Απαντήσεις που δίνονται σήμερα:

Μπροστά σ’ αυτό το σκηνικό που διαμορφώνεται και στο οποίο δε διαφαίνεται κάποια μεσοπρόθεσμη ή μακροπρόθεσμη λύση, ό,τι κι αν λέγεται κι όσο κι αν θέλουμε να πιστεύουμε το αντίθετο, δίνονται διάφορες απαντήσεις.
Κάποιες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, για παράδειγμα, επέλεξαν απροκάλυπτα να νομοθετήσουν υπέρ των μεγάλων επιχειρήσεων μειώνοντας τη φορολογία τους, ενώ ταυτόχρονα αυξάνουν τη φορολογία των υπολοίπων, των μικρών κι αδυνάτων, των συνταξιούχων, των ΑΜΕΑ κ.λπ. καταργώντας, επί τη ευκαιρία, θεμελιώδη δικαιώματα που αναφέρονται στην ελευθερία έκφρασης ή την ελευθερία του συνέρχεσθαι, και κάνουν περικοπές σε βασικά δικαιώματα όπως η εκπαίδευση, η υγεία, οι συντάξεις… ιδιωτικοποιώντας αυτές τις υπηρεσίες ή μειώνοντας τα ποσά του προϋπολογισμού που προορίζονται γι’ αυτές.

Αφετέρου, η παραδοσιακή αριστερά συνεχίζει να διεκδικεί ως μοναδική λύση την πλήρη απασχόληση. Κάτι που δεν πρόκειται να γίνει, αλλά πιθανά δε βλέπουν άλλη διέξοδο επειδή πάσχουν επίσης από αυτό το Σύνδρομο της Στοκχόλμης, ή αν το αντιλαμβάνονται, προτιμούν να μην το εκφράσουν επειδή ο τρόπος λειτουργίας τους θα κατέρρεε.

Εδώ και κάποιες δεκαετίες, ωστόσο, (αν και είναι μια ιδέα ακόμη πιο παλιά) και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, πολλοί άνθρωποι και οργανώσεις διεκδικούν –μεταξύ άλλων μέτρων- ένα καθολικό και ανεπιφύλακτο βασικό εισόδημα  για όλους.

Θα πάρουμε αυτήν την πρόταση ως ένα παράδειγμα εξόδου από τη μη βιώσιμη κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, και επειδή σήμερα βρίσκεται στο προσκήνιο και επειδή είναι ένα μέτρο που θα μπορούσε να δώσει απάντηση στην κατάσταση της συστημικής φτώχιας, ενώ ταυτόχρονα θα ήταν ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση αναδιανομής του πλούτου που, όπως είπαμε στην αρχή, ανήκει σε όλους.

Αλλά, οποία έκπληξη! Η πλειοψηφία του πληθυσμού δε συμφωνεί, δεν καταλαβαίνει, ούτε αποφασίζει ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ την υλοποίηση αυτού του μέτρου, σίγουρα επειδή η πληροφόρηση που έχει πάρει είναι διαστρεβλωμένη, αλλά κι από το γεγονός είναι ότι σήμερα η εφαρμογή του αμφισβητείται. Ο βασικότερος λόγος πάντως είναι ότι έχει αποδεχθεί το ρόλο του θύματος και παίρνει το μέρος του θύτη, της ολιγαρχίας του πλούτου, υποστηρίζει και δικαιώνει την άποψη του θύτη-κεφαλαιοκράτη. Η πλήρη δικαίωση του Συνδρόμου της Στοκχόλμης.

Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι μεγάλο μέρος αυτών των ατόμων είναι ταυτόχρονα θύματα της τεχνολογικής εξέλιξης, της περίφημης κρίσης, της κλοπής των πόρων τους, κ.λπ. Φθάνουν να λένε υποστηρίζοντας τα αφεντικά τους: «Είναι σωστό να δίνουμε χρήματα σε κάποιον που δεν κάνει τίποτα; Να συντηρούμε τεμπέληδες! –επιχειρηματολογούν-, από πού θα βγουν τα χρήματα;»

Αναρωτιούνται, επαναλαμβάνοντας τα επιχειρήματα των ισχυρών, εκείνων που η μοναδική τους απασχόληση είναι να συσσωρεύουν πλούτη, εκείνων που εκμεταλλεύονται και ασκούν βία.
Επιμένουμε να δίνουμε αυτό το παράδειγμα επειδή μας επιτρέπει να δούμε ξεκάθαρα πώς μια μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού έχει υιοθετήσει την επιχειρηματολογία εκείνων «που την κακοποιούν ή την εκμεταλλεύονται» και βλέπει τα άλλα θύματα της κεφαλαιοκρατίας ως εχθρούς (για παράδειγμα, τους μετανάστες).

Δε θα αναλύσουμε όλη τη διαδικασία που οδήγησε στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα, το πώς ιδιωτικοποιήθηκαν όλα αυτά που ανήκαν σε όλους ή σε κανέναν. Θελήσαμε απλά να μιλήσουμε γι’ αυτήν την ασθένεια που εξακολουθεί να πλήττει την πλειοψηφία του πληθυσμού και για τη σημασία του μύθου, που συνεχίζει να τροφοδοτείται από τους πολιτικούς, τους νομοθέτες, τους διαμορφωτές απόψεων… που δουλεύουν για να διατηρείται αυτό το κάθετο και βίαιο σύστημα, μαζί με τα μέσα διάδοσης, που κάθε μέρα παίζουν όλο και καλύτερα το ρόλο τους ως μέσα προπαγάνδας υπέρ των ισχυρών.

Ρεπόρτερ ρομπότ μεταδίδει σαν ειδήσεις τα νέα της άρχουσας τάξης ώστε να καθηλώνει στον καναπέ τα προαιώνια θύματα του Συνδρόμου της Στοκχόλμης

Σήμερα περισσότερο από ποτέ έχει ζωτική σημασία να αξιώσουμε την ανθρωπιστική οπτική του ανθρώπινου όντος, μια οπτική που εξηγεί ότι ένας άνθρωπος έχει αξία επειδή γεννήθηκε άνθρωπος, και ότι δεν μπορεί να μπαίνει άλλη αξία πάνω από τη ζωή του, την αξία της προσωπικότητας του, από  την ελευθερία του.
Συμπεράσματα: Βρισκόμαστε μπροστά στην πραγματική δυνατότητα απελευθέρωσης του ανθρώπου. Αλλά απαιτείται η εξέγερση όλων όσων είναι ζωντανοί και δεν θέλουν να παραμείνουν σκλάβοι και θύματα στους θύτες τους.
 “Ακόμη δεν καταλαβαίνουν ότι η μηχανή είναι ο λυτρωτής της ανθρωπότητας, ο Θεός που θα απελευθερώσει τον άνθρωπο από τη φτώχια και τη μισθωτή εργασία, ο Θεός που θα τους δώσει την αναψυχή και την ελευθερία”, έγραφε ο Paul Lafargue από το 1883.
Επειδή, αφενός, δε θα υπάρξει πλέον πλήρης απασχόληση και, αφετέρου, επειδή βρισκόμαστε μπροστά στην ιστορική δυνατότητα να απελευθερωθούμε από την εργασία ως στοιχείο ελέγχου και υποδούλωσης, είναι σημαντικό να θέσουμε υπό αμφισβήτηση τις πεποιθήσεις μας γύρω από αυτό το θέμα, τον τρόπο που βλέπουμε τον εαυτό μας και τους άλλους, και το φόβο της φτώχιας, απαιτώντας να αναδιανεμηθεί ο πλούτος που ανήκει σε όλους, πράγμα που θα επέτρεπε σε όλη την ανθρωπότητα να ζήσει αξιοπρεπώς.
Ας σταματήσουμε να υιοθετούμε τα επιχειρήματα των ισχυρών, ότι δεν υπάρχει πλούτος και ότι είναι φυσιολογικό εκείνοι να μας ληστεύουν και να μας υποδουλώνουν. Ας γιατρευτούμε από αυτήν την αρρώστια που έχουμε τροφοδοτήσει επί αιώνες χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Σήμερα υπάρχει η πραγματική δυνατότητα να απελευθερωθούμε.
Γι’ αυτό, μεταξύ άλλων, μπορούμε να αρχίσουμε διεκδικώντας ένα καθολικό και ανεπιφύλακτο βασικό εισόδημα που να επιτρέπει την αξιοπρεπή επιβίωσή μας.

Ευχαριστούμε την Gabriela Amaya  που μας έδωσε την ευκαιρία με το άρθρο της να κάνουμε την πιο πάνω αναφορά στο Σύνδρομο της Στοκχόλμης και την μεταφορά του από τα άτομα στους λαούς-θύματα.

pressenza.com

Βιβλιογραφικές παραπομπές:
Για το Σύνδρομο της Στοκχόλμης:
https://en.wikipedia.org/wiki/Stockholm_syndrome
http://medical-dictionary.thefreedictionary.com/Stockholm+syndrome
https://www.psychologytoday.com/blog/the-modern-time-crunch/201403/corporate-stockholm-syndrome
http://www.inquiriesjournal.com/articles/35/the-relationship-between-stockholm-syndrome-and-post-traumatic-stress-disorder-in-battered-women
Για το καθολικό βασικό εισόδημα:
https://en.wikipedia.org/wiki/Basic_income
Https://nuevohumanismorbu.wordpress.com/
Για το θέμα της απασχόλησης:
The right to be lazy. Paul Lafargue. 1882. https://www.marxists.org/archive/lafargue/1883/lazy/index.htm

Ελήφθη από το ιστολόγιο: https://ideopigi.blogspot.gr/2017/08/blog-post_27.html

Εμείς να προσθέσουμε επί πλέον πως για όποιον δεν είναι μικρόνους ή απατεώνας και σέβεται τον άνθρωπο σαν τη μεγαλύτερη αξία επί γης, είναι παλιά ξινά σταφύλια η άποψη ότι δεν νοείται η σύνδεση της εργασίας με την αμοιβή. Ο άνθρωπος και η εργασία του δεν είναι εμπόρευμα προς πώληση και επ’ αμοιβή παράγωγο, προϊόν. Ο άνθρωπος είναι εργάτης πλασμένος να ζει και να δημιουργεί κι όχι να πληρώνεται για να ζει ή να ζει για να εργάζεται. Ο κάθε εργαζόμενος παράγει ως αφέντης και καταναλώνει εν μέτρω ως αφέντης. Δεν είναι εργαλείο που παράγει όπως λένε οι μαρξιστές, ούτε εργάτης σκλάβος της προσφοράς και της ζήτησης, με την εργασία του να έχει συγκεκριμένη τιμή στην αγορά του αστικού σκλαβοπάζαρου ή αλλιώς στην αξιολόγηση του εργατικού ημερομισθίου. Δεν είναι η έσχατη αμελητέα αμειβόμενη μονάδα  όπως τον θέλουν οι αστοί φεουδάρχες, οι banksters,  οι τοκογλύφοι, οι μεγιστάνες των υπερεθνικών και των μονοπωλίων. Η εργασία, το αποκλειστικό προνόμιο του ανθρώπου διεστράφη κι έγινε αυθαίρετη η χρηματοοικονομική εκτίμησή της ανάλογα με τις προτεραιότητες και τη σοβαρότητα που ο αστός  έθεσε σαν στάνταρτς και σαν κλίμακα αξιών. Προκειμένου να συνέρθουμε από το προαιώνιο σύνδρομο της Στοκχόλμης από το οποίο πάσχουν εν αγνοία τους οι κοινωνίες και οι λαοί, οφείλουμε να προβούμε σε γενική εξέγερση αφού προηγουμένως συνειδητοποιήσουμε τι κοινωνικά εγκλήματα έχουν γίνει με τις υλιστικές, μαρξιστικές και αστικού τύπου ιδεολογίες και ιδεολογήματα. Μόνο τότε ανοίγεται ο δρόμος μπροστά μας να απαιτήσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματά μας σαν ώριμες κι ελεύθερες προσωπικότητες, ισότιμοι και αδελφοί ο ένας με τον άλλον.

Το να δουλεύεις για να πλουτίζουν άλλοι με μια ελάχιστη αμοιβή, ή ακόμη και σε κατάσταση δουλείας, και να το κάνεις πεπεισμένος ότι αυτό είναι φυσιολογικό και σου δίνει αξία, είναι μια σαφής ένδειξη ότι πάσχεις από το Σύνδρομο της Στοκχόλμης.

 
Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης είναι μια ασθένεια από την οποία πάσχουν τα άτομα που ταυτίζονται με εκείνους που τους ασκούν βία, υιοθετώντας ως δικό τους το σκοπό εκείνων που τους κακοποιούν και προτιμώντας να μην απομακρυνθούν από αυτούς τη στιγμή που θα μπορούσαν να το κάνουν, ενώ ταυτόχρονα απομακρύνονται από εκείνους που μπορούν να τους βοηθήσουν.
Ο όρος Σύνδρομο της Στοκχόλμης Ο όρος αυτός προήλθε μετά την ληστεία που έγινε τον Αύγουστο του 1973, σε υποκατάστημα της τράπεζας Kreditbanken στο Norrmalmstorg, στην κεντρική Στοκχόλμη της Σουηδίας. Δύο ένοπλοι άνδρες οι Jan-Eric Olsson και Clark Olofsson εισέβαλαν σε αυτήν και απήγαγαν 4 υπαλλήλους της τράπεζας, τους Elisabeth Oldgren, Kristin Enmark, Birgitta Lundblad και τον Sven Safstrom, για 6 μέρες σε θησαυροφυλάκιο της τράπεζας Sveriges Kreditbank. Μετά τη σύλληψη των δραστών, οι όμηροι προσπάθησαν να συλλέξουν χρήματα, για να ενισχύσουν οικονομικά τον δικαστικό αγώνα των απαγωγέων τους και αρνήθηκαν μάλιστα να καταθέσουν εναντίον τους, μία μάλιστα από τους ομήρους προτιμούσε να μείνει στο πλευρό του απαγωγέα της αντί να πάει με την αστυνομία.

Την ίδια περίοδο στις 4 Φλεβάρη του 1974, η κόρη του μεγιστάνα του Τύπου Ράντολφ Χερστ, Πατρίτσια απήχθηκε από τον Συμβιωτικό Απελευθερωτικό Στρατό μια ομάδα ανταρτών Πόλης για λύτρα που θα μοίραζαν στους φτωχούς της Καλιφόρνια. Η Πάτρίτσια (Πάττυ) αν και χτυπήθηκε κι έχασε τις αισθήσεις της κι έμεινε κλεισμένη από τους απαγωγείς της μήνες ταυτίστηκε πλήρως με τους απαγωγείς της και την ιδεολογία τους. 19 μήνες αργότερα συνελήφθη και κατηγορήθηκε για σοβαρά εγκλήματα όπως για ένοπλη ληστεία τράπεζας. Αναγνωρίστηκε από τις κάμερες να ηγείται με όπλο της ληστείας.

Το σύνδρομο της Στοκχόλμης μπορεί να θεωρηθεί ως μια μορφή τραυματικής προσκόλλησης, η οποία δεν απαιτεί απαραιτήτως ένα σενάριο ομηρείας, αλλά το οποίο περιγράφει «ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς που αναπτύσσονται μεταξύ δύο ατόμων, όπου το ένα πρόσωπο παρενοχλεί περιοδικά, χτυπάει, απειλεί, κακοποιεί, ή εκφοβίζει το άλλο». Μια συχνά χρησιμοποιούμενη υπόθεση για να εξηγήσει το φαινόμενο του συνδρόμου της Στοκχόλμης, βασίζεται στη φροϋδική ψυχαναλυτική θεωρία. Θεωρείται ότι η ταύτιση αυτή  είναι αντίδραση του ατόμου στο ψυχολογικό τραύμα της θυματοποίησης προκειμένου να επιβιώσει. Η ταύτιση με τον επιτιθέμενο (identification with the aggressor) είναι ένας τρόπος όπου το ίδιο το εγώ υπερασπίζεται τον εαυτό του. Όταν ένα θύμα πιστεύει τις ίδιες αξίες με τον επιτιθέμενο, ο θύτης παύει να γίνεται αντιληπτός ως απειλή.

Κοινά συμπτώματα του «Συνδρόμου της Στοκχόλμης»

• Θετικά συναισθήματα από το θύμα προς το θύτη (το άτομο που το κακοποιεί ή το ελέγχει).

• Αρνητικά συναισθήματα από το θύμα προς την οικογένειά του, τους φίλους ή τις αρχές.

• Θετικά συναισθήματα από το θύτη προς το θύμα.

• Υποστηρικτική συμπεριφορά από το θύμα προς το θύτη.

• Ανικανότητα του θύματος να καταστρέψει την “σχέση” του με το θύτη.^[

Σήμερα ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για περιπτώσεις απαγωγών, κακομεταχείρισης των γυναικών, εντός των επιχειρήσεων και σε κάποιες ακόμη περιπτώσεις.
Οι ειδικοί λένε ότι πρόκειται για ένα προσωρινό παθολογικό φαινόμενο. Η περίπτωση όμως που θα μας απασχολήσει σήμερα, αφορά, δυστυχώς, σε ένα φαινόμενο που διαρκεί αιώνες και που η ρίζα και τα συμπτώματά του μεταφέρονται από γενιά σε γενιά. Ωστόσο, βρισκόμαστε σήμερα μπροστά στη δυνατότητα να ελευθερωθούμε από αυτήν τη βιβλική κατάρα, δεδομένων των κοινωνικο-οικονομικών συνθηκών της ιστορικής στιγμής στην οποία μας έτυχε να ζούμε.
Μιλάμε για έναν τύπο του Συνδρόμου της Στοκχόλμης από το οποίο πάσχει η Ανθρωπότητα εδώ και αιώνες και που, όπως συμβαίνει με τις περισσότερες ψυχικές ασθένειες, ο πάσχων δεν μπορεί να την αναγνωρίσει. Αναφερόμαστε στο πώς αξιολογούμε την απασχόληση ως ένα στοιχείο ή μέσο που μας επιτρέπει να ζούμε ή να επιβιώνουμε, που μας δίνει αξιοπρέπεια και που μπορεί να μας κάνει ευτυχισμένους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Μιλώντας για απασχόληση, αναφερόμαστε στην αμειβόμενη εργασία. Και θα χρησιμοποιήσουμε τον όρο ‘απασχόληση’ σκόπιμα για να τη διακρίνουμε από την εργασία-δημιουργία, που περικλείει σχεδόν κάθε δραστηριότητα του ανθρώπινου όντος.

Γιατί μιλάμε για Σύνδρομο της Στοκχόλμης όταν αναφερόμαστε στην αμειβόμενη εργασία; Αυτό είναι ένα ερώτημα που θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στο σύντομο αυτό κείμενο.

Έχουμε υιοθετήσει την επιχειρηματολογία εκείνων που μας υποδουλώνουν

Ας φανταστούμε για μια στιγμή ότι μπορούμε να βρεθούμε στο διάστημα και να παρατηρήσουμε τον πλανήτη μας και τα ήθη του. Πώς θα εξηγούσαμε το γεγονός ότι κάποιοι λίγοι άνθρωποι συσσωρεύουν πλούτο κι άλλο πλούτο κι άλλο, ενώ η μεγάλη πλειοψηφία δουλεύει οικειοθελώς έτσι ώστε χάρη στο δικό της μόχθο να συνεχίσουν αυτοί οι λίγοι να συσσωρεύουν πλούτο; Πώς είναι δυνατό η μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού να αποδέχεται ότι αυτός ο πλούτος που ανήκει σε όλους -μια και αντιστοιχεί στους φυσικούς μας πόρους ή στην ιστορική συσσώρευση χιλιάδων γενεών- έχει μετατραπεί σε ιδιοκτησία αυτών των λίγων;
Θα μου πείτε ότι εκατομμύρια άνθρωποι πάνε ευχαριστημένοι στη δουλειά τους, ότι άλλοι πάλι δεν πάνε με τόση προθυμία αλλά αισθάνονται υποχρεωμένοι να το κάνουν … Το σίγουρο είναι ότι μια συνηθισμένη ερώτηση όταν δύο άνθρωποι γνωρίζονται είναι: «Τι δουλειά κάνεις;», και μια συνηθισμένη απάντηση: «είμαι οικοδόμος, δημοσιογράφος, μανάβης, άνεργος, συνταξιούχος …». Υιοθετούμε χωρίς βαθύτερη σκέψη ότι η «ουσία» μας, η αξία μας σαν προσωπικότητα δίνεται από το επάγγελμά μας. Σε τέτοιο σημείο έχει φτάσει η αξία της απασχόλησης.
Αυτό, αν μη τι άλλο, είναι πρόβλημα. Όχι μόνο επειδή σε αυτήν την κοινωνία το να κανείς ένα ή άλλο επάγγελμα σου δίνει το ανάλογο γόητρο και τα χρήματα που το συνοδεύουν, αλλά και επειδή γίνεται αποδεκτό από μια μεγάλη πλειοψηφία ότι αυτό που δικαιώνει τον άνθρωπο είναι η απασχόληση, όπως σημειώσαμε παραπάνω.

Φυσικά, αυτή η επιχειρηματολογία που έχουν αναπτύξει εκείνοι που έχουν στα χέρια τους την εξουσία -που την έχουν σφετεριστεί από ολόκληρη την κοινωνία- ήταν και συνεχίζει να είναι χρήσιμη για τη διατήρηση του παρόντος συστήματος.

Πώς έχουμε φτάσει να υιοθετήσουμε την επιχειρηματολογία των ισχυρών; Ότι η εργασία-απασχόληση είναι εμπόρευμα εκτιμώμενο χρηματικά;

Για να διατηρηθεί μέσα στο χρόνο, ήταν απαραίτητο κάτι περισσότερο από την επιβολή της μέσω της βίας, όπως συνέβη ίσως τον πρώτο καιρό της δημιουργίας αυτής της μορφής σχέσης ανάμεσα στους ανθρώπους.

Ήταν απαραίτητα εργαλεία μεγαλύτερης κλίμακας. Ας δούμε μερικά απ’ αυτά, που χρησιμοποιούνται και σήμερα:

1.- Ένας μύθος που είναι ριζωμένος στις πιο βαθιές πεποιθήσεις των ατόμων και των κοινωνιών, μύθος που συνήθως είναι θρησκευτικός. Σε αυτήν τη συγκεκριμένη περίπτωση, βλέπουμε ότι στο βασικό μύθο που υπάρχει στον δικό μας το δυτικό πολιτισμό, και που έχει επικρατήσει και στον υπόλοιπο πλανήτη (διά της βίας σε πολλές περιπτώσεις), είναι ξεκάθαρη αυτή η επιχειρηματολογία στο σημείο όπου η Βίβλος λέει: «με τον ιδρώτα του προσώπου σου θα τρως το ψωμί σου». Μεγαλύτερη διαστρέβλωση του χωρίου από αυτή δεν υπάρχει. Ο Θεός δεν είπε θα αμείβεσαι Αδάμ για τον ιδρώτα που θα χύνεις με την εργασία σου για να αγοράζεις με μπικικίνια το ψωμί σου. Είπε ότι όποια εργασία κι αν κάνεις με κόπο και με ιδρώτα θα την φέρνεις εις πέρας. Δεν νοείται να δημιουργείς χωρίς κόπο και χωρίς να ιδροκοπήσεις. Λανθασμένα οι αστοί συνέδεσαν τον Ιδρώτα σαν προΰπαρξη της αμοιβής. Η δημιουργία απαιτεί ιδρώτα, καταβολή δύναμης και όχι η διεστραμμένη αντίληψη ότι πρέπει να κουραστείς για να βγάλεις το ψωμί σου. Τότε πως θα εξηγούσαμε τον γιο του πλούσιου που ζει χωρίς να ιδροκοπάει με τα λεφτά του μπαμπά του ή του εισοδηματία που ποτέ του δεν εργάστηκε;

Σκοτώστε τους λαούς, δημιουργείστε εμφύλιους ή απελευθερωτικούς (δήθεν ) πολέμους ώστε να επενδύουμε εμείς τα χρήματά μας και να συσσωρεύουμε πλούτο στις τράπεζές μας!

Είτε όμως αρέσει είτε όχι στους υπερασπιστές ορισμένων ιδεολογιών, αυτός ο μύθος βρίσκεται στη βάση του πολιτισμού μας και σ’ αυτόν στηρίζονται τόσο οι φιλελεύθεροι όσο και οι μαρξιστές, γυναίκες και άντρες που αυτοκαθορίζονται δεξιοί ή αριστεροί, πιστοί ή αγνωστικιστές… Όλοι είμαστε επηρεασμένοι από αυτόν το μύθο και τον τρόπο σκέψης που τον συνοδεύει. Έχουμε αποδεχτεί σαν τα θύματα του Συνδρόμου της Στοκχόλμης ότι πρέπει να εργαζόμαστε σκληρά για να ζούμε πλουτίζοντας δυσανάλογα τους ελάχιστους κεφαλαιοκράτες οι οποίοι κατέχουν αυθαίρετα το κεφάλαιο στα χέρια τους και μεις σαν ανθρωπάκια-μέλισσες εργάτριες,  παραμένουμε ευχαριστημένοι κι από πάνω γιατί μας δίνουν κάποιες πενταροδεκάρες για να επιβιώνουμε.  Την ίδια στιγμή που τα’ αφεντικά μας, μη ξέροντας που να διαθέσουν-επενδύσουν, τα δις τους σκέπτονται ποιο κράτος να διαλύσουν εισβάλλοντας ή οδηγώντας το σε εμφύλιο προκειμένου να πουλήσουν τα όπλα τους και να το ανοικοδομήσουν αφού προηγουμένως το καταστρέψουν. Φυσικά αδιαφορώντας για τα αναρίθμητα θύματα, νεκρούς, ορφανά , χήρες που αφήνουν πίσω τους.

2.- Χρειάζεται ωστόσο να υπάρχουν και οι αντίστοιχοι πουλημένοι πολιτικοί που υπηρετούν τα συμφέροντα των μεγάλων οικονομικών δυνάμεων.

3.- Και φυσικά είναι απαραίτητα τα μέσα επικοινωνίας που βοηθούν να χτιστεί, να υποστηριχθεί και να ανατροφοδοτηθεί η επιχειρηματολογία που διατηρεί αυτήν την κατάσταση πραγμάτων και διαχωρίζει τις κοινωνίες σε θύτες και θύματα, σε σφαγείς και σε πρόβατα..
Ήδη τώρα μας επιβάλλουν ότι δε θα υπάρχει πλέον πλήρης απασχόληση έστω κι αν αυτό όλο γίνεται μη βιώσιμο. Ήδη δεν υπάρχει απασχόληση για όλους και δε θα υπάρχει ούτε στο μέλλον. Εκατομμύρια θέσεις εργασίας εξαφανίζονται καθώς αντικαθίστανται από μηχανές, κάτι που -όπως ξέρουμε- γεννά κάθε μέρα περισσότερο πλούτο και μας φαίνεται, από την άλλη πλευρά, εκεί καταντήσαμε, ιδιαίτερα θετικό και ενθαρρυντικό.
Αλλά επιστρέφοντας στο θέμα μας. Τι κάνουν εκατομμύρια άνθρωποι που η αξία τους εξαρτάται από την απασχόλησή τους, όταν τη στερούνται ή όταν αυτή δεν τους δίνει τα προς το ζην; Συμβαίνει αυτό που βλέπουμε καθημερινά: ότι η δυσφορία γενικεύεται, ότι οι προσωπικές και κοινωνικές εντάσεις αυξάνονται, ότι το μέλλον κλείνει για εκατομμύρια ανθρώπους και πως όσοι πλήττονται αναπτύσσουν σωματικές και ψυχικές ασθένειες, φτάνοντας σε ουκ ολίγες περιπτώσεις σε βαριά κατάθλιψη ακόμη και στην αυτοκτονία.

Είναι -φυσικά-παράδοξο ότι, ενώ ο πλούτος που υπάρχει στον πλανήτη μας θα επέτρεπε σε όλους τους κατοίκους του να ζουν αξιοπρεπώς, εμφανίζεται ξαφνικά μια «κρίση» και αυτό δικαιολογεί να μένουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι χωρίς απασχόληση ή η απασχόληση που είχαν να αποτιμάται και να πληρώνεται όλο και λιγότερο, ενώ μια μειοψηφία αυξάνει όλο και περισσότερο τον πλούτο της. Για παράδειγμα μερικές ισχυρές οικογένειες σεΐχηδων στην Σαουδική Αραβία, στα Αραβικά Εμιράτα, κ.α. εκμεταλλεύονται τα πετρέλαια της χώρας για να ζουν σαν μεγιστάνες την ίδια ώρα που οι λαοί τους στερούνται και των πιο ουσιωδών ελευθεριών. 

Πιο κάτω δημοσιεύουμε επιστολή του τοπικού πυρήνα του ΕΠΑΜ Θεσσαλονίκης προς τον Συμβολαιογραφικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για ένα καίρια ντοκουμενταρισμένο μήνυμα το οποίο θα σας συμβουλεύαμε να το αντιγράψετε και να το στείλλετε όλοι οι Έλληνες πατριώτες στους κατά τόπους Συμβολαιογραφικούς Συλλόγους σας.

ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 1/10/2017

Με αυτήν την επιστολή επιθυμούμε να συμβάλουμε στην υπεράσπιση των Ελλήνων πολιτών, αλλά και του κλάδου σας, από την διαστρέβλωση του λειτουργήματος του συμβολαιογράφου, κάτι για το οποίο την κύρια ευθύνη έχει κυρίως μια ομάδα συναδέλφων σας με επικεφαλής την πρόεδρο του συλλόγου σας, κ. Ι.  Μπιλίση – Χρουσαλά.

Το ΕΠΑΜ, ως μια πολιτική οργάνωση που από τις 27 Νοέμβρη 2014, μαζί με άλλες συλλογικότητες και πολίτες της Θεσσαλονίκης βρέθηκαν πρώτη φορά στο ειρηνοδικείο της πόλης για να εμποδίσουν την επαχθή πρακτική των πλειστηριασμών της περιουσίας των Ελλήνων πολιτών, έχει επιστήσει την προσοχή σας στο παράνομο και αντισυνταγματικό της πρακτικής αυτής.

Στην επιστολή του ΕΠΑΜ προς τον πρόεδρο της Συντονιστικής Επιτροπής Συμβολαιογραφικών Συλλόγων Ελλάδας σχετικά με τους πλειστηριασμούς, η οποία επιδόθηκε στις 24/3/2017, θυμίζαμε μεταξύ άλλων ότι «αποτελεί το βασικότερο νομικό και κοινωνικό καθήκον του συμβολαιογράφου η αποχή από πράξεις που αντίκεινται στο Σύνταγμα, είτε βασιζόμενες σε νόμους αντισυνταγματικούς είτε αποτελώντας καταχρηστική άσκηση δικαιώματος (άρθρο 25 παρ.3 Συντάγματος), [1] καθώς και από όσες πράξεις αντίκεινται στα χρηστά ήθη, ως όριο στην άσκηση κάθε “δικαιώματος” (ΑΚ 281)».

Με βάση αυτό, ποτέ δεν θελήσαμε να γίνουμε διαμεσολαβητές και κριτές του ποιος αξίζει και ποιος όχι να χάσει την περιουσία του, μένοντας σταθεροί στο «ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ», γνωρίζοντας ότι ο αγώνας που δίνουμε είναι καθαρά πολιτικός και έχει ως στόχο την απελευθέρωση της χώρας από το καθεστώς κατοχής που έχει επιβληθεί μέσω του χρέους και των μνημονίων, κομμάτι των οποίων είναι και οι συμφωνίες για εκποίηση των περιουσιών των πολιτών, όπως και η εφαρμογή των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. Επιπλέον, μη αναγνωρίζοντας καμιά κατοχική  κυβέρνηση και  κανένα κατοχικό υπουργό ως συνομιλητές μας, σας καλούμε

• στην Γενική σας Συνέλευση στις 1/10/2017  να στηρίξετε με θέρμη τη συνέχιση επ’ αόριστον της αποχής των συμβολαιογράφων του Συλλόγου σας από κάθε είδους πλειστηριασμό, από οποιονδήποτε φορέα κι αν διενεργείται (Τράπεζες, Εφορία, Δήμους, Ασφαλιστικά Ταμεία κλπ), οποιοδήποτε και αν είναι το αντικείμενό του ή η μορφή του (ηλεκτρονική ή μη), δεδομένου ότι η διαδικασία αυτή είναι αντίθετη στο Σύνταγμα και στα χρηστά ήθη, κατάφωρα καταχρηστική και παράνομη.

Θέλοντας τέλος, τη στιγμή αυτή, να διευκολύνουμε «νομοτεχνικά» την απόφασή σας, σας τονίζουμε την πειθαρχική και ποινική ευθύνη που συνεπάγεται η συμμετοχή σας σε τέτοιους πλειστηριασμούς.

Συνεπώς έχετε καθήκον ως μέλη επιστημονικού συλλόγου, ως δημόσιοι λειτουργοί και ως Έλληνες πολίτες, να αντικρίσετε κατάματα την πραγματικότητα που επιτάσσει να συνταχτείτε με τον χειμαζόμενο λαό και να προστατέψετε την περιουσία του.

Θεσσαλονίκη 30/09/2017

Ε.ΠΑ.Μ.

Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο

περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας

Written By Χρήστος Ιβάνοβιτς on Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017 | 1.10.17

http://www.activistis.gr/2017/10/blog-post_22.html

[1]’Αρθρο 25: (Αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου, προστασία θεμελιωδών δικαιωμάτων)

Σε μια δήλωση γροθιά στο στομάχι προχώρησε ο ιστορικός και συγγραφέας Σαράντος Καργάκος, αναφορικά με το ν/σ για το δικαίωμα αλλαγής (διόρθωσης) φύλου, ακόμα και από την παιδική ηλικία των 15 ετών, που ψηφίστηκε σήμερα από τη Βουλή.

Πιο συγκεκριμένα ο Σ.Καργάκος δήλωσε:

«Ζούμε την εποχή εκπούστευσης και εκπουτάνευσης του Εθνους. Σπεκουλαδόροι κίναιδοι διευθύνουν τη χώρα μας».

ΟΜΟ ΜΠΡΟΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΗΣ ΑΣΥΔΟΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΚΦΥΛΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ. Η μόνη λύση συντρείψτε τους με κάθε τρόπο!

http://www.pronews.gr/koinonia/637967_sarantos-kargakos-gia-ns-allagis-fyloy-spekoyladoroi-kinaidoi-dieythynoyn-ti-hora

Θαρραλέα θέση για το νομοσχέδιο-έκτρωμα σχετικά με το δικαίωμα αλλαγής φύλου από την παιδική ηλικία των 15 ετών, έλαβε ο ισχυρός άνδρας της ΚΑΕ Παπανθηναϊκός, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος.

Με δυο ποσταρίσματά του στο instagram, αναφέρθηκε στον εξευτελισμό της ελληνικής κοινωνίας που επιχειρούν κάποιοι. 

Στο πρώτο λοιπόν απ’ αυτά ανέβασε μια φωτογραφία με στίχους από τον εθνικό ύμνο και τη συνόδευσε με το μήνυμα: «Πρώτα ήρθε το ξεπούλημα της Πατρίδας στους ξένους… ακολούθησε η απαξίωση της Θρησκείας… και τέλος ήρθε το χτύπημα στην Οικογένεια… ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ»! 

Και λίγο αργότερα δημοσίευσε νέα φωτογραφία που απεικονίζει τον χάρτη της Ελλάδας και αναφέρει: «Ζητείται Κολοκοτρώνης. Μπουρλότο στη λογική, στα πρέπει και στα μη». 

http://www.pronews.gr/koinonia/637990_dgiannakopoylos-gia-ns-allagis-fyloy-kalinyhta-ellada-foto

Ευρισκόμενοι λίγο πριν τον αφανισμό ενός λαού

Την ώρα που το μόνιμο θέμα συζήτησης στα καφενεία και στις δημόσιες συζητήσεις είναι οι βίαιες περικοπές  στα χρηματικά έσοδα του πολίτη και οι συνεχώς αυξανόμενες υποχρεώσεις του προς το κράτος, συντελείται κάτι τραγικότερο και δυστυχώς μη αναστρέψιμο αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα –χθες. 

Είναι η μαζική ελλην-οποίηση των αλλοδαπών μεταναστών, παρανόμων δε στην συντριπτική πλειοψηφία τους. Οι οποίοι νομιμοποιούνται εκ των υστέρων με αδιαφανείς διαδικασίες και με ανοικτές τις έρευνες για τα κυκλώματα παράνομων ελληνοποιήσεων και για τις σχέσεις λαθρεμπόρων, ΜΚΟ και του οργανωμένου εγκλήματος.  Η αποκορύφωση του παραλογισμού ήρθε με την απόδοση της ελληνικής  ι θ α γ έ ν ε ι α ς  (!). 

Η προώθηση των ιθαγενο-ποιήσεων που έχει ως de-facto αποτέλεσμα την αντικατάσταση των αυτοχθόνων πληθυσμών, έγινε από όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων 30 ετών με θρησκευτική ευλάβεια. Mε την σημερινή κυβέρνηση βέβαια να θεωρεί τον εαυτό της από προοδευτική έως και ευεργέτη της ανθρωπότητας … 

Υπήρξαν όμως και αντιστάσεις, μεμονωμένες, εκ μέρους των πολιτών.

Όπως κατά του νόμου 3838/2010 (περίφημος νόμος «Ραγκούση» επί κυβερνήσεως Παπανδρέου) που απέδιδε ελληνική ιθαγένεια χωρίς ουσιαστικά κριτήρια και χωρίς να θέσει ζήτημα ποσόστωσης αλλοδαπών στον συνολικό πληθυσμό. Τρεις Έλληνες πολίτες και τρεις σύλλογοι κατέθεσαν προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Το ΣτΕ προς τιμήν του και πράττοντας το καθήκον του δικαίωσε την προσφυγή και με την απόφαση 460/2013 έκρινε τον παραπάνω νόμο  Α ν τ ι σ υ ν τ α γ μ α τ ι κ ό. 

Στην συνέχεια, το 2015, η υφυπουργός μετανάστευσης Τασία Χριστοδουλοπούλου επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, κατέθεσε πρόταση νόμου για την τροποποίηση του κώδικα ελληνικής ιθαγένειας. Τότε η κυρία Τασία Χριστοδουλοπούλου με περισσό θράσος είχε δηλώσει ότι οι τροποποιήσεις είχαν γίνει «για να αποφευχθούν στο μέλλον οι σκόπελοι του ΣτΕ» λες και η απόφαση του Συμβουλίου δεν προστάτευε την Συνταγματική νομιμότητα αλλά ήταν το εμπόδιο στο «θεάρεστο» (αλλά πάντα εθνομηδενιστικό) έργο της. Υπερψηφίστηκε πανηγυρικά (με εξαίρεση την Χρυσή Αυγή) και έγινε ο νόμος 4332/2015 (εις αντικατάσταση του 3838/2010).

Κατά του νόμου αυτού κατατέθηκε και πάλι προσφυγή στο ΣτΕ στις 9/11/2015 από Έλληνα πολίτη. Επί δύο χρόνια καθυστερείται ασυστόλως η συνεδρίαση του Συμβουλίου της Επικρατείας με συνεχείς αναβολές.

 Η επόμενη συνεδρίαση για να συζητηθεί η  συγκεκριμένη προσφυγή έχει οριστεί για τις 10/10/2017 (δηλαδή σήμερα).

Είναι καθήκον όλων μας, ακόμα και βάσει του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης, να υποστηρίξουμε την προσφυγή του συμπολίτη μας στο ΣτΕ καθώς καταγγέλλει (και αυτόν) τον νόμο ως Αντισυνταγματικό αλλά και  π α ρ ά ν ο μ ο   αφού:

1)Παραβιάζει δεκαπέντε (15) άρθρα του Συντάγματος των Ελλήνων.

2)Εκδόθηκε κατά παράβαση άρθρων που απαιτούν υπουργική απόφαση,

3)Αναγνωρίζει ιθαγένεια σε τέκνα αλλοδαπών που οι ίδιοι απέκτησαν ιθαγένεια με τον νόμο Ραγκούση που έχει ήδη κριθεί αντισυνταγματικός « … στην ουσία είναι τέτοια η εκτεταμένη παραβίαση του Συντάγματος όπως έχει αναγνωριστεί από το ΣτΕ (2010) και μάλιστα επαναλαμβανόμενη που θα μπορούσε να γίνει λόγος για σφετερισμό της λαικής κυριαρχίας με κοινοβουλευτική κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος …» – ενεργοποιώντας το άρθρο 120 του Συντάγματος.

Συνέλληνες, θερμά σας παρακαλούμε να μεταδώσετε με κάθε μέσο (internet, email, ράδιο, τηλεόραση, εφημερίδες, καθημερινές συνομιλίες) ώστε να το πληροφορηθεί κάθε Έλληνας όπου γης.  Στις 10 Οκτωβρίου 2017, στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ), με μία ψήφο η πατρίδα μας παίρνει ανάσα ελπίδας – ή με μία ψήφο το έθνος των Ελλήνων μετά από χιλιάδες χρόνια, πεθαίνει !

 *  *  *

Αξιότιμοι συμπολίτες της Αριστεράς και του αντι-εξουσιαστικού ελευθεριακού κομμουνιστικού χώρου: ο βίαιος εποικισμός της Ευρώπης έχει δημιουργήσει φόβο, καχυποψία, εργασιακή δουλεία, γκέτο, άβατα, οργή, εγκληματική συμπεριφορά, και απομόνωση. Αυτά όλα είναι το ισχυρότερο λιπαντικό στα γρανάζια της εξουσιαστικής μηχανής του Κεφαλαίου. 

Αξιότιμοι συμπολίτες του εθνικιστικού/δεξιού/πατριωτικού  μετώπου: αν περιμένετε να κάνουν οι εισβολείς το «λάθος» και να δώσουν αφορμή για δραστικά μέτρα, θυμηθείτε ότι έχουν την υψηλή καθοδήγηση και ενδεχομένως το λάθος να καθυστερήσει  τόσο που κάποια εκατομμύρια να έχουν προλάβει να βαπτιστούν ιθαγενείς Έλληνες, Οι ιθαγενείς τελούν υπό την διεθνή προστασία του ΟΗΕ …

Αξιότιμοι συμπολίτες του κεντρώου, «πολιτικώς ορθού» χώρου: αντιληφθείτε έγκαιρα ότι συντελείται καθοδηγούμενος εποικισμός της Ευρώπης που υποστηρίζεται με πακτωλό χρημάτων, υλικοτεχνικά, στρατιωτικά και υπερσύγχρονα logistics μέσα. Η παγκοσμιοποίηση χάνει έδαφος και θέλει να αφήσει πίσω της χάος όπως ακριβώς έκανε η Βρετανική αυτοκρατορία όταν παρέδωσε  τις αποικίες της. Δεν είναι συνωμοσιολογία, είναι η ωμή πραγματικότητα που δεν θα την ακούσετε στις ειδήσεις των 9 …

 *  *  *

(Επισυνάπτουμε την προσφυγή σύμφωνα με την επιθυμία του καταγγέλλοντος και χωρίς προσωπικά στοιχεία, για να αντιληφθείτε άμεσα το μέγεθος της παράβασης των «υπηρετών του λαού».)

Mην περιμένετε από τους άλλους … Πράξτε τα δέοντα τώρα …  Ο πολίτης με  ε π ί γ ν ω σ η   έχει την μέγιστη ευθύνη  και  ας  είναι  και  μειοψηφία !

Πάτρα, 04/8/2017 Πρωτοβουλία Πολιτών Πάτρας «ελλήνων ευθύνη» ellinoneuthini@gmail.com

Αναδημοσιεύουμε μήνυμα-προσκλητήριο από το site: Δες το Όλον

Πάνω από τα κορμιά των Ελλήνων θα περάσουν όσοι επιβουλεύονται τη Θράκη

Ζητούνται άμεσα Έλληνες, στο Στρατό, στη Δικαιοσύνη, στους Δήμους, στους δρόμους!

“Ξένα σώματα” οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ μέσα στο ιερό σώμα της Πατρίδος μας, έχουν βαλθεί να ξεθεμελιώσουν κάθε ιερό και όσιο. Τίποτα όρθιο!

Αποδεκάτισαν την Πατρίδα μας οικονομικά, αποδεκάτισαν οικογένεια, παιδεία, πολιτισμό, την βιολογική και ψυχική ισορροπία των παιδιών μας… Τώρα αποδεκατίζουν την Πατρίδα μας και εδαφικά.

Τι περιμένεις Έλληνα, όπου κι αν βρίσκεσαι, όπου κι αν ανήκεις, για να υπερασπιστείς εαυτό, παιδιά, Σύνταγμα, Πατρίδα;

Οι άθλιοι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ Τουρκοποιούν “εν ψυχρώ” τη Θράκη μας, βγάζοντάς μας κοροϊδευτικά τη γλώσσα (γιατί έτσι μας γουστάρει, έτσι γουστάρει στα αφεντικά μας… Κι εσένα λαέ σε έχουμε γραμμένο εκεί που ξέρεις…)

Τουρκοποιούν τη Θράκη, αναγνωρίζοντας ως Τουρκικές τις ενώσεις και συλλόγους της μειονότητας, αρχίζοντας από την “Τουρκική” Ένωση Ξάνθης, για να ακολουθήσουν φυσικά όλες. Ως τώρα όλες αυτές είχαν τον χαρακτηρισμό “μουσουλμανικές”, σύμφωνα με τη συνθήκη της Λωζάνης -άρα καταργούν τη συνθήκη αυτή υπέρ της Τουρκίας, αναγνωρίζοντας εκεί ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ μειονότητες.

Κύριοι αρχηγοί των Ενόπλων Δυνάμεων, που έχετε ορκιστεί να υπερασπίζεστε εδαφικά την Πατρίδα, τι θα πράξετε για να αποτρέψετε την Τουρκοποίηση της Θράκης μας; Τι κι αν είναι έμμεση προς το παρόν; Εθελοτυφλείτε στο γεγονός ότι σε λίγο θα είναι άμεση, γιατί θα δίνει στην Τουρκία το δικαίωμα να επέμβει για να προστατεύσει δήθεν τη μειονότητά της; Πόσα Ελληνόπαιδα θα οδηγήσετε σε θάνατο τότε, πλην της απώλειας εδάφους και ελληνικού πληθυσμού; Κύριοι, παίζετε “εν ου παικτοίς”;

Κύριοι Δικαστικοί Λειτουργοί, ανώτατοι έως και κατώτατοι, που ορκιστήκατε να αποδίδετε Δικαιοσύνη, τι θα πράξετε για το άδικο που συντελείται έναντι των Ελλήνων; Πήρατε απόφαση να επιορκήσετε;

Κύριοι Δήμαρχοι και Δημοτικοί Σύμβουλοι πρώτιστα της Θράκης, αλλά και όλης της Ελλάδος (μια Οικογένεια-Πατρίδα είμαστε όλοι), πώς θα αντιδράσετε στον τεκταινόμενο αποδεκατισμό της Ελλάδος και των Ελλήνων δημοτών σας;

Και συ Έλληνα πότε θα πεις “φτάνει πια”; Όταν εσύ και τα παιδιά σου θα είσαστε μέσα στο “φέρετρο”… της Ελλάδος;

Όχι άλλη απελπισία, αντέδρασε με όλες σου τις δυνάμεις. Ο φοιτητής που κρεμάστηκε από τη γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου προχθές ας είναι ο τελευταίος Έλληνας

Εμπρός Έλληνα, πάρε όσα “αμυντικά” όπλα διαθέτεις έναντι στα όπλα των ΜΑΤ και κατέβα επί τέλους μπροστά και γύρω από τη Βουλή, να νιώσουν οι “μέσα” την καυτή ανάσα σου στον “περιποιημένο σβέρκο” τους… Να δεις τότε, τους “βαστάει” να προχωρήσουν στον αφανισμό σου;

Ο Λεωνίδας δεν είπε στον Ξέρξη “ελθών λαβέ”… αλλά “μολών λαβέ” που σημαίνει “αν σου βαστάει, έλα να τα πάρεις…”

Μόνο με το “μολών λαβέ” καθαρίζεις με τους επικυρίαρχους…. ή τους υποψήφιους επικυρίαρχους. Πες το επιτέλους, βρε Έλληνα!

Υ.Γ. Παρακαλούνται θερμά όσα ιστολόγια εγκρίνουν αυτό το “κείμενο-προσκλητήριο”, να το αναδημοσιεύσουν.