Αν υπήρχε ένας φανταστικός δημοσιογράφος-βιογράφος, μιας ανεξάρτητης και αδέσμευτης εφημερίδας της εποχής μας να παρακολουθούσε τον Ιησού από την ώρα που γεννήθηκε θα είχε κάψει άλυσο με τα όσα εξωπραγματικά, θαυμαστά, τραγικά και καταπληκτικά θα βίωνε.

Φανταστείτε τον μικρό Ιησού να γεννιέται σ’ ένα στάβλο κάτω από τις πιο άθλιες, βρωμερές και μικροβιοκτόνες συνθήκες. Πόσο αποστειρωμένο περιβάλλον μπορούσε να είναι, ανάμεσα στα περιττώματα των αρνιών και τις κοπριές των σκύλων; Και μόνο ότι η Παναγία δεν έπαθε σηψαιμία μετά την πλακουντοτοκία και ο Χριστός τέτανο από τον ομφαλό, πρόκειται για θαύματα.

Μετά δεν είχε περάσει μια βδομάδα από τη γέννησή του και άρχισαν τα όργανα.

Ο έρμος ο δημοσιογράφος δεν είχε καλά –καλά συνέλθει από την έκπληξη και τον τρόμο σαν είδε τις μυριάδες των αγγέλων που έψελναν το «δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία»  και το μυριόστομο θρίαμβο
«τα σύμπαντα σήμερον χαράς πληρούνται» και νάσου οι τρεις μάγοι (αστρονόμοι της εποχής), από το πουθενά. Ο ένας από την Περσία, ο άλλος από την Ασσυρία, ο τρίτος από ην Αφρική με τα συμβολικά δώρα για τον Βασιλιά (χρυσό), για τον Θεό (λιβάνι) και για το μελλοντικό του σαρκικό θάνατο (σμύρνα). Τι τους έφερε συντονισμένα ως εκεί; Ποιο Ίντερνετ; Ποιο κινητό; Ποιος τηλέγραφος; Ποια πυξίδα; Ένας οδοιπόρος  αστέρας. Ύστερα από τους στάβλους και το πτωχικό πανδοχείο που ο Ιωσήφ με το τέλος της απογραφή βρήκε σαν κατάλυμα, ο δημοσιογράφος μπήκε με ειδική άδεια στο παλάτι του Ηρώδη να παρακολουθήσει τα πιο υποκριτικά και πανάθλια σχέδια της εποχής που δεν διαφέρουν σε τίποτα από τι συνωμοσίες, τα πολιτικά σκάνδαλα, τις άθλιες, πανάθλιες δήθεν αβρότητες και ουσιαστικά πισώπλατα καρφώματα της εποχής μας.

Θα αντίκριζε τους συναχθέντες κατ’ εντολήν του βασιλέα αρχιερείς και γραμματείς του λαού, το πλέον μορφωμένο τμήμα από τους υπόλοιπους αγράμματους και εξαθλιωμένους υπηκόους του, να του απαντούν που ο Χριστός γεννάται. «Η παρθένος θα συλλάβει και θα γεννήσει γιο ο οποίος θα ονομαστεί Εμμανουήλ» (Ησαΐας 7, 14), «Οι βασιλιάδες θα γίνουν παιδοτρόφοι σου (Σιών) και οι πριγκίπισσές τους παραμάνες σου θα πέσουν να σ προσκυνήσουν με το πρόσωπο στη γη, θα γλείφουνε το χώμα των ποδιών σου. Τότε θα μάθεις πως εγώ είναι ο Κύριος κι όσοι ελπίζουνε σε μένα δεν θα ντροπιαστούν» (Ησαΐας 49, 23).  Όσο για τον τόπο που θα γεννηθεί το υπέρτατο αυτό θείο πλάσμα είναι η Βηθλεέμ γιατί ο προφήτης Μιχαίας λέει ξεκάθαρα (5, 1 έως 2): Και συ Βηθλεέμ αν και είσαι από τις μικρότερες πόλεις της γης του Ιούδα δεν θα είσαι καθόλου μικρή. Από εσένα θα γεννηθεί εκ γυναικός το αναμενόμενο παιδί που θα ποιμάνει τον λαόν μου Ισραήλ». Τότε είναι που ο δημοσιογράφος θα άνοιγε δυσθεώρατα τα μάτια του από έκπληξη βλέποντας τον ζηλόφθονο, απαίσιο, αιμοσταγή βασιλέα, τον αδίστακτο να σε αποκεφαλίσει και με την υποψία πως τον επιβουλεύεσαι να κάνει γλυκά μάτια στους αστρονόμους. Όχι ότι θεωρούσε αμελητέα ποσότητα το μικρό ανίσχυρο βρέφος. Να μάθαινε που κατοικούσε και είχε το σχέδιό του.

Προς το παρόν όμως τους καλόπιασε με τα πιο κάτω γλυκανάλατα λόγια όπως όλοι οι πολιτικοί ξέρουν να γαλιφιάζουν με ψέματα και ευγενικές προφάσεις τους υπηκόους και τους ξένους επισκέπτες τους στα σαλόνια και στις αίθουσες συνδιασκέψεων. «Πηγαίντε φίλοι μου και ψάξτε καλά για το παιδί· μόλις το βρείτε ελάτε να με ειδοποιήσετε για να έρθω κι εγώ να το προσκυνήσω».

Βλέπετε εις τα ίδια ήλθε ο Ιησούς και οι ίδιοι αυτόν δεν τον παρέλαβαν, ούτε τον αναγνώρισαν μες την φάτνη των αλόγων που κατέληξε να βγει με τους πόνους μια θείας, παρθενικής μήτρας.

Είπαμε και άλλη φορά πρόσφατα, ότι μόνο με ένα θαύμα, με την εμφάνιση ενός ασυνήθιστου ξένου, διαστημανθρώπου(;), από άλλους πλανήτες και σύμπαντα(;), ή εξ ενός Πατρός γεννηθείς ου ποιηθείς εκ Πνεύματος Αγίου (της Ρούαχ θηλυκού γένους, όπως αποκαλείται εβραϊστί το τρίτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος) συλληφθείς, ήταν μπορετό να ανανεωθεί και να αναδημιουργηθεί ο κόσμος. Από αιματόβρεκτος να μεταλλαχθεί σε κόσμο ειρήνης και ευλογίας, όπου θα ισχύει εσσαεί το γεννηθείτω το θέλημά ΣΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΗΜΩΝ ως εν ουρανώ επί της γης.

Έπρεπε λοιπόν να έρθουν τρεις μάγοι Περσών Βασιλείς να τον προσκυνήσουν για να ξυπνήσουν οι δικοί του που τον θεωρούσαν ξένο και ο Ηρώδης εχθρό κι απόβλητο κύημα και βαθύτερα στο μυαλό και την ψυχή του ο φθόνος που φώλιαζε τον έβαζε σε σατανικές σκέψεις· να το σφάξει σαν αρνί.

Μέσα στην κουτοπονηριά και την υποκρισία και στη μυσαρή φιλοδοξία μόνο καλό δεν φιλοξενούσε η άσπλαχνη, ξεραμένη από αισθήματα, καρδιά του.

«Όχι μόνο δεν έπρεπε να θυμώσει με την αναχώρηση των μάγων δι’ άλλης οδού», λέει ο Χρυσόστομος,«αλλά έπρεπε να φοβηθεί και να συσταλεί (ταπεινωθεί, που το είδατε αυτό σε ηγέτες ως την σήμερον ημέραν;) διότι είχε πάμπολλες αφορμές θεραπείας και εκ βαθέων αλλαγής. Οι μάγοι του μίλησαν για το αστέρι, οι αρχιερείς και οι γραμματείς για τις προφητείες του προσδοκώμενου Μεσσία (τον οποίο οι Εβραίοι, αμετανόητοι ακόμη περιμένουν), είχε τις ευκαιρίες του, αλλά αυτός προτίμησε αγνώμων και ανίατος από τα φάρμακα της ψυχής κανένα να μην πάρει». Έκανε κάτι πολύ συνηθισμένο. Εξοργίστηκε, θύμωσε, τον έπιασε μανία, φθόνος, μίσος, ζήλια, αντιπαλότητα, άπειρη κακία και κτηνώδης αλαζονεία εναντίον ενός βρέφους. Όταν λοιπόν οι Μάγοι δεν επέστρεψαν στον Ηρώδη να του πουν που είναι ο Χριστός, ο πονηρός αυτός βασιλιάς μηχανεύθηκε άλλο σχέδιο για να εξοντώσει το Θείο Βρέφος. Ήξερε ότι, σύμφωνα με τις Γραφές, τόπος γέννησης του Χριστού θα ήταν η Βηθλεέμ. Επειδή όμως δε γνώριζε ποιος ήταν ο Ιησούς αν βρισκόταν μέσα στη Βηθλεέμ ή στα περίχωρα της και επειδή συμπέρανε ότι το παιδί θα ήταν κάτω από δύο χρονών,έδωσε διαταγή να σφαγούν όλα τα παιδιά της Βηθλεέμ και των περιχώρων της, μέχρι της ηλικίας των δύο ετών. Η σφαγή έγινε ξαφνικά, ώστε να μη μπορέσουν οι οικογένειες να απομακρυνθούν με τα βρέφη τους. Και οι δυστυχισμένες μητέρες είδαν να σφάζονται τα παιδιά τους μέσα στις ίδιες τις αγκαλιές τους. 14 χιλιάδες νήπια σφάχτηκαν σε λίγες ώρες. Ποιος να αρνηθεί ή να αντιδράσει στο κουτσούνι του Αύγουστου ο οποίος του είχε σαν αυτοκράτορας δώσει εξουσία επί δικαίων και αδίκων; Το δικαίωμα να σφάζει, να καταδικάζει εις θάνατον, να φορολογεί κατά την άποψή του, όσο και όπως ήθελε το πωρωμένο του μυαλό και η ψυχή;     Η χριστιανική Εκκλησία, πολύ σωστά ανακήρυξε Άγια τα σφαγιασθέντα αυτά παιδιά, διότι πέθαναν σε μια αθώα ηλικία και υπήρξαν κατά κάποιο τρόπο οι πρώτοι μάρτυρες του χριστιανισμού. Μπορεί βέβαια να μη βαπτίσθηκαν εν ύδατι, βαπτίσθηκαν όμως, μέσα στο ίδιο ευλογημένο αίμα του μαρτυρίου τους. Να σημειώσουμε τέλος, ότι τα λείψανα (ίσως μερικά) των Aγίων Νηπίων, βρίσκονται στην Kωνσταντινούπολη, στο Nαό του Aγίου Iακώβου του αδελφοθέου, τον οποίον ανήγειρε ο Iουστίνος. Ακόμη μπορούμε να δούμε οστά των νηπίων σε λειψανοθήκη στη Μονή του Αγίου Σπηλαίου στα Καλάβρυτα.   Και εντελώς άναυδος μάρτυρας στα τραγικά δρώμενα δημοσιογράφος αναρωτιέται:«Μπορεί κανείς να αναλογισθεί την τραγωδία των μητέρων και των πατεράδων να βλέπουν τα παιδιά τους να σπαράζουν αποκεφαλισμένα; Άλλα με τις καρωτίδες χαίνουσες να πετούν σαν σφύζουσες βρύσες το λιγοστό βρεφικό τους αίμα; Μητέρες να ουρλιάζουν και να μοιρολογούν όπως μοναδικά περιγράφει ο Ιερεμίας: “Ακούστηκε στη Ραμά κραυγή, θρήνος και κλάματα και στεναγμός βαρύς. Για τα παιδιά της κλαίει η Ραχήλ, μα πουθενά παρηγοριά δεν βρίσκει, γιατί πια δεν υπάρχουν στη ζωή” (Ιερεμίας 31, 15). Αξίζει, άξιζε ποτέ για τους πολιτικούς ηγέτες μια δεκάρα η ανθρώπινη ζωή προκειμένου να σιγουρέψουν τον ματωβαμμένο τους θρόνο;Ούτε δεκάρα τρύπια δεν δίνουν για τους υπηκόους τους. Ας πεθαίνουν από την πείνα, το κρύο, τα μαγκάλια.Ας αυτοκτονούν. Ας τους δολοφονούν οι δυνάμεις καταστολείς ή αλλιώς οι πραιτωριανοί. Την εξουσία umber alles να κατέχουμε»   Πολύ αισθαντικά περιγράφει ο υμνογράφος στο απολυτίκιο τις φοβερές στιγμές: «Ως θύματα δεκτά, ως νεόδρεπτα ρόδα και θεία απαρχή,και νεόθυτοι άρνες, Χριστώ τω ώσπερ νήπιον, γεννηθέντι προσήχθητε, αγνά Νήπια, την του Ηρ-ώδου κακίαν, στηλιτεύοντα και δυσωπούντα απαύστως,υπέρ των ψυχών ημών». Και το Κοντάκιο: «Αστήρ Μάγους έπεμψε, προς τον τεχθέντα, και Ηρώδης άδικον, στρατόν απέστειλε κενώς, φονοκτονήσαι οιόμενος, τον εν τη φάτνη ως Νήπιον κείμενον». Και τελειώνοντας την τραγική περιγραφή του ο δημοσιογράφος καταλήγει: «Οι τραγωδίες του τότε σε τι διαφέρουν από του σήμερα;Όμως εγώ που έζησα από κοντά τις προφητείες να επαληθεύονται, το βασιλιά να αγκομαχάει μήπως τον θρόνο χάσει,τον αστέρα να οδηγεί,τους βοσκούς άφωνοι να ακούνε μυριόστομες ψαλμωδίες που χέρι ανθρώπου δεν νοήθηκε ποτέ να συνθέσει, τα εγκλήματα της εξουσίας, πιστεύω στην αιώνια ύπαρξη αυτού του ξένου βρέφους. Πιστεύω στην ανάστασή του αφού βρήκαν τρόπο οι βφεφοκτόνοι να απαλλαγούν από αυτόν σταυρώνοντάς τον με ατιμωτικό θάνατο. Πιστεύω στην αιωνιότητα τηςπέραν του θανάτου ζωής όπως μας την υποσχέθηκε το βρέφος ματωβαμμένο από τα γεννοφάσκια του μέχρι το σύντομο τριαντατριάχρονο βίο του εδώ κάτω στον πλανήτη γη, που τον αγίασε με το αίμα Του,θνήσκοντας πάνω στο ατιμωτικό ξύλο του σταυρού που το μετέτρεψε σε λυτρωτικό σύμβολο!». Ευαγγελάτος Γεώργιος

Ο Κινέζος με το μακέτο.

Τον θυμάστε; Είναι και επίκαιρος, αφού ακόμα και τα μακέτο τα δικά του ξεπεράστηκαν σε γελοιότητα από το όρθιο μακέτο εν ονόματι Τσίπρας, που εγκαινίασε το ανύπαρκτο μετρό στην Θεσσαλονίκη. Αλλά και από το δήθεν κυνήγι του «αδιάφθορου» σημερινού κυβερνητικού θιάσου, για τα σκάνδαλα της εποχής διακυβέρνησής του.

Μεγάλη η υποκρισία βέβαια, δεδομένης της ανάγκης διατήρησης μιας σκανδαλολογίας, προκειμένου να νομίζει ο ιθαγενής, οτι η χειρότερη κυβέρνηση της αντιπολίτευσης τα έχει βάλει με την διαφθορά. Γιατί πρέπει να πιστέψει πως τα σκάνδαλα της κυβέρνησης Σημίτη, με τις μίζες στο ΚΥΣΕΑ και τις βρωμιές του Παπαντωνίου, ήταν τα σοβαρά εγκλήματα κατά της χώρας και του ελληνικού λαού και πως η δικαιοσύνη τώρα που απελευθερώθηκε από τ’ αριστερά, θα κάνει το καθήκον της.
Και όχι βέβαια πως δεν ήταν κι αυτά.

Αλλά το μεγαλύτερο και κυριότερο έγκλημα επί Σημίτη, αυτό του χρηματιστηρίου και των δομημένων ομολόγων, προκειμένου να χειραγωγηθεί η αγορά, να χάσει την μισή περιουσία του ο ιθαγενής και να καταφέρουμε να μπούμε στο ευρώ υποτιμώντας την δραχμή όσο δεν έπαιρνε, δεν πρέπει να θιχτεί από τους σημερινούς αδιάφθορους. Πάνω από 65 δις ευρώ σημερινές τιμές έβγαλε η συμμορία Σημίτη τότε, ενώ το μισό ΑΕΠ της χώρας άλλαξε θησαυροφυλάκιο ελέω χρηματιστηρίου. Αλλά αλλοίμονο. Αυτά για τους επαγγελματίες της διαπλοκής του κοινού ποινικού δικαίου, τους αλλοτινούς και τους σημερινούς, δεν μετράνε για απάτη. Ζόφος!

Πάντως τον ευχαριστούμε που μας ανοίγει τα μάτια τον άνθρωπο. Που λέει το αυτονόητο. Αυτό που ο κάθε πολίτης αυτής της χώρας καταλαβαίνει. Ότι η Ελλάδα είναι καταδικασμένη να μείνει σε καθεστώς κατοχής αιωνίως και να ξαναμπεί σε μνημόνια δανεισμού και προγράμματα εφαρμογής. Οχι πως βγήκε και ποτέ αλλά να έχουμε να λέμε. Το σημαντικό όμως δεν είναι το ευκόλως εννοούμενο που αραδιάζει με ύφος καθηγητή ο γερμανοτραφής Κινέζος, αλλά το ότι… «υποστηρίζει την ανάγκη διαμόρφωσης μιας κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής που να ταιριάζει στις σύγχρονες συνθήκες υπέρβασης των συνόρων και να ανταποκρίνεται ταυτόχρονα στις ανάγκες και στις ιδιαιτερότητες των πληθυσμών της Ένωσης – όχι την επανάκτηση από κάθε χώρα της χαμένης αυτονομίας της. Η ευρωπαϊκή ενοποίηση είναι αποδεκτή και στηρίζεται από την πλειοψηφία. Η δραστηριοποίηση των μειοψηφιών δεν σημαίνει ότι θα μετατραπούν σε πλειοψηφία» υποστηρίζει.

Τι μας είπε ο εθνικός ολετήρας; Μα ότι μας λένε κι οι Τσιπροκούληδες, οι Γεννηματάδες και τα Ποτάμια. Ότι για να επιβιώσουμε πρέπει να καταργήσουμε τα σύνορα, να μην επανακτήσουμε την αυτονομία μας και να μετατραπούμε σε πληθυσμό νομάδων. Εξαιρετικό το όραμα δεν νομίζετε; Το όνειρο των κατσαπλιάδων του «συνταγματικού» τόξου, είναι οι λαοί να είναι πληθυσμοί, μετανάστες στον μεγάλο και ομογενοποιημένο οικονομικά και πολιτισμικά χωριό της ΕΕ. Κι αν οι μειοψηφίες τολμήσουν να επιδιώξουν να γίνουν πλειοψηφίες, δεν σημαίνει ότι θα μπορούν.

Όχι. Κι όμως επίσημα αυτοί που υποστηρίζουν ότι επεδίωκε ο Χίτλερ το 1938, σήμερα δεν λέγονται φασίστες. Λέγονται δημοκράτες ευρωπαϊστές, που η λέξη πατρίδα, ανεξαρτησία, δημοκρατία, αποτελούν τον χειρότερο εφιάλτη τους. Γιατί ξέρουν πολύ καλά, ότι έτσι κι οι μειοψηφίες που σήμερα είναι ήδη πλειοψηφίες αποκτήσουν ομοψυχία, αυτοί και το σινάφι τους θα μελετούν τα ωράρια επισκεπτηρίων των φυλακών όπου θα βρίσκονται. Όχι για να τους επισκεφτούν οι δικοί τους άνθρωποι. Αλλά για να εκτίθενται ανά εβδομάδα στα εκατομμύρια πληθυσμούς, που θα επιθυμούν να εναποθέσουν τις εκκρίσεις τους στα μούτρα τους.

Ευχαριστώ τον φίλο Θεμιστοκλή Συμβουλόπουλο που μου έστειλε αυτές τις σκέψεις και του εύχομαι καλλίτερο το 2019 από το 2018.

Και φυσικά ο εθνικός ολετήρας δεν παύει να συμβουλεύει με τις Κασσανδρικές προβλέψεις του.

Ο Κώστας Σημίτης, με το προσωνύμι Ελιάς, συνέδεσε ολόκληρη την πολιτική του πορεία με τη διασφάλιση της θέσης της Ελλάδας στον πυρήνα της ΕΕ, (σ.γ.: για να μας υπερασπιστεί έναντι της Τουρκίας, να απαιτήσει δίκαιη λύση του κυπριακού, και να προάξει την οικονομική ανάπτυξη στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα της Ελλάδας. Φυσικά αυτά ανήκαν στη σφαίρα της ουτοπίας του Ελιά και του ΠΑΣΟΚ, και της ΝουΔΟΥ της καραμανλικής φάρας). Αυτό λοιπόν το ελληνοεβραϊκόμασονικό σύγκριμα, αναλύει, μιλώντας στο «Βήμα της Κυριακής», το ταραχώδες κοινωνικό και πολιτικό σκηνικό στην Ευρώπη. ΠΗΓΗ: Το Βήμα της Κυριακής

Υποστηρίζει την ανάγκη διαμόρφωσης μιας κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής που να ταιριάζει στις σύγχρονες συνθήκες υπέρβασης των συνόρων και να ανταποκρίνεται ταυτόχρονα στις ανάγκες και στις ιδιαιτερότητες των πληθυσμών της Ένωσης – όχι την επανάκτηση από κάθε χώρα της χαμένης αυτονομίας της. «Η ευρωπαϊκή ενοποίηση είναι αποδεκτή και στηρίζεται από την πλειοψηφία. Η δραστηριοποίηση των μειοψηφιών δεν σημαίνει ότι θα μετατραπούν σε πλειοψηφία» υποστηρίζει.

Ο πρώην πρωθυπουργός κρατά σαφείς αποστάσεις από τον ισχυρισμό της κυβέρνησης ότι η μεταμνημονιακή εποχή ξεκίνησε με τη χώρα απαλλαγμένη από τις δεσμεύσεις της προηγούμενης περιόδου. «Στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται βέβαιο ότι η Ελλάδα μετά το 2018 θα προσφύγει γρήγορα στον δανεισμό από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM). Αναπόφευκτη συνέπεια θα είναι η επιβολή νέων όρων στην οικονομική πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης» προβλέπει. Σ.γ.: Δηλαδή αιώνια σκλαβιά και μιζέρια υπόσχεται ο ρεαλιστής Σημίτης.

Σχετικά με το κλίμα σκανδαλολογίας που δηλητηριάζει την πολιτική ζωή, επιμένει στην άποψή του ότι «η διαφθορά είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο» και υπενθυμίζει στην κυβέρνηση το ρητό του Σόλωνα «μηδένα προ του τέλους μακάριζε». Αναφέρεται επίσης στις υποθέσεις σκανδάλων που αφορούν την περίοδο της δικής του πρωθυπουργίας.

«Πολιτική ευθύνη», τονίζει, θα υπήρχε αν είχαν γίνει γνωστές παρανομίες και δεν τους έδωσα καμία συνέχεια. Κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας μου δεν υπήρξε οποιαδήποτε πληροφόρηση ή στοιχείο για την ύπαρξη παράνομων δραστηριοτήτων.(…) Ήμουν και είμαι αντίθετος με την άποψη ότι οι υπουργοί θα πρέπει να παρακολουθούνται από μυστικές υπηρεσίες, ώστε ο πρωθυπουργός να γνωρίζει τι συμβαίνει. Τέτοιες πρακτικές δεν συμβιβάζονται με το ήθος, το οποίο είναι επιβεβλημένο σε μια δημοκρατική διακυβέρνηση. Επί της πρωθυπουργίας μου επίσης, όταν είχα οποιαδήποτε ορθή πληροφόρηση για πρόσωπα του περιβάλλοντός μου ή υπουργούς (ότι δεν έχουν την επιβεβλημένη συμπεριφορά), τους απομάκρυνα αμέσως από τη θέση τους» επισημαίνει.

Σ.γ.:Άρα μας βγαίνει αθώος ο παλιάνθρωπος και προεξοφλεί ότι δεν πρόκειται να πέσει στα χέρια της δικαιοσύνης διότι η πλειοψηφία των πολιτών στηρίζει την μαφιόζικη, ναζιστική και μασονοκρατούμενη Ευρωένωση. Ποτέ μην τον ξεχάσετε Έλληνες τον απατεώνα που σας ξελόγιασε με το χρηματιστήριο και σας πήρε ότι είχατε και δεν είχατε για να καταλήξετε στις κατασχέσεις των περιουσιών σας λόγω των κόκκινων δανείων σας. Εύγε του και εύγε σας που τον ψηφίσατε και θα συνεχίσετε αμετανόητοι να ψηφίζετε παρόμοια κνόδαλα.

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Ωραία μου Ευρώπη

28 Δεκεμβρίου 2018

Μια εκτίμηση της κρίσης της Ε.Ε. την τριετία 2015-2018

Οι οπαδοί της ευρωπαϊκής εκδοχής της παγκοσμιοποίησης, οι άκριτοι «ευρωπαϊστές» και πιστοί ακόλουθοι της ευρωκρατίας και των επιταγών της, όλοι όσοι είδαν στην Μέρκελ μια φωτεινή τελικά πολιτικό που οδήγησε με σύνεση το ευρωπαϊκό σκάφος, ευλόγως σήμερα ανησυχούν και είναι ταραγμένοι. Η πορεία που χάραζαν για την Ε.Ε., για τη Γερμανική Ευρώπη, για την αναθέρμανση του γαλλογερμανικού άξονα και τον ρόλο της ΕΚΤ, συναντούν όχι απλά τη δυσφορία κάποιων «ευρωσκεπτικιστικών» κύκλων και μια ακροδεξιά ροπή που πρέπει να αντιμετωπιστεί, αλλά κάτι βαθύτερο, σημαντικότερο. Μια μεγάλη ογκούμενη λαϊκή διαμαρτυρία, που τινάζει το καπάκι της χύτρας και δημιουργεί όρους μετάβασης σε μια άλλη κατάσταση. Η ευρωκρατία και η Γερμανική Ευρώπη συγκλονίζονται από μια μεγάλη, διαρκή κρίση και αμφισβήτηση των λαών, χωρίς να υπάρχει ορατή διέξοδος ή εύκολο συμμάζεμα της κατάστασης.

Ας θυμηθούμε λίγο τη σειρά και την εμβάθυνση της κρίσης, της δίνης, του ανεμοστρόβιλου που τυλίγει την Ευρώπη.

Η αντιμετώπιση της πρώτης αμφισβήτησης

Με την κρίση του 2008 στην Ευρώπη εμφανίστηκαν, ιδιαίτερα στον Νότο (Ισπανία και Ελλάδα) σημαντικά κινήματα, που έθεσαν μια σειρά από σοβαρά ζητήματα. Οι πλατείες και η ανυπακοή, η αποσταθεροποίηση κυβερνήσεων που εφάρμοζαν μνημόνια στην Ελλάδα, οδήγησαν να μετατραπεί η χώρα μας σε ένα επίκεντρο εξελίξεων καθοριστικό για την πορεία του ευρωσυστήματος. Προείχε τη στιγμή εκείνη, το 2015, η αντιμετώπιση και τιμωρία μιας χώρας που τόλμησε να εκλέξει μια αντιμνημονιακή κυβέρνηση. Η παραδειγματική τιμωρία θα έθετε τέρμα σε τέτοιες απόπειρες. Σε γενικές γραμμές η ενωμένη τότε ευρωκρατία τα κατάφερε να κάμψει την κυβέρνηση και να την ενσωματώσει στις δομές και τις πολιτικές της. Η φόρα κόπηκε και στην Ισπανία, και οι Podemos βρέθηκαν σε στασιμότητα.

Η κρίση όμως είναι βαθιά

Στη Μ. Βρετανία το δημοψήφισμα του Ιουνίου 2016 υπήρξε καταλυτικό, γιατί έδειξε ότι κάτι πολύ βαθύτερο και ενεργητικό είχε πυροδοτηθεί. Οι Βρετανοί αποφασίζουν να εγκαταλείψουν την Ε.Ε. Το σοκ για τις παγκοσμιοποιητικές δυνάμεις δυναμώνει όταν, τον Νοέμβριο του 2016, εκλέγεται ο Τραμπ πρόεδρος των ΗΠΑ. Στην Ιταλία τον Δεκέμβριο του 2016 διεξάγεται δημοψήφισμα, όπου η πρόταση του Ρέντσι για συνταγματική αναθεώρηση ηττάται.

Τίθεται επί τάπητος ένα ερώτημα: Ποια Ευρώπη, πόση Ευρώπη, σε ποια κατεύθυνση, με ποιο ρόλο για τους λαούς και τις χώρες, με τι οργάνωση; Η αναταραχή που βιώνουμε εδώ και τρία χρόνια δεν είναι οπισθοδρομικού τύπου, αλλά μεταβατικού. Μας καλεί σε άλλου είδους προχωρήματα

Η διάδοχος Γερμανία, στην οποία παρέδωσε ο Ομπάμα το δαχτυλίδι της παγκοσμιοποίησης, επανασχεδιάζει την Ευρώπη και επιχειρεί να δημιουργήσει ένα κουαρτέτο. Πράγματι, τον Μάρτιο του 2017 στις Βερσαλίες οι ηγέτες Γερμανίας, Γαλλίας, Ισπανίας και Ιταλίας συνέρχονται για να συναποτελέσουν το νέο Διευθυντήριο της Ευρώπης. Ανησυχούν για τον ευρωσκεπτικισμό, αλλά αποφασίζουν να τον αντιμετωπίσουν.

Επόμενος σταθμός για την ευρωκρατία ήταν η αντιμετώπιση του ακροδεξιού κινδύνου σε επερχόμενες εκλογές, όπως στην Ολλανδία (μέσα Μαρτίου 2017) και τη Γαλλία (Μάιος-Ιούνιος 2017), ενώ η εκλογική αναμέτρηση στη Γερμανία (Σεπτέμβριος 2017) φαινόταν ως περίπατος για την Μέρκελ. Σε Ολλανδία δεν πιέστηκαν πολύ, τα κατάφεραν σχετικά εύκολα. Στη Γαλλία ήταν λίγο πιο δύσκολα, αλλά το σύστημα κατασκεύασε τη «λύση Μακρόν» που, χωρίς να έχει κόμμα και μηχανισμό, επιστρατεύθηκε και στηρίχθηκε για να αποτραπεί η Λεπέν. Πάλι η Ευρώπη πήρε μια ανάσα, αλλά τα σημάδια της κρίσης βάθαιναν περισσότερο.

Γερμανία – Ισπανία

Τον Σεπτέμβριο του 2017 στις γερμανικές εκλογές η Μέρκελ τα χρειάστηκε, όπως τα χρειάστηκε και ολόκληρο το γερμανικό κατεστημένο. Η μεγάλη της πτώση, με την παράλληλη πτώση της σοσιαλδημοκρατίας και την άνοδο της ακροδεξιάς, οδήγησε σε μια άνευ προηγουμένου για τη Γερμανία περίοδο διαπραγματεύσεων για σχηματισμό κυβέρνησης. Το άστρο της Μέρκελ έδυε από τότε.

Τον Οκτώβριο γίνεται το δημοψήφισμα στην Καταλονία και η Ισπανία συγκλονίζεται από μια πρωτοφανή κρίση. Το αίτημα της ανεξαρτησίας κερδίζει σε ποσοστά και η ανοικτή καταστολή από το ισπανικό κράτος και το κυνηγητό του επικεφαλής των Καταλανών σε ολόκληρη την Ευρώπη, όπως και η (συνεχιζόμενη μέχρι σήμερα) φυλάκιση Καταλανών υπουργών και βουλευτών, είναι γεγονός. Η ευρωκρατία στηρίζει το ισπανικό κράτος και όχι την πλούσια περιφέρεια…

Ανακηρύσσεται ο εθνολαϊκισμός ως πρωταρχικός εχθρός στην Ευρώπη. Όλα τα τύμπανα (μιντιακά, κυβερνητικά, ευρωενωσιακά) συγχρονίζονται για να σώσουν την παγκοσμιοποίηση και την Ευρώπη από τη «βάρβαρη επέλαση του εθνικισμού και φασισμού».

Το 2018 αποδεικνύεται πιο ορμητικό για την εκτίναξη της ευρωπαϊκής κρίσης.

Ιταλία – Γαλλία

Οι Γερμανοί ταμπουρωμένοι στον ορντοφιλελευθερισμό τους και στην έλλειψη οποιασδήποτε ευλυγισίας (αφού το δόγμα αυτό επιτάσσει τη σκληρή και αταλάντευτη τήρηση των κανόνων και την παραδειγματική τιμωρία όποιων τους παραβαίνουν), χωρίς μια άλλη στρατηγική, μετρούν ήδη την ανατίναξη του κουαρτέτου – αφού η Ισπανία αντιμετωπίζει τα δικά της και η κυβέρνηση Ραχόι είναι παρελθόν. Τώρα, είναι υποχρεωμένοι να αντιμετωπίσουν ακόμα μια πρόκληση: Τον Μάρτιο του 2018, στις ιταλικές εκλογές, οι «ευρωσκεπτικιστικές» δυνάμεις νικούν τις φιλοευρωπαϊκές, και μάλιστα συγκροτείται μια κυβέρνηση που αμφισβητεί ανοιχτά την κυριαρχία της Γερμανίας και της Ε.Ε. Ένα πραξικόπημα ευρωενωσιακής κοπής πραγματοποιείται από τον πρόεδρο της Ιταλίας, που αρνείται την τοποθέτηση του Σαβόνα στο Υπουργείο Οικονομικών (επειδή έχει χαρακτηρίσει την Ε.Ε. κλουβί) και τελικά σχηματίζεται η κυβέρνηση Ντι Μάιο-Σαλβίνι. Ανοίγει ένας γύρος σκληρής αντιπαράθεσης (που συνεχίζεται ακόμα) ευρωκρατίας και ιταλικής κυβέρνησης, η οποία έχει τη στήριξη μιας ευρείας κοινωνικής πλειοψηφίας στην Ιταλία.

Το κερασάκι στην τούρτα έρχεται με ένα ξαφνικό κίνημα, αυτό των Κίτρινων Γιλέκων στη Γαλλία, που δείχνει ακόμα και στους ανίατα ορντοφιλελεύθερους ότι η Ευρώπη νοσεί βαρύτατα. Ότι αποσαθρώνεται, θρυμματίζεται. Ο Μακρόν, ως έσχατη λύση ανάνηψης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τραυματίζεται ανεπανόρθωτα και αντιμετωπίζεται ως εκπρόσωπος των πλούσιων. Μια εξέγερση της φτωχής Γαλλίας, που με πιο ριζοσπαστικό τρόπο θέτει το ζήτημα επαναθεμελίωσης της χώρας, της κοινωνίας, των σχέσεων ανάμεσα σε χώρες της Ευρώπης σε άλλη βάση από αυτήν που είχε δρομολογηθεί εδώ και 30 χρόνια.

Απονομιμοποίηση και διαρκείς αποτυχίες

Η Ευρώπη ολόκληρη γνωρίζει μια τεράστια πολιτική κρίση που έχει τυπικά, κλασικά χαρακτηριστικά, αλλά και καινούρια. Συγκλονίζεται από μια διαρκή απονομιμοποίηση όλων των πολιτικών της ευρωκρατίας, αλλά και της ίδιας της ευρωκρατίας και των θεσμών της – που υπάρχουν μεν αλλά δεν έχουν καμιά νομιμοποιητική διαδικασία για την ανάδειξή τους και τον έλεγχό τους. ΕΚΤ, Eurogroup, καταπάτηση λαϊκής θέλησης (όπως εκφράζεται είτε σε εκλογές είτε σε δημοψηφίσματα), επιβολή μιας ευρωλιτότητας και ενός πλήρους αντιδημοκρατικού πλαισίου, διάλυση κοινωνικών δομών και συνοχής, μεταναστευτικές ροές και προβλήματα που επιφέρουν στα πιο φτωχά στρώματα των κοινωνιών: όλα αυτά οδηγούν σε μια διαρκή και ογκούμενη εξέγερση κοινωνιών, λαών και εθνών που θέλουν να βάλουν τέρμα σε αυτήν την κατάσταση.

Αυτή η Ευρώπη θα δοκιμαστεί και από άλλες παραμέτρους. Γεωπολιτικές, τις σχέσεις με τις ΗΠΑ και την Ρωσία, τον πόλεμο που γίνεται στο έδαφός της (π.χ. Ουκρανία), την κρίση στα Βαλκάνια, το μεταναστευτικό, το μεσανατολικό και βορειοαφρικανικό.

Τα χαριεντίσματα που κάνει τρεκλίζοντας ο Γιούνκερ σίγουρα δεν μπορούν να σώσουν τίποτα από το «καράβι». Πολύ σαβούρα, πολλά μπαλώματα, απουσία πολιτικών και ένα συνονθύλευμα αποικιοκρατικής λογικής και αθροιζόμενων αποτυχιών. Η Γερμανία δεν θα ξαναποκτήσει τις αποικίες της στην Αφρική, και η Γαλλία δεν θα γνωρίσει ναπολεόντειους χρόνους και μεγαλεία.

Σαν συμπέρασμα

Τίθεται επί τάπητος ένα ερώτημα: Ποια Ευρώπη, πόση Ευρώπη, σε ποια κατεύθυνση, με ποιο ρόλο για τους λαούς και τις χώρες, με τι οργάνωση; Η αναταραχή που βιώνουμε εδώ και τρία χρόνια (και προσπαθήσαμε να περιγράψουμε παραθέτοντας ορισμένα κομβικά σημεία της) δεν είναι οπισθοδρομικού τύπου, αλλά μεταβατικού. Μας καλεί σε άλλου είδους προχωρήματα. Με μια έννοια, είναι προβλήματα της κοινωνίας (των κοινωνιών) που έχει ήδη εκκινήσει μια μετάβαση. Σημαδεύουν μια ευρύτερη φάση. Η διαδικασία αυτή θα συνεχιστεί και δεν θα ανακοπεί το 2019.

Του Νίκου Ταυρή
Πηγή: e-dromos.gr

http://www.dromosanoixtos.gr/2018/12/oraia-mou-evropi-2.html?fbclid=IwAR1L4Q9PtH1fJjqXd6X9vIDz0SWE2HGOfnL78kAY-_ASbfTuMaV4QSPlvfE

Οι προσφεύγοντες δικηγόροι ανέφεραν ότι τελευταίο προπύργιο της υπερασπίσεως του Συντάγματος και της νομιμότητας αποτελεί αυτή η δίκη στα πλαίσια του άρθρου 120 του Συντάγματος και ότι εάν αυτή καταπέσει υπέρ των Μνημονίων τότε απομένει μόνο η αυτοδικία.

Επτά δικηγόροι, ανέλαβαν  με την προσφυγή τους, να σηκώσουν στις πλάτες τους, ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ! 
Η ΔΙΚΗ, ΕΙΝΑΙ ΥΨΙΣΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ!

ΑΝ ΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΤΟΥ  Β’ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ, ΚΡΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ, ΤΟΤΕ, ΘΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

ΘΑ ΑΝΑΤΡΑΠΟΥΝ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ, Η ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ, ΤΑ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΣΗ – ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ.

ΘΑ ΤΟ ΠΡΑΞΟΥΝ, ΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ;
ΘΑ ΑΡΘΟΥΝ ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ ΩΣ ΘΕΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ;;;

Δεν θα πάρω θέση… δεν θα δώσω απάντηση, αν και έχω αποκρυσταλλώσει άποψη…

Οφείλω όμως να παραθέσω δυο παραμέτρους λίαν σημαντικές:

Ήταν σύμπτωση, το γεγονός ότι η Πρόεδρος του Β’ Τμήματος του ΣτΕ κ. Μαρία Σάρπ, η οποία ήταν και η Εισηγήτρια που εισηγήθηκε θετικά την αποδοχή του Α’ Μνημονίου;;;;;

Ήταν σύμπτωση το γεγονός, ότι στην έδρα ήταν και ο γιός του πρώην Προέδρου του Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Πικραμμένου, το όνομα του οποίου ενεπλάκη στους χρηματισθέντες του σκανδάλου της NOVARTIS;;;;;

Το όνομα των Πικραμμένων, αναφέρονται σε σκοτεινές περιόδους της Ελληνικής Ιστορίας, με τα πιο μελανά χρώματα…

Καλλιόπη Σουφλή

Η ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΑΑΔΕ ΣΤΟ ΣτΕ

Μια εξαιρετικά νευραλγική, τόσο για το Πολίτευμα όσο και για την οικονομική κατάσταση του κάθε φορολογούμενου και της ίδιας της Χώρας ξεκίνησε σήμερα στο ΣτΕ: αυτή κατά της ΑΑΔΕ.

          Επτά δικηγόροι προσέφυγαν κατά της ΑΑΔΕ, ενός μορφώματος τύπου ‘ανεξάρτητης αρχής’ που έχει αντικαταστήσει στα πλαίσια των Μνημονίων την κρατική Αρχή της Εφορίας, με μια σειρά πολύ σημαντικών επιχειρημάτων που άπτονται της επί έργω καταλύσεως του Πολιτεύματος μας και του Συντάγματος μας έξωθεν και άνωθεν.

          Το πιο σημαντικό επιχείρημα υπέρ της ακύρωσης (δηλαδή του κλεισίματος) της ΑΑΔΕ είναι ότι η ΑΑΔΕ κρίθηκε και απορρίφθηκε από το νομικώς δεσμευτικό Δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015, όπου είχε πλήρως και ατόφια τεθεί υπό την κρίση του Ελληνικού Λαού: του Σώματος δηλαδή από το οποίο εκπορεύονται όλες οι εξουσίες και κάθε θεσμική νομιμοποίηση για να μπορεί να ονομάζεται το Πολίτευμα έστω και τύποις δημοκρατικό.

          Έτσι αυτή η υπόθεση, με την ευκαιρία του ζητήματος ΑΑΔΕ, πλέον φέρνει το θέμα της νομικής δέσμευσης του Δημοψηφίσματος στο προσκήνιο και δίνει την ευκαιρία (ίσως την μόνη που θα έχουν ποτέ ιστορικά) στους δικαστές να ανατρέψουν το πραξικόπημα του 2015 που έκανε η κυβέρνηση Τσίπρα και βεβαίως να προστατεύσει για πρώτη φορά σε μαζικό επίπεδο η δικαιοσύνη τον Λαό.

          Είναι λοιπόν εμφανές και πρόδηλο γιατί η συγκεκριμένη Ιστορικής σημασίας δίκη/συνεδρίαση/συζήτηση έχει υποστεί την φίμωση από τα ΜΜΕ ωσάν να μην υπάρχει.

          Για αυτό λοιπόν τον σκοπό, δηλαδή το να διασπείρουμε όσο το δυνατόν περισσότερο και πιο ευρέως το θέμα αυτό και την δίκη αυτή σε πείσμα της πραξικοπηματικής κατ’ ουσίαν κυβέρνησης και των συστημικών ΜΜΕ, αυτό το άρθρο είναι μόνο η εισαγωγή στο τι έγινε και τα πρώτα συμπεράσματα που μπορούν να ληφθούν από αυτήν την δίκη στην οποία ήμασταν παρούσες καθ’ όλη την διάρκεια της.

          Θα τελειώσουμε μόνο αναφέροντας ότι οι προσφεύγοντες δικηγόροι ανέφεραν ότι τελευταίο προπύργιο της υπερασπίσεως του Συντάγματος και της νομιμότητας αποτελεί αυτή η δίκη στα πλαίσια του 120Σ και ότι εάν αυτή καταπέσει υπέρ των Μνημονίων τότε απομένει μόνο η αυτοδικία και η γενική στάση πληρωμών.

Τα ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ, παρουσιάζουν το πλήρες κείμενο της προσφυγής των επτά δικηγόρων.

πηγή

ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΑΙΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΕΩΣ

1) Του Δημητρίου Κλούρα του Ευστρατίου, δικηγόρου Αθηνών, κατοίκου Αθηνών οδός Ναυρίνου 11. 

2) Του Παναγιώτη Γαλετσέλη του Μιχαήλ, δικηγόρου Αθηνών, μέλους του Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, κατοίκου Αθηνών, οδός Εμμανουήλ Μπενάκη 24. 

      3)Της Ελένης Καστρινάκη του Κωνσταντίνου, δικηγόρου Αθηνών, κατοίκου Αμαρουσίου Αττικής, οδός Βεργίνας 4

4) Του Κωνσταντίνου Γκέκα του Θωμά, δικηγόρου Αθήνών, κατοίκου Αθηνών, οδός Ψυχάρη αριθ. 39.

5) Της Κωστούλας Γιακουμάκη του Δημητρίου, δικηγόρου Χανίων, κατοίκου Χανίων Κρήτης, οδός Μετόχι Φυντίκι.

6) Της Αθανασίας συζ. Γεωργίου Φωτιάδου, το γένος Βασιλείου Κατσικέρη, συνταξιούχου δικηγόρου,  μέλους του Δ.Σ. του Πανελληνίου Συλλόγου Συνταξιούχων Δικηγόρων, κατοίκου Καλλιθέας, οδός Ολυμπίας 9. 

7) Της Παναγιώτας Τσακούλια του Ιωάννη, συνταξιούχου δικηγόρου, κατοίκου Αμαρουσίου Αττικής, οδός Ιερέως Δούση 40, μέλους του Δ.Σ. του Πανελληνίου Συλλόγου Συνταξιούχων Δικηγόρων.

ΚΑΤΑ

α) Του Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπούμενου από τον Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.), με έδρα την Αθήνα, οδός Καραγιώργη Σερβίας 10 και από τον Υπουργό Οικονομικών και 

β) Της   Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων ,που εδρεύει στην Αθήνα, εκπροσωπούμενη από τον Διοικητή αυτής, οδός Καραγεώργη Σερβίας 10 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΥΡΩΣΗ

1) Της με αριθ. Δ.ΟΡΓ.Α 1063470 ΕΞ 2017  Απόφασης του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε) με θέμα «Κανονισμός Λειτουργίας της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε)» που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Β 1579 / 9-5-2017 και διορθώθηκε ως προς τον αριθμό αυτής, σε αριθμό Απόφασης Δ.ΟΡΓ.Γ.Α 1063420 ΕΞ 2017 και  δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Β  1710/18-5-2017.

2) Της με αριθ. Αριθμ. Δ.Π.Δ.Α. Α.Α.Δ.Ε. Γ 1107473 ΕΞ 2017 Απόφασης του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων με θέμα « Ανάθεση είσπραξης δημοσίων εσόδων σε Φορείς Είσπραξης»  που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Β’  2435 / 17-7-2017.

3) Κάθε άλλης συναφούς προγενέστερης ή μεταγενέστερης ατομικής ή κανονιστικής δημοσιευθείσης ή μη στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβερνήσεως  (ΦΕΚ) πράξεως αποφάσεως ή παραλείψεως της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΩΝ ΤΙΘΕΜΕΝΩΝ ΝΟΜΙΚΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ

Ζητείται η  ακύρωση των προσβαλλομένων κανονιστικών πράξεων εφαρμογής  του Ν 4389/2016  λόγω παραβίασης  του άρθρου 1 παρ 3 Συντάγματος  (λαϊκή κυριαρχία) και 44  Συντάγματος λόγω  παραβίασης του νομικά δεσμευτικού αποτελέσματος του δημοψηφίσματος της 5^ης Ιουλίου 2015,  του άρθρου 9Α Συντάγματος  για την προστασία των προσωπικών δεδομένων,  του άρθρου 26 παρ. 2 Συντάγματος σύμφωνα με το οποίο η εκτελεστική λειτουργία ασκείται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας  και την Κυβέρνηση, του   άρθρου 43 παρ 2  Συντάγματος που απαιτεί ειδική εξουσιοδότηση για έκδοση διαταγμάτων η οποία  επιτρέπεται μόνον  προκειμένου να ρυθμιστούν ειδικότερα θέματα με τοπικό ή λεπτομερειακό ή τεχνικό χαρακτήρα, των  άρθρων  77,  78 παρ. 1 και 4 Συντάγματος που αποκλείουν την νομοθετική εξουσιοδότηση για το αντικείμενο της φορολογίας, τον φορολογικό συντελεστή, τις απαλλαγές και εξαιρέσεις από την φορολογία. 

