Τα Κίτρινα Γιλέκα αποδεικνύουν περίτρανα ότι με την επιμονή, το σθένος και το πείσμα επιτυγχάνεις το κάτι τις…Μέρος 7ο

Η κυβέρνηση της Γαλλίας εγκατέλειψε τα σχέδια της για αύξηση της φορολογίας στα καύσιμα την οποία προηγουμένως είχε ανακοινώσει ότι θα αναστείλει για έξι μήνες – Ο Μακρόν ζητά από κόμματα και συνδικάτα να απευθύνουν «έκκληση για ηρεμία» – Αναμένεται «πόλεμος» στη μεγάλη κινητοποίηση του Σαββάτου.

Η αντίσταση και η ανατροπή μόλις τώρα αρχίζει

Ύστερα από εβδομάδες διαδηλώσεων και βίαιων συγκρούσεων στη Γαλλία, η κυβέρνηση της χώρας αποφάσισε να εγκαταλείψει πλήρως το σχέδιο αύξησης της φορολογίας στα καύσιμα.

Η γαλλική κυβέρνηση εγκαταλείπει πλήρως την σχεδιαζόμενη αύξηση στη φορολογία των καυσίμων, ύστερα από τις τεράστιες διαδηλώσεις και καταστροφές που προκλήθηκαν από τα διάσημα πλέον «Κίτρινα Γιλέκα». Η σχετική είδηση έγινε γνωστή μόλις μία ημέρα μετά που ο Γάλλος πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ δήλωσε ότι η εφαρμογή του εν λόγω φόρου θα ανασταλεί για έξι μήνες. Ο φόρος επρόκειτο να εφαρμοστεί τον Ιανουάριο του 2019. Σ.γ.: Στο τέλος βέβαια δεν θα τη γλυτώσουμε!!!

«Η κυβέρνηση είναι έτοιμη για διάλογο και το δείχνει επειδή η αύξηση του φόρου έχει εγκαταλειφθεί για τον προϋπολογισμό του 2019», δήλωσε ο Φιλίπ μιλώντας στη γαλλική εθνοσυνέλευση. Ο νέος φόρος είχε στόχο να ωθήσει τους Γάλλους οδηγούς μακριά από τα ορυκτά καύσιμα.Σ.γ.: Σιγά μην είναι έτοιες οι πετρελαϊκές εταιρείες να υιοθετήσουν το ηλεκτρικό αυτοκίνητο αλλά Tesla. Αυτές θα συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο, να πωλούν ορυκτά καύσιμα, γιατί έτσι τους συμφέρει κι ας εξαφανίσουν το οξυγόνο από τον πλανήτη. 

Η οργή των Γάλλων για τον φόρο δημιούργησε ένα σφοδρό κύμα αντιδράσεων που έγινε γνωστό ως το κίνημα των «Κίτρινων Γιλέκων», καθώς οι διαδηλωτές φορούσαν τα χαρακτηριστικά γιλέκα που υποχρεούνται να έχουν όλοι οι οδηγοί στη Γαλλία. Αν και το κίνημα δεν ήταν οργανωμένο, ανέπτυξε στη συνέχεια περισσότερα αιτήματα, μεταξύ των οποίων την κατάργηση των νέων κανονισμών για αυξημένα δίδακτρα στα γαλλικά πανεπιστήμια.Οι διαδηλώσεις των Κίτρινων Γιλέκων ξεκίνησαν στις 17 Νοεμβρίου και σε αρκετές περιπτώσεις έγιναν βίαιες με καταστροφές συμβόλων πλουτισμού, όπως ακριβά καταστήματα και πολυτελή αυτοκίνητα.

Διαδηλωτές κυνήγησαν την αυτοκινητοπομπή του Μακρόν
Εκτός ελέγχου παραμένει η κατάσταση στη Γαλλία, όπως μαρτυρούν τα βίντεο και ντοκουμέντα από τις κινητοποιήσεις και τις διαμαρτυρίες που δημοσιοποιούνται καθημερινά. 

Χαρακτηριστικό είναι πως μετά τις αποδοκιμασίες που δέχθηκε ο Μακρόν στο αστυνομικό κτίριο που είχε πυρποληθεί από διαδηλωτές, εμφανίστηκε ένα πλήθος το οποίο καταδίωξε την αυτοκινητοπομπή του.

Αναλυτές εκφράζουν φόβους ότι έρχεται ένα νέο σαββατοκύριακο οργισμένων συγκρούσεων στο Παρίσι και στα περίχωρα, καθώς τα «κίτρινα γιλέκα» δεν φαίνονται να ικανοποιούνται από την προσωρινή αναστολή στην αύξηση της τιμής των καυσίμων. 

Ταυτόχρονα, μεγάλα συνδικάτα, κυρίως του τομέα των Μεταφορών, εξήγγειλαν ότι προχωρούν σε απεργία διαρκείας από την Κυριακή, διαμαρτυρόμενα για τη μείωση της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών. 

Με στρατιωτικούς εξετάζεται να αντικατασταθούν οι αστυνομικοί στο Προεδρικό και Πρωθυπουργικό Μέγαρο, στο Κοινοβούλιο και στα μνημεία το Σάββατο, ημέρα νέων κινητοποιήσεων των Κίτρινων Γιλέκων, για την παροχή καλύτερης προστασίας, με τον στρατό.

Ζητά βοήθεια από τα κόμματα ο Μακρόν
Ο πρόεδρος της Γαλλίας ζήτησε χτες «από τις πολιτικές και τις συνδικαλιστικές δυνάμεις, από τους εργοδότες, να απευθύνουν μια ξεκάθαρη και κατηγορηματική έκκληση για ηρεμία», ενόψει των κινητοποιήσεων που προγραμματίζονται αυτό το Σαββατοκύριακο από τα «κίτρινα γιλέκα» και τον κίνδυνο ταραχών, δήλωσε ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης Μπενζαμέν Γκριβό.

Μετά τη λήξη του υπουργικού συμβουλίου, μία ημέρα μετά τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης με στόχο να κατευνάσει την οργή των διαδηλωτών, ο Γάλλος πρόεδρος «τόνισε το γεγονός ότι ορισμένοι σήμερα δεν έχουν παρά έναν και μοναδικό στόχο: να επιτεθούν στη Δημοκρατία», υπογράμμισε ο Γκριβό. Ο Μακρόν κατήγγειλε επίσης «την ένοχη σιωπή και τον οπορτουνισμό εκείνων που ακολουθούν τέτοιες συμπεριφορές».

«Στο πλαίσιο αυτό, έκανε έκκληση να κινητοποιηθούν όλα τα μέλη της κυβέρνησης. Έκανε όμως επίσης έκκληση να αναλάβουν τις ευθύνες τους όλες οι πλευρές και ζήτησε από τις πολιτικές δυνάμεις, από τις συνδικαλιστικές δυνάμεις, από την εργοδοσία, να απευθύνουν σαφή και κατηγορηματική έκκληση για ηρεμία και σεβασμό στο δημοκρατικό πλαίσιο», πρόσθεσε. Σ.γ.: Από τις δυνάμεις καταστολής ζήτησε;

Όταν ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους αν ο Μακρόν θεωρεί υπεύθυνους κάποιους συγκεκριμένους πολιτικούς, ο εκπρόσωπος απάντησε: «Εκείνοι που επιδεικνύουν κυνισμό, οπορτουνισμό, νομίζω ότι αποκαλύπτονται καθημερινά στα τηλεοπτικά πλατό και στα μικρόφωνά σας. Είναι επομένως μάταιο να τους κατονομάσουμε. Θα τους αναγνωρίσετε».

Πολλά μέλη της κυβέρνησης μίλησαν χτες σε μέσα ενημέρωσης, ενώ διεξάγεται και συζήτηση στο κοινοβούλιο για το ίδιο θέμα, υπερασπιζόμενα τα μέτρα που ανακοινώθηκαν χθες Τρίτη για να τερματιστεί η κρίση των «κίτρινων γιλέκων».

Στη Λιλ τα κίτρινα γιλέκα
Οι διαδηλώσεις των κίτρινων γιλέκων επεκτάθηκαν στη Λιλ της Γαλλίας, ένα στρατηγικό σημείο στα βόρεια της χώρας. Ορισμένες διαδηλωτές κατασκήνωσαν σε κυκλικό κόμβο στις παρυφές της πόλης.

«Τα κίτρινα γιλέκα αντιπροσωπεύουν τον λαό, θα υπάρξει κόμμα, είμαι σίγουρος. Είμαστε υποχρεωμένοι να ακούσουμε τον λαό, έχει κουραστεί απ’ αυτήν την πολιτική ελίτ, τους τεχνοκράτες που δεν μπορούν να ξέρουν τι νιώθουμε, τον κόσμο που ξυπνάει νωρίς, που δουλεύει σκληρά, που έχει αναπηρίες και δε λαμβάνει καμια βοήθεια. Αρκετά πια. Τώρα χρειαζόμαστε κάποιους να μας εκπροσωπήσουν», δήλωσε ένας διαδηλωτής των κίτρινων γιλέκων στη Λιλ.

Η ανταποκρίτρια του Euronews, Ανελίζ Μπόρζες, που πέρασε τη νύχτα στο σημείο όπου κατασκήνωσαν οι διαδηλωτές, μεταδίδει:

«Αυτό το κίνημα έχει δείξει ότι η Γαλλία βιώνει ένα φαινόμενο που συνέβη και σε άλλες χώρες, όπως η Ιταλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπου οι κατώτερες και μεσαίες τάξεις αισθάνονται ολοένα και πιο μακριά από την παγκοσμιοποίηση, από τις κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις που η παγκοσμιοποίηση έχει επιφέρει στις κοινωνίες. Αυτοί είναι οι άνθρωποι από τις περιφερειακές περιοχές. Λένε ότι θέλουν κάποιος να τους ακούσει και να τους δει». Σ.γ.: ΚΑΤΩ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΤΗΣ

Παρά τα μέτρα που ανακοίνωσε την Τρίτη ο Γάλλος Πρωθυπουργός για να επανέλθει η ηρεμία στη χώρα, τα κίτρινα γιλέκα τα κρίνουν ανεπαρκή και συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους.

Δημοσκόπηση στη Γαλλία: Τα μέτρα της κυβέρνησης δεν ικανοποιούν τα αιτήματα των «κίτρινων γιλέκων»
Σχεδόν οκτώ στους δέκα Γάλλους (ποσοστό 78%) θεωρούν ότι οι ανακοινώσεις της κυβέρνησης δεν ανταποκρίνονται στα αιτήματα που έχουν εκφράσει τα “κίτρινα γιλέκα”, σύμφωνα με δημοσκόπηση που δόθηκε χτες στη δημοσιότητα.

Οι περισσότεροι Γάλλοι εξακολουθούν να εγκρίνουν τις κινητοποιήσεις (72%), μία ημέρα μετά την υποχώρηση της κυβέρνησης στο θέμα της αύξησης των φόρων στα καύσιμα. Πιο αναλυτικά, το 46% δηλώνει ότι στηρίζει το κίνημα και το 26% ότι το “συμπαθεί”. Μόλις δύο στους δέκα (ποσοστό 21%) διαφωνούν ενώ το 6% “δεν ενδιαφέρεται”, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της εταιρείας Elabe για λογαριασμό του BFMTV.

Από τα μέτρα που ανακοίνωσε την Τρίτη ο πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ, κανένα δεν θεωρείται ικανό να βελτιώσει την αγοραστική δύναμη των Γάλλων. “Αποτελεσματική” κρίνεται από το 46% η ακύρωση της αύξησης στην τιμή του ηλεκτρικού και του φυσικού αερίου. Το 32% χαρακτηρίζει θετική και την αναβολή στην αύξηση του φόρου επί των καυσίμων.

