Να γιατί οι Έλληνες έχουν βαθιά μέσ’ την καρδιά τους το Ισραήλ! Από τέτοιες πολιτισμένες δηλώσεις κι έργα.!

Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

Ήρθε η ώρα να σκοτώσουμε τον Άσαντ

Ο Ισραηλινός υπουργός, Ιωάβ Γκάλαντ, ξεκίνησε τη συνέντευξη Τύπου στην Ιερουσαλήμ,  με μια πρόσκληση για τη δολοφονία του νόμιμα εκλεγμένου προέδρου της Συρίας, Μπασάρ αλ Άσαντ…

Ιωάβ Γκάλαντ στρατιωτικός διοικητής του Ισραήλ αναλογιζόμαστε αν ο Χίτλερ είχε πει ποτέ λόγια τόσο σκληρά σαν τα δικά του.

Η δήλωσή του φέρεται να ειπώθηκε με τους ισχυρισμούς ότι έκανε εγκλήματα πολέμου. Ο Ιωάβ Γκάλαντ έχει διορισθεί από το 2015 ως…

υπουργός υποδομών. Πριν, είχε τη θέση του διοικητή της νότιας στρατιωτικής περιφέρειας του Ισραήλ.

Στη συνέντευξη Τύπου, δήλωσε ότι ο Σύρος πρόεδρος «δεν έχει πια χώρο σε αυτόν τον κόσμο», όπως γράφει βουλγαρικό πρακτορείο ειδήσεων Blitz, που επικαλείται την εφημερίδα «Times of Israel».

«Στη Συρία η πραγματικότητα είναι τέτοια, που (οι αρχές της) σκοτώνουν ανθρώπους, οργανώνουν χημικές επιθέσεις εναντίον αμάχων και το χειρότερο του καίνε- κάτι που δεν έχουμε δει εδώ και 70 χρόνια», είπε αναφερόμενος στο Ολοκαύτωμα.

«Νομίζω ότι προ καιρού έχουν ξεπεράσει την κόκκινη γραμμή. Πιστεύω ότι ήρθε η ώρα να σκοτώσουμε τον Άσαντ και είναι τόσο εύκολο», είπε ο Γκάλαντ.

ΕΧΕΔΩΡΟΣ

Αναρτήθηκε από ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ

Στην ίδια άθλια κατάσταση με την Ελλάδα και η Γαλλία των Ρόθτσάϊλντ. Μα μας ζήσει η αντίχριστη Ε.Ε των ναζιστοφασιστών!.

Στο πιο κάτω αγγλικό κείμενο του Δημήτρη Καζάκη δημοσιευμένο στην Global Research, αποδεικνύεται oτι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η Σκύλλα και η Χάρυβδη όλων των λαών. Ότι το καθεστώς δουλοπαροικίας του Μεσαίωνα συνεχίζεται με κάποιες διακυμάνσεις μέχρι σήμερα. 200 οικογένειες φεουδαρχών τραπεζιτών, με πρωτοστάτες τους γόνους και απογόνους της οικογένειας Rothchild λυμαίνονται, διαρπάζουν και λεηλατούν τον ιδρώτα του Γαλλικού λαού.

Ο δε Μακρόν είναι ο υπαλληλίσκος τους που θα συνεχίσει να κάνει υπό την καθοδήγησή τους και την εβραϊκής καταγωγής μαμά-συζυγό του, την “βρώμικη δουλειά” καθώς είναι αγνός, ηθικός, χωρίς σκάνδαλα κι έτσι αρκεί για το πόπολο να τον εκλέξει όπως έκανε κάτω από τη βία και την εγκεφαλόπλυση των ΜΜΕ. Όχι πως η Λε Πεν ήταν καλλίτερη, ή έχει πρόγραμμα διαφορετικό από την εκμετάλλευση του γαλλικού λαού από τις γαλλικές τράπεζες που έχουν τετραπλάσια κέρδη από το ακαθάριστο εθνικό προϊόν της Γαλλίας. Αλλά τουλάχιστον θα φρόντιζε περισσότερο την γαλλική πατρίδα από τους παγκοσμιοποιητές του κεφαλαίου, τα αχόρταγα για πλούτο κοράκια-τραπεζίτες που ορέγονται χρήμα και σπέρνουν ΘΑΝΑΤΟ.

Ζούμε λοιπόν μια αναβίωση του ναζιστικού καθεστώτος του Βισύ με το επικάλυμμα μιας δήθεν δημοκρατικής ευρωένωσης ενώ πρόκειται για ένα συγκεντρωτικό, απολυταρχικό, δικτατορικό καθεστώς που ακόμη κρύβεται και δεν έχουμε δει το πραγματικό τρομακτικό πρόσωπό του κάτω από την χαμογελαστή μάσκα σαθρών μαριονετών όπως ο Εμμανουήλ Μακρόν.

Αλλά διαβάστε το άρθρο ή ας σας το μεταφράσει κάποιος γνωστός σας αγγλομαθής και κοινοποιείστε το σε όλα τα μήκη και πλάτη.

What Exactly Did the French Vote for? The European Union against the French Nation

French Elections

Macron won 23.75% of the votes, while his opponent Le Pen won 21.53%, according to official results. Republican Francois Fillon and independent left-candidate Jean-Luc Mélenchon won 19.91% and 19.64% respectively. While the former Socialist party candidate, Benouit Hamon has accrued just 6.35% of the vote. The remaining 8.82% of the votes were shared by the remaining 6 candidates for the French Presidency.

The collapse of traditional bipartisanism

What do the results show? First of all, an impressive collapse of traditional bipartism, of the two alternating parties which dominated the presidential power for decades. On the one hand, the center-right party, which originated from the formerly de Gaulle right, and in 2002 formed under the then president Jean Chirac the UMP (Union pour un mouvement populaire). After Sarkozy’s defeat to Hollande in 2012 presidential race and the spree that suffered the center-right thanks to this petit Napoléon – as Sarkozy liked to be characterized by the media and his friends, without perhaps knowing that it was Louis Bonaparte who used to be called with the same nickname by those who mocked him when he was self-proclaimed Emperor Napoleon the 3rd in 1852 – this party changed its name to Les Républicains (Republicans), in order to be rescued. But in vain. For the first time, since the time of De Gaulle, the center-right party could not even get into the second round of the presidential election.

On the other hand, the Socialist Party, which – let us not forget – had brought this grotesque figure, François Hollande, to the French Presidency in 2012, with 28.63% of the votes in the first round. In these presidential elections its candidate, Hamon, managed to collect only 6.35% of the votes. Less than Mélenchon, who in 2012 had again come fourth with 11.10% of the votes.

If this collapse of traditional bipartisanism will be verified by the parliamentary elections, which are also expected in two rounds on 11 and 18 June, then it is clear that France has entered a completely new and highly transitional political situation. And like in every transition, we see new successive correlations of power in both politics and society. The dividing lines are repositioned and redefined.

The EU has directly nominated its own candidate.

 

In these presidential elections, Macron won the first round. Who is Macron? An independent candidate out of nowhere. Without a structured party, or parties to support him. And this is something that happened for the first time in the political life of France after the war.

Το καταστάλαγμα των Rothchild

In fact, Macron, is the less independent candidate from all the contesters in these elections. He wasn’t supported by any party, because he was nominated directly and supported by the entire mechanism of the European Union, the banks and the financial markets, which control the lion’s share of the communication and media system in France. It’s the first time in an advanced European country that a candidate for the highest office was nominated by the cartel that governs the European Union. It’s a glimpse to the future of politics under EU yoke.

Tens of billions of euros were spent by the banking and Euro-Union cartel in order for their independent candidate to enter every French home. And Macron did not conceal that he is the European Union’s eminent. Nor did he conceal that he has the backing of Berlin. Besides, he made it clear when he chose to visit Mrs. Merkel in the Chancellery in the midst of pre-election campaign.

The mechanism of the EU and Berlin have reached the point of directly attacking the candidates who may have threatened their own. That was the case with the Fillon scandal, and the Le Pen scandal at the heart of the pre-election period.

The EU cartel literally ordered the French judicial and police authorities to intervene against the two candidates. This was done publicly against Fillon by the investigating authorities for something that could certainly be investigated without being publicized until the need for criminal prosecution arises. Which, noteworthy, we are still waiting. Especially in the case of a minor offense, such as the sinecure of his appointed spouse to public office.

The same was done with Le Pen, where, in addition to the charges launched by the EU authorities, we saw police raids at her offices. Why? Because, as Brussels said, she used EU money for her party’s internal political needs. Something that, literally, all the parties that are represented in the European Parliament do. Without exception. It is European Commission’s own practice, to finance any party event of those parties with a presence in the European Parliament, without considering whether it is for European issues or not. An official statement from the party is sufficient for EC and the fiddler falls without a second thought.

If there had been no EU intervention and no scandal atmosphere against Fillon and Le Pen by the controlled Media, it would have been highly improbable for Macron to reach the second round. This proves the extent of the EU-Berlin penetration within the state of affairs in France.

On the other hand, Le Pén chose to meet with Putin in the Kremlin – as a reaction to Macron’s move to meet with Merkel in order to get her official anointment. The EU media created a huge locomotion, saying that Putin was getting involved in the internal affairs of France and EU’s by meeting with Le Pen.

Reports filled all sorts of tabloids in the mainstream media concerning the direct involvement of Russia through hacking and financing, first and foremost, in favor of Le Pen. All this created a morbid atmosphere with a very dark purpose. It is the appropriate political climate for the official governing cartel to move officially against anyone that the mainstream media finger as a pawn of Putin. In this way the cartel can even annul – if deem it necessary – an election which is unfavorable to Brussels and Berlin. The official excuse already exists. The active involvement of a foreign power (Russia) into the interior affairs of France.

Obviously this is not the case for Mrs. Merkel, who so prominently supported Macron by every means necessary. The French state officially recognizes that Mrs. Merkel and Germany have every right to have a say and to get involved into the political affairs of the country. In the name of course of European integration. And that hasn’t been done to such a degree since the Vichy regime.

The nation-state has emerged as a dominant issue

Most importantly, the presidential elections in France have clearly highlighted the predominant issue of our time. Defending the nation-state, or destroying it in favor of a supranational Europe, in favor of a global government. Never again has this matter been put forward in such a direct and profound way since the New Order of the Nazis.

And this time the preservation or failure of the nation-state concerns all political systems. We saw it happen in Britain with the referendum on leaving the EU and we will definitely see it dominating the upcoming parliamentary elections. We saw it dominating even the last US presidential election. Donald Trump convinced a major section of the American public that he is a champion for the nation-state against globalization. That’s what brought him to the White House. And now, three months after taking office, he has the lowest popularity that has ever been for the President of the United States since 1945.

According to a Washington Post-ABC News poll, President Donald Trump has seen his 100-day White House acceptance score dropping to a record low of 42%. Twelve of his predecessors had an average of 61% for the same time period in the White House. This is interpreted not because of the policies Trump advocated in the pre-election period, but, on the contrary, because he was identified with the regime that he had previously denounced. The only increase of Trump’s popularity is observed in the controlled mainstream media, which, from being his sworn enemies, became his admirers. Especially after the open attack on Syria and Russia.

The presidential elections in France are the first to bring forward so clearly the dividing line between the sworn enemies of the nation-state and those who defend the need for it to exist, in order to have democracy for the people. Especially for France the key question is this: a new Vichy regime with a view to assimilate France into the EU or not? This basic question will be, from now on, the central issue of all the social and political events in France. And this will not only devour the political system of France, but will literally crush every party or political force that refuses to answer openly and clearly this basic question.

France thus definitively closes the historic circle of the so-called Fifth Republic, which was born through a parliamentary coup d’état by Charles de Gaulle with the issuing of the French Constitution of October 4th, 1958. And in this way the whole country returns back to the fundamental issues it did not solve, nor answered after the collapse of the old Vichy regime and its liberation from Nazism.

The European Union against the French nation

The slippage of official France first into a policy of appeasement with fascism and Nazism and then into co-operation with Nazi Germany was based on the demand for a United Europe. The policy of appeasement was primarily expressed by Aristide Briand‘s plan for a European Federation, which was first presented in a speech of September 5th, 1929 during the 10th General Assembly of the League of Nations in Geneva.

The French people, and especially the French workers as well as the poor farmers, responded with massive mobilizations, strikes and occupations of factories, to claim the unity not of Europe, but of the French Nation, on the basis of a social democracy according to revolutionary demands of 1789, 1848 and 1871. They wanted to get rid, once and for all, of the Third Republic, which was raised upon the ruins of Paris Commune and the corpses of tens of thousands of Communards executed in 1871.

Joseph Barthélemy, a prominent jurist and politician, wrote in 1924 that

“the democratic Constitution of 1875 was the product of a Monarchical Assembly,” which had created a state system with all the features of absolutism, where elections were merely a means of legitimizing arbitrariness of power. While the “people did not have anything to do” with the government, with the formulation and revision of Law and Constitution.

The sovereign was not the people, but the executive and the two legislative bodies, since, even when they violated the Constitution with laws and decisions, all that a citizen could do was to utterly obey. The Law above all, even if it completely contradicts the existing Constitution. (See Joseph Barthélemy, The Government of France, London: George Allen & Unwin, 1924, pp. 17-24)

Joseph Barthélemy himself fully justified the political philosophy of the Third Republic when he felt obliged to serve as the Minister of Justice in the Vichy regime. In the name of the continuity of the de facto French State and, of course, the preservation of Law and Order!

The Third Republic literally suffocated the masses of the people. They were considered as subjects and not as proper citizens. The Nation was represented by the institutions of power, the State and its Laws. So, when the official order sent the people to the World War I slaughterhouse to fight, and after the war condemned workers, peasants and middle businessmen to incredible poverty and debt, the masses said that’s enough. No more with such a Republic.

The winds of the great French Revolution began to blow again. The Nation is not the President and the government. Neither the legislature nor the institutions of power. The nation is us, the people. And consequently, the state and its bodies ought to serve the people and not the other way around. The Third Republic was facing a total collapse. The Briand Plan for a European Federation was a response to this terrifying perspective for the upper classes of the Third Republic. To the return to the revolutionary period of the French nation.

The 200 families that plundered France

In 1936, a slogan was shaking the workplaces and the poor rural provinces: “Long live the union of the French nation – against the 200 families that plundered France” (Daily Worker, 27 April 1936). This slogan became the battle cry of the Popular Front (Fronte Populaire, a political co-operation of communists, socialists and radicals) that brought it to the government.

Since its founding in 1806, the Bank of France (Banque de France) was under the control of a board elected by its 200 largest private shareholders. These shareholders, dominated by the renown Rothschild frères family and others of the same kind, were rightly targeted by the poor people, as responsible for their own disaster. Thus was created the “200 families controlling France” popular slogan. Since the poor people of the time knew by experience, what many party leaders, especially leftwing, deny to comprehend today. Whoever practically owns the central bank and issues the currency, he virtually controls the entire economy. And so the “200 families” personified for the simple people all the troubles that had been plagued upon them by the overwhelming debts and the long-term recession.

Image result for french popular front

The Popular Front prevalence in the May 3rd, 1936 elections, with 64% of the vote, deprived the “200 families,” the institutions that supported them, and the nationalist extreme right from the right to speak on behalf of the French Nation. The raison d’etat was not anymore with the “200 families,” but with the workers, the poor peasants and the small businessmen, who suffered under the yoke of the financial oligarchy and the arbitrary state of the Third Republic. The Nation demanded democracy, debt cancellation, bread, peace and work.

But since the Popular Front was a partnership among leaderships, without an independent organization within the people itself, it depended almost entirely on top-level compromises. The big strikes, the occupations of factories, the mobilization of the village, triggered by the rise of the Popular Front, have not only terrified the ruling class, but also the leadership of the Front parties. They had no confidence in the initiative and the dynamics of the masses, so they confined themselves to a policy of appeasement of both the masses – who, instinctively, knew very well that if they do not get rid of the “200 families” nothing would change essentially – and the ruling class. Thus the Front’s government allowed the oligarchy to keep the key positions it held in the system of power.

The “200 families” did not lose control of the Bank of France, so they drowned the Bloom government, the People’s Front government, into debts and inflationary money. The oligarchy knew that, while holding in its hands the creation of debt and money, even if all the means of production could have been nationalized or socialized – as the radical socialists preferred – this would have no practical meaning. True power would still be in its hands. Thus increases in wages, labor rights and other interventions of the Bloom government in favor of workers were swept away very quickly.

United Europe against people

Despite the ultimate failure and the collapse of the Popular Front, the terrifying feeling of the ruling class remained. In 1936, under the threat of the Popular Front, at a meeting of a French think-tank with great influence in the bourgeois circles in France, the Ligue of the Human Rights (Ligue des droits de l’ Homme), one of the participants described the following scenario:

Let us imagine the worst in the simplistic, even improbable, form of a single nation conquering all others. Let us imagine Europe conquered by Germany. Well, I suggest that a Germany extended thus over the whole of Europe would no longer be the Germany that we know…. This would be Europe under a different name: a unified Europe. Or rather, it would be neither the Europe of today, nor the Germany of today, but something else; the European confederation of the future (Quoted by M.L. Smith, Introduction: European Unity and the Second World War, M.L. Smith and Peter MR Stirk, eds., Making the New Europe: European Unity and the Second World War, (London and New York: Pinter Publishers, 1990), p. 16).

On this perspective, which came to dominate the official order of the Third Republic, the prospect of a United Europe – even under the military might of Hitlerism – created the foundation upon which was built up the collaboration with fascism and Nazism.

Our comment: Under those circumstances Churchill was absolutely right when he wrote once: “Germany should be bombarded every 10 years in order to remember the History of Nazism and the bloodshed she created all over the planet”.

Thus the collaboration with the Axis in France between 1938 and 1945 focused on the conception of European unity. The ideologies of collaborators with the Axis, as well as their European visions, varied – from the radical left to the nationalist far right. All of them could be grouped into three broad categories: Europeanists, Nationalists and purebred Fascists.

Image result for united europeEuropeanist followers of collaboration with the Axis, as Marcel Deat, Jean Luchaire and Raymond De Becker, were usually former European federalists of socialism and felt that Hitler would create a transnational European New Order that would incorporate many of the pre-socialist ideals. The fact that the Axis was out to eradicate the national demarcation among nation-states in Europe – even in a barbaric way – for the benefit of a transnational Europe, constitutes for Europeanists, especially the leftwing, an objective leap forward. And, therefore, the Europeanists, even from the far left, had to work together to ensure the socialist transformation of tomorrow’s transnational New Order of Europe.

Nationalist collaborationists, as Marshal Petain, Alexander Gkalopin and Robert Poulet, considered that cooperation with Nazi Germany was in the national interest of France, in order to avoid the risk of upsetting the established order with the plebs demanding a democracy where the impersonal and class fragmented people would play the dominant role. For the nationalists, the New Order was only the European Union which jointly ensures each country the Law and Order, the State and its institutions, the only items that represent the Nation. Sometimes against people when they prove to be unruly, or source of unrest.

The fascist collaborationists, such as Jacques Doriot and Leon Degrelle, captured European unity in terms of racial solidarity among fascist and Nazi states.

These three trends, having in common the imposition of a supranational European Union, first prepared the ignominious defeat of France in the face of the lightning war of Nazi Germany, launched on May 10th, 1940. On June 22nd, the second armistice was signed in Compiègne between France and Germany, which led to the division of France. Germany occupied the North and West, Italy got control of a small occupation zone in southeastern France. While in the south, a free zone was set up, which was controlled by an officially neutral government in Vichy led by Marshal Philippe Pétain.

Henry de Montherlant, prominent figure of regime intellectuals of the Third Republic, and rather popular poet in official circles before and during the Vichy period, described the Nazi war for the imposition of a united Europe as a “heroic struggle of the new European civilization against the lower Europeans” and celebrated the conquest of France by Germany in his book Le solstice de Juin. The solstice of June, was the capitulation of France to Nazi Germans on June 1940. (See Philippe Burrin, France Under the Germans: Collaboration and Compromise, (New York: New Press, 1996), pp. 344-346.)