Των  άρθρων 82, 84 και 86  Συντάγματος καθόσον ασκείται εκτελεστική αλλά και νομοθετική εξουσία που ανήκει στον στενό πυρήνα της κρατικής εξουσίας, από διοικητικό όργανο που δεν απολαμβάνει της εμπιστοσύνης της Βουλής,  δεν υπέχει πολιτική ευθύνη, δεν υπόκειται σε οποιονδήποτε ιεραρχικό έλεγχο και εποπτεία αλλά υποκαθιστά εν τούτοις την κυβέρνηση στην άσκηση εκτελεστικής εξουσίας  και των άρθρων  101 και 103 Συντάγματος.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

    Με την πρόσφατη αναθεώρηση του Συντάγματος  της Ε’ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων του Ιουνίου  2001 ,με το άρθρο 101Α , καθιερώθηκαν οι Ανεξάρτητες Αρχές, ένας θεσμικός νεωτερισμός του ευρωπαϊκού δημοσίου δικαίου.  Στο θεσμικό αυτό νεωτερισμό έχει ανατεθεί η  εποπτεία επί ευαίσθητων τομέων της πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής ζωής, με σκοπό αφενός την κοινωνική ρύθμιση και αφετέρου την προστασία των ατομικών ελευθεριών αλλά και των κοινωνικών δικαιωμάτων. 

Για να επιτευχθεί καλύτερα η αποστολή των Ανεξάρτητων Αρχών,  σύμφωνα με τον ανωτέρω σκοπό τους, έχουν προικισθεί με εγγυήσεις πλήρους ανεξαρτησίας απέναντι στην κυβέρνηση και διακρίνονται από την εξειδίκευση, την εμπειρία και την τεχνοκρατική γνώση των προσώπων – μελών που τις απαρτίζουν σε σχέση με τον συγκεκριμένο ειδικό ή τεχνικό τομέα που εποπτεύουν. 

Η ανάγκη καθιέρωσης των ανεξάρτητων αρχών συνδέθηκε καταρχήν με την προσπάθεια θωράκισης του ατόμου και των δικαιωμάτων του από τις σύγχρονες απειλές που ιδίως η τεχνολογία εγκυμονεί ,π.χ. προστασία της ιδιωτικής σφαίρας και της προσωπικότητας του ατόμου. 

  Με το άρθρο 101Α Συντάγματος  κατοχυρώθηκε η ύπαρξη και η προσωπική και λειτουργική  ανεξαρτησία των μελών των Ανεξάρτητων Αρχών και η διαδικασία εκλογής των μελών τους. 

Ωστόσο η πρόβλεψη αυτή αναφέρεται μόνο στις πέντε συνταγματικά κατοχυρωμένες Ανεξάρτητες Αρχές οι οποίες αναγνωρίστηκαν με την αναθεώρηση του 2001, ήτοι 1)η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, 2)Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, 3)Συνήγορος του Πολίτη, 4)Ανώτατο Συμβούλιο Επιλογής Προσωπικού, 5)Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών, στις οποίες δεν περιλαμβάνεται η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων. 

Η συνταγματική κατοχύρωση των Ανεξαρτήτων Αρχών στην Ελλάδα  εντοπίζεται στα παρακάτω άρθρα  του ισχύοντος Συντάγματος : 9Α: σχετικά με το δικαίωμα προστασίας από τη συλλογή, επεξεργασία και χρήση προσωπικών δεδομένων, 15 §2: «Ο έλεγχος και η επιβολή των διοικητικών κυρώσεων υπάγονται στην αποκλειστική αρμοδιότητα του ΕΣΡ, που είναι ανεξάρτητη αρχή» , 19 §§ 1,2: σχετικά με το απόρρητο των επιστολών και την ελεύθερη ανταπόκριση, 103 §7: ρητή διευκρίνηση ότι η διαφάνεια και η αξιοκρατία στις προσλήψεις στο δημόσιο τομέα εξασφαλίζεται από ανεξάρτητη αρχή, 103 §9: για τη συγκρότηση και τις αρμοδιότητες του ΣΥΠ,  101 Α: για την προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία των μελών των ΑΔΑ και τον τρόπο διορισμού τους. Δεν προβλέπεται από το ισχύον Σύνταγμα Ανεξάρτητη Αρχή για τον προσδιορισμό και είσπραξη των φόρων  και λοιπών δημοσίων εσόδων .

  Σύμφωνα με το Σύνταγμα τα μέλη των συνταγματικά προβλεπόμενων Ανεξάρτητων Αρχών διορίζονται με συγκεκριμένη θητεία και απολαμβάνουν εγγυήσεις προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας. 

Η επιλογή των διοικητών και των  μελών   των Ανεξάρτητων Αρχών γίνεται από την Κυβέρνηση και την Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής, θεσμός ο οποίος προβλέπεται στον Κανονισμό της Βουλής και διαθέτει διακομματική σύνθεση. 

Η απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής για την εκλογή των μελών των Ανεξάρτητων Αρχών λαμβάνεται, είτε ομόφωνα, είτε με την ειδική αυξημένη πλειοψηφία των τεσσάρων πέμπτων των μελών της. Εκτός από τον δικαστικό έλεγχο  από το Συμβούλιο της Επικρατείας των πράξεων και αποφάσεων που εκδίδουν, ο Κανονισμός της Βουλής προβλέπει τον τρόπο άσκησης κοινοβουλευτικού ελέγχου για την δράση των Ανεξάρτητων Αρχών. Εκτός από τις πέντε συνταγματικά προβλεπόμενες Ανεξάρτητες Αρχές, ένας   αριθμός τους προβλέπεται και νομοθετικά. (Επιτροπή Ανταγωνισμού Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς) 

Οι λόγοι για τους οποίους γεννήθηκε και άνθισε το φαινόμενο των ανεξαρτήτων αρχών διεθνώς αλλά και στην Ελλάδα είναι, όπως προαναφέρθηκε, η αποτελεσματική προστασία των ατομικών δικαιωμάτων, τα οποία πρέπει να περιβληθούν με πρόσθετες θεσμικές εγγυήσεις, ακριβώς γιατί υπάρχουν νέου τύπου απειλές  που συνδέονται με τη σύγχρονη τεχνολογία, απειλές οι οποίες αφορούν για παράδειγμα την προστασία των δικαιωμάτων του πολίτη, των προσωπικών δεδομένων, τις τηλεπικοινωνίες ή το απόρρητο του ιδιωτικού βίο κ.λπ  και  η   δημιουργία υπηρεσιών οι οποίες να έχουν την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος αλλά και να απολαμβάνουν την ελευθερία ώστε να ασκούν τις υπηρεσίες τους ανεξάρτητα, από τις αντίστοιχες κρατικές υπηρεσίες, πάντα όμως στα πλαίσια του ειδικότερου επιμέρους σκοπού τους και με την εξασφάλιση του δικαιώματος  της προηγούμενης ακρόασης του πολίτη. 

Οι Ανεξάρτητες Αρχές  θεωρούνται  ως θεσμικά αντίβαρα στην τάση επέκτασης και ενίσχυσης της εκτελεστικής εξουσία αλλά και ως θεσμικές εγγυήσεις για τα ατομικά δικαιώματα και το δημοκρατικό πολίτευμα έναντι των απειλών και των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν όχι μόνο από το κράτος αλλά και από τα υπερεθνικά όργανα και την Αγορά.

     Περαιτέρω, οι Ανεξάρτητες Αρχές έχουν ειδικό και συγκεκριμένο αντικείμενο, δεν υποκαθιστούν το κράτος και δη την εκτελεστική εξουσία αυτού και μάλιστα σε τόσο κρίσιμο τομέα όπως ο προσδιορισμός και η είσπραξη των φόρων και των δημοσίων εν γένει εσόδων, ούτε βεβαίως  είναι δυνατή η ανάθεση  σε αυτές αρμοδιοτήτων που ανήκουν στο στενό πυρήνα του Κράτους, σύμφωνα με το άρθρο 26 παρ.2 του Συντάγματος, που προσδιορίζει την διάκριση των εξουσιών, καθώς  και ότι η εκτελεστική λειτουργία ασκείται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση, όπως, εν προκειμένω, η φορολογική διοίκηση. 


Εξαιρέσεις από την αρχή διάκρισης των λειτουργιών γενικά έπρεπε να καθιερώνονται μόνο με ρητές διατάξεις του Συντάγματος και μόνο όπου αυτό είναι συνταγματικά ανεκτό. Ουδεμία διάταξη του Συντάγματος εξουσιοδοτεί όμως τον κοινό νομοθέτη να αφαιρεί σοβαρές αρμοδιότητες της εκτελεστικής λειτουργίας από την Κυβέρνηση και να τις αναθέτει σε άλλες Διοικητικές Αρχές  και μάλιστα Ανεξάρτητη Αρχή όπως η Α.Α.Δ.Ε,  που δεν υπόκειται  σε έλεγχο νομιμότητας, δεν υπέχει ουσιαστική  κοινοβουλευτική ευθύνη, ούτε έχει οποιαδήποτε σχέση με τον ανωτέρω εκτεθέντα σκοπό της δημιουργίας των Ανεξαρτήτων Αρχών   δεδομένου μάλιστα ότι  εκφεύγει  του ιεραρχικού ελέγχου ή της εποπτείας της κεντρικής διοίκησης, δεν έχει υποχρέωση  υπακοής έναντι των οργάνων της εκτελεστικής λειτουργίας ,ούτε πολιτική ευθύνη παρά το ότι  έχει υποκαταστήσει  τον στενό πυρήνα της κρατικής εξουσίας σε έναν κρίσιμο τομέα όπως η φορολογική διοίκηση και η είσπραξη των δημοσίων εσόδων.

    Παρά ταύτα, ο πυρήνας του Υπουργείου Οικονομικών, η πρώην Γενική Γραμματεία Εσόδων  καταργήθηκε και μετατράπηκε, όπως αυτό προκύπτει από τον ίδιο τον ιδρυτικό νόμο της ανωτέρω Αρχής  ,το άρθρο 2 του νόμου 4389/2016, σε «Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων»  μη υποκείμενη στον οποιονδήποτε ιεραρχικό ή κοινοβουλευτικό ουσιαστικό έλεγχο ή  κυβερνητική εποπτεία και μη έχουσα ουδεμία σχέση με την δικαιοδοσία ,την  έννοια και τον σκοπό των Ανεξαρτήτων Αρχών ,πλην του ονόματος.

   Με τον  νόμο 4389/2016 (ΦΕΚ Α94/27-5-2016) καθιερώθηκε Ανεξάρτητη Αρχή  χωρίς νομική προσωπικότητα με την επωνυμία Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.),  με σκοπό τον προσδιορισμό, τη βεβαίωση και την είσπραξη των φορολογικών, τελωνειακών και λοιπών δημοσίων εσόδων, που άπτονται του πεδίου των αρμοδιοτήτων της. 

 Η Αρχή απολαύει λειτουργικής ανεξαρτησίας, διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας και δεν υπόκειται σε έλεγχο ή εποπτεία από κυβερνητικά όργανα, κρατικούς φορείς ή άλλες διοικητικές αρχές. 

Η Αρχή υπόκειται σε κοινοβουλευτικό έλεγχο, σύμφωνα με τα οριζόμενα στον Κανονισμό της Βουλής και τη διαδικασία του άρθρου 4 του ανωτέρω νόμου.

 Ειδικότερα, το άρθρο 1 του Ν 4389 /2016 (ΦΕΚ Α’ 94/27.5.2016) προβλέπει την κατάργηση της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων και την αντικατάστασή της από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) .

Η Αρχή απολαύει λειτουργικής ανεξαρτησίας και δεν υπόκειται σε έλεγχο ή εποπτεία από κυβερνητικά όργανα.   

Σύμφωνα με την παραγραφο 1 του ανωτέρω άρθρου:    « Συνιστάται Ανεξάρτητη Διοικητική Αρχή χωρίς νομική προσωπικότητα με την επωνυμία Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε ) ,στο εξής η «Αρχή» με σκοπό τον προσδιορισμό, την βεβαίωση και την είσπραξη των φορολογικών ,τελωνειακών και λοιπών δημοσίων εσόδων που άπτονται των πεδίων αρμοδιοτήτων της”   

2. «Η Αρχή απολαύει λειτουργικής ανεξαρτησίας και οικονομικής αυτοτέλειας και δεν υπόκειται σε έλεγχο ή εποπτεία από κυβερνητικά όργανα, κρατικούς φορείς ή άλλες διοικητικές αρχές..» 

Στην παρ. 4 του αρθρου 1 προβλέπεται ότι «4. Από την έναρξη λειτουργίας της Αρχής καταργείται η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών,  καθώς και η θέση του Γενικού Γραμματέα που προΐσταται αυτής.»

Η ΑΑΔΕ έχει σημαντικές αρμοδιότητες άσκησης κανονιστικής εξουσίας. 

Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Ν 4389/2016 με τίτλο «Αρμοδιότητες της Αρχής»:

« 1. Η Αρχή ασκεί όλες τις αρμοδιότητες της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων (Γ.Γ.Δ.Ε.) του Υπουργείου Οικονομικών, που προβλέπονται, κατά την ημερομηνία έναρξης λειτουργίας της, στις διατάξεις της Υποπαραγράφου Ε2 της παραγράφου Ε΄ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 (Α΄ 222), σε οποιαδήποτε άλλη διάταξη της κείμενης νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένων και των κανονιστικών πράξεων του Υπουργού Οικονομικών, του Αναπληρωτή Υπουργού και του Υφυπουργού Οικονομικών, καθώς και τις αρμοδιότητες που της ανατίθενται με τον παρόντα νόμο και με οποιαδήποτε άλλη γενική ή ειδική διάταξη.»

«2. Η Αρχή έχει, ιδίως, τις ακόλουθες αρμοδιότητες: 

α) τον προσδιορισμό, τη βεβαίωση και την είσπραξη των φορολογικών και τελωνειακών εσόδων, καθώς και την είσπραξη λοιπών δημοσίων εσόδων, 

β) την παρακολούθηση και τον έλεγχο της πορείας της βεβαίωσης και της είσπραξης των δημοσίων εσόδων και της εφαρμογής της κείμενης νομοθεσίας για την είσπραξη δημοσίων εσόδων, 

γ) τη λήψη και την εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων για την αποτελεσματική και αποδοτική λειτουργία των φορολογικών, τελωνειακών και λοιπών υπηρεσιών της, στους τομείς της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, του λαθρεμπορίου, της φορολογικής απάτης και της παραοικονομίας, της εφαρμογής των διατάξεων της φορολογικής και τελωνειακής νομοθεσίας, της βεβαίωσης και είσπραξης και της βελτίωσης της εισπραξιμότητας των δημοσίων εσόδων, 

δ) την έκδοση κανονιστικών αποφάσεων, εγκυκλίων, οδηγιών και λοιπών διοικητικών εγγράφων που αφορούν εν γένει στην ερμηνεία και στην εφαρμογή των διατάξεων της φορολογικής, τελωνειακής και λοιπής νομοθεσίας που σχετίζεται με τους τομείς αρμοδιότητάς της, 

ε) την έκδοση κανονιστικών αποφάσεων, εγκυκλίων, οδηγιών, ατομικών διοικητικών πράξεων και λοιπών διοικητικών εγγράφων που αφορούν σε θέματα οργάνωσης υπηρεσιών και διαχείρισης των πάσης φύσεως πόρων της, 

στ) τη λήψη και την εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων για την προστασία της δημόσιας υγείας, του περιβάλλοντος και των συμφερόντων των καταναλωτών, καθώς και για την συμβολή στην υγιή λειτουργία της αγοράς, στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και καινοτομίας της χημικής βιομηχανίας και την παροχή σχετικής επιστημονικής υποστήριξης σε δικαστικές, αστυνομικές και λοιπές κρατικές Αρχές και υπηρεσίες, 

ζ) το στρατηγικό και επιχειρησιακό σχεδιασμό των δράσεων όλων των υπηρεσιών της και την κατάρτιση στοχοθεσίας και δεικτών απόδοσης, 

η) την κατάρτιση των επιμέρους επιχειρησιακών σχεδίων φορολογικών, τελωνειακών και λοιπών ελέγχων αρμοδιότητάς της και τον προγραμματισμό ελέγχων για τη διαπίστωση της εφαρμογής της φορολογικής, τελωνειακής και λοιπής νομοθεσίας αρμοδιότητάς της. 

Επίσης, την αξιολόγηση και την ιεράρχηση των αιτημάτων ελέγχου που υποβάλλονται από άλλους φορείς, 

θ) τον εντοπισμό φαινομένων φοροδιαφυγής, λαθρεμπορίου, φορολογικής απάτης, παραεμπορίου και παραοικονομίας και τον καταλογισμό της διαφεύγουσας φορολογητέας ύλης, 

ι) τον εντοπισμό φαινομένων διαφθοράς, αδιαφανών διαδικασιών, αναποτελεσματικότητας, χαμηλής παραγωγικότητας και ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών και μη τήρησης της νομιμότητας που τυχόν παρατηρούνται στη λειτουργία και στη δράση των φορολογικών,τελωνειακών και λοιπών υπηρεσιών της,

ια) την εποπτεία και το συντονισμό των ελεγκτικών φορολογικών, τελωνειακών και λοιπών υπηρεσιών που υπάγονται σε αυτήν, καθώς και την αξιολόγηση και τον έλεγχο των αποτελεσμάτων της δράσης τους σε σχέση με την επίτευξη των στόχων που έχουν τεθεί με βάση τον επιχειρησιακό σχεδιασμό ελέγχων και τα προγράμματα επιχειρησιακής δράσης που έχει καταρτίσει η Αρχή, 

ιβ) την εισήγηση νομοθετικών διατάξεων και μέτρων για την ενίσχυση της φορολογικής και τελωνειακής συμμόρφωσης και την υποβολή προτάσεων για τη βελτίωση και την επιτάχυνση της εισπραξιμότητας των δημοσίων εσόδων..» 

   Στην παρ.3 του άρθου 2 ορίζεται επιπλέον ότι: “ 3. Με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών ή του καθ’ ύλην αρμόδιου Aναπληρωτή Υπουργού ή Υφυπουργού Οικονομικών, που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, δύνανται να μεταβιβάζονται και να περιέρχονται στην Αρχή περαιτέρω αρμοδιότητες που κατά την κείμενη νομοθεσία ασκούνται από τον Υπουργό Οικονομικών ή τον αρμόδιο Aναπληρωτή Υπουργό ή Υφυπουργό Οικονομικών ή τους Προϊσταμένους των οργανικών μονάδων του Υπουργείου Οικονομικών και  κείνται εντός του πεδίου των αρμοδιοτήτων της Αρχής.

Οι αρμοδιότητες αυτές ασκούνται από τον Διοικητή της  Αρχής, ο οποίος μπορεί να τις μεταβιβάζει σε υφιστάμενα όργανα της Αρχής ή να εξουσιοδοτεί αυτά, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο άρθρο 14 του παρόντος. 4. Οι αρμοδιότητες που περιέρχονται στην Αρχή ή στα όργανα αυτής, σύμφωνα με το παρόν άρθρο, καθώς και αυτές που έχουν ήδη μεταβιβασθεί στη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων και κείνται εντός του πεδίου των αρμοδιοτήτων της Αρχής, δεν μπορούν να αναμεταβιβασθούν στον Υπουργό Οικονομικών ή στον Aναπληρωτή Υπουργό ή στον Υφυπουργό Οικονομικών ή σε άλλα κυβερνητικά όργανα με μεταγενέστερη κανονιστική διοικητική πράξη.

  Στο άρθρο 3 του Ν 4389/2016 κατοχυρώνεται η πλήρης λειτουργική και προσωπική ανεξαρτησία των μελών της Α.Α.Δ.Ε και προβλέπεται ότι «ο πρόεδρος, τα μέλη του Συμβουλίου Διοίκησης, ο Εμπειρογνώμονας και ο Διοικητής κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, δεσμεύονται μόνο από το νόμο και τη συνείδησή τους και δεν υπόκεινται σε ιεραρχικό έλεγχο ούτε σε διοικητική εποπτεία από κυβερνητικά όργανα ή άλλες διοικητικές αρχές ή άλλον δημόσιο ή ιδιωτικό οργανισμό. Ο Πρόεδρος, τα μέλη του Συμβουλίου Διοίκησης, ο Εμπειρογνώμονας και ο Διοικητής απολαμβάνουν προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας.  »

Περαιτέρω, στο άρθρο 4 του Ν 4389/2016 με τίτλο Σχέσεις με τη Βουλή και διοικητικές αρχέςορίζεται ότι: “Τα μέλη του Συμβουλίου Διοίκησης, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου, καθώς και ο Διοικητής της Αρχής, μετά από αίτημα διαρκούς ή άλλης Επιτροπής της Βουλής, ή κατόπιν δικής τους πρωτοβουλίας, καταθέτουν ενώπιον της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, σύμφωνα με το άρθρο 138Α σε συνδυασμό με το άρθρο 41Α του Κανονισμού αυτής, σχετικά με θέματα που αφορούν στις αρμοδιότητες της Αρχής. Η Αρχή συνεργάζεται με τις διοικητικές αρχές πουασκούν αρμοδιότητες σε συγκεκριμένους τομείς τηςεθνικής οικονομίας και παρέχει τη συνδρομή της, εφόσον της ζητηθεί, στις εν λόγω αρχές, στο πλαίσιο άσκησης των αρμοδιοτήτων της.”

   Στο  άρθρο 5 του Ν 4389/2016 , ορίζεται η σχέση της Ανεξάρτητης Αρχής με τον υπουργό Οικονομικών. Στο συγκεκριμένο άρθρο αναφέρεται ότι «η Αρχή δεν υπόκειται σε ιεραρχικό έλεγχο ή εποπτεία από τον Υπουργό Οικονομικών».   «3. Η Αρχή ενημερώνει περιοδικά τον Υπουργό Οικονομικών, κατά τα οριζόμενα στην παράγραφο 1 του άρθρου 20 του παρόντος νόμου. Ο Υπουργός δεν δύναται, για συγκεκριμένες υποθέσεις ή περιπτώσεις, να υποβάλει προς την Αρχή αίτημα παροχής πληροφοριών ή να παράσχει δεσμευτικές οδηγίες, του παρέχονται όμως υποχρεωτικά από αυτήν συγκεντρωτικά στοιχεία που απαιτούνται για την άσκηση των αρμοδιοτήτων του»

Στην παρ. 4 του ιδίου άρθρου ορίζεται ότι «σε περίπτωση διαφωνίας του Υπουργού Οικονομικών με τον Διοικητή της Αρχής, σχετικά με την εφαρμογή της φορολογικής πολιτικής, το ζήτημα παραπέμπεται από τον Υπουργό Οικονομικών στο Συμβούλιο Διοίκησης της Αρχής».

 Στηνπαρ. 8. Πριν από την έκδοση κανονιστικών αποφάσεων και εγκυκλίων που αφορούν εν γένει στην ερμηνεία και στην εφαρμογή των διατάξεων της φορολογικής και τελωνειακής νομοθεσίας και της νομοθεσίας που άπτεται των αρμοδιοτήτων του Γενικού Χημείου του Κράτους, η Αρχή τις γνωστοποιεί στον Υπουργό Οικονομικών για παροχή απόψεων, οι οποίες σε κάθε περίπτωση δεν είναι δεσμευτικές για την Αρχή, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στην παράγραφο 6 του παρόντος άρθρου»

  Επιπλέον, σύμφωνα με την παρ. 5,6 και 7 του ιδίου άρθρου  «η Αρχή, μέσω του Διοικητή της, εισηγείται στον Υπουργό Οικονομικών νομοθετικές διατάξεις για ζητήματα που εμπίπτουν στο πεδίο των αρμοδιοτήτων της».


Ο υπουργός Οικονομικών είναι υποχρεωμένος «πριν από την υποβολή προς ψήφιση στη Βουλή νομοθετικών διατάξεων για ζητήματα φορολογικής και τελωνειακής πολιτικής καθώς και της εφαρμογής τους να τις γνωστοποιεί στην Αρχή. 

«Η Αρχή εντός 30 ημερών από το χρόνο που έλαβε γνώση διατυπώνει γνώμη επ’ αυτών, η οποία σε κάθε περίπτωση δεν είναι δεσμευτική για τον Υπουργό Οικονομικών. Σε περίπτωση άπρακτης παρέλευσης της προθεσμίας αυτής θεωρείται ότι η Αρχή έχει διατυπώσει γνώμη σύμφωνη προς το περιεχόμενο των νομοθετικών διατάξεων. Σε περιπτώσεις επείγοντος, η ως άνω προθεσμία συντέμνεται σε 10 ημέρες, ενώ σε περιπτώσεις κατεπείγοντος σε τρεις ημέρες». Αντίστοιχη πρόβλεψη υπάρχει και για κάθε νομοθετική πρωτοβουλία όλων των υπουργείων,(παρ. 7)  όταν αφορούν ζητήματα που εμπίπτουν στο πεδίο αρμοδιοτήτων  της Αρχής.

Σύμφωνα με το άρθρο 6 παρ. 1 και 3 του Ν 4389/16  εξουσιοδοτείται ο Διοικητής της Αρχής να εκδόσει με απόφασή του τον Οργανισμό και τους Κανονισμούς της ΑΑΔΕ.

Οι προθέσεις και η στόχευση της Αρχής  περιγράφονται  περαιτέρω στις προβλέψεις του νομοσχεδίου για τη διοίκηση της Ανεξάρτητης Αρχής, που είναι το Συμβούλιο Διοίκησης και ο Διοικητής, στα άρθρα 13,14,15 του Ν 4389/2016.

Στο άρθρο 8 του Ν4389/2016,  ορίζεται ότι «το Συμβούλιο Διοίκησης της Αρχής  είναι πενταμελές, αποτελούμενο από τον Πρόεδρο και τέσσερα ακόμη τακτικά μέλη, τα οποία δεν είναι πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Στις συνεδριάσεις του Συμβουλίου Διοίκησης συμμετέχει ο Διοικητής της Αρχής ως εκ της ιδιότητάς του χωρίς δικαίωμα ψήφου».

  Στην παρ. 3 του αρθρου 8 του Ν 4389/2016 αναφέρεται ότι : «Κατά τα πρώτα πέντε έτη λειτουργίας της Αρχής, στο Συμβούλιο Διοίκησης θα παρέχει εξειδικευμένες συμβουλευτικές υπηρεσίες, σε ζητήματα βέλτιστων διεθνών πρακτικών, Εμπειρογνώμονας με εμπειρία σε ζητήματα φορολογικής διοίκησης που έχει αποκτηθεί στο εξωτερικό. 

Ο Εμπειρογνώμονας, ο οποίος δύναται να συμμετέχει στις συνεδριάσεις του Συμβουλίου Διοίκησης χωρίς δικαίωμα ψήφου, έχει τα ίδια δικαιώματα πρόσβασης στα έγγραφα και στοιχεία της αρχής με τα μέλη του Συμβουλίου Διοίκησης, καθώς και τις ίδιες υποχρεώσεις. Κατόπιν πρότασης του Συμβουλίου Διοίκησης, ο Υπουργός Οικονομικών δύναται, με απόφασή του που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, να παρατείνει το ανωτέρω χρονικό διάστημα έως πέντε ακόμη έτη». 


Ο εμπειρογνώμονας ορίζεται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, βάσει καταλόγου τριών υποψηφίων, τον οποίο καταρτίζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή», όπως αναφέρεται σαφέστατα στο άρθρο 10.

  Στο ίδιο άρθρο, σε ό,τι αφορά την επιλογή των μελών του Συμβουλίου Διοίκησης ορίζεται ότι  αυτή «γίνεται από ανεξάρτητη Επιτροπή Επιλογής, η οποία θα απαρτίζεται από: 
α) τον Πρόεδρο του ΑΣΕΠ, ως Πρόεδρο, 
β) τον Συντονιστή του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, 
γ) τον Γενικό Γραμματέα Δημοσιονομικής Πολιτικής του Υπουργείου Οικονομικών, 
δ) τον Πρόεδρο του Δημοσιονομικού Συμβουλίου, 
ε) έναν Ακαδημαϊκό, που υποδεικνύεται από τον Υπουργό Οικονομικών και στ) αποκλειστικά για τα πρώτα επτά έτη λειτουργίας της Αρχής, δύο εκπροσώπους που υποδεικνύονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή».

  Στο άρθρο 15 του ανωτέρω νόμου 4389/16 αναφέρεται ότι «η επιλογή των υποψηφίων γίνεται από την ανεξάρτητη Επιτροπή Επιλογής του άρθρου 10 του παρόντος νόμου», δηλαδή, από την 7μελή επιτροπή που επιλέγει και το Συμβούλιο Διοίκησης, στην οποία συμμετέχουν οι δύο επιτηρητές που ορίζει η Κομισιόν.

Οι  αρμοδιότητες της Ανεξάρτητης Αρχής είναι ευρύτατες, περιλαμβάνουν τις βασικές κανονιστικές και νομοθετικές αρμοδιότητες του  Υπουργείου Οικονομικών, αρμοδιότητα για  διορισμούς, για δαπάνες του δημοσίου, ακόμα και ζητήματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, του Γενικού Χημείου του κράτους  και θέματα  δημόσιας    υγείας, περιλαμβανομένων  των αστυνομικών τεχνικών ελέγχου και των καταναγκαστικών μέτρων είσπραξης των δημοσίων εσόδων. 

Ιδρύεται   έτσι ένας τεχνοκρατικός μηχανισμός, μακριά από κάθε πολιτικό, κοινοβουλευτικό  και πολύ περισσότερο κοινωνικό έλεγχο και λογοδοσία, η δε εκτελεστική εξουσία  απεκδύεται αντίστοιχα από οποιαδήποτε δικαιοδοσία και ανάμιξη στην φορολογική διοίκηση και την είσπραξη των δημοσίων δαπανών αλλά και της πληθώρας των λοιπών αρμοδιοτήτων κατά  τα περιγραφόμενα στον Ν4389/16 πεδία « αρμοδιοτήτων της Αρχής».

Σε εφαρμογή και κατ’ εξουσιοδότηση  του άρθρου 6 του Ν 4389/2016 , εκδόθηκε η πρώτη προσβαλλομένη  υπ. Αριθ. Δ..ΟΡΓ.Α 1063470 /2017(ΦΕΚ Β 1579/9-5-2017) η οποία διορθώθηκε ως προς τον αριθμό της απόφασης με την με αριθμό Απόφασης Δ.ΟΡΓ.Γ.Α 1063420 ΕΞ 2017 που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Β  1710 στις 18-5-2017,με τίτλο «Κανονισμός Λειτουργίας Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ)» με την οποία απόφαση του Διοικητή της , θεσμοθετείται ο Κανονισμός της ΑΑΔΕ ,ήτοι το πλαίσιο λειτουργίας της στο οποίο  επαναλαμβάνονται  και εφαρμόζονται οι ανωτέρω διατάξεις του Ν4389/16.

Εν συνεχεία , με την  με αριθ. Δ.Π.Δ.Α. Α.Α.Δ.Ε. Γ 1107473 ΕΞ 2017    Απόφαση του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων με θέμα « Ανάθεση είσπραξης δημοσίων εσόδων σε Φορείς Είσπραξης»  που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Β’  2435 στις 17-7-2017, σύμφωνα με το ανωτέρω νομικό πλάισιο του άρθρου 6 Ν 4389/16 και σε εφαρμογή αυτού ,ο Διοικητής της ΑΑΔΕ ανέθεσε την είσπραξη των κάτωθι δημοσίων εσόδων σε φορείς είσπραξης: 

α)  Βεβαιωμένων Οφειλών σε Δ.Ο.Υ. Η είσπραξη διενεργείται μέσω του κωδικού πληρωμής με ονομασία «Ταυτότητα Οφειλής» ο οποίος εκδίδεται για κάθε . 

β. Τέλη Κυκλοφορίας Οχημάτων. Η είσπραξη διενεργείται μέσω του κωδικού πληρωμής με ονομασία «Κωδικός Πληρωμής» ο οποίος εκδίδεται από την αντίστοιχη διαδικτυακή εφαρμογή. 

γ) e-Παράβολο. Η είσπραξη διενεργείται μέσω του κωδικού πληρωμής με ονομασία «e-Παράβολο» ο οποίος εκδίδεται από την αντίστοιχη διαδικτυακή εφαρμογή. 

δ) Δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων καθώς και ρυθμισμένων ή μη οφειλών που βεβαιώνονται στα Τελωνεία. Η υποβολή παραστατικών όπου η καταβολή του χρηματικού ποσού είναι απαραίτητη για την έκδοση της άδειας παράδοσης των εμπορευμάτων, γίνεται με ηλεκτρονικό τρόπο μέσω διαδικτύου. Η είσπραξη  διενεργείται μέσω του κωδικού πληρωμής με ονομασία «Ταυτότητα Πληρωμής». 
Καθώς και κάθε μελλοντικό έσοδο προς είσπραξη από τη Φορολογική Διοίκηση που θα εντάσσεται σε κάποια από τις ανωτέρω τέσσερις κατηγορίες »

Οι φορείς που εξουσιοδοτήθηκαν είναι  οι εξής :
1. ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε. 
2. ALPHA BANK Α.Ε. 
3. ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ – Α.Τ.Ε. BANK 
4. ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK – ERGASIAS Α.Ε. 
5. ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΙΕΡΙΑΣ 
6. ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΣΕΡΡΩΝ 
7. ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΧΑΝΙΩΝ 
8. ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΡΑΜΑΣ 
9. ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΒΡΟΥ 
10. ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΗΠΕΙΡΟΥ 
11. ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ 
12. ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ 
13. ΠΑΓΚΡΗΤΙΑ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ 
14. ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΑ Α.Ε. (ΕΛΤΑ) 
15. ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 
16. ATTICA BANK ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ 
17. HSBC BANK PLC 
18. ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕ.

Περαιτέρω,σύμφωνα με την ανωτέρω προσβαλλόμενη,

« Το κόστος εκάστης συναλλαγής ανέρχεται 0,075 ευρώ ανά έγκυρη συναλλαγή, πλέον αναλογούντος Φ.Π.Α., για πληρωμή μέσω εναλλακτικών δικτύων (Internet Banking, Phone Banking, ATM, APS και πληρωμές μέσω ηλεκτρονικού αρχείου). 

Και  β) 0,145 ευρώ ανά έγκυρη συναλλαγή, πλέον αναλογούντος Φ.Π.Α., για πληρωμή ΕΝΦΙΑ και ΦΕΦΠ (Φόρος Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων) μη ρυθμισμένων, μέσω καταστήματος με χρέωση τραπεζικού λογαριασμού, των φυσικών προσώπων που τη στιγμή της συναλλαγής ανήκουν σε κάποια από τις κάτωθι συγκεκριμένες ομάδες:

Ι)άνω των 70 ετών ii) σε δικαστική συμπαράσταση iii) παρουσιάζουν βαριές αναπηρίες σε ποσοστό 80% και άνω 

iv) κάτοικοι μη τουριστικών περιοχών με πληθυσμό κάτω των 500 κατοίκων ή κάτοικοι μη τουριστικών νησιών με πληθυσμό κάτω των 3.100 κατοίκων, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ από την τελευταία διαθέσιμη απογραφή ή από την τελευταία διαθέσιμη απογραφή. 

Η πιστοποίηση του υπόχρεου φορολογούμενου ως φυσικού προσώπου ανήκον σε κάποια από τις ανωτέρω συγκεκριμένες ομάδες θα πραγματοποιείται μέσω ειδικής ηλεκτρονικής διαδικτυακής εφαρμογής (web service) της ΑΑΔΕ τη στιγμή της συναλλαγής»

ΛΟΓΟΙ ΑΚΥΡΩΣΕΩΣ

ΠΡΩΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΑΚΥΡΩΣΗΣ: Παραβίαση άρθρου 1 παρ. 2 και 3 του Συντάγματος, σε συνδυασμό με το άρθρο 44 παρ. 2 του Συντάγματος, όπως εξειδικεύεται με το άρθρο 16 του Ν. 4023/2011. 

Κατά τις συζητήσεις του Eurogroup του Ιουνίου 2015  με την ελληνική κυβέρνηση, η οποία προέκυψε από τις εθνικές εκλογές της 25^ης Ιανουαρίου 2015, τέθηκε από μέρους των επονομαζόμενων «θεσμών» δέσμη προτάσεων για λήψη προαπαιτουμένων μέτρων, με στόχο κοινή συμφωνία με την Ελλάδα, που θα κάλυπτε, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, τις μελλοντικές χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας μας, όπως και την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Η ολοκλήρωση της διαδικασίας αποδοχής από τη χώρα μας στο Eurogroup των τελικών προτάσεων, όπως αυτές διαμορφώθηκαν, δεν κατέστη εφικτή, καθώς οι εκπρόσωποι της ελληνικής πλευράς αποχώρησαν από τη διαδικασία το βράδυ της 26^ης Ιουνίου 2015. 

Το δε Υπουργικό Συμβούλιο, κατά τη συνεδρίασή του της 26^ης Ιουνίου 2015, αποφάσισε να προτείνει την προκήρυξη δημοψηφίσματος για την Κυριακή 5-7-2015 για κρίσιμο εθνικό θέμα, σύμφωνα με το άρθρο 44 παρ. 2 εδ. α΄ του Συντάγματος. Το ερώτημα που προτάθηκε ήταν το εξής: 

«Πρέπει να γίνει αποδεκτό το σχέδιο συμφωνίας το οποίο κατέθεσαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο Eurogroup της 25.6.2015 και αποτελείται από δύο μέρη τα οποία συγκροτούν την ενιαία πρότασή τους; 

Το πρώτο έγγραφο τιτλοφορείται «Reforms for the completion of the Current Program and beyond» (Μεταρρυθμίσεις για την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος και πέραν αυτού) και το δεύτερο «Preliminary Debt Sustainability Analysis» (προκαταρκτική ανάλυση βιωσιμότητας χρέους). Όσοι από τους πολίτες της χώρας απορρίπτουν την πρόταση των τριών θεσμών ψηφίζουν: Δεν εγκρίνεται/ΟΧΙ. Όσοι από τους πολίτες της χώρας συμφωνούν με την πρόταση των τριών θεσμών ψηφίζουν: Εγκρίνεται/ΝΑΙ».

Στη συνέχεια, κατά τη συνεδρίαση ΞΕ΄ της 27^ης Ιουνίου 2015, η Ολομέλεια της Βουλής, με απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, και, ειδικότερα, με 178 θετικές ψήφους, έκανε δεκτή την ως άνω πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου (βλ. απόφαση της Προέδρου της Βουλής από 28.6.2015 – ΦΕΚ Α 62/28.6.2015). 

Κατόπιν τούτου,   σύμφωνα με τον νόμο  4023/2011 (ΦΕΚ Α 220/24-10-2011 – «Διερεύνηση της άμεσης και συμμετοχικής δημοκρατίας με την διενέργεια δημοψηφίσματος»), εξεδόθη το Προεδρικό Διάταγμα 38/2015 (ΦΕΚ 63/Α/28-6-2015), με το οποίο προκηρύχθηκε η διεξαγωγή του δημοψηφίσματος για την Κυριακή, 5.7.2015, με το ως άνω ερώτημα. Η προκήρυξη έγινε για αυστηρώς εθνικό λόγο.

Το δημοψήφισμα προκηρύχθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 44 παρ. 2 εδάφιο α΄ του Συντάγματος, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προκηρύσσει με διάταγμα δημοψήφισμα για κρίσιμα εθνικά θέματα, ύστερα από απόφαση της απόλυτης πλειοψηφίας του όλου αριθμού των βουλευτών, που λαμβάνεται με πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου».

Ο νόμος, ο οποίος εξειδικεύει τη διαδικασία διενέργειας ενός δημοψηφίσματος, είναι ο 4023/2011. Στο δε άρθρο 16 παρ. 3 του Ν. 4023/2011 ρητώς προβλέπονται τα ακόλουθα: «Το αποτέλεσμα δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα είναι δεσμευτικό, όταν στην ψηφοφορία λάβει μέρος τουλάχιστον το σαράντα τοις εκατό (40%) όσων έχουν εγγραφεί στους εκλογικούς καταλόγους». 

Το δημοψήφισμα της 5^ης Ιουλίου 2015 διενεργήθηκε, όπως ρητώς προβλέπει και το σχετικό προεδρικό διάταγμα που υπέγραψε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (αριθμ. 38 – ΦΕΚ Α 63/28-6-2015), για εθνικούς λόγους. 

Στο ίδιο Προεδρικό Διάταγμα αναφέρεται και το ερώτημα του δημοψηφίσματος: 

«Προκηρύσσουμε δημοψήφισμα για την 5η Ιουλίου 2015, ημέρα Κυριακή, προκειμένου ο Ελληνικός Λαός να αποφανθεί δια της άμεσης και ελεύθερης έκφρασης της βούλησής του επί του ακόλουθου ερωτήματος:

 «Πρέπει να γίνει αποδεκτό το σχέδιο συμφωνίας, το οποίο κατέθεσαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο Eurogroup της 25.06.2015 και αποτελείται από δύο μέρη, τα οποία συγκροτούν την ενιαία πρότασή τους;».

Στο Δημοψήφισμα της 5^ης Ιουλίου 2015 η συμμετοχή των ψηφοφόρων υπερέβη το ποσοστό του 60%, καταφανώς πολύ μεγαλύτερο από το αντίστοιχο ποσοστό συμμετοχής σε εθνικές βουλευτικές εκλογές και κατά πολύ υπέρτερο του ελάχιστου ποσοστού 40% που απαιτεί ο εφαρμοστικός του άρθρου 44§2 του Συντάγματος Νόμος (4023/11) περί διεξαγωγής Δημοψηφισμάτων, ώστε να καθιστά τα αποτελέσματα του Δημοψηφίσματος δεσμευτικά για τον κοινό νομοθέτη. 

Το τεθέν στην κρίση του ελληνικού λαοϋ ζήτημα ήταν κρίσιμο και ο ελληνικός λαός κλήθηκε να αποφασίσει υπό τις ασφυκτικές πιέσεις – εκβιασμούς των δανειστών της χώρας και μάλιστα με «κλειστές» τις τράπεζες. 

Σε πείσμα όλων των αντιξοοτήτων ο ελληνικός λαός αποφάσισε κυρίαρχα, αρνούμενος τα προτεινόμενα  προαπαιτούμενα μέτρα με τον πλέον εμφαντικό τρόπο, και μάλιστα σε ποσοστό 61,3%. 

Κατ’αυτόν τον τρόπο κατέγραψε τη διαφωνία του, τόσο προς τις επαχθέστατες για τον ίδιο γενικότερες δεσμεύσεις των ελληνικών κυβερνήσεων της τελευταίας πενταετίας, όσο και ειδικότερα την κατηγορηματική διαφωνία του στο προταθέν από τους «θεσμούς» – δανειστές της χώρας μας σχέδιο συμφωνίας.

Ειδικότερα, στο Δημοψήφισμα της 5^ης Ιουλίου 2015 το 61,31% των ψηφισάντων, ήτοι η συντριπτική πλειοψηφία των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, επέλεξε το «ΟΧΙ» έναντι του 38,69% των ψηφισάντων, που επέλεξε το «ΝΑΙ» στην προτεινόμενη συμφωνία. 

Η συμμετοχή στο δημοψήφισμα ξεπέρασε το 40% του εκλογικού σώματος, ήτοι έφθασε στο 62,50%. 

 Ως εκ τούτου, εξασφαλίστηκε η απόλυτη δεσμευτικότητα του αποτελέσματός του. Αυτή η δεσμευτικότητα συνεπαγόταν την υποχρέωση της κυβερνήσεως, αλλά και όλων των υπολοίπων κομμάτων, να το σεβαστούν. 

Ειδικότερα, η κυβέρνηση όφειλε να φέρει στη Βουλή συμφωνία, η οποία θα είχε την προηγούμενη έγκριση του ελληνικού λαού και θα ήταν ευνοϊκότερη αυτής που τέθηκε στην κρίση του στο δημοψήφισμα της 5^ης Ιουλίου 2015.

 Οποιαδήποτε αντίστοιχη συμφωνία ή οποιαδήποτε συμφωνία με δυσμενέστερο περιεχόμενο θα έπρεπε να αποκλεισθεί. 

Το δε ορθό και σύννομο θα ήταν η οποία νέα συμφωνία να τεθεί εκ νέου στην κρίση του ελληνικού λαού, πριν εισαχθεί προς ψήφιση στη Βουλή.

Μόνο με αντίθετο αποτέλεσμα ενός νέου δημοψηφίσματος ήταν νομικά – συνταγματικά δυνατό να ανατραπεί το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος της 5^ης Ιουλίου 2015.

Στο σχέδιο συμφωνίας, το οποίο κατέθεσαν  η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο Eurogroup της 25^ης Ιουνίου 2015 και απέρριψε η ελληνική κυβέρνηση, θέτοντάς το προς έγκριση ή απόρριψη από τον ελληνικό λαό στο Δημοψήφισμα της 5^ης Ιουλίου 2015, περιλαμβανόταν και πρόβλεψη  ίδρυσης ανεξάρτητης αρχής δημοσίων εσόδων. Ειδικότερα, στη σελίδα 15 της προταθείσας συμφωνίας,  και στο κεφάλαιο με τίτλο «Μεταρρυθμίσεις φορολογικής διοίκησης» προβλέπονταν ρητώς ως υποχρέωση της Ελλάδας τα εξής: 

«Οι Αρχές θα: – θεσπίσουν νομοθεσία για την εγκαθίδρυση μίας ανεξάρτητης φορολογικής και τελωνειακής αρχής, η οποία θα είναι πλήρως λειτουργική ως το τέλος Ιουνίου 2016 και θα ενσωματώσει όλο το προσωπικό και τις αρμοδιότητες που σχετίζονται με τα φορολογικά και τελωνειακά έσοδα, συμεριλαμβανομένου και του ΣΔΟΕ. Ως τον Οκτώβριο του 2015, θα διοριστεί το Διοικητικό Συμβούλιο και θα θεσπιστεί κατά προτεραιότητα παράγωγη νομοθεσία σχετικά με το νόμο για την αυτόνομη αρχή φορολογικής διοίκησης».

Η πρόταση αυτή απερρίφθη,μαζί με όλο το σχέδιο, από το 61,31 % των ψηφισάντων Ελλήνων πολιτών.

 Ωστόσο, σε αντίθεση με τις επιταγές του Συντάγματος και με τη λαϊκή βούληση, η τότε κυβέρνηση και πολλά εκ των κοινοβουλευτικών κομμάτων της αντιπολίτευσης παραβίασαν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. 

Συγκεκριμένα, αφού προηγήθηκε η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών της 7^ης Ιουλίου 2015, υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στη διάρκεια της οποίας αποφασίσθηκε η μετατροπή του «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού σε «ΝΑΙ», σε αγαστή μάλιστα συνεργασία με τους δανειστές της χώρας, όπως και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές έχουν δημοσίως παραδεχθεί, εξουσιοδότησαν τον τότε και νυν πρωθυπουργό να φέρει πάσει θυσία μία οποιαδήποτε συμφωνία, αρκεί να μην διακυβευθεί η παρουσία μας στην ευρωζώνη, αγνοώντας ευθέως το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος και τη λαϊκή βούληση. 

Ένα δημοψήφισμα, του οποίου τη διενέργεια είχε προκηρύξει – εγκρίνει με Προεδρικό Διάταγμα ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Είναι ενδεικτικό το γεγονός, ότι στο κοινό ανακοινωθέν δεν υπάρχει η παραμικρή φράση, στην οποία να δίνεται η διαβεβαίωση, ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα γίνει σεβαστό ή ότι η όποια νέα συμφωνία θα τεθεί στην προηγούμενη κρίση του ελληνικού λαού.

    Πράγματι, ο τότε και νυν πρωθυπουργός προέβη την 12^η Ιουλίου 2015 σε μια αρχική συμφωνία, που παραβίαζε ευθέως τη βούληση του ελληνικού λαού και το Σύνταγμα και παρέδιδε τη χώρα στις ορέξεις των κάθε είδους «δανειστών» της. 

Αργότερα, συνεχίζοντας τις παραβιάσεις του Συντάγματος και της λαϊκής βούλησης, τα περισσότερα κοινοβουλευτικά κόμματα, ψήφισαν στη Βουλή μία πρόταση συμφωνίας – μνημόνιο (βλ. Ν. 4337/2015), η οποία, σύμφωνα και με την ομολογία των ιδίων, είναι χειρότερη αυτής, που απέρριψε  η πλειοψηφία του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα. Μία απλή σύγκριση των κειμένων αποδεικνύει του λόγου το αληθές. 

Ως εκ τούτου, διαπιστώνεται μία ευθεία παραβίαση του Συντάγματος και τής λαϊκής βούλησης (άρθρο 1 παρ. 2 και 3 του Συντάγματος: «2. Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία. 3. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα»). 

 Όπως προαναφέραμε, μία απλή ανάγνωση της συμφωνίας – μνημόνιο αρκεί για να διαπιστώσει κανείς το γεγονός, ότι ευθέως παραχωρούνται, χωρίς την παραμικρή συνταγματική και λαϊκή νομιμοποίηση, όλες σχεδόν οι βασικές λειτουργίες του κράτους στους «δανειστές» της, αλλά και το σύνολο της περιουσίας του Δημοσίου. 

Το πλέον δε εξωφρενικό είναι το γεγονός, ότι, σε αντίθεση με την απορριφθείσα από τον ελληνικό λαό, στη νέα συμφωνία προβλέπεται η ίδρυση της νέας και ανεξάρτητης αρχής δημοσίων εσόδων. 

Ειδικότερα, στις σελίδες 1016 και 1018 του ΦΕΚ Α 94/14-08-2015, στο οποίο περιλαμβάνεται ο Ν. 4336/2015, με τη συμφωνία – μνημόνιο, ρητώς προβλέπονται τα ακόλουθα στο κεφάλαιο με στοιχεία 2.2. και τίτλο «Μεταρρυθμίσεις φορολογικής πολιτικής»:

«Η κυβέρνηση δεσμεύεται να θεσπίσει μεταρρυθμίσεις, τόσο στην άμεση όσο και στην έμμεση φορολογία, για τη βελτίωση της αποδοτικότητας, της εισπραξιμότητας και την τόνωση της προσφοράς εργασίας.

…….

«Η κυβέρνηση δεσμεύεται για περαιτέρω μεταρρυθμίσεις, ως ακολούθως:

«i. ……, ii. ……, iii. ….., iv. …., v. ….., vi. ….., vii. …. viii. θα ενισχύσουν την ανεξαρτησία της φορολογικής διοίκησης. 

Έως τον Οκτώβριο του 2015, οι αρχές θα θεσπίσουν νομοθεσία (βασικό παραδοτέο) για την ίδρυση αυτόνομου φορέα εσόδων, με την οποία θα προσδιορίζονται:

α) η νομική μορφή, η οργάνωση, το καθεστώς και το πεδίο άσκησης των αρμοδιοτήτων του φορέα· 

β) οι εξουσίες και οι λειτουργίες του Διευθύνοντος Συμβούλου και του ανεξάρτητου Διοικητικού Συμβουλίου·

γ) η σχέση με το Υπουργείο Οικονομικών και άλλους κυβερνητικούς φορείς· δ) η ευελιξία όσον αφορά τους ανθρώπινους πόρους του φορέα και η σχέση του με τη δημόσια διοίκηση·  

ε) η αυτονομία του προϋπολογισμού του, με τη δική του Γενική Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών (ΓΔΟΥ) και νέο τρόπο χρηματοδότησης για την εναρμόνιση των κινήτρων με την είσπραξη των εσόδων και για τη διασφάλιση της προβλεψιμότητας και της ευελιξίας του προϋπολογισμού· 

στ) η υποβολή εκθέσεων στην κυβέρνηση και το κοινοβούλιο. Έως τον Δεκέμβριο του 2015, (βασικό παραδοτέο) οι αρχές θα διορίσουν το Διοικητικό Συμβούλιο και θα θεσπίσουν κατά προτεραιότητα δευτερογενή νομοθεσία δυνάμει του νόμου (βασικοί ανθρώπινοι πόροι, προϋπολογισμός) περί του αυτόνομου φορέα διαχείρισης των εσόδων, ώστε να καταστεί πλήρως λειτουργικός έως τον Ιούνιο του 2016. 

«Οι αρχές θα συνεχίσουν να βελτιώνουν τις λειτουργίες, όπως μετρώνται με βασικούς δείκτες επιδόσεων. Μεσοπρόθεσμα, οι αρχές θα συνεχίσουν με μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση της φορολογικής διοίκησης, οι ο- ποίες πρέπει να συμφωνηθούν με τους θεσμούς, λαμβα- νομένων υπόψη συστάσεων από τις εκθέσεις τεχνικής βοήθειας που εκπονούνται από την Επιτροπή / το ΔΝΤ».

Ό,τι δηλαδή απέρριψε με συντριπτική πλειοψηφία ο ελληνικός λαός, επεβλήθη στη συνέχεια, κατά παράβαση του Συντάγματος και ιδίως της λαϊκής κυριαρχιας. 

Στη συνέχεια δε και στα πλαίσια υλοποίησης των παραπάνω αντισυνταγματικών προβλέψεων του Ν. 4336/2015, που περιλαμβάνει τη συμφωνία – μνημόνιο, ψηφίσθηκε στη Βουλή ο Ν. 4389/2016, με τον οποίο στο άρθρο 1, με τίτλο «Σύσταση της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων – Σκοπός» ιδρύθηκε τελικά η εν λόγω ανεξάρτητη αρχή με τις ίδιες αρμοδιότητες – εξουσίες και σκοπό, που αναφερόταν και στη απορριφθείσα από τον ελληνικό λαό πρόταση συμφωνίας του Ιουνίου 2015. 

Σε εκτέλεση τέλος, τόσο του προαναφερθέντος νόμου, όσο και του Ν. 4336/2015, που περιλαμβάνει τη συμφωνία – μνημόνιο, εξεδόθησαν οι προσβαλλόμενες πράξεις, μία εκ των οποίων είναι ο Κανονισμός λειτουργίας αυτής της αντισυνταγματικής ανεξάρτητης αρχής.

ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ ΑΚΥΡΩΣΕΩΣ

Παραβίαση του άρθρου 43 παρ. 2 Συντάγματος   σύμφωνα με το οποίο «Ύστερα από πρόταση του αρμόδιου Yπουργού  επιτρέπεται η έκδοση κανονιστικών διαταγμάτων, με ειδική εξουσιοδότηση νόμου και μέσα στα όριά της. Eξουσιοδότηση για έκδοση κανονιστικών πράξεων από άλλα όργανα της διοίκησης επιτρέπεται προκειμένου να ρυθμιστούν ειδικότερα θέματα ή θέματα με τοπικό ενδιαφέρον ή με χαρακτήρα τεχνικό ή λεπτομερειακό.
 

Η   αυθεντική ερμηνεία των νόμων (άρθρο 77 §1),επίσης δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο φορολογικής εξουσιοδοτήσεως. 

Παραβίαση των άρθρων 4 παρ. 5 και 78 παρ. 1 του Συντάγματος σύμφωνα με τα οποία:

Άρθρο 4 παρ 5 Σ: «Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους»

 Άρθρο 78 παρ. 1 και 4 Σ: «1. Kανένας φόρος δεν επιβάλλεται ούτε εισπράττεται χωρίς τυπικό νόμο που καθορίζει το υποκείμενο της φορολογίας και το εισόδημα, το είδος της περιουσίας, τις δαπάνες και τις συναλλαγές ή τις κατηγορίες τους, στις οποίες αναφέρεται ο φόρος.  ….  4. Tο αντικείμενο της φορολογίας, ο φορολογικός συντελεστής, οι απαλλαγές ή εξαιρέσεις από τη φορολογία και η απονομή των συντάξεων δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο νομοθετικής εξουσιοδότησης. 

Παραβίαση του άρθρου 82 παρ. 1 του Συντάγματος,  σύμφωνα με το οποίο: «H Kυβέρνηση καθορίζει και κατευθύνει τη γενική πολιτική της Xώρας, σύμφωνα με τους ορισμούς του Συντάγματος και των νόμων».

Παραβίαση των άρθρων 84   παρ 1-7, 85 και 86 του Συντάγματος   (Εμπιστοσύνη της Βουλής – αρχή της δεδηλωμένης, Ευθύνη Υπουργικού Συμβουλίου), σύμφωνα με τα οποία: 

Αρθρο 84 παρ. 1 Σ: « 1. H Kυβέρνηση οφείλει να έχει την εμπιστοσύνη της Bουλής. Mέσα σε δεκαπέντε ημέρες από την ορκωμοσία του Πρωθυπουργού, η Kυβέρνηση υποχρεούται να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης της Bουλής και μπορεί να τη ζητεί και οποτεδήποτε άλλοτε…” υπό τους ειδικότερους όρους των άρθρων 2 έως και 7. Στα άρθρα 84-86 Συντάγματος ορίζεται η πολιτική ευθύνη και λογοδοσία των μελών της κυβέρνησης. 

Παραβίαση του άρθρου  103 παρ. 1 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο:  «1. Oι δημόσιοι υπάλληλοι είναι εκτελεστές της θέλησης του Kράτους καi      υπηρετούν το Λαό οφείλουν πίστη στο Σύνταγμα και αφοσίωση στην Πατρίδα. Tα προσόντα και ο τρόπος του διορισμού τους ορίζονται από το νόμο».

 Στο άρθρο 26 του ισχύοντος Συντάγματος ορίζεται, ότι η νομοθετική λειτουργία ασκείται από την Βουλή και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Με τις διατάξεις του άρθρου 43 του Συντάγματος παρέχεται στον κοινό νομοθέτη το δικαίωμα να μεταβιβάζει την αρμοδιότητά του προς θέσπιση κανόνων δικαίου στην εκτελεστική εξουσία. 

Τίθεται δε ο κανόνας, ότι η σχετική νομοθετική εξουσιοδότηση παρέχεται προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ως αρχηγό της εκτελεστικής εξουσίας, που ασκεί την μεταβιβαζόμενη αρμοδιότητα με προεδρικά διατάγματα, με τα οποία ρυθμίζονται είτε θέματα καθοριζόμενα σε γενικό πλαίσιο υπό ορισμένους όρους διά νόμων ψηφιζομένων από την ολομέλεια της Βουλής (νόμων πλαισίων) (παρ. 4), είτε ειδικά θέματα προσδιοριζόμενα συγκεκριμένως από την εξουσιοδοτική νομοθετική διάταξη (παρ. 2). 

Στην τελευταία αυτή περίπτωση επιτρέπεται, κατ’ εξαίρεση του τιθέμενου ως άνω κανόνα, όπως ορισθούν ως φορείς της κατ’ εξουσιοδότηση ασκούμενης κανονιστικής αρμοδιότητας και άλλα, πλην του Προέδρου της Δημοκρατίας, όργανα της Διοικήσεως, εφόσον πρόκειται,  περί «ειδικοτέρων» θεμάτων, τέτοια δε θέματα είναι εκείνα τα οποία αποτελούν, κατά το περιεχόμενό τους και σε σχέση προς την ουσιαστική ρύθμιση που περιέχεται στο νομοθετικό κείμενο, μερικότερη περίπτωση ορισμένου θέματος που αποτελεί το αντικείμενο της εν λόγω νομοθετικής ρυθμίσεως.

Κατά συνέπεια, με τις διατάξεις του άρθρου 43 παρ. 2 του Συντάγματος παρέχεται στον κοινό νομοθέτη η δυνατότητα να μεταβιβάζει στην εκτελεστική εξουσία την αρμοδιότητά του προς θέσπιση κανόνων δικαίου. 

Τίθεται δε ο κανόνας, ότι η νομοθετική εξουσιοδότηση, που επιβάλλεται να είναι ειδική και ορισμένη, παρέχεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ως αρχηγό της εκτελεστικής εξουσίας, ο οποίος ασκεί την μεταβιβαζόμενη αρμοδιότητα με προεδρικά διατάγματα. Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται να ορισθούν ως φορείς της κατ’ εξουσιοδότηση ασκούμενης νομοθετικής αρμοδιότητας και άλλα πλην του Προέδρου της Δημοκρατίας, όργανα της Διοικήσεως, εφ’ όσον όμως πρόκειται για ειδικότερα θέματα ή θέματα με τοπικό ενδιαφέρον ή χαρακτήρα τεχνικό ή λεπτομερειακό (βλ. Σ.τ.Ε. 1892/2010 Ολομ., 3973/2009 Ολομ. κ.α.). Ως «ειδικότερα θέματα», για την ρύθμιση των οποίων επιτρέπεται η νομοθετική εξουσιοδότηση σε άλλα πλην του Προέδρου της Δημοκρατίας, όργανα της Διοικήσεως, νοούνται μερικότερες περιπτώσεις θεμάτων που ρυθμίζονται ήδη στον τυπικό νόμο σε γενικό έστω, αλλά πάντως ορισμένο πλαίσιο (βλ. Σ.τ.Ε. 1892/2010 Ολομ, 152/2009, 4025/1998 Ολομ. κ.λπ.).

Επειδή η νομοθετική εξουσιοδότηση, η οποία απαιτείται για την άσκηση από τη διοίκηση κανονιστικής εξουσίας πρέπει να είναι ορισμένη και ειδική και υπάγεται συνταγματικά σε αυστηρά κριτήρια ως προς το εύρος της. 

Επιτρέποντας, κατ’εξαίρεση, ο συντακτικός νομοθέτης, την παροχή νομοθετικής εξουσιοδότησης αλλά και πλήρη εκτελεστική εξουσία ,όπως εν προκειμένω, σε όργανα της Διοίκησης υποδεέστερα του Προέδρου της Δημοκρατίας, τα περιβάλλει με νομοθετικές και εκτελεστικές αρμοδιότητες, παρά το ότι αυτά  δεν ερείδονται στην αρχή της  λαϊκής κυριαρχίας. Η κανονιστική αυτή αρμοδιότητά τους αφορά αποκλειστικά τη ρύθμιση ειδικότερων θεμάτων ή θεμάτων με τοπικό ενδιαφέρον ή με χαρακτήρα τεχνικό ή λεπτομερειακό, ουδέποτε δε φορολογικό.

Η νομολογία δέχεται ότι ειδικότερα είναι τα θέματα που αποτελούν μερικότερη περίπτωση του θέματος που αποτελεί κύριο αντικείμενο της νομοθετικής ρύθμισης ή έχει λεπτομερειακό χαρακτήρα σε σχέση με τη βασική ουσιαστική ρύθμιση που περιέχεται στο νόμο. Απαιτείται  συνεπώς , στην περίπτωση αυτή, να περιέχει το νομοθετικό κείμενο, όχι απλώς τον καθ’ ύλην προσδιορισμό του αντικειμένου της εξουσιοδότησης, αλλά επί πλέον και την ουσιαστική ρύθμισή του, έστω και σε γενικό, ορισμένο, όμως, πλαίσιο σύμφωνα με το οποίο θα ενεργήσει η Διοίκηση προκειμένου να ρυθμίσει τα μερικότερα θέματα (βλ. ενδεικτικά ΣτΕ Ολ. 1101/2002μ Ολ. 2815/2014, αναλυτικά για τα παραπάνω βλ. Ε. Πρεβεδούρου, άρθρο 43 σε Φ. Σπυρόπουλος- Ξ. Κοντιάδης- Χ. Ανθόπουλος-Γ. Γεραπετρίτης (διεύθ.), Σύνταγμα. Κατ’ άρθρο ερμηνεία, Σάκκουλας, 2017, σελ. 898 επ.).

Οι Ανεξάρτητες Αρχές, οι οποίες συνιστούν όργανα του Κράτους και της Διοίκησης, όπως εν προκειμένω η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, έχουν την αρμοδιότητα να εκδίδουν κανονιστικές πράξεις, κατόπιν σχετικής νομοθετικής εξουσιοδότησης, μόνον εφόσον πρόκειται για τη ρύθμιση θεμάτων με τοπικό ενδιαφέρον ή με χαρακτήρα τεχνικό ή λεπτομερειακό. 

Στο άρθρο 1 της πρώτης προσβαλλόμενης πράξης και του εξουσιοδοτικού Ν4389/16, αναφέρεται όμως ρητά ότι «αποστολή της Α.Α.Δ.Ε. είναι ο προσδιορισμός, η βεβαίωση και η είσπραξη των φορολογικών, τελωνειακών και λοιπών δημοσίων εσόδων, που άπτονται του πεδίου των αρμοδιοτήτων της», η δε πράξη αυτή ερείδεται στη σχετική νομοθετική ρύθμιση (άρθρο 2 του Ν. 4389/2016), σύμφωνα με την οποία «2. Η Αρχή έχει, ιδίως, τις ακόλουθες αρμοδιότητες: α) τον προσδιορισμό, τη βεβαίωση και την είσπραξη των φορολογικών και τελωνειακών εσόδων, καθώς και την είσπραξη λοιπών δημοσίων εσόδων β) την παρακολούθηση και τον έλεγχο της πορείας της βεβαίωσης και της είσπραξης των δημοσίων εσόδων και της εφαρμογής της κείμενης νομοθεσίας για την είσπραξη δημοσίων εσόδων γ) τη λήψη και την εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων για την αποτελεσματική και αποδοτική λειτουργία των φορολογικών, τελωνειακών και λοιπών υπηρεσιών της, στους τομείς της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, του λαθρεμπορίου, της φορολογικής απάτης και της παραοικονομίας, της εφαρμογής των διατάξεων της φορολογικής και τελωνειακής νομοθεσίας, της βεβαίωσης και είσπραξης και της βελτίωσης της εισπραξιμότητας των δημοσίων εσόδων». 

Η ΑΑΔΕ είναι επίσης αρμόδια ακόμα και για θέματα δημόσιας υγείας και του γενικού χημείου του κράτους αλλά και για οποιαδήποτε άλλη αρμοδιότητα της μεταβιβαστεί στο μέλλον από τον υπουργό Οικονομικών χωρίς να προσδιορίζεται ποια είναι αυτή και χωρίς να δύναται ο Υπουργός Οικονομικών να ανακαλέσει ( αρθρο 2 Ν4389/2016) ούτε να ασκήσει οποιαδήποτε εποπτεία στην Αρχή,τα δε προκύπτοντα θέματα επιλύονται από το Συμβούλιο Διοίκησης της Αρχής (άρθρα 3,4 και 5 Ν4389/2016)

Από το περιεχόμενο της ανωτέρω διατάξεως προκύπτει, η γενικότητα και η ευρύτητα της παρεχόμενης νομοθετικής εξουσιοδοτήσεως, καθόσον το περιεχόμενό της δεν είναι ειδικό και ορισμένο και, συνεπώς, επηρεάζεται και το κύρος των προσβαλλόμενων πράξεων, οι οποίες εξεδόθησαν από όργανο της Διοίκησης στα πλαίσια της εξουσιοδότησης αυτής. Κατά συνέπεια, η μνημονευόμενη εξουσιοδοτική διάταξη του άρθρου 6 παρ. 2 του Ν. 4389/2016, που παρέχει τη δυνατότητα στη Διοίκηση να ρυθμίσει τα θέματα των ασφαλιστικών κανόνων, δεν είναι ειδική και ορισμένη, με την έννοια που έχει πιο πάνω εκτεθεί, καθόσον δεν καθορίζονται στην εξουσιοδότηση αυτή ειδικώς και συγκεκριμένως τα θέματα που μπορούν να ρυθμιστούν κανονιστικώς (πρβλ. Ολομ. Σ.τ.Ε. 2304, 1466/1995). Ενόψει τούτου, η πιο πάνω νομοθετική εξουσιοδότηση δεν αποτελεί νόμιμο έρεισμα για την έκδοση των προσβαλλόμενων κανονιστικών αποφάσεων.

 Είναι σαφές ότι οι παραπάνω σημαντικές αρμοδιότητες της ΑΑΔΕ αφορούν θέματα γενικού, αφηρημένου και καθολικού χαρακτήρα, τα οποία εμπίπτουν κατεξοχήν στην ύλη του τυπικού νομοθέτη  είναι αντίθετες  στο άρθρο 43 παρ. 2 του Συντάγματος. 

 Εξάλλου,η εξουσιοδότηση που παρέχεται στον Διοικητή της ΑΑΔΕ δια των διατάξεων του άρθρου 6 παρ. 1 και 3 Ν. 4389/2016  και των άρθρων 7,9 και 41 αυτού για την έκδοση των προσβαλλομένηων πράξεων δεν είναι ειδική και ορισμένη, ούτε θέτει τα κατά το Σύνταγμα προβλεπόμενα κριτήρια ως προς το εύρος της.

Σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος, «Oι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους». Στο δε άρθρο 78 παρ. 1 του Συντάγματος προβλέπεται ότι «1. Kανένας φόρος δεν επιβάλλεται ούτε εισπράττεται χωρίς τυπικό νόμο που καθορίζει το υποκείμενο της φορολογίας και το εισόδημα, το είδος της περιουσίας, τις δαπάνες και τις συναλλαγές ή τις κατηγορίες τους, στις οποίες αναφέρεται ο φόρος». Από τα ως άνω άρθρα συνάγεται η εξουσία του Κράτους προς επιβολή και είσπραξη των φόρων, η οποία αποτελεί κατεξοχήν πεδίο μονομερούς άσκησης της κρατικής κυριαρχίας (βλ. Β. Γκέρτσο, άρθρο 78 σε Φ. Σπυρόπουλος- Ξ. Κοντιάδης- Χ. Ανθόπουλος-Γ. Γεραπετρίτης (διεύθ.), Σύνταγμα. Κατ’ άρθρο ερμηνεία, Σάκκουλας, 2017, σελ. 1205).

Αντικείμενο της κανονιστικής αρμοδιότητας της Διοίκησης αποτελεί κάθε θέμα το οποίο μπορεί να ρυθμιστεί με πράξη του νομοθετικού οργάνου, εκτός από εκείνα που εξαιρούνται από τη νομοθετική εξουσιοδότηση με ρητή συνταγματική διάταξη ή των οποίων η εξαίρεση προκύπτει σαφώς από τις συνταγματικές διατάξεις. Τέτοιες εξαιρέσεις προβλέπονται,μεταξύ άλλων, στα άρθρα 77 παρ. 1 (αυθεντική ερμηνεία των νόμων), και 78 (φορολογία, φορολογικές απαλλαγές και απονομή συντάξεων) του  Συντάγματος.

 Στα πλαίσια και υπό του όρους του Συντάγματος και του δημοκρατικού πολιτεύματος, ο  στενός πυρήνας του Κράτους, η  δράση δηλαδή της Διοίκησης που συνδέεται άμεσα με τα παραδοσιακά θεμέλια της κρατικής κυριαρχίας  όπως ασφάλεια, δικαιοσύνη, φορολογία και η μονομερής άσκηση καταναγκασμού τίθεται, ως δέσμη αρμοδιοτήτων, εκτός της εκχώρησης σε μη κρατικούς φορείς, τούτο δε γίνεται παγίως δεκτό και στην νομολογία.

  Η νομοθετική εξουσιοδότηση για να είναι νόμιμη, πρέπει να είναι ειδική και ορισμένη, δηλαδή να προβαίνει σε συγκεκριμένο προσδιορισμό του αντικειμένου της και να καθορίζει τα όριά της σε σχέση προς αυτό. Επομένως, η εξουσιοδοτική διάταξη δεν πρέπει να είναι γενική και αόριστη, ασχέτως αν είναι ευρεία ή στενή, αν περιλαμβάνει δηλαδή μεγάλο ή μικρό αριθμό περιπτώσεων τις οποίες η Διοίκηση μπορεί να ρυθμίσει κανονιστικώς βάσει της νομοθετικής εξουσιοδότησης. Η ευρύτητα, συνεπώς, της εξουσιοδότησης, εφόσον το περιεχόμενό της είναι ορισμένο, δεν επηρεάζει το κύρος της (ΣτΕ ΣτΕ 3051/2014   2267, 2325/2013, Ολ 1210/2010, 11/1999, Ολ 1466/1995).

Το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 43 Συντάγματος επιτρέπει, κατ’εξαίρεση, την παροχή νομοθετικής εξουσιοδότησης και σε άλλα όργανα της Διοίκησης, υποδεέστερα του Προέδρου της Δημοκρατίας (Υπουργικό Συμβούλιο, Πρωθυπουργό, Υπουργό, Δημοτικό Συμβούλιο, Σύγκλητο ΑΕΙ κ.λπ.). 

Εν προκειμένω, το Σύνταγμα τάσσει αυστηρότερες προϋποθέσεις ως προς το εύρος της εξουσιοδότησης, δεδομένου ότι με τον τρόπο αυτό τα όργανα της Διοίκησης, που μπορεί να είναι λιγότερο ή περισσότερο απομακρυσμένα από την πηγή της λαϊκής κυριαρχίας, περιβάλλονται με νομοθετικές, κατ’ουσία, αρμοδιότητες. Η κανονιστική αυτή αρμοδιότητα αφορά τη ρύθμιση ειδικότερων θεμάτων, η θεμάτων με τοπικό ενδιαφέρον ή με χαρακτήρα τεχνικό ή λεπτομερειακό. Ερμηνεύοντας τους ανωτέρω όρους, η νομολογία δέχεται ότι ειδικότερα είναι τα θέματα που αποτελούν μερικότερη περίπτωση του θέματος που αποτελεί κύριο αντικείμενο της νομοθετικής ρύθμισης ή έχει λεπτομερειακό χαρακτήρα σε σχέση με τη βασική ουσιαστική ρύθμιση που περιέχεται στον νόμο.  Απαιτείται, επομένως, στην περίπτωση αυτή, να περιέχει το νομοθετικό κείμενο όχι απλώς τον καθ’ ύλην προσδιορισμό του αντικειμένου της εξουσιοδοτήσεως, αλλά, επί πλέον και την ουσιαστική ρύθμιση του, έστω και σε γενικό, ορισμένο, όμως, πλαίσιο σύμφωνα προς το οποίο θα ενεργήσει η Διοίκηση προκειμένου να ρυθμίσει τα μερικότερα θέματα (βλ. ενδ. ΣτΕ Ολ 1101/2002, Ολ 2815/2004). Χαρακτηριστικές περιπτώσεις συναφώς είναι ο προσδιορισμός του χρόνου προβολής των πολιτικών κομμάτων από τα ιδιωτικά ραδιοτηλεοπτικά μέσα κατά την προεκλογική περίοδο (ΣτΕ Ολ 3427/2010 (μειοψ.), ΣτΕ 4331/1996) και ο καθορισμός της τιμής εισιτηρίων στα καζίνα (ΣτΕ Ολ 4027/1998) που έχουν έχουν χαρακτήρα ειδικότερου θέματος. Η επιβολή στα μέλη των δικηγορικών συλλόγων εισφορών προς χάρη της εξυπηρέτηση σκοπών για τους οποίους έχουν συσταθεί ως νπδδ, με απόφαση της οικείας Γενικής Συνέλευσης ρυθμίζει ειδικότερο θέμα των μελών του Δικηγορικού Συλλόγου από την ίδια την Γενική Συνέλευση του Συλλόγου (ΣτΕ Ολ 4430/1984, 2274/1985), ΣτΕ 2536/2011).    Σύμφωνα με την Απόφαση  ΣτΕ 1934/1998 για τα παρκόμετρα και την άσκηση εν γένει αρμοδιοτήτων αστυνομικής φύσεως από ιδιώτες, «…οι μνημονευμένες διατάξεις του άρθ. 36 του Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικα και του άρθρου 45 του νόμου 2218/1994, κατά το μέρος που προβλέπουν ευθέως ή επιτρέπουν την ανάθεση αστυνομικής φύσεως αρμοδιοτήτων (βεβαίωση της παράβασης, ακινητοποίηση οχημάτων, επιβολή προστίμων) σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, αντίκεινται στις θεμελιώδεις διατάξεις του άρθ. 1 παρ. 3 και 26 παρ. 2 του Συντάγματος, κατά την έννοια των οποίων, αστυνομική εξουσία, ως η κατεξοχήν δημόσια εξουσία και έκφραση κυριαρχίας, ασκείται, δια της αστυνομικής αρχής, μόνο από το Κράτος (και νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου που και αυτά είναι αποκεντρωμένες καθ’ ύλην κρατικές υπηρεσίες) και όχι από ιδιώτες». 

Στην πρόσφατη απόφαση 2192/2014, το Δικαστήριό Σας έκρινε ότι «η εθνική άμυνα, η δημόσια τάξη και η κρατική ασφάλεια, ειδικότερες εκφάνσεις των οποίων αποτελεί η πρόληψη και η καταστολή του εγκλήματος, ως κατεξοχήν δημόσιες εξουσίες και εκφράσεις κυριαρχίας, αποτελούν αρμοδιότητες αναπόσπαστες από τον πυρήνα της κρατικής εξουσίας. Για τον λόγο αυτό, η άσκηση των επιμέρους αρμοδιοτήτων που συγκροτούν την αποστολή των σωμάτων αυτών, μη δυνάμενη κατ’ αρχήν να παραχωρηθεί σε ιδιώτες ασκείται, μέσω των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας, μόνον από το κράτος»  (Βλ. επίσης ΣτΕ 867/2002, ΤοΣ, 2002, σελ. 653 επ. με αντικείμενο την ιδιωτικοποίηση του ΟΔΔΥ).

Οι Ανεξάρτητες Αρχές που επιτελούν ειδικό έργο είτε αυτές που προβλέπονται από το Σύνταγμα είτε αυτές που ιδρύονται με νόμο μπορούν να καταστούν φορείς κανονιστικής αρμοδιότητας για τη ρύθμιση ειδικότερου θέματος ή θέματος με τεχνικό ή λεπτομερειακό χαρακτήρα (ΣτΕ 930/1990 Ολ.) με ειδική εξουσιοδότηση νόμου. Προκειμένου να χορηγηθεί νομοθετική εξουσιοδότηση σε Ανεξάρτητη Αρχή αυτή θα πρέπει να θεωρηθεί «όργανο της διοίκησης» και να προσδιοριστεί το θέμα για το οποίο θα της χορηγηθεί η νομοθετική εξουσιοδότηση. 

   Οι προαναφερθείσες στον εξουσιοδοτικό νόμο 4389/16  και τις προσβαλλόμενες πράξεις, δραστηριότητες  της ΑΑΔΕ δεν δύνανται  να αποτελέσουν αντικείμενο νομοθετικής εξουσιοδότησης κατά το άρθρο 43 παρ. 2 Συντάγματος. 

Η κανονιστική δράση της διοίκησης τίθεται, με βάση   τον Ν. 4389/2016, σε ένα ευρύτατο και γενικό ερμηνευτικό πλαίσιο, βάσει του οποίου η ΑΑΔΕ αντικαθιστά τη λειτουργία του νομοθέτη σε μια σειρά ζητημάτων γενικής φορολογικής και οικονομικής πολιτικής και διοίκησης (όπως π.χ. ειδικότερα, ο προσδιορισμός των εσόδων, ο έλεγχος της είσπραξής τους, τα μέτρα καταπολέμησης της φοροδιαφυγής και της παραοικονομίας , λαθρεμπορίου,  της δημόσιας υγείας ,τα θέματα του γενικού χημείου του κράτους ,ο εντοπισμός των φαινομένων διαφθοράς και παραοικονομίας και ο καταλογισμός φορολογικών παραβάσεων   κλπ) Συνεπώς,  θέτει παράνομα κανόνες δικαίου, αφού στηρίζεται σε διάταξη νόμου (Ν 4389/2016), η οποία δεν έχει οποιοδήποτε συνταγματικό έρεισμα. (ΣτΕ 1934/1998 , 1717/2003, 2192/2014, ΣτΕ 867/2002)

  Με τον  εξουσιοδοτικό νόμο 4389/2016 συντελείται η πλήρης εκχώρηση των ανωτέρω αρμοδιοτήτων που εντάσσονται στη φορολογική πολιτική και διοίκηση, και δη πεδίων που ανήκουν στην άσκηση της γενικής πολιτικής της χώρας,  από την Κεντρική Διοίκηση – Κυβέρνηση του Κράτους, δηλαδή το Υπουργείο Οικονομικών, σε μια Ανεξάρτητη Αρχή, η οποία είναι μεν δημόσια αρχή, δεν εντάσσεται όμως οργανικά και λειτουργικά στον στενό κρατικό πυρήνα. 

Οι ανωτέρω  αρμοδιοτήτες της ΑΑΔΕ, φορολογικού, δημοσιονομικού και εν γένει αυστηρά καταναγκαστικού χαρακτήρα ή ακόμη και «αστυνομικής» φύσης, καθιστά παράνομη και αντισυνταγματική την ανάθεσή τους σε μια Αρχή που δεν υπόκειται σε ιεραρχικό διοικητικό έλεγχο ή εποπτεία ούτε υπάγεται στον πολιτικό ή ουσιαστικό έλεγχο της Κυβέρνησης.  Η ΑΑΔΕ δεν υπόκειται ,εξάλλου, ούτε σε ουσιαστικό κοινοβουλευτικό έλεγχο.

 Τα θέματα τα οποία ρύθμισαν με κανονιστικό περιεχόμενο οι προσβαλλόμενες πράξεις δεν αποτελούν θέματα τοπικού ενδιαφέροντος, ούτε τεχνικού ή λεπτομερειακού χαρακτήρα, κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 43 παρ. 2 εδάφιο β΄ του Συντάγματος

  Σύμφωνα με το άρθρο άρθρο 4 παρ. 1 του Ν 4389/16  με τίτλο  «Σχέσεις με τη Βουλή και διοικητικές αρχές»: 

 Τα μέλη του Συμβουλίου Διοίκησης, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου, καθώς και ο Διοικητής της Αρχής, μετά από αίτημα διαρκούς ή άλλης Επιτροπής της Βουλής, ή κατόπιν δικής τους πρωτοβουλίας, καταθέτουνενώπιον της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, σύμφωνα με το άρθρο 138Α σε συνδυασμό με τοάρθρο 41Α του Κανονισμού αυτής, σχετικά με θέματαπου αφορούν στις αρμοδιότητες της Αρχής. : “1. Κάθε ανεξάρτητη αρχή, συνταγματικά κατοχυρωμένη ή συσταθείσα με νόμο, υποβάλλει στον Πρόεδρο της Βουλής, μέχρι την 31η Μαρτίου κάθε έτους, έκθεση πεπραγμένων για το έργο της κατά το προηγούμενο έτος. 

Ο Πρόεδρος της Βουλής διαβιβάζει την έκθεση στη μόνιμη επιτροπή θεσμών και διαφάνειας ή στην αρμόδια διαρκή επιτροπή ή και σε επιτροπή συνιστώμενη, κατά περίπτωση, από τη Διάσκεψη των Προέδρων”  Περαιτέρω ,  παρ. 4, Η μόνιμη επιτροπή θεσμών και διαφάνειας, η αρμόδια διαρκής επιτροπή και η τυχόν συνιστώμενη κατά την παράγραφο 1 επιτροπή υποβάλλουν στον Πρόεδρο της Βουλής τα πορίσματα των συζητήσεών τους για το έργο κάθε ανεξάρτητης αρχής, ο οποίος τα αποστέλλει στον αρμόδιο Υπουργό και την ελεγχόμενη αρχή. (παρ. 5 και 6)

Η  διαδικασία του ανωτέρω άρθρου αφορά σε απλό δικαίωμα ακρόασης κατόπιν αιτήσεως και  δεν συνιστά παρά έναν ελλιπή και αποσπασματικό κοινοβουλευτικό έλεγχο και  ουδεμία σχέση έχει με  αυτόν στον οποίον υπόκειται η εκλεγμένη κυβέρνηση και ο Υπουργός Οικονομικών σύμφωνα με τις επιταγές  του Συντάγματος . 

Η ΑΑΔΕ , αν και υποκαθιστά ουσιαστικά την κυβέρνηση σε κρίσιμο τομέα, δεν υπόκειται σε οποιονδήποτε διοικητικό ή  ιεραρχικό έλεγχο αλλά ούτε καν σε  στοιχειώδη πολιτικό έλεγχο. 

Ως Ανεξάρτητη Αρχή δεν υπάγεται άλλωστε εκ φύσεως  σε διοικητικό και ιεραρχικό έλεγχο ούτε σε οποιονδήποτε ,στοιχειώδη έστω, πολιτικό έλεγχο και εποπτεία. 

Ο δε κοινοβουλευτικός έλεγχος που εξαντλείται  σε δικαίωμα ακροάσεως είναι αποσπασματικός και ελλιπής. Πάντα ταύτα δε παρά το ότι η ΑΑΔΕ έχει αρμοδιότητες που εμπίπτουν στην νομοθετική εξουσία και στον στενό πυρήνα κρατικής εξουσίας ασκούσα ουσιαστικά γενική κυβερνητική πολιτική και εκτελεστική εξουσία  χωρίς να  δεσμεύεται από  τις εγγυήσεις ευθύνης και λογοδοσίας που είναι προϋπόθεση του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος για την Κυβέρνηση. 

Περαιτέρω, ο Διοικητής και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου  της ΑΑΔΕ, αν και ασκούν κρατική ουσιαστικά εξουσία, δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι ,δεν διορίζονται από την Κυβέρνηση, ούτε από την διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής όπως οι λοιπές Ανεξάρτητες Αρχές και δεν μπορούν να παυθούν  ή να ανακληθούν από αυτήν παρά μόνο μετά από πρόταση του Συμβουλίου Διοίκησης της Αρχής στον Υπουργό Οικονομικών (άρθρο 16 του Ν 4389/16) ,ούτε υπόκεινται στον οποιονδήποτε  ιεραρχικό έλεγχο του Υπουργού Οικονομικών. Περαιτέρω ,όπως ρητά ορίζεται στο άρθρο 3 του Ν 4389/16 ,ο Διοικητής, τα μέλη του Συμβουλίου Διοίκησης και ο Εμπειρογνώμονας, παρ’όλον ότι έχουν ευρύτατες κανονιστικές εξουσίες και αρμοδιότητες,    δεν  δεσμεύονται από το Σύνταγμα και την πίστη προς την πατρίδα όπως απαιτεί το άρθρο 103 παρ. 1 Συντάγματος  αλλά από  όρους αόριστους και αμφιλεγόμενους όπως  η «συνειδηση» , ο «νόμος» η «ακεραιότητα» ,η  «αμεροληψία» ,η προσήλωση στις αρχές της Αρχής ,  η «στοχοθεσία» (άρθρα 18,20,22 Ν4389/16) ,υπέρτατη αρχή της Αρχής με στόχο την είσπραξη των δημοσίων εσόδων και την αποπληρωμή των δανειστών , που  συνοδεύεται από τα αντίστοιχα νομοθετημένα «bonus» κατά τα πρότυπα κερδοφορίας  των ιδιωτικών χρηματιστικών -κεφαλαιουχικών ιδιωτικών εταιρειών  και όχι με βάση την αρχή της χρηστής διοίκησης και των συνταγματικών επιταγών της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και της προστασίας των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

 Στην ΑΑΔΕ ανήκουν κατ΄εξουσιοδότηση του Ν4389/16 όλες οι αρμοδιότητες του άρθρου 1 του Ν 4093/12 (Αρμοδιότητες της Γενικής Γραμματείας Εσόδων) και του  Ν4174/13 (φορολογικές διαδικασίες και άλλες διατάξεις) . 

Στο άρθρο 27 Ν. 4174/2013 προβλέπονται οι τεχνικές ελέγχου των εισοδημάτων των φυσικών προσώπων και εξουσιοδοτείται ο Γενικός Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων να εξειδικεύσει το περιεχόμενό τους. 

Ήδη η ως άνω εξουσιοδότηση χορηγείται στον Διοικητή της ΑΑΔΕ ,δυνάμει δε αυτής καθόρισε και  εξέδωσε και την δευτέρα προσβαλλομένη με την οποία εξουσιοδότησε τους  εκεί αναφερόμενους ιδιωτικούς τραπεζικούς φορείς για την είσπραξη των δημοσίων εσόδων που αναφέρονται. 

Ο Διοικητής της ΑΑΔΕ αποκτά την αρμοδιότητα να διαμορφώσει έτσι κατά το δοκούν, με απόφασή του, τόσο τον προσδιορισμό και την είσπραξη των φόρων όσο και το περιεχόμενο των τεχνικών ελέγχου. 

Το άρθρο 27 του ν 4174/2013 δεν προσδιορίζει το περιεχόμενο των τεχνικών ελέγχου. Με τον  προσδιορισμό του κάθε μορφής τεχνικού ελέγχου καθορίζονται  οι μέθοδοι με τις οποίες η φορολογική διοίκηση θα προσδιορίσει τη φορολογητέα ύλη δηλαδή το οικονομικό μέγεθος επί του οποίου επιβάλλεται ο φόρος. 

Κατά συνέπεια ο προσδιορισμός της φορολογητέας ύλης συναρτάται απολύτως με το περιεχόμενο των επιμέρους τεχνικών ελέγχου, που πλέον προσδιορίζονται πλήρως και απολύτως από τον Διοικητή της ΑΑΔΕ. 

Ο  προσδιορισμός της φορολογητέας ύλης και της φορολογικής βάσης συναρτάται απολύτως με το περιεχόμενο των επιμέρους τεχνικών ελέγχου, που πλέον προσδιορίζονται πλήρως  από τον Διοικητή της ΑΑΔΕ και την αυθαίρετη κρίση του. 

Ο προσδιορισμός της φορολογικής βάσης πραγματοποιείται με κανονιστική πράξη του Διοικητή της ΑΑΔΕ και όχι με τυπικό νόμο, όπως επιβάλλεται από το άρθρο 78 του Συντάγματος, ή δια κανονιστικής πράξεως της κεντρικής διοίκησης δυνάμει ειδικής και ορισμένης νομοθετικής εξουσιοδότησης. 

Ως εκ τούτου ο προσδιορισμός της φορολογικής βάσης πραγματοποιείται με κανονιστική πράξη του Διοικητή της ΑΑΔΕ και όχι με τυπικό νόμο, όπως επιβάλλεται από το άρθρο 78 του Συντάγματος, ή έστω δια κανονιστικής πράξεως της κεντρικής διοίκησης δυνάμει ειδικής και ορισμένης νομοθετικής εξουσιοδότησης.

ΤΡΙΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΑΚΥΡΩΣΕΩΣ

Σύμφωνα με το άρθρο 9Α του Συντάγματος, «Καθένας έχει δικαίωμα προστασίας από την συλλογή ,επεξεργασία και χρήση, ιδίως με ηλεκτρονικά μέσα, των προσωπικών του δεδομένων, όπως νόμος ορίζει. Η προστασία των προσωπικών δεδομένων  διασφαλίζεται από ανεξάρτητη αρχή που συγκροτείται και λειτουργεί ,όπως νόμος ορίζει».

Η προστασία των προσωπικών δεδομένων και της ιδιωτικής ζωής αποτελεί θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. 
Ο νόμος παρέχει ορισμένα δικαιώματα στα φυσικά πρόσωπα (τα υποκείμενα των δεδομένων) και θέτει συγκεκριμένες υποχρεώσεις σε όσους τηρούν και επεξεργάζονται προσωπικά δεδομένα (τους υπευθύνους επεξεργασίας).   
Η προστασία των προσωπικών δεδομένων εγκαθιδρύεται και προστατεύεται από την Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ενωσης (άρθρο 6) ,την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (άρθρο 8) και τον Χάρτη των θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενωσης  (άρθρο 8) .

 Με τον Νομο 2472/97 και δη το άρθρο 7 αυτού , και τον Νόμο  3471/2006 η προστασία αυτή εξειδικεύεται και ορίζεται ,μεταξύ άλλων και όσον αφορά στην υπό κρίση περίπτωση (άρθρο 7 ν 2472/97)  ότι « Η συλλογή και επεξεργασία προσωπικών δεδομένων επιτρέπεται κατ’εξαίρεση  .. ε) στην άσκηση δημοσίου  φορολογικού ελέγχου ή δημοσίου ελέγχου κοινωνικών παροχών»

Με το άρθρο 2 παρ 4β της πρώτης προσβαλλομένης  με θέμα «Κανονισμός Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων,  ορίζεται ρητά ότι « το προσωπικό της Αρχής ανεξάρτητα από την σχέση εργασίας που έχει με την Αρχή καταλαμβάνεται από τις διατάξεις του φορολογικού απορρήτου ,όπως εκάστοτε ισχύουν» 
 Το ίδιο αναγράφεται και στην δεύτερη προσβαλλομένη «  Οι Φορείς Είσπραξης αναλαμβάνουν την υποχρέωση τήρησης των διατάξεων τουν.2472/1997 «Προστασία του ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων» όπως ισχύει» 

Όπως  αναγράφεται στην δευτέρα προσβαλλομένη, η υλοποίηση της είσπραξης  των εκεί αναφερομένων φόρων και εσόδων προϋποθέτει μια σειρά ανταλλαγών-αλληλεπίδρασης ,όπως εκεί λεπτομερώς περιγράφεται, μεταξύ των ηλεκτρονικών συστημάτων της ΑΑΔΕ ,όπου βρίσκονται τα αρχεία με τα προσωπικά δεδομένα των φορολογουμένων από τα αντίστοιχα της πρώην Γενικής Γραμματείας Εσόδων,    και των εξουσιοδοτηθέντων τραπεζικών και μη ιδρυμάτων που έχουν έτσι πλήρη πρόσβαση σε αυτά,  με μεγάλο και μη προκαθοριζόμενο αριθμό υπαλλήλων τους.
 

  Για όσους λόγους  έχουμε ήδη  ανωτέρω αναπτύξει στον πρώτο ,δεύτερο και τρίτο λόγους ακύρωσης ,  η ΑΑΔΕ δεν είναι κατά το Σύνταγμα  νόμιμη δημόσια φορολογική αρχή καθόσον η ίδρυση και λειτουργία της προσκρούει στα προαναφερθέντα άρθρα του Συντάγματος, καταλαμβάνεται  όμως από το φορολογικό απόρρητο εφόσον  τηρεί  και επεξεργάζεται αρχείο ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων. 

Με την δεύτερη προσβαλλομένη ,η ΑΑΔΕ έθεσε στην διάθεση όλων των προαναφερθέντων ημεδαπών και αλλοδαπών τραπεζικών ιδρυμάτων και των υπολοίπων φορέων που εκεί αναφέρει ,όπως π.χ τα ΕΛΤΑ,  όλα τα ευαίσθητα στοιχεία των φορολογουμένων από το αρχείο της χωρίς αυτοί να ερωτηθούν και να δώσουν την συναίνεσή τους καθόσον η είσπραξη των δημοσίων εσόδων γίνεται πλέον από τα τραπεζικά ιδρύματα χωρίς να προβλέπεται καν η συναίνεση του ενδιαφερομένου για την μεταφορά των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων του σε μεγάλο αριθμό   νομικών προσώπων τα οποία δεν έχουν την ιδιότητα της «φορολογικής αρχής» καθώς και σε μεγάλο αριθμό υπαλλήλων αυτών στην διάθεση των οποίων είναι «με το πάτημα ενός κουμπιού» του υπολογιστή όλα τα προσωπικά δεδομένα του φορολογούμενου καθώς και ημών των αιτούντων. 

  Με την  δεύτερη προσβαλλομένη με αριθ. Α Δ.Π.Δ.Α. Α.Α.Δ.Ε. Γ1107473 ΕΞ 2017 (ΦΕΚ 2435/17-7-2017) Απόφαση του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων με θέμα « Ανάθεση είσπραξης δημοσίων εσόδων σε Φορείς Είσπραξης»   που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Β’ Αριθ. Φύλλου 2435 στις 17-7-2017 , η Α.Α.Δ.Ε ανέθεσε την είσπραξη δημοσίων εσόδων σε τραπεζικά ιδρύματα  ,  και μεταβίβασε έτσι ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα των πολιτών ,μεταξύ των οποίων και τα δικά μας των αιτούντων , στα ανωτέρω τραπεζικά και άλλα ιδρύματα. Στα ευαίσθητα αυτά προσωπικά δεδομένα περιλαμβάνονται πληροφορίες όπως ο αριθμός φορολογικού μητρώου , η κατοικία, η ηλικία, η κατάσταση της υγείας, η ακίνητη περιουσία, η οικογενειακή κατάσταση ,το εισόδημα,οι οφειλές προς την εφορία, η υπαγωγή ή μη στα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα που προϋποθέτουν την απαλλαγή από την δαπάνη ανά συναλλαγή με την τράπεζα.

Κατά την ανάθεση αυτή της προσβαλλομένης δεν τηρήθηκαν οι απαιτούμενες εγγυήσεις από  το Σύνταγμα , διότι δεν υπήρξε προηγούμενη ενημέρωση και συναίνεση εφόσον ο φορολογούμενος εξαναγκάστηκε στην πράξη να αποδεχτεί μια δεδομένη κατάσταση για την οποία δεν έδωσε νόμιμα την συναίνεσή του. 

ΕΝΝΟΜΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ

Στο άρθρο 47 παρ. 1 του π.δ. 18/1989 ορίζεται: 

«1. Αίτηση ακυρώσεως δικαιούται να ασκήσει ο ιδιώτης ή το νομικό πρόσωπο, τους οποίους αφορά η διοικητική πράξη ή των οποίων έννομα συμφέροντα, έστω και μη χρηματικά, προσβάλλονται από αυτήν». Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, για την άσκηση αιτήσεως ακυρώσεως τόσο κατά ατομικής όσο και κατά κανονιστικής πράξεως απαιτείται προσωπικό, άμεσο και ενεστώς έννομο συμφέρον του αιτούντος και δεν αρκεί το γενικό ενδιαφέρον του κάθε πολίτη για την τήρηση των νόμων και τη σύννομη άσκηση της διοικητικής εξουσίας ούτε συμφέρον μελλοντικό ή απλώς ενδεχόμενο (ΣτΕ 4391/2011 7μ., 2446/1992 7μ.), ειδικότερα δε για την προσβολή κανονιστικής πράξεως, άμεσο και ενεστώς έννομο συμφέρον γεννάται, κατ’ αρχήν, από την έναρξη της ισχύος της, από την οποία επέρχεται μεταβολή στην έννομη τάξη (ΣτΕ 1253/2006 7μ.). Εξ άλλου, κατά τα παγίως γενόμενα δεκτά (ΣτΕ 880/2016 7μ., 1844/2013 7μ., 4391/2011 7μ., 4331/2011, 3153/2003, 2484/2000 7μ. κ.ά.), το έννομο συμφέρον για την άσκηση αιτήσεως ακυρώσεως πρέπει να υφίσταται σωρευτικώς σε τρία χρονικά σημεία, ήτοι κατά τον χρόνο 

α) της τελειώσεως (εκδόσεως ή δημοσιεύσεως) της προσβαλλομένης διοικητικής πράξεως, 

β) της ασκήσεως του ενδίκου βοηθήματος και 

γ) και της συζητήσεως της υποθέσεως ενώπιον του Δικαστηρίου. 

Η ύπαρξη δε του εννόμου συμφέροντος κρίνεται, όταν η διοικητική πράξη δεν απευθύνεται ευθέως προς τον αιτούντα δημιουργώντας γι’ αυτόν συγκεκριμένες έννομες συνέπειες (όπως συμβαίνει επί κανονιστικών πράξεων), από τον σύνδεσμο που υπάρχει μεταξύ των εννόμων αποτελεσμάτων των επερχομένων από την προσβαλλόμενη διοικητική πράξη και του περιεχομένου μιας συγκεκριμένης νομικής κατάστασης ή ιδιότητας, στην οποία βρίσκεται ή την οποία ο αιτών έχει και επικαλείται (ΣτΕ 3317/2014 Ολομ., 2855-2856/1985 Ολομ., 2160-2161/2014 7μ., 2629/2011 7μ., 2303/2011 7μ., 2717/2007 7μ. κ.ά.).

Οι πέντε πρώτοι αιτούντες, είμαστε δικηγόροι, εγγεγραμμένοι στον  Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών  και στρεφόμαστε κατά των κανονιστικών πράξεων εφαρμογής του Ν. 4389/2016, κατά το μέρος που προσβάλλουν τις επικαλούμενες συνταγματικές διατάξεις και γενικές αρχές και θίγουν τα επαγγελματικά δικαιώματα και τα προσωπικά μας συμφέροντα. 

Οι δε δύο επόμενοι είμαστε συνταξιούχοι δικηγόροι. Υπαγόμαστε όλοι, οι μεν πέντε πρώτοι ως εν ενεργεία επαγγελματίες νομικοί, οι δε επόμενοι δύο (οι  6^η και 7^η ) ως συνταξιούχοι,  στη δικαιοδοσία της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων  ως φορολογούμενοι. 

Οι πέντε πρώτοι αιτούντες ως εν ενεργεία δικηγόροι  επιβαρυνόμεθα με  φόρους, ΕΝΦΙΑ, τέλη επιτηδεύματος, και υποκείμεθα στη δικαιοδοσία της «ΑΑΔΕ »,  η οποία προσδιορίζει πλέον κυριαρχικά  είσπραξη των φόρων και τελών που μας αναλογούν, τον τρόπο ελέγχου και διαπίστωσης της φορολογητέας ύλης, την λήψη αναγκαστικών μέτρων, χωρίς όμως να υπόκειται, όπως προαναφέραμε, σε οποιονδήποτε πολιτικό, κρατικό, κοινωνικό και κοινοβουλευτικό έλεγχο για τις αποφάσεις της αυτές. 

Πράγματι, η εν λόγω Αρχή έχει ήδη λάβει  σωρηδόν και με καταχρηστικό τρόπο αναγκαστικά μέτρα είσπραξης μη συνταγματικά προσδιορισμένων εσόδων, όπως πλασματικών φόρων εισοδήματος που προέκυψαν από την κατάργηση του αφορολογήτου  ορίου και μόνον και παρά την ύπαρξη εκκρεμών δικών, εις βάρος της τρίτης και τέταρτου από εμάς, τα οποία συνίστανται σε κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών και ακινήτων. 

Ταυτόχρονα, όλοι έχουμε υποστεί την  αναγκαστική διαρροή των προσωπικών μας δεδομένων που έχουν περιέλθει σε μεγάλο αριθμό τραπεζικών και λοιπών ιδρυμάτων που αναφέρονται στη δεύτερη προσβαλλομένη. 

Επειδή, εξάλλου, η σύσταση της Α.Α.Δ.Ε  δεν συνιστά  κάποια ενδεχομένως  ήσσονος σημασίας συνταγματική παραβίαση, αλλά συνιστά παραβίαση θεμελιωδών διατάξεων του Συντάγματος, όπως αυτού που αφορά στη λαϊκή κυριαρχία και εν γένει στο πολίτευμά μας, καθόσον το κράτος έχει απεκδυθεί από το σύνολο της εκτελεστικής του αρμοδιότητας σε έναν  εξόχως κρίσιμο τομέα όπως αυτός της φορολογικής νομοθεσίας και διοίκησης και της είσπραξης των δημοσίων εσόδων, αλλά και έχει παραβιασθεί κατάφωρα η βούληση του ελληνικού λαού, όπως εκφράσθηκε κυριαρχικά στο δημοψήφισμα της 5^ης Ιουλίου 2015 (ενάντια μεταξύ άλλων στην ίδρυση αυτής της αρχής), έχουμε το δικαίωμα, αλλά και την  υποχρέωση, βάσει του άρθρου 120 του Συντάγματος, να ζητήσουμε την ακύρωση των προσβαλλομένων πράξεων, αλλά και την κήρυξη των επίμαχων διατάξεων του Ν. 4389/2016 και του Ν. 4336/2015, ως αντισυνταγματικών. 

Επειδή οι προσβαλλόμενες κανονιστικές πράξεις ,που συνιστούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις ,παραδεκτώς και εμπροθέσμως προσβάλλονται  ενώπιον του Δικαστηρίου Σας.

 Επειδή, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 14 παρ. 5 του ΠΔ 18/89 ,σε συνδυασμό με την διάταξη του άρθρου 1 του Ν 3900/2010 παρέχεται η δυνατότητα εισαγωγής της παρούσας αιτήσεως ακυρώσεως στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου Σας ή άλλως στην επταμελή σύνθεση του Δικαστηρίου ,όταν η ακυρωτική διαφορά παρουσιάζει στοιχεία μείζονος σπουδαιότητας  ή όταν με το ασκηθέν ένδικο μέσο τίθεται ζήτημα γενικότερου ενδιαφέροντος που έχει συνέπειες για ευρύτερο κύκλο προσώπων . 

Επειδή, σύμφωνα με τα όσα έχουν ήδη λεχθεί, φρονούμε ότι η παρούσα αίτηση ακυρώσεως πρέπει να εισαχθεί στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου  με πράξη του αξιοτίμου κ. Προέδρου, λόγω πρόδηλης βαρύτητας του τιθεμένου νομικού ζητήματος.

Επειδή προσάγεται το απαιτούμενο παράβολο.

Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 63 παρ. 1 του Κώδικα Δικηγόρων, δεν υποχρεούμεθα στην καταβολή γραμματίου προκαταβολής εισφορών.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ 

Και με την ρητή επιφύλαξη όσων τυχόν προσθέσουμε νόμιμα

ΖΗΤΟΥΜΕ

1) Να γίνει δεκτή η παρούσα αίτηση ακυρώσεως 

2) Να ακυρωθούν οι προσβαλλόμενες πράξεις, ήτοι οι Α) η με αριθ. Δ.ΟΡΓ.Α 1063470 ΕΞ 2017  Απόφαση του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε) με θέμα «Κανονισμός Λειτουργίας της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε)» που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Β 1579 / 9-5-2017 και διορθώθηκε ως προς τον αριθμό αυτής, σε αριθμό Απόφασης Δ.ΟΡΓ.Γ.Α 1063420 ΕΞ 2017 και  δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Β  1710/18-5-2017 και

Β) η με αριθ. Αριθμ. Δ.Π.Δ.Α. Α.Α.Δ.Ε. Γ 1107473 ΕΞ 2017 Απόφαση του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων με θέμα « Ανάθεση είσπραξης δημοσίων εσόδων σε Φορείς Είσπραξης»  που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Β’  2435 / 17-7-2017.

3) Να κηρυχθούν, ως αντισυνταγματικές, οι αναφερθείσες στην παρούσα μας διατάξεις του Ν. 4389/2016 και του Ν. 4336/2015, που αφορούν στην ίδρυση και λειτουργία της καθ’ού (ΑΑΔΕ).

4) Να καταδικαστεί το Ελληνικό Δημόσιο στην εν γένει δικαστική μας δαπάνη

Αντίκλητο ορίζουμε τον υπογράφοντα την παρούσα πληρεξούσιο δικηγόρο,    Ελένη Κων. Καστρινάκη , Δικηγόρο , κάτοικο Αυμαρουσίου Αττικής οδέ Βεργίνας 4-6 ,ΑΜ 11067ΔΣΑ ,τηλ. 210 8053676, 6977195846   email  elenkastr@yahoo.gr

Αθήνα, 22 Σεπτεμβρίου 2017

Κάνοντας ένα flash back θα δούμε πως ΚΑΙ ΟΙ ΕΦΟΡΙΑΚΟΙ έχουν κινηθεί ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΑΔΕ, καταθέτοντας προσφυγή, η οποία συνεκδικάστηκε με την προσφυγή των επτά δικηγόρων.

Καλλιόπη Σουφλή

Ομαδικά πυρά από τους εφοριακούς και τις συνδικαλιστικές τους οργανώσεις δέχεται η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) που προβλέφθηκε με το νόμο 4389/2016 και λειτουργεί από 1η Ιανουαρίου 2017, καθώς όπως καταγγέλλουν καταργεί βασικές αρμοδιότητες του στενού πυρήνα του Κράτους και καθίσταται απόλυτος και πλήρως ανέλεγκτος κριτής των φορολογικών ελέγχων.

Εξι εφοριακοί και τρεις συνδικαλιστικές οργανώσεις προσέφυγαν στο ΣτΕ ζητώντας να κριθεί αντισυνταγματικός και παράνομος ο νόμος  4389/2017 με τον οποίο η ΑΑΔΕ ανέλαβε τον νευραλγικό τομέα της είσπραξης των εσόδων του κράτους και της οργάνωσης των φορολογικών και τελωνειακών ελέγχων με δυνατότητα παρέμβασης στο νομοθετικό φορολογικό έργο. 

Όπως υποστηρίζουν μάλιστα νομικοί, ανατίθενται σε αυτήν αρμοδιότητες του στενού πυρήνα του κράτους και είναι πολιτικά “ανεύθυνη”, αφού δεν υπόκειται σε πολιτικό και κοινοβουλευτικό έλεγχο, παρότι  υποκαθιστά την κυβέρνηση, ενώ θεωρούν πως ουσιαστικά καταργεί τους οικονομικούς εισαγγελείς. 

Αντισυνταγματικός

Οι προσφεύγοντες επισημαίνουν ότι οι αρμοδιότητες της Αρχής  -σε αντίθεση  με τις  Συνταγματικές επιταγές- την καθιστούν φορέα στην ουσία νομοθετικής εξουσίας, που υποκαθιστά εν τέλει την Κυβέρνηση, ενώ δεν μπορεί να ελεγχθεί από τα αρμόδια υπουργεία, δεν λογοδοτεί και δεν έχει ευθύνες, παρά τις περί αντιθέτου προβλέψεις του κοινοβουλευτικού συστήματος και της εκτελεστικής εξουσίας.

Ακόμη, υπογραμμίζουν ότι είναι αντισυνταγματική και παράνομη η  ανάθεση στην Αρχή αρμοδιοτήτων που είναι φορολογικού, δημοσιονομικού και γενικά αυστηρά καταναγκαστικού και αστυνομικού χαρακτήρα και υπάγονται στις αρμοδιότητες του στενού κρατικού πυρήνα. Μάλιστα, επισημαίνουν στο σημείο αυτό την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ που  έκρινε αντισυνταγματική την μεταφορά αστυνομικών αρμοδιοτήτων στους Δήμους, όπως και άλλες ανάλογες περιπτώσεις. 

Παράλληλα ουσιαστικά μεταφέρονται υπο την έλεγχό της όλες οι φορολογικές υπηρεσίες της χώρας, γεγονός που συνιστά για τους υπαλλήλους δυσμενή υπηρεσιακή μεταβολή.

Στο ΣτΕ προσέφυγαν η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες, η Ομοσπονδία Τελωνειακών Υπαλλήλων Ελλάδος, η Ομοσπονδία Συλλόγων Υπουργείου Οικονομικών και έξι πρώην υπάλληλοι του υπουργείου Οικονομικών και νυν υπάλληλοι της ΑΑΔΕ.

πηγή Capital Economy

Διαβάστε εδώ, ολη την προσφυγή των Εφοριακών 

 

Εν αναμονή, λοιπόν της απόφασης που θα εκδόσει το ΣτΕ.

Τα κατατεθέντα στοιχεία, δεν επιδέχονται διαφορετικής ερμηνείας σύμφωνα με όσα αναφέρονται στις προσφυγές, γιατί η οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία, παραπέμπει σε πλήρη και ολοσχερή κατάλυση του Συντάγματος.

ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΥΣΟΥΝ ΟΙ ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΜΕΝΟΙ … ΥΠΕΡΑΠΙΣΤΕΣ ΤΟΥ;;; 
ΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ;;;

Στην περίπτωση αυτή, ας αναλάβουν και το κόστος των αποφάσεών τους… 


Καλλιόπη Σουφλή

ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΑΣΧΗΜΗΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ

22.12.2018

Ο κ. Μιχάλης Πετρόπουλος,
Ο επικεφαλής Εθνικού Ινστιτούτου Παρασιτικών Ασθενειών, ο κ. Μιχάλης Πετρόπουλος έχει δημοσιεύσει πάνω από 60 θέματα της Μοριακής Παρασιτολογίας.
21 έτη εμπειρίας.

Το Εθνικό Ινστιτούτο Παρασιτικών Ασθενειών ανακάλυψε μια νέα αιτία της δυσοσμίας του στόματος: μόλυνση. Μια έρευνα που ολοκληρώθηκε πρόσφατα έδειξε ότι οι εκκρίσεις των παρασίτων είναι τοξικές και δημιουργούν ένα περιβάλλον αναπαραγωγής για σηπτικά βακτήρια στο στομάχι. Γι’ αυτόν τον λόγο άτομα που έχουν μολυνθεί με παράσιτα έχουν άσχημη αναπνοή.

Θα συζητήσουμε το συγκεκριμένο ιατρικό πρόβλημα με τον κ. Μιχάλη Πετρόπουλο, Επικεφαλής του Εθνικού Ινστιτούτου Παρασιτικών Ασθενειών.

— Κ. Πετρόπουλε, ευχαριστούμε που δεχτήκατε την πρόσκλησή μας. Θα ξεκινήσω με το βασικό ζήτημα. Είναι αλήθεια ότι το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού πληθυσμού έχει μολυνθεί από παράσιτα?

Ναι. Σε σύγκριση με άλλες χώρες, καταλαμβάνουμε μία από τις πρώτες θέσεις όσον αφορά αυτού του είδους τις μολύνσεις. Αυτό συμβαίνει λόγω της αλλαγής του περιβάλλοντος, της αδράνειας των αρχών και της αδιαφορίας του ίδιου του κόσμου.

— Κ. Πετρόπουλε, είναι σωστά τα αποτελέσματα που συσχετίζουν την μόλυνση με στην δύσοσμη αναπνοή?

Μόλις και μέχρι λίγα χρόνια πριν, η ιατρική κοινότητα θεωρούσε ότι η άσχημη αναπνοή προέρχεται από τη στοματική κοιλότητα. Ωστόσο, σύγχρονες μελέτες έχουν δείξει ότι τα προβλήματα του στομάχου και του ήπατος (τα οποία υπάρχουν πάντα όταν κάποιος προσβληθεί από παράσιτα) προκαλούν και αυτά δυσοσμία. Επιστήμονες παρατηρούν ότι ένα φαινομενικά “φυσιολογικό σύμπτωμα” δεν θα πρέπει να μας κάνει να το αγνοούμε. Η παρασιτική μόλυνση οδηγεί σε πολύ σοβαρές παθήσεις το ανθρώπινο σώμα.

Η συνηθισμένη “κακοσμία” του στόματος μετατρέπεται σε σοβαρή ασθένεια. Σχεδόν το 92% των θανάτων οφείλονται σε παρασιτικές μολύνσεις. Και δεν μιλάμε απλά για θανάτους από ασθένειες.

— Συνήθως εννοούμε τα κοινά σκουλήκια, όταν αναφερόμαστε στα παράσιτα. Μπορούν πραγματικά να προκαλέσουν δύσοσμη αναπνοή, ακόμη και θάνατο?

Πράγματι, αυτό είναι μεγάλο λάθος να θεωρούμε ότι τα παράσιτα είναι απλώς σκουλήκια. Υπάρχει τεράστια ποικιλία παρασίτων που ζουν σε διαφορετικά όργανα του σώματος. Προκαλούν διάφορες καταστάσεις. Τα σκουλήκια – και για να είμαι πιο ακριβής, οι έλμινθες – είναι πολύ επικίνδυνα. Πραγματικά καταστρέφουν τα εσωτερικά όργανα, προκαλώντας σήψη και εν τέλει τον θάνατο. Είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστούν και να καταστραφούν.

Πέραν τούτου, υπάρχουν χιλιάδες παράσιτα που ζουν στο συκώτι μας, στον εγκέφαλο, στους πνεύμονες, στο αίμα και στο στομάχι. Σχεδόν όλα είναι εν δυνάμει θανατηφόρα. Ορισμένα ενεργούν αμέσως επιθετικά και καταστρέφουν το σώμα. Άλλα παράσιτα ζουν απαρατήρητα μέχρι ο αριθμός τους να γίνει τόσο μεγάλος που το σώμα δεν μπορεί πλέον να τα αντέξει, με συνέπεια τον θάνατο.

Την ίδια ώρα, μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι σχεδόν όλοι έχουμε μολυνθεί από παράσιτα. Το ζήτημα είναι ότι τα περισσότερα είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστούν. Όταν οι συνέπειες μιας παρασιτικής μόλυνσης γίνουν εμφανείς, οι ειδικοί προσπαθούν να τις αντιμετωπίσουν. Ακόμη και κατά τη διάρκεια μιας νεκροψίας, γίνονται ειδικά τεστ προκειμένου να εντοπιστούν τα παράσιτα. Τουλάχιστον τα περισσότερα.

Υπάρχουν χιλιάδες παράσιτα που ζουν στο ήπαρ, στον εγκέφαλο, στους πνεύμονες, στο αίμα και στο στομάχι μας. Σχεδόν όλα είναι εν δυνάμει θανατηφόρα. Όλα ξεκινούν με μια φαινομενικά κοινή δυσοσμία της αναπνοής.

— Μπορείτε να μας δώσετε κάποια συγκεκριμένα παραδείγματα μολύνσεων?

Θα μπορούσα να σας αναφέρω εκατοντάδες περιπτώσεις. Όμως ίσως να είναι προτιμότερο να εστιάσω στα παραδείγματα εκείνα που δείχνουν καθαρά τους κινδύνους από την παρουσία παρασίτων.

Καταρχάς, όπως αποδείχθηκε, ορισμένοι σκώληκες ταινίες, μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο. Επίσης, αρχικά οι ίδιοι οι σκώληκες αποκτούν την ασθένεια. Ωστόσο τα κακοήθη τους κύτταρα εξαπλώνονται σε όλο το σώμα, μολύνοντας και τους ανθρώπους. Αυτό συμβαίνει όταν οι προνύμφες των σκωλήκων φτάνουν μέσω του εντέρου στους λεμφαδένες. Το αποτέλεσμα είναι να μετατρέπονται σε καρκινικούς όγκους, που επηρεάζουν γρήγορα τους ανθρώπους. Ο θάνατος έρχεται πραγματικά μέσα σε λίγους μήνες. Άλλος ένας θάνατος αυτής της μορφής από όγκο καταγράφηκε την περασμένη εβδομάδα.

Στη φωτογραφία: κύτταρα ενός κακοήθη όγκου που προκλήθηκε από παρασιτικούς σκώληκες.

Άλλη μια συνηθισμένη περίπτωση είναι η μόλυνση του εγκεφάλου. Αυτό οδηγεί σε νευρώσεις, σε γρήγορη κόπωση, σε υπερβολικό εκνευρισμό και ξαφνικές αλλαγές της διάθεσης. Σε πιο ύστερα στάδια, καθώς ο εγκέφαλος γεμίζει με παράσιτα, εμφανίζονται πιο σοβαρές ασθένειες, που τελικά οδηγούν στον θάνατο.

Διαθέτουμε ένα φωτογραφικό αρχείο από νεκροψίες, στις οποίες βρέθηκαν παράσιτα σε ανθρώπινα όργανα. Ορίστε μερικές φωτογραφίες, αλλά θα πρέπει να σας προειδοποιήσω ότι είναι άσχημες.

Σκώληκες σε ανθρώπινες πέτρες της χολής:

Παράσιτα του ανθρώπινου εγκεφάλου που προκάλεσαν καρκίνο:

Σκώληκες στην καρδιά που προκάλεσαν καρδιακή ανακοπή:

Το τρίτο παράδειγμα είναι η μόλυνση της καρδιάς ενός ανθρώπου. Θεωρείται πολύ σπάνια περίπτωση. Ωστόσο, οι σκώληκες της καρδιάς υπάρχουν στο 23% όλων των ανθρώπων. Μιλάμε ουσιαστικά για έναν στους τέσσερις ανθρώπους. Σε πρώιμο στάδιο, είναι εντελώς αόρατοι και δεν έχουν κάποια επίδραση στον οργανισμό. Όμως, όσο περνά ο καιρός, τόσο πιο αισθητή κάνουν την παρουσία τους στην καρδιά. Αποτελούν την κύρια αιτία πολλών καρδιακών προσβολών και όταν μιλάμε για ξαφνικούς θανάτους λόγω ανακοπών, αυτά τα παράσιτα είναι υπεύθυνα σχεδόν για το 100% των περιπτώσεων.

— Υπάρχουν άλλες επικίνδυνες συνέπειες της μόλυνσης?