Δύο στους τρεις (ποσοστό 63%) υποστηρίζουν ότι η κινητοποίηση θα πρέπει να συνεχιστεί.

Οι Γάλλοι καταδικάζουν πάντως μαζικά (82%) τα βίαια επεισόδια που σημειώθηκαν το περασμένο Σάββατο, αν και το 37% δηλώνουν ότι “καταλαβαίνουν” τους διαδηλωτές.

Το ποσοστό εκείνων που αυτοχαρακτηρίζονται “κίτρινα γιλέκα” ανέρχεται στο 20%. Από αυτούς, το 36% είπαν ότι ψήφισαν τη Μαρίν Λεπέν στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2017, το 28% ψήφισαν τον Ζαν-Λικ Μελανσόν της “Ανυπότακτης Γαλλίας” και μόνο το 5% ψήφισε στον Εμανουέλ Μακρόν.

Η δημοσκόπηση διενεργήθηκε διαδικτυακά στις 4 και 5 Νοεμβρίου σε δείγμα 1.002 προσώπων ηλικίας άνω των 18 ετών.

https://www.protothema.gr/world/article/844857/megali-niki-gia-ta-kitrina-gileka-i-akurosi-tis-auxisis-foron-sta-kausima/

Κίτρινα γιλέκα το κατεστημένο αδίστακτο ετοιμάζεται το Σάββατο για αιματοχυσία. Μέρος 6ο

Γαλλία: Έκτακτα μέτρα και 65.000 μέλη των δυνάμεων ασφαλείας το Σάββατο για τα «Κίτρινα Γιλέκα»

20367658

06/12/2018

Υπό τον φόβο επεισοδίων, η κυβέρνηση ανακοίνωσε έκτακτα μέτρα, πέραν των 65.000 αστυνομικών – Το Σάββατο θα είναι η τέταρτη μέρα μαζικών διαδηλώσεων των Κίτρινων Γιλέκων

Η κυβέρνηση θα αναπτύξει «έκτακτα μέτρα» επιπλέον των 65.000 αστυνομικών και μελών των δυνάμεων επιβολής του νόμου το Σάββατο, στο πλαίσιο της τέταρτης ημέρας μαζικών διαδηλώσεων των «κίτρινων γιλέκων», ανακοίνωσε σήμερα ο πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ ενώπιον της Γερουσίας.

Ο επικεφαλής της γαλλικής κυβέρνησης επανέλαβε την έκκληση προς τα «κίτρινα γιλέκα» να μην έρθουν στο Παρίσι για να διαδηλώσουν, όχι επειδή «τους απαγορεύεται να εκφραστούν», αλλά για να «αποφευχθεί το ενδεχόμενο να πέσουν στην παγίδα που στήνουν οι ταραξίες», την ώρα που η γαλλική κυβέρνηση διατυπώνει ανησυχίες σχετικά με τον κίνδυνο να ξεσπάσουν βίαια επεισόδια στο πλαίσιο αυτής της «κινητοποίησης IV».

«Για να το αντιμετωπίσει αυτό, η κυβέρνηση θα κινητοποιήσει έκτακτα μέσα που θα προστεθούν στις 65.000 δυνάμεις ασφαλείας, οι οποίες θα αναπτυχθούν σε ολόκληρη τη Γαλλία», δήλωσε ο πρωθυπουργός ενώπιον των γερουσιαστών, χωρίς να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες σχετικά με αυτά τα μέσα.

Το Ελιζέ εκφράζει φόβους για «πολύ σοβαρές ταραχές»

https://www.protothema.gr/world/article/845100/gallia-ektakta-mesa-kai-65000-dunameis-asfaleias-to-savvato-gia-ta-kitrina-gileka/

Τα κίτρινα γιλέκα δίνουν το σύνθημα για όλες της χώρες της Ενωμένης Ευρώπης των τραπεζιτών και των τοκογλύφων. Μέρος 5ο

Γαλλία: Στο πλευρό των «Κίτρινων Γιλέκων» τα λύκεια – Επεισόδια και τραυματίες

000_1BC9OS

06/12/2018, 

Αποκλεισμένα περίπου 200 λύκεια και κολέγια σε όλη τη χώρα – Κουκουλοφόροι (τα πουλημένα τσιράκια του συστήματος) εκτοξεύουν μολότοφ – Δύο ελαφρά τραυματίες μαθητές στη Λιλ, ενώ σοβαρότερα ένας τρίτος στην Ορλεάνη για να μιλήσει η Γαλλική Κυβέρνηση για αναρχία -τρομοκρατία.

Αποκλεισμένα ή υπολειτουργούν περίπου 200 λύκεια και κολέγια στη Γαλλία, κατά των μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης που αναζωπυρώθηκαν στον απόηχο του κινήματος αμφισβήτησης των «κίτρινων γιλέκων».

«Οι αριθμοί είναι περίπου αντίστοιχοι με αυτούς των προηγούμενων ημερών», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο το υπουργείο Παιδείας. «Σύμφωνα με τα σχολικά συγκροτήματα, η κατάσταση είναι πολύ ετερογενής, από πλήρεις έως μερικούς αποκλεισμούς, οδοφράγματα, φωτιές…»

Οι εκπρόσωποι των μαθητών κάλεσαν να διατηρηθεί η πίεση και να ενταθεί το κίνημα σήμερα με μια «γενική κινητοποίηση» πριν από τις αυριανές διαδηλώσεις.

Στην Ιβελίν, 148 άνθρωποι προσήχθησαν μπροστά από ένα λύκειο στη Μαντ-λα-Ζολί για «συμμετοχή σε ένοπλη οχλαγωγία» έπειτα από συγκρούσεις και καταστροφές, δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο αστυνομικός διευθυντής του διαμερίσματος, ο οποίος είπε πως θέλει με αυτό τον τρόπο να «διακόψει μια διαδικασία εκτός ελέγχου».

Οι συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν έπειτα από νέα επεισόδια κοντά στο λύκειο Σεντ-Εξιπερί, όπου δύο αυτοκίνητα πυρπολήθηκαν σήμερα και όπου ξέσπασαν συγκρούσεις με την αστυνομία, σύμφωνα με δημοσιογράφο του Γαλλικού Πρακτορείου.

Στο Σεν-Σαιν-Ντενί, η κατάσταση είναι τεταμένη μπροστά σε πολλά σχολικά συγκροτήματα. Στην Κουρμέβ, μπροστά στο λύκειο Ντενίς-Παπέν, περίπου τριάντα νεαροί με κουκούλες εκτόξευσαν βόμβες μολότοφ και πυρπόλησαν ένα αυτοκίνητο, σύμφωνα με την αστυνομία.

Μπροστά στο λύκειο Ανρί-Βαλόν στην Ομπερβιλιέ, μαθητές απέκλεισαν εν μέρει την είσοδο στη διάρκεια του πρωινού.

Στη Βαλ-ντε Μαρν, περίπου 150 νεαροί, μερικοί από τους οποίους φορούσαν κίτρινα γιλέκα, συγκεντρώθηκαν μπροστά στο πολυκλαδικό λύκειο Κασάν. «Την αύξηση της τιμής των καυσίμων θα την πληρώσουμε εμείς αργότερα», λέει η Ινές, μια μαθήτρια της πρώτης λυκείου.

«Με το πρόσχημα των κίτρινων γιλέκων, βλέπουμε να ξεπροβάλλουν όλων των ειδών τα άτομα που αναμιγνύονται με ανθρώπους που διαδηλώνουν με καλή πίστη, όπως οι μαθητές του λυκείου, και αυτό καταλήγει σε σοβαρή βία», δήλωσε το πρωί στο τηλεοπτικό δίκτυο BFMTV ο υπουργός Παιδείας Ζαν-Μισέλ Μπανκέρ. Σ.γ.: Φυσικά ο ίδιος προσποιείται άγνοια για το ποιόν των κάθε είδους ατόμων που αναμειγνύονται..

Πολλά συνδικάτα (FO, Sgen-CFDT) ή η ομοσπονδία γονέων μαθητών λυκείου FCPE ζητούν από το υπουργείο να «ακούσει» τις διεκδικήσεις των μαθητών, που στρέφονται κυρίως κατά των μεταρρυθμίσεων στις εξετάσεις στο τέλος του λυκείου (μπακαλορεά) και στο λύκειο.

Στο λύκειο Ζακ-Μονό στην Ορλεάνη, όπου ένας μαθητής τραυματίστηκε σοβαρά χθες από πυρά αμυντικού όπλου των αστυνομικών, ο λυκειάρχης κάλεσε τους μαθητές «να μην έλθουν στο λύκειο την Πέμπτη και την Παρασκευή προκειμένου να διευκολύνουν την επιστροφή σε μια κανονική κατάσταση».

Εντάσεις σημειώθηκαν στην Γκρενόμπλ και στην περιφέρειά της, καθώς και στην Ανεσί.

Δύο ελαφρά τραυματίες στη Λιλ

Στη Λιλ, μαθητές συγκεντρώθηκαν μπροστά στο λύκειο Παστέρ για να αποκλείσουν την είσοδο και μπροστά στο λύκειο Μοντεμπελό, στο νότιο τμήμα της πόλης.

Σύμφωνα με συγκλίνουσες πηγές, δύο μαθητές τραυματίστηκαν σε συγκρούσεις στην Μπεζιέ (Ερό), στο πρόσωπο και στον μηρό αντίστοιχα. Επεισόδια ξέσπασαν στην Ακαδημία του Στρασβούργου με εκτοξεύσεις κροτίδων και καπνογόνων καθώς και στη Μιλούζ.

Στη Μασσαλία, έχουν επηρεαστεί περίπου είκοσι συγκροτήματα “με φράγματα”, σύμφωνα με την πρυτανεία. Έπειτα από τις βιαιότητες και τα περιστατικά που παρατηρήθηκαν τις προηγούμενες ημέρες και κυρίως μετά τον τραυματισμό μιας νεαρής κοπέλας που υπέστη εγκαύματα στην προσπάθειά της να βάλει φωτιά σε έναν κάδο απορριμμάτων, πολλά λύκεια έκλεισαν προληπτικά.

Χιλιάδες μαθητές διαδήλωσαν ωστόσο σήμερα στη Μασσαλία και στη Νίκαια.

Σήμερα το πρωί στη Μασσαλία η ένταση ήταν μεγάλη μπροστά σε άλλα συγκροτήματα (Αμπέρ και λα Βιστ) με εκτοξεύσεις αντικειμένων εναντίον των δυνάμεων της τάξης και φωτιές σε κάδους απορριμμάτων.

Η κινητοποίηση επεκτάθηκε σε ορισμένα πανεπιστήμια, κυρίως στην Τολμπιάκ (Paris 1) ή στο Paris-3 Cenier. Σε γενική συνέλευση, οι φοιτητές αποφάσισαν να συμμετάσχουν στην κινητοποίηση των «κίτρινων γιλέκων» το ερχόμενο Σάββατο.

https://www.protothema.gr/world/article/845124/gallia-sto-pleuro-ton-kitrinon-gilekon-ta-lukeia-epeisodia-kai-traumaties/

Τα κίτρινα γιλέκα των μαθητών φοβάται ο Μακρόν κι ο κάθε παγκοσμιοποιητής (βλέπε τσιπραλέξ το μειράκιον) Μέρος 4ο

Σάλος με τους Γάλλους αστυνομικούς που έβαλαν μαθητές από τα «κίτρινα γιλέκα» να γονατίσουν και να βάλουν τα χέρια στο κεφάλι

foto-meond1
Να σας τρομάξουμε θέλουμε παίδες

07/12/2018,

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

000_1BC9OS

Γαλλία: Στο πλευρό των «Κίτρινων Γιλέκων» τα λύκεια – Επεισόδια και τραυματίες

06/12/2018, 19:59

20367658

Γαλλία: Έκτακτα μέτρα και 65.000 μέλη των δυνάμεων ασφαλείας το Σάββατο για τα «Κίτρινα Γιλέκα»

06/12/2018, 18:34

Οι εικόνες καταγράφηκαν στο Μαντ-λα-Ζολί όπου συνελήφθησαν συνολικά 153 άτομα ανάμεσα στα οποία και μαθητές ηλικίας 12 ετών

Σάλο έχουν προκαλέσει στη Γαλλία οι εικόνες από σχολεία που δείχνουν αστυνομικούς να έχουν ρίξει στα γόνατα μαθητές που συμμετέχουν στις κινητοποίησεις στο πλαίσιο του κινήματος των «κίτρινων γιλέκων» και να τους υποχρεώνουν να βάλουν τα χέρια πίσω από τα κεφάλια.

