Ζωή στο Κλουβί

| Share |
Η ζωή των υπηκόων σε ρύθμιση από τις δικτατορίες του πλανήτη.
(ουπς «δημοκρατίες» ήθελα να πω).
Ε, μα, για το καλό σου φυσικά!!
Για σένα και την υγεία σου νοιάζονται, τι νόμισες;
Η ιδέα ότι το «Δημόσιο συμφέρον» προηγείται των ατομικών δικαιωμάτων και συμφερόντων, έχει μόνο μία ερμηνεία, ότι το συμφέρον ορισμένων ατόμων προηγείται των δικαιωμάτων και των συμφερόντων άλλων.
Μέσα από την εκφώνηση αυστηρών διαγγελμάτων, αφού εξευρεθούν πρώτα με χειρουργική ακρίβεια οι κατάλληλες λέξεις, για τα απαιτούμενα επικοινωνιακά τρικ και τα AstroTurf εργαλεία της Κοινωνικής Μηχανικής, που δεν θα θίγουν τις ευαίσθητες νοητές κόκκινες γραμμές αμφότερων των μερών που διαβουλεύονται ώστε η ουσία των όσων συμφωνηθούν κι εκβιαστούν στην ξύλινη και νεκρή γλώσσα τους, να είναι όσο το δυνατόν πιο εύπεπτη από τις ανθρωπόμαζες που αναζητούν απεγνωσμένα βοήθεια κι ασφάλεια στο μαντρί τους. Μάταια οι ελάχιστοι λογικοί Ανθρωποι του πλανήτη αναζητούν σε ενημερωμένα λεξικά να μεταφράσουν και να αντιληφθούν τα λόγια των «ειδικών» προχειρολόγων του τίποτα.
Οι τρομακτικά κερδοφόρες βιομηχανίες των φαρμάκων και των ασθενειών, των συμμαχικών και αδερφών κρατών της ανθρωπιστικής ένωσης, θα εργάζονται πυρετωδώς και νυχθημερόν για να βρουν λύσεις στα προβλήματά σου δούλε της Ευρώπης, δούλε του βορρά, του νότου, δούλε της ελίτ, κάτοικε ενός τρελού θηριοτροφείου.
Τ’ ακούς γιαγιά, τ’ ακούς παππού;
Εργάτη, υπάλληλε, αγρότη, νοικοκυρά, μάνα, πατέρα;
Τ’ ακούς υπάλληλε της καθαριότητας, του βιομηχάνου, της τράπεζας του υπουργείου;
Θέλει πολύ καλή προετοιμασία για να κάνεις το επιλεγμένο γεγονός να φαίνεται τυχαίο.
Όλοι οι υπουργοί, όλοι οι πρωθυπουργοί, τα επιτελεία, οι σύμβουλοι, οι παρατρεχάμενοι, οι λακέδες και οι διανοητικές πόρνες -όλοι μα όλοι- το πιστεύεις, δεν το πιστεύεις, σχεδόν δεν προλαβαίνουν να φάνε ένα πιάτο φαΐ σαν άνθρωποι, για να σου λύσουν τα δικά σου προβλήματα, με μια πανδημία, που είτε οι ίδιοι προκάλεσαν, είτε τους ξέφυγε (αδιάφορο) έδειξε Ολοφάνερα την απόλυτη ανικανότητα των συστημάτων τους. Ολων των συστημάτων τους. Εχουν ήδη καταρρεύσει τα δημόσια συστήματα κάθε είδους, (υγείας, θρησκείας, οικονομίας, πολιτικής …) εδώ και χρόνια, το γνωρίζει καλά όποιος χρειάστηκε να συνδιαλλαχτεί μαζί τους.
Γιατί νομίζεις σου επιτρέπουν να αθλείσαι δημόσια και να βγάζεις το κατοικίδιο βόλτα; Είναι το ελάχιστο που μπορούν να κάνουν για να μην καταρρεύσεις και χρειαστείς νοσηλεία, αφού γνωρίζουν ότι το σύστημα αρρώστιας (κι όχι υγείας) έχει ήδη προ πολλού καταρρεύσει. Για τα ιδιωτικά που έχουν ένα επίπεδο σοβαρής αντιμετώπισης, σε καιρό πανδημίας είναι αναρμόδια) (sic) κι έχει μονάχα το δημόσιο, ναι, το γνωστό μας δημόσιο, την ευθύνη. Το δημόσιο σύστημα υγείας, το ΕΣΥ, που το αποφεύγουμε όπως ο διάολος την σκορδαλιά και που χρυσοπληρώνουμε ιδιωτική ασφάλεια για να το αποφεύγουμε και που στην «πανδημία» είναι άχρηστη!!! Ξέρεις ότι οι ασφαλιστικές δεν πληρώνουν νοσηλεία σε περιπτώσεις «πανδημίας» στο ‘χουν πει ή είναι στα πολύ μικρούλικα γράμματα κι αυτό!
