Μια αριστερά χωρίς Χριστό δεν μπορεί παρά να είναι στυλοβάτης της Παγκοσμιοποίησης. Α΄Μέρος

Συμφωνούμε με το Α΄ και το Β΄ Μέρος του άρθρου του Γι.ώργου Καραμπελιά.

Μια αριστερά για μας άθεη και υλιστική σαν το ΣΥΡΙΖΑ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, και άλλα γκροπούσκουλα δεν μπορεί να φέρει την αλλαγή και την ΑΝΑΤΡΟΠΗ στη ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ.

Με τέτοιους Έλληνες δεξιούς και αριστερούς και αθέους, ξεχάστε την ΕΛΛΑΔΑ

Με τέτοιους Έλληνες δεξιούς και αριστερούς αθέους, ξεχάστε την ΕΛΛΑΔΑ. Εν ονόματι της ελυθερίας της έκφρασης η αλαζονεία και ο ελληνικός ναρκισσισμός ξεπέρασαν τα όριά τους. Τώρα γκρεμίζουμε και διαλύουμε ό,τι απέμεινε.

Για μας, επειδή δεν πιστεύει στην ύπαρξη Πνεύματος.

Χωρίς την Χάρη του Θεού και τον αγιοπνευματικό φωτισμό, είναι αδύνατο να τα βάλουμε με την εωσφορική Παγκοσμιοποίηση. Είναι αδύνατο να ενωθεί ο λαός μας, και με ταπείνωση και δραστηριοποίηση όλων, όχι των αντιπροσώπων του λαού, όπως έχει κακομάθει να πιστεύει ο ελληνικός λαός, όπως τον έχουν διδάξει τα δυτικόφρονα, προτεσταντικο-καθολικού χαρακτήρα κόμματα που εισήγαγαν οι Δυτικοί στην πάντοτε υπόδουλη ΕΛΛΑΔΑ, να κινητοποιηθεί σαν μια γροθιά για να γκρεμίσει το πολιτικο-οικονομικο σύστημα που τον εκμεταλλεύεται και τον καταπιέχει, αλλά πάνω από όλα τον έχει κάνει δουλοπάροικο μέσα στο ίδιο του το σπίτι.

Αυτά που λέμε προφανώς να ισχυριστεί κάποιος ότι είναι το τέλος ενός μαζικού αγώνα, η αρχή προϋποθέτει ενδιάμεσα σκαλοπάτια όπου ο λαός οφείλει να εκπαιδευτεί, να αποκτήσει με λογικά επιχειρήματα, γνώση και προσωπική αντίληψη το τι δέσιμο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό του έχουν κάνει οι ντόπιοι και οι αλλοεθνείς φεουδάρχες του.

Διαφωνούμε πλήρως. Αν ο λαός δεν μετέχει με ταπείνωση και διάθεση μετάνοιας σε μια ενδοψυχική όσο και εξωτερικού τύπου, που αφορά την διαπροσωπική σχέση με τον πλησίον του, ΚΑΘΑΡΣΗ και ουσιαστική ΑΛΛΑΓΗ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΙ.

ΟΥΤΟΠΙΚΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ, φρούδες ελπίδες όπως με το δημοψήφισμα ή την εις διπλούν ψήφιση του ΣΥΡΙΖΑ.

Και τι άλλαξε; ΟΥΔΕΙΣ ΟΥΔΕΜΙΑ ΟΥΔΕΝ.

Γι αυτό ο Καραμπελιάς με τοιν δικό του τρόπο μιλάει για ΕΠΙΤΑΦΙΟ χωρίς ΑΝΑΣΤΑΣΗ στο Β΄Μέρος της αρθρογραφίας του.

Την δύναμη της ΠΙΣΤΗΣ στον Ιησού Χριστό την γνωρίζει ή την αγνοεί και την περιπαίζει ο σύγχορνος Έλληνας; Για μας συμβαίνει το δεύτερο.

Χωρίς πίστη και με αποσαρθρωμένα τα θεμέλια της οικογένειας και την πατρίδα πουλημένη στους ξένους με τα μνημόνια και τις αδόκιμες συμμαχίες και σύμφωνα που οι Ελληνικές ξυβερνήσεις έχουν υπογράψει έχουμε καμιά εγγύηση ότι δεν θα μας πουλήσουν;

Στην εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο στις 20 Ιούλη του 1974 το ΝΑΤΟ εμπόδιζε ή όχι τον στρατό μας να εμποδίσει τη σφαγή, τους βιασμούς, την απώλεια της Κυρήνειας, τη δίωση των Ναών μας και την μεταφορά χιλιάδων Κυπρίων αδελφών μας στα κάτεργα των Αδάνων μέχρι να πεθάνουν άκλαυτοι;

Μας προστάτευσαν οι σύμμαχοι στην καταστροφή του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης τον Σεπτέμβρη του 1955;

Οι συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα των μειονοτήτων τηρήθηκαν από τους συμμάχους μας, ενώ είχαμε πρόσφατα τα γεγονότα του Β’  Παγκοσμίου Πολέμου και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης Εβραίων, Σέρβων, Ρώσων, αθιγγάνων, Ρουμάνων, Πολωνών κ.λπ. και φυσικά τα τρομακτικά κρεματόρια;

ΤΙΠΟΤΑ, ΤΙΠΟΤΑ, ΤΙΠΟΤΑ.

Ποιούς λοιπόν θα εμπιστευθούμε από τους φίλους του ανάδελφου Έθνους μας;

Μήπως τους Εβραίους που έχουν περάσει τα ίδια πάθη; (Σ’ αυτό θ’ αναφερθούμε άλλη φορά).

Ας διαβάσουμε τα δύο άρθρα του Γ. Καραμπελιά κι ας προβληματιστούμε ανήμερα Μεγάλη Παρασκευή ημέρα κλαυθμού και οδυρμού για όλη την ανθρωπότητα. Την βάρβαρη ανθρωπότητα που ακόμη κι έναν αθώο, άσπιλο, ακήρατο στο σώμα και στην ψυχή Θεό μηχανεύτηκε τρόπο ιερατείο και πολιτική ηγεσία να τον καρφώσει πάνω σε έναν απέριττο, ξύλινο σταυρό προοριζόμενο για κοινούς εγκληματίες και φονιάδες.

Η Αριστερά ως στυλοβάτης της παγκοσμιοποίησης (Α΄Μέρος)

 

Του Γιώργου Καραμπελιά 

«Έχει αποτύχει σύμπασα η Αριστερά»

Διονύσης Σαββόπουλος

Εδώ και πολλά χρόνια υποστηρίζω πως η ιστορική αριστερά, τόσο στη Δύση όσο και στην Ελλάδα, έχει αποτύχει να προτάξει μια εναλλακτική λύση στον καπιταλισμό και αντίθετα έχει μεταβληθεί σε μια δύναμη που επιταχύνει την καπιταλιστική ολοκλήρωση. Η Αριστερά, προωθώντας την αποϊεροποίηση του κόσμου και της φύσης, την άρνηση της πατρίδας και του ριζώματος, την ισοπέδωση των φύλων και την παγκοσμιοποίηση την οποία βάφτισε διεθνισμό, αποδείχθηκε ο ισχυρότερος σύμμαχος του καπιταλισμού την εποχή της παγκοσμιοποίησης, παράλληλα με τη νεοφιλελεύθερη Δεξιά.

Η Αριστερά προετοίμαζε ιδεολογικά –στην εκπαίδευση, στην κοινωνία, στο πεδίο των αξιών– αυτό που η νεοφιλελεύθερη Δεξιά ολοκλήρωνε στο πεδίο της οικονομίας. Γι’ αυτό και οι διαμαρτυρίες και οι κινητοποιήσεις της Aριστεράς, στο επίπεδο της κοινωνικής και οικονομικής πολιτικής, ενάντια στον οικονομικό νεοφιλελευθερισμό, είναι ατελέσφορες και ψευδεπίγραφες.  Αντίθετα, είναι οι ίδιοι που έχουν προετοιμάσει την κοινωνία για την αποδοχή του οικονομικού φιλελευθερισμού, έχοντας αποσυνθέσει ιδεολογικά τα λαϊκά στρώματα και τις εθνικές ταυτότητες. Ο οικονομικός φιλελευθερισμός προϋποθέτει τον πολιτισμικό, δηλαδή η δεξιά χρειάζεται την αριστερά, για να μπορεί να κυβερνήσει και να εφαρμόσει τη στρατηγική της νέας τάξης πραγμάτων.

Για την κατεδάφιση της οικονομικής και δασμολογικής προστασίας των εθνών-κρατών, π.χ., και την ανάπτυξη της παγκόσμιας αγοράς, έπρεπε να προηγηθεί, ή τουλάχιστον να βαδίζουν παράλληλα, η ιδεολογική απονομιμοποίηση του πατριωτισμού και των «εθνικών συνόρων», την οποία προωθεί φρενιτιωδώς η αριστερά. Για να τείνει να μεταβληθεί ο στρατός σε επαγγελματικό, αποκομμένο από το ελληνικό έθνος, παρά την αυξανόμενη στρατιωτική παρουσία ενός διαχρονικά επιθετικού γείτονα, θα έπρεπε να έχει προετοιμαστεί το έδαφος από την δήθεν αντιμιλιταριστική αριστερά. Για να διαλυθεί  η εθνική ταυτότητα και να μπορεί η Ελλάδα να ενταχθεί απρόσκοπτα στους υπερεθνικούς οργανισμούς της Δύσης ως ημιαποικία, θα έπρεπε η «πρωτοπόρα» αριστερά να έχει αποσυνθέσει τους ίδιους τους πυλώνες της εθνικής ιδιοπροσωπίας, τη διαχρονία του ελληνισμού, τη σχέση του με την ορθοδοξία, τη συνέχεια της γλώσσας. Για να καταρρεύσει η δημογραφία της χώρας, θα έπρεπε να καλλιεργηθεί το μοντέλο μιας ακραίας ατομικής ανεξαρτησίας και των «δικαιωμάτων», να επιταθεί ο εθνομηδενισμός και η ολοκληρωτική συκοφάντηση των οικογενειακών δεσμών. (Ακόμα και σήμερα οι «πρωτοπόροι» Έλληνες σκηνοθέτες, τύπου Λάνθιμου και κομπανίας, έχουν σαν προνομιακό τους στόχο την οικογένεια –τον μόνο θεσμό που, παρά τα αρνητικά της, κράτησε τους Έλληνες ζωντανούς στην κρίση– και όχι αντίστροφα τη διόγκωση ενός ακραίου ατομισμού, που έχει καταστεί κυρίαρχος). Και όλα αυτά διότι, κατά βάθος, η ιδεολογία της αριστεράς δεν στρέφεται εναντίον του καπιταλιστικού φαντασιακού, αλλά αντίθετα ταυτίζεται μαζί του. Η ιδεολογία της σύγχρονης αριστεράς δεν είναι στην πραγματικότητα αντικαπιταλιστική αλλά υπερκαπιταλιστική.

Δηλαδή, επιθυμεί κατά βάθος τη διάλυση όλων των μη-καπιταλιστικών εμποδίων στην επέκταση του κεφαλαίου, την εποχή της παγκοσμιοποίησης, δηλαδή της οικογένειας, του έθνους, της ιστορικής μνήμης, των συλλογικών ταυτοτήτων. Γι’ αυτό εξάλλου αυτή η αριστερά θα εγκαταλείψει, σταδιακώς, τα συλλογικά δικαιώματα και θα μετακινηθεί  από το πεδίο των συλλογικών ταυτοτήτων σε εκείνο του ακραίου ατομικιστικού δικαιωματισμού. Ο καπιταλισμός είναι ένα σύστημα που –όπως τον περιγράφει με… λυρικούς τόνους ο Μαρξ στο Κομουνιστικό Μανιφέστο– αποσυνθέτει κάθε προηγούμενη ταυτότητα και την ίδια την ιστορία, έτσι ώστε να μπορεί να αναπτύσσεται απρόσκοπτα. Η σύγχρονη Αριστερά εκφράζει, περισσότερο και από τη Δεξιά, αυτό το καπιταλιστικό φαντασιακό, όσο και αν εμφανίζεται αντίθετη στις εκμεταλλευτικές εκφάνσεις του συστήματος. Γι’ αυτό και, στην Ελλάδα, στην εξουσία βρέθηκαν οι μικρότερες ομάδες αυτής της Αριστεράς, οι Πράσινοι(!), η ΑΚΟΑ (η περιβόητη ομάδα Μπανιά στην οποία ανήκαν ο Βούτσης, ο Φλαμπουράρης, ο Σκουρλέτης, ο Φίλης, η Φωτίου, ο Λάμπρου και τόσοι άλλοι), αυτό το κράμα Κολωνακίου και Εξαρχείων, το οποίο, παρότι απόλυτα μειοψηφικό πολιτικά, ήταν πανίσχυρο πολιτισμικά σε όλους τους κύκλους της διανόησης, των πανεπιστημίων, των ΜΜΕ.

Έτσι, λοιπόν, η απόπειρα διαφόρων απατημένων γκρουπούσκουλων της Αριστεράς να την νεκραναστήσουν στην «αγνότητά» της, μετά την «προδοσία» του Τσίπρα, είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, γιατί, όπως έλεγε και ο κάποτε Σαββόπουλος, «έχει αποτύχει σύμπασα η Αριστερά» και δεν νεκρανασταίνεται. Δεν μπορεί να μετασχηματισθεί αξιακά σε κάτι που να θυμίζει την Αριστερά των αρχών του 20ού αιώνα, διότι έχει μεταβληθεί ο ίδιος ο καπιταλισμός και η ίδια η ιστορική πραγματικότητα.

Η ιστορική Αριστερά, στη Δύση και τη Ρωσία, αποτέλεσε την έκφραση της αντίστασης των λαϊκών στρωμάτων και της εργατικής τάξης στον εθνικισμό και τον ιμπεριαλισμό των μεγάλων αποικιακών δυνάμεων, που χρησιμοποιούσαν τη θρησκεία και την πατριδοκαπηλία ως όπλα για την επιβολή τους στο πλανητικό επίπεδο.

Γι’ αυτό, και εκείνη η Aριστερά είχε σφραγιστεί από την αντιεθνικιστική και αντικληρικαλική προπαγάνδα. Δηλαδή, αντιστοιχούσε στην πρώιμη ανάπτυξη του ιμπεριαλισμού, που κυριάρχησε στον πλανήτη μέχρι τον Β΄ Π.Π. Από τότε και μετά, και ιδιαίτερα μετά τη δεκαετία του 1960, ο καπιταλισμός πέρασε σε μία νέα φάση, βαδίζει σταδιακώς προς την «καπιταλιστική ολοκλήρωση», την παγκοσμιοποίηση και την κυριαρχία των πολυεθνικών. Επομένως, το μεγάλο κεφάλαιο έχει την ανάγκη να διεισδύσει και να μεταβάλει σε κερδοφόρους και τους τομείς που στο παρελθόν διατηρούσαν μη καπιταλιστικά στοιχεία και έρχονταν από το παρελθόν της ανθρώπινης ύπαρξης. Η θρησκεία μεταβάλλεται σταδιακώς σε αναχρονισμό για το σύστημα και οι Εφέστιοι θεοί, οι εικόνες  και τα καντηλάκια, που για χιλιάδες χρόνια έκαιγαν στο κέντρο της οικογενειακής ζωής, αντικαθίστανται από την τηλεόραση, όπως και  οι εκκλησίες στα κέντρα των πόλεων αντικαθίστανται από τους ουρανοξύστες των εμπορικών  κέντρων. Η οικογένεια πρέπει να διαλυθεί γιατί περιορίζει την επέκταση της κατανάλωσης, μια και όσο μεγαλύτερη και ισχυρότερη είναι, τόσο μικρότερη η κατά κεφαλήν κατανάλωση (πέντε άτομα σε μια οικογένεια καταναλώνουν πολύ λιγότερο από πέντε άτομα τα οποία ζουν κατά μόνας). Οι ταξικές συλλογικότητες μεταβάλλονται σε «αναχρονισμό» (κατάρρευση των συνδικάτων), τα δε εθνικά σύνορα και οι εθνικές ταυτότητες αποτελούν το μεγαλύτερο εμπόδιο στην επέκταση των πολυεθνικών. Κατά συνέπεια, το κεφάλαιο σε αυτόν τον νέο μεγάλο μετασχηματισμό (που βρίσκεται στον αντίποδα εκείνου του Πολάνυι) χρειάζεται την ιδεολογία αυτής της νέας Αριστεράς για να μπορέσει να επιβάλει την ηγεμονία του.

Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι η πρώτη μεγάλη επανάσταση αυτής της σύγχρονης Αριστεράς, ο Μάης του 1968. Ξεκίνησε από την συμπαράσταση σε αντιιμπεριαλιστικούς αγώνες –της Αλγερίας, του Βιετνάμ, της Κούβας– και εξελίχθηκε, στις μητροπόλεις του καπιταλισμού, σε μια μεγάλη πολιτιστική επανάσταση. Μια επανάσταση η οποία, παρότι ξεκίνησε με την κριτική στις καπιταλιστικές αξίες (την αποξένωση κλπ), σε μια πρώτη ριζοσπαστική φάση της (ακόμα και ένοπλη ΡΑΦ, Ερυθρές Ταξιαρχίες, 17 Νοέμβρη), κατά τη δεκαετία του 1990, μετασχηματίστηκε σε μία «επανάσταση» καπιταλιστικού χαρακτήρα. Ο Κον Μπεντίτ και ο Γιόσκα Φίσερ, οι ηγέτες του ’68, έγιναν οι εκφραστές ενός επιτρεπτικού καπιταλισμού χωρίς όρια – απόλαυση χωρίς όρια, ναρκωτικά χωρίς όρια, κατάργηση των εθνικών ορίων και βομβαρδισμός της Γιουγκοσλαβίας, εν τέλει ένας αληθινά παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός.

Δηλαδή, την ίδια στιγμή που ο Ρήγκαν και η Θάτσερ ξεκινούσαν τη νεοφιλελεύθερη επανάστασή τους, η νέα Αριστερά προετοίμαζε ιδεολογικά τον δρόμο για την επικράτηση ενός πλανητικού… θατσερισμού! Διότι, επιτιθέμενοι, ήδη από τη δεκαετία του  1960, στις προκαπιταλιστικές αξίες και θεσμούς που εξακολουθούσαν να επιβιώνουν στον καπιταλιστικό κόσμο, άνοιγαν τον δρόμο ιδεολογικά και αξιακά στην επικράτηση του νεο-φιλελευθερισμού: Κάτω τα έθνη, οι θρησκείες, η οικογένεια, η διαφοροποίηση των φύλων, οι «δεσμεύσεις», ζήτω το ανεξάρτητο, αυτόνομο άτομο, χωρίς θεό και αφέντη (sans Dieu ni Maître). Μια πολιτιστική επανάσταση που έβλεπε τον εαυτό της ως δήθεν αντικαπιταλιστική ήταν, στην πραγματικότητα, υπέρ-καπιταλιστική, δηλαδή άνοιγε τον δρόμο για την εποχή που ο καπιταλισμός δεν θα εκμεταλλεύεται μόνο τους εργαζόμενους αλλά και θα διαμορφώνει τον ίδιο τον ψυχισμό ή, ακόμα-ακόμα, την ίδια τους τη φύση (η εποχή του μετανθρώπου).

Δεδομένων αυτών των εξελίξεων, η ιστορική Αριστερά έχει πλέον εξαντληθεί στις ίδιες τις προϋποθέσεις της . Μαζί με τη Δεξιά, πασχίζει να εξαλείψει το ίδιο το ιστορικό παρελθόν και κάθε παράδοση που μας συνδέει με αυτό. (Στην γαλλική πρωτότυπη εκδοχή της, η «Διεθνής» διεκδικεί την πλήρη ισοπέδωση του παρελθόντος – Du passé faisons table rase­– φράση που, καθόλου τυχαία, δεν υπάρχει στην ελληνική απόδοσή της από τον Βάρναλη). Εξάλλου, εκκινούν από μια κοινή ιδεολογική ρίζα, εκείνη του Διαφωτισμού, και προφανώς, στην Ελλάδα, είναι αυτή η εθνομηδενιστική Αριστερά που προσπαθεί να απορρίψει τη συνέχεια του ελληνικού έθνους. Καθόλου τυχαία ο Λιάκος, η Αναγνωστοπούλου, ο Φίλης, ο Γαβρόγλου και όλη η κομπανία βρίσκονται στην ηγεσία του υπουργείου Παιδείας.

Κατά συνέπεια, ο ιστορικός ρόλος της Αριστεράς ως αντίπαλου πόλου της Δεξιάς έχει πλέον εξαντληθεί. Και αυτό συνέβη ακριβώς διότι η μαϊμού δοκίμασε να ανέβει στον δέντρο της εξουσίας και αποκαλύφθηκαν τα οπίσθιά της! Η Αριστερά μπορούσε να υπάρχει ως σοβαρή πολιτική δύναμη όσο βρισκόταν εκτός άμεσης πολιτικής εξουσίας. Διότι, τότε, μπορούσε να διατηρεί την πολιτισμική και ιδεολογική εξουσία, σε σύγκρουση δήθεν με την κυβερνώσα ελίτ. Σε όλες τις χώρες όπου κατέκτησε την εξουσία, δηλαδή στη Ρωσία και την Ανατολική Ευρώπη, κυριολεκτικά εξαφανίστηκε μετά από εβδομήντα ή σαράντα χρόνια εξουσίας. Το ίδιο, τηρουμένων των αναλογιών, συνέβη και στη Δύση με την καθολική κρίση της κυβερνώσας σοσιαλ-δημοκρατίας.

Στην Ελλάδα υπήρχε ένας «καταμερισμός εργασίας» που επέτρεψε στο σύστημα να λειτουργεί για πολλά χρόνια. Το ΠΑΣΟΚ στην πολιτική εξουσία, η παραδοσιακή αριστερά στην ιδεολογική.  Όταν, όμως, εξαιτίας της κρίσης, ανέλαβε τα  ίδια τα ηνία της πολιτικής εξουσίας, σε μια χώρα με ημιαποικιακό χαρακτήρα, και είναι υποχρεωμένη να διαχειρίζεται ταυτόχρονα την πολιτισμική ηγεμονία, την οικονομία και την πολιτική, τότε οι αντιφάσεις της εκρήγνυνται και αποκαλύπτεται βίαια και σαρωτικά η πραγματική της φύση. (Και αν σε κάτι έπεσα έξω ήταν πως δεν φανταζόμουν πως θα αναλάμβαναν, έστω και παροδικά, να υλοποιήσουν ταυτόχρονα και τις δύο λειτουργίες, τόσο την ιδεολογική και αξιακή αποδόμηση της ελληνικής κοινωνίας και του ελληνικού λαού όσο και την οικονομική ολοκλήρωση της μεταβολής της χώρας σε αποικία χρέους. Το ίδιο είχα πάθει παλιότερα με τον ΓΑΠ. Τα παθήματα, μαθήματα. Και οι βλάκες και οι ανίκανοι και οι απαίδευτοι μπορούν να ανέλθουν στην εξουσία όταν ένας λαός βρίσκεται σε παρακμή.)

Το δυστύχημα για την ελληνική Αριστερά, στο σύνολό της, είναι πως, όλα τα προηγούμενα χρόνια, αρνήθηκε, εκτός από ελάχιστες περιπτώσεις –από τον Άρη Αλεξάνδρου μέχρι τον Χρόνη Μίσσιο και το Άρδην–, να προβεί σε οποιαδήποτε σε βάθος κριτική της ιστορικής της εμπειρίας· έτσι, όταν ήλθε η κατάρρευση, τουλάχιστον από τον Ιούλιο του 2015 και μετά, βρέθηκε παντελώς ανέτοιμη να θέσει τις βάσεις ενός οποιουδήποτε μετασχηματισμού της. Είναι δε τόσο βαθιά απαίδευτη και αγκιστρωμένη στα μαρξιστικά ή αναρχικά σχήματα του παρελθόντος ώστε, μπροστά στην αναπόφευκτη κατάρρευση της κυβερνώσας Αριστεράς που με γοργά βήματα έρχεται, θα συμπαρασυρθεί μαζί της ακόμα και η διαφωνούσα πτέρυγά της διότι δεν διαθέτει κάποιο άλλο ιδεολογικό οπλοστάσιο ή όραμα.

Σχόλια αναγνωστών από την ιστοσελίδα του www.defencenet.gr σήμερα M. Πέμπτη ανήμερα της Σταύρωσης του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού

Για να δείτε πόσο διχασμένοι είμαστε, ακόμη και ανήμερα της Σταύρωσης του Ιησού!

Σταύρωση, εκεί που η πολιτική εξουσία και η πνευματικότητα διασταυρώνουν τα ξίφη τους

Σταύρωση, εκεί που η πολιτική εξουσία και η πνευματικότητα διασταυρώνουν τα ξίφη τους

Αντί το πνεύμα μας και η ψυχή να είναι αφοσιωμένη στη σκέψη προς Εκείνον που την ώρα του τέλους ψιθύριζε: “Πάτερ, άφες αυτοίς ου γαρ οίδασι τι ποιούσι”, άλλα θνησιγενή γεγονότα και καταστάσεις υπεισέρχονται στο χαυνωμένο κρανίο μας. Όπως στο μυαλό του Φίλη (ο Θεός να τον κάνει Υπουργό Παιδείας, ο άφρων Τσίπρας πάντως τον έκανε) ο οποίος ανήμερα την Μ. Πέμπτη ο ασεβέστατος, κατάργησε το μάθημα των θρησκευτικών στην πιο τρυφερύη ηλικία των παιδιών μας, στην Α’ και Β΄Δημοτικού.

Πολλά τέτοια σκουπίδια υπάρχουν στον θολωμένο εγκέφαλό μας που αδυνατεί να βάλει σε τάξη το προέχον από το δευτερεύον και τριτεύον.Πλην ενός που νιώθει την ημέρα και μας καλεί στο ύψιστο καθήκον, στην περισυλλογή και την προσευχή για τον αιμάσσοντα Πατέρα μας και Δημιουργό του παντός…

Παίρνουμε ενδεικτικά, λίγα από τα σχόλια που γράφτηκαν προ ολίγου στην ιστοσελίδα www.defencenet.gr.

Αλέξανδρος:

Έξι χρόνια το Ελληνικό Έθνος φτύνει αίμα εξαιτίας μιας κλίκας απατεώνων, προδοτών, δοσιλόγων και λαμογιών. Αυτοί οι άχρηστοι ανατράφηκαν μέσα στην βρώμα των σκοτεινών λαγουμιών και στοών για να υφαρπάξουν την εξουσία για να τα οικονομήσουν, να διαβρώσουν και τελικά να καταστρέψουν την Ελλάδα. Αυτή η ανήθικη αυτοαποκαλούμενη ”ελίτ” που αποτελείται από απάτριδες και ανώμαλους. Και μέσα σε αυτό τον βόρβορο, η Πνευματική Ηγεσία και οι Θεσμοί είναι απόντες. Η πατρίδα χρειάζεται τρία πράγματα: 1) Να ενωθούν οι Έλληνες με αγνά πατριωτικά κίνητρα και να εκλέξουν μια πατριωτική κυβέρνηση μέσα από τον Λαό 2) Να αναδειχθούν οι Άριστοι ως Ηγέτες του Έθνους. 3) Οι Έλληνες να επιστρέψουν στον Θεό, τις αρχές και τα ιδεώδη του Ελληνισμού ώστε να ανέβουν ηθικά και πνευματικά. Τότε μόνο θα έρθει η Ανάσταση του Έθνους που όλοι περιμένουμε.

A Spartan woman:

Ας μην έχουμε αυταπάτες! Τόσο οι δανειστές όσο και οι εγχώριοι προδότες πολιτικοί συμπλέουν παρέα για την καταστροφή της Ελλάδας και κυρίως των Ελλήνων. Οι “κόντρες”, οι “αντιπαραθέσεις ” μεταξύ τους γίνονται για το θεαθήναι. Πάντα υπήρχε και υπάρχει εναλλακτική λύση για να διορθωθεί η κατάσταση στη χώρα μας. Κανείς όμως απ’ όσους κυβερνούν δεν θέλει να την δώσει γιατί το μέλι της εξουσίας είναι γλυκο. Και για να το γεύεσαι πρέπει να υπηρετείς τα σκοτεινά σιωνιστικά παγκόσμια σχέδια!

ΑΔΑΜΑΣΤΟΣ απαντά στην A spartan woman

ΝΑ ΣΕ ΔΙΩΡΘΩΣΩ ΛΙΓΟ

Τόσο οι δανειστές όσο και οι εγχώριοι προδότες πολιτικοί συμπλέουν παρέα

ΔΕ ΣΥΜΠΛΕΟΥΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ΠΑΡΕΑ,ΟΙ ΔΕΥΤΕΡΟΙ ΕΚΤΕΛΟΥΝ ΤΙΣ ΔΙΑΤΑΓΕΣ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ .

A spartan woman απαντά στον ΑΔΑΜΑΣΤΟΣ:

Πες το κι έτσι! Το ίδιο αποτέλεσμα έχει. Το τι πραγματικά συμβαίνει δεν θα το μάθουμε (εμείς οι απλοί πολίτες) ποτέ. Κρίνοντας το πώς έχουν καταντήσει τις ζωές μας και τη Χώρα ένα συμπέρασμα βγάζω. Δεν τους συμφέρει να υπάρχει η φυλή μας, οι ‘Ελληνες δηλαδή. Είμαστε ατίθασος λαός. Πρέπει να μας κρατήσουν με κάποιον τρόπο σε καταστολή. Γι’ αυτό και τα μνημόνια.

Παρεμβάλλεται κάποιος άλλος που εμπνέεται από το θείο δράμα:

Ευάγγελος Χ.Ο. (προφανώς Χριστιανός Ορθόδοξος) απαντά στην A spartan woman

«…Τότε μου λέγει : Μὴν κλαῖς, Γιάννη, καὶ ὅσα περικαλιέσαι,
καὶ τὴν πατρίδα σου θ’ ἀναστήσω καὶ τὴν θρησκεία σου καὶ γενικῶς τὴν ἀνθρωπότη,
μὲ τὸν καιρό τους, Γιάννη, δὲν εἶναι ἡ ὥρα ἡ διορισμένη ἀκόμα.
Kαὶ θὰ ἰδεῖτε, ὅλοι ὅσοι πηγαίνουν κόντρα τῆς θελήσεώς μου.
καὶ δικούς σας καὶ ἄλλους, θὰ σᾶς λευτερώσω ἀπὸ τοὺς ἀναθεματισμένους
καὶ θὰ σᾶς δώσω τὴν μεγάλη κορόνα»!

http://1.bp.blogspot.com/-79ju…

Καλὴ Ἀνάσταση στὴν Πατρίδα τῶν ΟΝΕΙΡΩΝ μας.

Eισβολές ισλαμιστών σε ορθόδοξους ναούς στην Κωνσταντινούπολη – Φόβοι για πογκρόμ

Ευάγγελος Χ.Ο.

Ἐξέδυσάν με τὰ ἱμάτιά μου,
καὶ ἐνέδυσάν με χλαμύδα κοκκίνην,
ἔθηκαν ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου,
στέφανον ἐξ ἀκανθῶν,
καὶ ἐπὶ τὴν δεξιάν μου χεῖρα,
ἔδωκαν κάλαμον,
ἵνα συντρίψω αὐτούς,
ὡς σκεύη κεραμέως.

https://www.youtube.com/watch?…

Καλὴ Ἀνάσταση στὴν Πατρίδα τῶν ΟΝΕΙΡΩΝ μας.

,,,ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΕΞΕΙΣ ΕΠΤΑΛΟΦΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ,,,

Σ.γ.: Από τα σχόλια παίρνει κανείς ένα μέτρο σύγκρισης της σύγχυσης και της τρικυμίας που ο Εωσφόρος έχει φέρει στο πνεύμα των Ελλήνων.

Αδελφοί και αδελφές μου, μην του κάνουμε το χατίρι.

Στείλτε τον στον Άδη όπου και του ανήκει να μένει και να συγκλονίζεται από τη θυσία του Ναζωραίου…

 

Μωροί, τυφλοί και υψιπετείς, μην προσπαθείτε να αντιμετωπίσετε την θεότητα με λογικά επιχειρήματα!

Ο τρόπος που σκεπτόμαστε είναι πρωτόγονος και αναχρονιστικός ναν όχι εγκληματικός. Χωρίς συναισθηματική νοημοσύνη και νσυναισθηματική αφομοίωση κινδυνεύει ο πλανήτης.

Ο τρόπος που σκεπτόμαστε είναι πρωτόγονος και αναχρονιστικός, αν όχι εγκληματικός. Χωρίς συναισθηματική νοημοσύνη και συναισθηματική αφομοίωση κινδυνεύει ο πλανήτης.

Το επιχείρησαν οι δήθεν μορφωμένοι και σπουδαγμένοι στις Γραφές, της εποχής του.

Το ίδιο έκαναν και κάνουν όσοι με πρόταγμα τον εγωισμό τους πασχίζουν να τον εκμηδενίσουν , εκτελώντας ασυνείδητα τις εντολές του μισόκαλου που τους έχει πάρει τα μυαλά και παλεύει να κυριαρχήσει στις ψυχές τους, οι σημερινοί πανεπιστημιακού επιπέδου και άνω.

Εμείς ας αρκεστούμε στους Ηρωδιανούς Αρχιερείς που τους θέσανε από ένα ένα ερώτημα ικανό για να τον παγιδεύσει και να τον στείλει στη φυλακή και στην εκτέλεση για επαναστάτη εχθρό του ρωμαϊκού κατεστημένου.

Το ερώτημα: «Δάσκαλε, εσύ που διδάσκεις την αλήθεια και δεν ζήτησες την εύνοια και την υποστήριξη κανενός προσώπου πες μας, επιτρέπεται να καταβάλουμε φόρο στον Καίσαρα;»

Έλπιζαν πως θα τον παγίδευαν να πει είτε ΝΑΙ οπότε θα αντιδρούσε ο λαός που δυσφορούσε από τη σκληρή φορολογία που επέβαλε ο ρωμαίος κατακτητής και θα τον εγκατέλειπε σαν απάτριδα, δοσίλογο, πουλημένο στους Ρωμαίους, είτε θα έλεγε ΟΧΙ, οπότε θα τον κατάγγειλαν στον Ρωμαίο Έπαρχο σαν επαναστάτη που ωθεί και ξεσηκώνει τους Ισραηλίτες εναντίον της Ρώμης και του φορολογικού νόμου.

Όμως η θεότητα ξέρει να δώσει την απάντηση που πρέπει και να κατακεραυνώσει τους πονηρούς και φθονερούς εχθρούς της.

Η απάντηση: «Δώστε στον Καίσαρα αυτά που ανήκουν στον Καίσαρα και στο Θεό εκείνα που ανήκουν στον Θεό!»

Λίγο νωρίτερα τον είχαν πλησιάσει στο Ναό όπου δίδασκε ο άσημος, ο αμόρφωτος, ο σφετεριστής της ιδιότητας του δασκάλου, του θεολόγου και του ρόλου του ιεροκήρυκα, οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι του λαού και τον ρώτησαν:

«Με ποια εξουσία κάνεις όλα αυτά που έκανες στον αυλόγυρο του Ναού, μαστιγώνοντας τους εμπόρους και ανατρέποντας τα τραπέζια των αργυραμοιβών λέγοντάς τους, “ποιήσατε τον Οίκο του πατρός μου Οίκον εμπορίου” και με ποιο δικαίωμα διδάσκεις τώρα εντός του Ναού;»

Διπλή παγίδα κι εδώ. Αν έλεγε «εν ονόματι του Πατρός μου του εν ουρανοίς» θα τον πέρναγαν από θρησκευτικό δικαστήριο ότι βλασφημεί  επικαλούμενος  πως του έδωσε αυτή την εντολή ο Θεός.  Αν έλεγε «εκτελώ εντολή εξ ανθρώπων» πάλι θα τον συλλάμβαναν και θα τον πίεζαν πιθανώς με βασανιστήρια και ίσως να τον εκτελούσαν δια λιθοβολισμού έως ότου να αποκαλύψει ποιος ήταν ο πάτρωνάς του κι εντολοδότης του.

Πάλι η απάντηση που έδωσε αιφνιδίασε τους σοφούς συζητητές και τους ντρόπιασε αν δεν τους τρόμαξε.

Η απάντηση του Χριστού: «Θα σας απαντήσω αν μου απαντήσετε προηγουμένως το βάπτισμα του Ιωάννη ήταν κε Θεού ή εκ των ανθρώπων προερχόμενο;»

Κι έμειναν άφωνοι φεύγοντας άπρακτοι και ηττημένοι, με ένα ξερό «δεν ξέρουμε» δοσμένο για επικάλυψη της πονηρής συλλογιστικής τους που τους ανάγκασε να το βάλλουν στα πόδια.

Πως σκέφτηκαν;

Αν πούμε πως το βάπτισμα ήταν εκ Θεού τότε θα μας πει «γιατί δεν πιστέψατε στον Ιωάννη και σε μένα αφού υποστήριζε ότι εγώ είναι ο Μεσσίας; Αλλά και γιατί δεν τον υπερασπιστήκατε κι αφήσατε τον Ηρώδη να τον αποκεφαλίσει, δειλοί και υποκριτές;» Αν πούμε ότι  «το βάπτισμα του Ιωάννη ήταν ανθρώπινη επινόηση θα μας κυνηγήσει το πλήθος, θα μας λυντσάρουν γιατί όλοι τον αναγνωρίζουν για μεγάλο προφήτη. Έτσι έβαλαν την ουρά κάτω από τα σκέλη και είπαν ένα ψοφοδεές «δεν ξέρουμε».Δίνοντας έτσι το δικαίωμα στον Ιησού να τους πει: «Ούτε εγώ θα σας πω με ποια εξουσία τα κάνω όλα αυτά!»

Ηθικό δίδαγμα: Μην τα βάζετε με τη θεότητα, «σκληρόν προς κέντρα λακτίζειν». Θα πάθετε ό,τι και ο Ηρώδης, ο Ιουλιανός, ο Ανανίας και η Σαπφείρα και πολλοί άλλοι από τότε μέχρι σήμερα που σκέφτηκαν πονηρά και εγωιστικά.

Την θεότητα μόνο με το συναίσθημα μπορείς να την προσεγγίσεις. Είτε με απιστία και σκληρότητα, είτε με πίστη και ταπείνωση. Γιατί ο Θεός δεν σκέπτεται με την ανθρώπινη λογική αλλά με την καρδιά. Ο Θεός έχει την συναισθηματική νοημοσύνη ή παράδοξη λογική για να αντιμετωπίσει τα εγκεφαλικά επιχειρήματα των ανθρώπων και της περιορισμένης γνωσιακής τους δυνατότητας.

Ακριβώς εξ αιτίας αυτής της εγκεφαλικής γνώσης, την ορθολογικής σκέψης  που αφαιρεί το συναίσθημα και την καρδιά δεν μπορούμε να λύσουμε απλά προβλήματα της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής ζωής αλλά κινδυνεύουμε να επαληθεύσουμε 71 χρόνια μετά από τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι τα λόγια του Αλβέρτου.

Σε κίνδυνο ο ορθόδοξος πληθυσμός στη Σελευκόπολη της Συρίας

Την ίδια ώρα που οι Ρωμιοί χριστιανοί εορτάζουν την Κυριακή των Βαίων έξω από την εκκλησία πέφτουν οι βόμβες των τζιχαντιστών στη Συρία.

Στα χέρια του θεού

Στα χέρια του θεού

Τα παιδιά τρομοκρατούνται και κλαίνε. Οι γυναίκες δακρύζουν, οι άνδρες προσπαθούν να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους.

Κρατούν στην αγκαλιά τους μικρά νήπια προκειμένου να τα κοινωνήσουν με το φόβο μια βόμβα να πέσει εντός του ναού και να αφήσει εκατοντάδες γυναικόπαιδα νεκρά.

Ευτυχώς δεν έγινε ανήμερα των Βαίων, τίποτα δεν αποτελεί εγγύση ότι δεν θα γίνει αύριο, τη Μεγάλη Δευτέρα, την Μεγάλη Τρίτη ή ανήμερα της ΅Ανάσταση.

Δε’ιτε το βίντεο  και προσευχηθείτε γι’ αυτούς και για μας όλους…

https://www.youtube.com/watch?v=z4sCnUVWRn0

Μετά τον Βαρουφάκη φτάνει οσονούπω η ώρα του Τσακαλώτου.

Ευκλείδη, τι περίμενες να λύσεις εσύ τον γόρδιο δεσμό που δημιούργησε ο Τσίπρας και οι προηγούμενοι φοροληστές και φοροκλέφτες; κυβερνητικοί απατεώνες ξεκινώντας από τον Κωστάκη Καραμανλή ως τα σήμερα:

Καημένε Ευκλείδη, τι περίμενες; Να λύσεις εσύ τον γόρδιο δεσμό που δημιούργησε ο Τσίπρας και οι προηγούμενοι φοροληστές και φοροκλέφτες; Οι τυχάρπαστοι κυβερνητικοί απατεώνες ξεκινώντας από τον Κωστάκη Καραμανλή ως τα σήμερα, με την πρόφαση πως τους ψήφισε ο αδαής και απαίδευτος, πάντα ανώριμος λαός-θύμα και θύτης:

Όσο οι πολιτικοί επιμένουν να αρνούνται τη λύση ΚΑΖΑΚΗ για μονομερή διαγραφή του χρέους, έξοδο από την εφάμαρτη Ε.Ε. και το ευρώ, σαν εθνοκτόνο και αυτοκαταστροφικό, τόσο οι κυβερνήσεις και οι πολιτικοί ηγέτες τους, θύματα του συνδρόμου της Ύβρεως θα οδηγούν τη χώρα στο οικονομικό αδιέξοδο και στην ολοκληρωτική καταστροφή την πατρίδα.

Μόνο σε ένα κράτος με πήλινα πόδια συμβαίνουν τέτοια ιλαροτραγικά γεγονότα· τα φορολογικά προσχέδια να αλλάζουν κάθε μέρα και οι φορολογικοί νόμοι κάθε 3 με 5 μήνες.

Διόλου λοιπόν παράξενο που ο Τσίπρας ήδη βρίσκεται στο δρόμο για αναζήτηση άλλου οικονομικού εγκεφάλου που θα τον αντικαταστήσει, φυσικά μέχρι να αντικατασταθεί κι αυτός ως αποτυχών από έναν άλλο. Σημασία δεν δίνει ποια κανείς στην ουσία, ότι το ΧΡΕΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΘΕΙ αλλά στο ποιος θα κάνει την βρώμικη δουλειά να συζητάει ανώφελα, ατέρμονα και ανούσια με τους οικονομικούς δήμιους των Εθνών και η κυβέρνηση των αιώνιων εφήβων του ΣΥΡΙΖΑ να κερδίζει λίγο ακόμη χρόνο στην εξουσία αν και βλέπει να κλονίζεται όλο το απατηλό,  αριστερό οικοδόμημα που στήθηκε πάνω σε κούφιες βάσεις.

Και προς Θεού, μη νομίσει κανείς πως ο Κυριάκος της Ν.Δ. αν εξαπατήσει και θα εξαπατήσει, πουλώντας φρούδες ελπίδες στους Έλληνες θα δώσει λύση.

Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ: Η Α Ν Α Τ Ρ Ο Π Η όλου του πολιτικού συστήματος.

Έως τότε τα βάσανά μας θα συνεχίζονται και το αίμα θα ρέει σε κάθε ελληνικό σπίτι, στα μουλωχτά, στα αθόρυβα, για λόγους κακώς εννοούμενης  αξιοπρεπείας σιωπηλά.

Έτσι ενώ από το φιμωμένο ελληνικό τύπο δεν ακούγεται η πικρή αλήθεια, ο ξένος και δη ο γερμανικός, βοά.

Ας τον ακούσουμε:

Φουντώνουν οι φήμες πως ο Ευκλείδης Τσακαλώτος θα αποχωρήσει από το υπουργείο Οικονομικών και πλέον ο Αλέξης Τσίπρας αναζητεί τον αντικαταστάτη του.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ γερμανικών Μέσων, της εφημερίδας Bild και του πρακτορείου Ntv, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος δεν δείχνει διατεθειμένος -σε αντίθεση με τον πρωθυπουργό- να υποκύψει στις πιέσεις των δανειστών.

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για τον υπουργό Οικονομικών είναι η επιμονή των δανειστών να ξεπεράσει η κυβέρνηση την κόκκινη γραμμή του αφορολόγητου και από τα 9.090 ευρώ να πέσει στα 8.181 ευρώ. Μάλιστα ο Ελληνας ΥΠΟΙΚ και επικεφαλής των «53» είναι διατεθειμένος να παραιτηθεί ακόμα και εν μέσω της διαπραγμάτευσης με τους εκπροσώπους του κουαρτέτου.

Το Ntv αναρωτιέται αν θα αποχωρήσει ο υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας, Ευκλείδης Τσακαλώτος. «Ο Έλληνας πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, θα πρέπει ίσως σύντομα να ψάχνει για έναν νέο υπουργό Οικονομικών», αναφέρει. Και προσθέτει: «Ο Ευκλείδης Tσακαλώτος θέλει να παραιτηθεί».

Η Βild σε δημοσίευμά της κάνει λόγο για οξεία πολιτική και οικονομική κρίση στην Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι την ώρα που η χώρα ξεμένει από χρήματα, μέλη της ελληνικής κυβέρνησης απειλούν με παραίτηση. Μάλιστα υποστηρίζει ότι ο διάδοχος του Γιάνη Βαρουφάκη, Ευκλείδης Τσακαλώτος, απειλεί με παραίτηση: «Tην ώρα που η χώρα ξεμένει από χρήματα, η πολιτική κατάσταση στη χώρα επιδεινώνεται. Ο υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας απειλεί με παραίτηση».

Βild: Ο Τσίπρας μαζεύει και το τελευταίο ευρώ
Η γερμανική εφημερίδα Bild γράφει πως «ο Ελληνας πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, και οι πιστωτές της χρεοκοπημένης χώρας παίζουν πόκερ εδώ και μήνες σχετικά με τις μεταρρυθμίσεις και το νέο πακέτο βοήθειας. Φαίνεται όμως ότι ο Τσίπρας εξακολουθεί να τζογάρει».

Αναφέρεται στην απόφαση της κυβέρνησης να μαζέψει όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα μπορεί από τα ταμειακά διαθέσιμα οργανισμών όπως των ήδη υπό χρεοκοπία ευρισκομένων νοσοκομείων, προκειμένου να καλύψει τις τρέχουσες ανάγκες του κράτους.

Σαν ντόμινο ο ένας οργανισμός και το ένα ταμείο θα χρεοκοπεί το ένα μετά το άλλο.

Αλήθεια τι έγινε με τα ταμειακά διαθέσιμα των Δήμων, τα επέστρεψε ο ΣΥΡΙΖΑ; Φυσικά ΟΧΙ. Η ίδια τύχη περιμένει και όλα τα ταμειακά διαθέσιμα από όπου και να τα μαζέψουν. ΔΑΝΕΙΚΑ ΚΙ ΑΓΥΡΙΣΤΑ.
Πηγή: Γερμανικά ΜΜΕ: Παραιτείται ο Ευκλείδης Τσακαλώτος -Ο Τσίπρας αναζητεί νέο ΥΠΟΙΚ | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/263856/germanika-mme-paraiteitai-o-eykleidis-tsakalotos-o-tsipras-anazitei-neo-ypoik#ixzz46pcGlnyY

 

Υπάρχει ελπίδα να κερδίσει την προεδρία ο Bernis Sanders;

Μπέρνι Σάντερς, τι κρίμα, είσαι πολύ καλός για να γίνεις πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτγειών.

Μπέρνι Σάντερς, τι κρίμα, είσαι πολύ καλός για να γίνεις πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτγειών!

Όπως συμβαίνει με όλες τις αυτοκρατορίες, στην Αθηναϊκή κατά τον χρυσό αιώνα του Περικλή, στη Ρωμαϊκή επί Ιουλίου Καίσαρος, στη Βυζαντινή επί Ιουστινιανού ή  Βασιλείου Βουλγαροκτόνου, στην Αγγλία επί Ερίκου  8ου, στη Γαλλία επί Λουδοβίκου 14ου ή Ναπολέοντα Βοναπάρτη, στη Γερμανία επί Φρειδερίκου του Μεγάλου κ.λπ. πάντα το διάδοχο σχήμα αφορούσε αν όχι ολόκληρο τον κόσμο τουλάχιστον τους λαούς που συμπεριλαμβάνονταν στα όρια της αυτοκρατορίας.

Στην εποχή μας, ζώντας σ’ ένα σχεδόν κλειστό παγκόμιο σύστημα το πιος θα διαδεχθεί τον Ομπάμα στην προεδρίαδεν μπορεί να μας αφήσει ασυγκίνητους καθ’ όσον από τον διάδοχο θα εξαρτάται η ηρεμία και η ειρήνη του πλανήτη ή  καταστροφή της οικονομίας με τη φτώχια και τις ασθένειες να θερίζουν την ανθρωπότητα σε παγκόσμιο επίπεδο.

Γι’ αυτό το μεγαλύτερο λάθος θα ήταν να πνιγόμαστε στα ρηχά νερά της δευτερεύουσας σημασίας πολιτικής που ασκείται στο εδώ προτεκτοράτο ή την ελληνική αποικία και να μην ασχολούμαστε πολύ περισσότερο με την αμερικάνικη πολιτική και τον ρόλο που μπορρεί να παόξει η ελληνοαμερικάνικη κοινότητα στις ΗΠΑ, η GAPAN’s  AXEPAN’s, οι Θυγατέρες της Πηνελόπης και οι άπειρες οργανώσεις και σύλλογοι των Ελλήνων της διασποράς σε όλα τα μήκη και τα πλάτη των ΗΠΑ.

Από την επιρροή που έχει το Jewish American Lobby στην αμερικάνικη ζωή και πολιτική μπορούμε να κατανοήσουμε τον ρόλο που παίζουν οι ζωντανές και δραστήριες μειονότητες στην κυριαρχη αγγλοσαξωνική κουλτούρα και πολιτική. Γιατί όχι και η δική μας. Κρίμα που οι ντόπιοι πολιτικοί μας είναι σχεδόν αδιάφοροι ή δεν αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα της ανάμειξή τους στις εκάστοτε προεδρικές εκλογές και στο πποιος είναι εκείνος που μπορεί να εκπροσωπήσει καλλίτερα τα συμφέροντα του ελληνικού προτεκτοράτου.

Από το προηγούμενο βίντεο που αναρτήσαμε μπορείτε να δείτε λίγο ως πολύ με αρκετή βεβαιότητα ότι ο Μπέρνι Σάντερς ενδιαφέρεται για την Ελλάδα, γνωρίζει για το χάλι που την οδήγησαν οι Γκόλντμαν Ζακς, η Τρόϊκα, και πόσο υποφέρουν οι Έλληνες εξ αιτίας των ασφυκτικών πιέσεων και απαιτήσεων των δανειστών που θέλουν να ικανοποιηθούν στο μέγιστο από τις ελληνικές κυβερνήσεις και τον άκρως δεινοπαθούντα ελληνικό λαό.

Αλλά ας μάθουμε περισσότερα για τον Μπερνι Σάντερς:

13 Μαρ. 2016

Γιώργος Μητραλιάς

Ένα μεγάλο ερώτημα πλανιέται πια πάνω από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, και κατά –αναγκαστική- επέκταση και πάνω από ολάκερο τον κόσμο:  άραγε ο πρωτοφανής  λαϊκός ξεσηκωμός που προκαλεί η καμπάνια του Μπέρνι Σάντερς θα μπορέσει να μετατραπεί στο οργανωμένο  λαϊκό κίνημα που θα φέρει τα πάνω κάτω στην καρδιά της ιμπεριαλιστικής υπερδύναμης και θα αλλάξει τον ρου της ιστορίας;

Δεν αμφιβάλλουμε για την έκπληξη και τις απορίες που θα προκαλέσει στον αναγνώστη το παραπάνω ερώτημα. Λαϊκό κίνημα στις ΗΠΑ; Και μάλιστα οργανωμένο; Που θα φέρει τα πάνω κάτω; Μα, είναι δυνατό να συμβαίνουν στις ΗΠΑ τέτοια «κοσμοϊστορικά» γεγονότα και κανένας να μην μιλάει εδώ για αυτά; Φυσικά, ο αναγνώστης έχει κάθε λόγο να απορεί.  Και σίγουρα δεν φταίει αυτός για την έλλειψη στοιχειώδους πληροφόρησής του, αλλά μάλλον η τόσο επιμελώς οργανωμένη –σε διεθνή κλίμακα- πλήρης  παραπληροφόρησή του. Είναι μάλιστα ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί διεθνώς ότι ακόμα και εκείνοι που ψάχνουν με το φανάρι στις ειδήσεις, δεν έχουν καταφέρει να μάθουν παρά μόνον ότι ένας κάπως «ιδιότυπος» γηραιός Αμερικανός γερουσιαστής, που παρουσιάζεται ως «σοσιαλιστής» και ονομάζεται Μπέρνι Σάντερς, δημιουργεί τη μια έκπληξη μετά την άλλη και δυσκολεύει την πορεία της Χίλαρι Κλίντον προς  το χρίσμα των Δημοκρατικών και στο… Λευκό Οίκο. Και πέραν αυτών ουδέν…

Τι θα λέγατε όμως αν σας έλεγαν ότι εδώ και μήνες, αυτός ο Μπέρνι Σάντερς δεν σταματάει να διαλαλεί ότι «αυτή η καμπάνια δεν είναι για να εκλεγεί πρόεδρος ο Μπέρνι Σάντερς. Είναι για να δημιουργηθεί σε αυτή τη χώρα ένα πολιτικό λαϊκό κίνημα». Και, όπως το εξηγεί ο ίδιος καθημερινά, κύριος –αν όχι αποκλειστικός- στόχος της καμπάνιας του είναι να βγάλει από το περιθώριο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής τους Αμερικανούς εργαζόμενους και εργαζόμενες, τους νέους, τις καταπιεσμένες εθνικές και σεξουαλικές μειονότητες, τις γυναίκες, και τους μικρομεσαίους αγρότες, ώστε όλοι και όλες μαζί να συνειδητοποιήσουν την τεράστια δύναμή τους, για να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους και να μπουν «στην πολιτική διαδικασία», και δημιουργώντας ένα «μαζικό κίνημα» να κάνουν πράξη την «πολιτική επανάσταση» που ευαγγελίζεται ο γερουσιαστής από το Βερμόντ!

Προφανώς όλα τα παραπάνω απέχουν παρασάγγες από την απλουστευτική εικόνα ακόμα και των πιο πληροφορημένων, που περιορίζει το «φαινόμενο Σάντερς» στις αλλεπάλληλες «απρόβλεπτες» εκλογικές του επιτυχίες και στην –όντως εκπληκτική- γεωμετρική αύξηση της δημοτικότητάς του, που ενώ πριν από ένα χρόνο δεν ξεπερνούσε το 3%, φτάνει σήμερα το 40%-47%! Ο λόγος λοιπόν όχι για το ενδεχόμενο να δούμε τον Μπέρνι Σάντερς στο Λευκό Οίκο, κάτι που παραμένει εντελώς εξωπραγματικό (ακόμα κι αν επρόκειτο να συμβεί, θα αρκούσε μια από τις … σφαίρες των αμερικανικών πολιτικών παραδόσεων  για να αποτραπεί το «θαύμα»), αλλά για την προοπτική να δούμε να αφυπνίζεται η αμερικανική κοινωνία και να παίρνει σάρκα και οστά ένα γιγάντιο «κίνημα» των μέχρι τώρα άφωνων και άβουλων   καταπιεσμένων πολιτών της.

Φυσικά, το εγχείρημα της δημιουργίας ενός τέτοιου οργανωμένου λαϊκού κινήματος είναι γιγάντιο και φοβερά δύσκολο. Εξάλλου, η επιτυχία του δεν εξαρτάται μόνο από την όποια καλή διάθεση και πρόθεση του Μπέρνι Σάντερς, όπως εξάλλου έχει μαλλιάσει η γλώσσα του να το λέει κάθε μέρα όταν προειδοποιεί τους οπαδούς του να μην πιστεύουν σε «σωτήρες» αλλά μόνο στις δικές τους δυνάμεις: «Αυτές οι εκλογές δεν είναι για τον Μπέρνι Σάντερς. Μπορείτε να έχετε τον καλύτερο πρόεδρο της ιστορίας του κόσμου -κάποιον με κουράγιο, έξυπνο και τολμηρό. Αυτό το πρόσωπο δεν θα είναι σε θέση να τα βγάλει πέρα με τις μεγάλες κρίσεις που αντιμετωπίζουμε εκτός και αν υπάρξει ένα μαζικό πολιτικό κίνημα –μια πολιτική επανάσταση- σε αυτή τη χώρα».

Το εξαιρετικά ελπιδοφόρο είναι  ότι η ανάγκη αυτού του κινήματος απασχολεί ήδη όχι μόνο θεωρητικά αλλά και στη πράξη δεκάδες χιλιάδες αμερικανούς υποστηρικτές του. Έτσι, δεν είναι μόνον ότι αυξάνεται ραγδαία και φτάνει πια στο 33% το ποσοστό των (δεκάδων εκατομμυρίων) οπαδών του Μπ. Σάντερς που δηλώνουν ότι στη περίπτωση που αυτός δεν πάρει το χρίσμα,  «αποκλείεται να ψηφίσουν» την Χίλαρι ή κάποιον άλλο υποψήφιο του «κατεστημένου».  Είναι κυρίως, ότι πληθαίνουν οι κάθε λογής δικτυώσεις και λοιπές οργανωτικές δομές των υποστηρικτών του Σάντερς που προσανατολίζονται να συνεχίσουν να υπάρχουν, να συντονιστούν μεταξύ τους και να δρουν αυτόνομα και μετά τις προεδρικές εκλογές.

Μια πρόχειρη ματιά στο διαδίκτυο αρκεί για να πάρει κανείς μια πρώτη γεύση αυτής της αληθινής οργανωτικής ριζοσπαστικής «κοσμογονίας» που δεν έχει καμιά σχέση με τις γνωστές αλλού οργανώσεις-σφραγίδες. Έτσι, εκτός από τις λίγο ή πολύ αναμενόμενες δικτυώσεις «Γυναίκες», «Αφρικανοί», «Νέοι», «Βετεράνοι», «Εργάτες», «Εβραίοι», «Σοσιαλιστές», ή «Λατίνοι  για τον Μπέρνι» (που ετοιμάζουν όμως ήδη τα εθνικά συνέδρια τους με εκλογές αντιπροσώπων της βάσης), συναντούμε στους υποστηρικτές της υποψηφιότητας του Σάντερς πολυάριθμες καθαρόαιμα ριζοσπαστικές οργανώσεις όπως «Εξέγερση κατά της Πλουτοκρατίας» ή «Movement4Bernie» που, μαζί με προϋπάρχουσες ακροαριστερές και οικοσοσιαλιστικές οργανώσεις, εργατικά συνδικάτα και τοπικές κινήσεις  πολιτών δηλώνουν ξεκάθαρα ότι εργάζονται για να δώσουν οργανωμένη κινηματική συνέχεια στην καμπάνια του Μπέρνι Σάντερς.

Ορισμένες χρήσιμες πληροφορίες για να μπορέσει ο αναγνώστης να αντιληφθεί τις διαστάσεις που θα μπορούσε να πάρει ένας τέτοιο λαϊκό βορειοαμερικανικό κίνημα.  Σύμφωνα λοιπόν με όλες, χωρίς εξαίρεση, τις δημοσκοπήσεις, ο Σάντερς υποστηρίζεται από τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών κάτω των 50 ετών, σε ποσοστό που αγγίζει μάλιστα το πρωτοφανές 80%-85% στις ηλικίες μεταξύ 18-35 ετών!  Σημασία έχει επίσης ότι η υποστήριξη αυτών των νέων δεν είναι παθητική αλλά ενθουσιώδης και έμπρακτη και  ότι χωρίς αυτούς θα ήταν πρακτικά αδύνατη η καμπάνια του Σάντερς που ξεκίνησε ουσιαστικά… άφραγκη και εντελώς απαξιωμένη από τα ΜΜΕ.

Μετά από τους νέους, είναι οι εργάτες και γενικότερα οι εργαζόμενοι που αποτελούν το δεύτερο μεγάλο πυλώνα της εκστρατείας του.   Αν και πρόκειται κυρίως για τους «λευκούς» εργαζόμενους, που αψηφούν τις συνδικαλιστικές τους γραφειοκρατίες,  υπάρχουν τελευταία σαφείς ενδείξεις ότι  τους ακολουθεί πια ένα διαρκώς αυξανόμενο μέρος των «Λατίνων» συναδέλφων τους, ενώ ειδικά στο βιομηχανικό βορρά, αρχίζει να χειραφετείται από τον έλεγχο του κατεστημένου του Δημοκρατικού κόμματος και ένα σημαντικό τμήμα των μαύρων εργατών.

Γενικότερα, εκείνο που εντυπωσιάζει τον Ευρωπαίο αριστερό πολίτη που έχει πια συνηθίσει στις άχρωμες, άοσμες και αποστεωμένες ρουτινιέρικες –προεκλογικές και μη- συγκεντρώσεις της δικής του Αριστεράς, είναι η φοβερή μαζικότητα και ο άκρατος ενθουσιασμός όλων των εκατοντάδων συγκεντρώσεων –μέχρι και 4-5 τη μέρα!- του Σάντερς, σε μεγάλες, μεσαίες αλλά και πολύ μικρές πόλεις. Πρόκειται για ένα αληθινό ξέσπασμα που συνδυάζει την έκδηλη μαχητικότητα με μια διάχυτη συγκίνηση ότι οι συγκεντρωμένοι είναι συμμέτοχοι σε κάτι το «ιστορικό». Και όλα αυτά χωρίς δημαγωγίες και εύκολα συνθήματα, αλλά με τον Μπέρνι Σάντερς να απευθύνεται μόνιμα στο ταξικό ένστικτο και την ευφυΐα των  παρισταμένων…

Κλείνουμε αυτό το άρθρο με την υπόσχεση να επανέλθουμε σύντομα προσπαθώντας να φωτίσουμε κάπως τις ρίζες αλλά και το πλαίσιο της, καθώς φαίνεται, ιστορικής κρίσης της αμερικανικής κοινωνίας και του  αμερικανικού δικομματισμού μέσα στην οποία γεννήθηκε, κινείται και αναπτύσσεται το σημερινό «φαινόμενο Σάντερς». Επειδή όμως τίποτα δεν συγκρίνεται με τη δυνατότητα να σχηματίζουμε ανεπηρέαστα τη δική μας γνώμη στη βάση αυθεντικών χειροπιαστών ντοκουμέντων, ιδού  στη συνέχεια ένα βίντεο 15 λεπτών μιας από τις αναρίθμητες ομιλίες του Μπέρνι Σάντερς, που μετάφρασε και υποτίτλισε ο Φίλιππας Φιλιππίδης, που έκανε το ίδιο και με την «ιστορική»  ομιλία του Σάντερς για τα «δεινά του ελληνικού λαού και τους δημίους του».

http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/mperni-santers-pros-ena-protognora-maziko-kinima-stis-ipa

Όλοι τους εκλέχτηκαν πρόεδροι από την στρατιωτικο-βιομηχανο-τραπεζο-πολτική Μαφία και ούτε στο ελάχιστο από τον αμερικάνικο λαό.

Όλοι τους εκλέχτηκαν πρόεδροι από την στρατιωτικο-βιομηχανο-τραπεζο-πολτική Μαφία και ούτε στο ελάχιστο από τον αμερικάνικο λαό.

Σ.γ.: Όπως ονομάζει ο αμερικάνικος τύπος τον Μπέρνι είναι πολύ ηθικός, τίμιος και γι’ αυτό ουτοπικός. Για τους γνώστες της αμερικάνικης πολιτικής που είναι συνυφασμένη με δολοπλοκίες, στρατιωτικές επεμβάσεις, πολέμους και ανοικοδομήσεις όσων χωρών κατέστρεψαν εκ θεμελίων προς όφελος των δικών τους βιομηχανιών κατασκευής και εμπορίας όπλων, των τραστς πετρελαιοειδών, των εταιρειών ανοικοδόμησης  και επομένως ο Μπέρνι δεν έχει καμμια ελπίδα. Πρώτα-πρώτα τα μονοπώλια δεν θα τον υποστηρίξουν, ούτε το στρατιωτικοβιομηχανικό πλέγμα, αυτοί μόνο κατά Χίλαρι μεριά βλέπουν. ΄Τεσι ο Μπέρνι θα μείνει στην καρδιά της φοιτητικής νεολαίας και στα ρομαντικά όνειρά της.

Για μας ένα είναι σίγουρο. Το αμερικάνικο κατεστημένο εκτελεί προσχεδιασμένη εωσφορική αποστολή έτσι ο Μπέρνι θα είναι ο looser  και η Χίλαρι κερδισμένη. Είναι ο γήινος νόμος της σάρκας και της θνητότητας που επιιβάλλει τον νόμο της ανηθικότητας και της δύναμης, αντί για την αγάπη και την ειρηνική συνύπαρξη με τη συνείδησή μας.

Πόσο μας θυμίζει εκείνη τη μεγάλη καρδιά, τον γερουσιαστή Μακ Γκόβερν τον αντίπαλο του Νίξον στις εκλογές του 1972.

Τι συνέβη τότε; Για την ιστορία:

Ο ΜακΓκόβερν, ήταν γερουσιαστής της Νότιας Ντακότας από το 1963 ως το 1981, ήταν αντίπαλος του Νίξον στις προεδρικές εκλογές του 1972. Βασικός άξονας της προεκλογικής του εκστρατείας ήταν η αντίθεσή του στον πόλεμο στο Βιετνάμ.

Υπέστη μια από τις χειρότερες ήττες στην αμερικανική ιστορία λαμβάνοντας μόλις το 37,5% των ψήφων και υπερισχύοντας του ρεπουμπλικάνου αντιπάλου του μόνο στη Μασαχουσέτη και την Κολούμπια. Αυτά όλα τα έπαθε γιατί ήταν μεγάλη και καθαρή ψυχή και νοιαζόταν για την ειρήνη και τον άνθρωπο. Έζησε μια μακρά, επιτυχημένη και παραγωγική ζωή, υπερασπιζόμενος τους αδυνάτους, όντας μια προοδευτική φωνή για εκατομμύρια ανθρώπους και πολεμώντας για την ειρήνη και τα δικαιώματα όλων των συνανθρώπων του κι όχι μόνο των Αμερικανών.

Υπάρχουν και καλοί, φιλέλληνες Αμερικανοί πολιτικοί, όπως ο Μπέρνι Σάντερς

Ευτυχώς αγαπητοί φίλοι, υπάρχουν ακόμη φίλοι μας στις ΗΠΑ, τους οποίους τα ντόπια και τα ξένα ΜΜΕ δυστυχώς περιφρονούν κι όμως αξίζει να αναφερθούν.

Ο Bernie Sanders είναι ένας εξ αυτών. Θα επανέρθουμε και πάλι σ’ αυτό το πρότυπο αμερικανού πολιτικού έξω από τα στημένα προσωπεία της Χίλαρη και του Τράμπ που βολέυουν απόλυτα το βρώμικο αμερικάνικο κατεστημένο.

Ακούστε τον και κρίνετε και αποφασείστε να μην ξανακούσετε δελτία ειδήσεων από τα πανελλήνιας εμβέλειας ιδιωτικά κανάλια και φυσικά ούτε της συριζαίϊκης πλήρως κατειλημμένης από τον Τσίπρα και την παρέα του ΕΡΤ.

Εκείνοι τι φαντάζονταν και τι είδαν… κι εμείς τι φανταζόμαστε και τι θα δούμε…

Έξι μέρες πριν το Πάσχα μια μεγάλη αναταραχή ξέσπασε ανάμεσα στα πλήθη που συνέρρεαν στα Ιεροσόλυμα για να γιορτάσουν το Πάσχα.

Είχε μαθευτεί πως ένας άνθρωπος ξεχωριστός ανέστησε έναν νεκρό θαμμένο επί τρις ημέρες με μια φράση και δεν ήταν η μόνη του νεκρανάσταση. Το είχε κάνει επανειλημμένα. Στο πλήθος των Εβραίων, των υποταγμένων στις ρωμαϊκές λεγεώνες και τον Πόντιο Πιλάτο, η φήμη αυτή και μόνο ήταν αρκετή για να το ενθουσιάσει και να το γεμίζει με τα πιο φιλόδοξα όνειρα.

Επευφημίες από τους ίδιους που φώναζαν κι ακόμη φωνάζουν, "σταυρωθείτω ΧΡΙΣΤΕ!"

Επευφημίες από τους ίδιους που φώναζαν κι ακόμη φωνάζουν, “σταυρωθείτω ΧΡΙΣΤΕ!”

«Έρχεται ο Μεσσίας», «καλώς να υποδεχθούμε τον ελευθερωτή μας και λυτρωτή από τους μισητούς Ρωμαίους, τους φορομπήχτες και αδίστακτους». Τους εχθρούς του έθνους που διοικούσαν το Ισραήλ επιβάλλοντας με το σπαθί και το βέλος σιδηρά πειθαρχία πάνω σε έναν δύσκολο, ανυπότακτο λαό.

Παντού άκουγες ψιθύρους και θριαμβευτικά σχόλια για τον ραβί που θα ’ρχόταν να γιορτάσει το Πάσχα στο Ναό. Βρισκόταν στη Βηθανία και όπου να ’ταν έφθανε. Αυτός, ο ασυνήθιστος άνθρωπος που με τα θαύματά του μπορούσε να τρέφει χιλιάδες με δυο ψάρια και πέντε ψωμιά, φαντάσου έναν στρατό που δεν θα χρειαζόταν να φέρνει προμήθειες διότι αυτός θα φρόντιζε.

Φαντάσου τον να συγκρουστεί ο στρατός του με τον ισχυρότερο στρατό του κόσμου, τι θα μπορούσε να κάνει· να φονεύσει χιλιάδες εχθρούς χωρίς να έχει καμία απώλεια. Όποιος δικός του στρατιώτης φονευόταν θα τον ανάσταινε και όποιος τραυματιζόταν θα τον θεράπευε. Το τέλειο υπερόπλο απέναντι στον ξένο καταπιεστή. Περίπου κάτι παρόμοιο με το μαγικό φίλτρο του Πανοραμίξ στο γαλατικό χωριό.

Αυτόν τον λυτρωτή θα υποδέχονταν σε λίγο, έναν ήρωα που στο πρόσωπό του ενσαρκώνονταν όλες οι προφητείες, όλοι οι πόθοι και οι ελπίδες ενός ταλαίπωρου λαού.

Όλα αυτά μας θυμίζουν κάτι αντίστοιχο με τις προφητείες που καθημερινά διαβάζουμε στην ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ, σε ιστοσελίδες στο διαδίκτυο, κι ακούμε στα κανάλια από βιβλιοπαρουσιαστές του τύπου «10 βιβλία 40 ευρώ, είναι τα τελευταία κομμάτια που μας απέμειναν, αγοράστε τα  τώρα». Πολλοί από αυτούς τους γυρολόγους εμπορευματοποιούς της ελπίδας και των προφητειών, κατέληξαν στην ελληνική Βουλή και κυβερνούν τον τόπο, εξακολουθώντας να του πουλάνε ελπίδες για οικονομική ανάπτυξη και ευημερία, μέσα στο ευρώ και στην ευρωλυκοσυμμαχία.

Ποιο ε'ίναι το αντίθετο του φόβου που μας ακινητοποιεί, μας κάνει μαλθακούς και παθητικούς

Να το αντίθετο του θάρρους στην εποχή μας που μας ακινητοποιεί, μας κάνει μαλθακούς και παθητικούς

Δεν βλέπουμε να έχει αλλάξει ιδιαίτερα η ψυχολογία και η ωριμότητα των λαών οι οποίοι δεν είναι διατεθειμένοι να βάλουν ένα χεράκι για να αλλάξουν τη μοίρα τους αλλά περιμένουν έναν Ιωάννη Βατάτζη, έναν Σούπερμαν, έναν Νυχτερίδα, έναν Άνθρωπο Αράχνη που θα κάνει αυτός τη δουλειά και αυτοί θα τον χειροκροτούνε, θα στρώνουν ρούχα και χαλιά για να κάνει θρίαμβο κάτω από τους αλαλαγμούς χαράς και τις επευφημίες τους.

Έτσι σε λίγο χρόνο θα πάρουμε άκοπα και χωρίς πόλεμο, μάχες, νεκρούς και τραυματίες την Αγια-Σοφιά και την Κωνσταντινούπολη, αφού μας την δώσουν κάποιοι μεγάλοι και τρανοί, το ξανθό γένος, τουτέστιν οι Ρώσοι. Κι όλα αυτά είναι δρομολογημένα από αιώνες και θα πραγματοποιηθούν επί των ημερών μας.

Οι συνέπειες βέβαια τέτοιων σκέψεων και απόψεων είναι τραγικές και κάνουν ακόμη τραγικότερη την τραγωδία που ζει ο λαός μας. Παθητικός, άβουλος, ελεεινός και τρισάθλιος, καθημερινά φτωχότερος από τα μέτρα που του επιβάλλουν οι δανειστές του, ζει μέσα στη χίμαιρα των προφητειών και των φαντασιώσεων.

Τελικά τι απέγινε με τον Μεσσία των Εβραίων; Ανταποκρίθηκε στις αξιώσεις και τις προσδοκίες τους;

ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ!

Αντί να ρθει πάνω σε μεγαλόπρεπο άλογο ήρθε πάνω σ’ ένα πώλο, γαϊδουράκι που ήταν μέχρι τότε ακαβάλητο από άνθρωπο. Το γαϊδουράκι το έσερνε η μάνα του μια γαϊδούρα που προηγούνταν.

Μάνα και πώλος αγκαλιάζουν συμβολικά ολόκληρη της ανθρωπότητα

Μάνα και πώλος αγκαλιάζουν συμβολικά ολόκληρη της ανθρωπότητα (Χρυσόστομος πατριάρχης Κωνσταντινουπόλδως θύμα της πολιτικής ηγεσίας, πέθανε καθ’ οδόν προς τον τόπο της εξορίας του)

Κατά τους πατέρες αυτή συμβόλιζε τους εθνικούς που θα πίστευαν στον Χριστό πρώτα κι ευκολότερα, ενώ ο πώλος, ήταν το εβραϊκό έθνος που θα ακολουθούσε τους εθνικούς στην πίστη στο Χριστό, κάτι που δεν φαίνεται ακόμη να έχει την παραμικρή πιθανότητα να συμβεί. Τουλάχιστον στη διάρκεια της ζωής μας. Κάπου-κάπου μια μερίδα Εβραίων φωνάζει με το σύνθημα “Jews for Jesus” αλλά κανείς δεν τους παίρνει στα σοβαρά, ούτε οι ίδιοι οι Εβραίοι στην Αμερική, τους γράφουν στα φαιδρά της υπόθεσης. Αυτοί εξακολουθούν φυσικά να περιμένουν έναν  πανίσχυρο Μεσσία που θα υποτάξει όλους τους τζεντίλους, τους εθνικούς, που δεν πιστεύουν στην εβραϊκή θρησκεία. Των χριστιανών και του Ισλάμ, συμπεριλαμβανομένων.

Τι δείχνουν όλα αυτά; Την απόλυτη ανωριμότητα και επιπολαιότητα των μαζανθρώπων που σκέφτονται με τη δική τους λογική και τη μαζική ψυχολογία. Δεν είναι διατεθειμένοι να χύσουν όχι το αίμα τους, αλλά ούτε τον παραμικρό ιδρώτα και το ελάχιστο σεντ από την τσέπη τους για να αλλάξει κάτι.

Θέλετε απόδειξη; Κοιτάξτε τα οικονομικά των κομμάτων που φυσικά δεν τα εμπιστεύεται κανείς πια. Πόσοι γράφονται μέλη και ποιος από αυτά μένει σταθερός στη συνδρομή του; Πόσοι από αυτούς δραστηριοποιούνται και προσπαθούν να διαμορφώσουν μια άλλη αντίληψη ζωής και πολιτικής δράσης; ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ.

Υπάρχει τίποτα χειρότερο από τους πολιτικούς; Ο ανώριμος λαός που αβασάνιστα επιλέγει τους τυράννους του/μας

Υπάρχει τίποτα χειρότερο από τους πολιτικούς; Ο ανώριμος λαός που αβασάνιστα επιλέγει τους τυράννους του/μας

Τα περιμένουν όλα έτοιμα. Οι οπαδοί προσκολλούνται στα μεγάλα και ισχυρά κόμματα όχι γιατί τους εμπνέουν, αποκλειστικά από συμφέρον. «Τους ψήφισα εγώ και η οικογένειά μου και οι φίλοι μου, άρα υποχρεούνται να με διορίσουν είτε εμένα είτε τον γιο μου». Όσο για τα  μικρά κι αδύναμα κόμματα κανείς ή ελάχιστοι ονειροπαρμένοι τα προσεγγίζουν, όσο μεγαλόπνοες και ιδανικές κι ας είναι οι αρχές τους.

ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΟΜΩΣ  ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΠΡΟΣΚΟΛΛΗΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΣΩΤΗΡΑ που ασφαλώς θα ανασταίνει αν όχι τους νεκρούς, θα εμπνεύσει όμως τον κόσμο να πέσει για το χατίρι του στη φωτιά, σαν άλλος Μεγάλος Κωνσταντίνος, σαν Καρλομάγνος, σαν Αττίλας, και για μας τους Έλληνες σαν Ιωάννης Βατάτζης.

Βέβαια κανείς από τον Ισραηλιτικό λαό δεν γνώριζε την πραγματική προφητεία του Ζαχαρία που προ 500 ετών π.Χ. είχε προβλέψει: «Χαίρε σφόδρα, θύγατερ Σιών· κήρυσσε, θύγατερ Ιερουσαλήμ· ιδού ο βασιλεύς σου έρχεταί σοι, δίκαιος και σώζων αυτός, πραΰς και επιβεβηκώς επί υποζύγιον και πώλον νέον· και εξολοθρεύσει άρματα εξ Εφραίμ και ίππον εξ Ιερουσαλήμ και εξολοθρεύσεται τόξον πολεμικόν, και πλήθος και ειρήνη εξ εθνών· και κατάρξει υδάτων έως θαλάσσης και από ποταμών έως διεκβολών γης.» (Ζαχαρίας κεφάλαιον 9ο, στίχοι 9 και 10).

Ούτε βέβαια και οι σοφοί Γραμματείς και Φαρισαίοι κατάλαβαν ή θυμήθηκαν τίποτα από τις γραφές, και τα λόγια του προφήτη τους, Ζαχαρία. Ακόμη τον περιμένουν να εμφανιστεί «εν άρμασι και εν όπλοις» και κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους κατασκευάζοντας τεκτονικές στοές, λέσχες συνωμοτικές, σιωνιστικές σέχτες, οικονομικές σχολές και τράπεζες για να διευκολύνουν τον ερχομό του Μεσσία τους και τη σιδηρά αυτοκρατορία που θα επιβάλει με τη βία, το αίμα και τα όπλα.

Ακόμη δεν πήραν μυρουδιά, ούτε ίχνος υποψίας δεν περνάει από το «βαθυστόχαστο» αλαζονικό μυαλό τους, σαν απόφοιτοι του “Χάρβαρντ” οι περισσότεροι, πως ο πραγματικός Μεσσίας, έχει ήδη έλθει, για να αχρηστεύσει τα όπλα και τα άρματα του Ισραήλ και το ιππικό (γράψτε τεθωρακισμένα ) της Ιερουσαλήμ. Θα εξολοθρεύσει το συμμαχικό τόξο των ενόπλων υποστηρικτών του Σιωνισμού και των παραφυάδων του που θα διψά για αίμα κι εκδίκηση, ενώι αυτός θα φέρει ειρήνη ανάμεσα στα Έθνη και τους εθνικούς λαούς (δηλαδή τους τζεντίλους, gentiles, όπως υποτιμητικά τους/μας αποκαλούν).

Άρα αγαπητοί συν-‘Ελληνες και Ελληνίδες ανασκουμπωθείτε, γράφτε στα παλαιότερα των υποδημάτων σας τα υπάρχοντα άθλια, κόμματα και αποκόμματα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και του φιλελεύθερου αστικού (ειδωλολατρικού)  συστήματος και ενωθείτε ταπεινά σαν αδέλφια που έχουμε τον ίδιο πατέρα. Μην περιμένετε θαύματα και αναστάσεις εκ νεκρών κανενός Βατάτζη, κανενός σωτήρα.

Δεν είδατε και αποείδατε, με όσα σας υπόσχονταν και υπόσχονται όλοι αυτοί οι τεχνοκράτες της δεκάρας που σαν άλλοι Ηρώδες, Ηρωδιάδες, Καϊάφες και Άννες, Ιερείς και Αρχιερείς συμβιβασμένοι με τον ξένο κατακτητή μας, το Αμερικανοευρωπαϊκό κατεστημένο, όχι απλώς μας ξεπούλησαν και μας ξεπουλούν τη χώρα, αλλά μας πρόδωσαν όπως και οι προαναφερθέντες στο Ισραήλ και φυσικά στον αληθινό τους Μεσσία. Αυτοί οι αδίστακτοι, οι πονηροί και ιδιοτελείς δεν τον παρέδωσαν ως πρόβατο επισφαγής στον ειδωλολάτρη Ρωμαίο να τον σταυρώσει;

Εσείς λοιπόν κινητοποιηθείτε γιατί το ίδιο θα μας κάνουν οι Κούληδες, οι Τσιπραίοι, κι όλος ο εσμός των κομμάτων και των κομματιδίων. Μην περιμένετε ανατροπή του συστήματος αν δεν είστε/είμαστε ενωμένοι, κάτω από τον πραγματικό ηγέτη τον Χριστό που δεν μας υποσχέθηκε άνετη ζωή, καταναλωτική ευμάρια αλλά σταυρό που πρέπει ό καθένας να κουβαλήσει και τον κουβαλάει έτσι κι αλλιώς. Αλλά για να γίνει ελαφρότερος χρειάζεται ομόνοια, ενότητα, ομοψυχία. Όπως κοντέψαμε να απολαύσουμε στην επιστράτευση της 20 του Ιούλη του 1974 αλλά δεν ολοκληρώθηκε. Μας εξαπάτησαν και τότε ακόμη μια φορά. Μας έφεραν τον δικό τους Μεσσία, έναν εφάμαρτο Καραμανλή, έναν δικό τους Παπανδρέου και κάθε μέρα θα μας εξαπατούν με δικούς τους σωτήρες.

Τούτη τη φορά μην εξαπατούμαστε,  δεν υπάρχουν ηγέτες-μεσσίες, που να θυσιαστούν για μας και εμείς να τα βρούμε έτοιμα. Εμείς πρέπει να ενωθούμε και να είμαστε έτοιμοι να θυσιαστούμε αν χρειαστεί για την πατρίδα και τις μελλοντικές γενεές των παιδιών μας.

Υπάρχουν τέτοιες κινήσεις και μέτωπα, ψάξτε τα βρες τε τα και ενώστε τα, κι αν δεν είσαστε ικανοποιημένοι φτιάξτε ένα δικό σας ενωτικό κίνημα που να συμπεριλαμβάνει κοινές, από όλους αποδεκτές θέσεις και προτάγματα ποιυ να αφορύν όλους τους Έλληνες εκτός από τους ντόπιους δοσίλογους που ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΞΕΡΟΥΜΕ.

Ειδάλλως δεν έχει νόημα η ζωή τούτη και εμείς οι ίδιοι θα είμαστε υπεύθυνοι, σταυρωτές τόσο της πατρίδας όσο και των πρωταγωνιστών που θα βαδίσουν μπροστά υποδεικνύοντας το στόχο· ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ

 

 

 

Aς αρχίσουμε από τώρα να ασκούμαστε και για το μαρτύριο της πείνας!

Πολλές επέτειοι μαζαμένες σήμερα! Της Εξόδου του Μεσολογγίου. Της Ανάστασης του Λαζάρου. Αλήθεια μήπως γνωρίζετε τι απέγινε μετά την ανάστασή του από τον Ιησού ο Λάζαρος;

Να τι έγινε ο Λάζαρος

Να τι έγινε ο Λάζαρος

Εορτή του Αγίου Γεωργίου σήμερα, αλλά είναι κινητή εορτή και μεταφέρεται στη Δευτέρα του Πάσχα. Πλην αξίζει να θυμόμαστε ότι ο Αϊ Γιώργης έχει τεράστια σχέση με τον Ελληνισμό και τα πάθη του γιατί υπήρξε των αιχμαλώτων ελευθερωτής, (και πότε οι Έλληνες δεν πάλευαν για την λευτεριά τους;), των πτωχών υπερασπιστής (και πότε οι γνήσιοι Έλληνες δεν ζούσαν με μόνιμο σύντροφό τους την πείνα και ντη φτώχια;), ασθενούντων ιατρός (κάτι μας λέει σήμερα που τα νοσοκομείο περικόπτονται, ακόμη και τα ταμειακά διαθέσιμα τους τα παίρνει το κράτος για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις, αφήνοντας στο έλεος του Θεού τους ασθενείς και το νοσηλευτικό προσωπικό!) και βασιλέων υπέρμαχος, (πάντα υπήρχαν κάποιες αρχές και εξουσίες για να μας οδηγούν με τα βασιλικά, στρατιωτικά κ.λπ. τους διατάγματα στη μάχη υπέρ βωμών και εστιών όπου τα δλίναμε όλα και συνήθως δεν πέρναμε τίποτα).

Σαν σήμερα το 2010 επιτρέψαμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να λεηλατήσει την χώρα μαζί με τους υπόλοιπους λαφυραγωγούς, ΕΚΤ και Ευρωπαϊκή Μαφιόζικη Κοοπανία των ευρωφίλων που χωρίς να μας ρωτήσουν αν θέλαμε, ντόπιοι και ξένοι πολιτικοί μας ενέταξαν τόσο στην Ε.Ε. όσο και στην ευρωζώνη (όχι χωρίς μια ατέλειωτη εγκεφαλόπλυση από τα ΜΜΕ με ανυπαρξία διαλόγου ή αντιπολιτευτικού και οικονομικού αντίλογου).

Έτσι φτάσαμε να παρακαλούμε τον Θεό και τον Αϊ Γιώργη να μην μας δώσει άλλη πείνα γιατί δεν την αντέχουμε.

Κι όμως ίσως θα πρέπει να ασκηθούμε και στο μαρτύριο της πέινας. Ξεκινώντας πρώτα από τη νηστεία, ήδη διανύουμε την τελευταία εβδομάδα νηστειών της Μεγάλης Σαρακοστής για να το κάνουμε καθημερινη δοκιμασία και άσκηση στη ζωή μας.

Σ’ αυτό σίγουρα συμφωνεί και η αγαπητή μας και προσφιλέστατη κυβέρνηση. Άλλωστε τι θα μείνει στο τέλος από τους μισθούς και τις συντάξεις αν εξακολουθήσουμε να της πληρώνουμε φόρους, εισφορές αλληλεγγύης (που πάνε για τους δανειστές ασφαλώς), ασφαλιστικές εισφορές, ΕΝΦΙΑ, και διάφορα ΤΕΛΗ ων ουκ έστι ο αριθμός; Πενταροδεκάρες για φαγητό στα “παγκάκια” που θα γίνεται σφαγή για να κάτσουμε με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες οι οποίοι τα έχουν ήδη καταλάβει.

Βέβαια κανείς δεν το πιστεύει ότι θα καταντήσουμε σε τέτοια τραγική κατάρρευση αλλά και το 1929 με 1938 κανείς δεν πίστευε ότι τα καροτσάκια του Δήμου στην Αθήνα, κάθε μέρα από το 1941 μέχρι το 1944, θα μάζευαν μερικές δεκάδες ξυλιασμένα και τυμπανιαία από την πείνα πτώματα από τους δρόμους της κατεχόμενης Αθήνας.

Τέτοιες στιγμές ευχόμαστε να μην δούμε, αλλά το αξίζουμε να το πάθουμε. Γιατί; Γιατί επό χρόνια τραγουδούσαμε σαν τα τζιτζίκια, καταναλώναμε ασύδοτα και χωρίς μέτρο, στις δεκαετίες από την μεταπολίτευση μέχρι το 2008, παρότι βλέπαμε πως οι τυφλές, χωρίς οικονομικό πρόγραμμα και προβλεπτικότητα κυβερνήσεις που ψηφίζαμε, μας οδηγούσαν με το συνεχή δανεισμό χωρίς βάσεις και υποδομές οικονομικής ανάπτυξης στο χάος.

Έτσι ας δούμε το παρακάτω παράδειγμα από το τέλος της πολιορκίας του Μεσολογγίου για να πάρουμε αφενός μαθήματα επιβίωσης από το τίποτα, από τις πικραλήθρες και τα αρμυρήθρες, αλλά και να ετοιμαζόμαστε για τις σκληρότερες μέρες ασκούμενοι στη νηστεία και στην ΑΠΟΛΥΤΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ.

ΟΧΙ άλλη πείνα Θεέ μου

ΟΧΙ άλλη πείνα Θεέ μου

Μεσολόγγι 1826 

 «Πολλοί ευρέθησαν εις την ανάγκην να φάγωσιν ανθρωπίνας σάρκας και, ως εδιηγούντο, ελάμβανον το ήπαρ εκ των φονευμένων και όντων κράσεως υγιούς, το ετηγάνιζον με έλαιον και έρριπτον ολίγον ξείδι, το τοιούτον δε παρασκεύασμα παρείχεν ευάρεστον τροφήν εις τους αγνοούντας την προέλευσίν του, ανεκτάς δε εις τους γνωρίζοντας ταύτην!».Α

«Ερευνώντας με τη σειρά όλα τα σπίτια, βρή­καμε αρκετές ποσότητες αλεύρι. Αυτό μοιρά­στηκε μ’ ένα φλιτζάνι ως μέτρο. Εμοίρασαν κι από ένα φλιτζάνι κουκιά. Άρχισαν λοιπόν να σμίγουν αυτό το λίγο κουκί και αλεύρι στον τέντζερη και να βάνουν μέσα και καβούρια…

Ένας γιατρός εμαγείρευσε το σκύλο του με λάδι, από το οποίον είχαμε αρκετό και επαινού­σε το φαγί του ότι ήταν το πιο νόστιμο. Οι στρα­τιώτες τότε πια άρπαζαν οποιονδήποτε σκύλο ή γάτα έβρισκαν στο δρόμο.

Όμως, από τις 15 του Μάη αρχίσαμε τις πικραλήθρες, χορτάρι της θάλασσας· το βράζαμε πέντε φορές ως ότου έβγαινε η πικράδα, και το τρώγαμε με ξίδι και λάδι σαν πατάτα, αλλά και με ζουμί από καβούρια. Επιδοθήκαμε και στους ποντικούς και ήταν τυχερός αυτός που μπορού­σε να πιάσει έναν. Βατράχια, δυστυχώς δεν βρί­σκαμε. Από την έλλειψη τροφής αύξαιναν οι αρ­ρώστιες: πονόστομος και αρθρίτιδα».Β

Ο Κασομούλης κι ο Μίχος μας δίνουν συνταραχτικές περιγραφές της πείνας, που στο τέλος δάμασε την αθάνατη φρουρά. Από τις 10 τού Μάρτη αβγάτισε τόσο που «έπεσε η πρόληψη να τρώγουν ακάθαρτα και άρχισαν αναφανδόν πλέον να σφάζουν άλογα, μουλάρια και γαϊδούρια, και ακόμη να τα πωλούν μία λίρα την οκά οι ιδιοκτήται των —και που να προφθάσουν; Τρείς ημέραις απέρασαν, και ετελείωσαν αυτά τα ζώα»243.

Έπειτα — την αρχή την έκανε ο Δ. Μεσθενέας ο τυπογράφος των «Ελληνικών Χρονικών» ρίχτηκαν στις γάτες. Σε λίγες μέρες δεν απόμεινε μήτε μια. Το ίδιο ακολούθησε και με τους σκύλους. Ύστερα ήρθε η σειρά των ποντικών και λογάριαζαν ευτυχισμένο όποιον μπορούσε να πιάσει κανένα244. Το μόνο που απόμενε πια ήταν το γνωστό χορτάρι της θάλασσας, οι πικραλήθρες ή αρμυρήθρες, που χρειαζόταν να το βράζουν πέντε φορές ώσπου να βγει η πικράδα του. «Αλλά και τούτο ολίγον διήρκησε καθότι ολίγιστα ήσαν εν τη πόλει και τα είδη ταύτα και πολλαί μεν οικογένειαι ήρχισαν τότε να τρέφωνται εκ των εκ τού λιμού αποθνησκόντων συγγενών των»245.

Κι ο Μίχος ανιστορά τούτο δω το φοβερό περιστατικό: Η φρουρά έκανε μια επιτροπή να ψάξει σ’ όλα τα σπίτια «προς αναζήτησιν τροφίμων. Το έργον όμως αυτής περιωρίσθη εις τας οικίας μόνον των αδυνάτων, εν ω οι λοιποί δεν επέτρεπον αύτη την είσοδον εις τας oικίας των. Δηλαδή η έρευνα γίνηκε μονάχα στα σπίτια της φτωχολογιάς. Σ’ ένα άπ’ αυτά «οικογενείας τίνος εκ τού Ζυγού ή Αποκόρου, εύρε εις απόκρυφόν τι μέρος τον μηρόν και άλλα μέλη παιδίου. Φρίξας δε δια το εύρημα ηρώτησε την οικοδέσποιναν˙ παρ’ ης επληροφορήθη ότι το παιδίον αυτό, αποθανόν εκ της πείνης, εχρησίμευσε εις τροφήν των επιζώντων ήτο δε τούτο δυστυχώς αληθές, καθότι εις την ευρημένην οικίαν δεν ευρέθη κανέν άλλο τρόφιμον»246

Όμως όταν απεσταλμένος του Ιμπραήμ ζητά προσκύνημα:

«Τον ρωτάει ο Βάγιας:

–Τι προσκύνημα ζητάς; Γιατί τούτο εδώ τ’ ασκέρι δεν είναι εκείνο του Νιόκαστρου, ούτε του Αιτωλικού οι ραγιάδες.

Του αποκρίνεται ο Τούρκος:

–Αλλιώτικα απ’ ότι γίνηκε στ’ άλλα κάστρα δεν μπορεί να γίνει˙ να δώσετε τ’ άρματά σας.

Τον αντισκόβει ο Βάγιας:

-Τι; Άρματα; Αυτό να μην το ξαναπείς! Μα ούτε και εμείς μπορούμε να το πούμε. Άρματα; Πες ότι άλλο θες εξόν από άρματα!

Ο Στουρνάρης που έλαχε να είναι άρρωστος, σαν έμαθε πως ο Τούρκος ζήτησε τ’ άρματα είπε:

–Τόλμησε ο κερατάς να γυρέψει άρματα; Κάλλιο εδώ να θαφτούμε! Δεν ξέρει πως τ’ άρματα τάχουμε όλοι όσοι είμαστε εδώ τριακόσια χρόνια στο ζωνάρι μας;247» Γ

 

Α Nικολάου Mακρή: “Iστορία του Mεσολογγίου”. Έκδοση 1908

Β Κ. Κασομούλη, Ενθυμήματα στρατιωτικά

Γ Δημήτρη Φωτιάδη «Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 21» Β’ Έκδοση -1977 σελ. 198-199

243 Κασομούλης τόμος Β’ σελ.241

244 Κασομούλης τόμος Β’ σελ.243

245 Μίχος ε.α., σελ 48

246 Μίχος ε.α

247 Κασομούλη, τόμος Β’ σελ. 221-222

Read more: http://www.egolpion.com/peina_ellines.el.aspx#ixzz45hXszMXz

«Ματαιότης ματαιοτήτων», αλλά μολαταύτα, ας είναι ελαφρύς ο βούρκος που τους σκεπάζει!

Η ωραία κοιμωμένη του Χαλεπά

Η ωραία κοιμωμένη του Χαλεπά

Στο Α΄ Νεκροταφείο, εκεί όπου το οικόπεδο ενός τάφου –χωρίς τους μαρμάρινους τζερτζελέδες- κοστίζει όσο μια διώροφη μεζονέτα στον Γέρακα Αττικής, εκεί όπου είναι ενταφιασμένη ολόκληρη η σύγχρονη κοινωνική, οικονομική και πολιτική Ελληνική Ιστορία, εκεί λοιπόν αποφασίσθηκε να γίνει η κηδεία.

Ήταν γείτονας και έπρεπε να πάω.

Σε χώρο αντάξιο της ιστορίας του Κύριου Κώστα.

Ήταν ο επίτροπος στην ενορία που ξεκίνησε φτωχόπαιδο από την επαρχία και πέθανε, αφήνοντας σε τρία παιδιά -που ποτέ δεν δούλεψαν- μια σημαντική περιουσία .

Δεν έχει πια σημασία ούτε ότι μπλέχτηκε με την χούντα και μια μικρή ξυλουργική βιοτεχνία έγινε μεγάλη βιομηχανία, ούτε ότι κατέρρευσε αρχές του ’80, μπαίνοντας στις περίφημες προβληματικές με δάνεια που ποτέ δεν ξοφλήθηκαν.

Έγινε εργολάβος οικοδομών στα πενήντα του και σήκωσε πολλές οικοδομές.

Στην ενορία, τον είχαν πάντα σε υπόληψη κι ας διώξανε τον παπά που αποκάλυψε ότι τα χρήματα για τον μεγάλο έρανο του ξυλόγλυπτου του ναού και της ανακαίνισης πήγαν σε ένα υπεργολάβο του, με τον οποίο μαζί κάνανε την δουλειά.

Στο ταξίδι για τον άλλο κόσμο όλα συγχωρούνται.

Η οικογένεια, άγνωστο πώς, είχε καταφέρει και είχε αποκτήσει κάποιο τάφο στο Α΄.

Δεν αποκλείεται μέσω κάποιας αγγελίας πώλησης από μεσίτη η κάποιου πλειστηριασμού, ή ακόμη και κάποιας ανταλλαγής, αφού οικόπεδα, αγροτεμάχια και τάφοι διαπραγματεύονται στην ελληνική επικράτεια με την ίδια συναλλακτική πρακτική.

Περπάτησα μόνος μετά την μνημόσυνο τελετή. Και είδα ονόματα πολλά.

Εάν κάποιος που δεν γνωρίζει την ιστορία του τόπου μας, σε ένα περίπατό του σε αυτό το Νεκροταφείο, αφιερώσει χρόνο για να διαβάσει τα ονόματα των πεθαμένων -ορισμένων μάλιστα θυμίζουν γνωστούς δρόμους και πλατείες- και τα επιτύμβια αφιερώματα, θα βεβαιωθεί ότι η πατρίδα μας είναι γεμάτη από πατριώτες πολιτικούς, εθνικούς αγωνιστές και ιδιώτες ευεργέτες.

Αλλά, εάν κάποιος που γνωρίζει Ιστορία σας πει τον βίο και την πολιτεία αρκετών από τα ιστορικά πρόσωπα που ανήκουν σε αυτές τις σημαντικές οικογένειες με τους οικογενειακούς τάφους, τότε θα καταλάβετε γιατί το έθνος -από την δημιουργία του και μετά- εμπλέκεται σε συνεχείς πολέμους, σπαράσσεται από εμφύλιους, υφίσταται εθνικές καταστροφές, χρωστάει παντού, και έχει κηρύξει τέσσερεις-πέντε πτωχεύσεις.

Βασιλιάδες, Πρωθυπουργοί, στρατηγοί, τραπεζίτες, έμποροι και εφοπλιστές ευεργέτες, όλοι εκεί βρίσκονται.

Και φυσικά, δεν απουσιάζουν ονόματα από πρώην ιδρυτές η ιδιοκτήτες από βιομηχανικά ερείπια του οικονομικού παρελθόντος η μεγάλων πτωχευμένων επιχειρήσεων η επιχειρήσεων του άρθρου 99, για να συμπληρώσουν το πάνθεον των ιστορικών αυτών οικογενειακών ταφών του συγκεκριμένου Κοιμητηρίου.

Δικαιώθηκαν όλοι όσοι εκφωνούσαν τους επικήδειους για αυτούς τους αποθανόντες ευπατρίδες και κατέληγαν με την μόνιμη επωδό ότι η Ελλάδα με τον θάνατό τους θα γίνει φτωχότερη.

Γιατί, πράγματι, οι συνέπειες των έργων και των πράξεων αρκετών από τους μακαρίτες, όταν ήταν εν ζωή, δημιούργησαν όλες τις προϋποθέσεις για μια πραγματικά φτωχή χώρα.

Ας είναι όμως ελαφρύ το χώμα που τους σκεπάζει!

Γ.Κ.

Το pitsirikos.net είναι ανεξάρτητο και βασίζεται μόνο στους αναγνώστες του. Υποστηρίξτε. Ευχαριστώ.
Read more: http://pitsirikos.net/2016/04/%ce%b1%cf%82-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b5%ce%bb%ce%b1%cf%86%cf%81%cf%8d%cf%82-%ce%bf-%ce%b2%ce%bf%cf%8d%cf%81%ce%ba%ce%bf%cf%82-%cf%80%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82-%cf%83%ce%ba%ce%b5/#ixzz468GHbD1J

Σ.γ.: Αν γνώριζε κάποιος τι κρύβεται κάτω από το μάρμαρο, στο υγρό χώμα θα φρικιούσε. Η επιφάνεια και το στημένο πάνω από τον τάφο, πάντα εξαπατά.