has Seizure – Security Escorts Her Out

July 24, 2016 No Comments
You think you know me well. You are wrong. I'll saw you bastards the rest after my presidency starts.

You think you know me well. You are wrong. I’ll saw you bastards the rest after my presidency starts.

The Internet is wondering what the heck was going on when Hillary Clinton had a seizure. Users on many social networks have been questioning what the heck happened when she appeared to have an epileptic seizure while on camera.

Video Player

Look at the seizures at the following facebook name: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ facebook and the written comments.
 
 Between her coughing fits and now seizures, is there any way she could handle the rigors of a presidential term? As if we need another reason to question Hillary Clinton.
http://ih8hillary.com/2016/07/24/video-hillary-has-seizure-security-escorts-her-out/

Ιούλ 24

Δοκιμασία αυτοεκτίμησης του βαθμού απιστίας και πνευματοκοινωνικής αθλιότητας ημών των χριστιανών.

Η κοινωνικοοικονομική κρίση αν μας επηρεάζει και μας αγχώνει, μας θλίβει ή μας συντρίβει, ενώ θεωρούμε ότι είμαστε χριστιανοί, είναι ένας δείκτης του πόσο χάλια είμαστε πνευματικά και το βαθμό παλινδρόμησης του πιστεύω μας, της πνευματικής μας υποδομής και θεμελίωσης.

Πιστεύω ή όχι μάλλον όχι απλώς συνήθεια είναι!

Πιστεύω ή όχι μάλλον όχι απλώς συνήθεια είναι! Ούτε στην Ανάσταση πιστεύει ο σύγχρονος Έλληνας ούτε έχει συνείδηση τι σημαίνει ελευθερία της πατρίδας κι ελευθερία από την σκλαβιά της αμαρτίας

Τι νόημα έχει να κερδίσεις τον κόσμο ολόκληρο και την ψυχή σου να ζημιωθείς; Ερωτά ο Ευαγγελιστής.

Τίποτα, εμείς κλαίμε, παραπονιόμαστε και οδυνόμαστε. Ο λόγος; Ότι όπως και στην προηγούμενη ανάρτησή μας με τη συνέντευξη του μητροπολίτη Ιερόθεου Βλάχου είμαστε αρχικαπιταλιστές και ΟΧΙ χριστιανοί  Ή καλλίτερα αστοχριστιανοί του κερατά με πρωτεύουσα σημασία στο πορτοφόλι και στο βόλεμά μας και όχι στην απλότητα της ζωής και την θεληματική φτώχια.

Θέλετε να αυτοεκτιμήσετε την απιστία σας; Να προσμετρήσετε την ακηδία, την φιλαργυρία, την φιληδονία πάσης μορφής που σας τσακίζει κι αρχίζει από τον καναπέ και τελειώνει στην σαρκολατρεία; Απαντείστε ειλικρινά στον εαυτό σας με βάση ένα πολύ απλό τεστάρισμα των 5 ηθμών ή κόσκινων. Με λίγα λόγια κοσκινείστε τον εαυτό σας, κι επιτέλους φερθείτε του ειλικρινά, δεν σας ακούει, δεν σας βλέπει κανείς, κοιτάξτε, τολμήσετε να κοιτάξετε τον εαυτό σας στα μάτια και απαντείστε κατά πόσο εφαρμόζετε ΝΑΙ ήυ ΟΧΙ τα παρακάτω:

Ηθμός Νο1: Εκκλησιάζεστε κάθε εβδομάδα;

Σχόλιο: Από στατιστικές που έχουν κατά καιρούς γίνει στους 100 χριστιανούς συνεχή εκκλησιασμό κάθε Κυριακή κάνουν μόνο το 2%.

Ηθμός Νο2: Προβαίνετε σε τακτική εξομολόγηση και θεία κοινωνία;

Σ.γ.:Από στατιστικές (του μακαρίτη επισκόπου Φλωρίνης) γνωρίζουμε ότι στους χίλιους χριστιανούς μόνο ένας κοινωνεί και εξομολογείται τακτικά, οι άλλοι περιπτωσιακά κοινωνούν κατά τις εορταστικές περιόδους των Χριστουγέννων και του Πάσχα εξομολογούνται, (περισσότερο από συνήθεια και όχι από εσωτερική ανάγκη). Άστε που λέγουν συνήθως τα ίδια και τα ίδια με καταναγκαστικό τρόπο.

Οικογενειακή προσευχή

Οικογενειακή προσευχή

Ηθμός Νο3: Κάνετε καθημερινά ατομική ή οικογενειακή προσευχή ή και από κοινού προσευχή με άλλους αδερφούς σας όταν συγκεντρώνεστε σε διάφορες συνάξεις από εορταστικές μέχρι κοινωνικές;

Σ.γ.: Οι περισσότεροι κάνουν ατομική προσευχή στα γρήγορα και άντε να τελειώνουμε, και οικογενειακή σπάνια. Όσον αφορά τις κοινωνικές συνάξεις ντρέπονται να το κάνουν από κοινού. Γι’ αυτό το σαράκι του εγωισμού και της μοναξκιάς μας έχει καταφάει.

Ηθμός Νο4: Κάνετε συχνά εί δυνατόν καθημερινά, ανάγνωση ενός κομματιού από την Αγία Γραφή για να σας εμπνέει και να σας δίνει δύναμη και στόχους σε καθημερινή βάση ακόμη και με την μορφή του συνθήματος της ημέρας;

Ηθμός Νο5: Εφαρμόζετε το ΑΓΑΠΑ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ ΣΟΥ ΩΣ ΕΑΥΤΟΝ;

Σ.γ.:Αυτό ας μην το πιάσουμε καθόλου. Είναι μεγάλο θέμα, αν ξέρουν οι σύγχρονοι χριστιανοί τι σημαίνει η λέξη αγάπη στην πράξη. Μάλλον χρειαζόμαστε σεμινάρια πρακτικής επί σεμιναρίων.

Τώρα μπορείτε να αξιολογήσετε τον εαυτό σας και να δείτε γιατί η πατρίδα μας έγινε προτεκτοράτο των ΔΥΤΙΚΩΝ και των Τούρκων και μεις σκλάβοι των τραπεζιτών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κι αν δεν μπορείτε να καταλάβετε ακόμη γιατί καταντήσαμε ως εδώ σ’ αυτό το χάλι και την παρακμή, γιατί ψηφίζουμε αυτά τα δεξιο-κεντρώο-αριστερά φρικιά, τότε λυπούμαστε, είστε ανεπίδεκτοι μάθησης. Καλά μας κάνουν και ακόμη χειρότερα, καλά παθαίνουμε…

Ιούλ 24

Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται “ου συγχρώνται Καπιταλισμός και Κοινωνικός Χριστιανισμός”

Ναυπάκτου Ιερόθεος: “Ο Καπιταλισμός είναι η θρησκεία της φιλαργυρίας”

This entry was posted in Κοινωνία-Γεγονότα and tagged κοινοκτημοσύνη on 22/12/2014

 

Ζήτω η ηδονή του Καπιταλισμού με μια πλαστική φιάλη Κόκα κόλας

Ζήτω η ηδονή του Καπιταλισμού με μια πλαστική φιάλη Κόκα Κόλας

Σημαντική παρέμβαση κάνει ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ.Ιερόθεος σε συνέντευξή του στην εβδομαδιαία εφημερίδα «Ο Εκκλησιολόγος» των Πατρών.

Ο Σεβασμιώτατος αναφέρεται εκτενώς στα θέματα της επικαιρότητας, καθώς και στον Καπιταλισμο που τον χαρακτήρισε “Θρησκεία”.

Αναλυτικά όσα είπε: 

– Σεβασμιώτατε, αν συμφωνείτε, θα θέλαμε να ξεκινήσουμε από την επικαιρότητα. Πολύς κόσμος ανησυχεί ότι επίκειται ένωση της Ορθόδοξης Εκκλησίας με τους Παπικούς χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Σας παρακαλούμε, ξεκαθαρίστε μας πότε και πως είναι δυνατή η ένωση με τους Δυτικούς; Υπάρχουν, ισχύουν και στο χώρο της Εκκλησίας οι «κόκκινες γραμμές», που αν παραβιασθούν, τότε ομιλούμε για προδοσία της πίστεως;

«Πάντοτε προσευχόμαστε στην Εκκλησία για την ένωση των Εκκλησιών, ιδίως για την «ενότητα της πίστεως και την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος». Μάλιστα στην θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, παρακαλούμε τον Θεό αμέσως μετά την μεταβολή του άρτου και του οίνου σε Σώμα και Αίμα Χριστού: «τους εσκορπισμένους επισυνάγαγε, τους πεπλανημένους επανάγαγε και σύναψον τη αγία σου καθολική και αποστολική Εκκλησία», δηλαδή προσευχόμαστε να επιστρέψουν οι πεπλανημένοι στην Εκκλησία. Δεν είναι δυνατόν να προσευχόμαστε με αυτά τα λόγια στην θεία Λειτουργία και στην πράξη να επιδιώκουμε την ένωση χωρίς όρους και προϋποθέσεις, χωρίς να αντιμετωπισθούν τα δογματικά θέματα. Το lex orandi συνδέεται στενά με το lex credendi.

Ο Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ μου έλεγε ότι όποιος κάνει λόγο για «ένωση των Εκκλησιών» χωρίς να τηρούνται οι βασικές ορθόδοξες και εκκλησιολογικές προϋποθέσεις, δηλαδή η τήρηση των δογμάτων, αυτός δεν γνωρίζει ούτε το ύψος της ορθοδόξου θεολογίας, που είναι η θέωση, ούτε το βάθος στο οποίο έφθασαν ο Παπισμός και οι Προτεστάντες με την απομάκρυνσή τους από την θεολογία των Προφητών, των Αποστόλων και των Πατέρων, από την Αποκάλυψη αυτού του Ίδιου του Χριστού, του ασάρκου και σεσαρκωμένου Λόγου.

Έτσι, αν δεν αντιμετωπισθή θεολογικά η αίρεση του actus purus, δηλαδή η αιρετική άποψη ότι στον Θεό ταυτίζεται η άκτιστη ουσία με την άκτιστη ενέργεια, οπότε ο Θεός έρχεται σε επικοινωνία με την κτίση και τον άνθρωπο με κτιστές ενέργειες, δεν μπορεί να γίνη λόγος για την λεγομένη «ένωση των Εκκλησιών». Από την αίρεση αυτή προέρχονται όλες οι άλλες αιρέσεις, μεταξύ των οποίων το filioque, το αλάθητο και το πρωτείο του Πάπα κ.α.».

– Από την επικαιρότητα και η δεύτερη ερώτηση: Είναι αλήθεια ότι με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο που έχει ψηφισθεί δεν μπορούν οι κήρυκες της Εκκλησίας να στηλιτεύουν ανήθικα αμαρτήματα και να επισημαίνουν ότι θρησκεύματα, όπως ο ισλαμισμός, δεν είναι οδός σωτηρίας των ανθρώπων; Θα παύσει η Εκκλησία να παρουσιάζει την αιώνια αλήθεια του Ευαγγελίου και των Πατέρων;

«Η Εκκλησία δεν δεσμεύεται από κανέναν στο να λέγη την αλήθεια ούτε και από τον νόμο. Οι άγιοι διά μέσου των αιώνων ομολογούσαν την αλήθεια, κήρυτταν την μετάνοια, παρουσίαζαν την διδασκαλία του Χριστού. Κατά την διάρκεια της ειδωλολατρικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας οι Απόστολοι, οι Πατέρες και οι Μάρτυρες θυσίασαν την ζωή τους γιατί δεν ήθελαν να εφαρμόσουν τους νόμους του Κράτους που είναι αντίθετοι με το θέλημα του Θεού.

Βέβαια, χρειάζεται και εμείς μαζί με το ομολογιακό πνεύμα, το οποίο δυστυχώς μειώθηκε από τους σύγχρονους Χριστιανούς –Κληρικούς και λαϊκούς– να έχουμε και κάποια διάκριση, για να ξεχωρίζουμε την ορθόδοξη ομολογία από την εμπάθεια, την μαρτυρία της πίστεως από την ανάμειξη σε πολιτικές σκοπιμότητες. Πάντοτε η ομολογία για να είναι αληθινή πρέπει να προέρχεται από καθαρή καρδιά και κυρίως από αγάπη για τον Θεό και τους ανθρώπους».

– Συμπληρώνονται πέντε χρόνια από την οικονομική κρίση που ταλαιπωρεί την πατρίδα μας. Βλέπετε να έχουν συνειδητοποιήσει η Πολιτεία και ο Λαός ότι η κρίση έχει αίτια ηθικά και πνευματικά; Διαπιστώνετε να υπάρχει στροφή προς τη ζωή που υποδεικνύει η Εκκλησία; Αν δεν έχει αλλάξει κάτι, που μπορεί να οδηγηθούμε;

«Η κρίση όπως έχει τονισθή από πολλούς και έγινε κοινός τόπος είναι πράγματι ηθική και πνευματική. Οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμούν το ατομικό συμφέρον παρά το κοινό καλό, διακατέχονται από την φιλαυτία και την ιδιοτέλεια και όχι από την φιλοθεΐα και την φιλανθρωπία, διακρίνονται από την ευδαιμονία του καταναλωτισμού και όχι την ασκητικότητα του Ευαγγελίου, κυριαρχούνται από την προτεσταντική ηθική και όχι από την ορθόδοξη ασκητική. Εκεί βρίσκεται το πρόβλημα.

Μοναδικό μου όνειρο: "Ν΄αρπάξω την περιουσία των Ελλήνων".

Μοναδικό μου όνειρο: “Ν΄αρπάξω την περιουσία των Ελλήνων”.

Σήμερα με τον τρόπο που διοργανώνεται η κοινωνία επικρατεί η λεγόμενη κεφαλαιοκρατία που είναι «η θρησκεία της φιλαργυρίας» με την «προτεραιότητα του χρηματικού κέρδους», «το δικαίωμα της ατομικής ιδιοκτησίας», «την προτεραιότητα του ατομικού συμφέροντος». Αυτή η «θρησκεία της φιλαργυρίας» έχει δικούς της «ναούς», που είναι οι λεγόμενες αγορές, έχει δικούς της «αποστόλους και ιερείς», που είναι οι χρηματιστές και οικονομολόγοι, έχει δικό της «ευαγγέλιο», που προτρέπει τους ανθρώπους στην συσσώρευση υλικών αγαθών, και έχει δικούς της «οπαδούς-λάτρεις», που είναι οι καταναλωτές.

Το θέμα, λοιπόν, δεν είναι απλώς να δώσουμε κάποια τρόφιμα στον λαό, αν και αυτό πρέπει να το κάνουμε, αλλά να αγωνισθούμε για την ανατροπή αυτής της «θρησκείας της φιλαργυρίας» που είναι το «πνεύμα του καπιταλισμού». Αν δεν το κάνει αυτό η Εκκλησία, τότε απλώς στηρίζει το σύστημα της διαφθοράς και την αντιευαγγελική νοοτροπία.

Προσωπικά πιστεύω ότι τελικά το πρόβλημα που μαστίζει την Πατρίδα μας είναι πρωτίστως γεωπολιτικό, δηλαδή συνδέεται με τα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα των μεγάλων Κρατών για την περιοχή. Αλλά θα ήθελα να παραμείνω μόνον στα θεολογικά αίτια, που είναι η αντιευαγγελική ζωή».

– Πως μπορεί η Εκκλησία να εμπνεύσει το αυθεντικό όραμα ζωής για τον άνθρωπο, που είναι η αγιότητα, ώστε να νιώσει ο καθένας έναν αναβασμό μέσα στην αγωνία, ένταση και ανησυχία της εποχής μας;

«Αυτό θα γίνη, όταν εμείς οι Κληρικοί παντός βαθμού αποκτήσουμε ευαγγελικό ήθος και πατερικό φρόνημα, όταν εφαρμόζουμε για παράδειγμα την επί του όρους ομιλία του Χριστού. Σήμερα ο κόσμος χρειάζεται Κληρικούς με ασκητική ζωή, ορθόδοξη βιοτή, πατερικό και μαρτυρικό πνεύμα.

Αυτό το βλέπουμε αυθεντικά στην «ιερά ιστορία» που είναι τα συναξάρια της Εκκλησίας, δηλαδή οι βίοι των αγίων, τα τροπάρια της λατρείας, η εσωτερική μαρτυρία της θείας Λειτουργίας. Αν καθημερινά εμπνεόμαστε από αυτήν την «ιερά ιστορία» της Εκκλησίας, τότε θα μπορέσουμε να την μεταγγίσουμε σε αυτούς που την αναζητούν. Δυστυχώς, κάθε μέρα υμνούμε μάρτυρες και ασκητές, εισερχόμενοι στους Ναούς βλέπουμε τα αγιασμένα πρόσωπά τους, και ο τρόπος της ζωής μας διαφέρει από τον δικό τους.

Τελικά, πιστεύω ότι ο ορθόδοξος ησυχασμός και η ορθόδοξη νηπτική ζωή είναι εκείνο που δείχνει στους ανθρώπους την μέθοδο της αγιότητος, τον τρόπο με τον οποίο θα ζήσουμε την διδασκαλία του Χριστού και την μαρτυρία της Εκκλησίας, το «πως» της Χριστιανικής ζωής, πράγμα που ισχύει για όλους τους Χριστιανούς, τηρουμένων των αναλογιών. Συνήθως, εμείς περιοριζόμαστε στο «τι» είναι ο Θεός και όχι στο «πως» θα ενωθούμε μαζί Του. Αυτό το «πως» χρειάζεται σήμερα να προσφέρη η Εκκλησία στους ανθρώπους που το έχουν ανάγκη».