Οι εικόνες καταγράφηκαν στο Μαντ-λα-Ζολί όπου συνελήφθησαν συνολικά 153 άτομα ανάμεσα στα οποία και μαθητές ηλικίας 12 ετών.

Οι αστυνομικοί ακούγονται να φωνάζουν προς τους συλληφθέντες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν.

Σύμφωνα με τον αστυνομικό διευθυντή που ήταν επικεφαλής της επιχείρησης τα άτομα συνελήφθησαν για «συμμετοχή σε ένοπλη οχλαγωγία» έπειτα από συγκρούσεις και καταστροφές προσθέτοντας ότι με αυτό τον τρόπο ήθελε να «διακόψει μια διαδικασία εκτός ελέγχου». Σ.γ.: Το κατεστημένο ό,τι θέλει λέει προκειμένου να καταστείλει  κάθε εξέγερση

Images choquantes de lycéens interpellés par la police
“Στα γόνατα, στα γόνατα εσείς!” Σας θυμίζει κάτι αυτό;

Οι εικόνες αυτές ήρθαν λίγα 24ωρα πριν τις νέες μεγάλες κινητοποιήσεις που ετοιμάζουν τα «κίτρινα γιλέκα» το Σάββατο σε όλη τη Γαλλία.

Για λόγους ασφαλείας, μάλιστα, θα παραμείνουν κλειστά εμβληματικά αξιοθέατα των Παρισίων όπως το μουσείο του Λούβρου και ο πύργος του Άιφελ με την γαλλική κυβέρνηση να ανακοινώνει ότι θα προχωρήσει σε «έκτακτα μέτρα» με περισσότερους από 65.000 αστυνομικούς στο δρόμο.

Μεταξύ των λύσεων που εξετάζονται είναι η χρήση τεθωρακισμένων οχημάτων της χωροφυλακής ή η παρουσία στρατιωτικών για την ενίσχυση των μόνιμων φρουρών ασφαλείας των κτιρίων της κυβέρνησης και άλλων θεσμών.Σ.γ.: ξεχάσατε το πυροβολικό, τα τεθωρακισμένα και την πολεμική αεροπορία σαρδανάπαλοι της Νέας Τάξης….

https://www.protothema.gr/world/article/845210/salos-me-tous-gallous-astunomikous-pou-evalan-mathites-apo-ta-kitrina-gileka-na-gonatisoun/

Τα κίτρινα γιλέκα ξεκαθαρίζουν την προδοτική υποταγή της Ελλάδας σε μια ετοιμόρροπη Ε.Ε. και τη σαδιστική εμμονή της στο ευρωνόμισμα του Διαβόλου.Μέρος 3ο

Π. Λαφαζάνης: Η εξέγερση των «κίτρινων γιλέκων» δείχνει την χρεοκοπία της ευρωζώνης και της ΕΕ

Την πεποίθηση ότι «η εξέγερση των κίτρινων γιλέκων στην καρδιά της Ευρώπης, στη Γαλλία, δεν δείχνει μόνο την χρεοκοπία της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης Μακρόν, που εξυπηρετεί τον μεγάλο πλούτο αυξάνοντας τη φτώχεια στην γαλλική κοινωνία, αλλά και την χρεοκοπία συνολικά της ευρωζώνης και της ΕΕ», εκφράζει ο επικεφαλής της Λαϊκής Ενότητας, Παναγιώτης Λαφαζάνης.

«Η εξέγερση των κίτρινων γιλέκων στη Γαλλία δείχνει την ανάγκη να εγκαταλείψουμε τους καναπέδες μας και τον εγκλωβισμό στις ψευδο-αντιπαραθέσεις για τις καρέκλες που έχουν τα συνεταιράκια του συστήματος ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ – ΚΙΝΑΛ και τα ακροδεξιά συμπληρώματά τους, για μια γιγάντια αφύπνιση και κινητοποίηση του ελληνικού λαού», τονίζει ο κ Λαφαζάνης.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η πρόσφατη δήλωση του Γ. Ντάισελμπλουμ ότι η έξοδος της Ελλάδας το 2015 από το ευρώ θα έφερνε χάος στην ευρωζώνη, «έρχεται να επιβεβαιώσει τις θέσεις μου ότι οι δήθεν προτάσεις του Β. Σόιμπλε για να θεσμοθετήσει η Ελλάδα το εθνικό νόμισμα είτε δεν υπήρξαν είτε αποτελούσαν σκέτη μπλόφα».

«Είναι σαφές», υπογραμμίζει, «ότι ο Αλ. Τσίπρας γυρίζοντας την πλάτη το καλοκαίρι του 2015 στις ρεαλιστικές προτάσεις μου για έξοδο από το ευρώ, προκειμένου να γίνει δυνατή η υλοποίηση ενός προγράμματος προοδευτικής ανασυγκρότησης της χώρας, επέλεξε την προσωρινή, έστω, επιβίωση της ευρωζώνης, πάνω στην καταστροφή, το χάος και τον ενταφιασμό κάθε ελπίδας και προοπτικής για την Ελλάδα».

ΑΠΕ/ΜΠΕ

Σ.γ.: Ώρα να τελειώνουμε με τη σύγχρονη Ιερή Συμμαχία του Μέττερνιχ (Σόϋμπλε, Μέρκελ και Μακρόν, Σαρκοζί και των υπολοίπων μαφιόζων).

Τα «κίτρινα γιλέκα» και πως ερμηνεύουν την «κοινωνία της Ανισότητας». Μέρος 2ο

Ο «γρίφος του Τομά Πικετί» και οι «Άθλιοι» των Παρισίων

Η κοινωνία του 1/3 άρχισε να αντιδρά σθεναρά και ματωμένα

Το 16ο διαμέρισμα της γαλλικής πρωτεύουσας, το Quartier des richards, σύμβολο του γαλλικού πλούτου, βρέθηκε το Σάββατο που μας πέρασε σε κατάσταση πολιορκίας. Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες οι ειδικές δυνάμεις καταστολής της Γαλλίας έριξαν σε λίγες μόνο ώρες περίπου 10.000 χειροβομβίδες παντός τύπου (αποφυγής περικύκλωσης και ενισχυμένες κρότου λάμψης CLI-F4 με 25 γραμμάρια ΤΝΤ ανά κομμάτι). Οι άνδρες των CRS και των CSI (διαφορετικά σώματα αντιμετώπισης διαδηλωτών της Αστυνομίας), καθώς και οι κινητές δυνάμεις της Χωροφυλακής πραγματοποίησαν 1.901 βολές σφαιρών από καουτσούκ. Σημειώθηκαν 686 προσαγωγές πολιτών. Οι 338 κρατήθηκαν για να δικαστούν. Οι τραυματίες ξεπέρασαν τους 263, μεταξύ αυτών και 83 αστυνομικοί. Το σύνολο των διαδηλωτών στο Παρίσι δεν ξεπέρασε τις 10.000. Από αυτούς οι 3.500 ενεπλάκησαν στα βίαια επεισόδια.

Οι αριθμοί που αναφέρθηκαν κρύβουν μία σαφή εικόνα. Το περασμένο Σάββατο 1/12/18 μεταξύ Ηλυσίων Πεδίων, Λεωφόρου Κλεμπέρ, οδού Ριβολί, Τροκαντερό και έως τον Κεραμεικό, συμπεριλαμβανομένης και της ευρύτερης πλατείας της Αψίδας του Θριάμβου, εκδηλώθηκε μία πολεμική αναμέτρηση μεταξύ πολιτών και 4.500 ανδρών των δυνάμεων τήρησης της τάξης. Δεν γλίτωσαν ούτε τα σύμβολα της Γαλλικής Δημοκρατίας, του κράτους δηλαδή, όπως το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη με την αέναο φλόγα.

Συνέχεια ανάγνωσης

Κίτρινα γιλέκα, η Επανάσταση των Γάλλων μόλις αρχίζει.Μέρος 1ο

Κίτρινα γιλέκα οι Γάλλοι επαναστατούν

Ο Μακρόν σαν Δίας έτοιμος να εξαπολύσει τους κεραυνούς του από τις Βερσαλίες. Ω της Ύβρεως!

 

Στις 3 Ιουλίου 2017 η «Libération» κυκλοφόρησε μ’ έναν τεράστιο Εμανουέλ Μακρόν στο πρωτοσέλιδό της. Αλλά έναν Μακρόν καρικατούρα του Δία: μυώδες σώμα, ημίγυμνο, με κεραυνούς στο δεξί χέρι. Ο τίτλος: «Manupiter à Versailles» – ο ΜανουΔίας στις Βερσαλλίες. Αφορμή είχε σταθεί η απόφαση του Γάλλου προέδρου να καλέσει σε ειδική συνεδρίαση το Κογκρέσο, δηλαδή τους βουλευτές και τους γερουσιαστές, για να τους εκθέσει τις ιδέες του για τη Γαλλία. Τέτοιες συνεδριάσεις προϋποθέτουν ειδικό εθνικό λόγο, δεν προορίζονται για το επικοινωνιακό σόου. Εξού και η χλεύη της «Libération». Δεν επρόκειτο όμως για κάποια αριστερίστικη κακία. Και η εφημερίδα «Le Parisien», διαφορετικής σχολής, είχε καυτηριάσει την «ύβρη» του προέδρου και τον είχε καλέσει «να κατέβει από τον Ολυμπο».

Δεν την άκουσε. Το πιστοποιεί η υποβάθμιση του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης από τη συγκεντρωτική προεδρία του καθώς και ο βλοσυρά λουδοβίκειος τρόπος με τον οποίο φέρεται σε όποιο μέλος του «λαουτζίκου» συναντά τυχαία. Φυσικά, για την καταβαράθρωση της δημοτικότητάς του στο 20% δεν φταίει αποκλειστικά το μπλαζέ ύφος και η αριστοκρατικής κοπής ξινίλα του. Φταίει και το ότι αποδείχτηκε, και αυτός, αδύναμος μπροστά στην Αγκελα Μέρκελ και την ηγεμονία της. Φταίει το ταξικό πρόσημο της φορολογικής του πολιτικής, διά της οποίας το εισόδημα του φτωχότερου 22% των Γάλλων μειώθηκε κατά 1% (μοιάζει λίγο, αλλά δεν είναι), ενώ το εισόδημα του πλουσιότερου 1% αυξήθηκε διά των φοροαπαλλαγών κατά 6% (αυτό κι αν δεν είναι λίγο). Προσθετέες οι περικοπές των δημόσιων δαπανών, με ό,τι διαλυτικό σημαίνουν για το κοινωνικό κράτος.

Ο ΜανουΔίας αναγκάστηκε χθες να κατεβεί από το όρος της θεϊκής υπεροψίας. Δεν τον ανάγκασαν οι δηλώσεις των ηγετών της αντιπολίτευσης (ο επικεφαλής του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ολιβιέ Φορ, λ.χ., επισήμανε ότι «δεν μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τα πράγματα λες και ζούμε στον Ολυμπο»), αλλά τα κίτρινα γιλέκα. Οι άνεργοι, οι επισφαλώς εργαζόμενοι, οι μικρομεσαίοι, ακόμα και τμήματα της μεσαίας τάξης, που αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στο υψηλό κόστος ζωής. Η ύπουλη επιχείρηση ταύτισής τους με τους λεπενικούς δεν έπιασε. Υπάρχουν και ακροδεξιοί στις διαδηλώσεις, όπως και απολίτικοι βιαιολάγνοι. Ο κύριος όγκος όμως είναι κοινοί θνητοί. Το πρόβλημά τους δεν είναι τόσο τα ακριβά καύσιμα όσο το ότι δεν θέλουν πια να καταντάει ο αγρίως ζορισμένος βίος τους καύσιμο για τη μηχανή μιας «ανάπτυξης» που δεν τους περιέχει.

Έντυπη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 6/12/18

Η αντιφατικότητα των Ελλήνων πολιτικών σε πλήρη συμφωνία με την αντιφατικότητα των Ελλήνων. Μέρος 6ο. Διαπρεπείς πολιτικοί σε φασιστο-σοσιαλιστική σύγχυση

Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου αλλά και αργότερα, μέχρι την επιβολή της δικτατορίας του Μεταξά, αρκετοί γνωστοί πολιτικοί άνδρες είχαν εμφανίσει φασιστικές εθνικοσοσιαλιστικές τάσεις. Όχι μόνο θαύμαζαν τα καθεστώτα του Μουσολίνι και του Χίτλερ, αλλά μερικοί προσπάθησαν να συγκροτήσουν παρόμοιες ιδεολογικές κινήσεις στην Ελλάδα.

Ένας από τους σημαντικότερους άνδρες της κατηγορίας ήταν ο στρατηγός Νικ. Πλαστήρας. Είναι γνωστό πως ο Πλαστήρας με τη σύμφωνη γνώμη του Ελευθέριου Βενιζέλου το βράδυ των εκλογών της 5ης Μαρτίου 1933, που έφερνε νικητή τον αρχηγό του Λαϊκού Κόμματος Παναγή Τσαλδάρη πραγματοποίησε κίνημα για να επιβάλει ένα δικτατορικό καθεστώς «τύπου Ιταλίας», όπως ο ίδιος υποστήριξε.

Ο ιστορικός Δαφνής αναφέρει πως ο Ε. Βενιζέλος αμφισβητώντας τις πολιτικές ικανότητες του «προστατευομένου» του, του είπε πως η Ελλάδα χρειάζεται έναν Μουσολίνι και όχι πραξικόπημα οπερέτα:Ο παρακάτω διάλογος είναι αποκαλυπτικός: «Περί την 2αν πρωινήν της 6ης Μαρτίου ο Ελ. Βενιζέλος απεσύρθη δια να κοιμηθή. Μόλις όμως ευρέθη εις τον κοιτώνα του ήκουσε να εισέρχονται εις το παραπλεύρως γραφείον ο υιός του Σοφοκλής και ο Β. Σκουλάς. Μετά εν τέταρτον της ώρας ενεφανίσθη προ αυτού ο στρατηγός Πλαστήρας.

«Χάνουμε τας Αθήνας», είπεν εις τον Βενιζέλον. Οι Λαϊκοί θα έχουν την απόλυτον πλειοψηφία. Τι θα γίνη; Θα παραδώσετε την εξουσίαν;». «Φυσικά, του απήντησεν ο Βενιζέλος, εκδηλώνοντας συγχρόνως την έκπληξίν του δια την ερώτησιν. Θα ΄χουμε τα ίδια της 1ης Νοεμβρίου τότε», παρετήρησεν ο Πλαστήρας. «Θα γίνουν ταραχές, συλλήψεις βενιζελικών, δολοφονίες και Κύριος οίδε τι άλλο! Γι’ αυτό εγώ σκέπτομαι να πάω στους συνοίκισμους να εξεγείρω τους πρόσφυγας και να τους φέρω εις την πόλιν για να ζητήσουν την εγκαθίδρυσιν δικτατορίας. Θα κάνουμε ό,τι και στην Ιταλία, που χάρις στον φασισμό προοδεύει».

Ο Βενιζέλος του απήντησεν ότι «δεν ήτο ενθουιασμένος με το κοινοβουλευτικόν καθεστώς…». Η Ιταλία, προσέθεσεν, επήγαινε καλά, διότι εκεί υπήρχε δικτάτωρ, ενώ εις την Ελλάδα δεν υπήρχε δικτάτωρ. «Εγώ», συνέχισε ο Βενιζέλος, «δεν νομίζω αγαπητέ φίλε στρατηγέ Πλαστήρα ότι είσαι ικανός να κάνεις τον δικτάτορα, ως ο Μουσολίνι. Οχι μόνο δεν είσαι ικανός, αλλά δεν έχεις και την πλειάδα, τας εκατοντάδας των εκλεκτών συνεργατών του Μουσολίνι. Μετά δύο έως τρεις μήνας θα καταπέσεις οικτρώς, διότι κανένα από τα μεγάλα προβλήματα που έχεις να αντιμετώπισης δεν θα κατορθώσεις να λύσεις… Αν πείσης τον Μουσολίνι να αφήση την Ιταλία και να έλθη εδώ, τότε ίσως συμφωνήσω να γίνη δικτατορία».

Μερικά χρόνια αργότερα ο «Μαύρος Καβαλάρης» αντιτάχθηκε στο καθεστώς της 4ης Αυγούστου ισχυριζόμενος ότι «υπήρχε έδαφος διευθετήσεως της ελληνοιταλικής συρράξεως τη μεσολαβήσει της Γερμανίας» και πως «…η αδεξιότης επί της εξωτερικής πολιτικής του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου οδήγησεν τον ελληνικόν λαόν εις έναν ανόσιον πόλεμον με μιαν μεγάλην δύναμιν ως η Ιταλία» (επιστολή του Πλαστήρα προς τον πρεσβευτή της Ελλάδας στο Βισύ της Γαλλίας, Π. Μεταξά, στις 16 Ιουλίου 1941).

Ο δήθεν Φιλελεύθερος στρατηγός

 

Ο “φιλελεύθερος” στρατηγός Πλαστήρας

Τρεις μήνες νωρίτερα ο στρατηγός έστελνε μια άλλη επιστολή στον συνεργάτη και φίλο του Κομνηνό Πυρομάγλου. Η επιστολή αυτή βρέθηκε τυχαία στο Αρχείο του στρατηγού Ναπολέοντα Ζέρβα και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 4/9/1997. Το κείμενο της αποδεικνύει ότι την ώρα που ο Ελληνικός Στρατός πολεμούσε ακόμα στα βορειο-ηπειρωτικά βουνά και στα οχυρά στη Μακεδονία ο Πλαστήρας θεωρούσε πως έπρεπε να «γίνει κυβέρνηση φιλογερμανική για να καταστήσωμεν ολιγώτερον οδυνηράν την ήτταν(!)».
Το περιεχόμενο αυτής της επιστολής, που σήμερα φυλάσσεται στο ΕΛΙΑ, είναι το ακόλουθο:

«Νice, 21/4/1941

Αγαπητέ μου,
Αυτή την στιγμή έλαβα το γράμμα σου και σου απαντώ αμέσως. Η καταστροφή που ανέμενα με την ανόητον πολιτικήν που ηκολούθησαν οι ανεύθυνοι επήλθεν ήδη. Και είναι τόσο τραγική! Ο άθλιος βασιλεύς με την αθλιοτέραν σπείραν παραπαίουν, αφού αντικρύζομεν το πρωτάκουστον φαινόμενον εις την ιστορίαν των βασιλέων, να υποβιβάζη αυτός εαυτόν εις Πρόεδρον Κυβερνήσεως! Και κατέληξεν -όπως βλέπεις εις τας εφημερίδας- εις μίαν κυβέρνησιν της ελεεινοτάτης μορφής υπό τον Σακελαρίου! Και ο Τσουδερός! Τι θέλει;

Νομίζω πως εντός 4-5 ημερών θα καταληφθή και η Αθήνα γιατί δεν θα μπορέσουν να κρατηθούν ούτε στας Θερμοπύλας, αν και η θέση αυτή προσφέρεται για μια ακλόνητο άμυνα πολυχρόνιο. Φαντάζομαι ότι η υποχώρηση, η κάπως εσπευσμένη, των Άγγλων από την Λάρισα προς την Λαμία δεν θα επιτρέψη την κανονικήν υποχώρησιν της Ελληνικής Στρατιάς Καλαμπάκας – Πίνδου, η οποία αναγκασθείσα να υποχώρηση δια του ορεινού όγκου ων Αγράφων θα εγκατέλειπε ολόκληρον το βαρύ υλικόν, ως και τα τροχοφόρα. Κατόπιν αυτού τι άμυνα περιμένεις να γίνη; Πρέπει το ταχύτερον να συνθηκολογήσουν και θα γίνη αυτό θέλοντας ή μη.

Ως προς την αναχώρησή σου προς την Βηρυττό, εξέφρασα τη γνώμη απλώς και μόνο διότι τα επελθόντα γεγονότα ματαιώνουν την εκτέλεσιν των όσων είχαμε ειπεί. Και ήθελα μάλλον να σε απαλλάξω από μια συμφωνία που εκάναμε υπό άλλας συνθήκας και να ανάκτησης πλήρη την ελευθερία της σκέψεως. Αν νομίζης ότι πηγαίνοντας στην Βηρυττό δεν θα αποκλεισθής εκεί αλλά θα μπόρεσης εν ανάγκη να πας εις την Ελλάδα χωρίς να λάβης υπ’ όψιν ενδεχομένας περιπτείας, τότε καλόν θα είναι να πηγαίνης εκεί, εφ’όσον εδώ εις τίποτε δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθής. Τράβα λοιπόν και η τύχη μαζί σου. Ξέρεις τας σκέψεις μου τας οποίας τας μεταδίδεις στους φίλους.

Είμαι της γνώμης ότι πρέπει να γίνη κυβέρνηση φιλογερμανική για να καταστήσωμεν ολιγώτερον οδυνηράν την ήτταν. Αυτό πρέπει να γίνη και αν ακόμη θα ηξεύραμε ότι ο πόλεμος θα τελείωνε και μετά τινάς μόνον μήνας με τελείαν ήτταν του άξονος (όπερ απίθανον).
Πολλούς χαιρετισμούς στο ζεύγος Σαβίνη. Σου εύχομαι καλό ταξίδι και καλήν αντάμωσιν.

Με πολλήν αγάπην

Ν. Πλαστήρας

Υ.Γ. Έλαβα και τα δεύτερα αντίτυπα της μεταφράσεως. Η μετάφραση είναι περίφημη, απέδωκες πληρέστατο πνεύμα, σε ευχαριστώ θερμότατα. Ο κ. Στεργιάδης μέχρι προχθές Σάββατον δεν έλαβε καμμίαν επιστολήν από την κ. Σάνου».

Δημοκρατικός Αγών

Υπάρχει ακόμα μία έκθεση ανώτατου αξιωματικού της Χωροφυλακής, του μετέπειτα αρχηγού της (1954) στρατηγού Κων. Κατσαμπή, η οποία ανέφερε στον Μανιαδάκη ότι ένας έμπιστος άνθρωπος του Πλαστήρα του διεμήνυσε ότι ο στρατηγός θεωρούσε πως «πρέπει να αποφύγωμεν πάση Θυσία τον πόλεμον εναντίον της Ιταλίας, φθάνοντες και μέχρις (ωρισμένων εδαφικών προς αυτήν παραχωρήσεων…».

Η παραπάνω αναφορά του Κατσαμπή παραδόθηκε στον Μανιαδάκη δύο μόλις ημέρες (26/10/1940) πριν από την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου. Ο ιστορικός συγγραφέας, ταξίαρχος ε.α. Χαράλαμπος Νικολάου, αναφέρει σε ένα άρθρο του στο περιοδικό «Στρατιωτική Ιστορία» (τεύχος 32, Απρίλιος 1999) τα παρακάτω: «…Στις αρχές του 1941, όπως προκύπτει από ιστορικά στοιχεία, ο αυτοεξόριστος στη Γαλλία αντιμοναρχικός στρατηγός Ν. Πλαστήρας πλησίασε τους Γερμανούς. Πρότεινε σ’ αυτούς να επέμβουν για τον τερματισμό των εχθροπραξιών στην Αλβανία και ζήτησε βοήθεια για να ανατρέψει τον I. Μεταξά και τον βασιλιά Γεώργιο.

Ο Β. Πίκοτ της Γερμανικής Υπηρεσίας Ασφαλείας ανέφερε πως ο Ν. Πλαστήρας «υπογράμμισε πάλι ότι η Ελλάδα, όταν περιέλθει υπό την ηγεσία του, θα συνεργαστεί στενά με τη Γερμανία υπό τον Φύρερ για τη δημιουργία της Νέας Τάξεως στην Ευρώπη». Όμως οι Γερμανοί, θεωρώντας ότι ο Πλαστήρας δεν είχε επιρροή στην Ελλάδα, αγνόησαν την έκκληση του».

Στις αρχές της δεκαετίας του ΄30 η ιταλική διείσδυση στον ελλαδικό χώρο λάμβανε τη μορφή πολιτιστικής «χιονοστιβάδας». Χαρακτηριστικοί είναι οι τίτλοι και οι υπότιτλοι του «Ελεύθερου Βήματος»: « η Ελλάς, ο Φασισμός και ο τρόπος της θεραπείας της κρίσεως… Ο Φασισμός δεν είναι εμπόρευμα προς εξαγωγή… Οποιος μελετήσει βαθύτατα το φασιστικό κίνημα θα πεισθεί ότι δεν υπάρχουν εις ημάς τάξεις ευνοουμένων ή τάξεις λησμονημένων. Δεν υπάρχουν δυστυχείς αφημένοι εις την δυστυχίαν των. Εζητήσαμεν θυσίας από όλους και συνεισέφερον όλοι δια την δημιουργίαν του» («Ελεύθερο Βήμα», 9/11/1932).

Το «Ελεύθερο Βήμα» ακόμα μας πληροφορεί στις 7/11/1932 ότι «…εις την χθεσινήν διάλεξιν του προέδρου της εταιρείας των Ιταλών συγγραφέων και διευθυντού της Τριμπούνας» κ. Ροβέρτου Φόρτζες Νταβαντζάτι, παρέστη ο κ. και η κα Σ. Βενιζέλου, πλείστοι επιστήμονες και καθηγητές, οικονομικοί παράγοντες, λογοτέχναι, ακαδημαϊκοί, κ.ά.». «Όσο παράξενο και αν ακούγεται στον πολύ κόσμο, ακόμα και ο Ελ. Βενιζέλος ήταν ένθερμος θιασώτης του ιταλικού φασισμού και φορέας δικτατορικών αντιλήψεων. Στις 22/5/1932, απογοητευμένος από τις αδυναμίες της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, αγόρευε στη Βουλή τονίζοντας με έμφαση πως τα λεγόμενα ατομικά δικαιώματα και αι προσωπικαί ελευθέριαι πρέπει να περιορίζονται».

Άρθρο του Αγγελόπουλου στο “Κράτος”

Ο Κρητικός πολιτικός, χολωμένος από την αντιβενιζελική στάση των Εβραίων της συμπρωτεύουσας, τροφοδοτούσε συχνά το κύμα αντισημιτισμού στη βόρεια Ελλάδα με δηλώσεις του τύπου: «Η στάσις του ισραηλιτικού στοιχείου, ψηφίσαντος ομαδικώς και κατ’ εντολήν της ραββινείας το κύβερνητικόν ψηφοδέλτιον, αποτελεί πράξιν εχθρότητος εναντίον του ημίσεος της Ελλάδος» (εφημερίδα «Ελεύθερο Βήμα», 5/7/1933).

Ο Κωνσταντίνος Ζαβιτσάνος, μία από τις κορυφαίες πολιτικές προσωπικότητες της εποχή στέλεχος των φιλελευθέρων, περιγράφει τον αρχηγό του στις αναμνήσεις του ως εξής: «…Μίαν και μόνον μίαν (σ.σ. ιδιότητα) δεν ηδύνατο να προσλάβει και αυτή ήτο εκείνη που προσέλαβε, δηλαδή την ονομασίαν του Φιλελευθέρου, διότι αν είναι κάτι που δεν ηγάπησε ποτέ το κόμμα τούτο και το οποίον δεν εσεβάσθη, ήσαν αι ελευθερίαι, τας οποίας εις μεν τους αντιπάλους του συχνά ηρνήθη εις δε τους οπαδούς του πάντοτε, διότι ουδέποτε επέτρεψεν εις αυτούς να έχουν ιδίαν γνώμην…».

Ο Ζαβιτσάνος αργότερα προσχώρησε στον εθνικοσοσιαλισμό και ίδρυσε το 1935 πολιτικό κόμμα παρεμφερών αρχών. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας έγινε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Μεταξά, ενώ κατά την Κατοχή ανέλαβε τη διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας. Ο Κερκυραίος πολιτικός, που διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής και υπουργός του Βενιζέλου, πέθανε το 1946, αφού αμνηστεύθηκε πρώτα από το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων. (Σ.γ.: Δηλαδή η σύγχυση της σύγχυσης, το απόλυτο μπέρδεμα φασισμού και σοσιαλισμού, όπου χαμένοι αν όχι παραζαλισμένοι οι ψηφοφόροι τους, αγνοούσαν τα ουσιαστικά πιστεύω των βενιζελικών και του ίδιου του Ελευθέριου Βενιζέλου, τους θεωρούσαν ειλικρινείς δημοκράτες και γι’ αυτό τους ψήφιζαν. Γενικό αλαλούμ).

Ο κεντρώος πολιτικός Α. Μιχαλακόπουλος δήλωνε στο «Ελεύθερο Βήμα» στις 15/4/1934, ότι «η Ελλάς έχει ανάγκη μιας πενταετούς αν όχι δεκαετούς σταθεράς και παγίας διακυβερνήσεως» και ότι «ένας πρέπει να είναι ο κυβερνών και ο διευθύνων νους με αυστηράν επιλογήν του πολιτικού και υπαλληλικού του επιτελείου… Η διαφθορά έχει εισδύσει βαθύτερον απ’ ότι ηδύνατο κανείς να φαντασθεί. Είναι κοινό μυστικό η αγοραπωλησία της ψήφου…».

Γ Κονδύλης μεταξύ δημοσιογράφων

Ένας ακόμα από τους «φασίζοντες» άνδρες της περιόδου εκείνης ήταν ο στρατηγός Γεώργιος Κονδύλης. Ο Κονδύλης ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία από τη ριζοσπαστική πτέρυγα των Φιλελευθέρων, συγκρούστηκε με τον θρόνο, για να περάσει σταδιακά στην αντίπερα όχθη και να επαναφέρει το 1935 τη μοναρχία.
Η κυβερνητική αστάθεια, η πολιτική ένταση και συνεχόμενες ταραχές και απεργίες που μάστιζαν την ελληνική κοινωνία του Μεσοπολέμου, διαμόρφωσαν την πολιτική σκέψη του Κονδύλη και τον ώθησαν να προχωρήσει σε οριστική ρήξη με το παρελθόν του και να οδηγηθεί σε πιο ακραίες θέσεις επιζητώντας την επιβολή δικτατορίας και τη διάλυση των πολιτικών κομμάτων.

Στις 7 Απριλίου 1934 ο στρατηγός παραχώρησε συνέντευξη στην εφημερίδα «Volkischer Beobachter» (Λαϊκός Παρατηρητής) της Γερμανίας, το επίσημο δημοσιογραφικό βήμα του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος. Μεταξύ των άλλων είπε: «… ο κοινοβουλευτισμός είναι ανίκανος να κυβερνήσει. Κάθε Γερμανός ασπάζεται τας υψηλάς κρατικάς ιδέας του Χίτλερ -το κοινόν συμφέρον υπεράνω του ατομικού συμφέροντος -και πας το αισθάνεται ακόμη προσωπικώς. Εις την Γερμανίαν υπάρχη λαϊκή θέλησις. Αλλά ακριβώς όταν εννοώ την ιστορικήν δύναμιν του Χίτλερ πρέπει να αναγνωρίσω την μεγάλην διαφοράν μεταξύ Ελλάδος και Γερμανίας… Ο Έλλην ενθουσιάζεται δια την προσωπικήν ελευθερίαν και ανεξαρτησίαν. Είναι απολύτως ατομικιστής. Ίσως και το κλίμα να συντελή εις αυτό. Οπωσδήποτε χρειαζόμεθα ακόμη πολύν χρόνον δια να προπαρασκευάσομεν την λαϊκήν οργάνωσιν των μαζών, όπως συμβαίνει εις τον Γερμανικόν και τον Ιταλικόν λαόν, και όπως προαχθούν μόνοι των οι λαοί εις την μεγάλην Εθνικήν Ευτυχίαν… Το σύστημα διευθύνσεως του Χίτλερ είναι μία θαυμάσια ιδέα η οποία πρέπει να αποβή καρποφόρος…».

Το 1935 ο Κονδύλης επισκέφθηκε έπειτα από επίσημη πρόσκληση του Μουσολίνι την Ιταλία, μαζί με τον Σταμάτη Μερκούρη. Ακόμα και ο Π. Κανελλόπουλος ερωτοτρόπησε για ένα διάστημα με τη δικτατορία, γράφοντας πως «ο Θεσμός της πλειοψηφίας, ο οποίος είναι αναγκαίον στοιχείον της πολιτικής ελευθερίας, οφείλεται εις μίαν εκ των μεγαλυτέρων ουτοπιών της νέας εποχής…», ενώ ο (σ.γ.: Γέρος της Δημοκρατίας) Γεώργιος Παπανδρέου έδωσε «πόρισμα» του για τη δικτατορία στην «Καθημερινή της 1/7/1934: «Πιστεύω ότι η δικτατορία ημπορεί εις ορισμένας περιστάσεις να αποτελέσει ιστορικήν ανάγκην δι΄ έναν τόπον, όταν την επιβάλη ο υπέρτατος νόμος της σωτηρίας της πατρίδος…».

Ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου, πρωτοπόρος και υπέρμαχος της σημερινής σοσιαλδημοκρατίας, με άρθρο του στον «Ανεξάρτητο Τύπο» της 11/10/1926 στράφηκε κατά της ελευθεροτυπίας επειδή παρατηρούσε «εκτραχηλισμό του Τύπου πέραν των ορίων τα οποία επιτρέπει ο θεμιτός κομματικός ανταγωνισμός».

Ένας ακόμα από τους μεγαλύτερους θιασώτες του ιταλικού φασισμού ήταν ο τρίτος στρατηγός της «Τριανδρίας» της επανάστασης του 1923, ο Θεόδωρος Πάγκαλος. Ο Πάγκαλος ποτέ δεν έκρυψε τις φιλοδικτατορικές του διαθέσεις. Η βραχύβια «δημοκρατική» του δικτατορία το απέδειξε άλλωστε. Λίγους μήνες μετά την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου ο στρατηγός-δικτάτορας συνελήφθη από τον Μανιαδάκη (Φεβρουάριος 1941) και εκτοπίστηκε στην Ελευσίνα επί έναν χρόνο επειδή κρίθηκε «επικίνδυνος δια την δημοσίαν ααφάλειαν» και «επειδή αρέσκεται να δημιουργείται θόρυβος περί του ονόματος του, τον οποίον καταλλήλως καλλιεργεί, εις στιγμάς κατά τας οποίας το Έθνος αγωνίζεται τον ωραιότερον αλλά και σκληρότερον αγώνα της ιστορίας του και υπάρχει ανάγκη αδιατάρακτου ησυχίας».

Ο Πάγκαλος ξέσπασε λέγοντας: «Συλλαμβάνεται την χαραυγήν ένας πρώην Γεν. Επιτελάρχης, Αρχιστράτηγος, Πρωθυπουργός, Πρόεδρος της Δημοκρατίας, διότι αρέσκεται να γίνεται λόγος για το όνομα του. Και ποιος ρωμιός δεν αρέσκεται να ομιλούν ευφήμως περί αυτού;». Ο στρατηγός βέβαια παρέλειψε να αναφέρει ότι καθ΄ όλη τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου είχε αποκτήσει επαφές τόσο με την ιταλική όσο και με τη γερμανική πρεσβεία.

Αργότερα, κατά την Κατοχή, πρωταγωνίστησε στην ίδρυση των Ταγμάτων Ασφαλείας μαζί με τους Βουλπιώτη, Γονατά κ.ά. Μετά την απελευθέρωση συνελήφθη και κρατήθηκε στις φυλακές Αβέρωφ ως δοσίλογος, έπειτα από απαίτηση των εαμικών υπουργών Ζέβγου και Τσιριμώκου της κυβέρνησης Παπανδρέου. Ύστερα από προφυλάκιση δέκα μηνών με απόφασή του το Συμβούλιο Εφετών αποφυλάκισε τον Πάγκαλο, απαλλάσσοντάς τον από τις κατηγορίες με τις οποίες βαρυνόταν.

ERODOTOS WEBLOG

Οι Διόσκουροι, τι ειρωνία!

Από όλα τα ανωτέρω αντιλαμβανόμαστε την παντελή σύγχυση στην πορεία, τη δράση και τις πολιτικές εξαγγελίες των Ελλήνων πολιτικών και κατά πόσο ήσαν, είναι και παραμένουν ειλικρινείς οι διαθέσεις τους ή ουσιαστικά αναλαμβάνοντας την εξουσία υποπίπτουν στο ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΥΒΡΕΩΣ ή ακόμη ότι μερικοί εξ αυτών εμφανίζουν συμπτωματολογία ψυχοπαθητικής ή αντικοινωνικού τύπου διαταραχής της προσωπικότητας, για τα οποία έχουμε επανειλημμένως αναφερθεί σε συνέχειες, ιδιίτερα στις μελέτες μας για τον ορισμό του τυράννου. Όμως για να κατοχυρωθεί μια συγκεκριμένη διάγνωση στα πρόσωπα αυτά απαιτείται μακροχρόνια κι επίπονη μελέτη όλων των πεπραγμένων τους και λεπτομερής εξέταση της βιογραφίας και της βιβlιογραφίας των διασημοτήτων αυτών όπως ακριβώς έκανε και ο Dr David Owen o ψυχίατρος που προσδιόρισε και ανάλυσε το Σύνδρομο της Ύβρεως.

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Η αντιφατικότητα να είσαι Έλληνας. Μέρος 5ο. Έλληνες φασίστες πρόθυμοι να καταταχθούν υπέρ του Χίτλερ κατά των Ρώσων

Ιστορία του φασισμού-εθνικοσοσιαλισμού στην Ελλάδα –Έλληνες εθελοντές στο Ανατολικό Μέτωπο

Τους ζήλεψαν πολλοί τους μίσησαν πολλοί περισσότεροι

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΤΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ

Η «ΚΥΑΝΟΛΕΥΚΗ ΜΕΡΑΡΧΙΑ»

Ο υποστράτηγος Γεώργιος Μπάκος, που ήταν ο πιο γερμανόφιλος της κυβέρνησης Τσολάκογλου, θεωρούσε σχεδόν σίγουρη τη γερμανική νίκη. Γι’ αυτόν τον λόγο πρότεινε στους αξιωματικούς αλλά και στο υπουργικό συμβούλιο να δημιουργηθεί μια αντικομμουνιστική λεγεώνα στο πλαίσιο των εθελοντικών λεγεώνων των άλλων ευρωπαϊκών χωρών, η οποία θα πολεμούσε στη Ρωσία στο πλευρό των Γερμανών. Ο Μπάκος πίστευε πως αυτό θα ήταν αργότερα ένα ισχυρό διαπραγματευτικό όπλο στα χέρια της Ελλάδας, ενώ η μορφή της γερμανικής κατοχής θα γινόταν ηπιότερη. Οι περισσότεροι από τους αξιωματικούς που τον άκουσαν δεν έδωσαν απάντηση.

Ο Μπάκος τότε ζήτησε κατάλογο όλων των αξιωματικών για να τον παραδώσει στο αρμόδιο γερμανικό γραφείο. Κάποιοι έφεδροι αντέδρασαν και ανάμεσα τους ήταν ο παλαιός επιτελάρχης του Μπάκου στο Β’ ΣΣ, συνταγματάρχης Θρασύβουλος Τσακαλώτος.

Ο πρωθυπουργός Τσολάκογλου αγνοούσε τις ενέργειες του υπουργού του και πίστευε, όπως αργότερα κατέθεσε, πως το εγχείρημα αυτό ήταν και «λυπηρόν και όσο και λίαν εγκληματικόν». Όταν όμως πληροφορήθηκε τις προθέσεις του Μπάκου αποφάσισε με τη συνδρομή του αρχηγού της Χωροφυλακής υποστράτηγου Ντάκου να ματαιώσει με οποιοδήποτε τίμημα τη δημιουργία και την αποστολή της ελληνικής λεγεώνας.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις και τις πληροφορίες που είχε συγκεντρώσει ο Τσολάκογλου τουλάχιοτον 2.000 άνδρες είχαν εγγραφεί εθελοντές στη Θεσσαλονίκη για το Ανατολικό Μέτωπο, ενώ στην Αθήνα είχαν ετοιμασθεί 200 αιτήσεις για τη συγκρότηση της λεγεώνας.

Εθνικοσοσιαλιστές, δηλαδή τρομοκράτες των Εθνών

Η ιδέα της ελληνικής μεραρχίας ενθουσίασε τους Γερμανούς, οι οποίοι με καταχωρήσεις στον κατοχικό Τύπο άφηναν να εννοηθεί πως η λεγεώνα μετά τη «σίγουρη γερμανική νίκη» θα ήταν ένα σοβαρότατο επιχείρημα υπέρ της Ελλάδας.Προς αυτή την κατεύθυνση εργάζονταν και φιλογερμανικές οργανώσεις της Αθήνας και της συ- μπρωτεύουσας, τα κατοχικά Τρία Έψιλον και η ΕΣΠΟ.

Όπως κατέθεσε στον γράφοντα ένας πράκτορας της Intelligence Service, ο Κώστας A. απόστρατος σήμερα αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, τα περισσότερα ξενοδοχεία της περιοχής Ομονοίας στην Αθήνα ήταν τότε κατειλημμένα από εθελοντές που περίμεναν να εγγραφούν στους καταλόγους της ελληνικής λεγεώνας, ενώ υπήρχε ένα συγκροτημένο σώμα από φοιτητές και νεολαίους της Κρήτης που ανέμενε να αποσταλεί στο Ανατολικό Μέτωπο. Τα γραφεία «εθελοντών ρωσικού Μετώπου» βρίσκονταν στο Σύνταγμα, στην οδό Φιλελλήνων.

Τη λεγεώνα αυτή ο Μπάκος πρότεινε να τη διοικεί ο υπασπιστής του Βουδικλάρης μαζί με έναν άλλον ανώτερο αξιωματικό. Οι γερμανόφιλοι υπουργοί Γκοτζαμάνης και Λογοθετόπουλος καθώς και άλλοι «εξωκυβερνητικοί κύκλοι» υποστήριξαν την πρόταση του συναδέλφου τους, όπως έγραψε ο Τσολάκογλου στα απομνημονεύματά του. Θιασώτες Κυανόλευκης Μεραρχίας ήταν ο συνταγματάρχης Νικ. Κουρκουλάκος μαζί με τον αδελφό του Στέφ. Κουρκουλάκο.

Συνήγορος στην προσπάθεια αυτή ήταν ο ελληνομαθής Γερμανός στρατιωτικός ακόλουθος φον Κλεμ, ο οποίος είχε αγαστή συνεργασία με τον Μπάκο. Ο Τσακαλώτος αργότερα ισχυρίσθηκε ότι ο στρατηγός αρχικά φαινόταν ως υποστηρικτής της ιδέας αποστολής εθελοντών στο ρωσικό μέτωπο επειδή ήθελε να δείξει στον Κλεμ ότι συμφωνούσε μαζί του, ύστερα όμως έπραξε τα πάντα για να την υπονομεύσει.

Ενώ η πληροφορία αυτή είναι ελεγχόμενη από πλευράς ακρίβειας, γεγονός είναι ότι ο άνθρωποι του Τσολάκογλου διοχέτευσαν στους Ιταλούς την» πληροφορία» ότι «οι προθυμοποιούμενοι δια να ενδυθούν και να εξοπλισθούν (σ.σ. της λεγεώνας) προτίθενται να λιποτακτήσουν εις τα βουνά δια να κτυπούν εκείθεν τους Ιταλούς κυρίως και δευτερευόντως τους Γερμανούς» (Απομνημονεύματα Τσολάκογλου, σελ. 235). Ο Ιταλός πρεσβευτής έντρομος έσπευσε να μεταβεί στη γερμανική πρεσβεία για να συζητήσει την αναβολή της αποστολής. Στις 12 Αυγούστου 1941 ο Αλτενμπουργκ τηλεγράφησε στο Βερολίνο για να πάρει τις τελικές οδηγίες σχετικά με τη συγκρότηση της Ελληνικής Λεγεώνας. Ανέφερε στους προϊσταμένους του στο Υπουργείο Εξωτερικών ότι «η Ελληνική Κυβέρνησις είχε προχωρήσει στις προετοιμασίες της τόσο, που μένει πλέον να κάνει την πρέπουσα διαφήμισιν μέσω του Τύπου για την δημιουργίαν της Λεγεώνας».

Την ίδια ημέρα που το τηλεγράφημα έφθανε στη γερμανική πρωτεύουσα ο εκεί Ιταλός επιτετραμμένος Κοσμέλι επέδιδε διάβημα εκ μέρους της Ρώμης στον Ρίμπεντροπ ζητώντας να μην επιτραπεί η αποστολή Ελλήνων εθελοντών στο Ανατολικό Μέτωπο, για τους λόγους που προαναφέρθηκαν. Ο Ρίμπεντροπ θέλοντας να ικανοποιήσει την ιταλική πλευρά ενημέρωσε τον Αλτενμπουργκ στην Αθήνα ότι η οριστική απόφαση του Βερολίνου στο συγκεκριμένο ζήτημα είναι να μην επιτραπεί η συγκρότηση της Ελληνικής Λεγεώνας.

Δυο μέρες αργότερα ο πληρεξούσιος του Ράιχ στην Ελλάδα, κόμης Αλτενμπουργκ, απάντησε στον στρατηγό Τσολάκογλου πως «επειδή συγκεντρώθη-καν πολλές λεγεώνες στη Ρωσία, δημιουργήθηκε θέμα ανεφοδιασμού και προς το παρόν δεν τίθεται θέμα». Η επίσημη ανακοίνωση των Αρχών Κατοχής έλεγε πως για «λόγους τεχνικούς δεν είναι δυνατόν να σταλεί η Λεγεών εις την Ρωσίαν».

Ορισμένοι ιστορικοί αναφέρουν πως η αναβολή της συγκρότησης της «Κυανόλευκης Μεραρχίας» οφειλόταν στις λανθασμένες «πληροφορίες» κάποιων αντιστασιακών οργανώσεων που πολύ έξυπνα διοχέτευσαν στην ιταλική πρεσβεία. Η υιοθέτηση αυτής της εκδοχής είναι μάλλον ατόπημα παρά πραγματικότητα, αφού την εποχή εκείνη δεν γινόταν καν λόγος για αντίσταση ή αντιστασιακές οργα-νώσεις, ενώ οι μόνες εμφανιζόμενες και άξιες λόγου ομάδες ήταν οι γερμανόφιλες.

Η πιθανότερη εκδοχή λοιπόν φαίνεται να είναι η θέση του Τσολάκογλου, όπως αυτή αναφέρεται στα Απομνημονεύματα και στην κατάθεση στο Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων αμέσως μετά τον πόλεμο: ότι δικοί του άνθρωποι διεμήνυσαν στους Ιταλούς ότι οι εθελοντές της λεγεώνας θα λιποτακτούσαν και θα έβγαιναν στα βουνά για να πολεμήσουν αργότερα τους Ιταλούς. Ένας μάρτυρας στη δίκη, ο Ορ. Παπαναγιώτου, μέλος της διοίκησης της Πανελλήνιας Ένωσης Εφέδρων Αξιωματικών, κατέθεσε πως ο Τσολάκογλου κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας του στη Θεσσαλία μίλησε στη Λάρισα για την αποστολή της «Κυανόλευκης» μεραρχίας. Προφανώς όμως το έπραξε για να κολακεύσει τους Ιταλούς ή γιατί ήταν αναγκασμένος να το κάνει. Άλλωστε η άρνησή του -παρά τις πιέσεις των γερμανόφιλων κύκλων να κηρύξει τον πόλεμο κατά της Σοβιετικής Ένωσης του δίνει το δικαίωμα να υποστηρίζει την άποψή του.Οργανωμένη ελληνική λεγεώνα, όπως εκείνες των άλλων ευρωπαϊκών χωρών (Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία κ.ά.) δεν υπήρξε ποτέ. Η συντριπτική πλειοψηφία του λαού έδειξε παγερή αδιαφορία και απροθυμία να καταταγεί.

Υπήρξαν όμως αρκετοί μεμονωμένοι Έλληνες που πρόλαβαν και κατατάχθηκαν αρχικά στις μεραρχίες οι οποίες σχηματίσθηκαν από εθελοντές των λαών του Καυκάσου και κυρίως σε μονάδες των Ελλήνων του Πόντου με αρχηγό τον συνταγματάρχη Σονίν Κρομιάδη.

Ένας μάλιστα εθελοντής, ο Θωμάς Μπουρτζάλας, πρώην χωροφύλακας και σωματοφύλακας του υπουργού του Λαϊκού Κόμματος Στρατού, έλαβε μέρος στη μάχη του Στάλινγκραντ (Οκτώβριος 1942 -Φεβρουάριος 1943), αλλά κατόρθωσε να σωθεί από την εξόντωση της 6ης Στρατιάς και να αποφύγει την αιχμαλωσία. Επέστρεψε στην Ελλάδα και ανέλαβε νέα καθήκοντα με τον βαθμό του ανθυπομοιράρχου στη γερμανική αστυνομία (GFΡ). Η υπηρεσία της GFP στεγαζόταν στο Μέγαρο Λινάρδου επί της οδού Πατησίων και αποτέλεσε τόπο μαρτυρίου για πολλούς Έλληνες αντιστασιακούς. Το όνομα του Θ. Μπουρτζάλα, που καταγόταν από το Αγρίνιο, αναφέρεται και στο βιβλίο του Νικ. Αντωνακέα «Φως εις το σκότος της Κατοχής» με τον χαρακτηρισμό του «Προδότη».

Ο Μπουρτζάλας μεταπολεμικά δικάσθηκε από το Ειδικό Δικαστήριο και παρέμεινε στις φυλακές επί δέκα περίπου χρόνια (1945-1955). Αρκετά χρόνια αργότερα, στις 22 Απριλίου 1967, μία μόλις ημέρα μετά το πραξικόπημα των συνταγματαρχών, ανέφερε σε μια τυχαία συνάντηση στον παλαιό συγκροτούμενο του Κ. Γεώργιο πως «…το πραξικόπημα δεν ήταν τίποτε άλλο, παρά δάκτυλος της CIA και των ΗΠΑ για να ελέγξουν τη χώρα που όδευε προς τον Κομμουνισμό».

Για τον Μπουρτζάλα και τους ομοίους του η τελευταία ελπίδα για την Ελλάδα και την Ευρώπη ολόκληρη να ξεφύγουν από «τον επικίνδυνο στραγγαλισμό του Μπολσεβικισμού και της διεφθαρμένης πλουτοκρατίας του Καπιταλισμού» θάφτηκε στα ερείπια του Βερολίνου τον Μάιο του 1945. Ο γράφων είχε την τύχη να συναντήσει και να καταγράψει μια μοναδική μαρτυρία ενός Ελληνοπόντιου δεκανέα της Εθνικιστικής Στρατιάς του Ρώσου στρατηγού Αντρέι Βλασώφ. Ο Γ. Χρήστος, που ζει σήμερα σε μεγάλη ηλικία στην Καλλιθέα, ανέφερε πως κατά τους πρώτους μήνες του 1942 σχηματίσθηκαν στα γερμανικά μετόπισθεν με την προτροπή του Χίμμλερ οι πρώτες ρωσικές αντικομμουνιστικές μονάδες από λιποτάκτες του Σοβιετικού Στρατού.

Πολύ γρήγορα στον RNNA και αργότερα ΡΟΑ (Ρωσικό Εθνικό Απελευθερωτικό Στρατό) κατατάχτηκαν και άνδρες άλλων εθνικοτήτων που αναζητούσαν την εθνική τους ταυτότητα και ανεξαρτησία. Διοικητής του πρώτου συγκροτημένου σώματος του ΡΟΑ, που αποτελείτο από 6 τάγματα πεζικού και 1 μηχανικού με μια μονάδα πυροβολικού (δύναμης 10.000 ανδρών), ήταν ο Ελληνοπόντιος συνταγματάρχης Σ. Κρομιάδης. Ο Κρομιάδης, που είχε προσωπική φιλία με τον Βλασώφ, έπεισε τον Ρώσο στρατηγό να προχωρήσουν με ταχύτερο ρυθμό τη στρατολόγηση εθελοντών από τους λαούς του Καυκάσου. Περισσότεροι από 20.000 Ελληνοπόντιοι κατατάχθηκαν στον ΡΟΑ. Το 7ο Σύνταγμα, στο οποίο υπηρετούσε ο Γ. Χρήστος, ήταν αμιγώς ελληνικό και παρέτασσε 1.500 πλήρως εξοπλισμένους άνδρες.

Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν υποστεί την άγρια σταλινική τρομοκρατία και τις διώξεις του 1935-1940. Ο Γ. Χρήστος είχε χάσει τον πατέρα του σε κάποιο στρατόπεδο – γκούλαγκ στη Σιβηρία, όπως και πολλοί άλλοι. Με τους εθνικιστές του ΡΟΑ θεωρούσε πως μπορούσε να εκδικηθεί τους κομμουνιστές και να αποδοθεί ένα είδος αυτονομίας στον Πόντο σύμφωνα με τις υποσχέσεις των Γερμανών και του Βλασώφ. Οι Ελληνοπόντιοι του ΡΟΑ έφεραν στην αριστερή επωμίδα τα ελληνικά χρώματα (μπλε και λευκό) και δεξιά το έμβλημα με τα γράμματα ΡΟΑ.

Παρόλη τη φυλετική βάση της φιλοσοφίας του Εθνικοσοσιαλισμού, ο γερμανικός φυλετισμός δεν υπήρξε απαραίτητα και αντίθετος προς τις άλλες φυλές. Σκοπός του ήταν «να καταστήσει τον γερμανικό λαό ισχυρό και υγιή σε όλους τους τομείς». Κάτι ανάλογο πίστευαν και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι εθνικοσοσιαλιστές και επιδίωξαν την καλυτέρευση και την επαναφορά των δικών τους αξιών πάνω στους λαούς τους.

Όλα αυτά αποδείχθηκαν όταν τα Waffen SS άνοιξαν τις τάξεις τους για να συμπεριλάβουν 20.000 Γάλλους εθελοντές, 60.000 μουσουλμάνους διαφόρων εθνικοτήτων, 40.000 Ολλανδούς, 8.000 Νορβηγούς, 6.000 Δανούς, 15.000 Εσθονούς, 1.000 Έλληνες κ.ά. Στα αρχεία της Wehrmacht αναφέρονται και κάποια ονόματα Κυπρίων εθελοντών, που οι περισσότεροι χάθηκαν στις αιματηρές μάχες του ανατολικού μετώπου.

Η αντιφατικότητα να είσαι Έλληνας. Μέρος 4ο. Αθάνατα λόγια των αγωνιστών του ‘21

«Πήραν φως απ’ τα καντήλια κι άστραψαν τα καριοφίλια»

«Πάμε να ιδούμεν τους παλιούς Έλληνες», να ακούσουμε τους πολέμαρχους του ’21, μας έπνιξαν οι αναθυμιάσεις των τωρινών δημοπιθήκων.

Διαβάζεις τα απομνημονεύματα και τις φυλλάδες για την Εθνεγερσία και νομίζεις ότι ανοίγεις ένα «μυρογιάλι», εκείνα τα μικρά φιαλίδια που περιέχουν αρώματα εξαίσια.

Οσμή ευωδίας πνευματική αναδίδεται, παρ’ όλα τα πάθια και τους καημούς εκείνης της περιόδου. Έχω το συνήθειο, όταν συναντώ στα αναγνώσματά μου, λόγια και επεισόδια, που στέκεσαι και τα ξαναδιαβάζεις, που κρύβουν στα φυλλώματά τους πετράδια, να τα καταγράφω, για να μην λησμονηθούν. Σκοπός μου να τα μοιραστώ με τους μαθητές μου. Σ’ αυτές τις εξοπλιστικές ηλικίες, τα παιδιά δεν θέλουν περισπούδαστες αναλύσεις και κενόλογες φλυαρίες. Μαθαίνουν με το παράδειγμα, με το παραμύθι, με την αξία και την αρετή σαρκωμένες σε πρόσωπα.

Παράδειγμα.  Μάχη της Γράνας, 10 Αυγούστου του 1821. Βγήκαν οι πολιορκημένοι στην Τριπολιτσά Τούρκοι να χτυπήσουν τους Έλληνες. Ο Κολοκοτρώνης είχε διατάξει να ανοιχθεί τάφρος (γράνα) 700 μέτρων, βάθους ενός και πλάτους δύο μέτρων. Κάποια στιγμή οι Τούρκοι επιτίθενται στη γράνα και από τις δύο μεριές. Έπρεπε ο Γέρος του Μοριά να διατάξει τα παλληκάρια του να χωριστούν,  να μοιραστούν τα καριοφίλια, να «χτυπούν» οι μισοί προς την μία πλευρά και οι άλλοι μισοί προς την άλλη. Ερωτώ τους μαθητές μου πώς το έκανε πάνω στην αντάρα της μάχης: Τους βασάνισα κανένα πεντάλεπτο και άκουσα απίθανες απαντήσεις. Τι είπε ο Κολοκοτρώνης και αμέσως χωρίστηκαν τα ντουφέκια; «Κώλο με κώλο ωρέ Έλληνες!». «Χαμός» στην τάξη, γέλια και θαυμασμός για την μεγαλοφυία του Γέρου.

«Ο Μιαούλης ήταν γνωστός για την παλληκαριά του και την αφοβία του εμπρός στον θάνατο. Μια φορά, στα νεανικά του χρόνια, ο Άγγλος ναύαρχος Νέλσων τον έπιασε να προσπαθεί να σπάσει με το καράβι του έναν αποκλεισμό του. Όταν τον έφεραν μπροστά του τον ρώτησε: – Αν ήσουν εσύ στην θέση μου τι θα μ’ έκανες; Θα σε κρεμούσα στο πιο ψηλό κατάρτι! του απάντησε ο Μιαούλης. Και ο Νέλσων κατάπληκτος από το θάρρος του τον άφησε ελεύθερο». (περ. «Γνώσεις», σελ. 66, 1958).

Πήγαινε στην κρεμάλα, τον αγωνιστή Θεόδωρο Γρίβα, ο Αλή πασάς. Ο Γρίβας όταν πλησίασε ο δήμιος κάλυψε το κεφάλι του με το ένδυμά του. Τον ρωτά το θηρίο των Ιωαννίνων: «Γιατί σκέπασες το κεφάλι σου; Φοβήθηκες τον θάνατο; Δεν ήξερες ότι αφού ακολούθησες την δουλειά του πατέρα σου αυτή θα ήταν η τύχη σου; Δεν φοβήθηκα τον θάνατο, απεκρίθη ο Θεόδωρος, τον φόβο τον άφησα στην κοιλιά της μάνας μου ούτε θα μείνω χωρίς εκδίκηση. Και πατέρα έχω και τέσσερις αδελφούς, μα ντρέπομαι τον κόσμο που θα ιδή να πεθάνω έτσι και από τα χέρια τέτοιων παλιανθρώπων (και έδειξε τους Γύφτους οίτινες μετήρχοντο το επάγγελμα του δημίου). Εζήτησα το θάνατο όπου έπρεπε, αλλ’ αυτός με αρνήθηκε. Και ο Αλής του χάρισε την ζωή». (Δ. Καμπούρογλου «Θ. Γρίβας», εκδ. «Βεργίνα», σελ. 18).

Στις 14 Φεβρουαρίου ο Οδυσσέας Ανδρούτσος γράφει σε επιστολή του προς τον Αναστάσιο Λόντο τούτα τα αθάνατα λόγια: «Τον περισσότερο καιρό της ζωής μου πού τον επέρασα; Τον επέρασα σκοτώνοντας Τούρκους. Τον επέρασα εις τα σπήλαια και εις τα βουνά, τα καρτέρια των δρόμων οι λόγγοι και τα άγρια θηρία είναι μάρτυρες ότι δυσκόλως έφευγε Τούρκος από τα χέρια μου αν ζύγωνε καμμιά πενηνταριά οργιές». (Κάρπου Παπαδόπουλου, «Οδυσσεύς Ανδρούτσος και Γ.Βαρνακιώτης», εκδ. «Πρωτοψάλτης», σελ. 65).

Το 1859 μία Σουηδή, η Φρεντρίκα Μπρέμερ, επισκέπτεται τον Κανάρη στο σπίτι του για να εκφράσει τον θαυμασμό της στον «γηραιό άνδρα της ελευθερίας», όπως τον ονομάζει. Ο Κανάρης απάντησε ότι «ευχαριστεί τον Θεό που επέτρεψε σ’ ένα μικρό ναυτικό ενός ελληνικού νησιού, από τα πιό μικρά, να κάμη για την πατρίδα του κάτι που έκαμε τον απελευθερωτικό της αγώνα συμπαθή σε χώρες τόσος μακρινές». Ήταν αληθινά μία ωραία απάντηση, γράφει η Φρεντρίκα. Και όταν τον ρώτησε, αν αισθάνθηκε σε κάποια στιγμή της ζωής του φόβο, ο Κανάρης αποκρίθηκε: «Ένα τέτοιο πράγμα δεν μπαίνει ποτέ στο νου μας. Ο κίνδυνος μας διεγείρει. Το ντουφεκίδι και η μάχη μοιάζουν με μουσική». («Το Εικοσιένα, πανηγυρικοί λόγοι ακαδημαϊκών», λόγος Παν. Κανελλόπουλου, 1963, σελ. 658).

Ο Ηλίας Φλέσσας και ο Παναγιώτης Κεφάλας προτείνουν στον «μπουρλοτιέρη των ψυχών» Παπαφλέσσα, να αφήσει τους λόφους στο Μανιάκι και να ταμπουρωθεί ψηλότερα, στο βουνό, για να υπάρχει οδός διαφυγής. Απαντά: «Εγώ δεν ήρθα εδώ να μετρήσω το στρατό του Μπραϊμη, πόσος είναι, από τα ψηλώματα. Ήρθα να πολεμήσω. Ούτε τρελλάθηκε ο Μπραϊμης να χασομεράει εκεί που ελπίζει να κερδίσει νίκη, μα θα τραβήξει ίσα κατά την Τριπολιτσά, κι εγώ τότε θα μείνω να μαζεύω από πίσω τα καρφοπέταλά του. Αν όμως τον κρατήσω εδώ στο Μανιάκι, γλιτώνω τον Μωριά, γιατί θα τον κάμω να πισωγυρίσει όπως ο Δράμαλης, ειτεμή θα πληρώσει ακριβά το αίμα μου και θα συλλογιστή καλά ύστερα να μπη στην καρδιά του Μωριά. Καθίστε εδώ να πεθάνουμε σαν αρχαίοι Έλληνες». (Κ. Παπαδημητρίου, «Τελεταίες ώρες, τελευταία λόγια των Αγωνιστών του ‘21», σελ. 159).

Πριν οδηγήσουν το νεκρό σώμα του Μάρκου Μπότσαρη στο Μεσολόγγι στάθηκαν οι Σουλιώτες για λίγο στο μοναστήρι της Παναγίας της Προυσιώτισσας. Εκεί γιατροπορευόταν ο Καραϊσκάκης. Όταν το έμαθε σύρθηκε στην εκκλησιά, φίλησε τον νεκρό κλαίγοντας και είπε: «-Άμποτες, αδελφέ μου, Μάρκο, από τέτοιο θάνατο να πάω κι εγώ». Και όταν απομακρύνθηκε από το λείψανο, πρόσθεσε: «Μάνα δεν γέννησε στην Ελλάδα δεύτερο Μάρκο… Ούτε είδα ούτε θα ιδώ τέτοιον πολεμάρχη». («Τελευταίες ώρες», σελ. 132).

«Όταν αποφυλακίστηκε ο Νικηταράς ο Τουρκοφάγος (Καταγόταν η οικογένειά του από το Τουρκολέκα της Μεγαλόπολης γι’ αυτό τον αποκαλούσαν και Τουρκοπελέκα),  το 1841, ήταν τόσο φτωχός που κατάντησε ζητιάνος στα σοκάκια του Πειραιά. Η αρμόδια αρχή, η οποία χορηγούσε θέσεις επαιτείας, τον επέτρεπε να επαιτεί, κοντά στην εκκλησία της Ευαγγελίστριας, κάθε Παρασκευή! Όταν αυτά έφτασαν στα αυτιά του πρέσβη της Γαλλίας, αυτός απεστάλη από την κυβέρνηση του, στο σημείο όπου ζητιάνευε ο μεγάλος οπλαρχηγός. Μόλις ο Νικηταράς αντελήφθη τον ξένο, μάζεψε αμέσως το απλωμένο χέρι του.

–          Τι κάνετε στρατηγέ μου; ρώτησε ο ξένος.

–          Απολαμβάνω ελεύθερη πατρίδα, απάντησε υπερήφανα ο ήρωας.

–          Μα εδώ την απολαμβάνετε, καθισμένος στον δρόμο; Επέμενε ο ξένος.

–          Η πατρίδα μού έχει χορηγήσει σύνταξη για να ζω καλά, αλλά έρχομαι εδώ για να παίρνω μια ιδέα πώς περνάει ο κόσμος, απάντησε περήφανα ο Νικηταράς.

–          Ο ξένος κατάλαβε και διακριτικά, φεύγοντας ,άφησε να του πέσει ένα πουγκί με χρυσές λίρες. Ο σχεδόν τυφλός Νικηταράς άκουσε τον ήχο, έπιασε το πουγκί και φώναξε στον ξένο: «Σου έπεσε το πουγκί σου. Πάρε το μην το βρει κανένας και το χάσεις!». Στις 25 Σεπτεμβρίου του 1849, ο γενναίος και έντιμος  ήρωας, πεθαίνει πάμφτωχος».

Και μια και σήμερα το ένδοξο τούτο αλωνάκι, η κατασυκοφαντημένη πατρίδα μας, είναι ζωσμένη από «τις αλώπεκες του σκότους» (Ε.Βούλγαρης) τους Φράγκους και το εξ ανατολών θηρίο, πάλιν μαίνεται, να κλείσω με το ηρωικότερο επεισόδιο του Αγώνα, την Έξοδο του Μεσσολογγίου, που μας διδάσκει πώς σώζονται τα έθνη. (Το κείμενο δημοσιεύτηκε πέρυσι στο θαυμάσιο περιοδικό «Χριστιανική Βιβλιογραφία», του πολυσέβαστου Στέλιου Λαγουρού. Είναι απόσπασμα από το βιβλίο του Ν. Βούλγαρη «Το Μεσσολόγγι των Ιδεών, ερμηνεία της απόφασης της εξόδου»).

«Ήταν πρωί, Σάββατο του Λαζάρου, 10 Απριλίου του 1826, όταν συγκροτήθηκε το νεκροδόξαστο εκείνο συμβούλιο αποφάσεως. Ήταν ένα συμβούλιο θανάτου. Οι καπεταναίοι είχαν αναλάβει να διερευνήσουν, με ανιχνευτές την ύπαρξη μυστικού δρόμου-διόδων για ακίνδυνο πέρασμα των Ελεύθερων Πολιορκημένων στην ελευθερία. Κανένας όμως δεν έφερε ελπιδοφόρα πληροφορία. Οι λόγχες και οι στενωποί φυλάγονταν άγρυπνα από τους πολιορκητές σε βάθος χώρου και τόπου. Γενική ήταν η κατήφεια και η σιωπηλή θλίψη. Την σιωπή της στιγμής έσπασε η βροντώδης και σταθερή έκρηξη του τρανοδύναμου αρχηγού της Φρουράς, του Θανάση Ραζη-Κότσικα.

–          Υπάρχει δρόμος ωρέ!

–          Ποιος είναι, στρατηγέ, και δεν τον λες τόση ώρα; Διαμαρτυρήθηκαν όλοι οι παριστάμενοι.

–          Είναι ο δρόμος του Θεού, φωνάζει».

Μόνο αν βαδίσουμε τον δρόμο του Θεού, ρίξουμε τα μούτρα κάτω με ταπείνωση και σέβας στην πίστη των προγόνων, θα αναστηθούμε ως λαός και ως κράτος…

https://www.antibaro.gr/article/10381

Οι τελευταίες στιγμές του Σολωμού Σολωμού

Υ/Γ:Σε άσχετο χρόνο, σε συνέντευξή του στην τηλεόραση, ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, κατηγορούμενος σήμερα ότι ξεπούλησε στον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσιπραλέξ το ανώριμο μειράκιο, την Εκκλησία ερήμην της ιεράς Συνόδου είχε πει το αμίμητο:”και μην ξεχνάτε αν χρειαστεί κάτω από το πετραχήλι κρύβεται το καριοφίλι” υπενθυμίζοντας πως αν χρειαστεί μπροστά στους επιχαίροντες της Παγκοσμιοποίησης νεοταξίτες κρύβεται το αχανές του Ασυνείδητου του Έλληνα και το ματωβαμμένο DNA του Λεωνίδα, του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, του Ρήγα Φεραίου, του Αθανάσιου Διάκου, του Κολοκοτρώνη, του Καραϊσκάκη, του Δαβάκη, του Γρηγόρη Αυξεντίου, του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού.