Τα κίτρινα γιλέκα υποδεικνύουν τον δρόμο που απαιτείται να βαδίσουν οι Έλληνες καθώς η Γαλλία περνά ό,τι συμβαίνει στην Ελλάδα 8 χρόνια τώρα με μόνη αναλαμπή το κίνημα των αγανακτησμένων του 11. Ξυπνάτε Έλληνες, η ανατροπή της ελίτ είναι στα χέρια σας! Μέρος 9ο

Ο Manu Zeus τα έκανε σκατά

Ένας ανώριμος υπαλληλίσκος τραπέζης που η εβραιογαλλική ελίτ ανέδειξε πρόεδρο της Γαλλίας

Λουδοβίκος 16ος ο Emmanuel Macron, τρομάρα του; Στα αστεία, ναι. Στην πραγματικότητα, όχι. Ο Λουδοβίκος ο 16ος ήταν πολύ πιο σοβαρός, από τον γραφικό «Manu». Τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη προσπάθησε να μιμηθεί, ο σύζυγος και μαθητής της Brigitte. Αλλά τα «κίτρινα γιλέκα» τον επανέφεραν, στην σκληρή πραγματικότητα και στο απειροελάχιστο μέγεθος της προσωπικότητάς του και του πολιτικού εγχειρήματος της γαλλικής «ευρωπαϊστικής» ελίτ, που αυτός εκπροσωπεί.

Η περίοδος της πολιτικής κυριαρχίας του Emmanuel Macron έφθασε στο τέλος της. Ο Γάλλος πρόεδρος, που εκλέχθηκε -όπως εκλέχθηκε-, μόλις τον Μάϊο του 2017 και ο οποίος προσπάθησε να τρέξει και να επιταχύνει την διαδικασία της εσωτερικής υποτίμησης, εντός της γαλλικής οικονομίας, εμφανίζοντάς την, ως «μεταρρυθμιστικό» πρόγραμμα (το οποίο, όμως υπαγορεύεται, από την γαλλική μπατιροτραπεζοκρατία, την ευρωγραφειοκρατία και την κυβέρνηση του Βερολίνου), έφθασε, στο τέλος της. Αυτό είναι που προκύπτει, από τις, μέχρι τώρα, κινητοποιήσεις των «κίτρινων γιλέκων», που απέδειξαν το προφανές, από την εποχή της ανόδου του Emmanuel Macron, στο προεδρικό αξίωμα, γεγονός ότι «ο βασιλιάς είναι γυμνός».

Ήδη, από την αρχή, ο μπατιροτραπεζίτης Emmanuel Macron, ο σοσιαλιστής, που ανακάλυψε ο Jacques Attali και που ο Francois Hollande έκανε υπουργό Οικονομικών, είχε δείξει την προσωπική ανεπάρκειά του, με τις μεγαλοστομίες του και την συνεχή καταφορά του, ενάντια στα λαϊκά και «κατώτερα» στρώματα της γαλλικής κοινωνίας, τα οποία, για τον ίδιο, αντιπροσωπεύουν το τίποτε.

Όμως, το πολύ χρήμα της γαλλικής (σ.γ.:καλλίτερα γαλλοεβραϊκής) ελίτ (η οποία του έφτιαξε ένα νέο κόμμα), η συνεχής υποστήριξη της ολιγαρχίας των ΜΜΕ (που προέβαλε, αναφανδόν, τον ίδιο και το κόμμα του), η ανοργανωσιά των πολιτικών αντιπάλων του (που ήταν αποτέλεσμα της αποδιοργάνωσης του γαλλικού πολιτικού σκηνικού, αλλά και της ταύτισης του κόμματος της Marine Le Pen και της ίδιας, με τον φασισμό) και η πολιτική σύγχυση, που επικρατούσε, στις τάξεις της γαλλικής κοινωνίας, ως αποτέλεσμα της επίμονης πολιτικής της πτώσης των στοιχείων του κόστους της γαλλικής οικονομίας και της καταστροφής των μεσαίων τάξεων, οδήγησαν τον μικρό Manu, στην προεδρία της χώρας του, την οποία, πάντοτε, πίστευα ότι ήταν ανίκανος να την διαχειρισθεί.

[Δείτε, ενδεικτικά, σε αυτό εδώ το μπλογκ, το δημοσίευμα, με τίτλο : Ο Emmanuel Macron και η έναρξη της οδυνηρής πορείας του, προς τις πύλες της πολιτικής Κόλασης. (Η ταχύτατη κατάρρευση της ανύπαρκτης δημοφιλίας του Γάλλου προέδρου, ο «εκγερμανισμός» της γαλλικής κοινωνίας και ο αντιμεταρρυθμιστικός οικονομικός και κοινωνικός σχεδιασμός της γαλλικής γραφειοκρατικής καπιταλιστικής ολιγαρχίας) ].

Η σαρωτική κοινωνική κατάρρευση του επικοινωνιακού «μακρονισμού» και κυρίως, του ίδιου του προέδρου του γαλλικού κράτους ήταν αναμενόμενη. Μπορώ να πω νομοτελειακή. Πολλοί δεν το έβλεπαν, αλλά, εάν παρατηρούσαν τα κοινωνικά δεδομένα, στην Γαλλία, με την απαραίτητη ψυχραιμία, αυτή η μέλλουσα εξέλιξη ήταν ορατή, από τότε, αφού το πρόγραμμα των «μεταρρυθμίσεων», που υποσχέθηκε, στην ολιγαρχία, να εφαρμόσει, απαιτούσε την σύγκλιση, με τα γερμανικά κόστη παραγωγής και την προλεταριοποίηση και εκπτώχευση, μεγάλων μερίδων του πληθυσμού των μισθωτών και της μεσαίας τάξης της χώρας. Σ.γ.:Ουσιαστικά οι Γάλλοι περνούν τώρα με την σειρά τους τον Γολγοθά που πέρασαν και περνούν οι άτυχοι Έλληνες πειραματόζωα εδώ και 8 χρόνια, επειδή ήσαν ολιγάριθμος λαός και με πολύ πιο εύθραυστη οικονομία στηριγμένη σε γυάλινα πόδια πολύ πριν μπούμε στην ΟΝΕ.

Παρά τα μεγάλα λόγια του, ο Emmanuel Macron, στην πραγματικότητα, κατάφερε πολύ λίγα. Αλλά και αυτά τα λίγα ήσαν αρκετά, για να αναδείξουν το πραγματικό προεπαναστατικό κλίμα, που εδώ και χρόνια, σοβεί και σέρνεται, στις τάξεις της γαλλικής κοινωνίας.

Ο Manu τα έκανε σκατά.

Ας δούμε κάποια, από τα χάλια του.

Ένα «κατόρθωμα» της κυβέρνησής του, υπό τον πρωθυπουργό Edouard Philippe, ήταν το να μειώσει το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού, το 2017, στο 2,6% του ΑΕΠ, γεγονός, το οποίο είχε να συμβεί, πάνω από μία δεκαετία. Και οι προηγούμενοι, από αυτόν, είχαν βάλει την γαλλική οικονομία να λειτουργεί, τα προηγούμενα χρόνια, με, σταθερά, μειούμενο δημόσιο έλλειμμα. Έτσι, οι γαλλικοί κρατικοί προϋπολογισμοί, από το έλλειμμα του 6,9%, το 2010, έφθασαν, στο 3.4% του ΑΕΠ, το 2016 και ο Emmanuel Macron, το κατέβασε, ακόμη πιο κάτω, αφού έπρεπε να δείξει, στην Angela Merkel, στην Commission του μπεκρουλιάρη Jean-Claude Juncker, αλλά και στην γαλλική ολιγαρχία, ότι ήταν διατεθειμένος να μείνει, μέσα στα πλαίσια των προβλέψεων των ευρωσυμφωνιών. Σ.γ. Ακριβώς τα ίδια που έκαναν οι εθνικοί μειοδότες πρωθυπουργοί και οι κυβερνήσεις τους στην Ελλάδα, ο ΓΑΠ, ο Παπαδήμος, ο Σαμαράς και το ανώριμο μειράκιο ο τσιπραλέξ στη γερμανική αποικία η Ελλάς.

Και εδώ, ερχόμαστε, στο δεύτερο «κατόρθωμά» του. Για να το πετύχει αυτό και παράλληλα να καταφέρει να μειώσει την ανεργία, από το 10,5%, που ήταν το 2013, στο 9,1% του εργατικού δυναμικού, η γαλλική κυβέρνηση ήταν υποχρεωμένη να επεκτείνει τις ελαστικές μορφές εργασίες, σε βάρος της σταθερής μακροπρόθεσμης απασχόλησης, η οποία, όσον αφορά τις συμβάσεις εργασίας, ναι μεν, βρίσκεται, στο 74% αυτών, που υπογράφονται, αλλά, η αλήθεια είναι ότι οι συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, που αφορούν μήνες, ή και ημέρες, αυξάνονται, με πολύ γοργούς ρυθμούς. Μάλιστα, όσον αφορά την νεολαία, οι συμβάσεις της μερικής απασχόλησης έχουν φθάσει, στο 86%. Σ.γ.:Κάτι με τους οκταμηνίτες και εξαμηνίτες υποαπασχολούμενος εδώ στην Ελλάδα, μια πρόφαση ότι μειώνεται η ανεργία.

Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η δημιουργία μαζικής δυσαρέσκειας, εξ αιτίας του γεγονότος ότι τα επίπεδα των εισοδημάτων του πληθυσμού σέρνονται και το βιοτικό επίπεδο των μεσαίων και κατώτερων στρωμάτων πέφτει, όχι, μόνο, ως αποτέλεσμα αυτών των εξελίξεων, αλλά και εξ αιτίας του γεγονότος της αποβιομηχάνισης της χώρας, αλλά και της ανικανότητας της γαλλικής παραγωγής να ανταγωνιστεί την ξένη παραγωγής, όχι, μόνο, στις εξωτερικές αγορές, αλλά και στην ίδια την εσωτερική γαλλική αγορά, όπου οι Γάλλοι παραγωγοί χάνουν σημαντικά τμήματά της, λόγω της «Ε.Ε.», του ευρώ και της παγκοσμιοποίησης.
Με δεδομένα αυτά τα στοιχεία, που δείχνουν ότι συνεχίζεται και εμβαθύνεται η βασανιστική και μακροχρόνια διαδικασία της εσωτερικής υποτίμησης, στην γαλλική οικονομία, μια διαδικασία, που συμβαδίζει, με την διεύρυνση των ανισοτήτων, την άνοδο του κόστους ζωής και την ουσιαστική πτώση της αγοραστικής δύναμης των μισθωτών, αλλά και της μεσαίας τάξης του πληθυσμού, προς χάριν της προσπάθειας της γαλλικής ελίτ και των εντόπιων κυβερνήσεων όλων των προηγούμενων ετών, από την εποχή της δημιουργίας της ευρωζώνης, να συγκλίνουν, με τα μακροοικονομικά μεγέθη και την ανταγωνιστικότητα της γερμανικής οικονομίας, η εμφάνιση του κινήματος των «κίτρινων γιλέκων» δεν αποτελεί κάτι το παράδοξο και το μη αναμενόμενο, με δεδομένη την παροιμιώδη ιστορική κινηματικότητα του γαλλικού λαού. Κάθε άλλο.

Η εξέγερση των «κίτρινων γιλέκων», που ξεκίνησε, σαν μια απολιτική κινητοποίηση της επαρχιακής Γαλλίας, που έβλεπε προς την ακροδεξιά, έφθασε, στο κομβικό σημείο να ενωθεί, με τα μεγάλα αστικά κέντρα, με κατάληξη το Παρίσι, να εναγκαλισθεί, με την ριζοσπαστική αριστερά και να αποκτήσει την θερμή υποστήριξη του 70% της κοινής γνώμης, περιορίζοντας την επιρροή του «αυγουλά» Macron, στο 20%, σύμφωνα με τις τρέχουσες μετρήσεις των δημοσκοπικών εταιρειών και στην πραγματικότητα, πολύ πιο κάτω από αυτό το ποσοστό.

Με τον (υποτιθέμενο ως οικολογικό) φόρο, στα καύσιμα, τον οποίο επιχείρησε να επιβάλει, παρά το γεγονός ότι, προεκλογικά είχε υποσχεθεί μείωση της φορολογίας, (σ.γ.:σας θυμίζει τίποτα αυτό;) ο Emmanuel Macron, κατάφερε να στραφεί, κατά του τρόπου ζωής των Γάλλων, που οικοδομήθηκε, με βάση το ιδιωτικό αυτοκίνητο και στηρίζει την οικονομική και την οικιστική ανάπτυξη της χώρας, στις αθρόες και μεγάλες μετακινήσεις, σε δρόμους ταχείας κυκλοφορίας, στην αποκέντρωση της εργασίας και της κατοικίας, με την εκτεταμένη επέκταση της περιαστικής ζώνης.

Έτσι, η μωρή οικονομική πολιτική του Γάλλου προέδρου συγκέρασε τις κοινωνικές αντιδράσεις, από δύο κατευθύνσεις:

1) Από τους μισθωτούς, οι οποίοι πλήττονται, ευθέως, από την διαδικασία της εσωτερικής υποτίμησης (σ.γ.:ανάθεμα το ευρώ) και της συγκράτησης των πραγματικών μισθών και

2) Από την μεσαία τάξη, η οποία πλήττεται από την αύξηση της φορολογίας και από την ασθενή ζήτηση, οι οποίες προξενούνται από την σιδηρά δημοσιονομική πειθαρχία, που επιβάλει το δημοσιονομικό σύμφωνο.

Και αν η εσωτερική υποτίμηση των μισθών δεν γίνεται αντιληπτή, από τους μικρομεσαίους, που ξεκίνησαν τις κινητοποιήσεις των κίτρινων γιλέκων, η αύξηση της φορολογίας και η χαμηλή ζήτηση γίνεται άμεσα αντιληπτή και φυσικά οι δικαιολογίες, για την τήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, δεν γίνονται, καθόλου αποδεκτές, αφού αυτή η δημοσιονομική πειθαρχία δεν ισχύει, για την ελίτ, γεγονός, που έχει καταδικάσει τον Emmanuel Macron, στην συνείδηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των Γάλλων, που τον έχει χαρακτηρίσει, ως τον πρόεδρο της ολιγαρχίας.

Δεν έχουν άδικο οι Γάλλοι πολίτες. Οι «μεταρρυθμίσεις», που αποπειράται να εφαρμόσει ο Γάλλος πρόεδρος (όπως και όλοι οι προκάτοχοί του, μετά τον Jacques Chirac), εφαρμόζονται, σε όλη την ευρωζώνη και δεν είναι μια πολιτική, η οποία ακολουθείται, από τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης, λόγω της συγκυρίας. Αν ήταν κάτι τέτοιο, θα μπορούσε να γίνει ανεκτό και να ξεπεραστεί. Δεν πρόκειται περί αυτού, όμως.
Η «Ευρωπαϊκή Ένωση» έχει πρόβλημα. Και μάλιστα, μεγάλο πρόβλημα. Χάνει θέσεις, σε επίπεδο παραγωγής και διεθνούς ανταγωνιστικότητας, από τις νέες βιομηχανικές χώρες, που έχουν εμφανισθεί, μέσα από την διαδικασία της παγκοσμιοποίησης, που ξεκίνησε την δεκαετία του 1990 και κυρίως, από την σαρωτική Κίνα, με αποτέλεσμα αυτή η απώλεια, σε επίπεδο παραγωγής και συνακόλουθα, των αντίστοιχων θέσεων εργασίας, να μικραίνει το κοινωνικό προϊόν, που πρέπει να μοιρασθεί και να διαταράσσει την κοινωνική ειρήνη, αφού οι σχέσεις κεφαλαίου και εργασίας ρευστοποιούνται, αφαιρώντας, από τις ευρωελίτ, την δυνατότητα ευελιξίας, μέσα στο δεδομένο ανταγωνιστικό πλαίσιο της ευρωζώνης, αλλά και της παγκοσμιοποίησης.

Το ουσιαστικό πρόβλημα, που αντιμετωπίζει η γαλλική ελίτ, είναι ότι η γαλλική κοινωνία δεν έχει ηττηθεί, όπως συνέβη -επί του παρόντος-, στην ελληνική και η κινηματική της διάθεση δεν έχει κατασταλεί.

Όχι ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί και εις τους Παρισίους, αλλά η γαλλική ελίτ δεν έχει μπορέσει να καλλιεργήσει τον φόβο, στην γαλλική κοινωνία και έτσι δεν έχει μπορέσει να της επιβάλει αυτή την συμπεριφορά της παθητικής αποδοχής, που απαιτείται, για να μπορέσει να εφαρμόσει τον οικονομικό και τον κοινωνικό της σχεδιασμό. Και η εξεγερτική διάθεση, όπως και το ιστορικό backround της γαλλικής κοινωνίας δεν την βοηθάει, σε κάτι τέτοιο.

(Με δεδομένη την συνέχιση των κινητοποιήσεων της γαλλικής κοινωνίας, πολλοί, μέσα στην ελίτ της χώρας αυτής, σκέπτονται την χρήση, ακόμη και στρατιωτικών μέσων, για την επίλυση της κρίσης, που θα προκύψει, όπως έπραξε και ο στρατηγός Charles De Gaulle, μεσούσης της κρίσεως του Μαΐου του 1968. Αλλά είμαστε πολύ μακριά, από μια τέτοια απόπειρα, η οποία, πιθανώς, θα καταστεί ατελέσφορη, εάν επιχειρηθεί. Ή και αν έχει κάποια πρώτα αποτελέσματα, δεν θα μπορέσει να κρατήσει καιρό. Δεν είναι ανόητοι οι Γάλλοι στρατιωτικοί, οι οποίοι δεν είναι βέβαιο ότι είναι, στο σύνολό τους, «ευρωπαϊστές» σ.γ.:και κάτι πολύ πιο αβέβαιο, γερμανόφιλοι).

Το χειρότερο είναι ότι η, χωρίς πραγματικό υπόβαθρο, αλαζονική συμπεριφορά του μικρού Manu, τον οδηγεί, σε μια, κρίσιμης σημασίας ήττα, που μπορεί να καταστεί στρατηγική, απέναντι, σε ένα κίνημα, όπως αυτό των κίτρινων γιλέκων και να οδηγήσει, σε τέτοιας έκτασης ανατροπές, οι οποίες, εάν υπάρξουν, μπορεί να οδηγήσουν την ευρωζώνη, σε μια διαδικασία ξαφνικού θανάτου, (σ.γ.:ΑΜΠΟΤΕ!) αφού η γαλλική οικονομία, παρά την αργή διαδικασία παρακμής, στην οποία βρίσκεται, είναι ισχυρότατη, σε πλανητικό επίπεδο και φυσικά, είναι η δεύτερη οικονομία, στην ευρωζώνη και την «Ευρωπαϊκή Ένωση», τώρα που η Βρετανία οδηγείται, από την λαϊκή ψήφο, στην έξοδο.

Όλες οι μετά ΓΑΠ κυβερνήσεις προδώσανε το κίνημα των αγανακτισμένων του 2011

Αυτό, που είναι προφανές, είναι ότι το κίνημα των κίτρινων γιλέκων είναι η γαλλική έκδοση του ελληνικού κινήματος των πλατειών του 2011, αλλά, όπως είπαμε, αυτό το κίνημα δεν έχει ηττηθεί, όπως το ελληνικό, το οποίο μπορεί να ανέτρεψε την μνημονιακή κυβέρνηση του ΓΑΠ, αλλά αντικαταστάθηκε, από την μνημονιακότερη κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου. Και επίσης μπορεί, το 2015, να έφερε Τσίπρα, στην κυβέρνηση,αλλά, στο τέλος προδόθηκε, από την κυβέρνηση αυτή, με την ανατροπή της λαϊκήςψήφου του δημοψηφίσματος της 5/7/2015 και την μνημονιακή στροφή, που έσπειραντην απογοήτευση.

Στην Γαλλία, τίποτε από όσα συνέβησαν, στην Ελλάδα, δεν έχει ακόμη συμβεί. Και οι εξελίξεις, όπως και η ιστορία των κινημάτων, στην χώρα αυτή, δεν προοιωνίζονται ότι κάτι τέτοιο θα συμβεί, έστω και αν υπάρξουν φάσεις αμπώτιδος, στην κινηματική διαδικασία, που έχει ξεκινήσει και εξελίσσεται, αφού τα αιτήματα των κίτρινων γιλέκων έχουν εμπλουτισθεί, ως προς το αρχικό τους περιεχόμενο και ουσιαστικά, αφορούν την ανατροπή του συνόλου της πολιτικής, την οποία θέλει να εφαρμόσει ο Emmanuel Macron και η γαλλική «ευρωπαϊστική» ελίτ.

Και φυσικά, το χειρότερο όλων, για την εντόπια και την ευρωπαϊκή ολιγαρχία του χρήματος, είναι ότι η κινηματική έξαρση, στις τάξεις της γαλλικής κοινωνίας, μπορεί, εύκολα, είτε άμεσα, είτε, σε ένα βάθος χρόνου, να οδηγήσει, σε εξεγέρσεις, σε όλη την ευρωζώνη και την «Ε.Ε.», που, ιστορικά, θα θυμίζουν τις εξεγέρσεις του 1848. Σ.γ.:ΑΜΠΟΤΕ.

Κατά την γνώμη μου, αυτή είναι και η πιθανότερη εξέλιξη. Και φυσικά, το μέλλον, για τον μικρό Manu, την γαλλική ελίτ, αλλά και τις ελίτ της ευρωζώνης, είναι σκοτεινό.

Ας πρόσεχαν.
Και κυρίως, ας προσέξουν…

Με την γραφίδα του Τάσου Αναστασόπουλου


από το «https://tassosanastassopoulos.blogspot.com/»


Τα Κίτρινα Γιλέκα αποδεικνύουν έμπρακτα ότι ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη και καραδοκεί. Μέρος 8ο

ΟΧΙ Γερμαναράδες!

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη αλλά δεν είναι ο κομμουνισμός που έβλεπε ο Μαρξ πριν από σχεδόν δυο αιώνες. Δεν είναι όμως ούτε ο φασισμός. Τα μαζικά, λαϊκά Κινήματα του περασμένου αιώνα, Κομμουνισμός (ο υπαρκτός) και Φασισμός/Ναζισμός έχουν περάσει στο Μουσείο της Ιστορίας και καμία Μέρκελ, και πολύ περισσότερο κανένας Τσίπρας, δεν μπορούν να τα νεκραναστήσουν. Είναι απλώς γελοίες οι κατηγορίες ότι το 70% και πλέον των Γάλλων που υποστηρίζουν τα κίτρινα γιλέκα το γύρισαν στο φασισμό ή ότι οι μαθητές που διαδηλώνουν για τη Μακεδονία και κάνουν καταλήψεις στα σχολεία τους μελετούν, αντί για τα μαθήματά τους, το «Αγών μου» του Χίτλερ ή τα συγγράμματα του Πλεύρη. Γελοιοποιούνται οι εμπνευστές των κατηγοριών και δεν τρομάζουν οι κατηγορούμενοι.

