Письмо с сайта Diodotos представителю Министерства иностранных дел России г-же Марии Захаровой – Επιστολή της ιστοσελίδας Διόδοτος προς την Εκπρόσωπο του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας, κυρία Μαρία Ζαχάροβα

 

Το καταπληκτικότερο παραβολικό αφήγημα που αποτελεί αιώνιο υπόδειγμα τι περιμένει τα πρόσωπα και τις κοινωνίες που απομακρύνονται με το έτσι θέλω από τον ζωοδότη Δημιουργό τους.

Ο νεώτερος, μοντέρνος μη παραδοσιακός γιος απαιτεί κάτι για το οποίο ούτε κουράστηκε, ούτε ίδρωσε να το αποκτήσει. <<Δος μου γέρο το μερίδιο της περιουσίας που μου αναλογεί>>. <<Ξέρω πως είσαι δίκαιος και αγαπάς και τους δυο γιους σου το ίδιο. Άρα δεν θα μου χαλάσεις το χατήρι, εν ονόματι της αγάπης που μου έχεις. Αν σ’ αγαπώ εγώ είναι μια άλλη κουβέντα. Θα το σκεφτώ… βαρέθηκα όμως και μπούχτισα να ζω δω πέρα και να τρέφω πρόβατα, μοσχάρια, αγελάδες, να μαζεύω ελιές, να τρυγάω σταφύλια και να μαζεύω λαχανικά, εσπεριδοειδή και όλες αυτές τις επαναλαμβανόμενες ανοησίες. Θέλω να ζήσω τη ζωή όπως το κάνουν στις πόλεις, να γλεντήσω τα νιάτα μου! Εσύ μείνε με τον αδερφό μου, καλό παιδί είναι και δεν ζητάει πολλά, να τον έχεις παρέα στα γεράματά σου!>>

Άπειρος, φιλήδονος, αμάθητος να ελέγχει το κτήνος μέσα του πήγε στη μεγάλη πόλη να καλοπεράσει αφού λεφτά και χρυσό είχε άφθονο για να το γλεντήσει με τους καλοπερασάκηδες όμοιους μ’ αυτόν, φίλους, που τον προσέγγισαν γιατί έβλεπαν όχι το πρόσωπο αλλά το χρυσίον στην τσέπη, όχι την αξία  άνθρωπο, (πφφφ λεπτομέρειες είναι αυτά) αλλά το οικονομικό όφελος. 

Οι ασωτείες όμως, οι πορνείες, τα όργια, επειδή έχουν πηγή τους την πρόσκαιρη σαρκική απόλαυση δεν κρατούν αιώνια. Έχουν ένα τέλος όπως και το χρήμα που δεν το παράγεις αλλά το βρήκες έτοιμο, χωρίς να κουραστείς να τ’ αποκτήσεις και να κάνεις λογική χρήση. Έτσι κατάντησε να λιμοκτονεί γιατί όσο και να ζητούσε δανεικά, οι όμοιοι του σαν τον είδαν χρεοκοπημένο τον εγκατέλειψαν. Δεν είχαν κανένα κέρδος από αυτόν ιδίως όταν με τρυπημένα παπούτσια και σκοροφαγωμένα ρούχα τον είδαν να ζητιανεύει. Βρήκαν άλλα θύματα να  εκμεταλλευτούν και σε κάθε εποχή υπάρχουν πολλοί τέτοιοι ελαφρόμυαλοι νέοι.

Έτσι έκανε αυτό που μισούσε, έγινε χοιροβοσκός, ό,τι χειρότερο για τους Εβραίους που θεωρούν βρώμικο το χοιρινό κρέας και τρεφόταν με ξυλοκέρατα. Τότε εξ ανάγκης βλέποντας την κατάντια του, η απαθλίωσή του τον έκανε να σκεφτεί τι είχε και τι έχασε κοντά στον πατέρα. Έτσι πήρε την απόφαση, γύρισε ταπεινά και νιώθοντας ένα πραγματικό ερείπιο, όπως μια υπό κατάρρευση κοινωνία, σαν τους Νινευίτες, τους Μικρασιάτες του 1920, τους νικημένους από τους συμμάχους Ναζίδες το 45, που ψάχνουν να βρουν κάπου να στηριχθούν πριν καταρρεύσουν. Εκλιπαρεί τον φιλόστοργο πατέρα για να μείνει έστω σ’ ένα στάβλο και να τον καταλογήσει σαν ένα δούλο από το υπηρετικό προσωπικό Του.

Όμως ο πατέρας δεν βλέπει το παιδί του σε ενεστώτα χρόνο. Το είχε δει μικρό, αθώο, να κάνει τα πρώτα του βήματα, να παίζει με τα παιδικά του παιχνίδια με τον αδερφό του, να το παίρνει μικρό κι αβοήθητο όταν έπεφτε κι έκλαιγε για να το μορώξει στην αγκαλιά του. Στα μάτια του πατέρα περνάει όχι μόνο το παρελθόν, φαντάζει και το μέλλον, τα όνειρα που έκανε για το χαμένο παιδί του. Ο πόνος μεγάλος αλλά και η χαρά αστείρευτη. Ανοίγει την αγκαλιά του και τον ασπάζεται με κλάματα και και λυγμούς.

<<Σε είχα για χαμένο γλυκό μου παιδί, για πεθαμένο και σε ξαναβρίσκω, τίποτα δεν μπορεί να μου δώσει μεγαλύτερη αγαλλίαση. Επέστρεψες επιτέλους και σε βλέπω ζωντανό να αποζητάς την ευλογία μου, την ανάγκη σου και τη δική μου να δούμε μαζί τη νέα ελπιδοφόρα γεμάτη υποσχέσεις άνοιξη που ξεκινάει από δω και πέρα για μας κι ας δυσαρεστήθηκε ο αδερφός σου. Εγώ ποτέ δεν σας ξεχώρισα, σας αγαπώ και θα σας αγαπώ το ίδιο, γιατί είσαστε μέρος της ψυχής και της ζωής που ενεφύσησα μέσα σας, πνεύμα από το πνεύμα μου, έλλογος λόγος, από το λόγο μου. Το ίδιο ζητώ από εσάς αλλά και από κάθε Έθνος και κάθε άνθρωπο επί γης και προσδοκώ την επιστροφή σας σε στάση γονυκλισίας, ταπείνωσης και γνήσιας μετάνοιας. Την επαναφορά όλων στην αγαθή μνήμη του πατέρα Δημιουργού τους  για μια νέα αφετηρία, όπου η απελπισία μεταβάλλεται σε σωτηρία, ο σωματικός και πνευματικός θάνατος σε αιώνια συνύπαρξη με τον Πατέρα σας>>. 

Έναν σπλαχνικό Πατέρα που εξ απαρχής μας προόρισε για να συντονιστούμε και εναρμονιστούμε πνευματικά καταλήγοντας σε μια ατέλειωτη δοξολογία, ευτυχισμένοι δίπλα Του.

Γ.Ε.

Χτες το βράδυ του Σαββάτου, παραμονή της Κυριακής του Ασώτου, το κανάλι του STAR δίδαξε τη νεολαία μας ότι ο νέος Θεός, υιός του Ελ-Καλ από τον πλανήτη Κρύπτον είναι ο Σούπερμαν που επιστρέφει μετά από μακρόχρονη απουσία στη γη. Αμέσως αναλαμβάνει έργο, να σώζει με τη δύναμη των χεριών, την υπερακοή και την υπερόρασή του τους πολίτες της Μητρόπολης και ολόκληρο τον πλανήτη από τους κακούς. ιδιαίτερα από τον δαιμονικό Λούθερ ο οποίος δεν σκέπτεται τίποτα άλλο παρά να εξοντώσει τον Σούπερμαν. Ώστε ελεύθερος από τον εφιάλτη του, να ελέγξει με την πολύ προχωρημένη τεχνολογία των εφευρέσεών του, την ανθρωπότητα. Μια αλληγορική αντιστοιχία του Εωσφόρου που θέλει να εξοντώσει, εξουδετερώσει, τον αντίπαλό του, τον Υιό του Θεού και την Εκκλησία του.

O Superman, χολυγουντιανό υποκατάστατο του Χριστού, ένα νέο είδωλο για να λατρέψει ο εν παρακμή ευρισκόμενος δυτικός κόσμος

Δίπλα στον Κλαρκ Κεντ (Σούπερμαν), βρίσκεται μια γυναίκα αφοσιωμένη που τον λατρεύει ενώ αυτός δεν έχει χρόνο για κοσμικούς, ρομαντικούς  δεσμούς, καταγίνεται αποκλειστικά στο να βοηθήσει και θεραπεύσει τα κακώς κείμενα από τις επιπτώσεις της βίας και της εγκληματικότητας.

Κι έρχεται η στιγμή της σύγκρουσης του καλού με τον κακό. Ο Σούπερμαν ακινητοποιημένος, πληγωμένος θανάσιμα  από τον αιχμηρό κρυπτονίτη του δολοφόνου των δολοφόνων, και αρχιεγκληματία Λούθερ βαδίζει τον Γολγοθά του. Ενώ βρίσκεται ανίκανος να αντιδράσει στο έδαφος,  προπηλακίζεται, υφίσταται εμπτυσμούς, κολαφισμούς, μαστιγώσεις, γρονθοκοπήματα και στο τέλος κλοτσηδόν τον ρίχνουν από ένα γκρεμό και βυθίζεται στο απύθμενο ωκεανό, με τα χέρια ανοικτά δίκην σταυρωμένου, όπου σώζεται από την αφοσιωμένη φίλη του και τον άνδρα της. Μαζί και ο γιος τους ο οποίος μέλει να γίνει μαθητής, απόστολος και διάδοχος του Σούπερμαν πεφωτισμένος από τον πνευματικό πατέρα του.

Η επόμενη σκηνή είναι στο θάλαμο του νοσοκομείου όπου τον επισκέπτεται το ζευγάρι με τον πνευματικό υιό του ενώ αυτός ευρίσκεται κατάκοιτος, σε κώμα; Με τις βασικές λειτουργίες , αναπνοή, καρδιακό σφυγμό, πίεση στο μηδέν και το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα να δείχνει ισοηλεκτρική γραμμή. Τέρμα, θάνατος, έλλειψη ζωής.

Όμως ξεχνούμε ότι ο Σούπερμαν είναι από άλλο κόσμο και οι αντιστάσεις κι η άμυνα του οργανισμού του είναι πέρα από τις ανθρώπινες διαστάσεις. Ενώ οι εφημερίδες ιδιαίτερα ο Daily Planet θρηνούν τον θάνατο του Steel Man.

Και  ξαφνικά, εντελώς απροσδόκητα, ο θάλαμος (τάφος) όπου εκείτετο το σώμα είναι κενός χωρίς τον νεκρό. Ο Σουπερμαν αναστήθηκε. Παρουσιάζεται στη Λόις για να της πει ότι αφήνει τον γιό της στη θέση του, ενώ την περιάγει στο αχανές διάστημα. Τελικά μετά από κάποιες εμφανίσεις στο  παραληρούν πλήθος αναβαίνει εις το διάστημα, πλήρη απομίμηση της Ανάληψης από τον άνθρωπο του πλανήτη Κρύπτον ο οποίος υπάγει στον ουρανό, να συναντήσει τον πατέρα του, τον Ελ-Καλ.   

Η απόλυτη απομίμηση της ζωής του Ιησού Χριστού, των παθών, της Ανάστασης και της Ανάληψης από ένα φανταστικό εξωδιαστημικό επισκέπτη που έχει ασυνήθιστες υπερδυνάμεις με αποστολή να σώσει την ανθρωπότητα από τους κακούς.

Όπως και νάναι όταν έχουμε τον Σούπερμαν τι τον χρειαζόμαστε τον Τριαδικό Θεό και την Παναγία; Ο Δυτικός κόσμος κι ο αστικός υλισμός έχει και προβάλλει τον δικό του υλικό Θεό και έχει προ πολλού σχεδιάσει αυτό που πραγματοποιεί τώρα, την Μεγάλη Επανεκκίνηση .

Ε.Γ.

