Μάθετε πως να πλουτίσετε εσείς και τα παιδιά σας. Μέρος 3ο

Στην χώρα των διεφθαρμένων για να πετύχεις μόνο αν είσαι διεφθαρμένος μπορείς. Ιδού άλλος ένας τρόπος για να βγάλετε εκατομμύρια εσείς και τα παιδιά σας.

Στην Ελλάδα, περίπου 40.000 γυναίκες και παιδιά πέφτουν ετησίως θύματα trafficking και εξωθούνται στην πορνεία. Επίσης, εκτιμάται πως τα θύματα του εμπορίου ανθρώπων και της καταναγκαστικής εργασίας σε ολόκληρο τον κόσμο, ξεπερνούν τα 13 εκατομμύρια, αποφέροντας στους εκμεταλλευτές τους 32 δισ. δολάρια τον χρόνο.

 

 

 

Η χώρα μας έχει από μόνη της μία «ανθηρή» βιομηχανία παράνομης πορνείας. «Υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη σεξουαλική ζήτηση στην Ελλάδα. Κάποιες εκτιμήσεις κάνουν λόγο ότι υπάρχουν 20.000 παγιδευμένες γυναίκες ανά πάσα στιγμή με τις 1.000 από αυτές να είναι ηλικίας 13-15 χρονών. Οι περισσότερες από αυτές προέρχονται από την Ανατολική Ευρώπη, τα Βαλκάνια και την Νιγηρία. Υπάρχει ένας πολύ μεγάλος αριθμός συμπολιτών μας που μπορεί να έχει πάει με κάποια γυναίκα που εκδίδεται χωρίς την θέληση της και να μην έχει καταλάβει τίποτα.

Τα πλοκάμια κυκλωμάτων, που θησαυρίζουν με τη δυστυχία των ανθρώπων, απλώνονται τα τελευταία χρόνια και στην Ελλάδα, την ώρα που η διακίνηση γυναικών, μεταναστών και παιδιών έχει σημάνει παγκόσμιο συναγερμό.
FBI, Iντερπολ και οι κατά χώρες αστυνομικές αρχές, προσπαθούν να βάλουν φραγμό στην δραστηριότητα αυτού του οργανωμένου εγκλήματος, που έχει δημιουργήσει μια νέα «βιομηχανία» με τεράστια κέρδη.
Τα στοιχεία είναι ανατριχιαστικά, καθώς εκτιμάται πως τα θύματα του trafficking και της καταναγκαστικής εργασίας σε ολόκληρο τον κόσμο, ξεπερνούν τα 13 εκατομμύρια, αποφέροντας στους εκμεταλλευτές τους 32 δισ. δολάρια τον χρόνο.
Σύμφωνα με την έκθεση της ECPAT (End Child Prostitution, Child Pornography and Trafficking of Children For Sexual Purposes) για το 2009, το σύγχρονο δουλεμπόριο αποτελεί το τρίτο μεγαλύτερο διεθνές έγκλημα μετά την παράνομη διακίνηση ναρκωτικών και την εμπορία όπλων!

Πώς λειτουργεί

Στην Ελλάδα, περίπου 40.000 γυναίκες και παιδιά πέφτουν ετησίως θύματα trafficking και εξωθούνται στην πορνεία. Το 56% των θυμάτων είναι γυναίκες και νεαρά κορίτσια, και το 40% παιδιά κάτω των 18 ετών. Ο «ροζ» τζίρος στην Ευρώπη κοντεύει να ξεπεράσει αυτόν των ναρκωτικών και των όπλων, ενώ κυριαρχεί ένας νέος τύπος μαστροπού –επιχειρηματία– δουλεμπόρου.
Ένα μικρό δείγμα της δράσης, αλλά και των κερδών των συμμοριών αυτών, δίνει η πρόσφατη εξάρθρωση του διεθνούς κυκλώματος στον Πειραιά, με την σύλληψη 18 ατόμων.
Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο Τύπου της αστυνομίας, τα θύματα, που βρίσκονταν σε δεινή οικονομική κατάσταση, εντοπίζονταν στη Δομινικανή Δημοκρατία. Με την υπόσχεση ότι θα τους βρουν νόμιμη εργασία, με ικανοποιητικές χρηματικές απολαβές και καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, τούς έπειθαν να μεταναστεύσουν στην Ισπανία, όπου όπως τους έλεγαν, μπορούν να προσαρμοστούν και να αφομοιωθούν εύκολα λόγω της κοινής γλώσσας.

«Ταξίδι σωτηρίας»

Για την πραγματοποίηση του «ταξιδιού σωτηρίας», κάθε άτομο κατέβαλε 5.000-6.000 ευρώ, τα οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δανειζόταν από συγγενείς και φίλους. Το δε ταξίδι γινόταν με πλαστά έγγραφα και ενδιάμεσους σταθμούς Τουρκία και Ελλάδα.
Για όσο διάστημα παρέμεναν στην Κωνσταντινούπολη, απαιτούσαν από τα θύματα 40 έως και 100 ευρώ ημερησίως για έξοδα διαμονής και σε περίπτωση αδυναμίας τα εξανάγκαζαν είτε να εκπορνεύονται, είτε να μεταφέρουν ναρκωτικά κατά τη μετάβασή τους στην Ελλάδα, όπου εισέρχονταν παράνομα.
Στη συνέχεια, άλλα μέλη της σπείρας τούς παραλάμβαναν στην Ελλάδα και τους μετέφεραν στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά, όπου τους εγκαθιστούσαν σε διαμερίσματα που τους υπενοικίαζαν οι ίδιοι. Εάν κάποιοι συλλαμβάνονταν για παράνομη είσοδο στη χώρα, μέλη της οργάνωσης έρχονταν άμεσα σε επαφή μαζί τους και τους συμβούλευαν να ζητήσουν πολιτικό άσυλο.
Οι εκτιμήσεις των αρχών είναι πως το κύκλωμα αποκομίζει από κάθε γυναίκα που εξωθεί στην πορνεία 100.000 με 200.000 ευρώ ετησίως!

Στέιτ Ντιπάρτμεντ

Στις βαλκανικές χώρες, όπως αναφέρει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, διακινούνται ετησίως 200.000 γυναίκες και ανήλικα κορίτσια με απώτερο σκοπό την εκπόρνευση. Παράλληλα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, κατά την τριετία 2008-2010 τα θύματα trafficking στην Ευρωπαϊκή Eνωση αυξήθηκαν σε ποσοστό 18% και μάλιστα το 15% των θυμάτων αυτών είναι παιδιά.
Στην έκθεση επισημαίνεται ότι θύματα σωματεμπορίας πέφτουν γυναίκες προερχόμενες από την Αλβανία, τη Λευκορωσία, τη Βουλγαρία, τη Λετονία, τη Λιθουανία, τη Μολδαβία, τη Ρωσία, τη Ρουμανία, την Ουκρανία, τη Γεωργία, τη Νιγηρία και ορισμένες χώρες της Ασίας.
Εκτός όμως από την πορνεία, την παράνομη εργασία σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις και στις κατασκευές, εκατοντάδες παιδιά – κυρίως Ρομά από την Αλβανία και τη Ρουμανία – βγαίνουν στον δρόμο και στα μέσα μαζικής μεταφοράς, είτε ως επαίτες, είτε πουλώντας μικροαντικείμενα, είτε διαπράττοντας μικροκλοπές σε πολυσύχναστα σημεία. Ε, θα αντισταθούν εάν τους προτείνετε κάποια ταρίφα ασυνήθιστη από τα 20 λεπτά;
Οι ελληνικές αρχές το 2012 προέβησαν σε περισσότερες συλλήψεις σωματεμπόρων συγκριτικά με τα προηγούμενα έτη, ενώ έγιναν σημαντικές προσπάθειες για την ανάλογη εκπαίδευση της Ελληνικής Αστυνομίας και του δικαστικού σώματος, αναφορικά με τα ζητήματα εμπορίας ανθρώπων.
Επίσης, γίνεται μνεία ότι για τη διαλεύκανση των υποθέσεων σωματεμπορίας, αλλά και για τη χορήγηση καταλύματος και φιλοξενίας των θυμάτων των υποθέσεων αυτών, οι ελληνικές αρχές συνεργάστηκαν με μερικές μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ).

Πώς γίνεται η διακίνηση γυναικών από την Ανατολική Ευρώπη

Τα παρακλάδια του κυκλώματος έχουν εντοπίσει τις κοπέλες, που είναι έτοιμες για να φύγουν από τις πατρίδες τους παράνομα. Οι περισσότερες πιστεύουν πως θα βρουν καλύτερη ζωή κάπου αλλού στην Ευρώπη, ενώ υπάρχουν και εκείνες που απλώς θέλουν να φύγουν με όποιο κόστος.
Σε χώρες όπου οι οικονομικές συνθήκες είναι δύσκολες, οι ευκαιρίες των γυναικών είναι περιορισμένες. Έτσι, η αναζήτηση δουλειάς σε μια άλλη χώρα είναι απαραίτητη όχι μόνο για την επιβίωση των ίδιων, αλλά και των οικογενειών τους. Έτσι είναι δύσκολο ώστε η οικογένεια να αποτρέψει το κορίτσι από τη μετανάστευση.
Οι διακινητές εμφανίζονται ως καλοθελητές. Βάζουν αγγελίες για εργασία στις οποίες οι κοπέλες ανταποκρίνονται, ελπίζοντας να βρουν μια δουλειά που θα τους προσφέρει ένα καλό επίπεδο διαβίωσης. Το γνωστό κόλπο.

Χωρίς συναίνεση

Σύμφωνα με έρευνες, πολλές από τις διακινούμενες γυναίκες δεν έχουν ιδέα πού πηγαίνουν και τι δουλειά θα κάνουν. Άλλη κατηγορία γυναικών καταλαβαίνει ότι προορίζεται για την πορνεία και τελικά αναγκάζεται να υποκύψει. Τέλος, μια άλλη κατηγορία γνωρίζει τι θα κάνει, αλλά δεν γνωρίζει τις συνθήκες. Πάντως σε καμία από αυτές τις περιπτώσεις δεν υπάρχει συναίνεση του θύματος.
Όταν οι γυναίκες μάθουν σε ποια κατάσταση έχουν βρεθεί δεν μπορούν να ξεφύγουν από το κύκλο της εκμετάλλευσης. Οι διακινητές χρησιμοποιούν πολλά μέσα για να τις κρατήσουν. Η βία ή οι απειλές βίας, είναι τα συχνότερα. Ιδιαίτερα ο βιασμός χρησιμοποιείται για να τις βλάψουν σωματικά, ψυχικά, ηθικά και συναισθηματικά.
Όταν εμφανισθεί ο άνθρωπος που ενδιαφέρεται για την εγκαταστήσει των γυναικών (π.χ. στην Ελλάδα), αρχίζουν να κινούνται τα νήματα και να ενεργοποιούνται οι κρίκοι της οργάνωσης. Η πρώτη κίνηση είναι η αγορά της κοπέλας από τον κηδεμόνα της, αν πρόκειται για ανήλικη, ή μία συμφωνία με την ίδια τη γυναίκα, για ένα ποσό από 2.000 έως 6.000 ευρώ.

Αρχίζει η δουλειά

Η γυναίκα, με προσωρινή ή με αγορασμένη βίζα ή περνώντας τα σύνορα κρυφά, φτάνει σε κάποιο σημείο της Ελλάδας, όπου αρχίζει να δουλεύει για να ξεχρεώσει τον επιχειρηματία-αφεντικό της. Αυτός όμως μπορεί είτε να την μεταπωλήσει (υπάρχουν γυναίκες που έχουν μεταπωληθεί μέχρι και επτά φορές!), είτε να την επινοικιάσει σε άλλους.
Εκτιμάται ότι τα μηνιαία κέρδη από μια γυναίκα-θύμα ανέρχονται σε 12.000-15.000 ευρώ. Οι γυναίκες «ξεπληρώνουν» τη «δαπάνη» των εκμεταλλευτών τους για την αγορά, μέσα σε μερικές μόλις ημέρες και στη συνέχεια αυτοί μετρούν μόνο κέρδη.

Για εξωσωματική γονιμοποίηση

Τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται, μέσω του trafficking, η διακίνηση ωαρίων για εξωσωματική γονιμοποίηση. Η πρόσφατη αποκάλυψη κυκλώματος εμπορίας φαρμάκων για εξωσωματική είναι η κορυφή του παγόβουνου. Δείχνει απλά την υψηλή ζήτηση φθηνών ορμονών, με τις οποίες καθίσταται εφικτή η μαζική λήψη ωαρίων από κάθε δότρια.
Κατά τη διάρκεια του μήνα που προηγείται της ωοληψίας, οι δότριες πρέπει να υποβληθούν σε ένα πρόγραμμα λήψης βαρέων ορμονικών σκευασμάτων, προκειμένου να παράγουν, σε μικρό διάστημα, τον μέγιστο αριθμό υγιών και πρώτης κατηγορίας, (λογω ηλικίας) ωοκυττάρων. Τα δε ωάρια χορηγούνται αφειδώς από Βουλγάρες, Αλβανές και Ρωσίδες, οι οποίες φιλοξενούνται στη χώρα μας, με μοναδικό σκοπό να… τροφοδοτούν με ωάρια τη βαριά «βιομηχανία» της εξωσωματικής, έναντι τιμήματος 1.000 ευρώ.
Η Ελλάδα, σύμφωνα με όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, έχει γίνει χώρα – μαγνήτης για ώριμες γυναίκες από όλη την Ευρώπη, που ενδιαφέρονται να κάνουν πραγματικότητα το όνειρό τους να αποκτήσουν παιδί, όπως Γαλλίδες, Ιταλίδες, Γερμανίδες – ακόμη και Τουρκάλες! Τέλος σημειώνεται ότι ο ιατρικός τουρισμός σπάει κάθε ρεκόρ στον συγκεκριμένο τομέα. Από τους 15.000 κύκλους εξωσωματικής, που πραγματοποιούνται ετησίως στην Ελλάδα, περίπου 5.000 αφορούν ζευγάρια από το εξωτερικό.

Του Κώστα Αναγνωστόπουλου

http://www.paraskhnio.gr/sta-plokamia-toy-trafficking/

Μάθετε πως να πλουτίσετε εσείς και τα παιδιά σας. Μέρος 2ο

Ένας ακόμη εν ισχύει τρόπος πλουτισμός  που έπρεπε να έχει καταργηθεί μετά από τόσους πολέμους, σφαγές, επαναστάσεις και προσπάθειες κατάργησής του, αρχής γενομένης από την επανάσταση του Σπαρτακου είναι το…

Πλουτίζουν πάνω στα ζωντανά πτώματα των σκλάβων

ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΙΟ

Σύμφωνα με στοιχεία αντλημένα από τους ιστότοπους: unesco.org, antislavery.org, www.freetheslaves.net, καθώς και από παλαιότερο άρθρο του Τάσου Οικονόμου από την εφημερίδα «Καθημερινή»:

Η πληθυσμιακή έκρηξη σε κράτη της αφρικανικής και της ασιατικής ηπείρου σε συνδυασμό με τα διεφθαρμένα καθεστώτα και την άνεση μετακίνησης των εργοστάσιων των πολυεθνικών εταιρειών δημιουργούν ένα περιβάλλον ευνοϊκό για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του δικτυακού τόπου «antislavery.org», το γεγονός ότι ένας σκλάβος του 1850 στον Αμερικάνικο Νότο κόστιζε 40.000 $ και σήμερα το κόστος του αντιστοιχεί σε 90$, ως στοιχείο, φανερώνει ότι απαιτείται επαγρύπνηση για το οικονομικό δέλεαρ που προσφέρει. Ο βίος και η εργασία των ανθρώπων που καλλιεργούν κακάο στην Ακτή Ελεφαντοστού, που εξάγουν από τη γη κάρβουνο στη Βραζιλία και την Κίνα, που υφαίνουν χαλιά στην Ινδία, απαιτεί γνώση, συνολική γνώση για τα όσα συμβαίνουν και το πώς συμβαίνουν στα σημεία του πλανήτη.

Φωτογραφία: Eurokinissi
Υπάρχουν ακόμα δουλεμπορικά πλοία

Σύμφωνα με στοιχεία της Unesco, περισσότεροι από 12.000.000 άνθρωποι στον πλανήτη ζουν υπό συνθήκες σκλαβιάς. Η αναπτυγμένη Ευρώπη δέχεται την εισροή γυναικών από τα ανατολικά κράτη της ηπείρου, οι οποίες μεταφέρονται και ζουν σε συνθήκες δουλείας. Στο Ισραήλ εισάγονται 3.000 γυναίκες ετησίως και εκπορνεύονται. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2004, στη Βραζιλία υπάρχουν 25.000 σύγχρονοι σκλάβοι.

Η δουλεία ως εξαναγκασμός σε έργο χωρίς πληρωμή με την απειλή σωματικής ή ψυχολογικής βίας και αδυναμία απελευθέρωσης.

Εκτιμήσεις ανεβάζουν τον πιθανό αριθμό των δούλων σε 27.000.000 ανθρώπους.

Η πλειοψηφία βρίσκεται στην Ασία και την Αφρική.

Περισσότεροι από 14.500 σκλάβοι περνάνε τα σύνορα των ΗΠΑ κάθε χρόνο (κυρίως Μεξικάνοι) και διοχετεύονται σε περισσότερες από 90 πόλεις.

Οι σκλάβοι εργάζονται σε χωράφια, οίκους ανοχής, εστιατόρια, ορυχεία, σπίτια, κα.

Το μέσο κόστος ενός σκλάβου δεν ξεπερνά τα 90 δολάρια.

Το κέρδος από το εμπόριο σάρκας στην Αφρική ξεπερνά τα 1,6 δισεκατομμύρια δολάρια.

Περισσότεροι από 920.000 άνθρωποι είναι δούλοι στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή.

Ένα στα δέκα παιδιά της Αϊτής ζει σε συνθήκες δουλείας.

Περισσότεροι από 6.000 δούλοι ελευθερώθηκαν πρόσφατα στη Βραζιλία.

Σαράντα χιλιάδες γυναίκες μεταφέρονται κάθε χρόνο στην Ιαπωνία.

Ζωή χωρίς φάρμακα στη μεταμόσχευση νεφρούΠολλοί εκμεταλλεύονται ότι έχουμε δύο νεφρούς για να πουλήσουν τον ένα. Με το σκώτι τι γίνεται; Απλά σε σκοτώνουν αν είσαι σε αφρικανική χώρα ή στη Μαλαισία και κανείς δεν ενδιαφέρεται για σένα! Σε τρώει το μαύρο σκοτάδι.

ΕΜΠΟΡΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

Το εμπόριο οργάνων είναι η αγοραπωλησία ανθρώπινων οργάνων με τελικό σκοπό τη μεταμόσχευσή τους σε αρρώστους.

Σύμφωνα με τον ιστότοπο freepeoplenow.wordpress.com:

Η πρακτική είναι παράνομη στις περισσότερες χώρες, ωστόσο η πώληση του ενός νεφρού στο Ιράν, με σκοπό το κέρδος, επιτρέπεται, ενώ στην Κίνα συνηθίζεται να λαμβάνονται όργανα από νεκρούς ή εκτελεσμένους φυλακισμένους.

Οι νεφροί είναι το πιο κοινό αντικείμενο του εμπορίου οργάνων, καθώς ο ανθρώπινος οργανισμός διαθέτει δυο από αυτούς και έτσι κάποιος που βρίσκεται σε ένδεια μπορεί να πωλήσει τον έναν. Τα χρήματα που λαμβάνουν οι δότες νεφρού αυτής της κατηγορίας κυμαίνονται από 800-10.000 δολάρια, ενώ ο λήπτης του οργάνου καταβάλει αρκετά περισσότερα χρήματα.”

Αν και είναι δύσκολο να συλλεχθούν αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία, υπολογίζεται ότι 15.000 με 20.000 νεφρά πωλούνται παράνομα σε όλο τον κόσμο κάθε χρόνο. Τα Ηνωμένα Έθνη εκτιμούν ότι το 5 έως 10 τοις εκατό των μεταμοσχεύσεων νεφρών που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο είναι αποτέλεσμα του εμπορίου οργάνων.

Η Nancy Scheper-Hughes, καθηγήτρια ιατρικής ανθρωπολογίας στο Berkeley, δηλώνει ότι “η προσπάθεια των Ευρωπαίων να πουλήσουν τα όργανά τους θυμίζει την περίοδο μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, όταν η ανεργία δημιούργησε μια νέα γενιά πρόθυμων πωλητών, καθώς και εγκληματικών δικτύων έτοιμων να εκμεταλλευτούν τη δυστυχία τους”.

Συγκλονιστικό δημοσίευμα των New York Times, παρουσιάζει την ιστορία του Pavle Mircov και της συντρόφου του Daniella που έβαλαν αγγελία πουλώντας τα νεφρά τους για να καταφέρουν να επιβιώσουν.

Η ιστορία του Pavle και της Daniella δεν αποτελεί μια σπάνια περίπτωση. Χιλιάδες άνθρωποι καθημερινά πουλάνε ζωτικά τους όργανα προσπαθώντας να αντεπεξέλθουν στην οικονομική κρίση και την ανέχεια.

“Το ζευγάρι κοιτάζει κάθε λίγο νευρικά τα mail τους. Περιμένουν μια απάντηση στην αγγελία που έχουν βάλει. Πουλάνε τα νεφρά τους απελπισμένοι από την οικονομική κρίση”, αναφέρει το δημοσίευμα. Κοστολογούν μάλιστα το κάθε νεφρό τους στα 30.000 ευρώ.

Απ’ όταν έχασαν μέλη της οικογένειας τους, έμειναν χωρίς τηλέφωνο και φως και διαβιώνουν σε άθλιες συνθήκες. Όπως αναφέρει η N.Y. Times, “τρώνε μια φορά τη μέρα, μόνο ψωμί και σαλάμι”.

Οι περίπτωση των δύο Σέρβων είναι μία από τις πολλές περιπτώσεις της μαύρης αγοράς ανθρώπινων οργάνων που ανθεί σε χώρες όπως η Κίνα ή η Βραζιλία αλλά επεκτείνεται λόγω της κρίσης σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Ιταλία και η Ισπανία ή σε άλλα βαλκανικά έθνη, όπως η Σερβία.

Απελπισμένοι οικονομικά άνθρωποι προσπαθούν να πουλήσουν νεφρά, πνεύμονες, μυελό των οστών ή κερατοειδείς, με τη βοήθεια του ιντερνέτ, σε αδίστακτους εμπόρους που εκμεταλλεύονται την παγκόσμια έλλειψη οργάνων για μεταμόσχευση.

http://www.iefimerida.gr/news/139928/%CF%84%CE%BF%CE%BA%CE%BF%CE%B3%CE%BB%CF%85%CF%86%CE%AF%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%BD%CE%B1%CF%81%CE%BA%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CE%B4%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CF%80%CF%8C%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CE%B1%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD-%CE%BF%CF%81%CE%B3%CE%AC%CE%BD%CF%89%CE%BD-%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%B9%CE%BF-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE%B5%CF%81#ixzz4fLRDD6n1

Μάθετε πως να πλουτίσετε εσείς και τα παιδιά σας. Μέρος 1ο

Όπως επιμένει ο φίλος μου οικονομολόγος αναλυτής Δημήτρης Καζάκης, σε μια χώρα που ο λαός της ανέχεται να ζει χωρίς δημοκρατία, σκλάβος, χωρίς δικαιώματα παρά μόνο οικονομικές και φορολογικές υποχρεώσεις, έχοντας αποδεχτεί πως δεν είναι ελέυθερος ούτε υπάρχει ανεξάρτητη δικαιοσύνη, αλλά επικρατεί το δίκαιο των αποικιοκρατών Γερμανών, Ολλανδών και Γάλλων, κι αν θέλετε και της αμερικάνικης αυτοκρατορίας, ελπίδα για βελτίωση και ανάπτυξη ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. 

Μια ευκαιρία έχουν για να πλουτίσουν, οι εναπομένοντες εν Ελλάδι γηγενείς πολίτες:  Να γίνουν κλέφτες, συμμορίτες, μαφιόζοι, εν γνώσει τους παραβάτες ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ. και φυσικά πανω από όλα να βάζουν την ηθική κάτω από τις σόλες των υποδημάτων τους.

Οι δυνατότητες που έχετε για πλουτισμό είναι: να ασχοληθείτε με το λαθρεμπόριο όπλων, την εισαγωγή και εμπορία ναρκωτικών, την αγορά, μεταφορά και μεταπώληση λαθραίου πετρελαίου από τον ISIS, το trafficking, αν έχετε χρήματα την τοκογλυφία, και τέλος με το να μεταφέρετε παράνομα μετανάστες από την Τουρκία στην Ελλάδα και Ιταλία. Τέλος ανοίξτε έναν οίκο για παιδόφιλους και κτηνοβάτες, θα βρείτε πολλούς πρόθυμους να αγοράσουν ή ενοικιάσουν, το εμπόριο που θα πουλάτε. Αν εστιάζετε και στις μεταμοσχεύσεις υπάρχουν έτοιμοι υποψήφιοι δότες τους παίρνετε τα όργανα για 5.000 ευρώ και τα πουλάτε από 30 μέχρι 50.000 ευρώ! 

Επιικίνδυνες δουλειές θα μου πείτε, αλλά κάθε πράγμα έχει το ρίσκο του και ο γρήγορος πλουτισμός τον δικό του.

Βγάλετε τα πρώτα σας εκατομμύρια εσείς και μετά μην σαν νοιάζει θα εξαγοράζετε τους πάντες και τα πάντα, από δικαστές και εισαγγελείς μέχρι πολιτικούς, εφοριακούς, τελωνοφύλακες, αστυνομία ακόμη και τους ανώτερους αξιωματικούς στο στρατό!

Αλλά ας πάρουμε  τα πράγματα από την αρχή:

Δρόμος ανοιχτός για να πλουτίσουν τα παιδιά σας. Εκπαιδεύστε τα στην τοκογλυφία, στο εμπόριο όπλων και ναρκωτικών, στο δουλεμπόριο, στη διεύθυνση οίκων ανοχής και στην εμπορία ανθρωπίνων οργάνων. Γίνετε πράκτορες μυστικών υπηρεσιών.

Όχι, ο κόσμος δεν φτάνει στο τέλος του, αλλά σίγουρα έχει εδώ και πολύ καιρό εισέλθει σε μία σκοτεινή περίοδο εντατικοποίησης όλων των μορφών εκμετάλλευσης του ανθρώπου από τον άνθρωπο.

Η τεχνολογική πρόοδος της ανθρωπότητας, η οικονομική της ανάπτυξη και η διάχυση της γνώσης δεν κατάφεραν να εξαλείψουν αυτό το εξαμβλωματικό φαινόμενο και απ’ ό,τι φαίνεται δεν πρόκειται να συμβεί σύντομα.

Τοκογλυφία, διακίνηση ναρκωτικών, δουλεμπόριο, πορνεία και trafficking και εμπορία ανθρώπινων οργάνων είναι, σύμφωνα με πολυάριθμες μελέτες και έρευνες, τα κύρια μέσα και οι βασικές δραστηριότητες (μαζί με τις στρατιωτικές επεμβάσεις) δια των οποίων οι άνθρωποι κυριαρχούν επί των ανθρώπων, οι οποίες μάλιστα φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις των πιο κερδοφόρων «επιχειρηματικών» δραστηριοτήτων του παρόντος και του μέλλοντος. 

Ο Τζέι Πολ Γκέτι έκανε την περιουσία του κατά την διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης και είχε τον έλεγχο σε πάνω από 200 εταιρείες, συμπεριλαμβανομένης της Getty Oil Company. Aπό τους μεγαλύτερους τσιγκούνηδες της Ιστορίας.

ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑ

Στην εποχή του χρηματιστηριακού ιμπεριαλισμού, των spreads, των δανείων και του οικονομικού αδιεξόδου, η τοκογλυφία αναδεικνύεται σε μία από τις πιο προσοδοφόρες επιχειρηματικές δραστηριότητες που ανθίζει και αναμένεται να διογκωθεί επιπλέον τα επόμενα χρόνια και τις δεκαετίες που έρχονται, όχι μόνο από τους παράνομους ιδιώτες, αλλά και από τους νόμιμους τραπεζικούς «τοκογλύφους».

Σύμφωνα με ανάρτηση του Φώτη Ανδρέου στον ιστότοπο www.nomika-epilekta.gr, η τοκογλυφία είναι μία δραστηριότητα με μακρύ παρελθόν και γι’ αυτό το λόγο με πολύ μέλλον:

Οι πρώτοι βλαστοί της ξεπρόβαλαν λίγο μετά την εμφάνιση του χρήματος τον 7ο π.Χ. αιώνα. Στην Αθήνα η νομοθέτηση της Σεισάχθειας από τον Σόλωνα είχε στόχο την απαλλαγή των υπερχρεωμένων νοικοκυριών από τα τοκογλυφικά χρέη. Κάτι ανάλογο έκανε και ο Ιούλιος Καίσαρ στη Ρώμη.

Τον τόκο κατά τον Μεσαίωνα θεωρούσε η Χριστιανική Εκκλησία ως κάτι γενικά ανήθικο, ανεπίτρεπτο, αμαρτωλό… Διαχρονικά η τοκογλυφία εθεωρείτο ως εσχάτη αναισχυντία, ευπροφάσιστη πλεονεξία και αρπαγή.

Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος απαγόρευσε την τοκογλυφία μόνο για κληρικούς. Και οι επόμενες Οικουμενικές Σύνοδοι επέκτειναν την απαγόρευση και στους λαϊκούς.

Το 1311, ο πάπας Κλήμης Ε΄ ανήγαγε την τοκογλυφία σε αίρεση ως απεχθή στον Θεό και τον άνθρωπο, καταδικασμένη από τους ιερούς κανόνες και αντίθετη προς τη χριστιανική φιλανθρωπία…

Με το πέρασμα του χρόνου οι πεποιθήσεις αυτές ατόνησαν. Σήμερα ο έντοκος δανεισμός ακόμα και η τοκογλυφία αποτελούν πρακτικές περισσότερο η λιγότερο συνήθεις στον χριστιανικό και τον ιουδαϊκό κόσμο.

Αντίθετα στα ισλαμικά κράτη η τοκογλυφία αντίκειται στους νόμους και στη θρησκεία.

Το λήμμα τοκογλύφος προέρχεται από τις λέξεις τόκος και γλύφος (χαράσσω, σκαλίζω). Αναφέρεται περιγραφικά στη συνήθεια των τοκογλύφων να χαράσσουν με τη γλυφίδα (όργανο λάξευσης, σμίλη, σουγιάς) πάνω σε ξύλινο τραπέζι τους τόκους με τους οποίους επιβάρυναν τους πελάτες. Ήταν μια μορφή δέσμευσης, με τα σημερινά δεδομένα κάτι σαν συμβόλαιο.

ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

Τα ναρκωτικά αποτελούν μέρος της κουλτούρας μας από τα μέσα του περασμένου αιώνα. Διαδόθηκαν ευρέως τη δεκαετία του 1960 και μέσω της μουσικής και των μέσων μαζικής ενημέρωσης εισέβαλαν σε κάθε τομέα της ζωής.

Σύμφωνα με ανάρτηση του drugfreeworld.org: εκτιμάται ότι 208 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο κάνουν χρήση απαγορευμένων ουσιών. Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής τα αποτελέσματα από την Εθνική Έρευνα που διεξήχθηκε το 2007 για τη χρήση ναρκωτικών ουσιών και την υγεία, έδειξε ότι 19,9 εκατομμύρια Αμερικανών (ή το 8% του πληθυσμού από 12 ετών και πάνω) έκανε χρήση παράνομων ναρκωτικών τον μήνα που προηγήθηκε της έρευνας.

Το ευρύτερα διαδεδομένο ναρκωτικό είναι η μαριχουάνα. Σύμφωνα με την Παγκόσμια αναφορά των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά του 2008, το 3,9% του παγκόσμιου πληθυσμού μεταξύ των 15 και 64 ετών κάνουν χρήση μαριχουάνας.

Οι νέοι σήμερα εκτίθενται στα ναρκωτικά νωρίτερα από ποτέ. Βάσει έρευνας του Κέντρου Ελέγχου Ασθενειών των ΗΠΑ για το 2007, το 45% των μαθητών λυκείου σε όλη τη χώρα έχουν πιει αλκοόλ και το 19,7% έχει καπνίσει μαριχουάνα κατά τη διάρκεια ενός μήνα.

Στην Ευρώπη, πρόσφατες μελέτες έδειξαν  ότι η χρήση ναρκωτικών στους νέους αυξήθηκε σε Δανία, Ιταλία, Ισπανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Νορβηγία και Γαλλία.

Γιατί κανένας δεν μιλά για την Γκλενκόρ και τη σχέση της με την Ελλάδα;

Ήδη σε προηγούμενο άρθρο μας αναρτήσαμε στα αγγλικά, κατατοπιστικό οδηγό για τους 15 οικονομικούς παραδείσους όπου η Μαφία και οι μαφιόζοι πολιτικοί ανά τον κόσμο ξεπλένουν χρήματα με τις offshore τους. Διαβάστε τα παρακάτω για να ανέβη η αρτηριακή σας πίεση…

Φαντάζομαι ότι είδατε με τι επιμέλεια τα ειδησεογραφικά δελτία είχαν το απαραίτητο αφιέρωμα στις αποκαλύψεις των Paradise Papers. Πρόκειται για πάνω από 13,5 εκατομμύρια έγγραφα, τα οποία αποκαλύπτουν το πώς διαπλέκεται σε παγκόσμιο επίπεδο η πολιτική ελίτ και οι πολυεθνικές διαμέσου των υπεράκτιων φορολογικών παραδείσων. Κι ενώ τα δελτία μας εμφάνιζαν λεπτομέρειες για πολιτικά πρόσωπα και καταστάσεις, μακριά από τις υποθέσεις της Ελλάδας, ξέχασαν επιμόνως να αναφερθούν και αναλύσουν τη δράση της πολυεθνικής Γκλενκόρ. Γιατί άραγε;

Καταρχάς, το πακέτο αυτό των Paradise Papers, όπως ονομάστηκαν οι αποκαλύψεις, συνιστούν ουσιαστικά τη συνέχεια των Panama Papers. Είναι μια γρήγορη ματιά, σχεδόν φευγαλέα, σε μια μικρή, τοσοδά, πτυχή της διαπλοκής ανάμεσα στους κυβερνώντες πολιτικούς παγκόσμια και τις πολυεθνικές. Σ’ αυτό χρησιμεύουν πρωτίστως οι υπεράκτιοι φορολογικοί παράδεισοι. Δηλαδή στο ξέπλυμα πολιτικού χρήματος, το οποίο προέρχεται από το ξεπούλημα ολόκληρων χωρών στο πολυεθνικό κεφάλαιο.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κανείς δεν παίρνει μέτρα εναντίον τους. Όσο κι αν διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους οι κυβερνήσεις δήθεν για τη φοροδιαφυγή που συντελείται διαμέσου αυτών των υπεράκτιων παραδείσων.

Δεν θα αρκούσε παρά μια χώρα να αποφασίσει ότι κάθε εταιρική ή άλλη δοσοληψία με αυτούς τους τόπους είναι παράνομη και κάθε μορφή διακίνησης περιουσιακών στοιχείων και χρήματος από και προς αυτές τις χώρες των φορολογικών παραδείσων θα δεσμεύεται από το κράτος και θα φορολογείται ιδιαίτερα. Και τότε θα βλέπαμε αν και σε ποιο βαθμό θα μπορούσαν να γίνονται αυτά που περιγράφουν τα Paradise Papers.

Αλήθεια, τι αποκαλύπτει αυτό το νέο πακέτο;

  • Αποκαλύπτει τα υπεράκτια συμφέροντα και τις δραστηριότητες περισσότερων από 120 πολιτικών και παγκόσμιων ηγετών από 37 χώρες. Στον κατάλογο συμπεριλαμβάνεται η Βασίλισσα Ελισάβετ της Βρετανίας, 2 πρώην πρωθυπουργοί του Καναδά, αλλά και ένας εκ των στενότερων υποστηρικτών του νυν πρωθυπουργού της χώρας Τζαστίν Τριντό. Επίσης 13 σύμβουλοι, σημαντικοί δωρητές και μέλη της κυβέρνησης του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλτ Τραμπ.
  • Αποκαλύπτει ότι ο νυν υπουργός εμπορίου του Τραμπ, Γουίλμπορ Ρος, έχει χρησιμοποιήσει μια αλυσίδα εταιρειών των Νήσων Κέιμαν για να διατηρήσει ένα σημαντικό μερίδιο στην Navigator Holdings, μια ναυτιλιακή εταιρεία της οποίας οι κορυφαίοι πελάτες περιλαμβάνουν τη συνδεδεμένη με το Κρεμλίνο επιχείρηση ενέργειας Sibur. Μεταξύ των κύριων ιδιοκτητών του Sibur είναι ο Kirill Shamalov, γαμπρός του Πούτιν, και ο Γκενάντι Τσιτσένκο, δισεκατομμυριούχος, ο οποίος υπέστη κυρώσεις από την κυβέρνηση των ΗΠΑ το 2014 λόγω των διασυνδέσεών του με τον Πούτιν. Η Sibur είναι ένας από τους πιο σημαντικούς πελάτες της Navigator, καταβάλλοντας στην εταιρεία περισσότερα από 23 εκατομμύρια δολάρια το 2016.
  • Εκθέτει τη μηχανική αποφυγής φόρων περισσότερων από 100 πολυεθνικών εταιρειών, συμπεριλαμβανομένων των εταιρειών Apple, Nike και Botox Allergan.
  • Αποκαλύπτει τις αγορές των φορολογικών παραδείσων από πολυεθνικές εταιρείες στην Αφρική και την Ασία, οι οποίες χρησιμοποιούν εταιρείες βιτρίνα στο Μαυρίκιο και τη Σιγκαπούρη για τη μείωση των φόρων και τη διακίνηση «μαύρων» κεφαλαίων.
  • Παρέχει λεπτομέρειες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι ιδιοκτήτες ιδιωτικών τζετ και σκαφών, συμπεριλαμβανομένων μελών βασιλικών οικογενειών και αστέρων του επαγγελματικού αθλητισμού, χρησιμοποιούσαν τις δομές αποφυγής φορολογίας στη Νήσο του Man.
  • Τέλος, φωτίζει ιδιαίτερα τις μυστικές συμφωνίες και τις κρυφές εταιρείες που συνδέονται με την Γκλενκόρ, την μεγαλύτερη εταιρεία διακίνησης εμπορευμάτων στον κόσμο, και παρέχει λεπτομερείς απολογισμούς για τις διαπραγματεύσεις της εταιρείας στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό προκειμένου να αποκτήσει πολύτιμους ορυκτούς πόρους.

Ωστόσο, η Γκλενκόρ δεν είναι άγνωστη στην Ελλάδα. Κάτι που «ξέχασαν» να θυμίσουν τα αξιότιμα και πάντα “φιλαλήθη” δελτία ειδήσεων. Η δράση μάλιστα της εν λόγω πολυεθνικής έχει αναπτυχθεί σημαντικά στα χρόνια μετά τα μνημόνια. Τυχαίο; Δεν νομίζω.

Η Γκλενκόρ είναι μια αγγλο-ελβετική πολυεθνική που ελέγχει από μόνη της περίπου το 5% του παγκόσμιου εμπορίου εμπορευμάτων, δηλαδή των προϊόντων των οποίων η τιμή διαμορφώνεται στα διεθνή χρηματιστήρια εμπορευμάτων. Είναι εταιρεία διαμεσολάβησης. Αγοράζει φτηνά και πουλά ακριβά. Αυτή είναι η δουλειά της. Και διακινεί κυρίως Αγροτικά προϊόντα, Πετρέλαιο, Αλουμίνα, Άνθρακα, Χαλκό, Σιδηροκράματα, Σιδηρομετάλλευμα, Νικέλιο, Ψευδάργυρο.

Για ποιο λόγο να υπάρχει μια τέτοια εταιρεία; Σε τι χρησιμεύει στην παγκόσμια οικονομία; Γιατί να μην προχωράνε τα ίδια τα κράτη σε οργανωμένη αξιοποίηση των δικών τους πλουτοπαραγωγικών πηγών προς όφελος της εγχώριας επιχειρηματικής πρωτοβουλίας και της οικονομίας των χωρών τους; Γιατί θα πρέπει να πουλάνε και να αγοράζουν από πολυεθνικές σαν την Γκλενκόρ;

Η Γκλενκόρ δεν πουλά τεχνολογία παραγωγής, ούτε έρευνα και εφαρμογές αιχμής. Είναι μια εταιρεία διαμεσολάβησης που αγοράζει προϊόντα από τη μια μεριά του κόσμου και τα πουλά σε μια άλλη, εξασφαλίζοντας ότι οι τιμές που αγοράζει θα μειώνονται και οι τιμές που πουλά θα αυξάνουν. Και πώς το πετυχαίνει; Με μονοπωλιακές συμφωνίες ελέγχου πρώτων υλών και αγορών. Τόσο απλά.

Αν τα κράτη την προσπερνούσαν και προχωρούσαν σε άνοιγμα των αγορών για τα προϊόντα τους με διακρατικού τύπου συμφωνίες, ή άλλες μορφές αληθινά ελεύθερων συναλλαγών ανάμεσα σε εθνικές οικονομίες, σε τι θα χρησίμευε η Γκλενκόρ; Σε τίποτε απολύτως. Η Γκλενκόρ και κάθε είδους τέτοια πολυεθνική θα χρεοκοπούσε. Γιατί όμως όχι μόνο δεν χρεοκοπεί, αλλά αυξάνει το πεδίο δράσης της; Μόνο για έναν λόγο. Λόγω της δυνατότητας εξαγοράς των κυβερνήσεων και των πολιτικών κάθε χώρας.

Γι’ αυτό κι όπου ακούτε για δράση της Γκλενκόρ, ή κάποιας ανάλογης πολυεθνικής να ξέρετε είτε ότι οι κυβερνώντες πολιτικοί και κόμματα τα «πήραν» χοντρά, είτε ότι πρόκειται να τα «πάρουν». Δεν υπάρχει κανένας άλλος λόγος για συμφωνίες με τέτοιου είδους πολυεθνικές.

Και το δίκτυο υπεράκτιων κέντρων είναι ο καλύτερος τρόπος για να διακινηθεί αυτό το χρήμα της εξαγοράς. Χωρίς οι λαοί και οι δικαστικές αρχές κάθε χώρας να μπορούν εύκολα να το εντοπίσουν.

Έτσι η δημιουργία ιδιωτικού μονοπωλίου διυλιστηρίων στην Ελλάδα με την πώληση των ΕΛΠΕ στον Λάτση, δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη από την εν λόγω πολυεθνική. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν η συνδρομή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για να μπει στο παιχνίδι. Κι αυτή ήρθε όταν το 2011 επιβλήθηκαν κυρώσεις εναντίον του Ιράν.

Το Ιράν προμήθευε με πίστωση ένα μεγάλο μέρος του πετρελαίου στα ελληνικά διυλιστήρια. Όταν η συμφωνία τινάχτηκε στον αέρα λόγω των κυρώσεων, τότε ήρθε η ώρα της Vitol και της Glencore, να τρέξουν για να καλύψουν το κενό. Το ερώτημα βέβαια που τίθεται είναι απλό: Γιατί να αγοράζει κάποιος πετρέλαιο από διαμεσολαβητές; Γιατί να μην αγοράζει απευθείας από την πηγή με διακρατική συμφωνία;

Μα υπάρχει καλύτερος τρόπος για κερδοσκοπία, δωροληψίες και δωροδοκίες, αλλά και για λαθρεμπόριο πετρελαίου; Πώς θα μπορούσε να διακινηθεί άγνωστης ταυτότητας πετρέλαιο προς τα ελληνικά διυλιστήρια ώστε να νομιμοποιηθεί διαμέσου της Vitol και της Glencore;

Όπως μπορεί να καταλάβει ο καθένας που διαθέτει κοινό νου, η διαμεσολάβηση από πολυεθνικές συνιστά το καλύτερο κέλυφος για κάθε λογής παράνομη δοσοληψία. Πολύ περισσότερο όταν τα διυλιστήρια μιας χώρας είναι ιδιωτικό μονοπώλιο (σ.γ.: όπως συμβαίνει στην Ελλάδα). Τελείως τυχαία ο κύριος όγκος του πετρελαίου που προμήθευε η Vitol και η Glencore ερχόταν από την Λιβύη. Κι ο νοών νοείτω.

Από τότε η Glencore δεν έμεινε ανενεργή στην Ελλάδα. To 2013 η Αλουμίνιον A.E., θυγατρική του Ομίλου Μυτιληναίος, υπέγραψε ένα νέο εξαγωγικό συμβόλαιο με την Glencore, για την πώληση 75.000 τόνων αλουμινίου σε κολόνες και πλάκες, ποσότητες οι οποίες θα διατεθούν στις Ευρωπαϊκές και Αμερικανικές αγορές στο διάστημα από τον Ιανουάριο του 2013 μέχρι τον Ιούνιο του 2014. Μπορεί η εν λόγω συμφωνία να ήταν επωφελής για τον Όμιλο Μυτιληναίου, αλλά δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο για μια οικονομία από το να εξάγει πρωτογενώς πρώτες ύλες. Μόνο τριτοκοσμικές οικονομίες ακολουθούν τέτοιες πρακτικές.

Η συγκεκριμένη πολυεθνική έχει εκδηλώσει το ενδιαφέρον της για την ΕΥΔΑΠ, αλλά και για την ΛΑΡΚΟ. Επίσης η επικείμενη πώληση των λιγνιτωρυχείων δεν την αφήνει αδιάφορη. Έτσι η Glencore κατά τεκμήριο έχει αναπτύξει τις καλύτερες των σχέσεων με το πολιτικό και κομματικό σύστημα της Ελλάδας, προκειμένου να επωφεληθεί από το γενικό ξεπούλημα. Κι όπως όλοι μπορούμε να αντιληφθούμε οι σχέσεις αυτές είναι διαυγείς, έντιμες και προπαντός για το καλό και το συμφέρον της χώρας, αλλά και για την ευημερία του λαού της. Ούτε που να σας περάσει κάτι άλλο από το νου.

7 Νοέμβρη 2017 από το blogspot του Δημήτρη Καζάκη.

Ο Δημήτρης Καζάκης είναι Πρόεδρος του Ε.ΠΑ.Μ.

Σ.γ.: Εσείς που τα διαβάζετε αυτά μην κινείστε και αφείστε να βυθιστούμε όλοι αύτανδροι! Ή άλλη λύση δεν υπάρχει ενωθείτε μαζί μας.

Φτιάξε κι εσυ μια offshore εταιρεία για να ρουφήξεις το αίμα των φτωχών δουλοπαροίκων, μπορείς!

Σιγκαπούρη ένας από τους δεκαπέντε παραδείσους.

Είναι απλούστατο! Βρίσκεις έναν έμπειρο σ’ αυτά δικηγόρο, συνήθως μετά από συστάσεις κάποιων εκ των ομοίων σου φίλων, και φτιάχνεις ακόμη και μόνος μέσω του διαδικτύου, ένα by law (καταστατικό) που αυτός το καταθέτει στις Μπαχάμες ή τα Κέϊμαν ή την Κύπρο ή όπου αλλού ξέρεις από συναδέλφους σου μεγαλοαστούς ότι ξεπλένεται μαύρο χρήμα.

Εντός 24ώρου δημιουργείς με ελάχιστο κόστος, όπως η Frapport για παράδειγμα με 24.000 ευρώ μια θυγατρική ή μητρική εταιρεία. (Έτσι η Frapport αγόρασε τα 12 ελληνικά αεροδρόμια) στον φορολογικό Παράδεισο μόνο για Γερμανούς, Ολλανδούς και Γάλλους κατακτητές που λέγεται Ελλάς. Φυσικά αυτό δεν ισχύει για τους ντόπιους δουλοπάροικους. Αυτοί εξοντώνονται βαθμιαία για να μείνει ελέυθερο το οικόπεδο που είναι και γωνία.

Από κείνη την ώρα μπορείς να έχεις οικονομικές κι εμπορικές δοσοληψίες με το κρατίδιο και όλα τα κράτη του κόσμου και να απολαμβάνεις ειδική φορολογική  μεταχείρηση ή καλλίτερα να μην έχεις παρά ελάχιστη οικονομική επιβάρυνση. 

Στη συνέχεια τυπώνεις τιμολόγια της Εταιρείας για υπηρεσίες  που προσφέρει ή για προϊόντα που πωλεί. Πιθανόν τα προϊόντα να είναι ανύπαρκτα και οι προσφερόμενες υπηρεσιες μηδενικές αλλά τις δηλώνεις για τυπικούς λόγους μόνο. 

Φυσικά δηλώνεις τα προϊόντα που εμπορεύεσαι ή ενεργείς σαν μεσολαβητής τους με μεταφορά σε συγκεκριμένο προορισμό ανά τον πλανήτη καθώς και τις προσφερόμενες υπηρεσίες σου, σε τιμές εξωφρενικές. Αγφού δεν δίνεις λόγω σε κανένα γιατί να μην το κάνεις;

Με αυτόν τον τρόπο εξαφανίζεις χρήμα, τίτλους και κεφάλαια από τη χώρα σου και εμφανίζεις ελλειμματική την εταιρεία στη χώρα σου με ελλειμματικό ισολογισμό ώστε ούτε και εκεί (πχ στην Ελλάδα) δεν πληρώνεις φόρους και τα λεφτουδάκια σου, τα ομόλογα που αγόρασες και οι άλλοι τίτλοι γυρίζουν ανά τον πλανήτη, αυξάνουν και πολλαπλασιάζονται και σου αποδίδουν εκατομμύρια και δις ευρώ.

Με αυτό τον τρόπο οι  συστημικές τράπεζες μετά τις συνεχείς ανακεφαλαιοποιήσεις στην Ελλάδα εξαφάνισαν περί τα 143 δις που έλαβαν και όπου νάναι ζητούν άλλα 60 με 72 δις χωρίς να βοηθήσουν επενδυτικά δανείζοντας παρά μόνο μερικούς ημετέρους τους. Επιμένου  δε θρασύτατα να ισχυρίζονται πως ξέμειναν από ρευστό γιατί ο “φτωχός άνεργος κόσμος δεν πληρώνει λένε τα δάνειά του”. Είναι τα γνωστά κόκκινα δάνεια που θα αφαιρέσουν από τον σκλάβο και το μοναδικό κεραμίδι που έχει για να στεγάσει το έρμο το κεφάλι του και των παιδιών του.Και τολμούν τόσο οι τραπεζίτες- ληστές όσο και οι κυβερνώντες να λέγουν πως αν δεν ξεκινήσουν οι ηλεκτρονικές κατασχέσεις στο τέλος του Νοεμβρίου απομακρύνεται η αξιολόγηση και η βελτ’ίωση της οικονομίας. Το ίδιο παραμύθι ξανά και ξανά.

Εμπνευστές των φορολογικών παραδείσων ήσαν οι μαφιόζοι του Σικάγου και της Νέας Υόρκης όπου ξέπλυναν το μαύρο χρήμα στην Κούβα του Μπατίστα. Όταν η Κούβα άλλαξε κύριο ξαπλώθηκαν σαν την πανώλη σ’ όλα τα πέρατα της γης. Στα χνάρια τους η CIA η οποία χρηματοδοτούσε και χρηματοδοτεί τις επεμβάεις εισβολές και τους πολέμους που ανοίγει σε κάθε γωνιά του πλανήτη με μαύρο χρήμα που κυρίως προέρχεται με τη διακίνηση ναρκωτικών. Τούτο είναι γνωστό από τον εμφύλιο μεταξύ των Σαντινίστας και των Κόντρας στη Νικαράγουα όπου η CIA χρηματοδοτούσε τους Contras με λεφτά από τη διακίνηση ηρωίνης και κόκας μέσω του Κολομβιανού Καρτέλ του μεγαλέμπορου ναρκωτικών Πάμπλο Εσκομπάρ.

Στο βινβλίο Black Budget αναφέρονται παρόμοια ανατριχιαστικά περιστατικά. Πως κινείται το μαύρο χρήμα στις offshore προερχόμενο από τα πετροδόλαρα, τα κυκλώματα ναρκωτικών, τη βιομηχανία όπλων, το trafficking κ.λπ. Ή ακόμη και με στόχους για πρόκληση πορτοκαλί επαναστάσεων.

30 από τις μεγαλύτερες στον κόσμο τράπεζες χρηματοδοτούνται από offshore εταιρείες δικής τους κατασκευής και προέλευσης και από εκεί πηγάζει το 20 με 25% των εισόδων τους που είναι ένα τρομακτικά μεγάλο ποσό. Νομιμοποιούνται έτσι κεφάλαια που αλλιώς δεν θα μπορούσαν να ξεπλυθούν και να δηλωθούν εν γνώσει των κυβερνήσεων και των πολιτικών ή οποίοι κάνουν τον ψόφιο κοριό. Συμβαίνει αυτό που λέει η παροιμία, “το ένα χέρι πλένει το άλλο και τα δυο το πρόσωπο”. Προβόπουλος , Γκαργκάνας και Στουρνάρας γνωρίζουν τα διαπλεκόμενα συμφέροντα με ολιγάρχες και τη νέα τάξη πλουσίων μεγαλοαστών που δημιουργήθηκε επί χούντας, από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και φυσικά σιωπούν ένοχα αλλά καρφί δεν καίγεται τόσο σ’ αυτούς όσο και στο πολιτικό σύστημα.

Αν κάποιος εισαγγελέας προσπαθήσει να ερευνήσει και να το ψάξει ξέρουν αυτοί να τον κάμψουν και να μη βγεί τσιμουδιά έξω στον κόσμο. Πέρα από τον πληρωμένο τύπο που θα το παίζει αδιάφορος. Καταφθάνει για παράδειγμα ένας έγκριτος δικηγόρος ή λογιστής, υπερασπιστής των ολιγαρχών με έναν ογκώδη τόμο αποτελούμενο από μερικές χιλιάδες σελίδων που εμφανίζουν έναν τεράστιον όγκο μετακινήσεων ανά τον πλανήτη που χρειάζονται χρόνια, ειδικό προσωπικό, και η αίτηση δικαστικής συνδρομής από τις κατά τόπους αρχές των κρατών, για να βγάλει κανείς άκρη χωρίς καμία υποστήριξη από τις πολιτικές και φορολογικές αρχές, ώστε στο τέλος και ο πιο ευσυνείδητος εγκαταλείπει τον αγώνα. Να ιατί ο Κατρούγκαλος με μια μονοκονδυλιά “είναι ταξικό το ζήτημα” το έθαψε το θέμα κι έστειλε το ζήτημα Paradise papers  στα αζήτητα, όπως και τη λίστα Λαγκάρντ και τόσες άλλες.

Φτιάξε και συ μια offshorfe για ξέπλυμα μαύρου χρήματος μπορείς!

Για μια λίρα!!

H οικογένεια Προκοπίου και οι offshore με επαύλεις στο Λονδίνο

Η νέα διαρροή εγγράφων έφερε στο φως το ιδιοκτησιακό καθεστώς δύο πανάκριβων ακινήτων σε μία από τις πλουσιότερες γειτονιές της βρετανικής πρωτεύουσας

 

Τον Ιανουάριο του 2009, δικαστήριο του Λονδίνου διέταζε μία ομάδα καλλιτεχνών και ακτιβιστών να εγκαταλείψουν δύο πανάκριβες επαύλεις επί της οδού Park Lane, τις οποίες είχαν καταλάβει και έμεναν μέσα. Με θέα στο Hyde Park και γείτονα τη Μαντόνα και κάποιους από τους πλουσιότερους ανθρώπους της Βρετανίας, οι καταληψίες κατάφεραν να μείνουν μόλις ένα μήνα στα επταώροφα κτίρια, τα οποία χώριζε ένας τοίχος.

Έρευνα των ΧΑΡΗ ΚΑΡΑΝΙΚΑ & ΘΑΝΑΣΗ ΤΡΟΜΠΟΥΚΗ
Εικονογράφηση: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΝΤΑΖΗΣ

Τα κτίρια ανήκαν στον Gerald Grosvenor, τον εκλιπών 6ο Δούκα του Westminster, έναν δισεκατομμυριούχο επιχειρηματία, ο οποίος θεωρείτο ο πλουσιότερος κατασκευαστής ακινήτων στο Ηνωμένο Βασίλειο και ένας από τους μεγαλύτερους γαιοκτήμονες της χώρας. Οι επαύλεις της Park Lane, είχαν εκμισθωθεί για μακροχρόνια χρήση (leasehold) σε δύο offshore εταιρείες, με έδρα τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους, τις Konzeo Ltd και Weleta Ltd.

«Πολύ συχνά οι υπεράκτιοι ιδιοκτήτες δείχνουν ελάχιστο ή καθόλου ενδιαφέρον για το ακίνητο [που κατέχουν] – είναι απλώς ένα περιουσιακό στοιχείο που θα εμπορευτούν όπως κρίνουν κατάλληλα» ανέφερε τον Οκτώβριο του 2009 σε δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Guardian ο Paul Palmer, υπάλληλος του δημοτικού συμβουλίου του Westminster και υπεύθυνος για τα άδεια ακίνητα της περιοχής. Στη συνέχεια σημείωνε ότι οι ιδιοκτήτες των offshore και κατά συνέπεια και των δύο συγκεκριμένων κτιρίων είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστούν.

Χωρίς απάντηση

Ο Palmer έστειλε επανειλημμένα επιστολές στις δύο εταιρείες των Βρετανικών Παρθένων Νήσων, ζητώντας τους να εξηγήσουν γιατί τα κτίρια είναι άδεια, αλλά δεν έλαβε ποτέ απάντηση.Στο δικαστήριο για την έξωση των καταληψιών, οι δύο offshore εταιρείες, η Konzeo Ltd και Weleta Ltd. εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο δικηγόρο, ο οποίος είπε στον πρόεδρο ότι οι ενάγοντες κατέχουν το ακίνητο ως ιδιοκτήτες μακροχρόνιας μίσθωσης. Ένας από τους καταληψίες, που ήταν παρόν στη διαδικασία, ζήτησε από τον πρόεδρο να τους δοθούν λίγες ημέρες προθεσμία πριν εγκαταλείψουν το κτίριο, διότι κατοικούσαν εκεί περίπου 40 άτομα, και θα έμεναν άστεγοι. Το δικαστήριο τελικά αποφάσισε την άμεση εκκένωση των κτιρίων από τους καταληψίες.

Στη διαρροή των Paradise Papers εντοπίστηκε ότι πραγματικοί δικαιούχοι των offshore των δύο πανάκριβων ακινήτων είναι Έλληνες.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΩΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΝ

 

Τα 13,4 εκατομμύρια αρχεία της νέας διαρροής προέρχονται από δύο εταιρείες παροχής υπεράκτιων υπηρεσιών, καθώς και από 19 εταιρικά μητρώα που διατηρούνται από κυβερνήσεις σε χώρες-σταθμούς της παγκόσμιας σκιώδους οικονομίας. Οι διαρροές αυτές ελήφθησαν από τη γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung η οποία μοιράστηκε τα στοιχεία με τη Διεθνή Σύμπραξη Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ) και ένα δίκτυο περισσότερων από 380 δημοσιογράφων σε 67 χώρες.

Τα στοιχεία ενισχύουν τις αποκαλύψεις από τη διαρροή εγγράφων offshore και την βραβευμένη με Πούλιτζερ έρευνα των Panama Papers το 2016 από το ICIJ και τα συνεργαζόμενα μέσα ενημέρωσης. Τα νέα αρχεία φέρνουν στο φως ένα διαφορετικό σετ ανεξερεύνητων φορολογικών παραδείσων, συμπεριλαμβανομένων μερικών με καλύτερη φήμη και υψηλότερο κόστος για να διατηρεί κανείς offshore, όπως είναι τα Νησιά Κέιμαν και οι Βερμούδες. Οι πιο λεπτομερείς αποκαλύψεις περιλαμβάνονται σε εταιρικά αρχεία που απλώνονται σε βάθος δεκαετιών και προέρχονται από την δικηγορική εταιρεία Appleby που ιδρύθηκε πριν από περισσότερο από έναν αιώνα στις Βερμούδες.

Όπως φαίνεται από τα αρχεία της Appleby, η Konzeo Limited, με έδρα τις Βρετανικές Παρθένους Νήσους, η οποία έχει υπό την κατοχή της την έπαυλη της οδού Park Lane, είχε ως δικαιούχους μέλη της εφοπλιστικής οικογενείας Προκοπίου, ο πατριάρχης της οποίας θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους επενδυτές real estate στην Μεσόγειο. Σε μέλη της οικογενείας φαίνεται ότι ανήκει και η Weleta Limited, στην οποία ανήκει με μακρόχρονη μίσθωση το ακριβώς δίπλα δίδυμο κτίριο της ακριβότερης περιοχής του Λονδίνου.

Δεν καταφέραμε να επικοινωνήσουμε με τον κύριο Προκοπίου για να του θέσουμε τα ερωτήματά μας, παρά τα αιτήματά μας, μέσω τηλεφώνου, στο γραφείο του στην Ελλάδα, και μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας σε στενό συνεργάτη του.

ΓΙΑ ΜΙΑ ΛΙΡΑ

 

Στα έγγραφα της Appleby φαίνεται ότι το 2010 ανατέθηκαν από την Andco Nominees Limited, που φαίνεται ότι κατείχε όλες τις μετοχές της Konzeo εκείνη την περίοδο, «τα συμφέροντα 25.000 μετοχών» σε μέλος της οικογένειας Προκοπίου έναντι μίας λίρας. Άλλες 25.000 μετοχές της Konzeo φέρεται να μεταβιβάστηκαν σε άλλο μέλος της οικογένειας έναντι και πάλι μίας λίρας από την ίδια εταιρεία.

Το ίδιο φαίνεται ότι συνέβη και με το δίδυμο κτίριο υπό την κατοχή της Weleta. Για μία λίρα, την ίδια περίοδο το 2010, η Andco Nominees φέρεται να μεταφέρει τις 50.000 μετοχές της Weleta σε άλλα δύο μέλη της οικογένειας Προκοπίου, από 25.000 μετοχές στο καθένα. Ένα ακόμα έγγραφο δείχνει ότι «τα συμφέροντα» 25.000 μετοχών της Weleta μεταφέρονται από ένα μέλος της οικογενείας σε άλλο και πάλι για μία λίρα. Από άλλα έγγραφα προέκυπτε ότι η Weleta και η Konzeo ήταν συνδεδεμένες. Η αξία των κτιρίων εκείνη την περίοδο εκτιμόταν στα 20 εκατομμύρια λίρες.

Και στις δύο offshore φαίνεται ότι είχε τοποθετηθεί ονομαστικός μέτοχος (nominee shareholder), η Darbara Limited που έδρευε στη Νήσο του Μαν, την δικαιοδοσία μυστικότητας ανάμεσα στην Μεγάλη Βρετανία και την Ιρλανδία. Σύμφωνα με έγγραφα, το 2012 η Darbara Limited κατείχε το 100% των μετοχών των offshore από τις Βρετανικές Παρθένους Νήσους που κατείχαν τα κτίρια, ενώ μέλη της οικογένειας Προκοπίου αναφέρονταν ως οι πραγματικοί δικαιούχοι.

ΤΑΚΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΗΣ ΠΕΛΑΤΩΝ

 

Στα αρχεία της Appleby που αφορούν την υπόθεση των δύο ακινήτων της Park Lane εντοπίστηκαν και διάλογοι μεταξύ των συνεργαζόμενων δικηγόρων όπου περιγράφεται μία από τις τακτικές που χρησιμοποιούσε το δικηγορικό γραφείο για να προσελκύει μεγάλους πελάτες.

Οι μετοχές των εταιρειών μεταβιβάστηκαν σε μέλη της οικογένειας για το ποσό της μιας λίρας.

«Είμαστε στη διαδικασία της προσφοράς για μία νέα δουλειά που συνδέεται με μία άλλη πολλή μεγάλη δουλειά, την οποία ελπίζει να κερδίσει το γραφείο μας στον Μαυρίκιο», έγραφε υπάλληλος της Appleby σε mail. «Πρόκειται για την ενδεχόμενη μεταφορά περίπου 250 εταιρειών. Ωστόσο, ο πελάτης θα ήθελε να δοκιμάσει τις υπηρεσίες της Appleby σε πρώτη φάση. Ως εκ τούτου, βρισκόμαστε στη διαδικασία διαπραγμάτευσης ενός τέλους για την ανάληψη τριών εταιρειών που έχουν περιουσία στο Ηνωμένο Βασίλειο. Δύο από τις εταιρείες είναι εγγεγραμμένες στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους, αλλά η διοίκηση πραγματοποιείται στη Νήσο του Μαν. Για να ενθαρρύνουμε τον πελάτη να χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες μας, έπρεπε να παραθέσουμε πολύ χαμηλά τέλη ώστε να είμαστε ανταγωνιστικοί. Οι προσδοκίες για την παροχή υπηρεσιών εγγεγραμμένου γραφείου, εγγεγραμμένου αντιπροσώπου και μετόχου στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους ανέρχονται σε 450 δολάρια ανά εταιρεία. Θα σας ήμουν ευγνώμων εάν εξετάσετε αυτή την τιμή και επανέλθετε με μια πρόταση. Ευελπιστούμε για το όφελος του ομίλου στο σύνολό του, εάν το δείγμα αυτό (σ.σ. των τριών εταιρειών) ανοίξει το δρόμο για την περαιτέρω επιχειρηματική δραστηριότητα (σ.σ. της Appleby)», ανέφερε ο υπάλληλος. Τελικά η απάντηση ήρθε θετική, στα 450 δολάρια ανά εταιρεία. Από τα στοιχεία της διαρροής δεν φαίνεται ότι η Appleby πήρε τη δουλειά.

«Τσίμπησαν» τον αδερφό του Σημίτη – Έμβασμα από offshore στις Μπαχάμες – Τι απαντά

«Τσίμπησαν» τον αδερφό του Σημίτη – Έμβασμα από offshore στις Μπαχάμες – Τι απαντά

Καταιγιστικές είναι οι εξελίξεις σε επίπεδο Δικαιοσύνης για τον αδελφό του πρώην πρωθυπουργού, Σπύρο Σημίτη. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες που επικαλείται η «kontranews» οι οικονομικοί εισαγγελείς έχουν υποβάλει μια σειρά από αιτήματα δικαστικής συνδρομής στις αντίστοιχες υπηρεσίες χωρών που συνδέονται με τη διαδρομή ενός εμβάσματος 845.000 ευρώ το οποίο κατατέθηκε το 2010 στην Εμπορική Τράπεζα.

Το έμβασμα προέρχονταν από offshore εταιρεία που είχε έδρα τις Μπαχάμες πάρκαρε για ένα μικρό διάστημα στην Εμπορική Τράπεζα και στη συνέχεια τροφοδότησε λογαριασμό του Σπύρου Σημίτη σε γερμανική τράπεζα.

Οι αρμόδιοι οικονομικοί εισαγγελείς που ερευνούν την υπόθεση έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το έμβασμα αυτό είναι ύποπτο, γιατί η συγκεκριμένη offshore ενδεχομένως να συνδέεται με εταιρείες που είχαν συνάψει συμβάσεις με το ελληνικό δημόσιο.

Οι ίδιες πηγές επισημαίνουν ότι η Εμπορική Τράπεζα αλλά και οι αρμόδιοι μηχανισμοί της Τραπέζης της Ελλάδος δεν προχώρησαν σε κανένα έλεγχο νομιμότητας των συγκεκριμένων κεφαλαίων παρά το γεγονός ότι το ποσό ήταν ιδιαίτερα μεγάλο και προέρχονταν από μια offshore εταιρεία. Στην πορεία οι οικονομικοί εισαγγελείς φαίνεται ότι ανακάλυψαν νέα στοιχεία για τον επίμαχο λογαριασμό.

Γι’ αυτό επέβαλαν αιτήματα δικαστικής συνδρομής σε μια σειρά από χώρες που εμφανίζει κίνηση λογαριασμών τόσο η συγκεκριμένη offshore όσο και ο Σπύρος Σημίτης. Η εξέλιξη αυτή αναμένεται να πυροδοτήσει θύελλα αντιπαράθεσης με δεδομένο ότι ο πρώην πρωθυπουργός απειλεί με μηνύσεις και αγωγές όσους επιχειρήσουν να τον εμπλέξουν με τον συγκεκριμένο λογαριασμό. Βέβαια η Δικαιοσύνη διερευνά μια υπόθεση στην οποία πρωταγωνιστικό ρόλο έχει ο αδελφός του γι’ αυτό είναι ακατανόητες οι απειλές που εκτοξεύει.

Οι αρμόδιοι οικονομικοί εισαγγελείς είναι υποχρεωμένοι να ελέγξουν εξονυχιστικά τον συγκεκριμένο λογαριασμό γιατί με βάση τα στοιχεία που έχουν περιέλθει στην κατοχή τους τον χαρακτηρίζουν ύποπτο όπως ύποπτη θεωρούν και τη διαδρομή του εμβάσματος από Μπαχάμες, Αθήνα και με τελική κατάληξη σε γερμανική τράπεζα.

Ο ίδιος ο Σπύρος Σημίτης ισχυρίζεται ότι είχε καταθέσει το συγκεκριμένο ποσό σε ελληνική τράπεζα μαζί με πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ που εισέπραξε από την πώληση ακινήτου στην Ελλάδα.

Δεν διευκρινίζει όμως τον τροφοδότη λογαριασμό από τον οποίο κατατέθηκε το έμβασμα. Για ποιο λόγο ένας υψηλόβαθμος αξιωματούχος στην Γερμανία και αδελφός πρωθυπουργού χρησιμοποιεί για την κίνηση λογαριασμού offshore με έδρα τις Μπαχάμες. Συνήθως τις offshore χρησιμοποιούν αυτοί που επιδιώκουν να κρύψουν μαύρο χρήμα και όχι δημόσια πρόσωπα.

Η απάντηση για τη διαδρομή του λογαριασμού θα δοθεί σύντομα από τη Δικαιοσύνη. Άλλωστε τα αιτήματα δικαστικής συνδρομής έχουν υποβληθεί και οι απαντήσεις θα φωτίσουν όλες τις πτυχές της περίεργης αυτής υπόθεσης.

Οι καταιγιστικές εξελίξεις σε επίπεδο Δικαιοσύνης για τον επίμαχο λογαριασμό του Σπύρου Σημίτη, σε συνδυασμό με τις αποκαλύψεις για την offshore της Μαρέβας, προκαλούν επικίνδυνους τριγμούς στο χρεοκοπημένο παλιό πολιτικό σύστημα. Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι η πρώτη φορά που αποκαλύπτεται offshore εταιρεία που έχει σχέση με την οικογένεια Μητσοτάκη γεγονός που δημιουργεί μείζον πολιτικό ζήτημα.

Σ.γ.: Κατά τα άλλα βλέπετε τίποτα σάπιο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας, συγγνώμη της Ελλάδας;

Where our money go legally or illegally does not make any difference. What matters is that we become poorer and poorer and they get globally richier and richier.

The world’s 15 biggest tax havens

Corporate tax avoidance, tax dodging, secret offshore tax havens, tiny tropical islands that are the mysterious headquarters of global companies. In the past few years, there has been an increasing amount of talk about how to get giant companies to start paying their fair share of tax.

But I’m a bit of a curious type. When I read a term like “secret offshore tax haven”, I tend to wonder “yeah, but where?”. Luckily, an organisation called Tax Justice Network has an answer for “yeah, but where?”, in the form of its Financial Secrecy Index.

Splendid. How does the Financial Secrecy Index work?

The short answer* of how the index works, is that it uses 15 different “secrecy indicators” to determine which countries make it easiest to hide money and avoid tax. Then, it factors in how big the country’s financial services industry is. This second step is important because a tiny country with a small number of shady financial transactions isn’t as much of an overall problem as a large country with millions of secret foreign transactions per day.

Clear as mud? Good. Here are the world’s 15 biggest tax havens, and there’s a bit of a twist at the end.

15. Guernsey

I’ve heard of this place, but if you told me to point it out on a map, I’d be in big trouble. Back in Australia, we call the shirt part of our football uniforms guernseys, but that’s completely unhelpful. Guernsey is actually an island between England and France, and belongs to the British Crown. While the island is loyal to the British Crown (technically it’s not UK territory, or in the EU), it makes its own laws on matters such as taxation. The island of 65,000 people has made a big push towards being an offshore finance destination, and its main street is lined with private banks, law firms, and accounting firms.

14. Bermuda

Despite its name being most closely associated with shorts, missing ships, and triangles, the island is actually the shape of an abstract lobster claw. Located a couple of hours off the east coast of the USA, Bermuda is another piece of UK territory that has long been known as a tax haven. The unlikely home of tennis stars and actors, Bermuda’s tax system puts taxes on staff payrolls, but not on corporate earnings or investment income. Its largest customer for offshore transactions is the United States.

13. Bahrain

No, this is not the classic Guns n’ Roses song “Novem Bahrain”. This is a small country in the Persian Gulf, just off the coast of Saudi Arabia, with a population under 1.5 million. Much of its economy is related to oil, but there’s also a large and growing financial sector, including Islamic finance. Bahrain doesn’t charge income tax or corporate tax, but does have a social security tax. Overall, this makes the country an attractive place to funnel financial transactions through.

12. Malaysia (Labuan)

Not all of Malaysia, but just Labuan – a small island located just off the coast of Borneo. In 1990, the Malaysian government designated the island as an international offshore financial centre, and a very low tax system was created. While the government takes measures against money laundering, it doesn’t tax the international income of companies registered in Labuan, and only charges 3% on any income from within Labuan. Handy fact: Labuan is only a short ferry ride from Brunei, which banned alcohol in the 1990s. The tax free alcohol in Labuan makes the island an appealing day trip for people living in Brunei.

11. Panama

Home of the Panama Canal, a very handy shortcut route for ships trying to get from the Pacific Ocean to the Atlantic. The French initially tried to build this canal 135 years ago, failed spectacularly, and it was finished by the Americans a few decades later. Panama’s economy is very reliant on international shipping, trade, and logistics. An international finance industry has sprung up around this, with Panama-registered companies not having to pay local tax on any income received outside of Panama. Foreign authorities can only gain access to the financial records of Panamanian companies with the permission of Panama’s court system.

10. Japan

This is a bit harsh on Japan… it’s only this high up on the list because its financial services industry is one of the world’s biggest. The problem here is that while most countries are getting better at cracking down on tax avoidance, Japan is arguably going the other way. In the past, any Japanese company that had a subsidiary registered in a tax haven country had to send their profits back to Japan so that they’d be taxed in Japan. Until 2011, Japan defined “tax haven country” as a country taxing 25% or less tax on income. That was downgraded to 20% or less in 2011, and in 2015, this has changed again to “under 20%”. What this means is that fewer companies are having to send their profits back to Japan for full taxation, making it easier to avoid tax.

9. Jersey

This one is just confusing. Remember how I said that a guernsey was a name for an Australian football jumper? Or is it a jersey (no, it’s not)?! Aside from being another clothing-named place, Jersey is another small British Crown dependency in the English Channel, 25km from Guernsey. Similar to Guernsey, Jersey prints its own banknotes and makes its own tax laws. A culture of secrecy and non-disclosure in the island has resulted in Jersey housing an estimated 5 billion dollars of wealth per square mile. Its close connection to the UK (almost half of Jersey’s tax avoidance trade comes from the UK), and location in Western Europe have long made it a popular choice for people wanting to avoid tax.

8. Germany

Another major economy, and home to some of the world’s most famous manufacturers (and allegedly David Hasselhoff). The income tax system for normal workers is pretty watertight, but it’s a different matter for large companies. Only 2.8% of Germany’s tax revenue comes from corporate tax paid by corporations, with private tax specialists creating very complicated company structures to help major companies to avoid tax. Germany is currently pressuring countries like Malta to tighten its tax laws, with numerous countries having used Malta as a place to direct money towards in a quest to reduce tax within Europe.

7. Lebanon

Lebanon, located at the eastern end of the Mediterranean, is a bit different to the other countries on this list. While Lebanon is only home to 4.5 million people, the Lebanese diaspora (Lebanese living overseas) is estimated at anywhere between 5 and 16 million (this is why no matter where in the world you are, you can find a kebab van at 2am). The Lebanese are a prominent presence throughout West Africa and the Middle East, and control numerous large commercial operations. Lebanon’s tight financial secrecy laws enable the diaspora to direct money back to Lebanon without full disclosure to the government.

6. USA

The home of liberty/freedom/Mexican food is also the home of some major tax dodging. Similar to Germany, the world’s largest economy is good at taxing normal workers, but not so good at getting large companies and wealthy individuals to pay their fair share. Much of the wealth being stored in small island tax havens actually originated in the US, so current American tax laws are failing to prevent companies from transferring money out of the country, and into secrecy. State laws in Nevada, Delaware, and Wyoming also enable companies to easily avoid corporate taxes.

5. Singapore

When Malaysia kicked Singapore out in 1965, it was a tiny island that didn’t even have enough fresh water for its people. Since then, it has become an international trade and financial services powerhouse, and one of the richest countries in the world. While it’s very easy to open a bank account there, Singapore’s financial secrecy laws are tighter than most, so it’s difficult to track the millions of transactions that pump through this thriving Asian trading hub every day.

4. Cayman Islands

Well well well, another ocean outpost of the UK, this time located near Cuba and Jamaica in the Caribbean, and home to fewer than 60,000 people. These islands are one of the original tax havens, with no income tax, capital gains tax, company tax, or inheritance tax applied to offshore companies registered there. There are also tight secrecy laws that help to protect companies from revealing their finances and transactions, making the Cayman Islands a popular choice for tax avoidance and yachting.

3. Hong Kong

Since being transferred from the UK 20 years ago, Hong Kong has been a “special administrative region” of China, with its own currency, laws, and political system. Hong Kong has always embraced capital markets and low taxation, and has significant secrecy laws. With China booming right next door, Hong Kong has been used by Chinese companies to undertake vast amounts of international financial transactions, and also by overseas companies wishing to have a reliable location from which to deal with China.

2. Luxembourg

Tucked in between France, Germany, and Belgium, Luxembourg isn’t a sneaky tropical island in the middle of nowhere. Actually, the country was a founding member of the European Economic Community (which grew into the EU), and is signed up to all sorts of treaties. Luxembourg cuts discount tax deals with multinational companies who run part of their company through there, enabling giant tax savings. Though the country only has 500,000 people, there are 148 banks from 27 countries in the capital city, and an estimated $1.25 trillion is being stored there by American companies. Sound fishy? But change is hopefully on the way… in January 2015, Luxembourg ended its long practice of bank secrecy.

1. Switzerland

The Swiss bank account has long been the iconic way for wealthy people and companies to secretly park their money out of the reach of their governments at home. It’s like you weren’t even a proper villain unless you had a Swiss bank account. The secrecy laws have been chipped away at a little bit by international lawmakers in recent years, but the sheer scale of what’s going on in Switzerland makes it the grand champion of this list. Countless highly wealthy people and companies have money hidden here, and because Switzerland is not a part of the EU, it makes the country better able to resist international pressure to change its laws.

Aaaaand the real #1?

Clue: It’s not Switzerland.

If the UK and its satellite secrecy jurisdictions were counted together, it would be number one on this list by an absolute mile. So while you might hear politicians in London crying foul about how other countries are acting as tax havens, the lion’s share of them sit under the British Crown.

Tax havens: “We’re not tax havens”

Nobody likes to be called a tax haven, partly because that scrutiny might make it harder for a tax haven to do business. Many so-called tax havens have gone to great lengths to cooperate with international efforts to stamp out gigantic tax avoidance… but only in ways that mean they can continue to host gigantic tax avoidance. Sorry, the term they prefer is “international finance centre”. You guys, can you please just call them “international finance centres”? Yes, that little island of a few thousand fishermen and retirees is an International Finance Centre. I’m glad we’ve cleared that up.

Why does all of this matter?

Well, for every major company that isn’t paying its fair share of tax, there are scores of teachers and nurses that can’t be employed, roads that can’t be repaired, schools that can’t be built, and hospitals without livesaving equipment. And that’s in the already-wealthy countries.

The global nature of the tax avoidance game has even bigger consequences in developing countries, where the missing tax dollars could be used to help citizens out of extreme poverty. 

15 Scientifically Proven Ways to Be Happier

Forget success. Forget fame. Forget fortune.

Happiness is something everyone wants, and wants to feel a lot more often–because where happiness is concerned, too much is never enough.

Unfortunately we all have a hereditary “happiness set point.” That means approximately 50% of our happiness is outside of our control. But that means 50% of our level of happiness is totally within our control.

So even if you’re genetically disposed to be somewhat gloomy, you can still do things to make yourself a lot happier. (Choosing not to do certain things will make you happier, too.)

So doesn’t it make sense to create habits and build a lifestyle that allows you to feel more satisfied and more fulfilled?

Check out this infographic on the science of happiness from Happify…and start making changes that will make you feel a lot happier.

Study the following images:

https://imagesvc.timeincapp.com/v3/mm/image?url=http%3A%2F%2Fwww.inc.com%2Fuploaded_files%2Finlineimage%2FSciHappiness_Happify_28309.png&w=700&q=85

http://time.com/3099180/ways-to-be-happier/?iid=obinsite

Που βρισκόμαστε. Ανανέωση επικοινωνίας λόγω απουσίας μου στις ΗΠΑ.

Μετά από ένα πολύ μεγάλο ταξίδι στις ΗΠΑ κατά το οποίο μου δόθηκε η ευκαιρία να επισκεφθώ τρεις πολιτείες, τη Νέα Υόρκη, το Μέρυλαντ και την πρωτεύουσα Ουάσινγκτων (περιοχή της Κολούμπια) με επαφές που έκανα με πολύ ενδιαφέροντα πρόσωπα, καιρός είναι να γίνει μια αναδιάρθρωση, αναδιοργάνωση και ανανέωση γύρω από το που βρισκόμαστε και που πάμε στον ελληνικό χώρο σε σχέση με τη γεωπολιτική και γεωστρατηγική εικόνα κ.λπ. που δείχνει η Ελλάδα.

New York Financial Center at dusk
New York Financial Center at dusk.Τhe western hemisphere’s new tallest building, also known as Freedom Tower.

Και όλα αυτά επηρεασμένα κι εμπλουτισμένα από τις καινούργιες εμπειρίες που είχα.

ΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ

Με εντυπωσίασε το γεγονός ότι αν και ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος τον οποίο συνάντησα, παραμένει με τον τίτλο του αρχιεπισκόπου Αμερικής, εντούτοις ο πατριάρχης Βαρθολομαίος έχει διορίσει επτά αρχιεπισκόπους ισάξιούς του σε επτά επισκοπές των ΗΠΑ.

Τούτο όπως οι ελληνοαμερικανοί μου εξήγησαν, οφείλεται στις διαφωνίες και τις συγκρούσεις που δημιούργησε ο προηγούμενος Αρχιεπίσκοπος Σπυρίδων ο οποίος ήταν πολύ συντηρητικός και παραιτήθηκε διότι δημιούργησε προβλήματα μέσα στο ιερατείο. Ο Πατριάρχης βλέποντας την έκρυθμη κατάσταση που επικρατούσε και φοβούμενος διάσπαση και ανεξαρτητοποίηση από το πατριαρχείο σκέφθηκε “αν είναι να φύγει μια επισκοπή από την σύρραξη και την διάσπαση που προκαλεί ο Σπυρίδωνας, τον αναγκάζω σε παραίτηση για να διατηρήσω τις υπόλοιπες έξι αρχιεπισκοπές υπό το Πατριαρχείο”.

Ένα παράδειγμα τις συντηρητικότητας του Σπυρίδωνα: Κάποτε είχε πάει για τα θυρανοίξια μιας εκκλησίας, παρατηρώντας την αγιογραφία του ναού, συνήθως μουσαμάς αγιογραφημένος εν Ελλάδι, ο οποίος επικολλείται επάνω στους τοίχους της εκκλησίας και τους θόλους, κάλεσε τον ιερέα και του είπε: “Η εικόνα της Παναγίας του ναού στο ιερό, δεν είναι ορθόδοξη. Να την αλλάξεις!”

Η απάντηση του ιερέα απροσδόκητη και προσβλητική: “Όχι Μακαριότατε εσύ θα αλλάξεις!”

Αυτό τα λέει όλα. 

ΗΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΡΑΜΠ

Εντύπωση προκαλεί η προσπάθεια του ιδρύματος Κλίντον κι ένα μεγάλο μέρος των αμερικάνικων καναλιών και του τύπου να αναγκάσουν σε παραίτηση τον Ντόναλντ Τραμπ, σαν επικίνδυνο πρόεδρο, αριστερών τάσεων, ολίγον κομμουνιστή, ολίγον φασίστα, ολίγον ρατσιστή, ώστε να τον οδηγήσουν στο δικαστήριο αλα Νίξον (indictment) παραπομπή με βαρύτατες κατηγορίες. Γι’ αυτό δίνουν υπερβολική έμφαση σε μια δευτερεύουσας σημασίας θέμα ότι χρηματοδοτήθηκε η προεκλογική του καμπάνια από τη Ρωσία και άλλα τέτοια ικανά να αναστατώσουν τον συντηρητικό  μέσο Αμερικανό. 

Βρέθηκε κι ένας ανόητος, άπειρος, ελληνικής προέλευσης μέλος της προεκλογικής του Τραμπ ομάδας, ο Γιώργος Παπαδόπουλος (καμία σχέση με τον δικτάτορα της Ελλάδας) ο οποίος έκανε τη βλακεία να αρνηθεί στο FBI ότι είχε πάει στη Ρωσία και είχε κάποιες επαφές με τους Ρώσους. Το γεγονός ότι είπε ψέματα στο FBI τον καθιστά ένοχο βαρύτατης παράλειψης κι εγκληματικής ενέργειας. Μετά από όλον αυτό τον θόρυβο τα παγκοσμιοποιημένα ΜΜΕ των ΗΠΑ επωφελήθηκαν της ανοησίας για να το στρέψουν εναντίον του προέδρου. Όλα αυτά τα συντονίζει φυσικά το Ίδρυμα Κλίντον με τον Μπίλ και τη Χίλαρη που δεν έχουν ξεχάσει με τίποτα την ήττα στις προεδρικές εκλογές.

Με λίγα λόγια πολύ κακό για τον τίποτα. Φοβερό το εμπεσείν εις χείρας; του τύπου και των καναλιών! 

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Γεωπολιτική Κατάσταση.

Οι ανακατατάξεις που επιδιώκει να φέρει η παγκοσμιοποίηση, μπορεί να προχωρούν με την εμμονή των κυρίαρχων δυνάμεων, όμως  συναντά σοβαρές δυσχέρειες  από την αντίσταση  που καταβάλλεται σε πολλά σημεία του κόσμου, από κυβερνήσεις και λαούς.

Τα προβλήματα σε παγκόσμιο επίπεδο υπάρχουν και είναι πολλά,  αφού πόλεμοι ή αναταραχές συνεχίζονται σε πάρα πολλά σημεία της υδρογείου, όπως επίσης και η φτώχεια που  πλήττει τους λαούς πολλών κρατών. Είναι πάντως σίγουρο ότι  ο μονοπολικός κόσμος του παρελθόντος με την κυριαρχία των  ΗΠΑ, έχει μετατραπεί σήμερα σε πολυπολικό, αφού νέες μεγάλες δυνάμεις έχουν μπει στο γεωπολιτικό παιχνίδι, που δεν είναι τίποτα άλλο από την προσπάθεια που καταβάλλεται από τους ισχυρούς του πλανήτη, για την ενίσχυση τους, από τα πλούτη των ανίσχυρων. Δηλαδή στην ουσία μιλάμε για την πλήρη εκμετάλλευση της ενέργειας  και κάθε άλλου πολύτιμου αποθέματός των ανίσχυρων και αδύναμων κρατών, χωρίς να παρεμβαίνουν κρατικά εμπόδια και περιορισμοί, που θα έπρεπε να  επιβάλλονται φυσιολογικά από τα έθνη –κράτη για λόγους εθνικού συμφέροντος.

Από την υπεραξία της γεωπολιτικής,   ωφελούνται οι ισχυροί και την ενισχύουν από την άλλη πλευρά με την γεωστρατηγική υπεραξία τους για να δικαιολογήσουν ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις στις νέες αποικίες τους, με σκοπό  ακόμη και τον δήθεν εκδημοκρατισμό τους, με την εγκαθίδρυση δικών τους φερέφωνων και δουλικών κυβερνήσεων. 

Στο περιβάλλον αυτό,  η Πατρίδα μας θα μπορούσε να έχει σοβαρό ρόλο και φωνή, αφενός μεν  λόγω της γεωγραφικής της θέσης που της δίνει μεγάλη γεωστρατηγική αξία και αφετέρου από την γεωοικονομία της, λόγω  των πλουτοπαραγωγικών της πηγών. Αυτά τα μεγάλα πλεονεκτήματα, της δίνουν τη δυνατότητα να έχει  πραγματική διαπραγματευτική ισχύ και πολυφωνία. Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική και η χώρα μας είναι πολύ αδύναμη  για να μπορέσει να παίξει ένα σοβαρό και υπολογίσιμε ρόλο, και να μπορέσει να αντισταθεί ή  πολύ περισσότερο  να συμπαραταχθεί με άλλα κράτη, σε μια προσπάθεια να ενισχύσει τα εθνικά της συμφέροντα.

Οι κάκιστες πολιτικές επιλογές που έχουν γίνει διαχρονικά, με ελάχιστα ορθά διαλλείματα, σε συνδυασμό με τη βαθιά  οικονομική κρίση των τελευταίων 10 περίπου χρόνων,  έχει ρίξει στο Ναδίρ ακόμη και τις απλές σκέψεις για αντίσταση ή ανάληψης πρωτοβουλιών για τη σοβαρή υπεράσπιση  των εθνικών συμφερόντων.

Τα πάντα έχουν αφεθεί στα χέρια και στο έλεος «συμμάχων», είτε στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ είτε στο πλαίσιο της ΕΕ. Ακόμη και αυτή η υποχρέωση της υπεράσπισης των συνόρων μας έχει πλήρως παραδοθεί στην καλή βούληση «ξένων χεριών». Ειδικά δε την περίοδο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ο ενδοτισμός και η κοροϊδία έχουν ξεπεράσει κάθε όριο.  Και αυτό γίνεται, γιατί αυτή η κυβέρνηση λειτουργεί τελικά  χωρίς  κανέναν ουσιαστικό έλεγχο από το Κοινοβούλιο, από τη Δικαιοσύνη, από άλλους φορείς αλλά και από τους  ίδιους τους  πολίτες. Έτσι είναι αδύνατο να μην αυθαιρετεί, να μην δέχεται  εντολές από τους δανειστές και να μην υποτάσσεται στα πάντα, έναντι της διατήρησης της πολιτικής της  επιβίωσης με κάθε τρόπο. Αυτό είναι που τους ενδιαφέρει περισσότερο από κάθε άλλο, ελπίζοντας να έρθουν καλλίτερες ήμερες, στηριζόμενοι στα θέλγητρα των ξένων δανειστών, μέχρι να ζητήσει ξεδιάντροπα και πάλι τη ψήφο του ελληνικού λαού.

Στο μέτωπο της Συρίας: Φαινομενικά τα πράγματα βαίνουν προς ομαλοποίηση, τουλάχιστον στον σχεδιασμένο από καιρό 3μερή διαμελισμό της, μένοντας όμως έξω από αυτόν η Τουρκία, με ενισχυμένη την παρουσία των Ρωσικών δυνάμεων, πρόσφατα ολοκληρώθηκε και  η κοινή αντιαεροπορική άμυνα της περιοχής που ελέγχεται από τις κυβερνητικές δυνάμεις, ενώ δεδομένη είναι η δημιουργία του ανεξαρτήτου Κουρδικού Τομέα στα Βόρεια της χώρας, όπως και ο έλεγχος των ενεργειακών πηγών κυρίως από τις ΗΠΑ και από ευρωπαϊκές δυνάμεις

Το ΝΑΤΟ από τη δική του πλευρά, αλλά και η απόφαση των ηγετών της Δύσης να ενισχύσουν την πίεσή τους προς τη Ρωσία, έχει δημιουργήσει συνθήκες που μπορούν να οδηγήσουν  ακόμη και σε παγκόσμιο πόλεμο. Από κοντά η ΕΕ με το κοινό αμυντικό δόγμα που συμφωνήθηκε στη σύνοδο των ηγετών της ΕΕ  (μοναδική παραφωνία προς το παρόν υπάρχει από Δανία και Ολλανδία) προωθείται συστηματικά, ώστε μέσα από αυτό να ενισχυθεί η στρατιωτική παρουσία της Γερμανίας, που μέχρι τώρα δεν είχε παρόμοιες επιδιώξεις. Στη βάση αυτή όμως υπάρχει η σθεναρή αντίδραση της θέσης του ΤΡΑΜΠ που δεν συμφώνησε στο άρθρο 5 της Συνθήκης του ΝΑΤΟ, καθώς και η πίεσή του  για τις οικονομικές υποχρεώσεις των εταίρων, ειδικά της Γερμανίας που δεν πληρώνει τίποτα, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να αποδυναμώσει τις «ορέξεις της», αφού δεν τη θέλει να γίνει η αιχμή του δόρατος του ΝΑΤΟ. Να σημειώσουμε εδώ ότι «η πτωχή πλην όμως τιμία Ελλάς» πληρώνει το αντίτιμο του 2% του ΑΕΠ της κανονικά και αδιαλείπτως!!

Η Ρωσία τώρα από τη δική της πλευρά, προσπαθεί να αντιμετωπίσει αυτές τις πιέσεις πρώτα με την ενίσχυση των στρατιωτικών της εξοπλισμών, κυρίως στη Θάλασσα και στην Αεράμυνα με θεαματικά αποτελέσματα και με την ενίσχυση των διεθνών της συμμαχιών, κυρίως με  Κίνα, Ινδία, Ιράν  και Βραζιλία.  Εκεί εντάσσεται και η σύμπλευση με την Τουρκία. Δευτερευόντως, με την προσπάθεια που έχει ξεκινήσει με θεαματικά αποτελέσματα, για τη διάνοιξη νέων δρόμων μεταφοράς ενέργειας από την Ανταρκτική μέχρι τον Ειρηνικό. Ο δρόμος αυτός σε σχέση με τον κλασσικό των 20μ περίπου ημερών,  περιορίζεται μόνο σε 6 ημέρες.!!

Η Κίνα έχει ρίξει όλο της το βάρος, αφενός μεν στην αποφυγή σοβαρών προστριβών με τις ΗΠΑ, μοναδικό πρόβλημα αποτελεί η περίπτωση της Β. Κορέας και την ενίσχυση της παγκόσμιας οικονομικής της θέσης, κυρίως με την εκμετάλλευση των λιμένων και των εμπορικών ναυτιλιακών μεταφορών, αποφεύγοντας επιμελώς να εκτεθεί, προς το παρόν, σε πολεμικές εμπλοκές.

Στα καθ΄ ημάς: Κυρίαρχο ζήτημα της περιόδου ήταν οι συνομιλίες  για «επίτευξη λύσης» στο Κυπριακό μεταξύ των δύο Κοινοτήτων υπό τον ΓΓ του ΟΗΕ και την παρουσία Ελλάδας, Τουρκίας, Βρετανίας, η λεγόμενη πενταμερής  διάσκεψης, που κατέληξαν σε πλήρη αποτυχία, από την αδιαλλαξία που επέδειξε η Τουρκία. Και ευτυχώς θα λέγαμε εμείς, αφού πρωτίστως η πλευρά Αναστασιάδη και δευτερευόντως η Ελληνική, έδειξαν τελείως πρόθυμοι να υποχωρήσουν και να φέρουν και στο τραπέζι των συζητήσεων θέματα που ήταν αυτονόητα μη συζητήσιμα,  όπως είναι η αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής, το καθεστώς των εγγυητριών δυνάμεων, αλλά  και το εδαφικό. Τώρα όλα παραπέμπονται στο μέλλον, αφού ήδη έχει ξεκινήσει ο προεκλογικός αγώνας για την Προεδρία της Κύπρου, για τον οποίο θα έχουμε σημαντικά να πούμε στο προσεχές διάστημα. Βέβαια η αναμονή από τα αποτελέσματα των εξορύξεων που διενεργούνται στα οικόπεδα της Κυπριακής ΑΟΖ  και η κατάσταση των τετελεσμένων που προσπαθεί να δημιουργήσει η Τουρκία στα ζωτικά συμφέροντα της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι σοβαρά θέματα που θα κυριαρχήσουν το αμέσως προσεχές διάστημα.

Στη Θράκη φαίνεται, ότι το  επόμενο διάστημα ετοιμάζονται να παιχθούν περίεργα σενάρια και καταστάσεις ανάλογα με τις εξελίξεις στην Τουρκία, αλλά και γενικότερα στα Βαλκάνια. Εκεί εντάσσεται και η πρόσφατη επίσκεψη  του Τούρκου Πρωθυπουργού, οι κοινές προσευχές με το μουσουλμανικό στοιχείο,  οι ανοικτές ομιλίες και όλες  οι αναμνήσεις που έφερε για τη «μητέρα Πατρίδα» η επίσκεψη του στην ακριτική Θράκη. Όλα αυτά προοιωνίζουν περίεργες καταστάσεις τύπου Κοσσόβου. Στη λογική αυτή του διαχωρισμού του Ελλαδικού χώρου σε Β-Ν, εντάσσεται και ο αγωγός μεταφοράς ενέργειας  ΤΑΠ που εξελίσσεται με γρήγορους ρυθμούς.

Στο Δυτικό  άκρο της χώρας και σε σχέση με τα τεκταινόμενα  σε Αλβανία και Σκόπια η κατάσταση δεν είναι καλλίτερη, απ’ ότι στα Ανατολικά. Στη μεν Αλβανία ο Ράμμα προσπαθεί να εκμεταλλευτεί το παιχνίδι  που παίζεται με τις πλάτες των ΗΠΑ για τη  δημιουργία   της μεγάλης Αλβανίας, ενώ τα Σκόπια παίζοντας  πάλι  παιχνίδι των ΗΠΑ και προσπαθώντας να αποτρέψουν δυσάρεστες δικές τους καταστάσεις, κάνουν μια φαινομενική αλλαγή στη στάση τους έναντι της Ελλάδας, για να πετύχουν το πρώτο βήμα που είναι η ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Ήδη ξεκινάει ένας νέος κύκλος συζητήσεων μεταξύ των δύο ΥΠΕΞ (Ελλάδας-Σκοπίων), αλλά εδώ ο έλληνας υπουργός θα πρέπει να σταματήσει να προσφέρει αφειδώς Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) , όπως κακώς έκανε στο παρελθόν και οφείλει  να θέσει τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση. Για το ΕΠΑΜ , όπως το έχουμε δηλώσει πολλές φορές,  δεν υφίσταται όχι θέμα ονομασίας αλλά ούτε καν θέμα ύπαρξης αυτού του κράτους. Και εδώ η αλλαγή των συνόρων είναι προφανώς σε σενάρια και σχέδια και για αυτό και το τεράστιο ενδιαφέρον της Ρωσίας, αφού αν πατήσουν πόδι και εδώ οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ, χάνουν κάθε επαφή με την περιοχή των Βαλκανίων. Στήριγμά τους η Σερβία που δεν είναι διατεθειμένη να δει κάτι παρόμοιο να συμβαίνει. 

Τέλος, το μεγάλο πρόβλημα με την  Τουρκία έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Ασύδοτοι οι γείτονες σε προκλήσεις και παραβιάσεις στον εναέριο και θαλάσσιο χώρο στο Αιγαίο, προσπαθούν με κάθε τρόπο να   πετύχουν τετελεσμένα και στο τέλος να οδηγηθούμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, υπό τις χειρότερες συνθήκες. Το ίδιο κάνει και στην περίπτωση των γεωτρήσεων στην ΑΟΖ της Κύπρου, το ίδιο κάνει και στο Αιγαίο. Δυστυχώς, όπως και αρχικά είχαμε αναφέρει, η κυβέρνηση με την υποστήριξη της μείζονος αντιπολίτευσης και όχι μόνο, περιμένει από τους Συμμάχους να συμμορφώσουν του Τούρκους, αφού η ενδοτικότητα και τα φοβικά σύνδρομα εξακολουθούν να παίζουν το δικό τους ρόλο και να καθορίζουν την εξωτερική μας πολιτική,  μη έχοντας διδαχθεί τίποτα από το παρελθόν. Ακόμη και ο ΠτΔ όπου βρεθεί και όπου σταθεί, δεν ξεχνάει να μας θυμίζει ότι ανήκουμε πάση θυσία στην ΕΕ και ότι τα σύνορα τα Ελληνικά είναι και σύνορα της! Τόσο ωραία!

Όμως για τις σχέσεις μας με την Τουρκία, τις αντιδράσεις, το ενδεχόμενο πολέμου ή θερμού επεισοδίου, ο ξέφρενος εξοπλισμός της,  το Κουρδικό, ο πιθανός «στραγγαλισμός» της και άλλα ενδιαφέροντα, είναι πολύ μεγάλα θέματα που θα έχουμε την ευκαιρία ειδικά να αναλύσουμε, αλλά και να προχωρήσουμε σε μία ημερίδα ανάλογου ενδιαφέροντος.

Το Μεταναστευτικό πρόβλημα, εξακολουθεί να παίζει πρωτεύοντα ρόλο και να επιβαρύνει τα υπόλοιπα σοβαρά προβλήματα της χώρας.  Από εκεί που η κυβέρνηση  «παραμύθιαζε» τον κόσμο, ειδικά στα βεβαρυμμένα από πρόσφυγες Νησιά  του Αιγαίου και   μιλούσε για ύφεση του προβλήματος, λόγω εφαρμογής των συνθηκών επαναπροωθήσεων, τελικά αυτές γίνονται, αλλά από τη Γερμανία προς την Ελλάδα!!

Στο εσωτερικό μέτωπο: Η περίοδος αυτή κινήθηκε στο οικονομικό πλαίσιο των διαπραγματεύσεων της αξιολόγησης και στον κυβερνητικό «θρίαμβο» που ακολούθησε για τα αποτελέσματά της.  Βέβαια στις αναλύσεις του προέδρου του ΕΠΑΜ Δ. Καζάκη, πριν από την αξιολόγηση, είχε προβλεφθεί το 4ο μνημόνιο με όποιο τρόπο και αν ονόμαζαν τα μέτρα που επιπρόσθετα θα έπαιρναν. Είχε προβλεφτεί επίσης και η άρνηση του ΔΝΤ να συμμετάσχει με κάποιο πρόσχημα στο πρόγραμμα αυτό, αφού κινδύνευε να ληφθούν μέτρα εναντίον του για καταπάτηση του καταστατικού του, εφόσον το χρέος της Ελλάδας χαρακτηρίζεται πολλαπλά μη βιώσιμο. Έτσι και έγινε, βρέθηκε η φόρμουλα για μια  δήλωση περί διευθέτησης του χρέους μετά την 3η αξιολόγηση ή μετά το τέλος του 2018 που η χώρα θα βγει στις αγορές και όλα κύλησαν μια χαρά για την κυβέρνηση, που έβλεπε ότι οι εταίροι την εμπιστεύονται ακόμη για να περάσουν και τα ακόμη ποιο  σκληρά μέτρα στα εργασιακά και συνταξιοδοτικά και κυρίως, για να ολοκληρωθεί  το πρόγραμμα εκποίησης της χώρας και της ιδιωτικής  περιουσίας του ελληνικού λαού.

Μη έχοντας η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και η αξιωματική αντιπολίτευση να δώσουν ή να πουν κάτι στο λαό, επιδίδονται σε ανούσιες κοκορομαχίες που καταλήγουν στο,  που έκανε διακοπές ο Τσίπρας και τι θα γίνει με τους σημαιοφόρους και τις άλλες αηδίες που εφευρίσκουν, για να ξεγελούν τον κόσμο. Βέβαια αυτήν την κατάσταση έρχονται και την χαλάνε απροσδόκητα γεγονότα όπως είναι οι φωτιές, που φανερώνουν τη γύμνια του κρατικού μηχανισμού και την έλλειψη προληπτικών μέτρων και στοιχειωδών μέσων για τη διαφύλαξη του  περιβάλλοντος και των περιουσιών των Ελλήνων. Τι να πούμε για την παραγγελιά των 2.5 δις για ανταλλακτικά στα αεροπλάνα σαπάκια! Πήγε ο Τσίπρας στην Ουάσιγκτων κι εκτός από την γελοιοποίηση κατά τα σχόλια των ελληνοαμερικανών, που υπέστη με όσα έλεγε (επιτέλους κάποιος πρέπει να του πει να μιλάει στη γηγενή γλώσσα του την ελληνική, αντί να κακοποιεί την αγγλική) μας χρέωσε και άλλα 2,1 με 2.5 δις δολάρια! Αυτό λέγεται περιφανής νίκη. Φυσικά μην περιμένετε κάποιους πρόθυμους επενδυτές γιατί ξέρουν καλλίτερα από εμάς τα χάλια μας, Έλληνες της διασποράς και ξένοι.

Τα υπόλοιπα κόμματα και ειδικά αυτά που συγκαταλέγονται στα δεξιά ή στα αριστερά-σοσιαλιστικά τάχα δεκανίκια του συστήματος, όλο αυτό το διάστημα επιδίδονται στην προσπάθεια δημιουργίας νέου ξεκινήματος με νέο κόμμα στον κεντροαριστερό χώρο (έτσι θέλουν να τον ονομάζουν), με τη χρήση όμως όλων των φθαρμένων και ξεπουλημένων πολιτικών προσώπων του πρόσφατου παρελθόντος. Είναι αστείο να βλέπει κανείς τη συσσώρευση  υποψηφίων αρχηγών για ένα κόμμα που δεν έχει αποφασιστεί τι ακριβώς θα είναι, πως θα είναι και ποιους θα αντιπροσωπεύει.

Η Χ.Α και το ΚΚΕ, εξακολουθούν και κινούνται στα γνωστά τους πλαίσια.

Στα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα η κατάσταση δεν είναι καλλίτερη. Το κάθε κόμμα μιλάει για την Ενότητα, αλλά αυτήν η κάθε πλευρά τη θωρακίζει στο δικό της πλαίσιο. Την επικαλούνται απλά για την επίκληση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ΛΑΕ που ανάλογα το που μιλάνε οι εκπρόσωποι της, χρησιμοποιούν και διαφορετικές προσεγγίσεις στα καλέσματα. Βασικά αυτό που ενδιαφέρει όλους τους προερχόμενους από το ΣΥΡΙΖΑ ή ακόμη και τον παλαιό Συνασπισμό και η αναφορά γίνεται για ΛΑΕ, ΠΛΕΥΣΗ. ΣΧΕΔΙΟ Β΄, κομμάτι από ΑΝΤΑΡΣΥΑ,  το μόνο που πραγματικά επιθυμούν είναι η εκ νέου συνεύρεσή τους,  μετά όμως από την  πτώση ΣΥΡΙΖΑ για να υπάρχει και πάλι η δυνατότητα του δίπολου Δεξιά-Αριστερά.

Δηλαδή στα ελληνικά θέματα ισχύει το τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα!

Αυτά σαν αφετηρία για ένα καινούργιο ξεκίνημα.

Γεώργιος Ευαγγελάτος