Οι μαζικές, απρόσωπες και ευημερούσες, έως πρότινος, κοινωνίες συνέτριψαν πολλές από τις ταξικές αντιθέσεις έτσι ώστε τα γαλλικά συστημικά ΜΜΕ (πχ Φιγκαρό 3-12-2018) να μιλούν για εξεγερμένη μικρομεσαία (και όχι εργατική) τάξη αναφέροντας συνεντεύξεις νταλικιέρηδων των 2 με 4οοο ευρώ το μήνα… Οι εξεγερμένοι δεν βρίσκονται ακριβώς στο κατώφλι της πείνας αλλά επαληθεύουν τον Μαρξ που επισήμαινε πως η έννοια  της φτώχειας είναι μεταβλητή, ανάλογα με την κάθε εποχή και κοινωνία, και ότι οι εργαζόμενοι αμείβονται τόσο ώστε να αποκαθίσταται η παραγωγική τους δραστηριότητα. Οι εργάτες/ μικρομεσαίοι  και TV έχουν και αυτοκίνητο, άπιαστο όνειρο κάποτε. Δεν έχουν πια ανάγκη την υπόσχεση του Χίτλερ ότι θα δώσει ένα αυτοκίνητο σε κάθε εργάτη. Το έχουν χωρίς ναζισμό. Και ως εκ τούτου σκέπτονται αλλιώς. Έτσι, όταν οι απογοητευμένοι ψηφοφόροι του ΚΚΓαλλίας ψήφισαν μαζικά το Εθνικό Μέτωπο δεν άλλαξαν αυτοί, αλλάζει το κόμμα της η Λεπέν για να τους εκπροσωπεί. Όπως αλλάζει και η Ιταλική Λίγκα του Σαλβίνι.

Κάτι πλανιέται πάνω από την Ευρώπη και δεν είναι φάντασμα. Είναι χιλιάδες υπαρκτοί άνθρωποι, εργαζόμενοι, νέοι, μαθητές, συνταξιούχοι, με την απαίτηση, όπως λένε: «Θέλουμε να ζήσουμε, όχι (απλώς) να επιβιώσουμε». Είναι προφανές ότι η κατεστημένη Αριστερά, χωρίς ιστορικό όραμα, έκανε τεράστιο λάθος να νομίζει ότι οι οπαδοί της αφομοιώθηκαν χωρίς επιστροφή. Ξεπουλήθηκε η ίδια θεωρώντας, όπως πριν από ένα αιώνα ο θεωρητικός του σοσιαλισμού Μπερνστάϊν, ότι ο καπιταλισμός θα απορροφήσει τα πάντα και τους πάντες. Το ίδιο νόμιζε και ο Φουκουγιάμα με το «Τέλος της Ιστορίας» αλλά έκαναν και οι δυο λάθος. Το πρώτο θύμα της ανατροπής ήταν ο ευρωκομουνισμός. Το δεύτερο θύμα θα είναι η σημερινή ΕΕ και η δεσποτική κυριαρχία του Βερολίνου και των Βρυξελλών.

Το κοινωνικό στοιχείο ωθεί στην εξέγερση αλλά είναι η μια όψη των εντάσεων. Η άλλη, αλληλένδετη, είναι οι συγκρούσεις των ισχυρών Εθνών και των αδύναμων κολαούζων τους. Στην Ελλάδα-κολαούζο διαδίδεται η άποψη ότι η χώρα αναβαθμίζεται επειδή ο Αμερικανός πρεσβευτής δεν τσιγκουνεύεται τις τζάμπα κολακείες. Αναβάθμιση υπάρχει όταν με δικές σου δυνάμεις κατακτάς καλύτερη θέση. Αν σε προωθεί τρίτος για δικούς του λόγους είσαι υποψήφιο θύμα.

Τα συστημικά  ΜΜΕ στρέφουν την προσοχή της Κοινής Γνώμης της Δύσης στη διαμάχη των ΗΠΑ με την Κίνα και στις κατηγορίες κατά του Τραμπ για συναλλαγή με τη Ρωσία. Τα συστημικά ΜΜΕ παραπλανούν και αποκρύπτουν. Η κρίσιμη σύγκρουση δεν είναι ΗΠΑ εναντίον Κίνας ή Ρωσίας. Η αποφασιστική σύγκρουση αντιπαραθέτει τις Δυτικές Μητροπόλεις. Με έπαθλο την ηγεσία του Δυτικού Κόσμου. Στο επίκεντρο αυτής της διαμάχης είναι από τη μια οι ΗΠΑ και από την άλλη το Βερολίνο, αλαζονικό όπως παλιά. Χαρακτηριστικά ο Γερμανός ΥΠΕΞ Χ. Μάας δήλωσε σε συνέντευξή του: Με πλησίασε Αμερικανός φαντάρος και μου ψιθύρισε παρακαλεστικά «μην εγκαταλείπετε την Αμερική»! (Χάντεσμπλατ 22-8-2018). Οι Γερμανοί πιστεύουν ότι είναι ήδη νικητές. Πώς να μη σκεφτεί κανείς ότι η βλάβη στο αεροπλάνο της Μέρκελ θα μπορούσε να είναι μια μικρή ηλεκτρονική παρεμβολή «αγνώστου προελεύσεως» για να υπενθυμίσει στην Καγκελάριο ότι το ΝΑΤΟ υπάρχει «για να κρατάει τη Γερμανία πατημένη στο χώμα»; Ο Τραμπ παρέπεμψε στο ΝΑΤΟ τη Μέρκελ και τον Μακρόν όταν μίλησαν για αυτόνομο ευρωστρατό-ο Μακρόν αντιμετωπίζει αιφνιδίως γενικευμένη εξέγερση, όπως ο Καντάφι με τη γνωστή κατάληξη, η Ουκρανία, η Αίγυπτος, όλες οι «έγχρωμες επαναστάσεις»…

Σ.γ.:Μήπως είχε δίκιο ο Τσώρτσιλ όταν έλεγε για την αλαζονεία της Γερμανίας πως πρέπει κάθε 10 χρόνια να βομβαρδίζεται για να παίρνει το μάθημά της που επιμένει να το ξεχνάει; 

Ο ΥΠΕΞ Χ. Μάας εμφανίζεται βέβαιος ότι η Γερμανία είναι όχι μόνο ο απόλυτος αλλά και ο αδιαμφισβήτητος Άρχων της Ευρώπης. Γράφει στη Χάντεσμπλατ εξ ονόματος της ΕΕ: «Να πούμε στους Αμερικάνους ότι δεν θα επιτρέψουμε να δρουν εναντίον μας». Εναντίον μας; Γερμανία και Ελλάδα έχουν κοινό εχθρό τις ΗΠΑ; Από πότε; Με ποιο κοινό συμφέρον;

Εννοείται ότι ανεξαρτησία από τις ΗΠΑ χωρίς προσέγγιση Γερμανίας (και Γαλλίας) με τη Ρωσία είναι απλώς αδιανόητη. Η επανεξέταση των Συμμαχιών είναι πολύπλοκη και σχετικώς μακρά υπόθεση, όπως ήταν και τις παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η ονείρωξη κάποιων από τις ευρωπαϊκές ελίτ περί ανεξαρτησίας, εν είδη παλινόρθωσης των αποικιοκρατικών δυνάμεων έναντι των δυο ισχυρών, πυρηνικών, Δυνάμεων και μάλιστα υπό την ηγεμονία της Γερμανίας δεν είναι ένα απλό όνειρο. Είναι εφιάλτης.

Αν η Γαλλία, με την πίεση του κόσμου, πάψει να είναι σκυλάκι του Βερολίνου όλα μπορεί να αλλάξουν. Μόνο που αυτή τη φορά, όπως και να ‘χει, αν κάτι αλλάξει δεν θα οφείλεται στην ενσωματωμένη συστημική αριστερά αλλά στις εθνικές και πατριωτικές λαϊκές δυνάμεις.

Σ.γ.:Και ασφαλώς όχι στα φασιστοναζιστικά αποκόμματα!

Με την γραφίδα του Απόστολου Αποστολόπουλου

http://www.hereticalideas.gr/2018/12/ena-fantasma-planietai-pano-apo-tin-evropi.html?fbclid=IwAR09dAEQx4PuqGAXqty9bfPin4cTrYfch9efKU9RKvMmzR8tqf7npLmiqOI

Τα Κίτρινα Γιλέκα αποδεικνύουν περίτρανα ότι με την επιμονή, το σθένος και το πείσμα επιτυγχάνεις το κάτι τις…Μέρος 7ο

Η κυβέρνηση της Γαλλίας εγκατέλειψε τα σχέδια της για αύξηση της φορολογίας στα καύσιμα την οποία προηγουμένως είχε ανακοινώσει ότι θα αναστείλει για έξι μήνες – Ο Μακρόν ζητά από κόμματα και συνδικάτα να απευθύνουν «έκκληση για ηρεμία» – Αναμένεται «πόλεμος» στη μεγάλη κινητοποίηση του Σαββάτου.

Η αντίσταση και η ανατροπή μόλις τώρα αρχίζει

Ύστερα από εβδομάδες διαδηλώσεων και βίαιων συγκρούσεων στη Γαλλία, η κυβέρνηση της χώρας αποφάσισε να εγκαταλείψει πλήρως το σχέδιο αύξησης της φορολογίας στα καύσιμα.

Η γαλλική κυβέρνηση εγκαταλείπει πλήρως την σχεδιαζόμενη αύξηση στη φορολογία των καυσίμων, ύστερα από τις τεράστιες διαδηλώσεις και καταστροφές που προκλήθηκαν από τα διάσημα πλέον «Κίτρινα Γιλέκα». Η σχετική είδηση έγινε γνωστή μόλις μία ημέρα μετά που ο Γάλλος πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ δήλωσε ότι η εφαρμογή του εν λόγω φόρου θα ανασταλεί για έξι μήνες. Ο φόρος επρόκειτο να εφαρμοστεί τον Ιανουάριο του 2019. Σ.γ.: Στο τέλος βέβαια δεν θα τη γλυτώσουμε!!!

«Η κυβέρνηση είναι έτοιμη για διάλογο και το δείχνει επειδή η αύξηση του φόρου έχει εγκαταλειφθεί για τον προϋπολογισμό του 2019», δήλωσε ο Φιλίπ μιλώντας στη γαλλική εθνοσυνέλευση. Ο νέος φόρος είχε στόχο να ωθήσει τους Γάλλους οδηγούς μακριά από τα ορυκτά καύσιμα.Σ.γ.: Σιγά μην είναι έτοιες οι πετρελαϊκές εταιρείες να υιοθετήσουν το ηλεκτρικό αυτοκίνητο αλλά Tesla. Αυτές θα συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο, να πωλούν ορυκτά καύσιμα, γιατί έτσι τους συμφέρει κι ας εξαφανίσουν το οξυγόνο από τον πλανήτη. 

Η οργή των Γάλλων για τον φόρο δημιούργησε ένα σφοδρό κύμα αντιδράσεων που έγινε γνωστό ως το κίνημα των «Κίτρινων Γιλέκων», καθώς οι διαδηλωτές φορούσαν τα χαρακτηριστικά γιλέκα που υποχρεούνται να έχουν όλοι οι οδηγοί στη Γαλλία. Αν και το κίνημα δεν ήταν οργανωμένο, ανέπτυξε στη συνέχεια περισσότερα αιτήματα, μεταξύ των οποίων την κατάργηση των νέων κανονισμών για αυξημένα δίδακτρα στα γαλλικά πανεπιστήμια.Οι διαδηλώσεις των Κίτρινων Γιλέκων ξεκίνησαν στις 17 Νοεμβρίου και σε αρκετές περιπτώσεις έγιναν βίαιες με καταστροφές συμβόλων πλουτισμού, όπως ακριβά καταστήματα και πολυτελή αυτοκίνητα.

Διαδηλωτές κυνήγησαν την αυτοκινητοπομπή του Μακρόν
Εκτός ελέγχου παραμένει η κατάσταση στη Γαλλία, όπως μαρτυρούν τα βίντεο και ντοκουμέντα από τις κινητοποιήσεις και τις διαμαρτυρίες που δημοσιοποιούνται καθημερινά. 

Χαρακτηριστικό είναι πως μετά τις αποδοκιμασίες που δέχθηκε ο Μακρόν στο αστυνομικό κτίριο που είχε πυρποληθεί από διαδηλωτές, εμφανίστηκε ένα πλήθος το οποίο καταδίωξε την αυτοκινητοπομπή του.

Αναλυτές εκφράζουν φόβους ότι έρχεται ένα νέο σαββατοκύριακο οργισμένων συγκρούσεων στο Παρίσι και στα περίχωρα, καθώς τα «κίτρινα γιλέκα» δεν φαίνονται να ικανοποιούνται από την προσωρινή αναστολή στην αύξηση της τιμής των καυσίμων. 

Ταυτόχρονα, μεγάλα συνδικάτα, κυρίως του τομέα των Μεταφορών, εξήγγειλαν ότι προχωρούν σε απεργία διαρκείας από την Κυριακή, διαμαρτυρόμενα για τη μείωση της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών. 

Με στρατιωτικούς εξετάζεται να αντικατασταθούν οι αστυνομικοί στο Προεδρικό και Πρωθυπουργικό Μέγαρο, στο Κοινοβούλιο και στα μνημεία το Σάββατο, ημέρα νέων κινητοποιήσεων των Κίτρινων Γιλέκων, για την παροχή καλύτερης προστασίας, με τον στρατό.

Ζητά βοήθεια από τα κόμματα ο Μακρόν
Ο πρόεδρος της Γαλλίας ζήτησε χτες «από τις πολιτικές και τις συνδικαλιστικές δυνάμεις, από τους εργοδότες, να απευθύνουν μια ξεκάθαρη και κατηγορηματική έκκληση για ηρεμία», ενόψει των κινητοποιήσεων που προγραμματίζονται αυτό το Σαββατοκύριακο από τα «κίτρινα γιλέκα» και τον κίνδυνο ταραχών, δήλωσε ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης Μπενζαμέν Γκριβό.

Μετά τη λήξη του υπουργικού συμβουλίου, μία ημέρα μετά τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης με στόχο να κατευνάσει την οργή των διαδηλωτών, ο Γάλλος πρόεδρος «τόνισε το γεγονός ότι ορισμένοι σήμερα δεν έχουν παρά έναν και μοναδικό στόχο: να επιτεθούν στη Δημοκρατία», υπογράμμισε ο Γκριβό. Ο Μακρόν κατήγγειλε επίσης «την ένοχη σιωπή και τον οπορτουνισμό εκείνων που ακολουθούν τέτοιες συμπεριφορές».

«Στο πλαίσιο αυτό, έκανε έκκληση να κινητοποιηθούν όλα τα μέλη της κυβέρνησης. Έκανε όμως επίσης έκκληση να αναλάβουν τις ευθύνες τους όλες οι πλευρές και ζήτησε από τις πολιτικές δυνάμεις, από τις συνδικαλιστικές δυνάμεις, από την εργοδοσία, να απευθύνουν σαφή και κατηγορηματική έκκληση για ηρεμία και σεβασμό στο δημοκρατικό πλαίσιο», πρόσθεσε. Σ.γ.: Από τις δυνάμεις καταστολής ζήτησε;

Όταν ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους αν ο Μακρόν θεωρεί υπεύθυνους κάποιους συγκεκριμένους πολιτικούς, ο εκπρόσωπος απάντησε: «Εκείνοι που επιδεικνύουν κυνισμό, οπορτουνισμό, νομίζω ότι αποκαλύπτονται καθημερινά στα τηλεοπτικά πλατό και στα μικρόφωνά σας. Είναι επομένως μάταιο να τους κατονομάσουμε. Θα τους αναγνωρίσετε».

Πολλά μέλη της κυβέρνησης μίλησαν χτες σε μέσα ενημέρωσης, ενώ διεξάγεται και συζήτηση στο κοινοβούλιο για το ίδιο θέμα, υπερασπιζόμενα τα μέτρα που ανακοινώθηκαν χθες Τρίτη για να τερματιστεί η κρίση των «κίτρινων γιλέκων».

Στη Λιλ τα κίτρινα γιλέκα
Οι διαδηλώσεις των κίτρινων γιλέκων επεκτάθηκαν στη Λιλ της Γαλλίας, ένα στρατηγικό σημείο στα βόρεια της χώρας. Ορισμένες διαδηλωτές κατασκήνωσαν σε κυκλικό κόμβο στις παρυφές της πόλης.

«Τα κίτρινα γιλέκα αντιπροσωπεύουν τον λαό, θα υπάρξει κόμμα, είμαι σίγουρος. Είμαστε υποχρεωμένοι να ακούσουμε τον λαό, έχει κουραστεί απ’ αυτήν την πολιτική ελίτ, τους τεχνοκράτες που δεν μπορούν να ξέρουν τι νιώθουμε, τον κόσμο που ξυπνάει νωρίς, που δουλεύει σκληρά, που έχει αναπηρίες και δε λαμβάνει καμια βοήθεια. Αρκετά πια. Τώρα χρειαζόμαστε κάποιους να μας εκπροσωπήσουν», δήλωσε ένας διαδηλωτής των κίτρινων γιλέκων στη Λιλ.

Η ανταποκρίτρια του Euronews, Ανελίζ Μπόρζες, που πέρασε τη νύχτα στο σημείο όπου κατασκήνωσαν οι διαδηλωτές, μεταδίδει:

«Αυτό το κίνημα έχει δείξει ότι η Γαλλία βιώνει ένα φαινόμενο που συνέβη και σε άλλες χώρες, όπως η Ιταλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπου οι κατώτερες και μεσαίες τάξεις αισθάνονται ολοένα και πιο μακριά από την παγκοσμιοποίηση, από τις κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις που η παγκοσμιοποίηση έχει επιφέρει στις κοινωνίες. Αυτοί είναι οι άνθρωποι από τις περιφερειακές περιοχές. Λένε ότι θέλουν κάποιος να τους ακούσει και να τους δει». Σ.γ.: ΚΑΤΩ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΤΗΣ

Παρά τα μέτρα που ανακοίνωσε την Τρίτη ο Γάλλος Πρωθυπουργός για να επανέλθει η ηρεμία στη χώρα, τα κίτρινα γιλέκα τα κρίνουν ανεπαρκή και συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους.

Δημοσκόπηση στη Γαλλία: Τα μέτρα της κυβέρνησης δεν ικανοποιούν τα αιτήματα των «κίτρινων γιλέκων»
Σχεδόν οκτώ στους δέκα Γάλλους (ποσοστό 78%) θεωρούν ότι οι ανακοινώσεις της κυβέρνησης δεν ανταποκρίνονται στα αιτήματα που έχουν εκφράσει τα “κίτρινα γιλέκα”, σύμφωνα με δημοσκόπηση που δόθηκε χτες στη δημοσιότητα.

Οι περισσότεροι Γάλλοι εξακολουθούν να εγκρίνουν τις κινητοποιήσεις (72%), μία ημέρα μετά την υποχώρηση της κυβέρνησης στο θέμα της αύξησης των φόρων στα καύσιμα. Πιο αναλυτικά, το 46% δηλώνει ότι στηρίζει το κίνημα και το 26% ότι το “συμπαθεί”. Μόλις δύο στους δέκα (ποσοστό 21%) διαφωνούν ενώ το 6% “δεν ενδιαφέρεται”, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της εταιρείας Elabe για λογαριασμό του BFMTV.

Από τα μέτρα που ανακοίνωσε την Τρίτη ο πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ, κανένα δεν θεωρείται ικανό να βελτιώσει την αγοραστική δύναμη των Γάλλων. “Αποτελεσματική” κρίνεται από το 46% η ακύρωση της αύξησης στην τιμή του ηλεκτρικού και του φυσικού αερίου. Το 32% χαρακτηρίζει θετική και την αναβολή στην αύξηση του φόρου επί των καυσίμων.

Δύο στους τρεις (ποσοστό 63%) υποστηρίζουν ότι η κινητοποίηση θα πρέπει να συνεχιστεί.

Οι Γάλλοι καταδικάζουν πάντως μαζικά (82%) τα βίαια επεισόδια που σημειώθηκαν το περασμένο Σάββατο, αν και το 37% δηλώνουν ότι “καταλαβαίνουν” τους διαδηλωτές.

Το ποσοστό εκείνων που αυτοχαρακτηρίζονται “κίτρινα γιλέκα” ανέρχεται στο 20%. Από αυτούς, το 36% είπαν ότι ψήφισαν τη Μαρίν Λεπέν στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2017, το 28% ψήφισαν τον Ζαν-Λικ Μελανσόν της “Ανυπότακτης Γαλλίας” και μόνο το 5% ψήφισε στον Εμανουέλ Μακρόν.

Η δημοσκόπηση διενεργήθηκε διαδικτυακά στις 4 και 5 Νοεμβρίου σε δείγμα 1.002 προσώπων ηλικίας άνω των 18 ετών.

https://www.protothema.gr/world/article/844857/megali-niki-gia-ta-kitrina-gileka-i-akurosi-tis-auxisis-foron-sta-kausima/

Κίτρινα γιλέκα το κατεστημένο αδίστακτο ετοιμάζεται το Σάββατο για αιματοχυσία. Μέρος 6ο

Γαλλία: Έκτακτα μέτρα και 65.000 μέλη των δυνάμεων ασφαλείας το Σάββατο για τα «Κίτρινα Γιλέκα»

20367658

06/12/2018

Υπό τον φόβο επεισοδίων, η κυβέρνηση ανακοίνωσε έκτακτα μέτρα, πέραν των 65.000 αστυνομικών – Το Σάββατο θα είναι η τέταρτη μέρα μαζικών διαδηλώσεων των Κίτρινων Γιλέκων

Η κυβέρνηση θα αναπτύξει «έκτακτα μέτρα» επιπλέον των 65.000 αστυνομικών και μελών των δυνάμεων επιβολής του νόμου το Σάββατο, στο πλαίσιο της τέταρτης ημέρας μαζικών διαδηλώσεων των «κίτρινων γιλέκων», ανακοίνωσε σήμερα ο πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ ενώπιον της Γερουσίας.

Ο επικεφαλής της γαλλικής κυβέρνησης επανέλαβε την έκκληση προς τα «κίτρινα γιλέκα» να μην έρθουν στο Παρίσι για να διαδηλώσουν, όχι επειδή «τους απαγορεύεται να εκφραστούν», αλλά για να «αποφευχθεί το ενδεχόμενο να πέσουν στην παγίδα που στήνουν οι ταραξίες», την ώρα που η γαλλική κυβέρνηση διατυπώνει ανησυχίες σχετικά με τον κίνδυνο να ξεσπάσουν βίαια επεισόδια στο πλαίσιο αυτής της «κινητοποίησης IV».

«Για να το αντιμετωπίσει αυτό, η κυβέρνηση θα κινητοποιήσει έκτακτα μέσα που θα προστεθούν στις 65.000 δυνάμεις ασφαλείας, οι οποίες θα αναπτυχθούν σε ολόκληρη τη Γαλλία», δήλωσε ο πρωθυπουργός ενώπιον των γερουσιαστών, χωρίς να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες σχετικά με αυτά τα μέσα.

Το Ελιζέ εκφράζει φόβους για «πολύ σοβαρές ταραχές»

https://www.protothema.gr/world/article/845100/gallia-ektakta-mesa-kai-65000-dunameis-asfaleias-to-savvato-gia-ta-kitrina-gileka/

Τα κίτρινα γιλέκα δίνουν το σύνθημα για όλες της χώρες της Ενωμένης Ευρώπης των τραπεζιτών και των τοκογλύφων. Μέρος 5ο

Γαλλία: Στο πλευρό των «Κίτρινων Γιλέκων» τα λύκεια – Επεισόδια και τραυματίες

000_1BC9OS

06/12/2018, 

Αποκλεισμένα περίπου 200 λύκεια και κολέγια σε όλη τη χώρα – Κουκουλοφόροι (τα πουλημένα τσιράκια του συστήματος) εκτοξεύουν μολότοφ – Δύο ελαφρά τραυματίες μαθητές στη Λιλ, ενώ σοβαρότερα ένας τρίτος στην Ορλεάνη για να μιλήσει η Γαλλική Κυβέρνηση για αναρχία -τρομοκρατία.

Αποκλεισμένα ή υπολειτουργούν περίπου 200 λύκεια και κολέγια στη Γαλλία, κατά των μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης που αναζωπυρώθηκαν στον απόηχο του κινήματος αμφισβήτησης των «κίτρινων γιλέκων».

«Οι αριθμοί είναι περίπου αντίστοιχοι με αυτούς των προηγούμενων ημερών», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο το υπουργείο Παιδείας. «Σύμφωνα με τα σχολικά συγκροτήματα, η κατάσταση είναι πολύ ετερογενής, από πλήρεις έως μερικούς αποκλεισμούς, οδοφράγματα, φωτιές…»

Οι εκπρόσωποι των μαθητών κάλεσαν να διατηρηθεί η πίεση και να ενταθεί το κίνημα σήμερα με μια «γενική κινητοποίηση» πριν από τις αυριανές διαδηλώσεις.

Στην Ιβελίν, 148 άνθρωποι προσήχθησαν μπροστά από ένα λύκειο στη Μαντ-λα-Ζολί για «συμμετοχή σε ένοπλη οχλαγωγία» έπειτα από συγκρούσεις και καταστροφές, δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο αστυνομικός διευθυντής του διαμερίσματος, ο οποίος είπε πως θέλει με αυτό τον τρόπο να «διακόψει μια διαδικασία εκτός ελέγχου».

Οι συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν έπειτα από νέα επεισόδια κοντά στο λύκειο Σεντ-Εξιπερί, όπου δύο αυτοκίνητα πυρπολήθηκαν σήμερα και όπου ξέσπασαν συγκρούσεις με την αστυνομία, σύμφωνα με δημοσιογράφο του Γαλλικού Πρακτορείου.

Στο Σεν-Σαιν-Ντενί, η κατάσταση είναι τεταμένη μπροστά σε πολλά σχολικά συγκροτήματα. Στην Κουρμέβ, μπροστά στο λύκειο Ντενίς-Παπέν, περίπου τριάντα νεαροί με κουκούλες εκτόξευσαν βόμβες μολότοφ και πυρπόλησαν ένα αυτοκίνητο, σύμφωνα με την αστυνομία.

Μπροστά στο λύκειο Ανρί-Βαλόν στην Ομπερβιλιέ, μαθητές απέκλεισαν εν μέρει την είσοδο στη διάρκεια του πρωινού.

Στη Βαλ-ντε Μαρν, περίπου 150 νεαροί, μερικοί από τους οποίους φορούσαν κίτρινα γιλέκα, συγκεντρώθηκαν μπροστά στο πολυκλαδικό λύκειο Κασάν. «Την αύξηση της τιμής των καυσίμων θα την πληρώσουμε εμείς αργότερα», λέει η Ινές, μια μαθήτρια της πρώτης λυκείου.

«Με το πρόσχημα των κίτρινων γιλέκων, βλέπουμε να ξεπροβάλλουν όλων των ειδών τα άτομα που αναμιγνύονται με ανθρώπους που διαδηλώνουν με καλή πίστη, όπως οι μαθητές του λυκείου, και αυτό καταλήγει σε σοβαρή βία», δήλωσε το πρωί στο τηλεοπτικό δίκτυο BFMTV ο υπουργός Παιδείας Ζαν-Μισέλ Μπανκέρ. Σ.γ.: Φυσικά ο ίδιος προσποιείται άγνοια για το ποιόν των κάθε είδους ατόμων που αναμειγνύονται..

Πολλά συνδικάτα (FO, Sgen-CFDT) ή η ομοσπονδία γονέων μαθητών λυκείου FCPE ζητούν από το υπουργείο να «ακούσει» τις διεκδικήσεις των μαθητών, που στρέφονται κυρίως κατά των μεταρρυθμίσεων στις εξετάσεις στο τέλος του λυκείου (μπακαλορεά) και στο λύκειο.

Στο λύκειο Ζακ-Μονό στην Ορλεάνη, όπου ένας μαθητής τραυματίστηκε σοβαρά χθες από πυρά αμυντικού όπλου των αστυνομικών, ο λυκειάρχης κάλεσε τους μαθητές «να μην έλθουν στο λύκειο την Πέμπτη και την Παρασκευή προκειμένου να διευκολύνουν την επιστροφή σε μια κανονική κατάσταση».

Εντάσεις σημειώθηκαν στην Γκρενόμπλ και στην περιφέρειά της, καθώς και στην Ανεσί.

Δύο ελαφρά τραυματίες στη Λιλ

Στη Λιλ, μαθητές συγκεντρώθηκαν μπροστά στο λύκειο Παστέρ για να αποκλείσουν την είσοδο και μπροστά στο λύκειο Μοντεμπελό, στο νότιο τμήμα της πόλης.

Σύμφωνα με συγκλίνουσες πηγές, δύο μαθητές τραυματίστηκαν σε συγκρούσεις στην Μπεζιέ (Ερό), στο πρόσωπο και στον μηρό αντίστοιχα. Επεισόδια ξέσπασαν στην Ακαδημία του Στρασβούργου με εκτοξεύσεις κροτίδων και καπνογόνων καθώς και στη Μιλούζ.

Στη Μασσαλία, έχουν επηρεαστεί περίπου είκοσι συγκροτήματα “με φράγματα”, σύμφωνα με την πρυτανεία. Έπειτα από τις βιαιότητες και τα περιστατικά που παρατηρήθηκαν τις προηγούμενες ημέρες και κυρίως μετά τον τραυματισμό μιας νεαρής κοπέλας που υπέστη εγκαύματα στην προσπάθειά της να βάλει φωτιά σε έναν κάδο απορριμμάτων, πολλά λύκεια έκλεισαν προληπτικά.

Χιλιάδες μαθητές διαδήλωσαν ωστόσο σήμερα στη Μασσαλία και στη Νίκαια.

Σήμερα το πρωί στη Μασσαλία η ένταση ήταν μεγάλη μπροστά σε άλλα συγκροτήματα (Αμπέρ και λα Βιστ) με εκτοξεύσεις αντικειμένων εναντίον των δυνάμεων της τάξης και φωτιές σε κάδους απορριμμάτων.

Η κινητοποίηση επεκτάθηκε σε ορισμένα πανεπιστήμια, κυρίως στην Τολμπιάκ (Paris 1) ή στο Paris-3 Cenier. Σε γενική συνέλευση, οι φοιτητές αποφάσισαν να συμμετάσχουν στην κινητοποίηση των «κίτρινων γιλέκων» το ερχόμενο Σάββατο.

https://www.protothema.gr/world/article/845124/gallia-sto-pleuro-ton-kitrinon-gilekon-ta-lukeia-epeisodia-kai-traumaties/

Τα κίτρινα γιλέκα των μαθητών φοβάται ο Μακρόν κι ο κάθε παγκοσμιοποιητής (βλέπε τσιπραλέξ το μειράκιον) Μέρος 4ο

Σάλος με τους Γάλλους αστυνομικούς που έβαλαν μαθητές από τα «κίτρινα γιλέκα» να γονατίσουν και να βάλουν τα χέρια στο κεφάλι

foto-meond1
Να σας τρομάξουμε θέλουμε παίδες

07/12/2018,

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

000_1BC9OS

Γαλλία: Στο πλευρό των «Κίτρινων Γιλέκων» τα λύκεια – Επεισόδια και τραυματίες

06/12/2018, 19:59

20367658

Γαλλία: Έκτακτα μέτρα και 65.000 μέλη των δυνάμεων ασφαλείας το Σάββατο για τα «Κίτρινα Γιλέκα»

06/12/2018, 18:34

Οι εικόνες καταγράφηκαν στο Μαντ-λα-Ζολί όπου συνελήφθησαν συνολικά 153 άτομα ανάμεσα στα οποία και μαθητές ηλικίας 12 ετών

Σάλο έχουν προκαλέσει στη Γαλλία οι εικόνες από σχολεία που δείχνουν αστυνομικούς να έχουν ρίξει στα γόνατα μαθητές που συμμετέχουν στις κινητοποίησεις στο πλαίσιο του κινήματος των «κίτρινων γιλέκων» και να τους υποχρεώνουν να βάλουν τα χέρια πίσω από τα κεφάλια.

Οι εικόνες καταγράφηκαν στο Μαντ-λα-Ζολί όπου συνελήφθησαν συνολικά 153 άτομα ανάμεσα στα οποία και μαθητές ηλικίας 12 ετών.

Οι αστυνομικοί ακούγονται να φωνάζουν προς τους συλληφθέντες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν.

Σύμφωνα με τον αστυνομικό διευθυντή που ήταν επικεφαλής της επιχείρησης τα άτομα συνελήφθησαν για «συμμετοχή σε ένοπλη οχλαγωγία» έπειτα από συγκρούσεις και καταστροφές προσθέτοντας ότι με αυτό τον τρόπο ήθελε να «διακόψει μια διαδικασία εκτός ελέγχου». Σ.γ.: Το κατεστημένο ό,τι θέλει λέει προκειμένου να καταστείλει  κάθε εξέγερση

Images choquantes de lycéens interpellés par la police
“Στα γόνατα, στα γόνατα εσείς!” Σας θυμίζει κάτι αυτό;

Οι εικόνες αυτές ήρθαν λίγα 24ωρα πριν τις νέες μεγάλες κινητοποιήσεις που ετοιμάζουν τα «κίτρινα γιλέκα» το Σάββατο σε όλη τη Γαλλία.

Για λόγους ασφαλείας, μάλιστα, θα παραμείνουν κλειστά εμβληματικά αξιοθέατα των Παρισίων όπως το μουσείο του Λούβρου και ο πύργος του Άιφελ με την γαλλική κυβέρνηση να ανακοινώνει ότι θα προχωρήσει σε «έκτακτα μέτρα» με περισσότερους από 65.000 αστυνομικούς στο δρόμο.

Μεταξύ των λύσεων που εξετάζονται είναι η χρήση τεθωρακισμένων οχημάτων της χωροφυλακής ή η παρουσία στρατιωτικών για την ενίσχυση των μόνιμων φρουρών ασφαλείας των κτιρίων της κυβέρνησης και άλλων θεσμών.Σ.γ.: ξεχάσατε το πυροβολικό, τα τεθωρακισμένα και την πολεμική αεροπορία σαρδανάπαλοι της Νέας Τάξης….

https://www.protothema.gr/world/article/845210/salos-me-tous-gallous-astunomikous-pou-evalan-mathites-apo-ta-kitrina-gileka-na-gonatisoun/

Τα κίτρινα γιλέκα ξεκαθαρίζουν την προδοτική υποταγή της Ελλάδας σε μια ετοιμόρροπη Ε.Ε. και τη σαδιστική εμμονή της στο ευρωνόμισμα του Διαβόλου.Μέρος 3ο

Π. Λαφαζάνης: Η εξέγερση των «κίτρινων γιλέκων» δείχνει την χρεοκοπία της ευρωζώνης και της ΕΕ

Την πεποίθηση ότι «η εξέγερση των κίτρινων γιλέκων στην καρδιά της Ευρώπης, στη Γαλλία, δεν δείχνει μόνο την χρεοκοπία της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης Μακρόν, που εξυπηρετεί τον μεγάλο πλούτο αυξάνοντας τη φτώχεια στην γαλλική κοινωνία, αλλά και την χρεοκοπία συνολικά της ευρωζώνης και της ΕΕ», εκφράζει ο επικεφαλής της Λαϊκής Ενότητας, Παναγιώτης Λαφαζάνης.

«Η εξέγερση των κίτρινων γιλέκων στη Γαλλία δείχνει την ανάγκη να εγκαταλείψουμε τους καναπέδες μας και τον εγκλωβισμό στις ψευδο-αντιπαραθέσεις για τις καρέκλες που έχουν τα συνεταιράκια του συστήματος ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ – ΚΙΝΑΛ και τα ακροδεξιά συμπληρώματά τους, για μια γιγάντια αφύπνιση και κινητοποίηση του ελληνικού λαού», τονίζει ο κ Λαφαζάνης.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η πρόσφατη δήλωση του Γ. Ντάισελμπλουμ ότι η έξοδος της Ελλάδας το 2015 από το ευρώ θα έφερνε χάος στην ευρωζώνη, «έρχεται να επιβεβαιώσει τις θέσεις μου ότι οι δήθεν προτάσεις του Β. Σόιμπλε για να θεσμοθετήσει η Ελλάδα το εθνικό νόμισμα είτε δεν υπήρξαν είτε αποτελούσαν σκέτη μπλόφα».

«Είναι σαφές», υπογραμμίζει, «ότι ο Αλ. Τσίπρας γυρίζοντας την πλάτη το καλοκαίρι του 2015 στις ρεαλιστικές προτάσεις μου για έξοδο από το ευρώ, προκειμένου να γίνει δυνατή η υλοποίηση ενός προγράμματος προοδευτικής ανασυγκρότησης της χώρας, επέλεξε την προσωρινή, έστω, επιβίωση της ευρωζώνης, πάνω στην καταστροφή, το χάος και τον ενταφιασμό κάθε ελπίδας και προοπτικής για την Ελλάδα».

ΑΠΕ/ΜΠΕ

Σ.γ.: Ώρα να τελειώνουμε με τη σύγχρονη Ιερή Συμμαχία του Μέττερνιχ (Σόϋμπλε, Μέρκελ και Μακρόν, Σαρκοζί και των υπολοίπων μαφιόζων).

Τα «κίτρινα γιλέκα» και πως ερμηνεύουν την «κοινωνία της Ανισότητας». Μέρος 2ο

Ο «γρίφος του Τομά Πικετί» και οι «Άθλιοι» των Παρισίων

Η κοινωνία του 1/3 άρχισε να αντιδρά σθεναρά και ματωμένα

Το 16ο διαμέρισμα της γαλλικής πρωτεύουσας, το Quartier des richards, σύμβολο του γαλλικού πλούτου, βρέθηκε το Σάββατο που μας πέρασε σε κατάσταση πολιορκίας. Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες οι ειδικές δυνάμεις καταστολής της Γαλλίας έριξαν σε λίγες μόνο ώρες περίπου 10.000 χειροβομβίδες παντός τύπου (αποφυγής περικύκλωσης και ενισχυμένες κρότου λάμψης CLI-F4 με 25 γραμμάρια ΤΝΤ ανά κομμάτι). Οι άνδρες των CRS και των CSI (διαφορετικά σώματα αντιμετώπισης διαδηλωτών της Αστυνομίας), καθώς και οι κινητές δυνάμεις της Χωροφυλακής πραγματοποίησαν 1.901 βολές σφαιρών από καουτσούκ. Σημειώθηκαν 686 προσαγωγές πολιτών. Οι 338 κρατήθηκαν για να δικαστούν. Οι τραυματίες ξεπέρασαν τους 263, μεταξύ αυτών και 83 αστυνομικοί. Το σύνολο των διαδηλωτών στο Παρίσι δεν ξεπέρασε τις 10.000. Από αυτούς οι 3.500 ενεπλάκησαν στα βίαια επεισόδια.

Οι αριθμοί που αναφέρθηκαν κρύβουν μία σαφή εικόνα. Το περασμένο Σάββατο 1/12/18 μεταξύ Ηλυσίων Πεδίων, Λεωφόρου Κλεμπέρ, οδού Ριβολί, Τροκαντερό και έως τον Κεραμεικό, συμπεριλαμβανομένης και της ευρύτερης πλατείας της Αψίδας του Θριάμβου, εκδηλώθηκε μία πολεμική αναμέτρηση μεταξύ πολιτών και 4.500 ανδρών των δυνάμεων τήρησης της τάξης. Δεν γλίτωσαν ούτε τα σύμβολα της Γαλλικής Δημοκρατίας, του κράτους δηλαδή, όπως το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη με την αέναο φλόγα.

Συνέχεια ανάγνωσης

Κίτρινα γιλέκα, η Επανάσταση των Γάλλων μόλις αρχίζει.Μέρος 1ο

Κίτρινα γιλέκα οι Γάλλοι επαναστατούν

Ο Μακρόν σαν Δίας έτοιμος να εξαπολύσει τους κεραυνούς του από τις Βερσαλίες. Ω της Ύβρεως!

 

​Στις 3 Ιουλίου 2017 η «Libération» κυκλοφόρησε μ’ έναν τεράστιο Εμανουέλ Μακρόν στο πρωτοσέλιδό της. Αλλά έναν Μακρόν καρικατούρα του Δία: μυώδες σώμα, ημίγυμνο, με κεραυνούς στο δεξί χέρι. Ο τίτλος: «Manupiter à Versailles» – ο ΜανουΔίας στις Βερσαλλίες. Αφορμή είχε σταθεί η απόφαση του Γάλλου προέδρου να καλέσει σε ειδική συνεδρίαση το Κογκρέσο, δηλαδή τους βουλευτές και τους γερουσιαστές, για να τους εκθέσει τις ιδέες του για τη Γαλλία. Τέτοιες συνεδριάσεις προϋποθέτουν ειδικό εθνικό λόγο, δεν προορίζονται για το επικοινωνιακό σόου. Εξού και η χλεύη της «Libération». Δεν επρόκειτο όμως για κάποια αριστερίστικη κακία. Και η εφημερίδα «Le Parisien», διαφορετικής σχολής, είχε καυτηριάσει την «ύβρη» του προέδρου και τον είχε καλέσει «να κατέβει από τον Ολυμπο».

Δεν την άκουσε. Το πιστοποιεί η υποβάθμιση του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης από τη συγκεντρωτική προεδρία του καθώς και ο βλοσυρά λουδοβίκειος τρόπος με τον οποίο φέρεται σε όποιο μέλος του «λαουτζίκου» συναντά τυχαία. Φυσικά, για την καταβαράθρωση της δημοτικότητάς του στο 20% δεν φταίει αποκλειστικά το μπλαζέ ύφος και η αριστοκρατικής κοπής ξινίλα του. Φταίει και το ότι αποδείχτηκε, και αυτός, αδύναμος μπροστά στην Αγκελα Μέρκελ και την ηγεμονία της. Φταίει το ταξικό πρόσημο της φορολογικής του πολιτικής, διά της οποίας το εισόδημα του φτωχότερου 22% των Γάλλων μειώθηκε κατά 1% (μοιάζει λίγο, αλλά δεν είναι), ενώ το εισόδημα του πλουσιότερου 1% αυξήθηκε διά των φοροαπαλλαγών κατά 6% (αυτό κι αν δεν είναι λίγο). Προσθετέες οι περικοπές των δημόσιων δαπανών, με ό,τι διαλυτικό σημαίνουν για το κοινωνικό κράτος.

Ο ΜανουΔίας αναγκάστηκε χθες να κατεβεί από το όρος της θεϊκής υπεροψίας. Δεν τον ανάγκασαν οι δηλώσεις των ηγετών της αντιπολίτευσης (ο επικεφαλής του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ολιβιέ Φορ, λ.χ., επισήμανε ότι «δεν μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τα πράγματα λες και ζούμε στον Ολυμπο»), αλλά τα κίτρινα γιλέκα. Οι άνεργοι, οι επισφαλώς εργαζόμενοι, οι μικρομεσαίοι, ακόμα και τμήματα της μεσαίας τάξης, που αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στο υψηλό κόστος ζωής. Η ύπουλη επιχείρηση ταύτισής τους με τους λεπενικούς δεν έπιασε. Υπάρχουν και ακροδεξιοί στις διαδηλώσεις, όπως και απολίτικοι βιαιολάγνοι. Ο κύριος όγκος όμως είναι κοινοί θνητοί. Το πρόβλημά τους δεν είναι τόσο τα ακριβά καύσιμα όσο το ότι δεν θέλουν πια να καταντάει ο αγρίως ζορισμένος βίος τους καύσιμο για τη μηχανή μιας «ανάπτυξης» που δεν τους περιέχει.

Έντυπη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 6/12/18

Η αντιφατικότητα των Ελλήνων πολιτικών σε πλήρη συμφωνία με την αντιφατικότητα των Ελλήνων. Μέρος 6ο. Διαπρεπείς πολιτικοί σε φασιστο-σοσιαλιστική σύγχυση

Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου αλλά και αργότερα, μέχρι την επιβολή της δικτατορίας του Μεταξά, αρκετοί γνωστοί πολιτικοί άνδρες είχαν εμφανίσει φασιστικές εθνικοσοσιαλιστικές τάσεις. Όχι μόνο θαύμαζαν τα καθεστώτα του Μουσολίνι και του Χίτλερ, αλλά μερικοί προσπάθησαν να συγκροτήσουν παρόμοιες ιδεολογικές κινήσεις στην Ελλάδα.

Ένας από τους σημαντικότερους άνδρες της κατηγορίας ήταν ο στρατηγός Νικ. Πλαστήρας. Είναι γνωστό πως ο Πλαστήρας με τη σύμφωνη γνώμη του Ελευθέριου Βενιζέλου το βράδυ των εκλογών της 5ης Μαρτίου 1933, που έφερνε νικητή τον αρχηγό του Λαϊκού Κόμματος Παναγή Τσαλδάρη πραγματοποίησε κίνημα για να επιβάλει ένα δικτατορικό καθεστώς «τύπου Ιταλίας», όπως ο ίδιος υποστήριξε.

Ο ιστορικός Δαφνής αναφέρει πως ο Ε. Βενιζέλος αμφισβητώντας τις πολιτικές ικανότητες του «προστατευομένου» του, του είπε πως η Ελλάδα χρειάζεται έναν Μουσολίνι και όχι πραξικόπημα οπερέτα:Ο παρακάτω διάλογος είναι αποκαλυπτικός: «Περί την 2αν πρωινήν της 6ης Μαρτίου ο Ελ. Βενιζέλος απεσύρθη δια να κοιμηθή. Μόλις όμως ευρέθη εις τον κοιτώνα του ήκουσε να εισέρχονται εις το παραπλεύρως γραφείον ο υιός του Σοφοκλής και ο Β. Σκουλάς. Μετά εν τέταρτον της ώρας ενεφανίσθη προ αυτού ο στρατηγός Πλαστήρας.

«Χάνουμε τας Αθήνας», είπεν εις τον Βενιζέλον. Οι Λαϊκοί θα έχουν την απόλυτον πλειοψηφία. Τι θα γίνη; Θα παραδώσετε την εξουσίαν;». «Φυσικά, του απήντησεν ο Βενιζέλος, εκδηλώνοντας συγχρόνως την έκπληξίν του δια την ερώτησιν. Θα ΄χουμε τα ίδια της 1ης Νοεμβρίου τότε», παρετήρησεν ο Πλαστήρας. «Θα γίνουν ταραχές, συλλήψεις βενιζελικών, δολοφονίες και Κύριος οίδε τι άλλο! Γι’ αυτό εγώ σκέπτομαι να πάω στους συνοίκισμους να εξεγείρω τους πρόσφυγας και να τους φέρω εις την πόλιν για να ζητήσουν την εγκαθίδρυσιν δικτατορίας. Θα κάνουμε ό,τι και στην Ιταλία, που χάρις στον φασισμό προοδεύει».

Ο Βενιζέλος του απήντησεν ότι «δεν ήτο ενθουιασμένος με το κοινοβουλευτικόν καθεστώς…». Η Ιταλία, προσέθεσεν, επήγαινε καλά, διότι εκεί υπήρχε δικτάτωρ, ενώ εις την Ελλάδα δεν υπήρχε δικτάτωρ. «Εγώ», συνέχισε ο Βενιζέλος, «δεν νομίζω αγαπητέ φίλε στρατηγέ Πλαστήρα ότι είσαι ικανός να κάνεις τον δικτάτορα, ως ο Μουσολίνι. Οχι μόνο δεν είσαι ικανός, αλλά δεν έχεις και την πλειάδα, τας εκατοντάδας των εκλεκτών συνεργατών του Μουσολίνι. Μετά δύο έως τρεις μήνας θα καταπέσεις οικτρώς, διότι κανένα από τα μεγάλα προβλήματα που έχεις να αντιμετώπισης δεν θα κατορθώσεις να λύσεις… Αν πείσης τον Μουσολίνι να αφήση την Ιταλία και να έλθη εδώ, τότε ίσως συμφωνήσω να γίνη δικτατορία».

Μερικά χρόνια αργότερα ο «Μαύρος Καβαλάρης» αντιτάχθηκε στο καθεστώς της 4ης Αυγούστου ισχυριζόμενος ότι «υπήρχε έδαφος διευθετήσεως της ελληνοιταλικής συρράξεως τη μεσολαβήσει της Γερμανίας» και πως «…η αδεξιότης επί της εξωτερικής πολιτικής του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου οδήγησεν τον ελληνικόν λαόν εις έναν ανόσιον πόλεμον με μιαν μεγάλην δύναμιν ως η Ιταλία» (επιστολή του Πλαστήρα προς τον πρεσβευτή της Ελλάδας στο Βισύ της Γαλλίας, Π. Μεταξά, στις 16 Ιουλίου 1941).

Ο δήθεν Φιλελεύθερος στρατηγός

 

Ο “φιλελεύθερος” στρατηγός Πλαστήρας

Τρεις μήνες νωρίτερα ο στρατηγός έστελνε μια άλλη επιστολή στον συνεργάτη και φίλο του Κομνηνό Πυρομάγλου. Η επιστολή αυτή βρέθηκε τυχαία στο Αρχείο του στρατηγού Ναπολέοντα Ζέρβα και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 4/9/1997. Το κείμενο της αποδεικνύει ότι την ώρα που ο Ελληνικός Στρατός πολεμούσε ακόμα στα βορειο-ηπειρωτικά βουνά και στα οχυρά στη Μακεδονία ο Πλαστήρας θεωρούσε πως έπρεπε να «γίνει κυβέρνηση φιλογερμανική για να καταστήσωμεν ολιγώτερον οδυνηράν την ήτταν(!)».
Το περιεχόμενο αυτής της επιστολής, που σήμερα φυλάσσεται στο ΕΛΙΑ, είναι το ακόλουθο:

«Νice, 21/4/1941

Αγαπητέ μου,
Αυτή την στιγμή έλαβα το γράμμα σου και σου απαντώ αμέσως. Η καταστροφή που ανέμενα με την ανόητον πολιτικήν που ηκολούθησαν οι ανεύθυνοι επήλθεν ήδη. Και είναι τόσο τραγική! Ο άθλιος βασιλεύς με την αθλιοτέραν σπείραν παραπαίουν, αφού αντικρύζομεν το πρωτάκουστον φαινόμενον εις την ιστορίαν των βασιλέων, να υποβιβάζη αυτός εαυτόν εις Πρόεδρον Κυβερνήσεως! Και κατέληξεν -όπως βλέπεις εις τας εφημερίδας- εις μίαν κυβέρνησιν της ελεεινοτάτης μορφής υπό τον Σακελαρίου! Και ο Τσουδερός! Τι θέλει;

Νομίζω πως εντός 4-5 ημερών θα καταληφθή και η Αθήνα γιατί δεν θα μπορέσουν να κρατηθούν ούτε στας Θερμοπύλας, αν και η θέση αυτή προσφέρεται για μια ακλόνητο άμυνα πολυχρόνιο. Φαντάζομαι ότι η υποχώρηση, η κάπως εσπευσμένη, των Άγγλων από την Λάρισα προς την Λαμία δεν θα επιτρέψη την κανονικήν υποχώρησιν της Ελληνικής Στρατιάς Καλαμπάκας – Πίνδου, η οποία αναγκασθείσα να υποχώρηση δια του ορεινού όγκου ων Αγράφων θα εγκατέλειπε ολόκληρον το βαρύ υλικόν, ως και τα τροχοφόρα. Κατόπιν αυτού τι άμυνα περιμένεις να γίνη; Πρέπει το ταχύτερον να συνθηκολογήσουν και θα γίνη αυτό θέλοντας ή μη.

Ως προς την αναχώρησή σου προς την Βηρυττό, εξέφρασα τη γνώμη απλώς και μόνο διότι τα επελθόντα γεγονότα ματαιώνουν την εκτέλεσιν των όσων είχαμε ειπεί. Και ήθελα μάλλον να σε απαλλάξω από μια συμφωνία που εκάναμε υπό άλλας συνθήκας και να ανάκτησης πλήρη την ελευθερία της σκέψεως. Αν νομίζης ότι πηγαίνοντας στην Βηρυττό δεν θα αποκλεισθής εκεί αλλά θα μπόρεσης εν ανάγκη να πας εις την Ελλάδα χωρίς να λάβης υπ’ όψιν ενδεχομένας περιπτείας, τότε καλόν θα είναι να πηγαίνης εκεί, εφ’όσον εδώ εις τίποτε δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθής. Τράβα λοιπόν και η τύχη μαζί σου. Ξέρεις τας σκέψεις μου τας οποίας τας μεταδίδεις στους φίλους.

Είμαι της γνώμης ότι πρέπει να γίνη κυβέρνηση φιλογερμανική για να καταστήσωμεν ολιγώτερον οδυνηράν την ήτταν. Αυτό πρέπει να γίνη και αν ακόμη θα ηξεύραμε ότι ο πόλεμος θα τελείωνε και μετά τινάς μόνον μήνας με τελείαν ήτταν του άξονος (όπερ απίθανον).
Πολλούς χαιρετισμούς στο ζεύγος Σαβίνη. Σου εύχομαι καλό ταξίδι και καλήν αντάμωσιν.

Με πολλήν αγάπην

Ν. Πλαστήρας

Υ.Γ. Έλαβα και τα δεύτερα αντίτυπα της μεταφράσεως. Η μετάφραση είναι περίφημη, απέδωκες πληρέστατο πνεύμα, σε ευχαριστώ θερμότατα. Ο κ. Στεργιάδης μέχρι προχθές Σάββατον δεν έλαβε καμμίαν επιστολήν από την κ. Σάνου».

Δημοκρατικός Αγών

Υπάρχει ακόμα μία έκθεση ανώτατου αξιωματικού της Χωροφυλακής, του μετέπειτα αρχηγού της (1954) στρατηγού Κων. Κατσαμπή, η οποία ανέφερε στον Μανιαδάκη ότι ένας έμπιστος άνθρωπος του Πλαστήρα του διεμήνυσε ότι ο στρατηγός θεωρούσε πως «πρέπει να αποφύγωμεν πάση Θυσία τον πόλεμον εναντίον της Ιταλίας, φθάνοντες και μέχρις (ωρισμένων εδαφικών προς αυτήν παραχωρήσεων…».

Η παραπάνω αναφορά του Κατσαμπή παραδόθηκε στον Μανιαδάκη δύο μόλις ημέρες (26/10/1940) πριν από την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου. Ο ιστορικός συγγραφέας, ταξίαρχος ε.α. Χαράλαμπος Νικολάου, αναφέρει σε ένα άρθρο του στο περιοδικό «Στρατιωτική Ιστορία» (τεύχος 32, Απρίλιος 1999) τα παρακάτω: «…Στις αρχές του 1941, όπως προκύπτει από ιστορικά στοιχεία, ο αυτοεξόριστος στη Γαλλία αντιμοναρχικός στρατηγός Ν. Πλαστήρας πλησίασε τους Γερμανούς. Πρότεινε σ’ αυτούς να επέμβουν για τον τερματισμό των εχθροπραξιών στην Αλβανία και ζήτησε βοήθεια για να ανατρέψει τον I. Μεταξά και τον βασιλιά Γεώργιο.

Ο Β. Πίκοτ της Γερμανικής Υπηρεσίας Ασφαλείας ανέφερε πως ο Ν. Πλαστήρας «υπογράμμισε πάλι ότι η Ελλάδα, όταν περιέλθει υπό την ηγεσία του, θα συνεργαστεί στενά με τη Γερμανία υπό τον Φύρερ για τη δημιουργία της Νέας Τάξεως στην Ευρώπη». Όμως οι Γερμανοί, θεωρώντας ότι ο Πλαστήρας δεν είχε επιρροή στην Ελλάδα, αγνόησαν την έκκληση του».

Στις αρχές της δεκαετίας του ΄30 η ιταλική διείσδυση στον ελλαδικό χώρο λάμβανε τη μορφή πολιτιστικής «χιονοστιβάδας». Χαρακτηριστικοί είναι οι τίτλοι και οι υπότιτλοι του «Ελεύθερου Βήματος»: « η Ελλάς, ο Φασισμός και ο τρόπος της θεραπείας της κρίσεως… Ο Φασισμός δεν είναι εμπόρευμα προς εξαγωγή… Οποιος μελετήσει βαθύτατα το φασιστικό κίνημα θα πεισθεί ότι δεν υπάρχουν εις ημάς τάξεις ευνοουμένων ή τάξεις λησμονημένων. Δεν υπάρχουν δυστυχείς αφημένοι εις την δυστυχίαν των. Εζητήσαμεν θυσίας από όλους και συνεισέφερον όλοι δια την δημιουργίαν του» («Ελεύθερο Βήμα», 9/11/1932).

Το «Ελεύθερο Βήμα» ακόμα μας πληροφορεί στις 7/11/1932 ότι «…εις την χθεσινήν διάλεξιν του προέδρου της εταιρείας των Ιταλών συγγραφέων και διευθυντού της Τριμπούνας» κ. Ροβέρτου Φόρτζες Νταβαντζάτι, παρέστη ο κ. και η κα Σ. Βενιζέλου, πλείστοι επιστήμονες και καθηγητές, οικονομικοί παράγοντες, λογοτέχναι, ακαδημαϊκοί, κ.ά.». «Όσο παράξενο και αν ακούγεται στον πολύ κόσμο, ακόμα και ο Ελ. Βενιζέλος ήταν ένθερμος θιασώτης του ιταλικού φασισμού και φορέας δικτατορικών αντιλήψεων. Στις 22/5/1932, απογοητευμένος από τις αδυναμίες της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, αγόρευε στη Βουλή τονίζοντας με έμφαση πως τα λεγόμενα ατομικά δικαιώματα και αι προσωπικαί ελευθέριαι πρέπει να περιορίζονται».

Άρθρο του Αγγελόπουλου στο “Κράτος”

Ο Κρητικός πολιτικός, χολωμένος από την αντιβενιζελική στάση των Εβραίων της συμπρωτεύουσας, τροφοδοτούσε συχνά το κύμα αντισημιτισμού στη βόρεια Ελλάδα με δηλώσεις του τύπου: «Η στάσις του ισραηλιτικού στοιχείου, ψηφίσαντος ομαδικώς και κατ’ εντολήν της ραββινείας το κύβερνητικόν ψηφοδέλτιον, αποτελεί πράξιν εχθρότητος εναντίον του ημίσεος της Ελλάδος» (εφημερίδα «Ελεύθερο Βήμα», 5/7/1933).

Ο Κωνσταντίνος Ζαβιτσάνος, μία από τις κορυφαίες πολιτικές προσωπικότητες της εποχή στέλεχος των φιλελευθέρων, περιγράφει τον αρχηγό του στις αναμνήσεις του ως εξής: «…Μίαν και μόνον μίαν (σ.σ. ιδιότητα) δεν ηδύνατο να προσλάβει και αυτή ήτο εκείνη που προσέλαβε, δηλαδή την ονομασίαν του Φιλελευθέρου, διότι αν είναι κάτι που δεν ηγάπησε ποτέ το κόμμα τούτο και το οποίον δεν εσεβάσθη, ήσαν αι ελευθερίαι, τας οποίας εις μεν τους αντιπάλους του συχνά ηρνήθη εις δε τους οπαδούς του πάντοτε, διότι ουδέποτε επέτρεψεν εις αυτούς να έχουν ιδίαν γνώμην…».

Ο Ζαβιτσάνος αργότερα προσχώρησε στον εθνικοσοσιαλισμό και ίδρυσε το 1935 πολιτικό κόμμα παρεμφερών αρχών. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας έγινε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Μεταξά, ενώ κατά την Κατοχή ανέλαβε τη διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας. Ο Κερκυραίος πολιτικός, που διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής και υπουργός του Βενιζέλου, πέθανε το 1946, αφού αμνηστεύθηκε πρώτα από το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων. (Σ.γ.: Δηλαδή η σύγχυση της σύγχυσης, το απόλυτο μπέρδεμα φασισμού και σοσιαλισμού, όπου χαμένοι αν όχι παραζαλισμένοι οι ψηφοφόροι τους, αγνοούσαν τα ουσιαστικά πιστεύω των βενιζελικών και του ίδιου του Ελευθέριου Βενιζέλου, τους θεωρούσαν ειλικρινείς δημοκράτες και γι’ αυτό τους ψήφιζαν. Γενικό αλαλούμ).

Ο κεντρώος πολιτικός Α. Μιχαλακόπουλος δήλωνε στο «Ελεύθερο Βήμα» στις 15/4/1934, ότι «η Ελλάς έχει ανάγκη μιας πενταετούς αν όχι δεκαετούς σταθεράς και παγίας διακυβερνήσεως» και ότι «ένας πρέπει να είναι ο κυβερνών και ο διευθύνων νους με αυστηράν επιλογήν του πολιτικού και υπαλληλικού του επιτελείου… Η διαφθορά έχει εισδύσει βαθύτερον απ’ ότι ηδύνατο κανείς να φαντασθεί. Είναι κοινό μυστικό η αγοραπωλησία της ψήφου…».

Γ Κονδύλης μεταξύ δημοσιογράφων

Ένας ακόμα από τους «φασίζοντες» άνδρες της περιόδου εκείνης ήταν ο στρατηγός Γεώργιος Κονδύλης. Ο Κονδύλης ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία από τη ριζοσπαστική πτέρυγα των Φιλελευθέρων, συγκρούστηκε με τον θρόνο, για να περάσει σταδιακά στην αντίπερα όχθη και να επαναφέρει το 1935 τη μοναρχία.
Η κυβερνητική αστάθεια, η πολιτική ένταση και συνεχόμενες ταραχές και απεργίες που μάστιζαν την ελληνική κοινωνία του Μεσοπολέμου, διαμόρφωσαν την πολιτική σκέψη του Κονδύλη και τον ώθησαν να προχωρήσει σε οριστική ρήξη με το παρελθόν του και να οδηγηθεί σε πιο ακραίες θέσεις επιζητώντας την επιβολή δικτατορίας και τη διάλυση των πολιτικών κομμάτων.

Στις 7 Απριλίου 1934 ο στρατηγός παραχώρησε συνέντευξη στην εφημερίδα «Volkischer Beobachter» (Λαϊκός Παρατηρητής) της Γερμανίας, το επίσημο δημοσιογραφικό βήμα του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος. Μεταξύ των άλλων είπε: «… ο κοινοβουλευτισμός είναι ανίκανος να κυβερνήσει. Κάθε Γερμανός ασπάζεται τας υψηλάς κρατικάς ιδέας του Χίτλερ -το κοινόν συμφέρον υπεράνω του ατομικού συμφέροντος -και πας το αισθάνεται ακόμη προσωπικώς. Εις την Γερμανίαν υπάρχη λαϊκή θέλησις. Αλλά ακριβώς όταν εννοώ την ιστορικήν δύναμιν του Χίτλερ πρέπει να αναγνωρίσω την μεγάλην διαφοράν μεταξύ Ελλάδος και Γερμανίας… Ο Έλλην ενθουσιάζεται δια την προσωπικήν ελευθερίαν και ανεξαρτησίαν. Είναι απολύτως ατομικιστής. Ίσως και το κλίμα να συντελή εις αυτό. Οπωσδήποτε χρειαζόμεθα ακόμη πολύν χρόνον δια να προπαρασκευάσομεν την λαϊκήν οργάνωσιν των μαζών, όπως συμβαίνει εις τον Γερμανικόν και τον Ιταλικόν λαόν, και όπως προαχθούν μόνοι των οι λαοί εις την μεγάλην Εθνικήν Ευτυχίαν… Το σύστημα διευθύνσεως του Χίτλερ είναι μία θαυμάσια ιδέα η οποία πρέπει να αποβή καρποφόρος…».

Το 1935 ο Κονδύλης επισκέφθηκε έπειτα από επίσημη πρόσκληση του Μουσολίνι την Ιταλία, μαζί με τον Σταμάτη Μερκούρη. Ακόμα και ο Π. Κανελλόπουλος ερωτοτρόπησε για ένα διάστημα με τη δικτατορία, γράφοντας πως «ο Θεσμός της πλειοψηφίας, ο οποίος είναι αναγκαίον στοιχείον της πολιτικής ελευθερίας, οφείλεται εις μίαν εκ των μεγαλυτέρων ουτοπιών της νέας εποχής…», ενώ ο (σ.γ.: Γέρος της Δημοκρατίας) Γεώργιος Παπανδρέου έδωσε «πόρισμα» του για τη δικτατορία στην «Καθημερινή της 1/7/1934: «Πιστεύω ότι η δικτατορία ημπορεί εις ορισμένας περιστάσεις να αποτελέσει ιστορικήν ανάγκην δι΄ έναν τόπον, όταν την επιβάλη ο υπέρτατος νόμος της σωτηρίας της πατρίδος…».

Ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου, πρωτοπόρος και υπέρμαχος της σημερινής σοσιαλδημοκρατίας, με άρθρο του στον «Ανεξάρτητο Τύπο» της 11/10/1926 στράφηκε κατά της ελευθεροτυπίας επειδή παρατηρούσε «εκτραχηλισμό του Τύπου πέραν των ορίων τα οποία επιτρέπει ο θεμιτός κομματικός ανταγωνισμός».

Ένας ακόμα από τους μεγαλύτερους θιασώτες του ιταλικού φασισμού ήταν ο τρίτος στρατηγός της «Τριανδρίας» της επανάστασης του 1923, ο Θεόδωρος Πάγκαλος. Ο Πάγκαλος ποτέ δεν έκρυψε τις φιλοδικτατορικές του διαθέσεις. Η βραχύβια «δημοκρατική» του δικτατορία το απέδειξε άλλωστε. Λίγους μήνες μετά την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου ο στρατηγός-δικτάτορας συνελήφθη από τον Μανιαδάκη (Φεβρουάριος 1941) και εκτοπίστηκε στην Ελευσίνα επί έναν χρόνο επειδή κρίθηκε «επικίνδυνος δια την δημοσίαν ααφάλειαν» και «επειδή αρέσκεται να δημιουργείται θόρυβος περί του ονόματος του, τον οποίον καταλλήλως καλλιεργεί, εις στιγμάς κατά τας οποίας το Έθνος αγωνίζεται τον ωραιότερον αλλά και σκληρότερον αγώνα της ιστορίας του και υπάρχει ανάγκη αδιατάρακτου ησυχίας».

Ο Πάγκαλος ξέσπασε λέγοντας: «Συλλαμβάνεται την χαραυγήν ένας πρώην Γεν. Επιτελάρχης, Αρχιστράτηγος, Πρωθυπουργός, Πρόεδρος της Δημοκρατίας, διότι αρέσκεται να γίνεται λόγος για το όνομα του. Και ποιος ρωμιός δεν αρέσκεται να ομιλούν ευφήμως περί αυτού;». Ο στρατηγός βέβαια παρέλειψε να αναφέρει ότι καθ΄ όλη τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου είχε αποκτήσει επαφές τόσο με την ιταλική όσο και με τη γερμανική πρεσβεία.

Αργότερα, κατά την Κατοχή, πρωταγωνίστησε στην ίδρυση των Ταγμάτων Ασφαλείας μαζί με τους Βουλπιώτη, Γονατά κ.ά. Μετά την απελευθέρωση συνελήφθη και κρατήθηκε στις φυλακές Αβέρωφ ως δοσίλογος, έπειτα από απαίτηση των εαμικών υπουργών Ζέβγου και Τσιριμώκου της κυβέρνησης Παπανδρέου. Ύστερα από προφυλάκιση δέκα μηνών με απόφασή του το Συμβούλιο Εφετών αποφυλάκισε τον Πάγκαλο, απαλλάσσοντάς τον από τις κατηγορίες με τις οποίες βαρυνόταν.

ERODOTOS WEBLOG

Οι Διόσκουροι, τι ειρωνία!

Από όλα τα ανωτέρω αντιλαμβανόμαστε την παντελή σύγχυση στην πορεία, τη δράση και τις πολιτικές εξαγγελίες των Ελλήνων πολιτικών και κατά πόσο ήσαν, είναι και παραμένουν ειλικρινείς οι διαθέσεις τους ή ουσιαστικά αναλαμβάνοντας την εξουσία υποπίπτουν στο ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΥΒΡΕΩΣ ή ακόμη ότι μερικοί εξ αυτών εμφανίζουν συμπτωματολογία ψυχοπαθητικής ή αντικοινωνικού τύπου διαταραχής της προσωπικότητας, για τα οποία έχουμε επανειλημμένως αναφερθεί σε συνέχειες, ιδιίτερα στις μελέτες μας για τον ορισμό του τυράννου. Όμως για να κατοχυρωθεί μια συγκεκριμένη διάγνωση στα πρόσωπα αυτά απαιτείται μακροχρόνια κι επίπονη μελέτη όλων των πεπραγμένων τους και λεπτομερής εξέταση της βιογραφίας και της βιβlιογραφίας των διασημοτήτων αυτών όπως ακριβώς έκανε και ο Dr David Owen o ψυχίατρος που προσδιόρισε και ανάλυσε το Σύνδρομο της Ύβρεως.

Ευαγγελάτος Γεώργιος