ΠΗΓΗ:https://www.triklopodia.gr/%ce%b4%ce%b9%ce%bf%ce%bd%cf%8d%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%cf%81%ce%ae%cf%82-%ce%b5%cf%84%ce%bf%ce%b9%ce%bc%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b5-%cf%84%ce%b1-%cf%83%cf%80%ce%af%cf%84%ce%b9%ce%b1-%cf%83/

Πάντως, η Μαρία Ζαχάροβα έκανε σαφή διαχωρισμό ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και τον ελληνικό λαό.

«Η Ρωσία έχει επανειλημμένως επιστήσει την προσοχή της ελληνικής κυβέρνησης στο θέμα της απειλής για τον άμαχο πληθυσμό, επομένως και για την ελληνική Ομογένεια στο Ντονμπάς της Ουκρανίας, από την αποστολή οπλικών συστημάτων και πυρομαχικών», δήλωσε η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα μετά από ερώτηση του Έλληνα ανταποκριτή Θανάση Αυγερινού.

«Έχουμε πει ότι η έμμεση συμμετοχή στην ουκρανική σύγκρουση, δηλαδή μέσω της αποστολής εξοπλισμού και πολεμικών μέσων στο καθεστώς του Κιέβου, δημιουργεί απειλή για τον άμαχο πληθυσμό. 

Καταλαβαίνετε βέβαια ότι τα όπλα αυτά και οι οβίδες δεν ρωτούν εθνικότητα και δεν ζητούν να δείξεις ταυτότητα. Σκοτώνουν απλώς τους ανθρώπους και τέλος.

Από όλες τις εθνικότητες. Αυτό αφορά το Ντονμπάς, την Αζοφική και άλλες περιοχές, όπου ιστορικά διαμένει πολυάριθμη ελληνική κοινότητα.

Υπεύθυνη για αυτό είναι η ελληνική ηγεσία, η οποία θα χρειαστεί να λογοδοτήσει ενώπιον του λαού της», είπε η Μ.Ζαχάροβα, η οποία υποστήριξε ότι τα δεδομένα των επιθέσεων αυτών με δυτικά όπλα καταγράφονται, «βεβαίως και υπάρχουν στο υπουργείο Άμυνας της χώρας μας, αναμφίβολα».

Ερωτηθείσα εάν έχουν υπάρξει κάποιες διαβουλεύσεις μεταξύ ελληνικής και ρωσικής κυβέρνησης σχετικά με τη μεταβίβαση ή μη στην Ουκρανία των αντιαεροπορικών πυραύλων S-300, που σταθμεύουν στην Κρήτη, η Μ.Ζαχάροβα δήλωσε ότι η Μόσχα καταγράφει χωρίς εξαίρεση «όλες τις εχθρικές ενέργειες, είτε πρόκειται για την Ελλάδα, είτε για οποιαδήποτε άλλη χώρα και δίνουμε σε αυτές σαφή απάντηση, πολιτική, διπλωματική, στρατιωτική.

Γνωρίζετε ότι όλο τον εξοπλισμό, που μεταφέρεται από τους ΝΑΤΟϊκούς, όπως λένε οι στρατιωτικοί μας, τον “αλέθουμε” με επιτυχία κι έτσι θα συνεχίσουμε.

Δεν πρέπει να υπάρχουν αυταπάτες για αυτό. Εμείς υπό αυτή την έννοια έχουμε κάνει την επιλογή μας».

Κατά τη Ρωσίδα εκπρόσωπο η Μόσχα «πολλές φορές προειδοποίησε» την Αθήνα «για (σ.σ. να αποφευχθεί) τυχόν παραβίαση της ελληνορωσικής διακυβερνητικής συμφωνίας για τη στρατιωτική τεχνική συνεργασία» από 30 Οκτωβρίου 1995, «όπου υπάρχουν αυστηρές υποχρεώσεις να μην παραδίδονται σε τρίτες χώρες χωρίς αμοιβαία γραπτή συνεννόηση εξοπλισμός και στρατιωτικά μέσα, που έχουν αποκτηθεί στο πλαίσιο της διμερούς στρατιωτικής συνεργασίας».