Characteristic features of the alliance among Europeanists, nationalists of the extreme right and hardcore fascists, based upon the common goal of creating a united Europe, were manifested in caricatures.

This caricature was published on December 20th, 1941 in the flagship of the French collaborationist magazine Je suis partout. The caricature shows France ready to join the European family, guarded by Fascist Italy and Nazi Germany and surrounded by a number of other European countries under occupation.

France wants to join the European family, but three dark and robust hands are grabbing her by the arm. The Jews, with the characteristic star of David. The Masons, with the opposing calipers and the Free French who were fighting the Nazis and the Vichy regime with the characteristic cross of the French national resistance.

The most profound product of this alliance for a United Europe was Euronazism, a trend that helped Nazis to form the divisions of Waffen SS with conscripts for France and all over occupied Europe. Their main battle cry was fighting for a United Europe. And, loyal to this motto, the French division of the Waffen SS, Charlemagne, fought to the last man defending Reichstag and Hitler’s bunker against the Red Army. At a time that even Wehrmacht had laid down its arms.

If we were in similar conditions like those during the Third Reich, rest assured that in the battle lines of the Waffen SS division from France you could easily find guys like mr. Macron. Besides, only thanks to the professional communicators provided by the EU bosses for the Macron’s campaign we saw in the audience French flags waving along with European Union flags. Macron himself would very much like to have only EU flags, but the average French voter is not yet ready to accept it. Thus he reluctantly repeated the night of results, Vive la France! With the same exact pronunciation as the others like him and before him were shouting the same slogan to acknowledge the collaborationist regime of Vichy. They meant what Macron means today. France owned totally by the EU cartel.

The Vichy regime reigns and conquers in France

French people fighting the good fight, the national resistance fight, swept away the plans of United Europe. The most immediate and lasting legacy of the Resistance for postwar France was the social and economic reform program agreed by the National Resistance Council (CNR) in March 1944. It was the explicit demand of the real French Nation, against the Nation of the collaborators.

This program, which became known as “Resistance Map” had the immediate purpose of intensifying the struggle for national independence and a long-term objective of maintaining the national independence of France after the war. To the plans for a united Europe, the CNR and the totality of resistance groups, political parties and trade unions that had rallied to it, responded with national independence and sovereignty of the French nation, which, by this time, all of them accepted it coincided with the French people.

National independence was determined not only in terms of conventional foreign policy but also in terms of domestic economic and social policies. Hence the state itself had to be freed from the economic and political monopolies, which were ruling the Third Republic. To this end, they should nationalize natural monopolies, such as energy and power, and the main sources of credit and insurance. Starting with the Bank of France.

Image result for vichy government

This would facilitate the expansion of domestic production, which would be elaborated through a plan in consultation with all those involved in the production process. Similarly, the woman had to stop being slave to work, society and politics, so the voting right was attributed to them for the first time. The social reforms included the guaranteed right to work and free time, a guaranteed minimum standard of living and the restoration of trade union freedoms that have been abolished by the Vichy government. Supported of course by a comprehensive social security system.

Workers in agriculture should enjoy the same rights and conditions of employment to those working in the industry. This was to be achieved mainly through a pricing policy based on the National Wheat Agency established by the government of the Popular Front in 1936.

Finally, all these political, economic and social rights were not only to be established in metropolitan France but in all countries and territories of the former French Empire. The fact that all shades of political forces, except the Vichy ones, signed this program made the map of CNR a unique document in French history. Unsurpassed even today.

The only problem was that it never meant to be applied. It stayed to remind the unfulfilled visions of democratic unity of the French nation, which was the result of war and national resistance not only against Nazism itself, but also against the plans for a united Europe.

Charles de Gaulle with his predominance in the French political scene, not only “forgot” all about the Charter of Resistance, which he had signed too, but also made every effort to preserve the spirit and the meaning of the Vichy regime. He endorsed nationalism of Marshal Petain, as the dominant ideology of his own government. The only difference from Petain’s nationalism was the imperial ideation of Charles de Gaulle himself. He believed that since his France was among the victors of the war, it was easier for him to dominate the plans for a United Europe. A United Europe that could not only expand de Gaulle’s colonial and political spheres of influence, but could also expand the domain of imperial prestige of his regime among the Europeans. Instead of crawling behind Germany, as Vichy did during the war.

Thus, Europeanist collaborationism of Vichy regime survived in the plans of Monnet and Schuman for a United Europe. The veritable cause of the second world war for the Nazis, the creation of a European Union against the nation-states of Europe, became the alibi for the new plans for European Union. And first of all for the new Franco-German axis.

Especially after the imposition of the Constitution of October 4th, 1958, where the French President as an institution garnered so many powers in its hands, as those that have allowed the elected President of the Republic, Louis Bonaparte, to proclaim himself Emperor back in 1852, dissolving the legislature. Hence the President declared to be l’ esprit de la nation (the spirit of the nation) and therefore every manifestation of absolutism and arbitrariness from his part is due to the preservation of the national spirit itself. It stems from the very existence of the nation, which once again got divorced from the French people.

Can the new Vichy regime be overturned?

Today the lie that the Fifth Republic was based on is at an end. The masks are dropped. The Europeanism no longer attempts to keep the spirit of Vichy clandestinely into the very fabric of the presidential regime under the guise of Gaullism or – its alter ego – Mitteranism. Nowadays, Europeanism is openly trying to revive the Vichy regime itself in France. With a similar bipartisan consensus between the traditional right and left. First and foremost with planted candidates like Macron, who, if elected as president by the bipartisan Europeanist consensus, will test to the utmost the coherence of the French nation. In a way that has not been tested before in its history.

Can Le Pen be an antidote to the new Vichy regime? Not even close. Not only because she is trying to turn the clock back to the era of de Gaulle. The Fifth Republic that produced the contemporary France is already dead and buried. Nobody can resurrect it. Except as a farce or tragedy for the French nation. Today the institutional and political remnants of it only help to obscure the real issues and provide the forces that want to see the French nation disappear into a European melting pot with a shroud reactionary mechanism. Like the one planned by the Nazis.

The official France has already capitulated to the banking cartel and the financial oligarchy of the country totally depends its business, profits and existence on the European Union. Characteristic of this is the following diagram on the net international investment position of France. Compared to Germany and Britain.

France is irrevocably transformed into a host for foreign capital. Especially after entering the eurozone. And this net inflow depends mainly upon Germany, which became a top export capital economy. Thanks mainly to the creation of the eurozone.

France has not even Britain’s qualifications in order to reverse this trend. Britain has one of the top global financial markets. Besides Britain’s own weight in the global economy because of the Commonwealth and its close relations with the US. That is why from 2014 we see a radical reversal of the trend in Britain. And from a net capital inflow economy, Britain in 2016 converted to a net capital outflow country. Something that is not irrelevant to the strengthening of the position among the Britain’s elite to leave EU.

This cannot be done in France, without a radical reconstruction of the state and the economy. The conversion of France to a net capital inflow country, first and foremost from Germany, has favored a terrible hyperinflation of debt, mostly private. Private debt to GDP ratio in France increased to 228.9% in 2015 from 225.5% in 2014. The private debt to GDP ratio in France averaged 193.1% during the period from 1995 to 2015, reaching a record high in 2015 from a record low 162.8% in 1995.

This means that french private economy cannot function without accumulating huge debts. And this in turn tremendously exaggerates the size of the financial sector in France. According to the most recent data from the European Banking Federation (EBF), the banking sector in France is the largest in the EU, without counting the UK. In 2016 the total bank assets in France amounted to more than 8.1 trillion euros. The GDP of France of the same year amounted in current prices a little more than 2.1 trillion euros.

In other words, the banking sector in France is four times greater than the aggregate annual product of the entire French economy. This means that the main “industry” of the French economy is the banking usury. To maintain this bank hyperinflation it is not enough to increase public and private debts. France should also be kept as a host country for funds from Germany and EU, as the euro area economy. EMU is absolutely necessary for such a parasitic economy based mainly on usury. Because no France can afford to rescue by itself such an expanded banking monstrosity.

That is why France cannot leave eurozone without letting the banking giants to fail, to go bankrupt without any compensation for investors and bankers. France cannot leave eurozone without deleting public and private debts. And what is the Le Pen’s proposition? Nothing. Zip. Not a word. Instead she says that the transition of France to the franc, will allow to strengthen the banks and pay off debts with the new national currency. Something which cannot be done without exposing France to morbid extortion by investors and bankers.

Le Pen’s proposal, that is to pay off debts and banks with the new franc, suggests to those who know the political economy of the whole problem, that FN party isn’t serious about France living euro and EU. She is using the leaving the euro slogan as a bogeyman for Brussels and Berlin. Just like de Gaulle did, remembering the sovereignty of the French Nation every time he had a difficult time in the course of European integration. Len Pen believes that by waving the bogeyman slogan, she can bring the euro cartel to the table, in order to renegotiate a special relationship with the eurozone and the EU in favor of imperial France. Something that apparently the remnants of the old Gaullist regime and state are seeking. The problem is that this cannot happen today.

What does all this mean? Something extremely simple. The very survival of France, especially of the French nation and the people themselves, depends upon the return to the Charter of the Resistance. Within the maze of troubles resulting from the process of assimilation of a sovereign state like France into the European Union, only new political forces that will have as a starting point the Charter of the Resistance would have a future. They will be able, once they are united, to work primarily among the working people and the intelligentsia, in order to impose upon the financial oligarchy the terms of national independence and democracy in accordance with the revolutionary traditions of the French nation. This is the only way out for the simple working folk.

Dimitris Kazakis is general secretary of Greece’s Popular Unity Front EPAM.

Τα ίδια Παντελάκι μου τα ίδια Παντελή μου

Σταθμός στην ιστορία του ελληνικού χρέους είναι το 1964

Σκλαβιά με δέλεαρ το ευρώ, τα εορτοδάνεια, τα αυτοκινητοδάνεια, τα διακοπτοδάνεια, κατασχέστε τους λοιπόν τη χώρα και την ιδιωτική τους περιουσία τώρα!

Το ελληνικό κράτος δανειζόταν ανέκαθεν, για να αποπληρώνει παλαιότερα επαχθέστερα δάνεια. Σταθμός στην ιστορία του ελληνικού χρέους είναι το 1964.

Η κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου με υπουργό οικονομικών τον Μητσοτάκη προχωρά σε αποικιοκρατική ρύθμιση των προπολεμικών χρεών.

Αυτές οι φάτσες και οι απαίσιοι γόνοι τους, θα μας στοιχειώνουν για χρόνια αν όχι για αιώνες!

Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης : ” Με αυτόν τον τρόπο η Ελλάδα αναγνώριζε και όφειλε να αποπληρώσει προπολεμικά δάνεια από το 1881 σε τουλάχιστον διπλάσια από την τρέχουσα αξία τους. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι είχαν μεσολαβήσει 2 επίσημες πτωχεύσεις της χώρας (το 1893 και το 1932) και 2 παγκόσμιοι πόλεμοι που την είχαν κυριολεκτικά ισοπεδώσει. Το ύψος αυτών των υποχρεώσεων αντιστοιχεί σε σημερινές τιμές γύρω στα 100 δις ευρώ. Δηλαδή σχεδόν το 1/3 του σημερινού δημόσιου χρέους. Αυτές αποτέλεσαν την βάση της δυναμικής του σημερινού χρέους που είναι πλέον αδύνατο να αποπληρωθεί. “
Σύσσωμη η αριστερά τότε καθώς και οι καθηγητές Άγγελος …

Αγγελόπουλος, Ξενοφών Ζολώτας, Δημήτριος Καλιτσουνάκης υποστήριζαν πως η Ελλάδα δεν έπρεπε να πληρώσει τα χρέη αυτά με το σκεπτικό πως υπήρχαν πολεμικά χρέη (κατοχικό δάνειο) και αποζημιώσεις προς την χώρα.

Η λήξη αποπληρωμής των χρεών αυτών ήταν το 2009.

της Καλής Σφέτσου

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΒΟΗΘΗΣΕ τους ανόητους κι όσους δεν σκέπτονται. Οι σημερινές αναλογίες με τα τότε δεν παίζουν κανένα ρόλο.

Τί τους φταίνε όμως οι λίγοι, οι εχέφρονες, να περνούν κι αυτοί το ίδιο τσουνάμι και να πληρώνουν τις απερισκεψίες και τον συβαριτισμό τους;

Από χέρι χαμένος όποιος θεωρείται δεδομένος, δηλαδή το προτεκτοράτο η ΕΛΛΑΣ

Η δεδομένη Ελλάδα γίνεται πιόνι των πάντων η Τουρκία μη δεδομένη παίζει σαν πιόνι τους εν Ευρώπη, ΗΠΑ και Ασία.

Η πρόσφατη «τεχνική συμφωνία» κυβέρνησης – δανειστών έχει αδρά τα  χαρακτηριστικά νέου μνημονίου. 4ο μνημονίου (αφού το 3ο λήγει τον Ιούλιο του 2018). Διεθνής πρωτοτυπία η a priori νομοθέτηση μέτρων για τα έτη 2019-2020. Αντάλλαγμα: μέτρα ελάφρυνσης του χρέους, γενικώς και αορίστως, χωρίς δηλαδή προσδιορισμό του μεγέθους ελάφρυνσης.

Τα αφεντικά (Βερολίνο+δανειστές) ζητούν από τον κ. Μητσοτάκη να δεσμευτεί ότι θα τηρήσει τη συμφωνία, οψέποτε του… επιτρέψουν να πρωθυπουργεύσει. Λέγεται ότι εκείνος αρνήθηκε [προς το παρόν βεβαίως !]. Σ.γ.: Φανταστείτε δεσμεύουν τους ψευτοπολιτικούς δήθεν εκπροσώπους μας πριν ακόμη εκλεγούν για να τους προωθήσουν σε πρωθυπουργούς μας

Η εκλογή Μακρόν στη γαλλική προεδρία ανανεώνει και εγγυάται την αδιατάρακτη συνέχιση της παράδοσης των ιεροφαντών της παγκοσμιοκρατίας [και του λεγόμενου αντιλαϊκισμού] Ευρωπαίων, ελασσόνων ηγετών (κοινώς μινιατούρες ή μαριονέτες  της πολιτικής) Μπλαιρ, Σρέντερ, Σόιμπλε, Μέρκελ, Ολλάντ κ.λπ., πάντων εκφραστών του νεοφιλελευθερισμού, του σοσιαλφιλελευθερισμού και της ενσωματωμένης αριστεράς. (Σ.γ.: ξεπερασμένες ορολογίες που άλλα εννοούν στη θεωρία αλλά είναι πανομοιότυπα στην εφαρμοσμένη πράξη). Ζούμε το φαινόμενο της ιδιωτικοποίησης της ιστορίας. Πρόκειται για «αφαίρεση της μνήμης των προσώπων και των λαών» (ΣΤΑΘΗΣ, enikos.gr,9/5/17). Με τη μνήμη υπάρχουμε. Χωρίς αυτήν καταντούμε νούμερα και ενεργούμενα τυράννων (σ.γ.: ή εγκεφαλοπλυμένα ρομποτάκια, δούλοι και δουλοπάροικοι).

Εδώ ξεπροβάλλει το λεγόμενο «σύνδρομο της Στοκχόλμης». Πρόκειται για ψυχολογικό φαινόμενο όπου τα θύματα ενός εγκλήματος διακατέχονται από θετικά συναισθήματα απέναντι στους θύτες τους. Ταύτιση με τον επιτιθέμενο = τρόπος που το ίδιο το εγώ υπερασπίζεται τον εαυτό του. Πόθεν ο όρος; Τον Αύγουστο του 1973 συνέβη μια ληστεία σε κεντρική τράπεζα της Στοκχόλμης, όπου δύο ένοπλοι εισέβαλαν και απήγαγαν 4 υπαλλήλους που κράτησαν ομήρους επί 6ήμερο. Μετά τη σύλληψη των απαγωγέων τους οι τέως όμηροι όχι μόνο αρνήθηκαν να καταθέσουν ως μάρτυρες κατηγορίας κατά των δραστών στη δίκη, αλλά μάζεψαν και χρήματα να τους… βοηθήσουν!!!

Δεν ανήκει στο «σύνδρομο της Στοκχόλμης», αλλά κοντεύει να υπαχθεί σ’ αυτό το λεγόμενο πλεόνασμα. Πληρωμένη απάντηση από τον έμπειρο Γιάννη Μαρίνο: «Και εγώ μπορώ να αποκτήσω πλεόνασμα αν δεν πληρώνω το ενοίκιο, τα δάνειά μου, τον μπακάλη της γειτονιάς, τη ΔΕΗ, τους φόρους μου και έτσι με γεμάτες τσέπες να κάνω ντόλτσε βίτα» (ΒΗΜΑ,29-30/4/17).

Πώς να  γίνει όμως, αφού «μας κυβερνούν κακομαθημένα πλουσιόπαιδα» (περιέργως Στ. Θεοδωράκης έφα σ.γ.: άλλο καλομαθημένο δημοσιογραφόπαιδο που ανέβηκε με το σπονσάρισμα των πολιτικών στους οποίους πούλαγε εκδουλεύσεις και φυσικά τον προήγαγαν κατά τη συνήθη τακτικά).

Εντοπίζουμε μια σωστή κυβερνητική κίνηση (το καλό να λέγεται). Στη συζήτηση με τους Αμερικανούς για την ανανέωση της συμφωνίας παραχώρησης της Σούδας, εμείς ζητήσαμε πλεονάζον «υλικό μεγάλης ισχύος» (περισσεύει αυτό στις ΗΠΑ), π.χ. δύο υπερσύγχρονα αντιτορπιλικά, κατάλληλα να μεταφέρουν πυραυλικά συστήματα Aegis, και συμφωνία για την αγορά αεροσκαφών F35. Με τους Τούρκους οι Αμερικανοί έχουν υπογράψει, αν και οι τελευταίοι τους «γράφουν» και συμφώνησαν και με τον Πούτιν για S400.

Η Ελλάδα, ο πιστότερος σύμμαχος των ΗΠΑ, δικαιούται επιτέλους ίση μεταχείριση ανάλογη με αυτήν του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Δυστυχώς, η Ουάσιγκτον διακατέχεται από ανίατο φιλοτουρκισμό. Ενώ η Άγκυρα επιμόνως τους κλείνει κατάμουτρα την πόρτα, αποκλείοντάς τους το Ιντσερλίκ, οι Αμερικανοί τουρκολομπίστες πείθουν τους ιθύνοντες ότι θα τους το παραχωρήσει. Δεν συνέβη 30 χρόνια τώρα και δεν πρόκειται να συμβεί αυτό. Στην Ουάσιγκτον δεν εννοούν να το καταλάβουν και στην Αθήνα οι ημέτεροι δεν καταλαβαίνουν το άλλο, ότι οι Αμερικανοί μάς θεωρούν δεδομένους. Βρέξει, χιονίσει.

Με τους δεδομένους, όπως  με τα κυνάρια, καθαρίζεις «από των ψιχίων των πιπτόντων από της τραπέζης των κυρίων». Ώρα να τους αποδείξουμε ότι αξιώνουμε και θα επιβάλουμε ίση  μεταχείριση. Σ.γ.: Τι να αξιώσουμε αφού ούτε πατρίδα  έχουμε, το ΤΑΙΠΕΔ μας την άρπαξε, ενώ τα ρομποτάκια της καφετέριας εξακολουθούν να ζουν με την ψευδαίσθηση μιας κάποιας εθνικής κυριαρχίας και μια «τύποις» ελευθερία). Επομένως και πάλιν και πολλάκις το πρόβλημα είμαστε εμείς!

Δυστυχώς και το υποτίθεται ανυπότακτο Ισραήλ στέκεται σούζα μπροστά στη βρωμόγλωσσα του νεοσουλτάνου. Ο Ερντογάν τους έσυρε προχθές τα εξ αμάξης μιλώντας σε συνέδριο για τα βακούφικα των Ιεροσολύμων (9/5/17):

«Πρόκειται για καθεστώς Απαρτχάιντ! Ποια η διαφορά μεταξύ των σημερινών πράξεων της ισραηλινής διοίκησης και των ρατσιστικών και μεροληπτικών πολιτικών που εφάρμοσε απέναντι στους μαύρους η Αμερική στο παρελθόν και νωρίτερα η Νότια Αφρική; Είναι καθήκον του κάθε μουσουλμάνου να υπερασπιστεί την Ιερουσαλήμ».

Η είδηση δεν βρίσκεται σ’ αυτά που ξεστόμισε ο ισλαμιστής, αλλά στη χλιαρή, σχεδόν ανύπαρκτη αντίδραση του Ισραήλ, το οποίο αρκέστηκε να καλέσει τον τούρκο πρέσβη και να του επιδώσει κάποιο κείμενο διαμαρτυρίας! Σ.γ.: Μωρέ σιγά μην τον πάρει στα σοβαρά το παντοδύναμο σιωνιστικό Ισραήλ τον έχει γραμμένο όπως και ο τραμπ.

Μείζονος σημασίας όμως για μας είναι τα προηγηθέντα και συγκεκριμένα η αφάνταστης επιπολαιότητας, και ανόητης σκοπιμότητας η βαθύτατα ανθελληνική δήλωση του ισραηλινού Γενικού Διευθυντού Ενέργειας Σαούλ Μέριντορ, ο οποίος χαιρέτισε, (ναι!), τις έκνομες τουρκικές κινήσεις, παράνομες γεωτρήσεις στη κυπριακή υφαλοκρηπίδα, ενώ προέβη και σε έμμεση αναγνώριση του ψευδοκράτους: «Κάθε έρευνα που διεξάγεται στη περιοχή μπορεί να δώσει πολλά στοιχεία για να κατανοήσουμε καλύτερα την υποθαλάσσια γεωλογία. Το Ισραήλ είναι υπέρ των τουρκικών, των αιγυπτιακών και των εξερευνήσεων της Νότιας Κύπρου» [προσβλητική τουρκική ονομασία της Κυπριακής Δημοκρατίας].

Το Ισραήλ συνυπέγραψε την συμφωνία των «4» για τον αγωγό East Med [Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ, Ιταλία], αλλά από την πρώτη στιγμή αλληθωρίζει προς Τουρκία για β΄ αγωγό. Πώς μπορούν ακόμη σοβαρά κράτη να εμπιστεύονται τον απίθανο Ερντογάν;

Είναι πάντως βέβαιο ότι αν ξεκινήσει ο τουρκοαγωγός, θα ναυαγήσει ο East Med. Στο μεταξύ ο νεοοθωμανός προχωρεί και με τον Tourkistream με τον Πούτιν. Μύλος η υπόθεση. Σύμπλεγμα περιπεπλεγμένων περιπλοκών! Οι λεγεώνες του κακού μόνο περιπεπλεγμένες περιπλοκές δημιουργούν με θύματα τους ανθρώπους. Αλλά οι άνθρωποι εξακολουθούν να τους αγνοούν.

Από μας χρειάζεται «πατριωτισμός και φρονιμάδα», όπως μας εξόρκιζε ο τίμιος Μακρυγιάννης. «Αν έχετε αρετή και ομόνοια, θα ευλογήσει ο Θεός τα έργα σας και σας φωτίσει εις το καλό και θα σας σώσει αυτός όπου σας έσωσε από την τυραγνίαν των Τούρκων» (Λόγος στη Λαοσύναξη της Αγίας Ειρήνης, αμέσως μετά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843).

Σ.γ.: Ασφαλώς ο Τσίπρας, ο Κούλης, ο Σταύρος, ο Κουτσούμπας, πλην του Λεβέντη και ίσως του καρεκλοκένταυρου Καμμένου, ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΜΕ τον Μακρυγιάννη και τις λαοσυνάξεις. Παγκοσμιοποίηση γαρ…

Στέλιος Παπαθεμελής Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης

E-mail:papathemelis@hotmail.com, danagennisi.press@gmail.com

Δευτέρα, 15 Μάιος 2017 01:18ΜΜ

https://mail.hol.gr/rdomino5/mail/RE002770_17294.nsf?OpenDatabase

Τα σχόλια οφείλονται στον Γεώργιο Ευαγγελάτο

Αυτά που συμβαίνουν στο Αιγαίο θα τα ανέχονταν οι ΗΠΑ, η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, η το Ισραήλ;

Μόνο σε ένα προτεκτοράτο μπορεί να συμβαίνουν, σε μια αποικία τύπου Ζάμπια ή ένα διαλυμένο κράτος σαν την Υεμένη!

Μήνυμα-Προειδοποίηση (ALERT) Πούτιν στον Τσίπρα «Ο Ερντογάν θα Εισβάλει στην Ελλάδα…»

H E.E. ανύπαρκτη, άνευρη, παθητική, ελεγχόμενη από την Παγκοσμιοποίηση προωθεί την ισλαμοποίηση παρά αντιδρά στις παραβιάσεις του ελληνικού εθνικού χώρου

Όπως είπαμε και σε αναρτημένο στις 15 Μάη άρθρο μας ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΜΑΣ.
Αυτό βέβαια οι καρεκλοδίαιτοι πολιτικοί μας, οι εθνικοί μας μειοδότες, ούτε καν τους απασχολεί.
Κάνουν πως δεν βλέπουν.
Το PRONEWS το τονίζουν στο παρακάτω άρθρο, κι άμα; Ποιος νοιάζεται; Ξέρουν ότι ο λαός κοιμάται.
ΠΙΟ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΙ… ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!

Μια ασήμαντη ανακοίνωση, ανάλογη της υποστήριξης της ΕΕ προς την Ελλάδα, εξέδωσε η Κομισιόν προς την Άγκυρα μέσω της εκπρόσωπου της, με αφορμή τις χθεσινές 141 παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου από παντός φύσεως τουρκικά αεροσκάφη, ελικόπτερα, UAV κλπ. χθες Δευτέρα.

«Να σεβαστεί την κυριαρχία των κρατών μελών»

«Η Ε.Ε. υπογραμμίζει ότι η Τουρκία χρειάζεται να δεσμευτεί απερίφραστα ότι θα τηρήσει τις σχέσεις καλής γειτονίας και καλεί την Τουρκία να αποφεύγει τις εντάσεις και να απέχει από κάθε απειλή ή ενέργεια που στρέφεται εναντίον ενός κράτους-μέλους ή που βλάπτει τις σχέσεις καλής γειτονίας και την ειρηνική επίλυση των διαφορών.

Επιπλέον, τονίζει την ανάγκη για σεβασμό της κυριαρχίας των κρατών μελών σε ό,τι αφορά τα χωρικά ύδατα και τον εναέριο χώρο.

 

Κατά το περασμένο άτυπο Συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών της 28ης Απριλίου, η Ύπατη Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας Φεντερίκα Μογκερίνι, υπενθύμισε ότι οι σχέσεις καλής γειτονίας αποτελούν μία από τις θεμελιώδεις αρχές τις οποίες καλείται να σεβαστεί η Τουρκία ως υποψήφια χώρα», δήλωσε η εκπρόσωπος της Κομισιόν , ενώ υπογράμμισε πως θα πρέπει επίσης να αποφεύγονται οι αρνητικές δηλώσεις που βλάπτουν τις σχέσεις καλής γειτνίασης.

Ακόμα κλαίνε (από τα γέλια…) στην Αγκυρα!

16/05/2017

http://www.pronews.gr/portal/20170516/world/eyropaiki-enosi/56/aystiro-minyma-tis-ee-pros-tin-agkyra-me-aformi-tis-141

Περιμένετε τίποτα καλλίτερο από την Ε.Ε.;

Σχολιάστε

ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΧΗΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ, ΜΑΖΙΚΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΟΠΛΩΝ

Για όλα τα ενδεχόμενα καλόν είναι κάθε οικογένεια να έχει την αντιασφυξιογόνο μάσκα για κάθε μέλος της, προκειμένου να προστατευθεί. Φυσικά μην αποταθείυε στο ελληνικό κράτος, αυτό δεν νοιάζεται για σας, αν δεν εύχεται να πεθάνετε στα γρήγορα είτε από την ασφυξία μέσω σπασμών, είτε από μια επιδημία εξ ιών. Θυμηθείτε τον Λοβέρδο τι έλεγε για τους συνταξιούχους σαν υπουργός Υγείας: “…και δεν πεθαίνουν κι όλας!”

Εδώ είναι ζούγκλα της Ε.Ε. και του προτεκτοράτου η Ελλάς, δεν είναι Ισραήλ όπου την περίοδο της πρώτης εισβολής του μπαμπά-Μπους στο Ιράκ, για τον φόβο ρίψης χημικών στους Ισραηλίτες μέσω των ΣΚΟΥΝΤ πυραύλων του Σαντάμ Χουσείν, η κυβέρνηση εφοδίασε τους πολίτες της με αντιασφυξιογόνες μάσκες. Το Ισραήλ όμως είναι μαζί με την Σουηδία και την Ελβετία, πρότυπο κράτους, όχι μαριονέτα των όποιων ισχυρών.

Διαβάστε λοιπόν τι κρύβεται… ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΣΚΑ

            Ο πολιτικός λόγος τον οποίον εκφώνησε η πρωθυπουργός της Μ. Βρετανίας Μάργκαρετ Θάτσερ το 1996 στο Φούλτον του Μισούρι των ΗΠΑ, κατέληγε με την καθόλου καθησυχαστική πρόβλεψη πως πριν από το τέλος του αιώνα μας, καμία πρωτεύουσα δεν θα είναι προστατευμένη από τα όπλα μαζικής καταστροφής, όταν αυτά ευρίσκονται στα χέρια οργανωμένων τρομοκρατικών ομάδων. Διευκρίνισε δε ότι στα όπλα μαζικής καταστροφής, πρωτεύουσα θέση εκτιμούσε ότι κατέχουν τα βιολογικά και χημικά όπλα.

            Η μαζική υστερία η οποία έχει καταλάβει τους ανεπτυγμένους κυρίως λαούς, μετά το τρομοκρατικό χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου και ιδιαίτερα τον αμερικανικό λαό, τροφοδοτείται από δηλώσεις εμπειρογνωμόνων και επισήμων. Η αόριστη φημολογία των πρώτων ημερών έχει διαμορφωθεί σε σαφείς προειδοποιήσεις από τον Υπουργό Δικαιοσύνης των ΗΠΑ ότι υφίσταται εν δυνάμει κίνδυνος για χρησιμοποίηση ψεκαστικών αεροσκαφών προκειμένου να ριφθούν βιολογικά ή χημικά-τοξικά όπλα μαζικής καταστροφής στην χώρα. Η επικαλουμένη άτυπος προειδοποίηση από τις ΗΠΑ προς τους συμμάχους της, για την στήριξη της συναληφθείσης εκστρατείας κατά της διεθνούς τρομοκρατίας, αφορά στην επικινδυνότητα για άμεσο χτύπημα που διατρέχουν οι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ, ΕΕ και αυτών που στηρίζουν πλήρως την επιχείρηση.

            Επισημαίνοντας ότι ο όρος «ασφάλεια» με το σημερινό φορτισμένο γεωπολιτικό περιβάλλον, εμφανίζεται διευρυμένος με επακόλουθο να περικλείει εκτός των καθαρώς στρατιωτικών δεδομένων και οικονομικά, πολιτικά, κοινωνικά και περιβαλλοντολογικά στοιχεία, θα επιχειρηθεί μία ανάπτυξη των χαρακτηρισθέντων «όπλων μαζικής καταστροφής των φτωχών».

            Ως Χημική Πολεμική Ουσία (ΧΠΟ) χαρακτηρίζεται η υγρή η αέρια χημική σύνθεση η οποία με τις χημικές της ιδιότητες προκαλεί, κατά την χρησιμοποίησή της στον ομώνυμο πόλεμο, θανατηφόρα, βλαβερά ή ερεθιστικά αποτελέσματα, παράγει καπνούς, προκαλεί εμπρησμό ή μολύνει μια περιοχή, προς δημιουργία στρατιωτικού πλεονεκτήματος στο πεδίον της μάχης ή στα μετόπισθεν. Οι ΧΠΟ χαρακτηρίζονται ως επιθετικά ή αμυντικά όπλα μαζικής καταστροφής, αναλόγως του σκοπού για τον οποίο χρησιμοποιούνται.

            Οι ΧΠΟ διακρίνονται στις εξής κατηγορίες :

  • Ανάλογα με την κατάστασή τους : Σε στερεές, υγρές και αέριες (σε θερμοκρασία 20οC οι περισσότερες είναι υγρές).
  • Ανάλογα με την εμμονή τους, ήτοι :
  • Σε μη έμμονες, όταν η δράση τους διαρκεί μέχρι 10 λεπτά.
  • Σε έμμονες, όταν η δράση τους διαρκεί από 10 λεπτά έως 12 ώρες.
  • Σε ισχυρώς έμμονες, όταν η δράση τους διαρκεί άνω των 12 ωρών.
  • Ανάλογα με την αποστολή τους, ήτοι προκλήσεως απωλειών και μολύνσεως του εδάφους.
  • Ανάλογα με τα αποτελέσματά τους, ήτοι :
  • ΧΠΟ Νεύρων : Είναι το πλέον ισχυρό, ύπουλο και απάνθρωπο όπλο το οποίον επινοήθηκε ποτέ. Είναι άχρον, άοσμο αέριο, το οποίο εισέρχεται στον οργανισμό είτε από το αναπνευστικό σύστημα είτε από το δέρμα. Προκαλεί τον θάνατο σε λιγότερο από 3 λεπτά. Τα κύρια εμφανιζόμενα συμπτώματα είναι η καταρροή ρινός, η έκκριση σιέλου, η μείωση του μεγέθους της κόρης των οφθαλμών, μείωση της οράσεως, πονοκέφαλος, ζάλη, εμετός, σπασμοί, σφίξιμο στο στήθος και παύση της αναπνοής.
  • ΧΠΟ Αίματος : Είναι μη έμμονη αέριος ουσία, εισέρχεται στον οργανισμό από το αναπνευστικό σύστημα και προκαλεί ακαριαίο σχεδόν θάνατο, δεσμεύοντας το οξυγόνο του αίματος. Μειονέκτημά του αποτελεί η αυξημένη πτητικότητά του, καθόσον δύσκολα επιτυγχάνονται θανατηφόρες δόσεις (απαιτούν ταχεία και μαζική προσβολή). Ως συμπτώματα σε περίπτωση μεγάλης συγκεντρώσεως είναι η αύξηση του ρυθμού της αναπνοής και ο θάνατος σε λίγα δευτερόλεπτα. Σε περίπτωση μικρής συγκεντρώσεως είναι η ζάλη, πονοκέφαλος και ναυτία για αρκετές ώρες.
  • ΧΠΟ Καυστικές : Προσβάλλουν τους οφθαλμούς και τους πνεύμονες αλλά κυρίως δρουν επί του δέρματος το οποίο κατακαίουν, προκαλούν φλύκταινες και στη συνέχεια επώδυνα τραύματα τα οποία δύσκολα θεραπεύονται και αποτελούν εστίες μολύνσεως. Τα συμπτώματά τους αργούν να εμφανισθούν (ώρες έως και ημέρες) και είναι ερεθισμός, κοκκίνισμα και δημιουργία φλυκταινών. Εάν η καυστική ΧΠΟ εισπνευσθεί ή εισέλθει στον οργανισμό μέσω τροφής, δυνατόν να προκαλέσει και θάνατο.
  • ΧΠΟ Ασφυκτικές : Είναι θανατηφόρες και δυνατόν να προκαλέσουν σοβαρή βλάβη στους βρογχικούς πόρους και στους πνεύμονες. Εισέρχονται στον οργανισμό σχεδόν αποκλειστικά μέσω του αναπνευστικού συστήματος. Τα κυριότερα συμπτώματά τους είναι βήχας, ασφυξία, ναυτία, πονοκέφαλος.

 

Ως Βιολογική Πολεμική Ουσία (ΒΠΟ), χαρακτηρίζεται ο μικροοργανισμός ο οποίος προκαλεί, κατά την χρησιμοποίησή του στον ομώνυμο πόλεμο, νόσο στον άνθρωπο, φυτά ή ζώα. Είναι δυνατό να θέσουν τον αντίπαλο εκτός μάχης για μεγάλα ή μικρά χρονικά χρονικά διαστήματα, χωρίς να αποκλείεται και η πλήρης εξόντωσή του. Οι ΒΠΟ διαφέρουν από τις ΧΠΟ στην φύση τους, στον τρόπο παρασκευής, δράσεως και κυρίως στην αποτελεσματικότητά τους.

Οι ΒΠΟ διακρίνονται σε μικρόβια (βακτήρια, ιοί, μήκυτες) και τοξίνες (παράγονται από φυτά, ζώα ή μικροοργανισμούς ή και στο εργαστήριο).

Προκειμένου μια βιολογική-τοξική ουσία να χαρακτηρισθεί ως πολεμική, πρέπει να πληρεί τους εξής όρους :

  • Να προκαλεί βαρειά νόσο.
  • Να μην είναι αίτιο συνήθους νόσου στην περιοχή του στόχου (ανοσία, οργανωμένη άμυνα, ύπαρξη εμβολίων).
  • Να μεσολαβεί μικρός χρόνος από την μόλυνση μέχρι την εκδήλωση των συμπτωμάτων της νόσου.
  • Να προκαλεί νόσο για την οποία δεν υφίσταται αποτελεσματικό εμβόλιο ή να είναι δυσχερής η παρασκευή του.
  • Να είναι δυσχερής η ανίχνευσή της.
  • Να διατηρεί την μολυσματική της ικανότητα για μεγάλο χρονικό διάστημα και με τις καιρικές συνθήκες του στόχου.
  • Να κατασκευάζεται εύκολα.
  • Να είναι ανθεκτική στην διασπορά με μηχανικά μέσα.

Επισημαίνεται ότι οι τοξίνες είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνες καθόσον είναι εκατό φορές πιο θανατηφόρες από τις ΧΠΟ, τα μόριά τους είναι μικρά με αποτέλεσμα να διέρχονται από τα φίλτρα των περισσοτέρων προσωπίδων, έχουν παρατεταμένη διάρκεια ενεργείας και είναι δυσχερής η απόδειξη χρησιμοποιήσεώς τους. Συγκρίνοντας την αποτελεσματικότητα μεταξύ ΧΠΟ και ΒΠΟ, τα δεύτερα αποδεικνύονται απείρως καταστροφικότερα. Οι αόρατοι θανατηφόροι ιοί και τα βακτηρίδια είναι δυνατόν να μεταφερθούν από όσους μολύνθηκαν πρώτοι, σε όλους όσους έρχονται σε επαφή μαζί τους. Η εξάπλωση του βιολογικού εφιάλτη γίνεται αθόρυβα και εκτοπίζεται όταν θα είναι πλέον πολύ αργά και θα έχει επέλθει η ανάλογος επιδημία.

Η βιοτρομοκρατία χτυπά επικίνδυνα την πόρτα. Η σχετική τεχνογνωσία που απαιτείται για την Παρασκευή ΧΠΟ-ΒΠΟ μαζικής καταστροφής κυκλοφορεί ευρέως και οι πρώτες ύλες δεν είναι δυσχερές να εξευρεθούν, ιδιαίτερα μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενώσεως, δεδομένου ότι τα οικονομικά μεγέθη αποκτήσεώς τους δεν είναι απαγορευτικά για οργανώσεις τρομοκρατών.

Τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας τα οποία ελήφθησαν από όλες τις χώρες της Ευρώπης και οι προληπτικές ενέργειες σε περίπτωση τρομοκρατικού κτυπήματος, αποδεικνύουν τον βαθμό επικινδυνότητας του βιοχημικού πολέμου.

Σύμφωνα με υπάρχοντα στοιχεία :

  • Οι δυνάμεις της πρώην ΣΕ ήσαν οι καλύτερα εκπαιδευμένες και εφοδιασμένες στον κόσμο, με δυνατότητες διεξαγωγής επιχειρήσεων ευρείας κλίμακος σε αντίστοιχο περιβάλλον.
  • Πολλές χώρες, παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις, έχουν την δυνατότητα παραγωγής βιοχημικών όπλων.
  • Η ΣΕ είχε παρασκευάσει ΧΠΟ οι οποίες διαπερνούσαν τα υπάρχοντα φίλτρα του ΝΑΤΟ. Πιθανολογείται ότι δοκιμαστική χρήση έγινε από τις Κουβανικές δυνάμεις στην Αγκόλα.
  • Αρκετές χώρες έχουν κατασκευάσει εργοστάσια διπλής αποστολής, τα οποία χρησιμοποιούνται σε περίοδο ειρήνης για την παρασκευή χημικών ουσιών για ειρηνικούς σκοπούς, τα οποία ευκόλως μετατρέπονται σε εργοστάσια παραγωγής ΧΠΟ.
  • Κανένα κράτος του ΝΑΤΟ δεν έχει αποτελεσματική ικανότητα να επιζήσει και να διεξαγάγει επιχειρήσεις σε χημικό περιβάλλον.

Με το πρόσφατο μήνυμα του Μπιν Λάντεν, μετά το τρομοκρατικό κτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου στην Ν.Υόρκη άρχισαν να ζωντανεύουν τρομοκρατικοί εφιάλτες. Η προειδοποίηση από αξιωματούχους των ΗΠΑ ότι επίκειται νέος γύρος τρομοκρατικών επιθέσεων με θανατηφόρα βιοχημικά ή και ακόμη πυρηνικά όπλα σηματοδοτούν την εν δυνάμει απειλή για το μέλλον της ανθρωπότητας.

Στους πίνακες που ακολουθούν παρέχονται στοιχεία για την ικανότητα των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ και την χαρακτηριστική των υφισταμένων γνωστών χημικών και βιολογικών-τοξικών ουσιών.

Υποστρατήγου ε.α. Δημητρίου ΚΡΥΣΤΑΛΛΗ

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             

ΠΙΝΑΞ 1

 

ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΧΩΡΩΝ-ΜΕΛΩΝ ΝΑΤΟ ΣΕ ΠΒΧ ΠΟΛΕΜΟ

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               

ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ                     ΚΑΛΗ                                                    ΕΠΑΡΚΗΣ                            ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗ                                ΜΗ ΕΠΑΡΚΗΣ

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               

Επιβίωση                                                 ΗΠΑ-Γαλλία-                         Καναδάς-                                 Λουξεμβούργο                                                        Βέλγιο-Δανία-Ελλάς-

Γερμανία-                                                Ολλανδία                                                                                                                                                                Ιταλία-Ισλανδία-Νορ-

Μ.Βρεττανία                                                                                                                                                                                                                           βηγία-Πορτογαλία-

Ισπανία-Τουρκία

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               

Διεξαγωγή                                                                               –                                                                               –                                                               Γαλλία-Γερμανία-                                   Βέλγιο-Δανία-Ελλάς-

Επιχειρήσεων                                                                                                                                                                                                          ΗΠΑ-Μ.Βρεττανία-                          Ιταλία-Ισλανδία-Νορ-

Καναδάς-Ολλανδία                                 βηγία-Πορτογαλία-

Ισπανία-Τουρκία

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               

 Όπως καταλαβαίνετε ο κίνδυνος είναι ορατός στις μέρες μας και η ανάγκη προστασίας μας την ώρα που τζιχαντιστές μπαίνουν ανεξέλεγκτα στην πατρίδα από την Τουρκία και άλλες χώρες Αλγερία, Μαρόκο, Λιβύη, Πακιστάν, Αφγανιστάν κ.ά. πόσο απίθανο φαντάζει να υποστούμε τρομοκρατικές επιθέσεις με αέριο Σαρίν όπως έγινε στον υπόγειο του Τόκυο;  Όλα τα σενάρια  φαντάζουν πιθανά.

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΘΕΙΤΕ ΑΠΟ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ, ΕΝΩΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΣΥΖΗΤΕΙΣΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΥΤΑ ΑΠΟ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΣΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ!

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΜΦΑΝΩΣ ΕΧΘΡΙΚΟ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΑΛΛΑ και  ΑΔΙΑΦΟΡΟ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΤΡΕΨΕΤΕ!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σ’ αυτή την χρονική συγκυρία δεν ισχύει το “αγαπάτε αλλήλλους” η παγκοσμιοποίηση προωθεί την ισλαμοποίηση της Ευρώπης

ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΗΚΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΝΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ

Ηχηρό «χαστούκι» στην αυξανόμενη διείσδυση των μουσουλμάνων στην Ευρώπη έδωσε η ελβετική βουλή, η οποία παρά τις συστάσεις και προτροπές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κομισιόν, ψήφησε στις 9 Οκτωβρίου νόμο ο οποίος απαγορεύει από τούδε και στο εξής κάθε μουσουλμανικό ίδρυμα και κάθε δημόσια δραστηριότητα μουσουλμανικού χαρακτήρα στην Ελβετία.

Όπως αναφέρουν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες από την Τουρκία, η ελβετική βουλή που συνεδρίασε στις 9 Οκτωβρίου αψηφώντας όλες τις προειδοποιήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης προχώρησε σε ένα χαρακτηριστικό ψήφισμα σύμφωνα με το οποίο, από τις 9 Οκτωβρίου 2014 και μετά, απαγορεύονται όλες οι δημόσιες δραστηριότητες των μουσουλμανικών ιδρυμάτων στην ελβετική επικράτεια που κρίνονται παράνομες, ενώ κάθε άλλη δραστηριότητα των μουσουλμανικών κοινοτήτων οικονομικού ή «ανθρωπιστικού» όπως αναφέρεται χαρακτήρα, κρίνεται με τον νέο νόμο παράνομη και θα διώκεται από τις ελβετικές αρχές ασφαλείας. Μάλιστα οι ποινές όπως αναφέρεται στους παραβάτες αυτού του νόμου, θα είναι το λιγότερο τρία χρόνια κάθειρξη ενώ θα καταδιώκονται και όλοι όσοι έχουν σχέση με ισλαμικά κέντρα από το εξωτερικό. Το ψήφισμα της ελβετικής βουλής επικύρωσε και το ελβετικό υπουργείο Δικαιοσύνης που από τούδε και στο εξής θα καταδιώκει κάθε μουσουλμανικό ίδρυμα που δραστηριοποιείται παράνομα στην Ελβετία ενώ θα σταματήσει αμέσως κάθε μουσουλμανική διείσδυση καθώς και κάθε μορφή ισλαμικής οικονομικής βοήθειας προς τις μουσουλμανικές κοινότητες της Ελβετίας από το εξωτερικό.

Η απόφαση αυτή έρχεται μετά την απόφαση πριν από λίγους μήνες, πάλι παρά τις προειδοποιήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να απαγορευτεί η οικοδόμηση μιναρέδων στο ελβετικό έδαφος, σαν πρόκληση προς τα ελβετικά πολιτιστικά πρότυπα. Η απόφαση αυτή τότε είχε εξοργίσει κάποιους παράγοντες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επιδιώκουν με κάθε μέσο την προώθηση του Ισλάμ στην γηραιά ήπειρο, παρά τα γεγονότα των Τζιχαντιστών και τα φρικτά εγκλήματα που γίνονται αυτή την περίοδο κατά των χριστιανών στην Μέση Ανατολή. Τώρα οι Ελβετοί για άλλη μια φορά αψηφώντας τις προτροπές της Κομισιόν, προχώρησαν ακόμα πιο πέρα και απαγόρεψαν όλα τα ισλαμικά ιδρύματα της χώρας που κριθήκαν παράνομα καθώς τον τελευταίο καιρό είχαν αναπτύξει μια έντονη φιλοισλαμική δραστηριότητα υπονομεύοντας ακόμα και την ασφάλεια της χώρας. Στην απόφαση αυτή όπως αναφέρεται έπαιξαν ρόλο και τελευταία γεγονότα της Μέσης Ανατολής, καθώς και η αυξανομένη διείσδυση των εξτρεμιστικών ισλαμικών στοιχείων στην ευρωπαϊκή ήπειρο μια διείσδυση που ισοδυναμεί, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, με την δημιουργία πυριτιδαποθήκης στα σπάργανα της Ευρώπης.

Το παράδειγμα της Ελβετίας είναι πολύ πιθανό πως θα επηρεάσει και άλλες χώρες στην Ευρώπη καθώς τον τελευταίο καιρό παρατηρούνται όλο και περισσότερα κρούσματα αντιισλαμικής αντίδρασης καθώς η μουσουλμανική διείσδυση μεγαλώνει όλο και περισσότερο προκαλώντας τους γηγενείς, παρά του ότι η επίσημη Ευρωπαϊκή Ένωση εθελοτυφλούσα σε αυτή την κατάσταση, συνεχίζει την νεοταξική της πολιτική ευνοώντας την εισροή των παρανόμων μουσουλμάνων που απειλούν να πολτοποιήσουν τις ευρωπαϊκές κοινωνίες.

Ω αδελφοί του Ισλάμ άφετε και μάθετε τα παιδία να δολοφονούν απίστους χριστιανούς

Σε όλα αυτά τα η δική μας πλευρά θα πρέπει να παραδειγματιστεί από το παράδειγμα της Ελβετίας, αν και η σημερινή συγκυρία με μια κατοχική κυβέρνηση δεν προοιωνίζει κάτι το καλό σε αυτό το πολύ σημαντικό θέμα. Η χώρα μας είναι η «πόρτα» της εισόδου χιλιάδων μουσουλμάνων στην Ευρωπαϊκή ήπειρο οι οποίοι χάριν της προδοτικής συνθήκης του Δουβλίνου 2, εγκλωβίζονται εδώ και αυτοί αύριο θα απαιτήσουν να γεμίσει η Ελλάδα με μουσουλμανικούς μιναρέδες απειλώντας αν δεν υπάρξει κάποια δική μας αντίδραση ακόμα και με αλλαγή της πολιτιστικής ταυτότητας της χώρας μας. Αλλοίμονο μας!

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Εγράφη 11/12/2014 κι έχει διαχρονική ισχύ. Θα το βρούμε μπροστά μας.

Σ.γ.: Εν ονόματι του ρατσισμού η ΝΕΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΑΞΗ, σαφέστατα όργανο του Σιωνισμού, πασχίζει για τη δίωξη του Χριστιανισμού, την ισλαμοποίηση της Ευρώπης και την εγκατάσταση ενός απρόσωπου παγκόσμιου και απρόσωπου Θεού στη θέση του ενός Ομοούσιου και Τριαδικού Θεού.

ΠΡΟΣΟΧΗ. Οι πολυαγαπημένοι μας σύμμαχοι και φίλοι θα το χαρούν πολύ να μας οδηγήσουν ξανά εκεί που είμασταν κατοχικά και μετακατοχικά. Όταν σκότωνε αδερφός τον αδερφό!

Για κει μας προορίζουν όσο επιμένουμε στη δική μας γνώμη κι άποψη και αρνιούμαστε να ζητήσουμε συγνώμη ο ένας από τον άλλο για τα λάθη μας, τις ανοησίες μας και τις μικρότητές μας.

Το αληθινό γεγονός που αφηγείται η φίλη μας Ευανθία Παναγοπούλου τα λέει όλα. Διαβάστε τη:

Αν έχουμε τέτοιους φίλους…

Ξαφνικά, ο αριστερός που  είχε βοηθήσει παλιότερα ο πατέρας, ξαναγύρισε. Τον άρπαξε τον πατέρα  απ’ το σακάκι κι άρχισε να ουρλιάζει μπροστά στους «συντρόφους» :

– Ρε χαμένε! Ρε ζαγάρι! Θα σε σκοτώσω ρε! Θα σε κιόσω! Θα σε κάνω να ξεράσεις το γάλα της  μάνας σου! Τον αρχίζει στις «γρήγορες» . Εκείνος τα ΄χασε!

– Γιάννη! Ησύχασε μανούλα μου! Τι σου ΄κανα;  Γιατί με χτυπάς; Καρντάση μου, γείτονα! Ο Θεός κι ο γείτονας…γιατί με χτυπάς;

-Σκάσε ρεμάλι που ζητάς και το λόγο! ούρλιαξε με όλη τη δύναμη του λαιμού του  ο Γιάννης. Σήκωσε το χέρι κι έδωσε ένα γρόθο στη μύτη του πατέρα, του τράβαγε τα μαλλιά, τον έφτυνε, τον κλότσαγε με μανία απανωτά στο καλάμι, ενώ συνάμα τον έσουρνε  στην έξοδο απ’  το μπεζεστένι όπου βρίσκονταν οι λοιποί μαντρωμένοι με προορισμό  την Πηγάδα. Αποτραβήχτηκε  απ’ τους συντρόφους του κόμματος και σε στιγμή   που δεν τον ακούγαν οι άλλοι,  σφύριξε με αγωνία ανάμεσα σε χαστούκια  και σπρωξιές:

– Φεύγα Μίμη-  τρέχα! Τρέχα αστραπή, κρύψου να γλυτώσεις!

Ξαναμούγκρισε άγρια  ο Γιάννης σαν θηρίο μπροστά στα μάτια των άλλων, ότι τάχα θέλει  το Μίμη να τον σκοτώσει, να μη σώσει το παλιοτόμαρο, ο «φασίστας»- να μείνει  στον τόπο!

Ο πατέρας δεν περίμενε ν’ ακούσει δεύτερο λόγο. Φτερά βγάλαν τα πόδια του. Έτρεξε με την ψυχή στα δόντια. Να γλυτώσει! Κρύφτηκε μέρες… καρδιοχτυπώντας σαν τον λαγό, μέχρι που το χωριό, ησύχασε απ’ τη σφαγή τη μεγάλη.

Αργότερα, όσο έζησε ο Μίμης στο Μελιγαλά, και έζησε χρόνια πολλά, μετά κάθε λιομάζεμα, κουβάλαγε  ντενεκέδες λάδι στο γείτονα, το Γιάννη τον « κομμουνιστή» που του ‘σωσε τη ζωή, δέρνοντάς τον, βρίζοντας και προσποιούμενος πως ήθελε να τον σκοτώσει!

 ( αναφέρθηκα σε αληθινό σκηνικό)

 ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ ΕΥΑΝΘΙΑ

Η παρακμή και η καθολική πτώση των αξιών του προτεκτοράτου της μίζας, της φτώχιας και της πείνας, δεν αφήνει ανεπηρέαστη την Υγεία και τους ασθενείς συν-Έλληνες.

Πιο κάτω δημοσιεύουμε δελτίο τύπου του ΠΙΣ για την εξολόθρευση των ιδιωτών ιατρών ώστε δούλοι και δουλοπάροικοι οι γιατροί να γίνουν σκλάβοι μεγάλων εταιρειών που θα διευθύνουν κλινικές και θα προσλαμβάνουν γιατρούς με γελοίες αμοιβές όπως και τα νοσοκομεία κάνουν σήμερα. Η απόλυτη εκμετάλλευση του κεφαλαιοκρατικού υλιστικού συστήματος που κάνει το χρήμα Θεό και τον άνθρωπο σκουλήκι, υποπόδιο των ποδών τους.

Με αυτό τον τρόπο οδηγούν και εξωθούν τα γιατράκια αλλά και σοβαρούς και έντιμους επιστήμονες, να βλέπουν τον ασθενή σαν δόντι γραναζιού, σαν βάρος και άχθος αρούρης (τσάμπα φορτίο και πως ν’ απαλλαγούμε από αυτόν το ταχύτερο)

Στην Κατοχική Ελλάδα του 2017 θα πάψει τελείως η ανθρωπιά και στη θέση της θα ανεγερθεί η σκληρότητα, η βαρβαρότητα κι «ο θάνατός σου ζωή μου» το επιφανέστερο αξίωμα των αστών.

Οι γιατροί της συμφοράς και οι μάγειρες της αντάρας θα φροντίσουν σίγουρα για την Υγεία γράψε θάνατο, του λαού μας

Διαβάστε το δελτίο.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΙΑΤΡΩΝ ΜΕ ΤΗ ΝΕΑ  ΡΥΘΜΙΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΙΦΟΡΩΝ

Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος εκφράζει την έντονη αντίθεσή του

στη νέα ρύθμιση του Υπουργείου Εργασίας με την οποία

αυξάνονται οι ασφαλιστικές εισφορές, μέσα από αλλαγές στον τρόπο υπολογισμού τους, καθώς δεν θα αφαιρούνται από τα ακαθάριστα έσοδα.

Η επιβάρυνση αυτή παρά την έκπτωση του 15% για το 2018, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο κλείσιμο όσων μικρομεσαίων ιατρείων απέμειναν, αυξάνει τη μετανάστευση, οδηγεί στη μαύρη εργασία και φοροδιαφυγή, προβλήματα για τα οποία καταβάλλουμε προσπάθειες να εξαλείψουμε.

Ο ιατρικός κόσμος της χώρας δεν μπορεί, όπως και οι άλλοι

Αυτοαπασχολούμενοι ελευθεροεπαγγελματίες, να αντέξει το πρόσθετο

Αυτό βάρος, αλλά και η ελληνική οικονομία και ανάπτυξη θα δεχτεί στο σύνολό της πρόσθετο πλήγμα, το οποίο δεν θα μπορεί να αναταχθεί σύντομα. Η καταστροφή κάθε παραγωγικής δραστηριότητας, η υπαλληλοποίηση του ιατρού και η βιομηχανοποίηση του ιατρικού επαγγέλματος, δεν στοχεύουν μόνο τον ιατρό, αλλά και τον πολίτη που θα υποστεί τις καταστροφικές συνέπειες.

Η συμφωνία που επετεύχθη με τους όρους αυτούς ενσωματωμένους, αυξάνει την αβεβαιότητα, ενισχύει την αγωνία και οδηγεί τους ελευθεροεπαγγελματίες ιατρούς στην απελπισία και στην προσπάθεια ανεύρεσης άλλων δρόμων για την επιβίωσή του

Οι Ιατρικοί Σύλλογοι της χώρας καλούνται να ενημερώσουν τα

μέλη τους και να οργανώσουν την αντίδρασή τους, πάνω στα μέτρα

που οδηγούν στον αφανισμό τους.

Αθήνα 9/5/2017.

ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ Π.Ι.Σ.

Ενωμένοι αγωνίζόμαστε όλοι αλληλέγγυοι, για την ανατροπή τους

Σ.γ.: Αν οι γιατροί δεν ομονοήσουν και ενωθούν με τις υπόλοιπες παραπαίουσες τάξεις και προσπαθήσουν μόνοι τους να αντιδράσουν είναι ανώφελο, εις μάτην πασχίζουν. Ακόμη χειρότερα, αν χωριστούν σε ιδιώτες ιατρούς, νοσοκομειακούς και πανεπιστημιακούς, διορισμένους στον ΕΟΠΥΥ κ.λπ. Το κατεστημένο του ΣΥΡΙΖΑ, της Νέας Δημοκρατίας κ.λπ. κομμάτων και η ΝΤΠ, θα γελάει και θα χαίρεται με το χάλι τους. Όπως χαίρεται και αγάλλεται το σύστημα όταν επί 1000 και άνω ιατρών στις Γενικές Συνελεύσεις συμμετέχουνι μετά βίας 45-50 γιατροί, των πανεπιστημιακών κυρίως, να σφυρίζουν αδιάφοροι. Λες και αυτούς δεν τους αγγίζει η επερχόμενη λαίλαπα. Τόσο καλά αντιλαμβάνονται τη δυστυχία και την απερήμωση του ελληνικού οικονομικού τοπίου αλλά ιδιαίτερα των συναδέλφων τους. Ο καθένας κοιτάζει ναρκισσιστικά τη δική του τσέπη και συμφέρον. Τους ξέρουμε κι από άλλες καλλίτερες ημέρες πόσο ευαίσθητοι κι ευσυγκίνητοι ήταν για τους υπόλοιπους συναδέλφους τους, αλλά και την όλη ελληνική παρακμιακή πορεία του Έθνους και του λαού μας. 

Ευαγγελάτος Γεώργιος