– Σεβασμιώτατε, το βιβλίο που σας έκανε γνωστό σ’ όλον τον κόσμο είναι «η Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία». Πέστε μας τι σημαίνει ο όρος αυτός και αν η εφαρμογή αυτής της ψυχοθεραπείας καταργεί την θεραπευτική αγωγή.

«Δεν είναι το μόνο γνωστό βιβλίο μου στον κόσμο, αφού πολλά βιβλία μου έχουν μεταφρασθή, με πρωτοβουλία των ιδίων των μεταφραστών σε ολόκληρο τον κόσμο και μάλιστα σε 24 γλώσσες. Πολλές φορές διερωτώμαι: τι είναι εκείνο που κάνει τους ανθρώπους από όλα τα Κράτη, τις φυλές και τις Ηπείρους να ενδιαφέρωνται για να μεταφράσουν τα βιβλία αυτά.

Νομίζω είναι η επικαιρότητα της ορθοδόξου διδασκαλίας και κυρίως της ησυχαστικής παραδόσεως που κάνει λόγο για την μέθοδο που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να γνωρίσουμε τον Θεό και να γίνουμε πραγματικά άνθρωποι.

Ειδικά το βιβλίο αυτό που αναφέρατε, με τίτλο «Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία», στην πραγματικότητα παρουσιάζει την νηπτική και ησυχαστική παράδοση της Εκκλησίας που κάνει λόγο για την θεραπεία των λογισμών, των παθών, του νού, της καρδίας κλπ. Μάλιστα, το αμέσως επόμενο βιβλίο από αυτό είναι το βιβλίο με τίτλο «Η ιατρική εν πνεύματι επιστήμη» και είναι η πρακτική εφαρμογή του πρώτου. Και τα δύο αυτά βιβλία δείχνουν την επικαιρότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, που ξεπερνά τα προβλήματα που προέρχονται τόσο από τον ορθολογισμό-σχολαστικισμό, όσο και από τον ηθικισμό που βασανίζουν τους δυτικούς ανθρώπους.

Βεβαίως, η ορθόδοξη ψυχοθεραπεία δεν μπορεί να καταργήση την επιστήμη, και τις νευρολογικές ανάγκες των ανθρώπων. Απλώς οι Πνευματικοί Πατέρες πρέπει να συνεργάζονται με τους ειδικούς ιατρούς».

– Η εργασία σας για την Αποκάλυψη του Ιωάννου απεκάλυψε κάποιες αναλογίες, που έχει η Αποκάλυψη με την Θεία λειτουργία που βιώνουμε κάθε Κυριακή. Σας παρακαλούμε να τις απαριθμήσετε έστω επιγραμματικά, γιατί πιστεύουμε ότι αυτή η προσέγγιση φυγαδεύει τον φόβο για το μέλλον της ιστορίας.

«Μελετώ για πολλά χρόνια την Αποκάλυψη του αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, πολλές φορές έκανα ερμηνευτικές αναλύσεις σε ομιλίες προς τους ανθρώπους. Με την πάροδο του χρόνου διεπίστωσα δύο σημεία.

Το πρώτον, ότι όσα είδε ο Ευαγγελιστής Ιωάννης και κατέγραψε στην Αποκάλυψη επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό την λειτουργική και λατρευτική πράξη της Εκκλησίας, την εικονογραφία και γενικά τις εκκλησιαστικές τέχνες, όπως για παράδειγμα το σύνθρονο, την Αγία Τράπεζα με τα λείψανα των μαρτύρων, την ψαλμωδία κλπ.

Το δεύτερον σημείο είναι ότι αυτά που είδε ο Ευαγγελιστής Ιωάννης είναι η ουράνια λατρεία, η ουράνια θεία Λειτουργία, όπου ανυμνείται ο καθήμενος επί του θρόνου και το «ως εσφαγμένον αρνίον» από τους Πρεσβυτέρους, τα ζωντανά όντα, τους αγγέλους, τους μάρτυρας, τους οσίους. Όλη η διήγηση της Αποκαλύψεως δείχνει το διάγραμμα της ουράνιας Λειτουργίας και το τι γίνεται έξω από αυτήν, την λεγόμενη παραλειτουργία. Στην θεία Λειτουργία υμνείται το Αρνίον από τους φίλους Του, και στην παραλειτουργία κυριαρχεί το θηρίον με τους οπαδούς του. Η τελική έκβαση είναι η νίκη του Αρνίου επί του θηρίου και των φίλων του Αρνίου επί των οπαδών του θηρίου, και ότι όσοι συνδέονται με τον Χριστό από τώρα μετέχουν της ουράνιας θείας Λειτουργίας και αυτό είναι η πρώτη ανάσταση και προχωρούν στην δεύτερη ανάσταση προς τον μυστικό γάμο με το Αρνίο, την καινή κτίση, την νέα Ιερουσαλήμ.

Πάντως, όταν διαβάση κανείς προσεκτικά την Αποκάλυψη μέσα από αυτήν την προοπτική μπορεί να δη ότι αυτό το ιερό βιβλίο έχει επηρεάσει την διάταξη της θείας Λειτουργίας που γίνεται στους Ιερούς Ναούς, και θα διαπιστώση ότι η θεία Λειτουργία είναι «σύνοδος ουρανού και γης», ουρανίων και επιγείων, ζώντων και κεκοιμημένων».

– Αν ισχύει το Πατερικό ότι ο σκοπός της Αγωγής και της Παιδείας είναι ο σκοπός της ζωής, τότε πως το πέτυχε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός που εφέτος εορτάσαμε τα 300 χρόνια από τη γέννησή του; Και για τον οποίο, άγιε Ναυπάκτου κ.κ. Ιερόθεε, γράψατε πολύ ενδιαφέροντα κείμενα και τι πρέπει να γίνει σήμερα;

«Φυσικά ισχύει ότι η εκκλησιαστική αγωγή και η Παιδεία συνδέεται στενά με τον σκοπό της ζωής του ανθρώπου που είναι η θέωση. Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση Θεού, δηλαδή έχει νοερό και αυτεξούσιο, με πορεία προς την θέωση που είναι η όραση του Θεού. Προτιμώ να παραμείνω σε αυτόν τον αγιογραφικό και πατερικό όρο παρά να χρησιμοποιώ τον σύγχρονο ακαθόριστο και ουμανιστικό όρο «αξιοπρέπεια του ανθρωπίνου προσώπου». Βεβαίως, πρέπει να διασφαλίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά από πλευράς Εκκλησίας δεν μπορούμε να παραθεωρούμε τον βιβλικό και πατερικό όρο «κατ’ εικόνα» και «καθ’ ομοίωση» και την αυτοπροσφορά, την αυτοϋπέρβαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αυτά δίδασκε ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο οποίος ήταν καρπός της εκκλησιαστικής παραδόσεως, όπως την βρήκε στο οικογενειακό του περιβάλλον και στο Άγιον Όρος. Παρατηρώ ότι αν θέλουμε να χαρακτηρίσουμε τον άγιο Κοσμά τον Αιτωλό θα τον ονομάζαμε αγιορείτη, αφού εξέφραζε την ζωή του Αγίου Όρους, και όχι διαφωτιστή, όπως εκφράσθηκε ο διαφωτισμός στην Ευρώπη. Ο άγιος Κοσμάς δεν ήταν απλώς λόγιος μοναχός ή ιεραπόστολος, αλλά προφήτης, ισαπόστολος, άγιος, θεούμενος, μάρτυρας. Αυτό φαίνεται στην διδασκαλία του, τον θάνατό του, το μαρτύριό του. Μέσα από τον άγιο Κοσμά τον Αιτωλό βλέπουμε τι είναι εκκλησιαστική ζωή, τι είναι ορθόδοξη παιδεία, τι είναι αγιορείτικη ζωή».

– Στα τελευταία κείμενά σας συνδυάζετε Σταυρό και Ανάσταση. Είναι εφικτό να βιώσουμε αυτόν τον συνδυασμό και πως μπορεί να γίνει αυτό, ώστε ανεβαίνοντας τον Γολγοθά του ο καθένας να περιμένει την Ανάσταση;

«Απάντηση: Μερικοί θεολόγοι ισχυρίζονται ότι η δυτική θεολογία τόνισε περισσότερο τον Σταυρό του Χριστού, ενώ η ορθόδοξη θεολογία τονίζει περισσότερο την Ανάσταση του Χριστού, και η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι Εκκλησία της Αναστάσεως. Αυτή η άποψη είναι εσφαλμένη θεολογικά, διότι γίνεται διχοτόμηση μεταξύ του Σταυρού και της Αναστάσεως. Δεν υπάρχει Σταυρός χωρίς Ανάσταση ούτε Ανάσταση χωρίς Σταυρό.

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία και θεολογία δεν υπάρχει διχοτόμηση μεταξύ του Σταυρού και της Αναστάσεως, γι’ αυτό ψάλλουμε: «τον Σταυρόν σου προσκυνούμεν, Δέσποτα, και την Αγίαν σου Ανάστασιν δοξάζομεν». Αυτό το βλέπουμε σε όλη την λατρευτική πράξη της Εκκλησίας και την ζωή της.

Για παράδειγμα, η θεία Ευχαριστία δεν είναι απλώς μια πασχάλεια εμπειρία, αλλά και θυσία του Γολγοθά, είναι σταυροαναστάσιμη ζωή. Δηλαδή, αισθάνεται κανείς την χαρά της Αναστάσεως στον βαθμό που συμμετέχει στον Σταυρό του Χριστού, στον αγώνα εναντίον των παθών, της αμαρτίας και του διαβόλου. Δεν μπορεί να βλέπη κανείς την θριαμβευτική ατμόσφαιρα της θείας Ευχαριστίας, αν δεν συμμετέχει στην ασκητική ζωή της Εκκλησίας. Αυτό σημαίνει βίωση του μυστηρίου του Σταυρού και της Αναστάσεως του Χριστού. Η μεταπατερική θεολογία κάνει λόγο για την θεία Λειτουργία ως βασιλεία του Θεού, χωρίς να βλέπη συγχρόνως και την προσευχή του Χριστού στον κήπο της Γεθσημανή και το μαρτύριο του Σταυρού.

Τελικά, το μυστήριο της Αναστάσεως είναι συγχρόνως και δόξα του Σταυρού. Μέσα από αυτή την προοπτική βλέπουμε την ορθόδοξη εκκλησιαστική ζωή και αποκτούμε γνήσιο ορθόδοξο φρόνημα και βίωμα».

Ιούλ 23

Ρώσοι επιστήμονες ανακάλυψαν τυχαία μέθοδο μεταστοιχείωσης που τελειώνει τον καπιταλισμό και τους τοκογλύφους!

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2016

ΣΥΝΤΑΡΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ των ΡΩΣΩΝ – ΤΡΕΜΕΙ η ΕΛΙΤ (video)


Τρέμει η Χαζάρικη-ασκενάζικη Μαφία, ο Soros, οι Rothschild οι Rockfeller καθώς και ολόκληρη η Εωσφορική Ελίτ που θέλει να καταδυναστεύει τον πλανήτη κερδίζοντας εκατομμύρια από τις ζωές μας..!!

 

Μία τρελά απίστευτη ανακάλυψη από Ρώσους επιστήμονες θα μπορούσε να ακούγεται σαν επιστημονική φαντασία, αλλά ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ!

Στις 21/6/2016, Ρώσοι επιστήμονες έκαναν μία εκπληκτική και ιδιαίτερα ιστορική ανακοίνωση χάρη στην επιτυχία μιας τεχνολογίας που ανέπτυξαν μέσω της οποίας μπορούν να αλλάξουν τα πρωτόνια ενός ατόμου και να το «μεταμορφώσουν» (μεταστοιχειώσουν=transmutate)σε ένα άλλο…

Σας θυμίζει κάτι από την εποχή των αλχημιστών που προσπαθούσαν να μετατρέψουν τον μόλυβδο σε χρυσάφι; Ακριβώς αυτό ! ! !

Σύμφωνα με το geopolitics.co, ύστερα από επιτυχημένες δοκιμές οι κορυφαίοι Ρώσοι επιστήμονες, χημικοί Tamara Sahno και Victor Kurashov, (τους βλε΄πετε στην πιο πάνω φωτό) ανακοινώνουν ότι κατάφεραν να μετατρέψουν ένα στοιχείο σε κάποιο άλλο, συμπεριλαμβάνοντας και δικαιώνοντας τους αλχημιστές και τις προσπάθειες αιώνων: την μετατροπή ευτελούς υλικού σε χρυσό.

Αυτή είναι, ίσως, η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ στην ιστορία της ανθρωπότητας!

Η ανακάλυψη, θα μπορούσαμε να πούμε πως έγινε τυχαία, καθώς οι επιστήμονες εργάζονταν πάνω στον τομέα τροφοδότησης διαστημοπλοίων. Ωστόσο, πάνω στις εργασίες αυτές προέκυψε και η μεταστοιχείωση.

Η πρωτοποριακή επιστημονική ανακάλυψη είναι η «ευκαιρία» των χωρών που ανήκουν στο BRICS, οι οποίες δοκίμασαν διάφορες μεθόδους και στρατηγικές για να αντιταχθούν στην Νέα Τάξη Πραγμάτων. Ίσως, γι αυτό δεν χαίρει προβολής από τα παγκόσμια ΜΜΕ.

Όπως είναι αναμενόμενο, η τεχνολογία αυτή, θα είναι το απόλυτο «όπλο» στα χέρια του Πούτιν, ενάντια στο Βαβυλωνιακό (εωσφορικό) χρηματοπιστωτικό σύστημα!

Δείτε και το επίμαχο απόσπασμα στο video της συνέντευξης τύπου στην Ελβετία:

https://www.youtube.com/watch?v=7JqptxGi-BQ

Η ανακοίνωση έγινε στην Γενεύη της Ελβετίας όπως και έπρεπε, την χώρα αποθήκευσης του πλανητικού χρήματος από την εβραϊκή μαφία των παγκοσμιοποιητών που ακόμη πιστε’υουν πως με το χρήμα θα διευκολύνουν τον ερχομό του Αντίχριστου Μεσσία τους.


http://tsimoudianews.blogspot.gr/2016/07/video.html?spref=fb

Ιούλ 23

Ότι θα πρέπει να ξέρετε για τα Καβείρια μυστήρια

Η ανάγκη του ανθρώπου για συμμετοχή στο θείο, για μετάνοια, κάθαρση ή λύτρωση, θέωση και αναγέννηση ή να μένει άφθαρτος και αιώνιος, ή μέτοχος της αιωνιότητας υπήρχε από το λυκαυγές της ανθρωπότητας.

Φαίνεται πως το συλλογικό ασυνείδητο και η συλλογική μας μνήμη δεν ξέχασε ποτέ τον πρωτόπλαστο Αδάμ και την σύντροφό του. Υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει εναποθεμένη στα γονίδιά μας.

Γι’ αυτό στην ευλογημένη γη των Ελλήνων η ανάγκη για πίστη στο μυστήριο, στον άγνωστο θεό, η θρησκευτική μύηση στα θρησκευτικά μυστήρια δεν έπαυσε ποτέ.

Απόδειξη τα μυστήρια των Καβείρων. Τι ήταν αυτά; Τι συνέβαινε στη διάρκεια της τέλεσής τους μας το λέει ο φίλος Ιάσωνας και η γνωστή ομάδα του απότην Πύλη.

Ας τα μελετήσουμε:

Ναός όπου ετελούντο τα Καβείρια μυστήρια.

Ποιοι ήταν οι Κάβειροι; 
Για τα Καβείρια μυστήρια σώζονται οι λιγότερες ίσως πληροφορίες σε σχέση με τα άλλα ελληνικά μυστήρια. Ο Στράβων γράφει σχετικά με τις λίγες πληροφορίες που γνώριζαν από την εποχή του ακόμα: «Για τους Σαμοθράκη τιμώμενους θεούς πολλοί έχουν πει ότι είναι οι Κάβειροι οι ίδιοι, αλλά ούτε και αυτοί που είπαν αυτό μπορούν να μας πουν ποιοι ήταν οι Κάβειροι στην πραγματικότητα». Είναι πολύ απροσδιόριστα τόσο ο αριθμός όσο και τα ονόματα τους, έτσι που η σύγχυση γύρω απ’ την προσωπικότητα τους αυξάνει συνεχώς.

Στις αρχαίες πηγές υπάρχουν αρκετές εκδοχές σχετικά με την προέλευση τους και επικρατέστερη εκδοχή είναι ότι οι Κάβειροι είναι μια ομάδα χθονίων Θεοτήτων Θρακοπελασγικής προέλευσης, οι οποίοι είναι δαίμονες και παιδιά του Ηφαίστου, του θεού της φωτιάς και των τεχνών. Άλλοι έλεγαν πως οι Κάβειροι είναι η Μεγάλη Μητέρα, η μητέρα γη (στην τοπική γλώσσα λεγόταν Αξίερος, ταυτίζονταν με την Δήμητρα και την αποκαλούσαν Ηλέκτρα, Λαμπρή, Στρατηγίδα και Ηγέτιδα), ο σύζυγός της ο Καδμίλος [θεός της γονιμότητας που πολλές φορές ταυτίζονταν με τον Ερμή γιατί τα σύμβολα του (το ιερό του ζώο, ο κριός, που συμβόλιζε τη γονιμοποιό δύναμη και τον αρχηγό ποιμένα, καθώς και το φιδοκέφαλο κηρύκειο του) βρέθηκαν χαραγμένα σε νομίσματα και σε επιγραφές του Ναού). Άλλοι λένε πως ήταν δύο αρένες δίδυμοι Θεοί και τους συνέδεαν με τους Διόσκουρους, άλλοι πάλι, πως οι Θεοί ήταν τρεις και τα τοπικά ονόματα τους Αξίερος, Αξιόκερσα και Αξιόκερσος υποδήλωναν ότι ήταν η Δήμητρα, η Κόρη και ο Ερμής. Άλλοι προσθέτουν και τον Άδη, την Εκάτη, τη Ρέα, τους Οκριβάντες, τον Ουρανό και τη Γαία. Ακόμα και η Αφροδίτη που ίσως είναι αυτή που παριστάνεται σε περίεργα τρίμαστα γυμνά ειδώλια που βρέθηκαν στις ανασκαφές, φαίνεται να θεωρείται πως ανήκε στους Κάβειρους. Αυτή η πολυπροσωπία που υπάρχει στην λατρεία των Καβειρίων οδηγεί στη σκέψη πως στα μυστήρια της Σαμοθράκης φανερώνονταν η γενική και απρόσωπη θεωρία για την θεότητα που υπάρχει και στα Ορφικά μυστήρια (που ο Θεός προσφωνείται «Μέγα πνεύμα», «Μέγας Ελευθερωτής», «Μεγάλη ψυχή του κόσμου», «Λόγος» Σ.γ.: όιπως ο Ιωάννης αποκαλεί τον Ιησού Χριστό ΛΟΓΟ). Το βέβαιο είναι ότι οι πρώτοι Αχαιοί το 2000 π.Χ περίπου κατέγραψαν στον κατάλογο των θεοτήτων τα ονόματα του Δία, της Εκάτης, του Απόλλωνα και των Καβείρων. Η λατρεία των Καβείρων σχετιζόταν με τον Ήφαιστο και τα Καβείρια μυστήρια τελούνταν κυρίως στη Σαμοθράκη , την Λήμνο, την Ίμβρο, την Μακεδονία, την Θράκη, την Βοιωτία, την Μικρά Ασία και την Κάρπαθο από τα οποία το πιο κέντρο λατρείας ήταν στη Σαμοθράκη. Ο Όμηρος αναφέρεται στην Σαμοθράκη με το επίθετο «Ζαθέη» δηλαδή Σεπτή και Αγιότατη και επίσης την ονομάζει Ιερά χώρα: Σαμοθράκη όπου τελετές προκαλούν ρίγος φόβου (σ.γ.: «μετά φόβου Θεού και πίστεως προσέλθετε», λέει ο ιερέας βγάζοντας τα Άγια στην Ωραία Πύλη προκειμένου να κοινωνήσει τους πιστούς) γίνονται για χάρη των θεών οι οποίες είναι απόρρητες στους κοινούς θνητούς. 
Πότε ξεκίνησαν τα Καβείρια Μυστήρια; 
Στην λατρεία των Καβειρίων μυστηρίων πρωτεύοντα ρόλο έπαιζε το πυρ, η φωτιά, από όπου φαίνεται πήραν το όνομα τους και η εσωτερική διδασκαλία των Καβειρίων μυστηρίων ήταν η γέννηση και η αναγέννηση του ανθρώπου. Οι κάτοικοι της Λήμνου, της Ίμβρου και της Σαμοθράκης τους ταύτιζαν με τον Πρωτέα, ο οποίος προσωποποιούσε την θάλασσα και το «ηφαιστειώδες πυρ» του οποίου κύρια θεότητα είναι ο Ήφαιστος ενώ ο Παυσανίας γράφει ότι ο Προμηθέας και ο γιος του Αιτναίος λατρευόταν ως Κάβειροι στην Βοιωτία. 

Η αρχή της τελέσεως των καβειρίων μυστηρίων χάνεται στα βάθη της ελληνικής προϊστορίας και εδώ πάλι οι απόψεις διίστανται. Ο Ηρόδοτος υποστηρίζει ότι η λατρεία των Κάβειρων ήταν αυτόχθων μυστηριακή λατρεία των Πελασγών. Πιο συγκεκριμένα αναφέρει ότι στη Σαμοθράκη οπού τελούσαν τα Καβείρια, κατοικούσαν Πελασγοί και ότι οι Αθηναίοι πρώτοι από όλους τους Έλληνες ήρθαν σε επαφή με τους Πελασγούς της Σαμοθράκης, τα αγάλματα του Ερμή με τον φαλλό του στραμένο προς τα πάνω και την λατρεία των Κάβειρων, όταν οι Πελασγοί μετοίκησαν στην Αττική και άρχισαν να θεωρούνται και αυτοί Έλληνες. Ο Στησίμβροτος υποστηρίζει ότι η λατρεία των Κάβειρων εισάγεται στον ελλαδικό χώρο από την Μικρά Ασία που την κατοικούσαν Πελασγοί. Μια ακόμα σημαντική πληροφορία είναι αυτή που μας έχει δώσει ο χριστιανός συγγραφέας Ιππόλυτος (2ο αιώνας μ.X) που αναφέρει τα εξής: «Οι Σαμοθράκες ονομάζουν αυτόν που τιμούν στα μυστήρια που τελούν Άδαμο, (Αδάμ) τον αρχικό άνθρωπο, ενώ στο ιερό της Σαμοθράκης υπάρχουν δυο αγάλματα γυμνών ανθρώπων με τα χεριά τεντωμένα προς τον ουρανό και τους φαλλούς στραμενους προς τα πανω, όπως έχει και το άγαλμα του Ερμή στην Κυλλήνη. Τα αγάλματα αυτά είναι εικόνες του πρώτου ανθρώπου και του αναγεννημένου πνευματικά ανθρώπου». 

Οι Τελετές και ο πανανθρώπινος χαρακτήρας των Καβειρίων. 

Δεν γνωρίζουμε ακριβώς το τι γινόταν στις τελετές γιατί οι μυημένοι τις τελούσαν μυστικά και δεν μιλούσαν γι’αυτές. Αυτό που ξέρουμε και είναι αξιοσημείωτο είναι ότι αντίθετα με αλλά μυστήρια τα Καβειρια είχαν πανανθρώπινο χαρακτήρα. Δηλαδή μπορούσαν να πάρουν μέρος άτομα ανεξαρτήτου φύλου, εθνότητας, αξιώματος η ηλικίας! (Στα Ελευσίνια μυστήρια για παράδειγμα μπορούσαν να λάβουν μέρος μόνο Έλληνες ελεύθεροι πολίτες). Άνδρες και γυναίκες, δούλοι και δουλοπάροικοι, αλλοεθνείς, και αλλόπιστοι ήταν δεκτοί ενώ θεμελιώδης σκοπός των μυστηρίων αυτών ήταν η ηθικοποίηση του ανθρώπου. Με τη μύηση τους αναλάμβαναν ηθικές και κοινωνικές υποχρεώσεις και ο Διόδωρος ο Σικελιώτης λέει ότι «οι μυούμενοι εγίνοντο ευσεβέστεροι, δικαιότεροι και κατά πάντα καλλίτεροι». 

Επίσης, κάτι ακόμα που διαφοροποιεί τα μυστήρια σε σχέση με όλα τα αλλά ήταν ένας ρητός και απαράβατος όρος που υπήρχε και τον συναντάμε μονό εδώ. Βασική και απαραίτητη προϋπόθεση και προπαρασκευαστικό στάδιο της μυήσεως, ήταν η ψυχική κάθαρση του ανθρώπου που ζητούσε να μυηθεί, η εξομολόγηση. (Σ.γ.: Ακριβώς όπως συμβαίνει με το μυστήριο της εξομολογήσεως στον Χριστιανισμό) Γι’ αυτόν τον σκοπό υπήρχε ένας ειδικός ιερέας γνωστός ως Κοής ο οποίος άκουγε τον εξομολογούμενο και είχε το αξίωμα να εξαγνίζει ακόμα και τον φονιά που μετάνιωνε για την πράξη του. Έτσι, εκτός απ’ τη λατρευτική και θρησκευτική έννοια, βλέπουμε πως τα μυστήρια της Σαμοθράκης, είχαν φιλοσοφική βάση και χαρακτήρα κοινωνικής αρετής. Ύστερα από την εξομολόγηση και την έγκριση του Κοή και των Ανακτοτελεστών, ο κατηχημένος μπορούσε να προσέλθει στην τελετή της μυήσεως.(Σ.γ.: Συμμετοχή στο μυστήριο της θείας Ευχαριστίας με όλους του μεμυημένους, κεκαθαρμένους, εξομολογημένους σε κοινό τραπέζι όπου και χόρευαν πέριξ του).

Πιστεύεται πως η μύηση γινόταν τη νύχτα, με το φως των δαδιών και των λυχναριών των μυημένων που παραβρίσκονταν στην τελετή. Πολλά λυχνάρια που βρέθηκαν στις ανασκαφές είχαν χαραγμένο το γράμμα Θ δηλωτικό των Μεγάλων Θεών, αλλά και στους τοίχους του Ιερού υπάρχουν πολλές οι θέσεις για τοποθέτηση δαδιών. Ο μυούμενος καθόταν πάνω σε θρόνο γι’ αυτό και η τελετή λεγόταν «θρονισμός». (Σ.γ.: Μοιάζει με το χριστιανικό μυστήριο του Βαπτίσματος όπου τον θρόνο τον αντγικαθιστά η κολυμβήθρα). Φαίνεται πως σ’ αυτό το στάδιο οι μυούντες χόρευαν γύρω απ’ τον μυούμενο. Πολλές μαρτυρίες και κυρίως του Πλούταρχου υπάρχουν γι’ αυτή τη φάση της τελετής. «Καθάπερ ειώθασιν εν τω καλουμένω θρονισμώ καθίσαντες τους μυουμένους οι τελούντες κύκλω περιχορεύειν». 

Ύστερα από τον θρονισμό, ο ιερέας οδηγούσε τον μύστη στο άβατο του Ιερού και εκεί το νέο μέλος, είχε δηλαδή την εποπτεία, κάποιας ιερής αναπαράστασης με πιθανό αντικείμενο την έκφραση κοσμογονικών ιδεών στις όποιες πρώτευε η μυστηριώδης τους γενεαλογία. Έτσι, έφθανε στον βαθμό της εποπτείας. (Σ.γ.: Κάτι παράλληλο με τη θεοπτεία, θέωση όπου βλέπεις το θείο και συμμετέχεις εμπειρικά σε αυτό από το πνευματικό ύψος όπου βρίσκεσαι με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος).

Μπροστά στο άβατο του Ιερού υπήρχε επιγραφή, που αποκάλυψε η αρχαιολογική σκαπάνη και που απαγόρευε με λιτό αλλά απόλυτο τρόπο, την είσοδο. «Αμύητον μη εισιέναι». Αργότερα, με την προσέλευση και των Ρωμαίων στα μυστήρια, προστέθηκε απαγορευτική επιγραφή και στα Λατινικά. Στον καινούργιο μύστη προσέφεραν στεφάνι από ελιά και πορφυρή ζώνη που τον προφύλαγε απ’ τους κινδύνους. H μύηση μπορούσε να γίνει σ’ οποιαδήποτε εποχή και κυρίως απ’ τον Απρίλη ως τον Σεπτέμβριο. Φαίνεται δηλαδή πώς δεν ήταν απαραίτητο να συμπέσει η μύηση με τις ετήσιες πανηγυρικές εκδηλώσεις.

Αυτές, διαρκούσαν εννιά μέρες κατά τις όποιες κάθε πόλη απ’ τα νησιά, τη Θράκη και τα Μικρασιατικά παράλια έστελνε τους πρεσβευτές της. Πρεσβευτή έστελνε ακόμα και η πόλη της Σαμοθράκης κι’ αυτό αποδεικνύει ότι το Ιερό δεν θεωρούνταν ότι ανήκε στο νησί αλλά πως ήταν όλου του κόσμου. Πριν από τις τελετές έσβηναν γενικά κάθε φωτιά στο νησί και έφερναν νέα φλόγα απ’ το ιερό των Καβείρων της Δήλου. (Σ.γ.:Άγιο Φως). Δεν μπόρεσε να καθορισθεί πότε γίνονταν οι γιορτές αυτές ενώ ο αρχαιολόγος Λέμαν που ήταν επί χρόνια επικεφαλής της Αμερικανικής Αρχαιολογικής αποστολής στην Σαμοθράκη αποτολμά σε ένα σύγγραμμα του να αναφέρει ότι πιστεύει πως οι τελετές είναι πολύ πιθανόν να γίνονταν τον Ιούλιο. Παρ’ όλο που η μύηση γίνονταν αποκλειστικά στη Σαμοθράκη, όπου η λατρεία των Καβείρων άρχισε πριν από τον 7ο αιώνα, η διδασκαλία ξαπλώθηκε γρήγορα, πρώτα στα γειτονικά νησιά, Λήμνο, Ίμβρο, Τένεδο, πέρασε στις ακτές της Θράκης και της Ιωνίας και τελικά έφτασε σ’ ολόκληρη την Ελλάδα.

Σύμφωνα με περιγραφές του Στράβωνα και του Παυσανία αλλά και διαπιστώσεις από ανασκαφές, ιερά των Καβείρων υπήρχαν στη Σύρο, στη Θήβα, στη Δήλο, στην Πάρο, στην Χίο, στην Πέργαμο, ακόμα και στο Ιόνιο, στην Κέρκυρα. Μάλιστα ο Παυσανίας, αναφερόμενος στο ιερό των Καβείρων στη Θήβα, λέει ότι ήταν ανέκαθεν «άγιον» και «θαυματουργόν». 

Οι Κάβειροι εξακολούθησαν να λατρεύονται και τα μυστήρια τους να τελούνται μέχρι το τέλος του 4ου μ.Χ αιώνα. Διαπιστώθηκε από τις ανασκαφές ότι οι Ρωμαίοι περιτείχισαν τον ιερό χώρο και πως παρ’ όλο που μεγάλες καταστροφές σημειώθηκαν στα 200 μ.Χ. πιθανώς από σεισμό, αμέσως έγιναν αναστηλώσεις και αποκαταστάσεις των ζημιών σε μεγάλη έκταση. Ο ιερός χώρος εξακολούθησε να ακμάζει, η φήμη του παρέμεινε αμείωτη και η αρχαία θρησκεία είχε πάντα τους πιστούς της, ως το τέλος του 4ου μ.Χ. αιώνα οπότε εγκαταλείφθηκε αφού εγκαταστάθηκε η νέα θρησκεία. Στα μέσα του 6ου αιώνα μ.Χ. ένας καταστρεπτικός σεισμός ισοπέδωσε ότι είχε απομείνει. 

Άλλες σημαντικές πληροφορίες: 
• Στα Καβείρια μυστήρια είχαν μυηθεί ο Ορφέας, ο Ηρακλής, οι Διόσκουροι Κάστωρ και Πολυδεύκης, ο Αγαμέμνων, ο Οδυσσέας, ο Ιάσωνας αλλά και άλλοι Έλληνες που έλαβαν μέρος στον τρωικό πόλεμο. 
• Στην Λήμνο οι Κάβειροι ήταν και προστάτες της αμπελουργίας. 
• Οι Κάβειροι της Σαμοθράκης τιμόνταν από τους Έλληνες και σαν προστάτες των ναυτικών. Οι διασωθέντες από ναυάγια κατέθεταν αφιερώματα στο ιερό της Σαμοθράκης 
• Ο Πίνδαρος αναφέρει για τους μυημένους στα Μυστήρια των Καβείρων: «Ευτυχής εκείνος ο οποίος αφού είδε αυτό το θέαμα, κατέρχεται στα βάθη της Γης. Γνωρίζει το τέλος της ζωής, γνωρίζει την Θεία πηγή». 
• Ο Περσέας, ο τελευταίος Βασιλιάς της Μακεδονίας, κατά την διάρκεια των μαχών εναντίον των Ρωμαίων πήγε στην Σαμοθράκη για να ζητήσει την βοήθεια των Μεγάλων Θεών. 
• Ο Βασιλιάς Φίλιππος ήταν μυημένος στα μυστήρια της Σαμοθράκης, όπου και γνώρισε την Ολυμπιάδα την μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η οποία ήταν και ιέρεια των Καβείρων. 
• Ο Γερμανικός, ο διάδοχος του Αυτοκράτορα Τιβέριου πηγαίνοντας στην Συρία για να αναλάβει την διοίκηση των Ρωμαϊκών στρατευμάτων, πήγε μέσω του Αιγαίου στην Σαμοθράκη για να μυηθεί στα Καβείρια μυστήρια, αλλά λόγω των σφοδρών βορείων ανέμων δεν μπόρεσε να φτάσει. Αυτό θεωρήθηκε κακός οιωνός και μετά λίγους μήνες ο Γερμανικός πέθανε, δηλητηριασμένος από την γιαγιά του Λύβια, γυναίκα του Αυγούστου. 
Βιβλιογραφία & άλλες πηγές πληροφοριών:

Ηροδότου, Ιστορίαι. Μετάφρ. Ε. Πανέτσου. Βιβλ. ΙΙ έκδ. Πάπυρος.
Πλουτάρχου, Βίοι Παράλληλοι. Μετάφρ. Α. Ι. Πουρνάρα έκδ. Πάπυρος. 
Εγώ ο Κλαύδιος, Ρομπερτ Γκρεηβς, εκδόσεις Ηριδανός 
http://www.metafysiko.gr/epikairotita.php?id=13 
http://www.diodos.gr/diodos/index.php?opti…d=133&Itemid=54 
http://www.ysee.gr/index.php?type=article&f=kaveiria 
http://www.freehellenes.org/keimena/kaveiria/kaveiria.htm 
http://www.esoterica.gr/articles/esoteric/…ria/kaviria.htm

Συντάχθηκε από την Ολυμπία   

 

http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=57633:kabeiria-mystiria&catid=50:mathaino-tin-ellada&Itemid=336#ixzz4FGMydBP4

Ιούλ 23

Το τουρκικό πραξικόπημα με φόντο την ευρύτερη περιοχή: Το ολέθριο σφάλμα Ερντογάν

Λέγε, λέγε, κάποιοι θα σε πσιτέψουν πως λες την αλήθεια

Λέγε, λέγε, κάποιοι θα σε πσιτέψουν πως λες την αλήθεια

Σ.γ.:Το πιο κάτω κείμενο είναι από πλευράς γεωπολιτικής πολύτιμο. Δίνει πληροφορίες για το παρόν και το μέλλον της Ελλάδας η οποία βρίσκεται στο κέντρο μιας φλεγόμενης ζώνης με πολύ μεγάλη πιθανότητα να αναφλεγεί και η ίδια. Ο αναγνώστης οφείλει να το δει με αντικειμενικότητα για να καταλάβει πως το βαλκανικό και ασιατικό τόξο, σε έναν ομογενοποιημένο κόσμο μπορεί να γίνει το κέντρο ενός ηφαιστείου που θα αναφλέξει ακόμη και τα πιο απομεμακρυσμένα μέρη του πλανήτη.

Γράφουν οι Αλέξανδρος Θ. Δρίβας και Δημήτριος Τσαϊλας, Ναύαρχος ε.α.

 

To τρέχον έτος, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το έτος της Τουρκίας, αν δεν είχαμε τόσες εξελίξεις που αφορούν τον άλλον, μεγαλύτερο ασθενή των καιρών μας, την Ε.Ε.

 

Παρόλα αυτά, οι εξελίξεις στην Τουρκία μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, σηματοδοτούν άλλες, οι οποίες θα δημιουργήσουν τη βάση για το μέλλον, όχι μόνο μιας χώρας (Τουρκία) αλλά και ολόκληρης της περιοχής. Από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και μετά, το διεθνές σύστημα βρίσκεται σε μετάβαση και έτσι, οτιδήποτε γίνεται σε διεθνές επίπεδο, οφείλει να εξετάζεται με βάση αυτές τις τεκτονικές αλλαγές που λαμβάνουν χώρα σταδιακά.

 

Το διεθνές σύστημα ισορροπίας ισχύος, στηρίζεται διαχρονικά, στην αλλαγή (Βλ. Gilpin, Πόλεμος και Αλλαγή στη Διεθνή Πολιτική). Η αλλαγή, κατανείμει διαφορετικά την ισχύ και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να γίνονται «σεισμοί», ανάλογοι με την απώλεια-μεταφορά μεριδίων ισχύος. Η διεθνής πολιτική, δεν μπορεί να είναι μια δραστηριότητα που βρίσκεται σε σημείο ακινησίας.

 

Αποφεύγοντας τη «δημοσιογραφική» παγίδα της ενασχόλησης με το πραξικόπημα (και όλες τις εύλογες απορίες που φέρει) μπορούμε να δούμε την τάση των συνεπειών που θα προκληθούν από αυτό το μεγάλο γεγονός, το οποίο δεν είναι τόσο το πραξικόπημα, όσο οι γεωπολιτικές αιτίες που επηρεάζουν εδώ και καιρό την περιοχή.

 

Η Τουρκία που μετά το 2000 αντιλήφθηκε πως είναι ο δρόμος για το Μετάξι.

 

Από τη φιλόξενη ιστοσελίδα του Κυρίου Σαββίδη, έχουμε αναφέρει πως η Τουρκία, μόνο απρόβλεπτη δεν είναι. Κάποιος που θέλει να μελετήσει το πραξικόπημα από την αντίθετη πλευρά (με φορά προς τα πίσω) θα δει πως η Τουρκία, «δένει τη θηλιά» της επιμελώς από το 2003 και μετά. Τι έκανε το 2003 η Τουρκία; Αρνήθηκε το πέρασμα αμερικανικών δυνάμεων που είχαν προορισμό το Ιράκ.

 

Η αμερικανική πολιτική, στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, είχε θέσει στόχο το να «περικυκλώσει» το Ιράν, δεδομένης και της στοχοποίησης του Αφγανιστάν. Πέραν των κινδύνων που μέχρι και πριν λίγο καιρό απέρρεαν από το Ιράν, οι ΗΠΑ, ανησυχούσαν για τις σχέσεις του Ιράν με την Κίνα και την επιθυμία του Πεκίνου για την επιρροή του στη Μέση Ανατολή, που θα της εξασφάλιζε φυσικούς πόρους για την οικονομία της και δυτικό γεωστρατηγικό βάθος. Η Τουρκία, αντελήφθη πως θα αύξανε την αξία της, ακολουθώντας μια πιο ευέλικτη πολιτική η οποία πολλές φορές ήταν αντίθετη με τις νατοϊκές της υποχρεώσεις.

 

 Όταν το διεθνές σύστημα ισορροπία ισχύος βρίσκεται σε μετάβαση, τότε είναι και το κατάλληλο χρονικό σημείο για να αναθεωρήσει ένα κράτος (έστω να επαναπροσδιορίσει) την εξωτερική του πολιτική.

 

Μηδενικές τριβές, ή αλλιώς «δορυφοριοποίηση» ενός αχανούς και ετερογενούς χώρου.

Η περιβόητη πολιτική των μηδενικών τριβών, είχε ως στόχο την ανάδειξη της Τουρκίας σε μια περιφερειακή δύναμη ενός χώρου που περιλαμβάνει τα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή, και μέρος της Κεντρικής Ασίας (Μαύρη & Κασπία Θάλασσα). Όλες αυτές οι υποπεριοχές, αποτελούσαν από τότε (και συνεχίζουν να αποτελούν) όχι μόνο περιοχές πλούσιες σε υδρογονάνθρακες αλλά και περιοχές μεταφοράς υδρογονανθράκων.

 

Η διπλωματία των αγωγών, έφερε μια θεμελιώδη αντίφαση στις ΗΠΑ οι οποίες ξεκίνησαν κατά το δόγμα Μπους να προσπαθούν να απεγκλωβιστούν από τους πετρελαϊκούς εκβιασμούς της Μέσης Ανατολής και σήμερα, προσπαθούν να απεγκλωβίσουν την Ε.Ε από την ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία. Αυτό το σημαντικό δίλημμα, το εκμεταλλεύτηκε η Τουρκία του Ερντογάν. Η Τουρκία, πάντα, όταν βρίσκει τον δυτικό κόσμο διχασμένο, βγαίνει στο «παζάρι», θέτει εαυτόν διακύβευμα και περιμένει έναν καλό πλειστηριασμό.

 

Το νεο-οθωμανικό αφήγημα, προτιμήθηκε καθώς ήταν το μόνο που κάλυπτε όλες αυτές τις υπο-περιφέρειες. Το Ισλάμ, πολύ απλά κάλυπτε περισσότερο πληθυσμό (συμπεριλαμβανομένων και μειονοτήτων σε τρίτες χώρες) και ταυτόχρονα, προωθήθηκε ο ευρασιανισμός καθώς η Τουρκία έχει πάγιες και συγγενικές σχέσεις με τουρκογενείς πληθυσμούς της περιοχής. Η Δύση, έκανε ένα θεμελιώδες λάθος στην ανάγνωση αυτής της τουρκικής πολιτικής, ένα λάθος το οποίο σήμερα το ονομάζει «σοκ». Η Τουρκία, δεν είχε σκοπό να ξαναγίνει η γέφυρα της Δύσης (ειδικά των ΗΠΑ) με τον ισλαμικό κόσμο. Ήθελε να γίνει το διακύβευμα ανάμεσα σε ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα καθώς όλες οι υποπεριοχές που αναφέραμε, για διαφορετικούς λόγους αποτελούν πνεύμονες για τις μεγάλες αυτές δυνάμεις.

 

Οι διαδικασίες «πλειστηριασμών» ευνοούν μόνο το διακύβευμα μεσοπρόθεσμα. Η Τουρκία ήθελε να γίνει δύναμη και όχι μεταφορέας βαρών.

 

Τουρκία και η γεωπολιτική.

 

Δεδομένων των πάγιων γεωστρατηγικών επιταγών της Τουρκίας, σε συνδυασμό με την ασίγαστη φιλοδοξία του Ερντογάν, η Τουρκία μπήκε στον «χάρτη» του Halford Mackinder. Η μεγάλη φιλοδοξία του Ερντογάν, συνεπικουρούμενη από τη γεωγραφική θέση της Τουρκίας, ήθελε την «ένωση» του Halford Mackinder με την αντίστοιχη του Nicholas Spykman, που αφορά το Rimland (εσωτερικό γεωγραφικό τόξο – σε ελεύθερη μετάφραση). Αυτή η περιοχή, περιλαμβάνει το 70% των φυσικών πόρων, περιλαμβάνει το μεγαλύτερο πληθυσμιακό κομμάτι μουσουλμανικών πληθυσμών (γι’ αυτό ενδιαφερόταν ο Ερντογάν για τους Ουιγούρους της Κίνας και τους μουσουλμάνους της Ινδονησίας). [1]

Ignatiou 2

Ignatiou 4

Στην τεράστια αυτή περιοχή που ο «Δακτύλιος του Κόλπου» (Gulf Ring) ενώνεται με τον Ινδικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό μέσα από το Σουέζ και την Ερυθρά Θάλασσα, και μέσα από τον Εύξεινο Πόντο, τον Καύκασο και την Κασπία, η Τουρκία επιχείρησε να γίνει μια ηγέτιδα δύναμη στον «ακέφαλο» και πολυθρυμματισμένο μουσουλμανικό κόσμο. Αυτό το εγχείρημα, εντός Ελλάδας, πολλοί το είδαν ως «chance of liberties» για την Τουρκία και μεγάλη ευκαιρία να βρεθούν λύσεις στα ελληνοτουρκικά. Η αλήθεια, είναι πολύ διαφορετική. Οτι μια κεμαλική Τουρκία ήταν πολύ πιο ελεγχόμενη (λόγω σχέσεων του στρατιωτικού κατεστημένου με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ) από την «ερντογανική» Τουρκία η οποία ανά πάσα στιγμή, μπορεί να επιχειρήσει να στρέψει μουσουλμανικούς πληθυσμούς εναντίον της Δύσης ή εναντίον όποιου κράτους θεωρήσει ότι καταπιέζει μουσουλμάνους.

 

Το «Μετά» του «Μετά».

 

Δεδομένων όλων των εξελίξεων που λαμβάνουν χώρα στην περιοχή, (κρίση στην Ουκρανία- δείγματα αναζωπύρωσης αυτής αμέσως μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία χωρίς να σχετίζεται με αυτήν- στη Συρία και στο πώς αντιμετωπίζεται το προσφυγικό, η επέλαση του ΙΚ και της τρομοκρατικής του δραστηριότητας στην Ευρώπη) η είσοδος της Τουρκίας σε μια εποχή (και τυπικά πλέον) συνεχούς αστάθειας, αλλάζει μια ολόκληρη περιοχή. Ο Ερντογάν κατάφερε να συνδέσει το πολιτικό του μέλλον με αυτό το λαού του. Η τρίμηνη διάρκεια της κατάστασης «εκτάκτου ανάγκης», εξασφαλίζει στον Ερντογάν μηδενικό πολιτικό κόστος ώστε να προβεί στις όποιες «μεταρρυθμίσεις» (βάσει ορισμένων ανθρώπων που τον θεωρούσαν «μεταρρυθμιστή») χωρίς πρακτικά η Δύση να μπορεί να πράξει κάτι ουσιαστικό. Η χρονική συγκυρία, συμπέφτει με τις αμερικανικές εκλογές (παρά έναν μήνα) και το πάγωμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την Ε.Ε, (από τη φιλόξενη ιστοσελίδα του Κυρίου Σαββίδη είχαμε αναφέρει πως «βιάζονταν» πολύ και πολλοί για την περιβόητη συμφωνία του Ερντογάν με τη Γερμανία και την Ε.Ε, οι οποίες εξετέθησαν ανεπανόρθωτα) δεν συνιστά απώλεια για τον Ερντογάν, ο οποίος χρησιμοποίησε την Ε.Ε για να κερδίσει στήριξη και χρόνο, όπως έκανε και το 2004-2005.

 

Για τη σταθεροποίησή του, ο Ερντογάν, δε θα είναι απίθανο να «απελευθερώσει» προβοκάτσιες ενορχηστρωμένες από τη δική του ΜΙΤ και να κρατά την Τουρκία όμηρο επερχόμενου χάους, εμφυλιακού. Οι πιέσεις κατά των Κούρδων θα αυξηθούν, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Οι Αλεβίτες δε θα έχουν και εκείνοι τις καλύτερες μέρες. Ωστόσο, η Τουρκία ξαναγίνεται «Ανατολικό Ζήτημα» για τη Δύση, η οποία –δυστυχώς- αντιδρά πάντα μόνο όταν πέσει το ποτήρι και ποτέ προληπτικά. Ο χάρτης της Μέσης Ανατολής, πρόκειται να είναι αρκετά διαφορετικός κατά τα επόμενα έτη και η Ελλάδα, με στοιχειώδη προσοχή και ανάγνωση συμμαχιών μπορεί να αδράξει στήριξη πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που περιέγραψε ο Jack Lew κατά τις προηγούμενες μέρες.

 

Η Ρωσία, πιθανόν να προσπαθήσει να στηρίξει έστω και ήπια τον Ερντογάν (καθόλου παράδοξο) καθώς γνωρίζει πως μια «κεμαλική Τουρκία» θα είναι στα μάτια της μια πλήρως νατοϊκή Τουρκία. Η Ρωσία, δεν ενδιαφέρεται να γίνει «φιλο-τουρκική». Η Ρωσία ενδιαφέρεται να χαλάσει τον συντονισμό του ΝΑΤΟ και το πετυχαίνει επαρκώς εδώ και αρκετό καιρό. Η Μόσχα, αν ικανοποιηθεί στο ζήτημα της Ουκρανίας και σε ρόλο την επαύριον της Συρίας, δε θα επιμείνει σε κάποια στήριξη προς την Τουρκία. Αυτό σημαίνει, πως ο δυτικός κόσμος, θα συσπειρωθεί περαιτέρω. Αυτό ήταν και το τελικό, ολέθριο σφάλμα του Ερντογάν, ανεξάρτητα αν ήταν το πραξικόπημα «δικής του έμπνευσης», «ελεγχόμενο», «γκιουλενικό» ή οτιδήποτε άλλο. Συσπείρωσε τον δυτικό κόσμο εναντίον του και έτσι η Τουρκία, δεν θα μπορεί να αδράξει –όπως παραδοσιακά έκανε- οφέλη από την πολυδιασπασμένη Δύση. Οι κίνδυνοι πλέον, είναι διαφορετικοί και για την Ελλάδα, σε καμία περίπτωση δεν εξαλείφονται. Αρκεί να τους διαγνώσουμε καθώς ο Ερντογάν δικαιώνει τον Bernard Lewis ο οποίος το 2011, λίγο-πολύ προέβλεψε πως η Τουρκία βαδίζει το δρόμο που βάδιζε παλαιότερα το Ιράν[2]. Γνωρίζοντας πλέον την αδίστακτη ιδιοσυγκρασία του «φιλελεύθερου» Ερντογάν, μπορούμε με ασφάλεια να μην απορρίψουμε το να τείνει χείρα φιλίας στο Ισλαμικό Κράτος, μιας και είναι ο μόνος πιθανός σύμμαχος που του απέμεινε.

 

[1]*πηγή:http://www.exploringgeopolitics.org/publication_boon_von_ochssee_timothy_mackinder_and_spykman_and_the_new_world_energy_order/

[2] Βλ. Bernard Lewis, Tyrannies are Doomed, δημοσιευμένο στον διαδικτυακό τόπο, http://www.wsj.com/articles/SB10001424052748703712504576234601480205330 .

Πηγή: Το τουρκικό πραξικόπημα με φόντο την ευρύτερη περιοχή: Το ολέθριο σφάλμα Ερντογάν http://mignatiou.com/2016/07/to-tourkiko-praxikopima-me-fonto-tin-evriteri-periochi-to-olethrio-sfalma-erntogan/

 

 

http://mignatiou.com/2016/07/to-tourkiko-praxikopima-me-fonto-tin-evriteri-periochi-to-olethrio-sfalma-erntogan/