Οι ανθρωπόμαζες έχουν ξεχάσει πως στην Ελλάδα πεθαίνουν κάθε χρόνο γύρω στις 150 χιλιάδες άνθρωποι από διάφορους λόγους. Μετά την απαγόρευση κυκλοφορίας έρχεται η καθολική απαγόρευση ελευθερίας έκφρασης. Ηδη απαγορεύεται, στο ρελαντί ακόμη, να μιλήσεις εναντίον των «ειδικών» του κώλου και των εμβολίων που έχουν ήδη έτοιμα να ρίξουν στην αρένα.
Ο Κάρελ Τσάπεκ το 1936 αναφέρει: «Το μέλλον του κόσμου βρίσκεται στην σταθερή αύξηση της παραγωγής και της κατανάλωσης, και γι’ αυτό πρέπει να γεννηθούν ακόμη περισσότερες σαλαμάνδρες για να παράγουν περισσότερα, να τρώνε περισσότερα». Ακόμη περισσότερες σαλαμάνδρες για να γίνουν πειραματόζωα κι ενεργειακά μπριζολάκια στο τραπέζι του Κυρίου κι Αφέντη τους.
Ο πόλεμος με τις σαλαμάνδρες (1936) είναι μια σκοτεινή, ειρωνική αλληγορία της κατάστασης στην Ευρώπη του μεσοπολέμου. Χαρακτηρισμένο από πολλούς ως ένα από τα πρώτα δυστοπικά μυθιστορήματα, το αριστούργημα του Κάρελ Τσάπεκ θεωρείται από τα σημαντικότερα βιβλία του εικοστού αιώνα, κι αυτό γιατί εκείνο που το διακρίνει είναι το χιούμορ και το πικρό σατιρικό του πνεύμα που στρέφεται προς όλες τις κατευθύνσεις, την επιστήμη, την θρησκεία, τον εθνικισμό, τον ρατσισμό, τον καπιταλισμό, τους επιχειρηματίες, αλλά και τους διανοούμενους. Όλα τα έργα του Τσάπεκ αποδείχνουν την μεγάλη θεατρική του δεξιοτεχνία, που την συνεπικουρούσαν έξοχα οι εξπρεσιονιστικές και φουτουριστικές σκηνογραφίες του αδελφού του. Τα έργα του διακρίνονται για το βαθύ κοινωνικό αίσθημα και τον ειρωνικό σκεπτικισμό τους και προδίδουν την έντονη επίδραση του Μπερξόν και των Αμερικανών πραγματιστών. Είναι αναμφίβολο, ότι τα έργα του Τσάπεκ έκαναν το θέατρο της Τσεχοσλοβακίας από τα πιο ζωτικά της προπολεμικής Ευρώπης. Αναζήτησε τα.
«Ο πλοίαρχος βαν Τοχ ανακαλύπτει μια αποικία από σαλαμάνδρες στην Σουμάτρα, οι οποίες όχι μόνο μπορούν να εκπαιδευτούν στην αλιεία μαργαριταριών και την χρήση εργαλείων, αλλά και να μιλούν. Καθώς ο υπόλοιπος κόσμος πληροφορείται γι’ αυτά τα πλάσματα και τις θαυμάσιες ιδιότητές τους, γίνεται σαφές ότι το νέο είδος ενδείκνυται για εκμετάλλευση – μπορούν να πωληθούν κατά χιλιάδες, να απασχοληθούν σε δουλειές που ο άνθρωπος δεν θέλει να κάνει, μπορούν ακόμα να εξοπλιστούν και να πολεμήσουν. Αλλά οι άνθρωποι δεν έχουν σκεφτεί τις τρομερές συνέπειες των επιλογών τους.»












10:40 μμ, Τρίτη 24 Μάρ 2020
Πρόσφατα Σχόλια