Στους άνδρες, τα παράσιτα προκαλούν προστατίτιδα, ανικανότητα, αδενώματα, κυστίτιδες, πέτρες στα νεφρά και στην ουροδόχο κύστη. Στις γυναίκες, προκαλούν λοιμώξεις των ωοθηκών, ινομυώματα, ινομυώματα της μήτρας, παθήσεις του μαστού, καθώς και των επινεφριδίων, της ουροδόχου κύστης και των φλεγμονών στα νεφρά. Φυσικά αυτά τα προβλήματα συνοδεύονται από πρόωρη γήρανση του δέρματος, ρυτίδες, σακούλες κάτω από τα μάτια, κονδυλώματα και θηλώματα στο πρόσωπο και το σώμα.

— Πώς μπορεί κανείς να προστατευτεί από τα παράσιτα; Υπάρχουν εξετάσεις, φάρμακα?

Δυστυχώς, δεν υπάρχουν σίγουρες μέθοδοι διάγνωσης των παρασίτων στο ανθρώπινο σώμα. Εν μέρει αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχουν πάρα πολλά είδη παρασίτων (περισσότερα από 2000 είδη είναι γνωστά) και εν μέρει στην πολύ μεγάλη δυσκολία εντοπισμού τους. Υπάρχουν ελάχιστα μέρη όπου μπορεί κανείς να κάνει μια πλήρη εξέταση για παράσιτα στην Ελλάδα και το οικονομικό κόστος είναι τεράστιο.

Τα συμπτώματα μιας παρασιτικής ασθένειας είναι τα ακόλουθα:

• Κακή αναπνοή
• Αλλεργίες (εξανθήματα, υγρά μάτια, μύτη που τρέχει)
• Εξανθήματα και ερεθισμός του δέρματος
• Συχνά κρυολογήματα, κλεισμένος λαιμός; ρινική συμφόρηση
• Χρόνια κόπωση (κουράζεστε γρήγορα ότι κι αν κάνετε)
• Συχνοί πονοκέφαλοι
• Δυσκοιλιότητα ή διάρροια
• Πόνος στις αρθρώσεις και στους μύες
• Νευρικότητα, αϋπνία και διαταραχές της όρεξης για φαγητό
• Μαύροι κύκλοι, σακούλες κάτω από τα μάτια

Εάν παρατηρηθεί έστω και ένα από αυτά τα συμπτώματα, τότε υπάρχει 99% πιθανότητα να υπάρχουν παράσιτα στο σώμα σας. Θα πρέπει να τα ξεφορτωθείτε το συντομότερο δυνατό!

Μιλώντας για φάρμακα, υπάρχουν ορισμένα ζητήματα. Μέχρι σήμερα, υπάρχει μόνο μία λύση που μας επιτρέπει να απαλλαγούμε από τα παράσιτα.

Το αντιπαρασιτικό με την ονομασία Germitox Αναπτύχθηκε από τους συναδέλφους μου στο Ινστιτούτο Παρασιτολογίας σε συνεργασία με μια διεθνή ομάδα επιστημόνων. Μελετήθηκαν πάνω από 20 αντιπαρασιτικά φάρμακα, ωστόσο είδαμε κατά τη διάρκεια της έρευνας ότι το Germitox ήταν εμφανώς πιο αποτελεσματικό.

Το Germitox περιέχει έναν μοναδικό συνδυασμό Σκόνη feverfew(Tanacetum Parthenium SCH.BIP), Ξηρό εκχύλισμα σπόρων κολοκύθας(Curcubita pepo L.var.Oleifera Pietsch)και Σκόνη μαύρου σκόρδου(Allium sativum L.). Το συγκεκριμένο φάρμακο αποδείχθηκε ότι είναι εξαιρετικά αποτελεσματικό. Σήμερα, αποτελεί τη μόνη θεραπεία που παρέχει εξαιρετικά αποτελέσματα. Και αν μιλάμε μόνο για τα χρήματα, θα μπορούσε να παράγεται αποκλειστικά για εξαγωγή. Άνθρωποι σε όλο τον κόσμο είναι πρόθυμοι να πληρώσουν σχεδόν οποιοδήποτε τίμημα για το Germitox.

Υπάρχουν πολλά θετικά σχόλια απ’ όσους το έχουν ήδη δοκιμάσει.

— Τι κάνει τόσο ιδιαίτερο το Germitox? Ποια είναι η διαφορά του με άλλα αντιπαρασιτικά προϊόντα?

Όπως ανέφερα ήδη, πρόκειται ουσιαστικά για τη μόνη αποτελεσματική αντιπαρασιτική λύση σε όλο τον κόσμο. Βοηθά κάποιον να ξεφορτωθεί πλήρως τα παράσιτα. Γι’ αυτό το θέλουν τόσο διεθνείς φαρμακευτικές αλυσίδες και εταιρίες. Σε σχέση με τα υπόλοιπα αντιπαρασιτικά φάρμακα, δρα άμεσα κατά όλων των ειδών των παρασίτων που προσβάλουν το ανθρώπινο σώμα. Αν σκεφτούμε τα προβλήματα διάγνωσης, αυτό μας βοηθά να καθαρίσουμε ολόκληρο το σώμα. Ανέφερα πριν ότι είναι σχεδόν αδύνατο να εντοπίσουμε τι είδους παράσιτα υπάρχουν στο σώμα κάποιου ασθενούς. Το Germitox καταστρέφει και εξαφανίζει όλα τα παράσιτα που ζουν οπουδήποτε μέσα στο σώμα – από τον εγκέφαλο έως την καρδιά, το συκώτι και τα έντερα. Κανένα άλλο φάρμακο σήμερα δεν είναι σε θέση να κάνει το ίδιο.

Πέραν τούτου, δεν μιλάμε για κάποιο χημικό φάρμακο, αλλά για ένα πλήρως φυσικό προϊόν, το οποίο δεν έχει αλλεργικές αντιδράσεις, δεν καταστρέφει τη χλωρίδα του εντέρου και δεν προκαλεί τα προβλήματα που παρατηρούνται όταν ακολουθούμε μια κλασική θεραπεία με χάπια που επιβαρύνει το σώμα με ένα σωρό χημικές ουσίες.

Αυτά είναι τα επίσημα αποτελέσματα με το Germitox στο Ινστιτούτο Παρασιτικών Ασθενειών.

1. Η αποτελεσματικότητα του Germitox υπολογίζεται με μια καθιερωμένη τεχνική (ποσοστό ασθενών που ανάρρωσαν έναντι του συνολικού αριθμού ασθενών σε μια ομάδα 100 ανθρώπων που έλαβαν το συμπλήρωμα):

• Kαταστροφή αυγών ελμίνθων: 100%
• Ομαλοποίηση της λειτουργίας και κατάστασης του παγκρέατος: 80%
• Αντιμετώπιση της αλλεργικής δερματίτιδας: 90%
• Αντιμετώπιση γαστρίτιδας, έλκους, διάρροιας: 90%
• Αντιμετώπιση αναιμίας: 100%
• Αντιμετώπιση δύσοσμης αναπνοής: 100%

2. Χωρίς αρνητικές παρενέργειες, συμπεριλαμβανόμενων και των αλλεργικών αντιδράσεων.

3. Το Germitox αναγνωρίζεται ως κορυφαίο συμπλήρωμα στην αντιμετώπιση των παρασίτων στο ανθρώπινο σώμα.

— Πιστεύω ότι οι αναγνώστες μας θα ήθελαν να μάθουν από που μπορούν να αγοράσουν το Germitox?

Μπορείτε να το παραγγείλετε από την ΕΠΙΣΗΜΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ του παρασκευαστή. Δυστυχώς, τα φαρμακεία επιζητούν πολύ μεγάλο κέρδος. Θέλουν ουσιαστικά να πωλούν το προϊόν σε πολύ υψηλότερη τιμή. Οι επιστήμονες που παρασκεύασαν το προϊόν είναι εντελώς κατά αυτής της προσέγγισης. Ως ειδικός, θα ήθελα ο κόσμος σε όλη τη ΄χώρα να μπορεί να αγοράσει το προϊόν.

Ελπίζω κάποια στιγμή να μπορέσουμε να έρθουμε σε κάποια συμφωνία και το Germitox να πωλείται σε φαρμακεία σε όλη τη χώρα. Στο μεταξύ, μπορεί κανείς να το παραγγείλει μόνο μέσω διαδικτύου. Είναι πολύ εύκολο και πρακτικό – το προϊόν παραδίδεται μέσω ταχυδρομείου ή κούριερ και η πληρωμή γίνεται με αντικαταβολή. Δεν χρειάζεται τίποτα άλλο για να πάρει κανείς το προϊόν.

— Κ. Πετρόπουλε, πριν ολοκληρώσουμε τη συνέντευξη, θα θέλατε να πείτε κάτι άλλο στους αναγνώστες μας?

Το μόνο που θα ήθελα να πω είναι να φροντίζουν την υγεία του. Μπορεί να μην το υποψιάζεστε καν αλλά τα παράσιτα ζουν μέσα σας με πιθανότητα 97-98%. Μπορεί να βρίσκονται παντού – στο αίμα, στα έντερα, στους πνεύμονες, στην καρδιά, στον εγκέφαλο. Τα παράσιτα σας τρώνε κυριολεκτικά από μέσα και παράλληλα δηλητηριάζουν το σώμα σας. Το αποτέλεσμα είναι να έχετε πολυάριθμα προβλήματα υγείας που μειώνουν το προσδόκιμο ζωής κατά 15-25 χρόνια. Δεν θα αναφέρω καν τους αιφνίδιους θανάτους που σχετίζονται συνήθως με τη δράση παρασίτων στο ανθρώπινο σώμα.

α.

Για όλα όσα γράψαμε, για την τραγική αποκάλυψη και διάψευση των φρούδων ονείρων μας και των ανέφικτων επιθυμιών μας, μετά από ένα σημαντικό πέταγμα μέσα στο χρόνο της θνητής μας ζωής, που καταλήξαμε; Τι μας λέει συμπερασματικά η εμπειρία της ζωής; Θα μπορέσουν να γίνουν τα ανέφικτα; Να πραγματοποιηθεί, να πάρει υπόσταση η ουτοπία; Και πως;

Να σημειωθεί ότι δεν μιλάμε για την πραγματοποίηση της προσωπικής ουτοπίας του ενός, αλλά την συλλογική, αυτή που περιλαμβάνει τον βαθύτερο πόθο της ανθρωπότητας για τον επί γης Παράδεισο, για μια αταξική κοινωνία, χωρίς βάσανα και πόνο, μιζέρια και δυστυχία. Χωρίς να μας στοιχειώνουν τα σκελετωμένα φαντάσματα των λιμοκτονούντων παιδιών της Αφρικής και της Ασίας που πεθαίνουν καθημερινά κατά χιλιάδες.

Γιατί συμβαίνουν αυτά; Η απάντηση εύκολη αλλά η εφαρμογή της στην πράξη απέραντα δύσκολη.

Μα γιατί;

Γιατί περνάει από τη θέλησή μας, από τη βούληση την ατομική και συλλογική αν ήταν δυνατόν να συντονιστεί πλανητικά να αλλάξει ο τρόπος ζωής όλων μας αλλά δεν το θέλουμε.

Θα μου πείτε εκφράζεις μια ακόμη ουτοπική επιθυμία.

Για να γίνουν τα πιο πάνω απαιτείται να συλλάβει η ανθρωπότητα την έννοια του αινίγματος του Κακού. Και τότε να την μεταλλάξει σε παγκόσμια καλοσύνη, σε αγάπη, σε ένα πνεύμα σαμαρειτικό που δεν έχει πετύχει ως τώρα να οδηγήσει στην λύτρωση προσωπικά τον καθένα από μας, πόσο μάλλον είναι κατορθωτό σε ομαδικό επίπεδο;  Θα γίνει ποτέ δυνατό να συμβεί κάτι τέτοιο μέσα από την ανθρώπινη συλλογική θέληση;

Η γνώμη μας είναι ΟΧΙ.

Ας κοπιάζουν οι φιλόσοφοι, ας αναπτύσσουν θεωρίες οι φιλόσοφοι, οι κοινωνιολόγοι, οι ψυχολόγοι, οι οικονομολόγοι, για μια επανάσταση στις ανθρώπινες σχέσεις. Μπορεί να επέλθει η ουσιαστική αλλαγή;

Η γνώμη μας είναι και πάλι ΟΧΙ!

Τότε πως;

Η απάντησή μας είναι για να συμβεί το εκ-στατικό (κάτι έξω από την στατικότητα) χρειάζεται να έρθει κάποιος από έναν άλλο κόσμο, έναν άλλο πλανήτη ή να πω καλλίτερα από ένα άλλο Σύμπαν.

Κάποιος ξένος, αμέτοχος στο ατομικό και συλλογικό κακό, κάποιος αθώος κι ακηλίδωτος από την κακία, τη μοχθηρία, το μίσος, το φθόνο, τη φυσική ροπή προς το αρνητικό, χωρίς να διακατέχεται από την ενστικτώδη φυσική κλίση για επιβίωση, τη σεξουαλική επιθυμία να αναπαραχθεί με τη σαρκική ένωση και να υποκύπτει ανεξέλεγκτα στη σαρκική ηδονή του οργασμού. Κάποιος ξεχωριστός που θα έρθει σ’ αυτό τον κόσμο, θα γεννηθεί(;) με εντελώς ιδιαίτερο τρόπο και τον οποίο κάτω από έκτακτες, εκστατικές (έξω από το στατικό και συνηθισμένο τρόπο)  συνθήκες (αφού εκτελεστεί ως κακούργος θα αποδειχθεί αν και νεκρός, ανώτερος του θανάτου.

Μόνο τότε θα τον αποδεχθεί ολόκληρη η Οικουμένη και θα τον προσκυνήσει, και τέλος μετανοημένη θα τον ζητήσει εκλιπαρώντας… κάπως έτσι:

Τον ήλιον κρύψαντα τας ιδίας ακτίνας

και το καταπέτασμα του ναού διαρραγέν

τω του Σωτήρος θανάτω, ο Ιωσήφ θεασάμενος

προσήλθε τω Πιλάτω και καθικετεύει λέγων:

«Δος μοι τούτον τον ξένον,

Τον εκ βρέφους ως ξένον ξενωθέντα εν κόσμω.

Δος μοι τούτον τον ξένον,

ον ομόφυλοι, μισούντες θανατούσιν ως ξένον.

Δος μοι τούτον τον ξένον,

ον ξενίζομαι βλέπειν του θανάτου τον ξένον.

Δος μοι τούτον τον ξένον,

όστις οίδε ξενίζειν τους πτωχούς και τους ξένους.

Δος μοι τούτον τον ξένον,

Ον Εβραίοι τω φθόνω απεξένωσαν κόσμω.

Δος μοι τούτον τον ξένον,

ίνα κρύψω εν τάφω, ος ως ξένος ουκ έχει την κεφαλήν πού κλίνη.

Δος μοι τούτον τον ξένον,

ον η μήτηρ ορώσα νεκρωθέντα εβόα:

Ω Υιέ και Θεέ μου, ει και τα σπλάχνα τριτρώσκομαι

και καρδίαν σπαράττομαι νεκρόν σε καθορώσα

αλλά τη ση αναστάσει θαρρούσα μεγαλύνω».

Και τούτοις τοις λόγοις δυσωπών τον Πιλάτον

ο ευσχήμων λαμβάνει του Σωτήρος το σώμα,

ο και φόβω εν σινδόνι ενειλήσας και σμύρνη,

κατέθετο εν τάφω τον παρέχοντα πάσι.

Τουτέστιν:

 ”Δώσε μου τούτο τον ξένο, που από βρέφος σαν ξένος φιλοξενήθηκε στον κόσμο. Δώσε μου τούτο τον ξένο, που οι ομόφυλοι από μίσος τον θανατώνουν σαν ξένο. Δώσε μου τούτο τον ξένο, που παραξενεύομαι να βλέπω του θανάτου το (παρά)ξενο. Δώσε μου τούτο τον ξένο, που ήξερε να φιλοξενεί τους πτωχούς και τους ξένους. Δώσε μου τούτο τον ξένο, που οι Εβραίοι από φθόνο τον απεξένωσαν από τον κόσμο. Δώσε μου τούτο τον ξένο, για να κρύψω σε τάφο, που σαν ξένος δεν είχε που να γείρει το κεφάλι. Δώσε μου τούτο τον ξένο, που βλέποντάς τον νεκρό η Μητέρα φώναζε: Ω, Υιέ μου και Θεέ μου, αν και στα σπλάχνα πληγώνομαι και στην καρδιά σπαράζω που σε βλέπω νεκρό, αλλά αναθαρρώντας από την ανάστασή σου, δοξάζω.”

Δος μου να θάψω το νεκρό σώμα εκείνου που καταδικάστηκε από εσένα, του Ιησού του Ναζωραίου, του Ιησού του φτωχού, του Ιησού του αστέγου, του Ιησού που κρέμεται —στον Σταυρό— γυμνός και περιφρονημένος, του Ιησού του γιου του ξυλουργού, του Ιησού του δέσμιου, που έμενε στο ύπαιθρο, του ξένου, του αγνώριστου μεταξύ των ξένων, του περιφρονημένου, και κοντά σε όλα και κρεμασμένου στον Σταυρό.

Δος μου αυτόν τον ξένο, γιατί τι σε ωφελεί το σώμα αυτού του ξένου;

Δος μου αυτόν τον ξένο, γιατί ήλθε εδώ από μακρινή χώρα για να σώσει τον άνθρωπο που αποξενώθηκε από τον Θεό. Γιατί κατέβηκε στη σκοτεινή γη για να ανεβάσει τον ξένο.

Δος μου αυτόν τον ξένο, γιατί αυτός είναι ο μόνος -πραγματικά- ξένος.

Δος μου αυτόν τον ξένο του Οποίου τη χώρα αγνοούμε εμείς οι ξενιτεμένοι. Δος μου αυτόν τον ξένο του Οποίου τον Πατέρα αγνοούμε εμείς οι ξένοι. Δος μου αυτόν τον ξένο του Οποίου τον τόπο και τη γέννηση και τον τρόπο — της ζωής Του— αγνοούμε εμείς οι ξένοι.

Δος μου αυτόν τον ξένο που έζησε ζωή και βίο ξενιτεμένου στα ξένα. Δος μου αυτόν τον ξένο Ναζωραίο του Οποίου τη γέννηση και τον τρόπο αγνοούμε εμείς οι ξένοι.

Δος μου αυτόν που με τη θέληση Του είναι ξένος και εδώ δεν έχει πού να γείρει το κεφάλι.

Δος μου αυτόν τον ξένο, που σαν ξένος σε ξένη χώρα, άστεγος γεννήθηκε σε φάτνη. Και από βρέφος σαν ξένος φιλοξενήθηκε σ’ έναν αφιλόξενο κόσμο που τού ‘κλεισε κατάμουτρα τις πόρτες.

Δος μου αυτόν τον ξένο που απ’ αυτήν ακόμη τη φάτνη έφυγε ως ξένος διωκόμενος από τον Ηρώδη.

Δος μου αυτόν τον ξένο, που απ’ τα σπάργανα Του ακόμη ξενητεύθηκε στην Αίγυπτο, και δεν είχε πόλη, ούτε χωριό, ούτε σπίτι ούτε τόπο να μείνει, ούτε συγγενή, αλλά σε ξένη χώρα Αυτός είναι ξένος.

Δος μου, άρχοντα μου αυτόν τον γυμνό που κρέμεται στο ξύλο —του Σταυρού— να τον σκεπάσω, γιατί Αυτός σκέπασε τη γύμνωση της φύσεως μου.

Δος μου αυτόν τον νεκρό που είναι μαζί και Θεός, να σκεπάσω Αυτόν που κάλυψε τις δικές μου ανομίες. Δος μου, άρχοντα μου τον νεκρό που έθαψε μέσα στον Ιορδάνη τη δική μου αμαρτία. Δώσε μου τούτο τον ξένο, για  να κρύψω σε τάφο, που σαν ξένος δεν είχε που να γείρει το κεφάλι. Για έναν νεκρό σε παρακαλώ, που αδικήθηκε από όλους, που πουλήθηκε από φίλο, που προδόθηκε από μαθητή, που διώχθηκε από τους αδελφούς του, που ραπίσθηκε από δούλο. Για έναν νεκρό σε θερμοπαρακαλώ, ο Οποίος καταδικάστηκε από αυτούς που ο Ίδιος ελευθέρωσε από τη δουλεία, ο οποίος ποτίσθηκε με ξύδι, τραυματίσθηκε απ’ αυτούς που θεράπευσε, που εγκαταλείφθηκε από τους μαθητές Του και στερήθηκε την ίδια τη Μητέρα Του. Η  Μητέρα του η οποία βλέποντάς τον πάνω στο ατιμασμένο ξύλο  ικέτευε και φώναζε: Ω, Υιέ μου και Θεέ μου, αν και στα σπλάχνα πληγώνομαι και στην καρδιά σπαράζω που σε βλέπω νεκρό, αλλά αναθαρρώντας από την ανάστασή σου, δοξάζω.”

Για τον νεκρό, άρχοντα μου, σε ικετεύω, Αυτόν τον άστεγο που κρέμεται στο ξύλο -του Σταυρού—.

Διότι επάνω στη γη δεν έχει να Του συμπαρασταθεί ούτε πατέρας, ούτε φίλος, ούτε μαθητής, ούτε συγγενής, ούτε κανένας να Τον θάψει, αλλά είναι μόνος, μονογενής Υιός του μόνου —Πατέρα—, Θεός στον κόσμο και κανένας άλλος….

Συμπέρασμα:

Αν τον αποδεχθούμε ταπεινά τόσο, όπως ταπεινά ο ίδιος ήρθε, άγνωστος μεταξύ αγνώστων, και μετανοημένοι μπρος στην λευκότητα κι αγνότητα των προθέσεων και των συναισθημάτων πλέριας αγάπης και λατρείας, που έτρεφε προ γενέσεως κόσμου μέχρι σήμερα και στον αιώνα των αιώνων, προς τον άνθρωπο και τη συνολική Δημιουργία, όταν ολόκληρη η ανθρωπότητα σκύψει το γόνυ αναγνωρίζοντάς τον σαν ηγέτη που δεν έχει ούτε αρχή, ούτε τέλος, μόνο τότε οι άνθρωποι δεν θα ζουν με φρούδα όνειρα και ανέφικτες ουτοπίες γιατί θα βιώνουν αυτό που σήμερα αποκαλούν φρούδα όνειρα και ανέφικτες ουτοπίες. Θ’ απολαμβάνουν τον παράδεισο από όπου εξέπεσαν διωγμένοι από την αλαζονεία τους και θα συνυπάρχουν στην κυριολεξία βραχύ τι παρ’ αγγέλων ηλαττωμένοι.

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Είπ’ ο ασκητής στον Ιησού
Στην ερημιά εκεί πέρα,
Μες στα πολλά, που συζητούν
Πολληώρα, νύχτα-μέρα:

-Τι πήγες και γεννήθηκες
Στο βρώμικο το σταύλο»!

-Γιατί γωνιά πιο καθαρή
δεν μπόρεσα, για να ’βρω!

Είπ’ ο Χριστός και πρόστεσε
Με τρόπο σαν θυμώδη:

-Πού θα ’θελες να γεννηθώ
στ’ ανάκτορα του Ηρώδη!
Όπ’ «έδιναν και έπαιρναν»
Άθλιες πανουργίες…
Κι όπου δεν είχαν τελειωμό
Άγριες κακουργίες!

΄Η μήπως στ’ αρχιερατικά
Θα ’θελες τα παλάτια,
Που αγρυπνούσε ο θάνατος
Μ’ εκατοντάδες μάτια!

-Και, αν ξανά και σήμερα
στη Γη και πάλι ερχόσουν,
σε στάβλους ή σ’ ανάκτορα
θα ’θελες να γεννιόσουν;

Πλούσιες εχουμ’ εκκλησιές
Και άγιους δεσποτάδες
Και φαρισαίους, που κολυμπούν
Σε μπόλικους παράδες…

-Αυτούς, που τώρα ανέφερες
Δεν τους αναγνωρίζω,
Αφού δεν κάνουν τίποτε,
Απ’ όσα εγώ ορίζω…

Αυτοί συστήσαν φάμπρικες
Και με μοσχοπουλούνε
Και στα σκοτάδια το λαό
Της άγνοιας κρατούνε…

Πατήρ Ηλίας Υφαντής ο αξεπέραστος

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΔΕΛΦΙΑ