Ενωμένοι πάμε σ’ ένα GREXIT ελπίζοντας ότι θα επιζήσουν κάποιοι από μας

Η Ελλάδα καταρρέει

O μεγαλύτερος εχθρός της Ελλάδας σήμερα είναι η ουτοπική ελπίδα των Πολιτών της – την οποία συντηρούν πολύ έξυπνα οι δανειστές, επειδή εξυπηρετεί όσο τίποτα άλλο τα συμφέροντα τους, μαζί με τον εκφοβισμό που επιχειρείται μέσω της γειτονικής μας χώρας (σ.γ.:ότι ο συνεχής δανεισμός για την αποπληρωμή των προηγουμένων δανείων θα είναι η λύση. Ουδέν ουτοπικότερον και αναληθέστερον τούτου).

«Η εξυπηρέτηση των παλαιών δανείων με νέα, καθώς επίσης με συνεχώς μεγαλύτερες επιβαρύνσεις, οδηγεί στην καταστροφή και στο χάος – μέσα από κοινωνικές αναταραχές και εξεγέρσεις, οι οποίες θα ξεσπάσουν νομοτελειακά όταν οι Έλληνες χάσουν τα πάντα, αδυνατώντας πλέον ακόμη και να επιβιώσουν».

Γράφει ο Ιάκωβος Ιωάννου 

Θέλω να υπενθυμίσω με τη σειρά μου πως δεν υπάρχει καμία ελπίδα για την Ελλάδα – ενώ όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε, τόσο καλύτερα. Η πατρίδα μας έχει εισέλθει στο τελευταίο στάδιο της οικονομικής, πολιτικής, κοινωνικής, καθώς επίσης πολιτισμικής της κατάρρευσης – ενώ δεν υπάρχει κανένα απολύτως κόμμα που να είναι σε θέση να ανταπεξέλθει με όλα αυτά τα προβλήματα.

Εκτός αυτού, η Ελλάδα δεν κινδυνεύει μόνο να μετατραπεί σε μία αποικία των δανειστών της στο διηνεκές αλλά, επίσης, απειλείται όσο ποτέ μέχρι σήμερα η εδαφική της ακεραιότητα – από πολλές διαφορετικές πλευρές.

Μόνο εάν συνειδητοποιήσουμε όλοι μαζί, κόμματα και Πολίτες, τη θλιβερή κατάσταση, στην οποία έχουμε οδηγηθεί, ίσως υπάρξει μία αμυδρή ελπίδα για το μέλλον – αφού, μόνο υπό αυτήν την προϋπόθεση ενεργοποιείται ολόκληρο το Έθνος απέναντι στους κινδύνους, ενώνεται και κυριολεκτικά μεγαλουργεί. (Σ.γ.: ΧΩΡΙΣ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΟΥΜΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΑΝ ΕΘΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΧΑΜΕΝΟ).

Εάν όχι, η κατάρρευση δυστυχώς ολοκληρώνεται και το Έθνος διαλύεται ολοσχερώς, καταλήγοντας στα σκουπίδια της ιστορίας – λεηλατημένο, εξαθλιωμένο και ανίκανο να αμυνθεί απέναντι στις δυνάμεις που το ωθούν στην εξαφάνιση του.

Ως εκ τούτου, θεωρώ σωστό να προειδοποιήσω τους Έλληνες ότι, πρέπει να πάψουν πια να έχουν ψευδαισθήσεις – πιστεύοντας πως η χώρα θα επανέλθει σε μία βιώσιμη πορεία ανάπτυξης, με πρόγραμμα τα μνημόνια και με έλεγχο τήρησης τους τις αξιολογήσεις.

Είναι εκ των πραγμάτων αδύνατον, όταν επιβάλλονται νέοι φόροι, καθώς επίσης καινούργιες επιβαρύνσεις στο ασφαλιστικό, ενώ την ίδια στιγμή έχει καταστραφεί εντελώς ο παραγωγικός της ιστός. Πόσο μάλλον με νέες μειώσεις των δημοσίων δαπανών, οι οποίες προκαλούν διπλάσια πτώση του ΑΕΠ, σχετικά με τους φόρους – ενώ η φοροδοτική ικανότητα των Πολιτών έχει σχεδόν μηδενισθεί και το μη εξυπηρετούμενο ιδιωτικό χρέος έχει εκτοξευθεί στα ύψη.

Οι Έλληνες πρέπει να πάψουν επίσης να ελπίζουν ότι, με νέες εκλογές, καθώς επίσης με μία καινούργια κυβέρνηση, θα λυθούν τα προβλήματα τους – αφού, εκτός του ότι θα πρόκειται για μία επανάληψη του πειράματος της διετίας 2012-2014, όπου ως γνωστόν θεωρείται ως ο ορισμός της ανοησίας κατά τον Αϊνστάιν, οι συνθήκες είναι κατά πολύ δυσμενέστερες από τότε.

Ακόμη χειρότερα όταν το ευρύτερο περιβάλλον της πατρίδας μας, ολόκληρος ο πλανήτης δηλαδή και όχι μόνο η Ευρώπη, ευρίσκεται σε κατάσταση συναγερμού (ανάλυση), απειλούμενος από αλλεπάλληλα κραχ που θα τον βύθιζαν στο χάος – γεγονός που σημαίνει ότι, αρκεί μία μικρή σπίθα για να ξεσπάσει μία καταστροφική πυρκαγιά, με συνέπειες που είναι αδύνατον να προβλεφθούν. (Σ.γ.: Μετά τα γεγονότα της Συρίας και τον βομβαρδισμό που διέταξε ο Τραμπ πολλοί θεωρούν ότι ένας Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος βρίσκεται κοντά ή μια νέα περίοδο ψυχροπολεμική ανατέλλει, για να οδηγήσει πού;)

Περαιτέρω, αυτοί που θεωρούν πως η Ελλάδα θα υποχρεωθεί να υπογράψει ένα τέταρτο μνημόνιο (όλοι εμείς εδώ πιστεύουμε πως θα έχει ανάγκη από 5ο, 6ο κοκ., αφού δεν βλέπουμε πώς θα χρηματοδοτούταν από τις αγορές), πιθανότατα δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν τις διαθέσεις των δανειστών – με την έννοια πως αμφιβάλλουμε πάρα πολύ, σχετικά με το εάν θα είναι πρόθυμοι να μας δώσουν επί πλέον χρήματα, κυρίως επειδή δεν θα έχουν πια κανένα συμφέρον.

Αντίθετα, κάποια στιγμή θα τους συμφέρει (2018) η μετάβαση της χώρας μας στη  δραχμή, (σ.γ.: όπως θα τους συμφέρει αυτούς, ένα πληθωριστικό, δεύτερο νόμισμα που θα υποτιμάται με ταχύτητα χιονοστιβάδας όποτε τα αφεντικά μας το θέλουν) έτσι ώστε να ολοκληρωθεί η μετατροπή των Ελλήνων σε δουλοπάροικους – δηλαδή, σε χαμηλού κόστους εργαζομένους της γερμανικής και λοιπής βιομηχανίας. Επίσης για να μπορούν να αγοράσουν όλα όσα «πάγια» θα έχουν απομείνει (ακίνητα, οικόπεδα, νησιά, επιχειρήσεις κλπ.), έναντι υποτιμημένων δραχμών – οπότε να επιστρέψει η Ελλάδα σε πορεία ανάπτυξης, από την οποία όμως δεν θα έχουμε πια κανένα απολύτως όφελος όλοι εμείς οι ιθαγενείς.

Το άρθρο μου αυτό δεν είναι απαισιόδοξο, αφού πιστεύω πως ο μεγαλύτερος εχθρός της Ελλάδας σήμερα είναι η ουτοπική ελπίδα των Πολιτών της (σ.γ.:ότι μέσα στο ευρωνόμισμα και την Ευρωπαϊκή Ένωση των πολλών ταχυτήτων η πατρίδα μας θα ανακάμψει με την λήψη δανείων) – την οποία συντηρούν πολύ έξυπνα οι δανειστές, επειδή εξυπηρετεί όσο τίποτα άλλο τα συμφέροντα τους, μαζί με τον εκφοβισμό που επιχειρείται μέσω της γειτονικής μας χώρας.

Τη συντηρεί επίσης η κυβέρνηση, όπως και τα άλλα πολιτικά κόμματα εξουσίας, επειδή φοβούνται την τιμωρία, εάν ξυπνήσουν οι Έλληνες και αντιδράσουν. Η ελπίδα αυτή, καθώς επίσης η εκκωφαντική σιωπή των αμνών που επικρατεί στην Ελλάδα, είναι δηλητήριο για το μέλλον μας – οπότε δεν πρέπει να συνεχίσουν να υπάρχουν.
Πηγή Analyst

https://kostasxan.blogspot.gr/2017/02/blog-post_752.html

Σ.γ.: Γενικό συμπέρασμα από το άρθρο του Ιάκωβου Ιωάννου Ή ΘΑ ΕΝΩΘΟΥΜΕ Ή ΘΑ ΧΑΘΟΥΜΕ!!!

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Ο απελπισμένος πολίτης: Πως να γλυτώσω από την κατάσχεση το σπίτι μου;

Είπαν πως θα τα κρατούσαν μόνο μια βδομάδα, μετά μόνο ένα μήνα και τώρα τα capital controls έγιναν μόνιμα.

Γιατί όμως επιβλήθηκαν κι έγιναν ο μόνιμος εφιάλτης μας; Είτε 10.000 ευρώ έχεις σε καταθέσεις είτε 10 εκατομμύρια το ίδιο είναι. Μόνο 400 ευρώ την εβδομάδα δικαιούσαι σε κάθε ανάληψη των χρημάτων σου, του κόπου και του ιδρώτα σου.

Ο λόγος που επιβλήθηκαν είναι απλός. Κάθε τράπεζα επιβάλλεται να έχει τόσο χρήμα όσο χρειάζεται για να καλύπτονται οι καταθέσεις των πολιτών. Με αυτόν τον τρόπο προστατεύονται οι καταθέτες. Θα μας πείτε τώρα πότε νοιάστηκε το ελληνικό κράτος για τους πολίτες του ώστε να προστατεύσει τους καταθέτες; Εδώ καθημερινά ξένοι και ντόπιοι εγκληματίες σφάζουν, ξυλοκοπούν, ληστεύουν και κλέβουν τους Έλληνες και τις Ελληνίδες και η αστυνομία λέει “δεν επαρκούμε για τη φύλαξη των πολιτών” και το κράτος αδιαφορεί για τη ζωή των Ελλήνων, θα νοιαστεί για την νόμιμη ληστεία που κάνουν στον λαό οι τράπεζες; Ποτέ!

Τα  capital controls λοιπόν επιβλήθηκαν γιατί δεν υπάρχουν λεφτά στις τράπεζες. παρ’ όλες τις ανακεφαλαιοποιήσεις (περισσότερα από 233 δις προίκα πήραν από τον κρατικό κορβανά δηλαδή από τον ελληνικό λαό) δεν υπάρχει παρά ελάχιστο ρευστό. Τα κάνανε ομόλογα Λουξεμβούργου, Αγγλίας κ.λπ. ή τα έστειλαν σε δικές τους offshore εταιρείες. Κάποτε, μετά από χρόνια, θα κάνει ανακρίσεις κάποιος ευσυνείδητος εισαγγελέας και αφού φάει 3 με 4 χρόνια από τη ζωή του κι ετοιμάσει έναν ογκώδη φάκελο μόλις τον καταθέσει, ο πιο πάνω ανώτερός του δικαστικός, θα τον βάλει στο αρχείο.

Θα μου πείτε, τι τις θέλουμε τέτοιες τράπεζες; Δεν τις θέλουμε και πολύ περισσότερο δεν τις χρειαζόμαστε, είναι τράπεζες που νοιάζονται μόνο για το προσωπικό τους κέρδος, όχι για να διευκολύνουν ή να βοηθήσουν τους πολίτες. Γι’ αυτό πάψαμε να μιλάμε ότι έχουμε την ατυχία να ζούμε σ’ ένα γενικά φιλελεύθερο αστικό σύστημα και μιλάμε ότι έχουμε ν’ αντιμετωποίσουμε ένα τερατόμορφο προϊόν του καπιταλιστικού συστήματος που ουσιαστικά έχει τόσο θεριέψει που απειλεί να κυριαρχήσει πλανητικά, τον ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ.

Νόμιμο στίψιμο των αδυνάτων από τους καπιταλιστές τραπεζίτες

Μα μπορούμε χωρίς τράπεζες και μάλιστα τώρα που το κράτος έχοντας μηδενίσει το προσωπικό στον δημόσιο τομέα μας επιβάλει να πληρώνουμε μέσω τραπεζών, να χρησιμοποιούμε πιστωτικές ή χρεωστικές κάρτες και σώνει και καλά να ανοίξουμε έναν τουκλάχιστον λογαριασμό;

Ασφαλώς και μπορούμε χωρίς τις τράπεζες τοκογλύφους. Ο οικονομολόγος αναλυτής Δημήτρης Καζάκης σε συνέτευξή του στο ΠέλλαTV, πολύ πρόσφατα 6/4/2017 είπε ότι το να ανοίξει κανείς μια τράπεζα είναι σαν να ανοίγει ένα λογιστικό γραφείο. Ότα ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ ο τραπεζικός ιμπεριαλισμός, μπουν ορκωτοί λογιστές και κάνουν κόσκινο τα τραπεζικά κατάστιχα, θα φτιαχτούν νέες τράπεζες για τον πολίτη κι όχι για τους ολιγάρχες και τους παγκοσμιοποιητές.

Ο κος Ντράγκι έχει πολλά να μας πει γι’ αυτόν, αλλά κλείνει το στόμα του και δεν έχει καμια ανάγκη να εξηγήσει στα 300 εκατομμύρια πληβείους της Ευρώπης ΤΙΠΟΤΑ. Η δύναμή του, (αυτή συνυπάρχει πάντοτε με το χρήμα) τεράστια, νιώθει και είναι πανίσχυρος, επιβάλλεται και κατευθύνει τις κυβερνήσεις των εθνών μαζί με την ναζιστικό επιτελείο της Ε.Ε. Να φανταστείτε ότι πρόσφατα επέβαλαν στον ΣΥΡΙΖΑ και ψήφισε ένα άρθρο σε πολυνομοσχέδιο στο οποίο αναφέρεται ρητά ότι οι δικαστές από δω και στο εξής δεν θα δικάζουν με βάση το δίκιο τους πολίτες που οφείλουν στις τράπεζες αλλά με βάση τη σκοπιμότητα δηλαδή το συμφέρον των τραπεζών και την πάση θυσία επιβίωσή τους.

Η αυθαιρεσία στο απόλυτο μεγαλείο της.   

Τρόπος διεξόδου.

Δεν υπάρχει άλλος από μικρές ομάδες αφυπνισμένων πολιτών που θα ενημερώνουν τοπικά τον λαό, οργώνοντας από γειτονιά σε γειτονιά την περιοχή όπου κατοικούν. Να γίνει ο κάθε ξύπνιος Έλληνας και γνώστης της καθολικής παρακμής μας,  παράγων εγρήγορσης και ενότητας. Να ιδρυθούν ομάδες και κοινότητες πολιτών που θα αυτοσυνειδητοποιούνται και θα αυτοπροστατεύουν ο ένας την οικογένεια του άλλου κι όλη μαζί θα ετοιμάζονται για την οριστική ΑΝΑΤΡΟΠΗ του κατεστημένου. Τα 5 προτάγματα του ΕΝΙΑΙΟΥ ΠΑΛΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ και οι εφτά λόγοι για τους οποίους ιδρύθηκε η ΚΙΝΗΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΟΛΙΤΩΝ και μαζί με αυτούς εκατοντάδες άλλες παρόμοιες κινήσεις με παράλληλους στόχους στα καταστατικά τους, θα πρέπει να ετοιμάζονται για τη μια και ουσιαστική αλλαγή κι όχι τα φληναφήματα και τις υποσχέσεις του παρελθόντος. Την ωρίμανση και τη συνειδητοποίηση της αποστολής και του καθήκοντος σε μια Ελλάδα που παραπαίει άθυρμα των δανειστών της και των Γότθων επικυρίαρχων που την κατέστησαν ανυπόληπτο προτεκτοράτο.

Δημήτρης Παναγιωτόπουλος:”Άλλως το ΕΥΡΩ θα γίνει το δηλητήριο με το οποίο θα αυτοκτονήσουμε, ως συνδαιτυμόνες της Ευρωζώνης“.

Το οικονομικό-κοινωνικό πρόβλημα των νότιων χωρών της ΕΕ όπως τούτο εκδηλώνεται ως κρίση κυρίως στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες του Nότου της ΕΕ έχει την αφετηρία του στο τέλος της δεκαετίας του ’50.
Από τότε σχεδιαζόταν ο σφιχτός οικονομικός εναγκαλισμός των μικρών από τις ισχυρές χώρες της Ευρώπης. Τις συνέπειες αυτού του σχεδιασμού, βιώνουμε σήμερα ως τραγική κατάληξη σ’ όλους σχεδόν τους τομείς της οικονομίας με δραματικές επιπτώσεις σ’ όλο το φάσμα κοινωνικής ζωής και στο μέλλον του λαού μας και της νεολαίας. Σε τούτο συντέλεσε καταλυτικά και η στο εσωτερικό εφαρμοζόμενη πολιτική, πολιτική «βολέματος» ανοήτως από το πελατειακό
σύστημα εξουσίας, με λογική κοντόφθαλμης διαχείρισης, με αμβλυμμένη την περί του πρακτέου συνείδηση σε βαθμό ενδοτισμού και την κλεπτοκρατεία.

α. Ιστορικά στοιχεία

Από τη διάσκεψη των υπουργών εξωτερικών των 6 κρατών «της κοινοπραξίας Άνθρακος και Χάλυβος» (Μεσσήνη της Ιταλίας τον Ιούνιο του 1955, με Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Βέλγιο Ολλανδία και Λουξεμβούργο), χρονολογείται η προσπάθεια στην Ευρώπη δημιουργίας ευρύτερων οικονομικών χώρων ζωνών. Μεταξύ των έξι αυτών κρατών και τη συμφωνία της Ρώμης (Μάρτιος του 1957), ιδρύθηκε η «Κοινή Ευρωπαϊκή αγορά» και η «κοινοπραξία ατομικής ενέργειας». Μετά από αυτή τη συνεργασία και προς αντιπερισπασμό προς τους 6, ως άνω (1955), έκανε την εμφάνιση της Τελωνιακή Ένωση, υπό την
ηγεσία της Αγγλίας, η τότε : «Ευρωπαϊκή Συνεργασία Ελεύθερου Εμπορίου» με μέλη την Αυστρία, Δανία, Σουηδία, Νορβηγία, Ελβετία και Πορτογαλία.
Όπως ήταν αναμενόμενο ανάμεσά τους επιδιώκεται εντατικά ανταγωνισμός βιομηχανικής παραγωγής με σκοπό την παρακώλυση, με κάθε προσπάθεια, εκβιομηχάνισης των γεωργικών χωρών και την άνετη εκμετάλλευση αυτών (βλ. Δ. Στεφανίδης [1961], Εισαγωγή εις την Εφηρμοσμένην Οικονομικήν, σελ. 51,52.).

Από το τέλος του 19ου Αιώνα οι γεωργικές χώρες, όπως η Ελλάδα, άρχιζαν να βαδίζουν ένα δρόμο εμπορικής χειραφέτησης και εκβιομηχάνισης, αλλά ο δρόμος γι’ αυτές τις χώρες ήταν και δύσκολος και με πολλά και ανυπέρβλητα εμπόδια. Υπήρχε η εξωτερική αντίδραση από τα ισχυρότερα εμποροβιομηχανικά κράτη και την επιθυμία τους να κρατούν όσο γίνεται σε μάκρος χρόνου το οικονομικό τους μονοπώλιο, σε συνδυασμό με αρνητικά και θετικά πολιτικά και οικονομικά μέτρα, αλλά και πολλές φορές με τη βία, τον πόλεμο. Πέραν αυτού υπήρχε και η εσωτερική αντίδραση των αμβλυμμένης οράσεως, οικονομολόγων και πολιτικών, του εσωτερικού των χωρών αυτών, αλλά και διάφοροι κύκλοι συμφερόντων με κοσμοπολίτικο χαρακτήρα, που έφθανε στα όρια αντεθνικού συμφέροντος, οι οποίοι κόπτονταν για την ελευθερία των εισαγωγών εκ του εξωτερικού. Δείτε το πιο κάτω βίντεο με τον Ηλία Κάνταρο γεωπόνο:

Αυτή η πολιτική πολλές φορές υπερέβαλε σε τέτοιο βαθμό, που έφθανε σε συστηματική δυσφήμιση κάθε φυσικής ποιοτικής έλλειψης των πρωτοείσακτων εγχωρίων βιομηχανικών προϊόντων, ενώ καυτηρίαζαν ως άδικη δήθεν (!) και χαριστική κάθε προστατευτική δασμολογική ενέργεια της πολιτείας με αποτέλεσμα την αναγκαία άνοδο των τιμών. Αυτό συμβαίνει ακόμα μέχρι και σήμερα όπου υπάρχει ελληνική παραγωγή. Επακόλουθο τούτων ήταν και παραμένει οι νέες βιομηχανίες να χαρακτηρίζονται θνησιγενείς, μέσα και στο δημιουργούμενο λαϊκό κλίμα, καθότι δεν υπάρχει παράδειγμα να μπορεί να αναπτυχθεί βιομηχανικός κλάδος χωρίς την μακρόχρονη δασμολογική και οικονομική προστασία. Δεν πρέπει να ξεχνάμε άλλωστε ότι η εξέχουσα εμποροβιομηχανική θέση της Αγγλίας των ΗΠΑ και της Γερμανίας δημιουργήθηκε με πρωτοφανή συνδυασμό προστατευτικών δασμολογικών μέτρων για περίπου δύο αιώνες.

Σημειώνεται ότι: η «Ευρωπαϊκή Συνεργασία Ελεύθερου Εμπορίου» στις
αρχές της δεκαετίας του 60 ανέπτυξε προφανείς εχθρικές διαθέσεις προς
την «Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα». Είναι χαρακτηριστική η σύγκληση διάσκεψης στο Παρίσι το 1960 για να γεφυρωθούν οι διαφορές με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ και Καναδά, όπου δεν κατέστη δυνατόν να εκδοθεί απόφαση εξ’ αιτίας των αντιτιθεμένων οικονομικών συμφερόντων.

Κατανοεί επομένως κανείς ότι για τους συνεργαζόμενους λαούς η ωφέλεια προβλεπόταν να μην είναι ίδια για όλους όσους συμμετείχαν στις ευρύτερες αυτές ενώσεις. Τα οφέλη αυτά ήταν δυνατόν να προέρχονται από τη διεύρυνση των ενώσεων και με τη συμμετοχή και άλλων λαών, με όσο μεγαλύτερη δυνατή διεύρυνση, για μεγαλύτερα οφέλη των προηγμένων και παλαιοτέρων μελών από τους νεοεισερχόμενους. Τα νεότερα μέλη των ενώσεων αυτών όπως αργότερα και η Ελλάδα, ήταν καταδικασμένα να παραμένουν σε στασιμότητα ή και να οπισθοδρομούν, διότι ο ανταγωνισμός των προηγμένων χωρών δεν επέτρεπε σ’ αυτά δυνατότητα αναπτύξεως, κυρίως στους τομείς της γεωργίας, των τεχνικών παραγωγής και το βιομηχανικό τομέα (προφητικές οι σκέψεις του Δ. Στεφανίδη, όπ.π ). Αυτή η κατάσταση οδήγησε σε εκπατρισμό όχι μόνο κεφαλαίων, που ήταν λιγοστά
και αναγκαία, αλλά και με μετανάστευση στις οικονομικώς προηγμένες χώρες της Ευρώπης, προς ενίσχυση της παραγωγής τους. Με αυτόν τον τρόπο οι προηγμένες χώρες κέρδιζαν και κερδίζουν σε πλούτο και ανθρώπινο δυναμικό σε βάρος και με ζημία των υπό ανάπτυξη και ασθενέστερων χωρών όπως συνέβη αργότερα και με την Ελλάδα.

β. Η πολιτική εντός της ΕΟΚ και ΕΕ

Αυτή η πολιτική συνεχίστηκε και μέσα από την Ευρωπαϊκή Οικονομική
Κοινότητα όπου στόχος των κυρίαρχων χωρών ήταν η ανάπτυξη και η
διαμόρφωση της οικονομίας των προϊόντων, του ανταγωνισμού και της
αγοράς, με τις νεοεισερχόμενες χώρες, ως χώρες αδύναμες και γεωργικής ή κτηνοτροφικής κυρίως δομής, να μην μπορούν να καταστούν ανταγωνιστικές και να οδηγούνται ένεκα και της ανάλογης έλλειψης αντίστασης πολιτικά, στην οικονομία των υπηρεσιών και μόνο, με συνακόλουθο αποτέλεσμα την αποβιομηχάνιση και τη διάλυση του παραγωγικού τους ιστού όπως είναι η Ελλάδα και άλλες νότιες χώρες.

Το παρακάτω βίντεο με ομιλητή των Ηλία Μάνταρο γεωπόνο τα εξηγεί όλα πεντακάθαρα:

https://www.youtube.com/watch?v=8TKUGyndidg

Για τις χώρες όπως η Ελλάδα η συμμετοχή στην ΕΟΚ, πέρα από τους λόγους γαιοστρατηγικής πολιτικής, που όφειλε να καθοριστεί ως σημαντική για το μέλλον της χώρας, όφειλε να προσδιοριστεί και το οικονομικό στρατηγικό μοντέλο ανάπτυξης εντός του κύκλου των εταίρων με σκοπό την παραγωγή και την παραγωγικότητα σ’ όλους τους τομείς της οικονομίας, με σκοπό την οικονομία των ανταγωνιστικών προϊόντων και την εκβιομηχάνιση της χώρας ώστε, αυτή ως χώρα, να παρίσταται κάποτε ως πραγματικός εταίρος στην ΕΕ προσδοκούσα και τα οφέλη εκ της συμμετοχής της στην κοινότητα. (Σ.γ.:Για να το πετύχουν αυτό οι ισχυροί εταίροι επέβαλλαν στους γεωργούς μας να ξεριζώσουν τα αμπέλια τους και όσες καλλιέργειες δεν ήσαν ανταγωνιστικές, να θάβουν εκατομμύρια τόνους εσπεριδοειδών στις χωματερές και άλλες αποτρόπαιες ενέργειες, εγκληματικές στην ουσία επ’ αμοιβή. Όπως έδιναν άφθονο χρήμα για έτη αγρανάπαυσης, καλομαθαίνοντας τους αγρότες μας στο να βγάζουν χρήματα χωρίς να καλλιεργούν, τους οποίους τώρα καθυβρίζουν σαν τεμπέληδες. Βλέπε το παραπάνω βίντεο).

Η πολιτική εξουσία ως πολιτική ελίτ, όφειλε πέρα από συγκεκριμένα πρόσωπα να αντιληφθεί την πολιτική των ισχυρών στο πλαίσιο της ΕΕ και από την ένταξή της να πασχίσει να διατηρήσει τη δυνατότητα στοιχειώδους εκβιομηχάνισης σε προϊόντα τουλάχιστο που τούτο θα ήταν δυνατό και να διατηρήσει σε ικανό βαθμό τον παραγωγικό της ιστό, αποτρέποντας τη δημιουργία της θνησιγενούς δημιουργίας της οικονομίας των υπηρεσιών και μόνο χάριν της πελατοκρατείας. Ένα μικρό παράδειγμα ήταν η διεκδίκηση των μεσογειακών ολοκληρωμένων Προγραμμάτων στη δεκαετία του 80.

Η πολιτική όμως που εφαρμόστηκε μέχρι σήμερα στη λογική των ανέλεγκτων χρηματοδοτήσεων από τα ευρωπαϊκά πακέτα, από το πελατειακό και κλεπτοκρατικό σύστημα, οδήγησαν τη χώρα στην αποβιομηχάνιση και την αποκοπή της από την όποια παραγωγική βάση είχε. Μόνο να σκεφθεί κανείς ότι στην Ελλάδα δεν εισάγουμε μόνο αυτοκίνητα από τη Γερμανία, που θα ήταν και λογικό, αλλά και βοοειδή 80%  και ζάχαρη,  (σ.γ.:αφού καταστρέψαμε τη ντόπια βιομηχανία σακχαρότευτλων) όταν πολύ καλά γνωρίζουμε ότι στη Θράκη υπήρχαν τα τεύτλα και είχαμε εργοστάσιο παραγωγής σακχάρεως και το οποίο, όπως και πολλά άλλα, σταμάτησαν να λειτουργούν.

Οι εναλλασσόμενοι στην κυβερνητική εξουσία της χώρας κομματικοί
σχηματισμοί και το προσωπικό τους, μετά τη μεταπολίτευση, διαμόρφωσαν ένα πελατειακό σύστημα εξουσίας, με στόχο πολλάκις το προσωπικό ηθικό και υλικό όφελος και όδευσαν εκ του ασφαλούς στην οικονομία των υπηρεσιών απαξιώνοντας κάθε μορφή παραγωγής και διαλύοντας τον παραγωγικό ιστό της χώρας. Το μοντέλο αυτό της οικονομίας των υπηρεσιών και του βολέματος των ημετέρων, τελικώς έφθασε στο ακρότατο σημείο και έσκασε ως φούσκα, υπό το κράτος
της διεθνούς οικονομικής κρίσης, εμφανίζοντας τα απότοκα της διαφθοράς, της χρόνιας διαπλοκής και την κλεπτοκρατία του πελατειακού συστήματος διακυβέρνησης της χώρας.

Το ζήτημα επομένως πολιτικά για τη χώρα μας είναι πολύπλευρο και
πολυσχιδές, καθότι οι κυβερνήσεις της τελευταίας 35ετίας στοιχειωδώς δεν αντελήφθησαν την οικονομική πορεία στην ΕΟΚ όπως και στην μετέπειτα ΕΕ και υπηρέτησαν ενσυνείδητα ή λαθεμένα το οικονομικό μοντέλο της παροχής υπηρεσιών με παρέκταση την πελατειακή λειτουργία και την κλεπτοκρατεία που είχε ως αποτέλεσμα την διάλυση του παραγωγικού ιστού της χώρας την εσωτερική μετανάστευση (σ.γ.: πολλοί αγρότες διορίστηκαν ρουσφετοειδώς σε δημόσιες υπηρεσίες και τράπεζες κι εγκατέλειψαν τη γη) και όπως ήταν επόμενο, το λογαριασμό να κληθεί να πληρώσει ο ελληνικός λαός: με την οριζόντια περικοπή μισθών και συντάξεων και την επιβολή ανελέητων φόρων, την εξαφάνιση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και την μεγιστοποίηση της ανεργίας. Η οικονομία των υπηρεσιών της 30ετίας αποδείχθηκε η μεγάλη φούσκα της οποίας οι αρχιτέκτονες πολιτικοί, οδήγησαν τη χώρα στο ΔΝΤ και στη γνωστή Τρόϊκα (ΕΚΤ και ΕΕ) μετά των εταίρων και διέσυραν διεθνώς και ταπείνωσαν οικτρά τον περήφανο Ελληνικό λαό, εγκαθιστώντας σ’ αυτόν μια άνευ προηγουμένου ετερονομία, με καταστρατήγηση του Συντάγματος (σ.γ.: κουρέλιασμα στην ουσία) της χώρας και με απώλεια και της εθνικής του κυριαρχίας.

Κατάντησαν την Ελλάδα, όπως θα έλεγε ο Μακρυγιάννης, «παλιόψαθα των εθνών».

γ. Το ελληνικό πρόβλημα και η ελληνική πολιτική

Στο σημείο που βρισκόμαστε, κατ’ αρχήν νομίζω ότι είναι αναγκαίο,
χωρίς να υποθηκευθεί παραπάνω το μέλλον της χώρας, προκειμένου  να
έχει τα αναγκαία κεφάλαια για τη διαχείριση του χρέους, αλλά και χωρίς
στον «στραγγαλισμό» των Ελλήνων, να σχεδιασθεί εξ αρχής το μοντέλο
ανάπτυξης με βάση τον πλούτο των περιοχών της, και την συμμετοχή των Ελλήνων στην παραγωγική διαδικασία σ’ όλους τους τομείς της οικονομίας.
1)Απαιτείται κατ’ αρχήν να πεισθεί ο ελληνικός λαός για την επιστροφή στη γη και στην παραγωγή, με σκοπό την αύξηση τόσο της παραγωγής όσο και της παραγωγικότητας.
2)Ο τρόπος αυτός συνδυάζεται με την προβολή και διεκδίκηση ανάλογων
προγραμμάτων, για τις χώρες της Ευρώπης  του νότου, από τα ευρωπαϊκά
ταμεία, ώστε να επέλθει μια παραγωγική  ισορροπία και ισότιμη ανάπτυξη.
3)Είναι αναγκαίο να υπάρξει 5ετές αναπτυξιακό πρόγραμμα, του οποίου το βέλος οφείλει να έχει φορά ανάπτυξης με όψη προς την κοινωνία και τη δυνατότητα ζωής του λαού. Με στόχο την παραγωγή και παραγωγικότητα , την ενίσχυση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και της μικρής παραγωγής που θα μειώσει την ανεργία και θα φέρει φυσιολογικά έσοδα στο κράτος προς αντικατάσταση των οριζόντιων περικοπών. Να έχει δηλαδή θετικό και όχι
αρνητικό πλεόνασμα, για το οποίο θα υπερηφανεύονται οι αρμόδιοι υπουργοί, για δυναμική οικονομική πορεία προόδου δηλαδή του Ελληνικού λαού.

Μια τέτοια πολιτική μπορεί να οδηγήσει τις οικονομίες των χωρών του
ευρωπαϊκού νότου, όπως είναι και της χώρας μας, να μην στηρίζονται πια
στα δανεικά. Επίσης αυτή η πολιτική μπορεί να οδηγήσει τους λαούς του
Ευρωπαϊκού  νότου στην έξοδο από την εκμετάλλευση. Η εκμετάλλευση
αυτή κατέστησε τους λαούς του νότου, όπως και την Ελλάδα, να είναι
κατ’ αποκλειστικότητα καταναλωτικά όντα των ισχυρών χωρών, ώστε
να δανείζονται και μάλιστα με όρους τοκογλυφίας, μόνο και μόνο για να
καταναλώνουν τα προϊόντα τους.

Σε χώρες που χρεοκόπησαν ή οδηγήθηκαν σε κατάσταση ελεγχόμενης
χρεοκοπίας όπως εν προκειμένω η χώρα μας, από ότι έδειξαν ειδικές μελέτες, η μείωση των μισθών και η αύξηση των πολλαπλών και υπέρογκων φόρων, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην ύφεση με ότι τούτο συνεπάγεται για το εμβαδόν της οικονομίας και με φορά ένα μαύρο και φαύλο κύκλο.

4)Η πολιτική που φαίνεται ότι μπορεί να αποδώσει άμεσα αλλά και μεσοπρόθεσμα είναι κυρίως, η στον αναγκαίο βαθμό μείωση των δαπανών, με περιορισμό του κράτους στους τομείς εκείνους που δεν θίγεται ο κοινωνικός του ιστός, με την στην πράξη πάταξη της φοροδιαφυγής και των φοροκλεπτών, ενώ παράλληλα και με ειδικό τρόπο απαιτείται η σύσταση ειδικής πολιτικής ενίσχυσης της μικρής παραγωγής και της μικρής και μεσαίας επιχείρησης.

Όπως έδειξαν οι παραπάνω μελέτες παγκοσμίως, η ενίσχυση της μικρής παραγωγής και της μικρής και μεσαίας επιχείρησης, έχει θετική επίπτωση κυρίως στην απασχόληση και στη δημιουργία βάσης προϊόντων με εξαγωγική προοπτική και με παράλληλη μείωση εισαγωγών σε αντίστοιχα προϊόντα.

Διαμορφώνεται έτσι, ένα πεδίο εισπράξεως φυσιολογικών εσόδων για το
κράτος, ώστε το ποθούμενο πρωτογενές πλεόνασμα να μην είναι αποτέλεσμα οριζόντιας, άσκοπης και αναποτελεσματικής φοροεπιδρομής, η οποία ούτως ή άλλως οδηγεί σε φαύλο κύκλο ύφεσης και χρέους. Το πλεόνασμα αυτό οφείλει, ως γόνιμο και δημιουργικό, να εξασφαλίζει ταυτόχρονα, πέρα από την είσοδο σε ανάπτυξη και την στοιχειώδη ευημερία των πολιτών, στην εγκαθίδρυση της αναγκαίας ελπίδας ότι, υπάρχει θετική διέξοδος από αυτή την παρατεταμένη κρίση. Κρίση στην οποία οδηγηθήκαμε εκόντες-άκοντες από την διεθνή κατάσταση ως ένα βαθμό μεν, αλλά κυρίως από την πολιτική της
πελατειακής κλεπτοκρατείας και την εφαρμοσθείσα, από αυτόκλητους σωτήρες,  μονεταριστική νεοφιλελεύθερη πολιτική και οι οποίοι εκτός των άλλων έπαιξαν άριστα το παιγνίδι των αγορών, παγιδεύοντας το λαό στο φαύλο κύκλο της ύφεσης και της φτώχειας και υποθηκεύοντας πολιτικά τη χώρα και το μέλλον του λαού.

5)Πρώτο μέτρο λοιπόν, στην προσπάθεια εφαρμογής μιας άλλης πολιτικής, σύμφωνα με την παραπάνω ανάλυση, είναι κατ’ αρχήν η χαλάρωση των αντιλαϊκών μέτρων σε εκείνο το βαθμό που να δημιουργηθεί η αυτοπεποίθηση στους Έλληνες, και στις Ελληνίδες για πορεία προς θετικό πλεόνασμα μεν, δημιουργικό δε.

Η εφαρμογή της ανωτέρω πολιτικής στο κέντρο της έχει την μικρή παραγωγή, τη μικρή και μεσαία επιχείρηση με εκ την παραλλήλου ενίσχυση της παραγωγικότητας, την ελάττωση του ΦΠΑ στο κατώτερο δυνατό, σ όλες τις μορφές της παραγωγικής διαδικασίας, με αναλογική εφαρμογή προς τα πάνω σε είδη που δεν είναι πρώτης ανάγκης και εντάσσονται στα πολυτελείας, όπως και σε εισαγόμενα προϊόντα για τόνωση της ελληνικής αγοράς.

6)Η πάταξη της φοροδιαφυγής και η φορολόγηση των άνευ αιτίας εκπατρισθέντων κεφαλαίων, με την εκ παραλλήλου εφαρμογή κινήτρων εισόδου αυτών, ξανά στη χώρα με έργα και όχι στα λόγια, καθίσταται αναγκαιότητα.

7)Πέραν τούτων των μέτρων, είναι αναγκαίο να δρομολογηθεί συγκεκριμένη πολιτική εκμετάλλευσης του φυσικού και του ορυκτού πλούτου της χώρας. Αυτό βέβαια έχει μακροπρόθεσμο ορίζοντα και σχετίζεται άμεσα και με την εξωτερική πολιτική.

Οι λαοί της ΕΕ ικανοποιούν ανάγκες και επιθυμίες σε θεσμικό πλαίσιο
ζωής κατά συμβολικό τρόπο, παραγωγής και οικονομίας στο οποίο έχουν
μερίδιο συμμετοχής, αλλά και ευθύνης. Απαιτείται λοιπόν θεσμικό πλαίσιο αυτοπεριορισμού και πραγματικής δημοκρατίας, όπου οι  πολίτες, είναι αυτοί που πραγματικά και όχι εικονικά, προσδιορίζουν το πολιτικό, άλλα και το οικονομικό μέλλον της χώρας τους και δεν είναι οι εκ των υστέρων καλούμενοι να  πληρώνουν το λογαριασμό, που σχεδίασαν άλλοι γι’ αυτούς, οι ισχυροί της θεσμικής και οικονομικής ολιγαρχίας ντόπιας και της ΕΕ.

Η πολιτική στην ΕΕ οφείλει να θέσει πραγματική πορεία για μια Αμφικτιονική (Ομόσπονδη) Ευρώπη με κοινό νόμισμα μεν, αλλά και κοινή πολιτική γι’ αυτό δε και με την ΕΚΤ, να είναι η Τράπεζα των λαών της Ευρώπης και όχι η Τράπεζα εξασφάλισης σταθερού πεδίου για τις αγορές προς εύκολη λήστευση των λαών της, δια του συμφώνου σταθερότητας, ως «σπηλιά του Κύκλωπα Πολύφημου».

Το πρόβλημα στην Ευρωζώνη δεν είναι το έλλειμμα, αλλά το περίσσευμα των χωρών της και ο τρόπος δημιουργίας του.

δ. Οικονομική κρίση και Ευρωπαϊκή πολιτική

Στο κέντρο μιας τέτοιας πολιτικής θα πρέπει να είναι και η διαμόρφωση
συγκεκριμένων οικονομικών μέτρων, που οφείλει να λάβει η ΕΕ υπό την
πίεση της κοινής πολιτικής των χωρών του ευρωπαϊκού νότου και των
περιφερειακών χωρών της Ευρωζώνης. Ένα πρόγραμμα, το οποίο θα
φέρει ισορροπία ανάμεσα στο περίσσευμα των ισχυρών και το έλλειμμα των ασθενέστερων. Αυτή είναι η αναγκαία πολιτική, στο πλαίσιο δημιουργίας θεσμών κοινωνικής αλληλεγγύης και ισόρροπης ανάπτυξης των χωρών και όχι εκμετάλλευσης τους από τις ισχυρές, οι οποίες αφενός καθίστανται έντονα παραγωγικές, αφετέρου δε δανείστριες των υπολοίπων με απόλυτα τοκογλυφικά τρόπο.

Πέραν δε των ανωτέρω απαιτείται η κοινή ευρωπαϊκή πολιτική η οποία όπως τονίζει ο γνωστός κ. Σόρος «τα χρόνια εκείνα οι γερμανικές πολιτικές ηγεσίες διαβεβαίωναν ότι η Γερμανία δεν έχει ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, έχει μόνον ευρωπαϊκή. Η διαδικασία αυτή κορυφώθηκε με τη συνθήκη του Μάαστριχ και την εισαγωγή του ευρώ. Ακολούθησε μια περίοδο στασιμότητας όπου μετά το κραχ του
2008 μετατράπηκε σε διαδικασία αποδιάρθρωσης» (Βλ. Μαριάννα Τόλια 2012 «Το ευρώ ως φούσκα, ο Σόρος, η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ», Σοφοκλέους 10, Τετάρτη, 06 Ιούνιος). Κατά συνέπεια, η δήλωση της Αγγέλα Μέρκελ, μετά τη χρεοκοπία της Lehman το 2008 ότι οι εγγυήσεις που θα παρέχονταν στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα γίνονταν σε επίπεδο κάθε κράτους ξεχωριστά και όχι σε  ευρωπαϊκό επίπεδο, διαμορφώνει πλαίσιο υπονόμευσης του ευρώ από τα μέσα.

Οι χρηματοπιστωτικές αγορές όπως τονίζεται και από τον Σόρος «συνειδητοποίησαν τις συνέπειες αυτής της δήλωσης αν και χρειάστηκαν ένα χρόνο περίπου» έπραξαν δε όπως ήταν αναμενόμενο με τις γνωστές συνέπειες για τα αδύναμα κράτη προβάλλοντας διεθνώς ότι το Ευρώ δεν είναι παρά μια φούσκα.
Την άποψη αυτή στερεοποιεί η θέση, πως κάθε φορά που η υπάρχουσα δομή της Ευρωζώνης θα έφτανε σε αδιέξοδο, οι ηγέτες των κρατών θα έλυναν το πρόβλημα, κι όχι η ΕΕ με κοινή Ευρωπαϊκή πολιτική.  Σ.γ.:Αν αυτό γινόταν τότε θα είχαμε μια Ευρώπη των λαών, μια Ευρώπη αλληλέγγυο που νοιάζεται και για τους πιο αδύνατους εκ των πολιτών της. Μια Ευρώπη που αξίζει να ζει κανείς και να αγωνίζεται για την ισονομία και την αδελφοσύνη των λαών της. Αλλά τέτοια όνειρα ούτε ο Βάλτερ Χόλστάϊν ο ναζιστής ηγέτης που προώθησε τη δημιουργία της με τον Ρομπέρ Σουμάν δεν είχαν κάνει. Απέβλεπαν στη σιδηρά κατάληψη της Ευρώπης από τους συγκεντρωτικούς, αυστηρούς προτεστάντες (Λουθηρανούς επί το πλείστον) ΤΕΥΤΟΝΕΣ.

Αυτό αποτελεί τη μέγιστη ανακολουθία του ευρωσυστήματος, αφού μετά το κοινό νόμισμα δημιουργείται η πεποίθηση, ότι οι χώρες της Ευρωζώνης οδεύουν προς πλήρη πολιτική δημοσιονομική ένωση και έτσι να προβάλλει ως πολύ λογικό η Γερμανία και η Ελλάδα να θεωρούνται εξίσου απαλλαγμένες κινδύνων και να δανείζονται με τα ίδια επιτόκια. Όπως και ότι, για τον ίδιο λόγο, ήταν λογικό «τα κρατικά ομόλογα όλων των κρατών μελών του ευρώ να θεωρούνται εξίσου απαλλαγμένα κινδύνων, άρα οι τράπεζες του ευρώ να μην υποχρεούνται να κρατούν γι’ αυτά κεφάλαια ασφαλείας και να φορτώνονται αστόχαστα με ολόκληρα βουνά κρατικού χρέους».

Από τη στιγμή όμως που η κ Μέρκελ έσπασε όλη αυτή τη λογική, αποφασίζοντας  ότι κάθε χώρα ήταν υπεύθυνη για τις τράπεζές της, ήρθε η αντίστροφη μέτρηση. Από εκεί και πέρα, για τις χώρες, Ελλάδα και στη συνέχεια Ιρλανδία, Πορτογαλία και πλέον και η Ισπανία, Ιταλία, άρχισαν, εξαιτίας του κοινού νομίσματος με την πολιτική απόφαση ενός ηγέτη της γερμανίδας Μέρκελ, να παρουσιάζουν το φαινόμενο, ενώ ήταν δανεισμένες στο δικό τους νόμισμα το Ευρώ, να αισθάνονται σαν να ήταν δανεισμένες πλέον σε ξένο νόμισμα και οι ίδιες να παρίστανται ως χώρες του Τρίτου Κόσμου, όπου γι’ αυτές το ευρώ πλέον παρουσιάζεται ως φούσκα (Βλ. Μαριάννα Τόλια 2012 οπ. π ) και παίζει το ρόλο της Γκιλοτίνας για τους λαούς των χωρών αυτών θέτοντας τους σε παραγωγική ακινησία και υπερχρέωση των κρατών και των λαών τους, χωρίς δυνατότητα στόχων και υπάρξεως στο μέλλον.

Η αλήθεια είναι ότι με την πολιτική της Γερμανίας και την αδυναμία άρθρωσης κοινής νομισματικής πολιτικής το ευρώ αποδιαρθρώνεται. Δυστυχώς διακρίνονται παντού άφθονα τα σημάδια της διάλυσής του – από την εκ νέου ”εθνικοποίηση” ενεργητικών και παθητικών των χρηματοπιστωτικών συστημάτων των κρατών μελών, την έξοδο των καταθέσεων από τον ευρωπαϊκό Νότο προς όφελος του Βορρά και τη δυσθεώρητη απόκλιση των spreads Βορρά και Νότου. Όλα τα ανωτέρω μπορεί και θα πρέπει να τεθούν σε πολιτική συζήτηση στα θεσμικά όργανα της ΕΕ όχι μόνο για την επόμενη μέρα στη χώρα μας, αλλά και των χωρών και των λαών του νότου της Ευρωζώνης.

Συμπέρασμα

Η Ελλάδα σήμερα έχει ανάγκη από στέρεα πολιτική με ακλόνητες θέσεις
προς προοδευτική κατεύθυνση, η οποία αφενός δεν θα μας καθιστά
υπό εθελουσία έξοδο από το Ευρώ και την Ευρωζώνη και αφετέρου δεν
θα απεμπολεί το δικαίωμά μας, αυτό της κατά συνθήκη αλληλεγγύης,
για συνέχιση της οφειλόμενης χρηματοδότησης, καθότι η δημιουργία
προγράμματος συμμετοχής στα πλεονάσματα των ισχυρών χωρών της ΕΕ είναι η μόνη νόμιμη οφειλόμενη ενέργεια εκ μέρους των. Σ.γ.: Κάτι που όταν μπαίνει ο παράγων χρηματικό κέρδος εκμηδενίζει τις πιθανότητες συμμετοχής, συνεργασίας, αλληλοκατανόησης, αλληλεγγύης και γενικότερα ανθρωπιάς. Από πότε οι τράπεζες και οι τραπεζίτες έδειξαν ουσιαστικά φιλάνθρωπο πρόσωπο στους δανειολήπτες και στους απλούς πολίτες; Μήπως από την εποχή του Έμπορου της Βενετίας; Πόσο δίκιο είχε ο Σαίξπηρ, αλλά και όλη η Ιστορική αναδρομή από την εποχή που ο Γουλιέλμος της Οράγγης δανείστηκε από τραπεζίτες για να οπλίσει και μισθώσει τους στρατιώτες του.

Στάση της χρηματοδότησης σημαίνει ότι θα βρεθούμε, από μόνοι μας, έωλοι στο έλεος της υποτιμημένης δραχμής στο έπακρο προς τα έξω και στην προς τα μέσα ισοτιμία αυτής με το Ευρώ. Τούτο δε, θα έχει άμεσα και καταστροφικά αποτελέσματα σ’ όλους τους τομείς της οικονομίας και κυρίως στη ζωή των φτωχών, των μικρών και μεσαίων νοικοκυριών και επιχειρήσεων και στα πλατιά λαϊκά στρώματα.

Στόχος μιας εθνικά δημοκρατικής-προοδευτικής πολιτικής αποδέσμευσης
από το μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση οφείλει να είναι ο σχεδιασμός
του οικονομικού μοντέλου ανάπτυξης με στόχο την παραγωγή και την
παραγωγικότητα, τη δημιουργία της οικονομίας των προϊόντων και της μικρής παραγωγής με περιορισμό της οικονομίας των υπηρεσιών στον αναγκαίο βαθμό και με αξιοποίηση της τεχνολογίας και των τεχνικών στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα της οικονομίας.

Επίσης η βαριά βιομηχανία οφείλει να καταστεί η τουριστική για την εξασφάλιση πόρων και συναλλάγματος καθώς και η εκπαιδευτική βιομηχανία, πρώτον για να μην υπάρξει μετανάστευση του πιο σημαντικού κομματιού της Ελλάδας της νεολαίας, η οποία έχει σπουδαία εφόδια τα οποία θα καρπωθούν τρίτοι και δεύτερον διότι η μεταπολιτευτική πολιτική στήριξε τις ελπίδες της και μεγιστοποίησε το εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο πρέπει να αξιοποιηθεί δεόντως, τόσο για την ανάπτυξη της χώρας όσο και για τη μείωση της ανεργίας, η οποία σε διαφορετική περίπτωση θα μεγιστοποιηθεί. Η βιομηχανία αυτή, της εκπαίδευσης παραλληλίζεται με τη στροφή κυρίως στον πρωτογενή αλλά και στους άλλους τομείς της οικονομίας.

Πέραν των άλλων, κάθε κυβέρνηση (σ.σ. το συγκεκριμένο άρθρο γράφτηκε πριν τις εκλογές της 1ης Ιουνίου 2013), οφείλει να ενεργοποιήσει ειδικό σχέδιο αντιμετώπισης της κατάστασης μέσα στην αντίστροφη πολιτική της ευρωζώνης ως ειδικό σχέδιο εθνικής νομισματοπιστωτικής πολιτικής, με προσεκτικά βήματα για να μην υποδουλωθεί η χώρα σε δεσμεύσεις και σε νόμισμα που ενδεχομένως, δια της πολιτικής που καθορίζεται από συγκεκριμένη χώρα, όπου οι ανειλημμένες υποχρεώσεις μας θα μας ακολουθούν επώδυνα, όπως
για παράδειγμα η ανταλλαγή του ομολογιακού χρέους με ενυπόθηκο χρέος υπό το αγγλικό δίκαιο .

Συγκρότηση πολιτικής μετά των άλλων χωρών του νότου κοινής πολιτικής δια ενός αμφικτιονικού συνδέσμου προς ομοσπονδοποίηση της ΕΕ, με κοινό νόμισμα μεν, αλλά και με κοινή πολιτική δε, πολιτική που δεν θα τη χαράζει ένας, η Γερμανία, για να την εφαρμόζουν οι υπόλοιποι, άλλως πρέπει να σκεφθούμε αν μπορούμε να αντέξουμε τη συνύπαρξη μια «Γερμανικής Ευρώπη με νόμισμα το γερμανικό Ευρώ»!.

Το  άρθρο αυτό το έγραψε  ο Δημήτριος Π. Παναγιωτόπουλος, Αν. καθηγητής της Νομικής του πανεπιστημίου Αθηνών, Δικηγόρος, Αντιπρόεδρος Πανεπιστημίου Στερεάς Ελλάδος το 2013.

Είναι εμφανές ότι τότε πίστευε και ήλπιζε σε μια Ευρώπη ανθαζί του μου εξήγησε ότι το 2015 γνώρισε το ΕΠΑΜ και ανεγνώρισε ότι βαδίζει μαζί του παράλληλη πορεία. Πρόσφατα μάλιστα έγινε μέλος και συμμετέχει στη σκιώδη κυβέρνηση που το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο έβαλε στα σκαριά. Γι’ αυτό και στην πιο πάνω εργασία του προσθέτει τα πιο κάτω συμπληρωματικά στοιχεία στο facebook του ιδίου, με ημερομηνία 6/4/2017 που αποδεικνύουν χαρακτηριστικά την αλληλεπίδραση των σκέψεων στην οικονομική δεξαμενή του ΕΝΙΑΙΟΥ ΠΑΛΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ και μετά από σοβαρή ζύμωση σαν αποτέλεσμα των νέων δεδομένων που ο Δημήτρης Καζάκης προσφέρει στον ελληνικό χώρο, την αλλαγή στον τρόπο σκέψης του. Διαβάστε τι ακριβώς γράφει.

Τι λέγαμε το 2013;:
«Κοινό νόμισμα ΕΥΡΩ, σημαίνει και κοινή οικονομική αλλά και δημοσιονομική πολιτική γιατί χωρίς το δεύτερο το πρώτο καθίσταται επικίνδυνο για τους λαούς του ΕΥΡΩ, καθότι τους οδηγεί στη δουλεία του ισχυρού!
Τώρα, Δημοκρατία της Κοινότητας στην Ευρώπη της Αμφικτιονίας!
Για το Νότο δε, μέχρι να επιτευχθεί αυτό, είναι περισσότερο από αναγκαία άμεσα η συγκρότηση κοινής πορείας των κρατών του Ευρωπαϊκού νότου με έναν τύπο συνδέσμου τη συγκρότηση της Αμφικτιονίας του Ευρωπαϊκού Νότου! Με τον τρόπο αυτό θα καταστεί δυνατή η επιβολή μιας κοινής πολιτικής για το χρηματοπιστωτικό σύστημα και το νόμισμα για την ανθρώπινη συνύπαρξη σ’ αυτό και τις συνέπειες του. Άλλως το ΕΥΡΩ θα γίνει το δηλητήριο με το οποίο θα αυτοκτονήσουμε, ως συνδαιτυμόνες της Ευρωζώνης! Άλλως οι ισχυροί με την μονομερή και δόλια πολιτική τους αντί να αναλαμβάνουν δια κοινής τράπεζας απ’ ευθείας τα των Τραπεζών προβλήματα στα επιμέρους κράτη της Ευρωζώνης και όπου χρειαστεί και επιβάλλεται ακόμη και υποτίμηση του νομίσματος. Αντίθετα αν επιβάλλουν τα βάρη στους αδύναμους λαούς, δια συμβάσεων ως να είναι τρίτοι προς τρίτους, με παράλληλη δε, μείωση του επιπέδου ζωής τους, με ότι τούτο συνεπάγεται για τους λαούς αυτούς και το μέλλον τους, το οποίο κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων δεν θα υπάρχουν (ως συνδαιτυμόνες) για να το προσδιορίσουν»

Σήμερα έχει επέλθει πλήρως φτωχοποίηση του ελληνικού Λαού και υποδούλωση της Χώρας μέσω των δολίων συμβάσεων των μνημονίων και δεν μένει πλέον παρά ο άλλος δρόμος, της εξόδου και από το Ευρώ και την Ευρωζώνη και με μια Πατριωτική Δημοκρατική Εξουσία να πορευτούμε με υπερηφάνεια για το μέλλον του λαού μας της νεολαίας και της Πατρίδας !!!

Δημήτρης Παναγιωτόπουλος καθηγητής της Νομικής Σχολής Αθηνών

ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

«ΕΛ.ΛΑ.Σ.»

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ

Ευριπίδου 57–Τ.Κ. 10554 Αθήνα –Τηλ: 210 3250220 http://www.patriotiki-enosi.gr**Ηλ.Ταχ: elas@otenet.gr


ΠΡΟΣ ΤΟΝ Αθήνα 02^α Οκτωβρίου 2015

Αριθ. πρωτ. 71/5-10-2015

Διοικητικό

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Κατ’ επιταγή των διατάξεων του ακροτελεύτιου άρθρου 120 παράγραφος 4 του Συντάγματος κατά το οποίο: «Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία», υπό τις επιταγές των Διατάξεων του Άρθρου 1 αυτού και δη της παραγράφου 2 που ορίζει ότι: «Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία» και της παραγράφου 3 που ορίζει ότι: «όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον Λαό υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους», του άρθρου 2 παράγραφος 1 του Συντάγματος κατά το οποίο: «Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας» ως και υπό την επίκληση του υπερσυνταγματικής δυνάμεως αξιώματος: «Υπέρ πάντων Νόμος είναι η σωτηρία του Έθνους και του Λαού», η ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ – ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ «ΕΛ.ΛΑ.Σ.», ως συνταγματικός θεσμός, διεκδικώντας και υπερασπιζόμενη τα Συνταγματικά μας δικαιώματα, ως Ελληνίδες και Έλληνες το γένος, ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ τους:

Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας

Πρωθυπουργό της χώρας

Την Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων

Το Υπουργικό Συμβούλιο της απελθούσης και της τωρινής Κυβέρνησης

Τους αρχηγούς και τους συντελεστές των κομμάτων που εκδήλωσαν ενδιαφέρον για την κάθοδό τους στις Εθνικές εκλογές της 20^ης Σεπτεμβρίου 2015

Τους αρμόδιους φορείς του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης

Τους αρμόδιους φορείς της Δικαστικής εξουσίας οιουδήποτε βαθμού δικαιοδοσίας

Την εταιρεία Singular Logic, η οποία έχουσα το μονοπώλιο της ηλεκτρονικής διαχείρισης των εκλογών διενήργησε και τις Εθνικές εκλογές της 20^ης Σεπτεμβρίου 2015 και

Οιονδήποτε εμπλεκόμενο φορέα τόσο για την προκήρυξη όσο και για την διενέργεια των Εθνικών εκλογών της 20^ης Σεπτεμβρίου 2015,

ως ΕΚΤΡΟΠΕΙΣ της μορφής του πολιτεύματος, διότι διά της παραλείψεως οφειλομένων νομίμων ενεργειών των, κατά παράβαση των αρχών της χρηστής διοίκησης και της διαφάνειας ή κατά κατάχρηση εξουσίας, καταστρατηγήσαντες τις διατάξεις του Καταστατικού Χάρτη της Χώρας και διαπράττοντες κατά συναυτουργία το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας του άρθρου 134 # 2 του ΠΚ, κατήργησαν κάθε έννοια ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ και τούτο διότι ένας έκαστος τούτων, κατά το μέρος της ευθύνης που του αναλογεί και άπαντες προφανώς συλλογικώς δρώντες, προέβησαν στην αλλοίωση της βούλησης των ψηφοφόρων και με πρόθεση προκάλεσαν την παραγωγή μη γνησίου αποτελέσματος της εκλογής διά της νόθευσης του γνησίου εκλογικού αποτελέσματος των εκλογών της 20^ης Σεπτεμβρίου 2015 αφού ο ημέτερος κομματικός συνασπισμός υπό την επωνυμία ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ – ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ «ΕΛ.ΛΑ.Σ.», κατά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων φέρεται ότι έλαβε ψήφους και σε επτά [7] τον αριθμό περιφέρειες της επικράτειας στις οποίες όχι μόνο δεν υπήρχε υποψήφιός μας αλλά και ΟΥΔΕΝ ψηφοδέλτιο τούτου βρισκόταν στα αρμόδια εκλογικά τμήματα. 

Επειδή το ανωτέρω πασίδηλο γεγονός ΣΥΝΙΣΤΑ την κατά το άρθρο 187 του ΠΚ σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, όχι απλώς πράξεως πολλαπλώς παράνομης και υποχρεωτικώς κολαζομένης κατά τας διατάξεις των άρθρων 45, 134 # 2, 158, 164, 216, 231, 232, 232^Α, 239, 242, 256, 259, 386, 386^Α και 390 του Π.Κ. αλλά και προσβολή της προσωπικότητός μας, κυρίως δε ΣΥΝΙΣΤΑ πράξη αυτόχρημα ΑΝΙΕΡΗ ΚΑΙ ΑΝΗΘΙΚΗ χαρακτηριζόμενη ως ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΤΗ ΤΩΝ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΩΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ.

Επειδή η μη εγκυρότητα της εκλογικής διαδικασίας είναι πλέον δεδομένη και επιφέρει την διακύβευση των ημετέρων συνταγματικών δικαιωμάτων και των του ελληνικού Λαού.

ΕΠΕΙΔΗ τίθεται υπό διακινδύνευση εξ αιτίας των παράνομων ενεργειών πάντων των εμπλεκομένων, η διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος.

ΕΠΕΙΔΗ συντρέχει βάσιμος κίνδυνος και εγείρεται το ερώτημα: «Ποιος κυβερνά επιτέλους την Ελλάδα;»

ΕΠΕΙΔΗ η προκύψασα κυβέρνηση και η προς ορκωμοσία Βουλή είναι πολιτειακοί φορείς ανυπόστατοι και αντισυνταγματικοί ως προϊόν νοθείας και απάτης.

ΕΠΕΙΔΗ η συμπεριφορά πάντων των ανωτέρω προσβάλλει κατάφορα τόσον εμάς όσο και τον Λαό μας και δεν θα μείνουμε αδιάφοροι έναντι οιουδήποτε κόστους στην σύγκρουσή μας με το παρακράτος των ουτιδανών και των δοσίλογων. 

ΕΠΕΙΔΗ εμείς, αψηφώντας το γεγονός μιας επικείμενης στοχοποίησής μας από τους υποχθόνιους κατασταλτικούς μηχανισμούς, έτοιμοι να τα χάσουμε όλα, θα πάρουμε θέση σ’ αυτή την «ιστορία της χαβούζας» παιανίζοντας το πνευματικό εμβατήριο του Άγγελου Σικελιανού: «Ομπρός, οι δημιουργοί!… Την αχθοφόρα ορμή Σας στυλώστε με κεφάλια και με πόδια, μη βουλιάξει ο ήλιος!»

Ασκώντας τα εκ του άρθρου 120 παράγραφος 4 Συνταγματικά μας δικαιώματα, ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ πάντες τους εμπλεκομένους ως τους ολετήρες του Έθνους μας και εάν υπάρχει ακόμη σεβασμός προς την Νομιμότητα, δι’ εφαρμογής του Δικαιϊκού αξιώματος της παρακαταθήκης του αλήστου μνήμης Καθηγητού του Συνταγματικού Δικαίου Αλέξανδρου Σβώλου: «Η εκτέλεσις του καθήκοντος απέναντι εις τον κυρίαρχον Ελληνικόν Λαόν δεν πρέπει να έχη όρια», η παρέμβαση εκ μέρους των υπηρετούντων την αξιοπρέπεια του Έθνους φορέων της Δικαιοσύνης, ως το οχυρό της Δημοκρατίας, καθίσταται αναγκαία κατά οιουδήποτε παρανομούντος και τούτο προς διεξαγωγή εισαγγελικής έρευνας σχετικής με την διάπραξη των συγκεκριμένων ανωτέρω αδικημάτων που επιφέρουν την κατάλυση του Δημοκρατικού Πολιτεύματος της χώρας.

Για την ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ «ΕΛ.ΛΑ.Σ»

Ευριπίδου 57–Τ.Κ. 10554 Αθήνα –Τηλ: 210 3250220

http://www.patriotiki-enosi.gr**Ηλ.Ταχ: elas@otenet.gr

ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΦΟΡΕΙΣ

Αϋφαντής Γεώργιος Ξανθόπουλος Παναγιώτης Οδυσσέας Τηλιγάδας
ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΛΑΪΚΟΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ
«Ε.ΛΑ.Σ»

Για την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

Στέργιος Σμυρλής 

ΠΑΛΛΑΪΚΗ ΑΜΥΝΑ ΒΕΤΕΡΑΝΩΝ

******************************

ΕΚ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΕΚΤΕΘΕΝΤΩΝ, ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΑΠΑΝΤΕΣ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΣΟΥΣ ΣΤΗΡΗΞΑΝ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΑΥΤΕΣ, ΤΑ ΚΑΤΩΘΙ:

Τότε που ο επόμενος πρωθυπουργός απειλούσε τον προηγούμενο εξαπατώντας τον ελληνικό λαό

ΜΑΣ ΕΞΑΠΑΤΗΣΑΤΕ και ως κοινοί απατεώνες επί σαρανταδύο έτη εναλλάσσεσθε στην νομή της εξουσίας ως πολιτικά κόμματα, ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΠΑ.ΣΟ.Κ και άλλα πολιτικά μορφώματα για να φθάσουμε σήμερα στο μοιραίο συνονθύλευμα ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, έχοντας κάθε φορά τη Λαϊκή Εντολή να κυβερνήσετε με βάση το πρόγραμμα που εξαγγείλατε σεβόμενοι το Σύνταγμα και τους Νόμους που συνάδουν προς αυτό. Σε αυτό το χρονικό διάστημα, με την ανερμάτιστη Κυβερνητική Πολιτική που εφαρμόσατε, διαδραματίζεται γύρω μας ένα άθλιο σχέδιο ξεπουλήματος του Ελληνισμού που αποσκοπεί στον εδαφικό ακρωτηριασμό της πατρίδας μας και στην βιολογική εξαφάνιση του Ελληνικού Έθνους το οποίο βιώνει έναν οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό Αρμαγεδδώνα.

Αυτή την κοινωνική πραγματικότητα της εξαθλίωσης των Ελλήνων και της λοιδορίας γενικώς του Ελληνικού Κράτους και του Έλληνα ανθρώπου, καλούμεθα σήμερα Εμείς να αντιμετωπίσουμε από τις επαναλαμβανόμενες κατά γεωμετρική πρόοδο παραβιάσεις του Συντάγματος από τα κυρίαρχα πολιτικά όργανα, που σφετερίζονται την λαϊκή κυριαρχία.

Οδηγός μας είναι η ενίσχυση της Ελληνικής Δημοκρατίας και η προάσπιση των Ελλήνων, της Πατρίδας και του Έθνους μας δια της πιστής τηρήσεως του Συντάγματος που θα προσδώσει στο Ελληνικό Κράτος του 21^ου αιώνα συντακτικά χαρακτηριστικά, ικανά να θεμελιώσουν την ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΤΟΥ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ και την ακύρωση της υπαγωγής της χώρας υπό ξένους ζυγούς ως και της εκχωρήσεως της εθνικής μας κυριαρχίας διά της ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥ δανειακής Συμβάσεως και των ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ υπό τις επιταγές της Goldman Sacks και των διεθνών τοκογλύφων. 

ΕΠΕΙΔΗ δεν δεχόμαστε πλέον να μας κυβερνούν επίορκοι υπάλληλοί μας που παραβίασαν την Λαϊκή Εντολή μας, πρόδωσαν τον Ελληνικό Λαό και τον  όρκο τους στο Σύνταγμα, στον Θεό και στην συνείδησή τους, επιχείρησαν δε και διέπραξαν, με σφετερισμό της ιδιότητάς τους, την κατάλυση του Δημοκρατικού Πολιτεύματος, καθ’ όσον προσέβαλαν ευθέως θεμελιώδεις αρχές του άρθρου 134α Π.Κ. εδάφιο στ: «η αρχή της δέσμευσης του νομοθέτη από το Σύνταγμα και της εκτελεστικής και της δικαστικής εξουσίας από το Σύνταγμα και τους νόμους» ως και του εδαφίου η: «η γενική ισχύς και προστασία των ατομικών δικαιωμάτων που προβλέπει το Σύνταγμα».

ΕΠΕΙΔΗ κανένα δημοκρατικό σύνταγμα και καμιά δημοκρατία δεν όρισε ποτέ ότι η κατάσταση οικονομικής ανάγκης μιάς χώρας αποτελεί λόγο άρσης των εγγυήσεων των δικαιωμάτων του ανθρώπου και της παραίτησης του κράτους από τα κυριαρχικά του δικαιώματα και την προσβολή της αξίας του ανθρώπου, ως εν προκειμένω, ο κυρίαρχος Ελληνικός Λαός ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ ΠΑΡΑΥΤΑ μη αποδεχόμενος την ανυπαρξία τόσο των Συνταγματικών λειτουργιών που ΟΦΕΙΛΑΝ να προασπίσουν την κατάλυση του Καταστατικού Χάρτη της χώρας όσο και την επιβολή του παρανόμου καθεστώτος.

 Μετά το σοκ από την απροσδόκητη επίθεση που δέχθηκε από το Καστελόριζο, ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ τόσο ατομικά όσο και συλλογικά προσφεύγοντας, εις μάτην, προς την ανύπαρκτη και χειραγωγούμενη Δικαιοσύνη υποβάλλοντας, κατά «Ελλήνων» επίορκων πολιτικών και κρατικών παραγόντων, μηνύσεις για σειρά τελεσθέντων αδικημάτων και δη για το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας και για τα ενενηντατρία (93) γνωστά σε εμάς σκάνδαλα των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και τα πενηντατέσσαρα (54) της Νέας Δημοκρατίας, σκάνδαλα τα οποία παραμένουν εν υπνώσει χωρίς να έχουν διερευνηθεί και χωρίς βέβαια να αποδοθούν οι ευθύνες από την Δικαιοσύνη σε εκείνους που πρωταγωνίστησαν σε αυτά προσθέτοντας στον αισχρό κατάλογο των χρηματισθέντων επίορκων οργάνων του Κράτους και το πρόσφατο αναδυόμενο οικονομικοπολιτικό σκάνδαλο της πολυεθνικής φαρμακευτικής εταιρείας Novartis, που ταρακουνάει για άλλη μία φορά συθέμελα το σαθρό πολιτικό στερέωμα της Πατρίδος μας, στο οποίο φέρονται να εμπλέκονται πρώην υπουργοί, υπεράνω υποψίας, αλλά πιθανότητα και πρώην πρωθυπουργοί. 

Παραθέτουμε ενταύθα πίνακα στον οποίο εμπεριέχονται οι αριθμοί πρωτοκόλλου των, ΧΩΡΙΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 86 του Συντάγματος, 1 και 4 του Νόμο 3126/2003 «Ποινική ευθύνη Υπουργών» και 83 παράγραφο 1 του Κανονισμού της Βουλής, εκ των εκατό σαράντα εξ (146) γνωστών σ’ εμάς, προς την Βουλή διαβιβαστικών εγγράφων του Υπουργείου Δικαιοσύνης Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, από 14-4-2009 έως 09-10-2013 που αφορούν πρότερες ΥΠΟΒΛΗΘΕΙΣΕΣ δικογραφίες κατά μελών Κυβερνήσεων έως 09-10-2013 που με τα κολοσσιαία σκάνδαλά τους κατέστρεψαν την χώρα, υποδουλώθηκε η Ελλάδα από ένα χρέος επαχθές και επονείδιστο..Και οι δικογραφίες αυτές, αγνοούμενες, χειμάζουν σε κάποια συρτάρια της Βουλής, με την συμπαιγνία «μαύρου μετώπου» – «κόκκινης προβιάς», αφού οι εκάστοτε αρμόδιοι και ΥΠΟΛΟΓΟΙ Πρόεδροι και Αντιπρόεδροι της Βουλής, σε μία άθλια θεατρική παράσταση, «ανέφεραν σε κάποια ολομέλεια» την ύπαρξή τους.

Θέματα που δεν ετέθησαν ποτέ στην ολομέλεια της Βουλής από κανένα κόμμα, ενώ ένα πέπλο μυστηρίου καλύπτει την εμπλοκή των καταστροφέων της πατρίδας μας και των ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ των 8.500 αυτοχειριασθέντων Ελλήνων αδελφών μας υπό την ομερτά των συμμοριών της Βουλής και την διάπραξη του εγκλήματος της εσχάτης προδοσίας και εκ των τριών ΕΓΚΑΛΟΥΜΕΝΩΝ συνταγματικών λειτουργιών της πολιτείας.

Δυστυχώς με τέτοιες πρακτικές ενισχύεται στον Ελληνικό Λαό το αίσθημα συνομωσιολογίας και βρίσκουν πρόσφορο έδαφος οι απόψεις ότι το πολιτικό προσωπικό της Χώρας όχι μόνο δεν υπηρετεί τη διαφάνεια, αλλά αντίθετα εφευρίσκει «παραθυράκια» και τεχνητές γραφειοκρατικές καθυστερήσεις που επιτρέπουν στη διαπλοκή να… ζει και να βασιλεύει εις βάρος του Έθνους προδίδοντας τον κατά το Σύνταγμα κυρίαρχο Λαό.

ΓΕΓΟΝΟΣ 12^ον. Ο φόβος της εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας για την άσκηση ελέγχου της υπό του Συντάγματος θεσμοθετημένης Δικαστικής λειτουργίας τις οδήγησε σε λήψη νομοθετικών μέτρων, ώστε να ενσπείρουν τον τρόμο στην Δικαστική Εξουσία και να την οδηγήσουν σταδιακά σε ένα φοβικό σύνδρομο, για να μην επιτελεί το θεσμικό της έργο. Θέσπισαν κατ’ αρχήν το άρθρο 86 του Συντάγματος, ώστε για τα εγκλήματα των πολιτικών να αποφασίζει η ίδια η Βουλή, αν θα ασκήσει δίωξη. Όμως από την όλη υφή του στρατηγικού τους σχεδίου, όπως αποκαλύπτεται μετά την ομολογία Θεόδωρου Τσουκάτου στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής στις 14-9-2010 η ψήφιση του ανωτέρω άρθρου (86) εμπίπτει στις προπαρασκευαστικές πράξεις του εγκλήματος της εσχάτης προδοσίας 134 παρ. 2β διότι η νομοθετική λειτουργία, υπό την ανοχή και συναίνεση του Προέδρου της Δημοκρατίας, σφετερίζεται το Σύνταγμα και προβαίνει στην κατάλυσή του, και το έγκλημα τούτο διαπράττεται από το 1996 σε βάρος του Ελληνικού Λαού, του Ελληνικού Έθνους και της χώρας ως κρατικής οντότητας.

Επί του θέματος αυτού η Δικαιοσύνη περί άλλων να τυρβάζει και τούτο διότι, ΔΕΔΟΜΕΝΗΣ της ωμής παρέμβασης τόσο της νομοθετικής όσο και της εκτελεστικής λειτουργίας στην λειτουργία της Δικαιοσύνης έχει αποδεχθεί την θεσμική της κατάργηση αφού, κατά παράβαση των Συνταγματικών διατάξεων, έχει εκχωρήσει η ίδια τις θεσμικές της αρμοδιότητες αναμένοντας τόσο τις κατά την 5^η παράγραφο του 90^ου άρθρου προαγωγές της από την πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου όσο και την 1^η παράγραφο εδάφιο β του 91^ου άρθρου υπό του Υπουργού Δικαιοσύνης έγερση της πειθαρχικής αγωγής δικαστικού τινός λειτουργού και την εκ των άρθρων 62 και 86 του Συντάγματος πλήρη και άνευ αντιλόγου απαξίωση αυτής ως θεσμοθετημένης λειτουργίας της Πολιτείας χωρίς να λαμβάνεται υπ’ όψιν η διάταξη της 2^ας παραγράφου του 87^ου άρθρου του Συντάγματος η οποία ορίζει: «οι δικαστές δεν υποχρεούνται να συμμορφώνονται με διατάξεις που έχουν τεθεί κατά κατάλυση του Συντάγματος».

Είναι γνωστή η διάκρισης μεταξύ συνταγματικού και κοινού κανόνος Δικαίου. Εξ αυτού αναγκαίως συνεπάγεται ότι αφού το Σύνταγμα είναι ο υπέρτερος νόμος της χώρας, κάθε απλός νόμος ψηφισθείς υπό της Βουλής και ευρισκόμενος σε αντίθεση με το Σύνταγμα πρέπει να εξαφανισθεί διότι το υποδεέστερο πρέπει να υποχωρεί προ του υπέρτερου.

Αφού οι μέχρι σήμερα Πρόεδροι της Ελληνικής Δημοκρατίας, οι βουλευτές, οι υπουργοί της εκάστοτε κυβέρνησης, ο εκάστοτε πρωθυπουργός δεν επελήφθητε του ζητήματος της αντισυνταγματικότητας των ψηφισθέντων Νόμων με τους οποίους η εκάστοτε κυβέρνηση έβαζε «ταφόπλακα» στην έννοια της αξιοπρεπούς διαβίωσης του Έλληνα, ΤΕΚΜΑΙΡΕΤΑΙ ότι ΑΠΑΝΤΕΣ δεν σέβεστε το Σύνταγμα ΚΑΙ τους νόμους που συνάδουν με αυτό, καθιστάμενοι επίορκοι και σφετεριστές του Συντάγματος και των εξουσιών που απορρέουν από αυτό.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ τον πρώην φερόμενο ως Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, ΔΙΟΤΙ, κατά την ημέρα ανάληψης των καθηκόντων του την 8η Φεβρουαρίου 2005 προσφωνώντας τον η Πυθία-πρόεδρος της τότε Βουλής, μετά την εκλογή του στην Προεδρία της Δημοκρατίας, μεταξύ των άλλων διαλαμβανομένων του ανακοίνωνε και εκείνη την μακάβρια για τη χώρα μας προφητεία τονίζοντάς του: 

«Αναλαμβάνετε, κύριε Πρόεδρε, την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας για μία πενταετία όπου θα σημειωθούν σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις: Η Ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προωθηθεί με την ψήφιση ενδεχομένως και της Συνταγματικής Συνθήκης, τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη, τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές καθώς θα μπορούν να προστατεύονται, αλλά και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων και πάντως η Δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμασθεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης. 

Η χώρα μας εξάλλου θα έχει να αντιμετωπίσει σοβαρά διλήμματα σε πολλούς τομείς: Στα εθνικά θέματα δρομολογούνται εξελίξεις που απαιτούν σύμπνοια και νηφαλιότητα, στον οικονομικό και τον κοινωνικό τομέα πρέπει να γίνουν τομές και να ληφθούν σοβαρές αποφάσεις για τη βελτίωση της ζωής των πολιτών, η διαπαιδαγώγηση των νέων θα απαιτήσει αναπροσανατολισμούς στην εκπαίδευση και την κατάρτιση, ο ελληνικός πολιτισμός θα πρέπει να ανακτήσει την ιστορική του πρωτοπορία. 

Εν όψει των παραπάνω η ρυθμιστική και ενοποιητική αποστολή που σας αναθέτει το Σύνταγμα αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Είμαι βεβαία ότι θα ανταποκριθείτε άριστα στον υψηλό αυτό ρόλο, με όπλα τη μακρά πολιτική πείρα σας, την επιστημονική σας κατάρτιση, την κοινωνική ευαισθησία και τον ήπιο και μετριοπαθή χαρακτήρα σας. Θα έχετε άλλωστε αρωγό και συμπαραστάτη τους παράγοντες του πολιτεύματος και όλες τις πολιτικές δυνάμεις».

Ο Ελληνικός λαός επί του θέματος αυτού ΟΥΔΕΠΟΤΕ και εις ΟΥΔΕΝΑ έδωσε λευκή επιταγή να χειριστεί κατά το δοκούν αυτό που ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητά του. Καμιά Κυβέρνηση, καμιά Βουλή, κανένα κόμμα δεν νομιμοποιείται να αποφασίζει δεσμευτικά για την παρούσα και τις επερχόμενες γενεές σε θέμα που αφορά την ύπαρξη του ίδιου του Έθνους και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας με την επαίσχυντη πράξη του περιορισμού της Εθνικής της Κυριαρχίας, για την οποία τόσοι ποταμοί αιμάτων χύθηκαν.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ τον πρώην φερόμενο ως Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια ΔΙΟΤΙ συναίνεσε σε όλα αυτά τα τραγικά για το Έθνος διαπράττοντας, αν και νομικός ων, τόσον ο ίδιος όσον και οι τότε τριακόσιοι αυτήκοοι «εθνοπατέρες», το έγκλημα ΤΗΣ ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΑΝΕΥ ΟΥΔΕΜΙΑΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΕΞ ΟΥΔΕΝΟΣ. Αλλά στην Ελλάδα, η παραβίαση του Συντάγματος, με την ανοχή των διοριζομένων από τα κόμματα προέδρων της Δημοκρατίας, είναι σύνηθες φαινόμενο.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ τον ως άνω Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας ΔΙΟΤΙ γνώριζε πολύ καλά, αφού υπήρξε από τα πιό έμπιστα στελέχη του ανομολόγητου Ανδρέα Παπανδρέου, και ήταν γνώστης των δεσμεύσεων του αρχηγού του για την εφαρμογή των Νατοϊκών σχεδίων «OVERKILL» και «ΦΑΙΔΩΡΑ», επιχειρήσεις εκπορευόμενες από το Δόγμα Κίσινγκερ και που έχουν μελετηθεί από τις μυστικές υπηρεσίες των Η.Π.Α και αφορούν η μεν επιχείρηση Φαιδώρα την εδαφική διάλυση της Ελλάδος από εξωτερική παρέμβαση, η δε επιχείρηση Overkill έχει τα στοιχεία ψυχολογικού πολέμου και τρομοκράτησης του Ελληνικού λαού σε περίοδο ειρήνης διά τρομοκρατικών ενεργειών, επιδρομή κουκουλοφόρων και «διαδηλώσεων».

ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ τον πρώην φερόμενο ως Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας ως υπόλογο και για το διαπραχθέν εκ μέρους του έγκλημα ΤΗΣ ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ διότι ως αρχηγός της εκτελεστικής εξουσίας, υπό την επίκληση της 1^ης παραγράφου του 44^ου άρθρου του Συντάγματος, ΠΡΟΕΒΕΙ στην έκδοση της εις το υπ’ αριθμό ΦΕΚ Α΄ 240/12 Δεκεμβρίου 2012 διαλαμβανόμενης ΠΡΑΞΕΩΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ προκειμένου να εγκριθούν άμεσα τα Σχέδια των Συμβάσεων Τροποποίησης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης, οι οποίες έχουν συναφθεί, μεταξύ του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας [Ε.Τ.Χ.Σ] και της Ελληνικής Δημοκρατίας, με τον κατωτέρω τίτλο εκάστη:

α] «Κύρια Σύμβαση Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης» που κυρώθηκε με το νόμο 4060/2012 (ΦΕΚ Α΄ 65),

β] «Σύμβαση Διευκόλυνσης Διαχείρισης Υποχρεώσεων ΣΙΤ» που καταρτίσθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου 4046/2012 (ΦΕΚ Α΄ 28),

γ] «Διευκόλυνση αποπληρωμής Τόκων Ομολόγων» που καταρτίσθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου 4046/2012 (ΦΕΚ Α΄ 28),

ΚΑΤΑΡΓΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ την Συνταγματικώς θεσμοθετημένη ανεξάρτητη Ελληνική Δικαστική Εξουσία αποδεχόμενος τον όρο ότι:

1^ον «Η Σύμβαση Τροποποίησης και κάθε εξωσυμβατική αξίωση που γεννάται από ή σε σχέση με αυτή θα διέπεται και θα ερμηνεύεται σύμφωνα με το Αγγλικό δίκαιο.» και ότι: «…..η ερμηνεία ή εκτέλεση της Σύμβασης Τροποποίησης θα υπάγεται στην αποκλειστική αρμοδιότητα των δικαστηρίων του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.» με αποτέλεσμα η Ελληνική Πολιτεία να αποξενωθεί από τις προστατευτικές διατάξεις του Εθνικού Δικαίου, να παραιτηθεί αμετάκλητα και άνευ όρων και εν τέλει να απολέσει κάθε ασυλία της, ως υπαγόμενη στο State Immunity Act -1978- [Ίδετε σελίδα 5797 του ΦΕΚ παράγραφο 4 εδάφια 4.1 και 4.2].

2^ον «Το Δικαιούχο Κράτος Μέλος, η Τράπεζα της Ελλάδος και το Τ.Χ.Σ παραιτούνται με την παρούσα αμετάκλητα και ανεπιφύλακτα από κάθε δικαίωμα ασυλίας που ήδη έχουν ή μπορεί να δικαιούνται σε σχέση με τους ίδιους και τα περιουσιακά τους στοιχεία έναντι δικαστικών ενεργειών σχετικά με την παρούσα Σύμβαση Τροποποίησης, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά, κάθε δικαιώματος ασυλίας έναντι άσκησης αγωγής, έκδοσης δικαστικής απόφασης ή άλλης διάταξης, κατάσχεσης, εκτέλεσης ή ασφαλιστικού μέτρου και έναντι κάθε εκτέλεσης ή αναγκαστικού μέτρου σε βάρος των περιουσιακών τους στοιχείων στο μέτρο που τα ανωτέρω δεν απαγορεύονται από αναγκαστικό νόμο.» [Ίδετε σελίδα 5798 του ΦΕΚ 4^η παράγραφο, εδάφια 4.4] όρος δια του οποίου, σε αντάλλαγμα για τα κεφάλαια από τα πακέτα «διάσωσης», λεηλατείται η Ελλάς, ΑΠΕΜΠΟΛΕΙΤΑΙ η εθνική μας κυριαρχία και κάθε περιουσιακό εθνικό μας στοιχείο ξεπουλιέται, διαπράττοντας έτσι ο ίδιος το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας διά της παραβιάσεως, με πρόθεση, του Συντάγματος, καταστάς επίορκος κατά τις διατάξεις της 1^ης παραγράφου του 49^ου άρθρου αυτού αφού κατά την 2^α παράγραφο του 33^ου άρθρου: 

«Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πριν αναλάβει την άσκηση των καθηκόντων του, δίνει ενώπιον της Βουλής τον ακόλουθο όρκο: 

«Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας και Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας να φυλάσσω το Σύνταγμα και τους νόμους, να μεριμνώ για την πιστή τους τήρηση, να υπερασπίζω την εθνική ανεξαρτησία και την ακεραιότητα της Χώρας, να προστατεύω τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Ελλήνων και να υπηρετώ το γενικό συμφέρον και την πρόοδο του Ελληνικού Λαού».

ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ τους πρώην και τον νυν φερόμενους ως Προέδρους της Ελληνικής Δημοκρατίας ΔΙΟΤΙ διά της υπογραφής των έχει καταλυθεί ο Καταστατικός Χάρτης της Ελλάδος και δη τα κάτωθι άρθρα αυτού:

Άρθρο 1^ο παράγραφος 3^η: Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει τι Σύνταγμα».

Άρθρο 4^ο παράγραφος 5^η: «Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους».

Άρθρο 5^ο παράγραφος 1^η: [μη αναθεωρητέο]: «Καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη».

Άρθρο 21: «1. Η οικογένεια, ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους, καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του Κράτους.

2. Πολύτεκνες οικογένειες, ανάπηροι πολέμου και ειρηνικής περιόδου, θύματα πολέμου, χήρες και ορφανά εκείνων που έπεσαν στον πόλεμο, καθώς και όσοι πάσχουν από ανίατη σωματική ή πνευματική νόσο έχουν δικαίωμα ειδικής φροντίδας από το Κράτος.

3. Το Κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών και παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας, του γήρατος, της αναπηρίας και για την περίθαλψη των απόρων.

4. Η απόκτηση κατοικίας από αυτούς που τη στερούνται ή που στεγάζονται ανεπαρκώς αποτελεί αντικείμενο ειδικής φροντίδας του Κράτους.

5. Ο σχεδιασμός και η εφαρμογή δημογραφικής πολιτικής, καθώς και η λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων αποτελεί υποχρέωση του Κράτους.

6. Τα άτομα με αναπηρίες έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν μέτρων που εξασφαλίζουν την αυτονομία, την επαγγελματική ένταξη και τη συμμετοχή τους στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας».

Άρθρο 22^ο παράγραφος 1^η: «Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού…..» 

Άρθρο 23^ο παράγραφος 1^η: Το Κράτος λαμβάνει τα προσήκοντα μέτρα για τη διασφάλιση της συνδικαλιστικής ελευθερίας και την ανεμπόδιστη άσκηση των συναφών μ’ αυτή δικαιωμάτων εναντίον κάθε προσβολής τους, μέσα στα όρια νόμου…» 

Άρθρο 25^ο παράγραφος 1^η: Η καταστρατήγηση των διατάξεων του άρθρου αυτού αναιρεί την αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου, σύμφωνα δε με το άρθρο αυτό, πρέπει να προστατεύονται τα άρθρα που ήδη έχουν προαναφερθεί!

Άρθρο 28^ο παράγραφος 2^α: «Για να εξυπηρετηθεί σπουδαίο εθνικό συμφέρον και να προαχθεί η συνεργασία με άλλα κράτη, μπορεί να αναγνωρισθούν, με συνθήκη ή συμφωνία, σε όργανα διεθνών οργανισμών αρμοδιότητες που προβλέπονται από το Σύνταγμα. Για την ψήφιση νόμου που κυρώνει αυτή τη συνθήκη ή συμφωνία απαιτείται πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών.

παράγραφος 3^η: Η Ελλάδα προβαίνει ελεύθερα, με νόμο που ψηφίζεται από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, σε περιορισμούς ως προς την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας της, εφόσον αυτό υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον, δεν θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος και γίνεται με βάση τις αρχές της ισότητας και με τον όρο της αμοιβαιότητας».

 Άρθρο 52^ο: «Η ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, τελεί υπό την εγγύηση όλων των λειτουργών της Πολιτείας, που έχουν υποχρέωση να τη διασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση. Νόμος ορίζει τις ποινικές κυρώσεις κατά των παραβατών της διάταξης αυτής».

Άρθρο 59^ο παράγραφος 1^η: «Οι Βουλευτές πριν αναλάβουν τα καθήκοντά τους δίνουν στο Βουλευτήριο και σε δημόσια συνεδρίαση τον ακόλουθο όρκο: «Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας και Ομοουσίας και Αδιαίρετης Τριάδας να είμαι πιστός στην Πατρίδα και το δημοκρατικό πολίτευμα, να υπακούω στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου».

Άρθρο 78^ο παράγραφος 2^α: «Φόρος ή άλλο οποιοδήποτε οικονομικό βάρος δεν μπορεί να επιβληθεί με νόμο αναδρομικής ισχύος που εκτείνεται πέρα από το οικονομικό έτος το προηγούμενο εκείνου κατά το οποίο επιβλήθηκε».

Άρθρο 106^ο παράγραφος 2^α: «Η ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία δεν επιτρέπεται να αναπτύσσεται σε βάρος της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ή προς βλάβη της εθνικής οικονομίας.»

Άρθρο 120^ο παράγραφος 2^α: «Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.»

ΕΠΕΙΔΗ με την σωρευτική παραβίαση του Συντάγματος έχει ριζώσει η διαφθορά στον δημόσιο βίο και ως Λερναία Ύδρα απομυζά τον ιδρώτα του Λαού κατά τρόπο παράνομο, βέβηλο και ανήθικο έχει δε καταστεί γάγγραινα και ηθική νόσος που αναδίδει αφόρητη δυσοσμία οδηγώντας την Χώρα στην βαθύτερη πολιτική και κοινωνική σήψη του αιώνα.

ΕΠΕΙΔΗ με την ολιγωρία απάντων υμών των λειτουργιών της πολιτείας καταρρακώθηκε το εθνικό, το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο και με την πρακτική της πλήρους χειραγώγησης του Ελληνικού Λαού μέσω του πρωτοφανούς ελέγχου των ραδιοτηλεοπτικών και έντυπων ειδησεογραφικών μέσων και του συνδικαλισμού, με την διαρκή άσκηση ψυχολογικής βίας και του τρόμου δι’ ενός ανηλεούς και διαρκούς σφυροκοπήματος δημιουργίας στους Έλληνες του συμπλέγματος ενοχής («φταίμε εμείς», «φταίμε όλοι», «μαζί τα φάγαμε»), με την πλήρη απόκρυψη των πραγματικών στοιχείων που δείχνουν τις κοινωνικές συνέπειες και τις αντιδράσεις του Ελληνικού Λαού, με την δολοφονία ακόμη των τριών υπαλλήλων της Μαρφίν και ενός αγέννητου παιδιού, επεβλήθη το απάνθρωπο και άνομο καθεστώς δανεισμού της Ελλάδας η επιβολή του οποίου προσβάλλει την Πατρίδα μας, το μέχρι πρότινος Έθνος του ωραίου, του μεγάλου και του αληθινού, προσβάλλοντας συγχρόνως και τον Οικουμενικό πολιτισμό και την αξία του ανθρώπου γενικότερα λόγους για τους οποίους σας και καταγγέλλουμε ως εχθρούς του Λαού και του Έθνους ημών των Ελλήνων το γένος.

ΕΠΕΙΔΗ το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος ως καταληκτική επιταγή άμεσης ανάγκης προστάζει και την πολιτική δράση αντίστασης κατά του σημερινού καθεστώτος, έχουμε δικαίωμα και υποχρέωση να αντισταθούμε, με κάθε μέσον, κατά οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει ή το έχει ήδη καταλύσει.

Η αντίσταση κατά της βίαιης κατάλυσης του Συντάγματος ουσιαστικά σημαίνει την φυσικώ τω τρόπω εκδίωξη των όσων κατέλυσαν το Σύνταγμα, με απλά λόγια την εκδίωξη των βιαστών του Συντάγματος απολακτίζοντας, μετά βδελυγμίας, όσους καπηλεύονται ιδιοτελέστατα την εμπιστοσύνη των εντολέων τους. Και αυτή η υποχρέωση αφορά όλους, μηδέ των υπογραφόντων εξαιρουμένων.

ΓΕΓΟΝΟΣ 13^ον. Εδώ γεννήθηκε η Δημοκρατία και είμαστε Λαός θεματοφύλακας αυτής, υπάρχουμε επί 15.000 και πλέον έτη και θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε ακόμα και όταν εσείς θα έχετε χαθεί στη λήθη της Ιστορίας.

Βλέποντας όμως τις αμέτρητες κερκόπορτες να ανοίγουν η μία πίσω από την άλλη και να έχουμε εισέλθει στο τελικό στάδιο της αποσταθεροποίησης της Χώρας από τις σιωνιστικές δυνάμεις του σκότους και πανίσχυρους αρχιτέκτονες οικονομικών και πολιτικών κέντρων να προωθούν τα ποικίλα συμφέροντά τους ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝΤΑΣ εις βάρος του Ελληνικού Λαού και του Ελληνικού Κράτους, βασιζόμενοι στα δέσμια πολιτικά κόμματα που κυβέρνησαν και κυβερνούν την Ελλάδα μέχρι σήμερα και εμπλεκόμενα σε οικονομικά σκάνδαλα διασπάθισης Δημοσίου Χρήματος, ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να εγερθούμε.

Οι ποικιλώνυμοι μαστροποί του πολιτικού υποκόσμου εκβιάζοντας την έρμαια και υπό ομηρεία των αμαρτιών που βαρύνουν κάθε πολιτική κομματική συμμορία, τις ΑΝΑΓΚΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΣΚΛΗΡΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ του Λαού ο οποίος προσπαθώντας να αντιδράσει εστράφη προς την ιδεολογικά χρεοκοπημένη «Αριστερά» με εκφραστή αφ’ ενός μεν τον ΣΥΡΙΖΑ του οποίου η πλειονότητα των μελών της κοινοβουλευτικής ομάδας του αποτελείται, από πρώην άεργους θεραπευτές της αριστερίζουσας ραθυμίας και αοριστολογίας που καπηλεύθηκαν την αγανάκτηση του Λαού για να πρωταγωνιστήσουν στην παρθενογένεση ενός εκτρωματικού μορφώματος, αφ’ ετέρου δε στο ΚΚΕ ζητώντας την Κοινωνική Δικαιοσύνη που ευαγγελίζετο.

Συλλήβδην όμως η «ΑΡΙΣΤΕΡΑ», υπό την ομερτά των συνδαιτυμόνων του άντρου της διαπλοκής, είναι ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΣ ΟΜΗΡΟΣ των διακυβερνησάντων την Χώρα κομμάτων, γιατί ως μη ορκιζόμενη και μη εφαρμόζουσα τις δεσμευτικές διατάξεις του Συντάγματος, έχει εισπράξει παρανόμως ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΑΥΕΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΩΝ (Βουλευτικές Αποζημιώσεις κ.λ.π) χωρίς να τις δικαιούται, αφού δεν έχει συνταγματική νομιμότητα και παράλληλα έχει απεμπολήσει τον ιδεολογικό λόγο υπάρξεώς της και ως εκφράζουσα ΔΗΘΕΝ την ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ μετά την τεράστια ανεργία των 1.500.000 και πλέον Ελλήνων, διαλύει εμμέσως τα εργατικά συνδικάτα και απαξιώνοντάς τα εκπροσωπεί στην ουσία τους κάθε είδους αλλοεθνείς εργάτες νόμιμους και μη προσδένοντας με τον τρόπο αυτό υποχρεωτικά αυτούς που διατείνεται ότι εκπροσωπεί, στους κόλπους του «κομματικού ορνιθώνα» της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, που τυπικά ως δυναμικό αλλά ταυτόχρονα ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟ κατά το Σύνταγμα και τους νόμους κόμμα, εμφανίζεται ως μία πολιτική διέξοδος για τον Ελληνικό Λαό που οδηγεί κοινωνικές δυνάμεις, που θέλουν να αντισταθούν στην ισοπέδωση της χώρας, να βαφτισθούν ως Χρυσαυγίτες που «υπόσχονται άμυνα στην επερχόμενη λαίλαπα» χωρίς να γνωρίζουν ότι αυτή η κομματική συντεχνία είναι ένα κατασκεύασμα ξένων μυστικιστικών κύκλων και υπηρεσιών, που έχουν διεισδύσει και στον Ελληνικό Κρατικό Μηχανισμό. Είναι πασιφανές ότι οι ιδεολογικές αρχές του κόμματος της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ που απορρέουν από το Καταστατικό του 1983 και από την διατυπούμενη αρθρογραφία του στα ιδεολογικά του όργανα [περιοδικά και εφημερίδα], σε μιά ψυχοπαθολογική «διαδικασία επανάληψης», αναμηρυκάζουν τις ψυχανώμαλες υπαγορεύσεις ενός ψευδεπίγραφου εθνικοσοσιαλισμού που δείχνουν την σαφή επιρροή ξένων κύκλων και την προσκόλληση σε ψευδαισθητικά ιδεολογήματα της χαμένης τόλμης του επαναστάτη.

Με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον ασύστολο καρναβαλικό λαϊκισμό του στην πρώτη θέση και την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ με τον υποκριτικό εθνικισμό της στην τρίτη, επιχειρείται από σκοτεινούς πολιτικοοικονομικούς κύκλους και οργανωμένα διεθνή οικονομικά συμφέροντα να διαχωριστεί ξανά ο Ελληνικός Λαός στον ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΜΥΘΟ Φασίστες–Αντιφασίστες, Ρατσιστές – Αντιρατσιστές σε αντικατάσταση του παλαιοτέρου μυωπικού διαχωρισμού Βενιζελικοί-Βασιλικοί, Αριστεροί-Δεξιοί ώστε στην αντιμαχία των ιδεοληπτικών εμμονών και αντιπαραθέσεων να επέλθει η επιζητούμενη σύγκρουση στους κόλπους του Ελληνικού Λαού με την δημιουργία συνθηκών «1946», για να αποκομίσουν ξανά οι δυνάμεις του σκοταδισμού τα επιδιωκόμενα ωφελήματα του παρελθόντος εις βάρος της εθνικής υπόστασης της Χώρας μας με τον ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟ αυτής δια της εισόδου μας σε μία ΕΜΦΥΛΙΟΠΟΛΕΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, με πρόσχημα την δράση της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ.

Η ιλαροτραγωδική κυβέρνηση της πούρας επανάστασης, πάσχουσα από ιδεολογική σύνθλιψη, ζει στις αυταπάτες της Γαλλικής και της Οκτωβριανής «επανάστασης» και του διαφωτισμού και διακατεχόμενη πλέον από το «σύνδρομο της κομμουνιστικής ιδεοληψίας και την ιδεολογική κυριαρχία των σταλινικών απολογητών της», εμβολιασμένη δε εκ γενετής με τον βάκιλο του Μπολσεβικισμού, γοητεύτηκε από την πλέον σύγχρονη και πλέον θελκτική ρητορεία του ΠΑ.ΣΟ.Κ που επένδυσε στους ψηφοφόρους του ΚΚΕ με τα ιοβόλα συνθήματά του. 

Προσκολλημένη λοιπόν στην φιλοσοφία του Κάρλ Μάρξ, του Λένιν, της Ρόζας Λούξεμπουρκ, του Αντόνιο Γκράμσι και άλλων αστέρων του Μαρξιστικού πανθέου αυτό που την απασχολεί είναι «πώς θα βρει τρόπο να ξεγελάσει τον λαό αντί να τον υπερασπιστεί» παραβιάζοντας την λαϊκή εντολή που πήρε και οι πράξεις της από πλευράς πολιτικής ηθικής είναι ανομιμοποίητες αφού με την δέσμευσή της ότι θα έσκιζε τα μνημόνια για να τα ξαναγράφουν τώρα επί τα χείρω, έχουμε ένα θρίαμβο του «ιστορικού υλισμού» στην πιο χυδαία μορφή του που αντικαθιστώντας την τυφλή πίστη στη Σοβιετική Ένωση με την εξίσου τυφλή στην Ευρωπαϊκή και την ιδέα ενός σοσιαλιστικού μέλλοντος με τη θεσμολαγνεία τους, γνωρίσαμε πλέον το αποκορύφωμα του υπαρξιακού «δόγματος ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ»: «Οι Ιδέες καθορίζονται από και ακολουθούν την Τσέπη μας και το Εγώ μας» και η μεταρρύθμιση ως και η αξιοκρατία για την κυβέρνηση των ψευτοεπαναστατών είναι φαίνεται συνώνυμη της ανακύκλωσης, του βολέματος και της πελατειακής σχέσης.

Η παρούσα ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΗ και ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ κυβέρνηση, αυτό το σπαραχτικό ξόδι της επαναστατικής ορμής, με την υποχωρητικότητά της και τους αυτοσχεδιασμούς της, να βάζει την θηλιά στον λαιμό του Ελληνικού Λαού και να φέρνει την Ελλάδα προ τετελεσμένων γεγονότων αποδυναμώνοντας την διαπραγματευτική της ικανότητα, ενισχύοντας παράλληλα την αδιαλλαξία των οικονομικών της δολοφόνων, αφού δεν είναι σε θέση ούτε και μπορεί αλλά ούτε και θέλει προφανώς να προασπιστεί και να διεκδικήσει τα δίκαια του Λαού και της πατρίδας μας, ΟΥΔΟΛΩΣ γίνεται αποδεκτή από εμάς τους Έλληνες το γένος.

Ο «καιρός» της κρίσης φαίνεται ότι θα είναι μακρός και επίπονος. Θα διχάσει και θα ενώσει. Περισσότερο από ποτέ, είναι αναγκαίο, εμείς ως Έλληνες, άτομα, θεσμοί και συλλογικότητες να εκπληρώσουμε το καθήκον μας, απέναντι στις περασμένες και στις μέλλουσες γενεές, να προσθέσουμε νόημα στην ύπαρξή μας, να είμαστε μία και μόνη Ελληνική οικογένεια που θα πέφτουμε και θα σηκωνόμαστε μαζί σαν ένα Έθνος, σαν ένας Λαός, ΣΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ!!

Στην πολιτική του εθνικού ενδοτισμού, του κοινωνικού αρνητισμού, του πολιτικού αυταρχισμού, της ανικανότητας, της πολιτικής αναξιοπιστίας, της εθνικής και οικονομικής υποθήκευσης της Χώρας μας πρέπει να αντιπαραταχθούν οι εθνικά υπεύθυνες πατριωτικές δυνάμεις του ήθους, της αξιοπρέπειας, της συνέπειας και της αξιοπιστίας οι οποίες θα πραγματώσουν το διαχρονικό εθνικό δόγμα: «Εκπληρώνουμε στο ακέραιο τις υποχρεώσεις μας και διεκδικούμε επίσης στο ακέραιο τα δικαιώματά μας, και εάν τα κόμματα μας χωρίζουν, η Ελλάδα μας ενώνει!!!» Αυτή πρέπει να είναι η απάντηση του υγιούς ενεργού δυναμικού της Χώρας απέναντι στο φθαρμένο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα διαχείρισης της ύστερης μεταπολιτευτικής περιόδου που σκοπεύοντας να προχωρήσει στην «τελική λύση» στα σαράντα τρία χρόνια της «Μεταπολίτευσης» πέτυχε ό,τι δεν πέτυχε ο τουρκικός ζυγός των 400 χρόνων.

Το πολιτικό και ιδεολογικό κενό που προκύπτει μετά την πλήρη ταύτιση των πολιτικών δυνάμεων της χώρας στα Εθνικά κυρίως θέματα και η ασκούμενη πολιτική που ακυρώνει την εθνική μας κυριαρχία, αποεθνικοποιεί τον Λαό μας και υπονομεύει την κρατική μας οντότητα ως έθνος-κράτος, ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ την δημιουργία ενός μετώπου πολιτικής και ηθικής αντίστασης για να αποτραπεί η επιδιωκόμενη αποσάθρωση και ο εθνικός και κοινωνικός θρυμματισμός ημών των Ελλήνων που έχουμε τα δικά μας πρότυπα, τις δικές μας διαχρονικές αξίες και τα δικά μας ιδανικά.

Το «φτάνει πιά…» που ξεπηδά από το στόμα του αγανακτισμένου Λαού επιβάλλει την συσπείρωση όλων των Ελλήνων που πιστεύουν στα Μεγάλα πεπρωμένα της Φυλής μας και στα απαράγραπτα δικαιώματα του Έθνους μας που αποτελούν τον λόγο της υπάρξεώς μας.

Εμείς, ως πρεσβεύοντες τα αιώνια αξιακά Ελληνικά καταπιστεύματα, πιστεύουμε στον Ελληνισμό πρωτίστως ως φορέως των ορθών αρχών, της ορθής θεωρήσεως των ριζών της ζωής και του κόσμου, των Ελληνικών ιδεωδών αλλά κυριότατα των αείποτε Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και όχι των υπηρετών των οπισθοφυλακών της παρακμής που ατυχώς για το Έθνος, θέλουν να συντηρούν την Βουλή στο κρατικό «θερμοκήπιο» ως την κορυφαία ΔΕΚΟ που μετετράπη σε παρακρατικό μηχανισμό.

Υπάρχει απόλυτη ιστορική ανάγκη Εθνικής Ηγεσίας αταλάντευτα πατριωτικής, ασυμβίβαστα κοινωνικής και γνήσια δημοκρατικής που με άξονα την εθνική ενότητα και την κοινωνική ευαισθησία και εκφράζοντας ανυποχώρητα σε παγκόσμιο επίπεδο ως αυθεντικό στοιχείο το Έθνος-Κράτος, θα μεταρρυθμίσει και θα εξυγιάνει, με ηθικό θάρρος και πνευματική τόλμη, το πολιτικό απόστημα της «Μεταπολίτευσης» για να βγάλει την Χώρα από το αδιέξοδο, να αποτρέψει εθνικές συμφορές και να εμπνεύσει αισιοδοξία και πίστη στην Νέα Γενιά.

Νέες πολιτικές εθνικές δυνάμεις, με παιδεία, συνέπεια λόγων και έργων, με ηθική και τόλμη, ετοιμάζονται και συμφωνούν ότι, για να φέρουμε την Επόμενη Ημέρα, πρέπει να σπάσουν οι αλυσίδες με την Νέα Τάξη Πραγμάτων και με αποφασισμένη δράση να αποτρέψουμε την αρνητική εξέλιξη εις βάρος της πατρίδας μας, να ανατρέψουμε τις αναχρονιστικές αντιλήψεις και τις στρεβλώσεις του στείρου παλαιοκομματισμού που ταλανίζουν τις κοινωνικές, οικονομικές και εθνικές δομές της Χώρας, δημιουργώντας προς τούτο μία ΑΣΠΙΔΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ που δεν πρέπει να αφεθεί στην λεηλασία των δήθεν πεφωτισμένων εθνοσωτήρων!

Κοινή είναι η διαπίστωση της ανάγκης που καθιστά επιτακτική την ανάληψη εκ μέρους μας της στρατηγικής πολιτικής πρωτοβουλίας οργάνωσης της ΑΣΠΙΔΑΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ εκφράζουσα κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που αναζητούν διέξοδο στα οξυμένα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα αλλά και των σταθερών ηθικών και εθνικών αξιών της χώρας προς ανόρθωση της Ελλάδος και διάσωσης του Ελληνισμού αλλά και ανάδειξης της συμπαντικής ταυτότητας του Έλληνα ανθρώπου.

Πέραν των ανωτέρω, λόγω των, αφ’ ενός, κατά του Έθνους ημών διαπραχθέντων αδικημάτων σας αφ’ ετέρου και καθ’ ημών ενός εκάστου προσωπικώς και προκειμένου να αποκατασταθεί η έννοια του δικαίου, η ΑΣΠΙΔΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΟΦΕΙΛΕΙ να επιβάλει τις προβλεπόμενες πολιτικές και ποινικές συνέπειες ήτοι:

1^ον. Την στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων όλων των βουλευτών του ΠΑ.ΣΟ.Κ και της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ που συμμετείχαν στην Βουλή των Ελλήνων από το έτος 2000 μέχρι και σήμερα, διότι τα πολιτικά τους κόμματα δωροδοκήθηκαν και δεν αντέδρασαν.

2^ον. Την στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων όλων των υποψηφίων και των εκλεγέντων βουλευτών καθώς και των μελών της κεντρικής επιτροπής των πολιτικών κομμάτων ΠΑΣΟΚ-ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ που συμμετείχαν στις εκλογές της 4^ης Οκτωβρίου 2009, της 6^ης Μαΐου 2012, της 17^ης Ιουνίου 2012, της 25^ης Ιανουαρίου 2015 και της 20^ης Αυγούστου 2015 διότι αν και γνώριζαν την απο 13^ης Αυγούστου 2009 δημοσιευθείσα απόφαση του Ειρηνοδικείου του Μονάχου, με την συμμετοχή τους ενίσχυσαν τα παράνομα κόμματα στον σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας.

3^ον. Την ΑΚΥΡΩΣΗ ΟΛΟΥ το από την 13^η Αυγούστου 2009 μέχρι και σήμερα ΝΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ που θέσπισαν τα ανωτέρω κόμματα διότι η ψήφισής του είναι άκυρη καθ’ όσον η Βουλή δεν ήτο νομίμως συγκροτημένη αφ’ ενός κατ’ άρθρον 53§2 του Συντάγματος, λόγω μη ορκωμοσίας των Βουλευτών, αφ’ ετέρου λόγω του ότι οι Βουλευτές των εγκληματικών οργανώσεων ΠΑ.ΣΟ.Κ και ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, σφετεριζόμενοι την ιδιότητά τους ως όργανα του Κράτους παραβιάζοντας ειδικά την αρχή της δέσμευσης του νομοθέτη από το Σύνταγμα και τους νόμους επέφεραν την δολιοφθορά της ελληνικής κοινωνίας, την παράνομη και πραξικοπηματική, εκχώρηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, την αλλοίωση του πολιτεύματος, την κατάργηση της δημοκρατίας, την καταλήστευση του δημοσίου, την καταλήστευση των ταμείων μας και την υπονόμευση της υγείας και της ζωής των πολιτών, την μη αναστρέψιμη καταστροφή της πατρίδας μας που δεν είναι και δική τους, τελεσθέντα εγκλήματα τα οποία οδηγούν στην δολοφονία της χώρας και τον εξανδραποδισμό των ανθρώπων της και την διαφαινόμενη συνωμοσία με σκοπό την εκχώρηση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας ως προπαρασκευαστική πράξη εσχάτης προδοσίας (άρθρα 135 ΠΚ) και την κατά τις διατάξεις του άρθρου 134 του Ποινικού Κώδικα διάπραξη του εγκλήματος της εσχάτης προδοσίας αφού η εσχάτη προδοσία τιμωρείται και εν αποπείρα ως τετελεσμένη.

4^ον. Την εγγραφή στον προϋπολογισμό του Ελληνικού κράτους ως έσοδα των νομίμων απαιτήσεών μας απο τις διεθνείς συνθήκες και το διεθνές δίκαιο που μας οφείλουν οι Γερμανοί (Αποζημιώσεις Α & Β Π.Π.- Επανορθώσεις – Κατοχικό Δάνειο – κλοπή χρυσού και αρχαιοτήτων).

5^ον. Την κατάργηση, με έναν νόμο και ένα άρθρο ει δυνατόν, αυτής της φοβερής μάστιγας, που βρίσκεται πίσω από κάθε καταστροφή που μας χτύπησε η θέση σε εφαρμογή της Δανειακής Σύμβασης και η ψήφιση της  λεγόμενης «μνημονιακής νομοθεσίας», (νόμος 3845/2010 και 47 εφαρμοστικά αυτού νομοθετήματα, νόμος 4046/2012-2^ο Μνημόνιο και 58 εφαρμοστικά αυτού νομοθετήματα, νόμος 4093/2012-3^ο Μνημόνιο και 20 εφαρμοστικά αυτού νομοθετήματα), νόμοι που μας προκαλούν βαρύτατη ηθική βλάβη εκ της προσβολής των δικαιωμάτων που σχετίζονται με την εν γένει προσωπικότητά μας και την ζωή ημών, των μελλοντικών γενεών και του Έθνους μας.

Η ευόδωση αυτού του σκοπού απαιτεί την σύγκλιση των ευρύτερων δυνάμεων που διακατέχονται από την συναίσθηση της εθνικής ευθύνης, εκείνων που ιστορικά εκφράζονται από τις διακηρυγμένες αρχές της Εθνικής Ανεξαρτησίας, της Δημοκρατίας (Πολιτικής, Οικονομικής, Κοινωνικής), η οποία απορρέει από τη γνήσια έκφραση της Λαϊκής Κυριαρχίας και που, φυσικά, διακατέχονται από την αίσθηση αποκατάστασης του Κράτους Δικαίου, το οποίο με ευθύνη των εκάστοτε Κυβερνώντων υποχωρεί και συρρικνώνεται. 

Είναι φανερό ότι πατριωτικές δυνάμεις παγιδευμένες στο διεφθαρμένο ενυπάρχον πολιτικό σύστημα έχουν αδρανοποιηθεί και λιμνάζουν χωρίς να έχουν αυτοτελή έκφραση και υπάρχει άμεση ανάγκη απεγκλωβισμού των υγιών κοινωνικών δυνάμεων από τον διχαστικό και εμφυλιοπολεμικό διπολισμό προκειμένου να αναδειχθούν σε μοχλό πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών εξελίξεων, για μια κοινωνία απελευθερωμένη από δουλείες, για μια κοινωνία προοδευτική και δημιουργική, για μια Ελλάδα Κυρίαρχη και Ανεξάρτητη, για μια Ελλάδα με σύνορα και για έναν Ελληνισμό χωρίς σύνορα, ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να συσπειρωθούμε για την τελική σύγκρουση με τους υπηρέτες του Διεθνούς Σιωνισμού, της Νέας Τάξης Πραγμάτων και της Παγκοσμιοποίησης που βρίσκουν την έκφρασή στους ιδαλγούς του μερκελισμού, στους νοσταλγούς του χιτλερισμού και στους αμετανόητους ρεβανσιστές του Κομμουνιστοσυμμοριτισμού που υπό τις ιαχές των μπολσεβίκικων συνθημάτων τροχίζουν τα σκουριασμένα τους μαχαίρια στα ακόνια του Γράμμου και του Μελιγαλά!!!

Όταν τις μαύρες αυτές μέρες για το Έθνος των Ελλήνων έχουν δημιουργηθεί 387 κόμματα ανά την επικράτεια και οι δημιουργοί των δεν έχουν καταλάβει ότι τα λάβαρά των θα γίνουν τα αυριανά σάβανά των, ας μην μιλάμε για ταξικό αγώνα. Είδαμε ποιοι εκπροσωπούν τους «ταξικούς αγώνες». Γνωρίσαμε τους ΔΗΘΕΝ διεκδικητές των κοινωνικών αγώνων. 

Συνεπώς υπό τις συνθήκες αυτές και τις ανωτέρω προϋποθέσεις, που είναι σαφέστατες, φανερές και χωρίς αμφιβολίες καταστροφικές δολιχοδρομίες, ανόητους και ασύμφορους προσανατολισμούς και ανωφελείς καιροσκοπισμούς, δεν χρειάζεται πλέον παρά ειλικρινής πατριωτική έξαρση και αποφασιστικότητα για να αφυπνισθούμε κάποτε και επί τέλους να ΟΜΟΝΟΗΣΟΥΜΕ.

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ έντονη δραστηριότητα, αποφασιστικότητα και πίστη στην δύναμη της φυλής και εργασία για την διαφώτιση και την εξυπηρέτηση του Λαού και του Έθνους, για να τερματισθούν οι κομματικές αντιθέσεις και ΟΛΕΣ οι πατριωτικές δυνάμεις της Χώρας χωρίς εγωκεντρισμούς και νοσηρές μισαλλόδοξες, φιλοπρωτίες και μικροκομματισμούς, χωρίς ιδιοτελή προσωπικά συμφέροντα δήθεν αρχηγών, χωρίς Καισαρισμούς και εμπαθείς αντιθέσεις, συνενωμένες κάτω από το γενικότερο συμφέρον του Έθνους να επιστρατευθούν, ανεξάρτητα από κομματικές τοποθετήσεις, να αφοσιωθούν και να επιδοθούν στην ανασύσταση του κράτους των Ελλήνων και στην επιβεβλημένη προστασία, προάσπιση και εξυπηρέτηση των ιδεωδών, των αρχών και των πραγματικών συμφερόντων της ΑΘΑΝΑΤΗΣ και αιώνιας αυτής φυλής και στις ικανότητες του Λαού μας υπό την κάλυψη του αρραγούς μετώπου της ΑΣΠΙΔΑΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ. 

Εάν δεν κατανοήσουμε ότι έχουμε καθήκον και υποχρέωση να σεβαστούμε τις υποχρεώσεις μας απέναντι στον Λαό και το Έθνος, εάν δεν απογυμνωθούμε από το κοχλάζον πάθος της ικανοποίησης του εγώ μας και της ασυγκράτητης φιλοδοξίας μας ένας έκαστος εξ ημών και δεν συνειδητοποιήσουμε την επιτακτική ανάγκη της συσπείρωσης των λαϊκών δυνάμεων σε έναν σχηματισμό εθνικής αφύπνισης ΑΣΠΙΔΑΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ, τότε μοιραίως θα πληρώσουμε τις συνέπειες της αφροσύνης μας και θα κλάψουμε οπωσδήποτε πικρά και όπως πάντοτε, αλλά αυτή την φορά ίσως οριστικώς, επί των ερειπίων που θα δημιουργηθούν, από τους κινδύνους που διαγράφονται και μας απειλούν, τόσο από την αφηνιασμένη και αχαλιναγώγητη Νέα Τάξη Πραγμάτων, όσο και από τις δόλιες και σκοτεινές προσπάθειες και επιδιώξεις και των δήθεν φίλων μας και φανερών ή αφανών εχθρών μας, των γνωστών αδυσώπητων και πανάρχαιων εχθρών του Ελληνισμού. 

ΕΠΕΙΔΗ, έχει καταλυθεί πλέον το πολίτευμα και υφίσταται σύγχυση των διακριτών εξουσιών, σε βαθμό που να μην μπορούμε να συζητήσουμε πλέον για Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, αλλά για κάποιου είδους ολοκληρωτικού καθεστώτος, με το εκτελεστικό στον ρόλο του απόλυτου δικτάτορα και την Δικαιοσύνη θεραπαινίδα των ανομιών των Συνταγματικών Λειτουργιών.

ΕΠΕΙΔΗ η ολιγωρία των θεσμικών οργάνων της Πολιτείας, όσον αφορά την προς τον ΚΥΡΙΑΡΧΟ ΛΑΟ εκπλήρωση των υποχρεώσεών των, δεν διασφαλίζει, σε κάθε περίπτωση, το δημόσιο συμφέρον και την λαϊκή θέληση που ως κυρίαρχα όργανα ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ εγγυώμενα ΑΠΑΝΤΑ να υπηρετούν, κατά την ρητή επιταγή του άρθρου 52 του Συντάγματος και με τον εκ μέρους των σφετερισμό του Καταστατικού Χάρτου της χώρας ΚΑΤΑΛΥΟΥΝ αυτόν και δολοφονούν τη Δημοκρατία και τον Ελληνικό Λαό.

ΕΠΕΙΔΗ, ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΝΑ ΣΥΜΠΟΡΕΥΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΒΟΥΡΚΟ ΤΗΣ ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΣΑΣ!!!

ΕΠΕΙΔΗ βάσει των διατάξεων της 1^ης παραγράφου του άρθρου 2 του Συντάγματος που ορίζει ότι: «Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας» και η από την γενική νομοθεσία πρόβλεψη ικανοποίησης της κατά το άρθρο 59 του Αστικού Κώδικα «ηθικής βλάβης» που συνδεόμενη με την κατά το άρθρο 59 του Αστικού Κώδικα προσβολή δικαιωμάτων επί της ιδίας προσωπικότητος, οι πράξεις σας και οι παραλείψεις σας, σας καθιστούν υπόλογες ως φορείς μιας ευνομούμενης πολιτείας την οποία ζημιώσατε.

ΕΠΕΙΔΗ τα δικαιώματα ημών των πολιτών προστατεύονται μόνο με την τήρηση των κανόνων δικαίου, της δημόσιας τάξης και της ασφάλειας και η ασυδοσία και η συστηματική ανοχή σε παραβατικές συμπεριφορές διακινδυνεύει ευθέως τα δικαιώματα και τις ελευθερίες ημών ως πολιτών, η πίστη μας στο Σύνταγμα και η προστασία της εθνικής δομής αποτελεί υπέρτατο καθήκον ημών των πολιτών.

ΕΠΕΙΔΗ συνεπεία της διαχρονικής άσκησης της εξουσίας καθ’ υπέρβασιν (ήτοι κατά ΝΟΣΦΗΣΙΝ) από το πολιτικό κατεστημένο και ειδικότερα από την όλως καταχρηστική άσκηση της πολιτικής της χώρας μας, ειδικώς μετά την διενέργεια του Δημοψηφίσματος της 5^ης Ιουλίου 2015, ως πολίτες και πρωτίστως ως ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΣ υφιστάμεθα μια ανοίκεια, όλως παράνομη προσβολή κάθε ατομικού και κοινωνικού μας δικαιώματος, όπως αυτά προβλέπονται και κατοχυρώνονται από το Ελληνικό Σύνταγμα και από μια σειρά Διεθνών Συνθηκών, αλλά πρωτίστως τόσο από το Φυσικό (υπερθετικό, κατ’ ουσίαν) Δίκαιο, όσο και από το Θετικό (τεθειμένο, ισχύον) Δίκαιο.

ΕΠΕΙΔΗ η 1^η παράγραφος του άρθρου 25, αναφέρει ρητά ότι «Τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους. Όλα τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους» η 2^α δε παράγραφος ότι: «Η αναγνώριση και η προστασία των θεμελιωδών και απαράγραπτων δικαιωμάτων του ανθρώπου από την Πολιτεία αποβλέπει στην πραγμάτωση της κοινωνικής προόδου μέσα σε ελευθερία και δικαιοσύνη» και η 3^η παράγραφος αυτού ρητώς ορίζει ότι: «Η καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος δεν επιτρέπεται».

ΕΠΕΙΔΗ, δεν επιτρέπουμε στον υπερήφανο Ελληνικό Λαό, αλλά κυρίως, γιατί δεν αξίζει ένας Λαός να ζει μετερχόμενος την τέχνη της επαναστατικής θρηνωδίας και της αγωνιστικής επαιτείας, ξεσπώντας σε λυγμούς και ικεσίες μπροστά σε οιονδήποτε ξένο αξιωματούχο σχετικό ή άσχετο με το «χρέος» μας και την υποτιθέμενη «λιτότητα».

ΕΠΕΙΔΗ με την ανερμάτιστη και ανθελληνική πολιτική πάντων υμών των εμπλεκομένων και διαπλεκομένων στοχεύοντας στον πυρήνα του Έθνους επιδιώξατε ώστε η νέα γενιά να χάσει την αυτοπεποίθησή της στις δικές της δυνάμεις, να χάσει την εμπιστοσύνη της στην κάθε είδους ηγεσία του τόπου (πνευματική, πολιτική, οικονομική), να χάσει την πίστη της στις ηθικές, ιστορικές και πνευματικές αξίες του Λαού μας και με τις πολιτικές απαξιωτικές συμπεριφορές σας την οδηγείτε στην αδιαφορία, την απογοήτευση και την παραίτηση, σκοτώνοντάς της την ελπίδα και το όραμα, με συνέπεια το μέλλον της πατρίδας να διαγράφεται δυσοίωνο και ζοφερό. 

ΑΡΝΟΥΜΕΝΟΙ να συνεχίσουμε να φυτοζωούμε σε ένα περιβάλλον ανυποληψίας και δημόσιας χλεύης. ΑΡΝΟΥΜΕΝΟΙ να είμαστε υπό συνεχή ομηρεία διεφθαρμένων κρατικών λειτουργών που μας εξοντώνουν οικονομικά με εκβιασμούς, πρόστιμα και υπέρογκη φορολογία. ΑΡΝΟΥΜΕΝΟΙ ως Έλληνες, να είμαστε τα πληγωμένα θηράματα ζώντας ξανά την βαρβαρότητα της κατοχής, ως ελεύθεροι Έλληνες το γένος, ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΟΥΜΑΣΘΕ και ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΘΕ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ την ανατροπή των υφισταμένων κανόνων της κατ’ επίφαση «κατάστασης ανάγκης» και των «εκτάκτων συνθηκών» που είναι σύμφυτες με την εκ μέρους σας παραβίαση των κανόνων δικαίου.

Με την παρούσα εξώδικη δήλωσή μας, η οποία περιλαμβανόμενη στην  Έκθεση Επιδόσεως του δικαστικού επιμελητού που την επιδίδει, έχει ισχύ δημοσίου εγγράφου, 

ΣΑΣ ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΟΤΙ: 

ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΜΕ άμεσα, στην πράξη, τις διατάξεις του άρθρου 120 του Συντάγματος και ξεκινάμε ΑΝΕΝΔΟΤΟ ΑΓΩΝΑ για την ανατροπή του καθεστώτος της ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ που έχετε επιβάλει στη χώρα μας τουλάχιστον από την 13^η Αυγούστου 2009, μετά την δημοσίευση της αποφάσεως του Ειρηνοδικείου του Μονάχου κατά Μιχαήλ Χριστοφοράκου [υπόθεση ΖΙΜΕΝΣ], ΔΙΑΠΡΑΤΤΟΝΤΑΣ, ως φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί, κατ’ εξακολούθηση ειδεχθή εγκλήματα κατά του ελληνικού Λαού [οικονομικά-κοινωνικά-πολιτικά αλλά και κατά της ζωής του].

ΣΑΣ ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΟΤΙ:

ΟΥΔΕΠΟΤΕ σας παρείχαμε την εντολή να προχωρήσετε και να υλοποιήσετε την κυβερνητική πολιτική την οποία ακολουθήσατε από την επομένη των εκλογών της 4^ης Οκτωβρίου 2009 κατά παράβαση των προεκλογικών σας εξαγγελιών, αλλά αντίθετα με εξαπάτηση, ως ανωτέρω αναφέρουμε, αποσπάσατε την ψήφο μας τελώντας κατά τον τρόπο αυτό, μεταξύ άλλων και σωρεία ποινικών αδικημάτων.

ΣΑΣ ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΟΤΙ:

ΔΕΝ ΜΑΣ ΔΕΣΜΕΥΟΥΝ οι δανειακές συμβάσεις που υπογράψατε κατά παράβαση της Λαϊκής Εντολής που λάβατε και θα καταργηθούν την επομένη ημέρα της αναλήψεως της διακυβέρνησης της Χώρας από Κυβέρνηση που θα αποτελεί την ΑΣΠΙΔΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ και αυτό θα γνωστοποιηθεί και στους αντισυμβαλλομένους σας, προκειμένου να είναι γνώστες της διάστασης που υφίσταται ανάμεσα σ’ εσάς και στον Ελληνικό Λαό, διότι ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ – ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ και τοκογλυφικά δάνεια και άρα παράνομα. 

ΣΑΣ ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΟΤΙ:

ΔΕΝ ΜΑΣ ΔΕΣΜΕΥΟΥΝ οι Αντισυνταγματικοί Νόμοι που ψηφίζετε, δεν θα τους ακολουθήσουμε, δεν θα υπακούσουμε και θα τους καταργήσουμε και τυπικά δια της δικαστικής οδού τους οποίους και ουσιαστικά τους έχουμε καταργήσει με την μη πληρωμή των επιβληθέντων παρανόμων φόρων, εισφορών, τελών και χαρατσιών το ύψος των οποίων υπερακοντίζει τα 94 δις ευρώ.

ΣΑΣ ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΟΤΙ:

Δεν θα θυσιασθούμε, ούτε εμείς, ούτε τα παιδιά μας, ούτε οι επόμενες γενιές, για να επιβιώσει ένα άκρως διεφθαρμένο πολιτικοοικονομικό σύστημα που εσείς εκθρέψατε επί σειρά ετών, προς ίδιον όφελος, συμψηφίζοντας, εν τέλει, τις πολιτικές και ποινικές ευθύνες σας, δηλώνουμε δε ότι, τις ευθύνες αυτές θα τις αναζητήσουμε και θα τις αποδώσουμε τιμωρώντας τους αξιοθρήνητους Νενέκους και τους κατοχικούς απάτριδες δοσίλογους έστω και αν εσείς οι άφρονες «ηγέτες» έχετε την λανθάνουσα εντύπωση ότι έχετε «ξεφύγει».

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Ως έχοντες άμεσο, ενεστώς, προσωπικό ένας έκαστος εξ’ ημών και συλλογικά, ως Συνταγματικός φορέας, ηθικά πρωτίστως, έννομο συμφέρον ως και το κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της 1^ης παραγράφου του 10^ου άρθρου του Συντάγματος δικαίωμα, προκειμένου ως Έλληνες πολίτες και ως Συνταγματικός φορέας υπηρετών την έννοια της λαϊκής κυριαρχίας να εκπληρώσουμε την αποστολή μας και να ασκήσουμε τα Συνταγματικά μας δικαιώματα που απορρέουν εκ των διατάξεων του Συντάγματος.

Ως εκπλήρωση του χρέους όσων πιστεύουν στην Ελλάδα και όσων αισθάνονται Έλληνες θέτομεν εαυτούς προ των συνταγματικών ευθυνών μας θεωρώντας ως υποχρεωτική την διερεύνηση και την διαπίστωση συντελεσθείσης παραβιάσεως των υφισταμένων συνταγματικών απαγορεύσεων και κανόνων προκειμένου οι επίορκοι θεραπαινίδες ενός ενορχηστρωμένου σχεδίου που έχει να κάνει με την Ισλαμοποίηση της πατρίδας μας και την απώλεια της εθνικής μας ταυτότητος να υποστούν τα εκ των νόμων προβλεπόμενα.

ΚΑΛΟΥΜΕ τον Ελληνικό Λαό σε ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΥΠΑΚΟΗ και ως πρώτο βήμα αντίστασης ΣΥΝΙΣΤΟΥΜΕ να σταματήσει να πληρώνει τους άμεσους κεφαλικούς και τεκμαρτούς φόρους [χαράτσια, τέλη επιτηδεύματος, φορολογία εισοδήματος κ.λ.π.] που επιβάλλατε ως ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ με το νομικό πλαίσιο που παρανόμως θεσπίσατε από την 13^η Αυγούστου 2009 μέχρι και της παραιτήσεώς σας. 

ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ δε διά της παρούσης μας προς πάσαν κατεύθυνση ότι, θα αρχίσουμε τον αγώνα μας ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΜΑΣ ΔΡΑΣΗ ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΣΑΣ, ΔΗΛΩΝΟΝΤΑΣ ότι, κάθε σας πολιτική ή νομική ή και ηθικολογούσα ή διεθνολογούσα υπεκφυγή, κωλυσιεργία, αναβλητικότητα ή κακή επιλογή θα προσκρούει πάντοτε στον υπέρτατο νόμο του Εθνικού Συμφέροντος και θα έχει ως αδυσώπητο κριτή, την ρήση: «εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί Πάτρης» και τούτο διότι: «…αυτήνη η πατρίδα δε λευτερώθη με παραμύθια, λευτερώθη με άρματα και θυσίες…»

Γιάννης Μακρυγιάννης

«Ο Θεός σώζει την Ελλάδα»

Με την  ρητή επιφύλαξη παντός δικαιώματός μας οθενδήποτε απορρέοντος, αρμόδιος δικαστικός επιμελητής να επιδώσει νόμιμα την παρούσα σε αυτούς προς τους οποίους απευθύνεται και σε αυτούς προς τους οποίους κοινοποιείται προς γνώσιν τους και για τις νόμιμες συνέπειες.

Για την ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ «ΕΛ.ΛΑ.Σ»

ΟΙ εκ της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΕΞΩΔΙΚΩΣ ΔΗΛΟΥΝΤΕΣ:

Οδυσσέας Τηλιγάδας               Στέργιος Σμυρλής Δημήτρης Βόγγολης

2103250220 6944325056 6944357378

ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟ ΓΕΝΟΣ:

1) Οδυσσέας Τηλιγάδας του Ανδρέου και της Χρυσούλας, Επιχειρηματίας, Ευριπίδου 57, ΤΚ 10554, Αθήνα, ΑΔΤ: ΑΖ631343. 

2)   Στέργιος Σμυρλής του Σταύρου και της Δέσποινας, Ταξίαρχος ε.α., Α. Κοραή 3, Γλυκά Νερά Αττικής- ΤΚ 15354, ΑΔΤ: ΑΒ 568347.  

3) Δημήτρης Βόγγολης του Γεωργίου και της Σοφίας, Καθηγητής Αγγλικής Φιλολογίας, Ποσειδώνος 14, ΤΚ 19013 Σαρωνίδα Αττικής, ΑΔΤ ΑΚ148051.  

4)  Δημητρακόπουλος Κωνσταντίνος του Γεωργίου και της Ευαγγελίας, Έμπορος, Καποδιστρίου 12, ΤΚ 35100 Λαμία, ΑΔΤ: ΑΙ 977551.

5) Πανελλήνιο Κίνημα Πανωτοκίων (ΠΑ.ΚΙ.ΠΑ), Καποδιστρίου 12, ΤΚ 35100 Λαμία.

6) Τσάμης  Γεώργιος του  Σωτηρίου και  της  Παναγιώτας, Σιμόπουλον  Ηλείας, 
ΤΚ 27069, ΑΔΤ: Λ 855435.

Αυτοί δυστυχώς απέμειναν στη Βουλή να μας οδηγήσουν σε αργό θάνατο

Και από τότε τίποτα πιά δεν είναι ίδιο. Από τότε ξεκίνησε ο «Γολγοθάς» και η οδύνη της Ελλάδας με μέτρα που συνιστούν το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας για το οποίο και σας ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ ως υπόλογες, διότι αν και Συνταγματικές λειτουργίες ούσες ΔΕΝ υψώσατε το ανάστημά σας και ΔΕΝ ασκήσατε, ως οφείλατε, την θεσμική σας υποχρέωση της αποτροπής των, σφετεριζόμενες, διά της παράλειψης της οφειλομένης ενέργειάς σας, την ίδια την λαϊκή κυριαρχία.

Το ίδιο αυτό τσανάκι των «αγορών», ο πρωθυπουργός φερέφωνο του ΔΝΤ, δήλωνε ότι έχουμε ήδη απωλέσει την εθνική μας κυριαρχία, εφ’ όσον έχουμε την ανάγκη δανειστών παρουσιάζοντας την Δανειακή Σύμβαση ως μονόδρομο.

Την 3-5-2010 υπεγράφη κείμενο με τίτλο «Μνημόνιο Συνεργασίας» (Memorandum of Understanding) και ακολούθησε η νεοφιλελεύθερη παράνομη λεόντειος «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης» (Loan Facility Agreement) της 8^ης Μαΐου 2010 με τις χώρες της Ευρωζώνης, πλην της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, του γερμανικού πιστωτικού ιδρύματος Kreditanstalt fuer Wiederaufbau (KfW) που συνεβλήθη για λογαριασμό της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και ο «Διακανονισμός Χρηματοδότησης Αμέσου Ετοιμότητας» (Stand-by Agreement) με το ΔΝΤ, προκειμένου να χορηγηθεί οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα υπό μορφή δανείου συνολικού ύψους 80 δις ευρώ, σύμβαση η οποία συντάχθηκε από το αγγλικό δικηγορικό γραφείο «Slaughter and May», που συνέταξε και το Σχέδιο Ανάν για το Κυπριακό, με αμοιβή 64.633,37 ευρώ.

Στα πλαίσια αυτά κινούμενη η «Κυβέρνηση», προχώρησε στην ψήφιση του Νόμου 3845/2010 (ΦΕΚ Α’ 65/06-05-2010) ο οποίος ενσωμάτωσε μία θεμελιώδη αισχρή πολιτική απόφαση. 

Δεν ήταν η αποφυγή της χρεοκοπίας, όπως έγραφαν οι επίορκοι συντάκτες της αιτιολογικής έκθεσης του νόμου, ήταν η κρατικοποίηση του ιδιωτικού χρέους των τραπεζών διότι αφορούσε το Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής και το Μνημόνιο Συνεννόησης, με τις Συγκεκριμένες προϋποθέσεις Οικονομικής πολιτικής που προέβλεπε μέτρα για την ενίσχυση των τραπεζών και του Χρηματοπιστωτικού Τομέα (Παραρτήματα III και IV της 3^ης παραγράφου του 1^ου άρθρου του νόμου 3845/10).

Ωστόσο, αυτό το εξάμβλωμα-νόμος, καίτοι τα Παραρτήματά του αποτελούν Διεθνείς Δανειακές Συμβάσεις που, κατά τις διατάξεις των παραγράφων 1^ης και 2^ας του 28^ου άρθρου ως και της 2^ας παραγράφου του 36^ου άρθρου του Συντάγματος, ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ η κύρωσή τους από την απόλυτη πλειοψηφία των 180 βουλευτών, εν τούτοις ΟΥΔΕΠΟΤΕ επικυρώθηκαν από τη Βουλή των Ελλήνων αλλά ούτε καν τέθηκαν σε ψηφοφορία.

Η υπογραφή των ανωτέρω συμβάσεων μόνο από τον Υπουργό Οικονομικών, όργανο της εκτελεστικής εξουσίας, κατάργησε στην ουσία την νομοθετική λειτουργία και, κατ’ αναίρεση της υποχρέωσης ευλαβικής τηρήσεως σεβασμού των περιουσιακών στοιχείων του Ελληνικού Δημοσίου, παρέχει δικαιώματα παραδόσεώς των σε τρίτους προσβάλλοντας τις συνταγματικές και τις διεθνούς δικαίου εγγυήσεις σεβασμού και προστασίας της εθνικής κυριαρχίας.

Επί της ουσίας, ο παράνομος και απάνθρωπος μνημονιακός νόμος 3845/2010, συνιστώντας απώλεια του σκληρού πυρήνα της εθνικής μας κυριαρχίας, συνέτριψε τον κοινωνικό ιστό, εκτόξευσε την ανεργία στα ύψη, εξανέμισε τις τραπεζικές καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες, έφερε εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες στα όρια της απόγνωσης και της εξαθλίωσης, ανέτρεψε ανεπανόρθωτα τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς των περισσοτέρων Ελλήνων και ξεγράφοντας όνειρα και προσδοκίες, μας οδήγησε σε μία ατέρμονη αγωνία, πένθος, κατάθλιψη, απόγνωση, οργή και φόβο, με ένα μυαλό ανήμπορο να συλλογιστεί πλέον με διαύγεια για να αρθρώσει συγκροτημένη και ολοκληρωμένη σκέψη αφαιρώντας από τον άνθρωπο την διανοητική του εγρήγορση για να υπερασπιστεί το ύψιστο αγαθό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και να μετατρέψει την δοκιμασία σε εφαλτήριο ψυχικής αναβάθμισης.

 Πώς όμως να γίνει κατορθωτό αυτό, αφού εδώ και σαράντα τρία (43), χρόνια, από το 1974, συστηματικά και σχεδιασμένα, η ικανότητα των Ελλήνων να σκέπτονται και να λογίζονται πολιτικά, υπό την μεθοδολογία της προπαγάνδας, υποσκάπτεται μεθοδικά και ασταμάτητα στοχοποιούμενη ως ανεπιθύμητη και επιβλαβής;

Και δυστυχώς επ’ αυτού ΟΙ ΠΑΝΤΕΣ ΚΩΦΕΥΕΤΕ και η αυθαιρεσία που έχει επιφέρει την οργή, την απογοήτευση και εν κατακλείδι το μίσος του Λαού που ευρίσκεται σε βρασμό ψυχικής ορμής, με άγνωστα αποτελέσματα επί του εθνικού κορμού, αυτή την κατάσταση της απόλυτης απονέκρωσης της λαϊκής κυριαρχίας την ονομάζετε ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!!!

Ακολούθησαν σειρά νομοθετημάτων εφαρμογής όπως π.χ. ο νόμος της 29^ης Ιουνίου 2011, ο νόμος της κύρωσης της συμφωνίας της 26^ης/27^ης Οκτωβρίου 2011 και της επιβολής του PSI [Συμμετοχή του Ιδιωτικού Τομέα] με τον οποίο διεγράφη μεγάλο μέγεθος δημοσίου χρέους που κατείχαν οι ιδιώτες και τα κράτη της Ευρωζώνης ανέλαβαν να πληρώσουν τους ιδιώτες και να εισέλθουν αυτά σε ρόλο δανειστών για φθάσουμε στον νόμο 4346/20-11-2015 στο πλαίσιο αύξησης μετοχικού κεφαλαίου της (3^ης ) ανακεφαλαιοποίησης με την οποία ουσιαστικά έλαβε χώρα η ΧΑΡΙΣΤΙΚΗ ιδιωτικοποίηση τραπεζών με χρήματα των Ελλήνων πολιτών και την μετατροπή του καθαρώς ιδιωτικού τους χρέους σε χρέος δημόσιο, δηλαδή χρέος της χώρας και των πολιτών της, αφού το τραπεζικό σύστημα της Χώρας εκχωρήθηκε ουσιαστικώς σε αλλοδαπά κεφαλαιουχικά συγκροτήματα (funds) και οι τράπεζες υποτιμηθήκαν κατά τον κατωτέρω πίνακα, 

(3^η) Ανακεφαλαιοποίηση και Υποτίμηση Αξίας Τραπεζών (ποσά σε εκατομμύρια €)

και έκτοτε τα υμέτερα διακυβερνητικά επίορκα καθεστώτα τα οποία υποθάλπετε, αφαιρώντας την δημόσια περιουσία την κατευθύνουν στις ιδιωτικές πλέον Τραπεζικές Επιχειρήσεις, με την ψευδή παράσταση ότι τούτο αποβλέπει στην ικανοποίηση σκοπού δημοσίας ωφελείας και χωρίς καμία δημοκρατική νομιμοποίηση, εγγράφουν τις απαιτήσεις των «αγορών» στους εθνικούς μας προϋπολογισμούς με αποτέλεσμα, εκποιώντας το μέλλον ενός ολόκληρου Έθνους, το κόστος της αβελτηρίας των κυβερνώντων να υποχρεούνται να το αναλάβουν για να το αποπληρώσουν οι μέλλουσες γενεές και όχι το Κράτος, έγκλημα για το οποίο είσασθε υπόλογες και οι τρείς Συνταγματικές λειτουργίες οργάνωσης της πολιτείας. 

Με τους ανωτέρω νόμους συντελέσθηκε επέμβαση στην δημόσια περιουσία και στην περιουσία των μικρομετόχων και με τις αλλεπάλληλες και αναιτιολόγητες κατά νόμον ανακεφαλαιοποιήσεις αφαιρέθηκε αυθαιρέτως περιουσία δίχως αντάλλαγμα και δίχως την πληρωμή ποσού τελούντος σε εύλογη ισορροπία με την αξία της περιουσίας που αφαιρέθηκε. 

Το οικονομικό αποτέλεσμα (αυτοδίκαιη ακύρωση παλαιών μετοχών και αντικατάσταση με άλλες μηδαμινής αξίας ή δίχως δικαίωμα ψήφου) επέφερε ζημία και στην περιουσία κυρίως των μικρομετόχων και των Ταμείων των Ασφαλιστικών Οργανισμών ενώ έδωσε τη δυνατότητα απόκτησης, αντί ευτελούς τιμήματος, μεγάλου ποσοστού του μετοχικού κεφαλαίου των Τραπεζικών Επιχειρήσεων σε συγκεκριμένους ισχυρούς ιδιοκτήτες κεφαλαιουχικών μέσων ώστε να τις ελέγχουν εκείνοι αποκλείοντας σκοπίμως την δυνατότητα ελέγχου αυτών των Τραπεζικών Επιχειρήσεων από το Ελληνικό Δημόσιο που εισέφερε, ως μη ώφειλε, ουσιαστικώς το προϊόν του δανεισμού του (δανεισμού όλων των Ελλήνων Πολιτών) στην περιουσία των Τραπεζών υπό τον προσχηματικό λόγο της ανάγκης ανακεφαλαιοποίησης η οποία απεδείχθη απρόσφορη, ατελέσφορη και μη αναγκαία, σε κάθε δε περίπτωση υπέρμετρη και συνεπώς απαγορευομένη. Στερούμενη του στοιχείου της προβλεψιμότητας, της αναλογικότητας και της εφαρμογής αντικειμενικών κριτηρίων, αναπτύχθηκε σε βάρος της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας κατά παράβαση της 1^ης παραγράφου του 17^ου άρθρου, της 1^ης παραγράφου του 25^ου άρθρου του Συντάγματος και του 1^ου άρθρου του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της «Ευρωπαϊκής Σύμβασης διά την προάσπισιν των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών» (ΕΣΔΑ) [νόμος 53/1974], ως και της 1^ης παραγράφου του 5^ου άρθρου του Συντάγματος, και ΟΥΔΟΛΩΣ εξυπηρέτησε αλλά έβλαψε το δημόσιο συμφέρον και την περιουσία εκατοντάδων χιλιάδων μικρομετόχων των Τραπεζικών Επιχειρήσεων παρά τις περί του αντιθέτου, εν γνώσει πάντων υμών, ψευδείς εξαγγελίες.

Επί του διαπραχθέντος αυτού εγκλήματος είσθε υπεύθυνοι όλοι εσείς διότι το ιδιωτικό χρέος των τραπεζών οι οποίες, τις ανακεφαλαιοποιήσεις που τους έχουν παραχωρηθεί και τα κέρδη τους τα φυγαδεύουν σε εξωχώριες επιχειρήσεις φορτώνοντάς τα ως ζημίες στις πλάτες του Ελληνικού Λαού και αφού εκχωρήθηκε η περιουσία του Δημοσίου σε ξένα οικονομικά πιράνχας φτωχοποιώντας τον Έλληνα ο οποίος μη δυνάμενος να ανταπεξέλθει πλέον στις οικονομικές του υποχρεώσεις βρίσκεται σε θέση διωκόμενου εκ μέρους των τραπεζών. 

Και ΟΥΔΕΜΙΑ εξ υμών των Συνταγματικών λειτουργιών υψώνει το ανάστημά της, ως οφείλεται, στο οξύμωρο και τραγελαφικό γενόμενο, ο Έλληνας ο οποίος τυγχάνει ο δανειστής των τραπεζών, χωρίς ανταποδοτικά ωφελήματα, να διώκεται και να χάνει τα πάντα από τον δανειζόμενο-τράπεζα. Αυτό και μόνο ως γεγονός αποτελεί πρωτοφανές φαινόμενο στο παγκόσμιο γίγνεσθαι για το οποίο, ως λειτουργίες, είσθε υπόλογες και ΕΓΚΑΛΕΙΣΘΕ .

Και άπασες υμείς οι λειτουργίες της πολιτείας, ενεργούσες από κοινού αποδεχθήκατε τις παράνομες και αντισυνταγματικές πράξεις και παραλείψεις ως και τις ψευδείς παραστάσεις των εχόντων σκοπό την ελάττωση της περιουσίας του δημοσίου (νόμος 1608/50 και 390, 386 Π.Κ.) και την, διά της ελαττώσεως αυτής, παράδοση των ελληνικών τραπεζών σε τρίτους ιδιώτες ημεδαπούς και αλλοδαπούς έναντι ευτελούς τιμήματος, μέτρα που συνιστούν το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας για το οποίο και σας ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ ως υπόλογες, διότι αν και Συνταγματικές λειτουργίες ούσες, όχι μόνο ΔΕΝ ασκήσατε, ως οφείλατε, την θεσμική σας υποχρέωση της αποτροπής των αλλά, διά της ολιγωρίας σας, συντελέσατε, ενσυνειδήτως, στο έγκλημα του σφετερισμού του Συντάγματος.

Επιχειρήθηκε υπό την απολύτως, εν γνώσει σας ψευδή, παράσταση της δήθεν εξυπηρετήσεως δημοσιονομικών στόχων, μείωσης του δημοσίου χρέους χάριν δήθεν της διασώσεως της οικονομίας της Ελληνικής Δημοκρατίας από στάση πληρωμών και κατάρρευση και συνετελέσθη κατ’ εξακολούθησιν επί σειρά ετών και με ιδιαίτερες μεθοδεύσεις και τεχνάσματα με την από πλευράς σας εγκληματική παράλειψη και των λοιπών συμμετόχων σας να μην ασκηθούν τα εκ των κειμένων διατάξεων δικαιώματα του Ελληνικού Δημοσίου και του συνόλου των Ελλήνων πολιτών. Και είσθε για τούτο ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ως άθλιοι δωσίλογοι, όργανα των κατοχικών δυνάμεων του σκότους!!!

Ο κοινός σας δόλος, αποδεικνύεται εκ του ότι άπασες γνωρίζατε, ότι με τις ενέργειές σας βλάπτατε την δημόσια περιουσία, πλην όμως με τις πράξεις και τις παραλείψεις σας, ζημιώσατε εν γνώσει σας την δημόσια περιουσία εμπεπιστευμένη σε εσάς προκειμένου να την διαφυλάττετε και να την διαχειρίζεσθε και όχι να την εκμηδενίζετε. Ενώ είχατε εκ του νόμου την ευθύνη της χρηστής και επωφελούς διαχειρίσεως της περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου, με τις επί μέρους παράνομες και συνεχείς αφαιμάξεις της δημόσιας περιουσίας βλάψατε την συγκεκριμένη περιουσία πλήττοντας σοβαρότατους δημόσιους σκοπούς όπως, η δημόσια υγεία, η κοινωνική ασφάλιση και άλλοι θαλπόμενοι δημόσιοι σκοποί εξυπηρετώντας την εγκληματική δράση των επίορκων οργάνων της πολιτείας και το επελθόν εγκληματικό αποτέλεσμα για το οποίο και σας ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ.

Τελικά είμαστε ανίκανοι να τους διώξουμε γιατί δεν μονοιάζουμε κι  ο καθένας παινεεύεται πωςί η δική του λύση είναι η καλλίτερη…

Περαιτέρω, ψηφίστηκαν εθνοκτόνοι νόμοι, με την ανοχή πάντων υμών, ο ρόλος του δικαίου μεταλλάχτηκε και μέσα στον Χειμώνα της μαζικής ανεργίας του 28% με βάση τις επίσημες στατιστικές, σε πολύ δε μεγαλύτερο ποσοστό με βάση ανεπίσημες, των υπαρξιακών δραμάτων της αυτοχειρίας των ανθρώπων, της μεγέθυνσης του κοινωνικού περιθωρίου, μειώθηκαν μισθοί και συντάξεις, αυξήθηκε υπέρμετρα η φορολόγηση των Ελλήνων πολιτών, καταργήθηκαν τα κοινωνικά δικαιώματα της προστασίας της οικογένειας, της παιδικής ηλικίας και της μητρότητας και εργασιακά δικαιώματα των οποίων η κατάργηση οδηγεί πλέον σε εργασιακό μεσαίωνα, διογκώθηκε η ύφεση στην αγορά με αποτέλεσμα το κλείσιμο χιλιάδων επιχειρήσεων, ενώ αυτή τη στιγμή επιχειρήσεις, είτε δεν πληρώνουν τους εργαζόμενους, είτε τελούν σε κατάσταση επίσχεσης εργασίας. Στο διάστημα δε, της διακυβέρνησης της χώρας με Πρωθυπουργό το μεταλλαγμένο ον Γεώργιο Ανδρέα  Παπανδρέου, ως Χώρα και ως Έθνος υπέστημεν τον μεγαλύτερο εξευτελισμό που θα μπορούσε κάποιος να υποστεί με αποκορύφωμα την εναντίον μας διεθνή υστερία και του εμπαιγμού μας και μάλιστα ως λοιδορούς μας αυτούς στους οποίους εμείς δώσαμε την εντολή να μας εκπροσωπούν, ορκιζόμενοι στο Σύνταγμα, να υπηρετήσουν τον Ελληνικό Λαό και να εργασθούν με αποκλειστικό γνώμονα την προάσπιση και την υπεράσπιση του συμφέροντος της Πατρίδας και του Ελληνικού Έθνους.

Η ηθική και κοινωνική απαξία για τις πράξεις σας αυτές επιβάλλει αποκλειστικώς, στον κυρίαρχο Ελληνικό Λαό και μόνον από την αίσθηση του καθήκοντος που υπαγορεύει η ιδιότητά μας ως Ελλήνων πολιτών και ο σεβασμός στις διατάξεις του Συντάγματος και η εκ της ακολουθίας των πραγματικών περιστατικών σχηματισθείσα πεποίθησή μας για τη νομιμότητα των ενεργειών μας, να αναζητήσουμε των εντοπισμό αλλά και την παραδειγματική τιμωρία όλων των συμμετόχων στο κατά του Έθνους έγκλημα.

ΓΕΓΟΝΟΣ 8^ον: Άπαντες οι από της 4^ης Οκτωβρίου 2009, μέχρι παραιτήσεώς σας, εμπλεκόμενοι στην διακυβέρνηση της Χώρας, δρώντες από κοινού τόσο ως μέλη της παρούσης κυβέρνησης όσο και ως μέλη της ανυποστάτου Βουλής, ΜΗ εκπροσωπούντες τον κυρίαρχο Λαό αλλά ως παράνομοι κρατικοί λειτουργοί ένας έκαστος εξ υμών, διαπράττετε το κατ’ άρθρο 187 του Ποινικού Κώδικα ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ διότι ως συνένοχοι, συναυτουργοί, συνυπαίτιοι και συμμέτοχοι στο έγκλημα κατά της Χώρας μας, εκ προθέσεως, παρανόμως και προς βλάβη της Εθνικής μας Κυριαρχίας και γενικότερα του Δημοσίου Συμφέροντος, στοχευμένα και σε πλήρη συμφωνία μεταξύ σας, με εγνωσμένο δόλο Α^ου βαθμού, τελώντας σε πλήρη γνώση του παρανόμου των πράξεών σας, συντελείτε στην διαιώνιση της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης της 8^ης Μαΐου 2010, και ενσυνειδήτως παραβιάζετε κατάφωρα το Σύνταγμα, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και το Διεθνές Δίκαιο δρώντες κατά της ζωής μας, της περιουσίας μας και της εθνικής μας υπόστασης. 

Πέραν των ανωτέρω, με την εγκληματική σας δράση ΔΙΑΠΡΑΤΤΕΤΕ και το έγκλημα της ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ διότι κατά την άσκηση των καθηκόντων σας ΔΕΝ ΕΠΙΚΑΛΕΣΤΗΚΑΤΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΣΑΤΕ, ως οφείλατε, το από το 1962 ενσωματωμένο στο διεθνές δίκαιο «Δόγμα Κάλβο» (Calvo’s doctrine), το οποίο εισηγήθηκε ο Αργεντινός δικαστής Calvo το 1868 κατά της άγριας και απάνθρωπης εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο από τους δυνάστες αποικιοκράτες του 19^ου αιώνος που λυμαίνονταν τον ντόπιο πλούτο σε συνθήκες ανθρώπινης δουλείας και εξευτελισμού του ντόπιου λαού (Works in the UN Commission on Permanent Sovereignty over Natural Resources & Resolution 1804 (XVII) by the UN General Assembly on 14-12-1962), οι διατάξεις του οποίου ορίζουν ότι: «Το κάθε κράτος μπορεί νόμιμα –ως ελεύθερη και χωρίς προϋποθέσεις, εξωτερικές και εσωτερικές, έκφραση, πραγμάτωση και αυτοπροστασία της Εθνικής του Κυριαρχίας-να κατάσχει, να απαλλοτριώσει, ή να εθνικοποιήσει, ημεδαπές και αλλοδαπές, κρατικές και ιδιωτικές, ιδιοκτησίες και επενδύσεις στην εδαφική του επικράτεια, με αναγκαστικά κύριο και πρωταρχικό σκοπό την διασφάλιση και προστασία της Εθνικής του Κυριαρχίας και γενικότερα του Δημοσίου του Συμφέροντος, με ή χωρίς αποζημίωση των πρώην ιδιοκτητών», οι οποίες σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 1, 17 και την 1^η παράγραφο του 28^ου άρθρου του Συντάγματός μας ενσωματώθηκαν στο 106^ο άρθρο αυτού και παρέχουν το δικαίωμα προστασίας της Εθνικής Κυριαρχίας και του Εθνικού Συμφέροντος.

Κατόπιν των ανωτέρω: 

ΟΦΕΙΛΑΤΕ να γνωρίζετε την αναγκαστική ισχύ των παραπάνω αρχών του «Δόγματος Κάλβο» ούτως ώστε στα πλαίσια του Διεθνούς και Εθνικού Δικαίου για την ακύρωση των Διεθνών Συνθηκών η δικαστική αρμοδιότητα για τα προκύπτοντα νομικά ζητήματα να ανήκουν αποκλειστικά στο κυρίαρχο ελληνικό κράτος τα δικαστήρια του οποίου θα καθορίσουν την αντικειμενική αλήθεια του κινδύνου του Εθνικού Συμφέροντος.

ΟΦΕΙΛΑΤΕ να γνωρίζετε και να προτάξετε σθεναρώς το «Δόγμα Κάλβο», στο νομικό πλαίσιο του οποίου στηρίχθηκε και η άρνηση αποπληρωμής των εξωτερικών δανείων από την κυβέρνηση του Ιωάννου Μεταξά η οποία και δικαιώθηκε με την ιστορική υπ’ αριθμό 78/15-06-1939 απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου [Permanent Court of International Justice –Τhe Law of Treaties. Chapter VVX, p. 603-635, on the Principles of Public International Law, by Prof. Ian Brownlie, Clarendon Press, ed. 4th ed. 1990], καθώς και η άρνηση της αποπληρωμής των εξωτερικών χρεών της Αργεντινής το 2003 η οποία και δικαιώθηκε με την από 8^η Μαΐου 2007 απόφαση του Γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου για το ίδιο θέμα. 

Και τέλος ΟΦΕΙΛΑΤΕ να γνωρίζετε ότι, στο νομικό αυτό καθεστώς στηρίχθηκε και η νομιμότητα της δημοψηφισματικής απόφασης του Ισλανδικού λαού να αρνηθεί την αποπληρωμή των εξωτερικών του χρεών, χωρίς ουδεμία συνέπεια.

ΟΥΔΕΙΣ όμως εξ υμών προέταξε την, για αντικειμενικούς λόγους έκτακτη εθνική ανάγκη για την προστασία του Εθνικού Συμφέροντος, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων τόσο του «Δόγματος Κάλβο» όσο και των του 106^ου άρθρου του Συντάγματος. Αντ’ αυτού, υπό την δόλια προαίρεση και διάπραξη του εγκλήματος της Εσχάτης Προδοσίας κατά του Ελληνικού Λαού και του Έθνους, με τις ενέργειες και τις παραλείψεις σας, επιτρέψατε σε παράνομες «Ελληνικές» κυβερνήσεις και συλήβδην στο ανυπόστατο κοινοβούλιο που νομοθετεί, παρανόμως, δολίως και προδοτικά, όχι μόνο να μην προβάλουν τις εν ισχύ διατάξεις του Διεθνούς και Εθνικού Δικαίου, αλλά να ανοίγουν καινούριες πληγές στον κοινωνικό ιστό επιμένοντας σε μια πολιτική «στραγγαλισμού» κάθε δραστηριότητας με έναν και μοναδικό στόχο: να εξοφλήσουν πλήρως τους ξένους τοκογλύφους για ένα χρέος ανύπαρκτο στην ουσία και δημιουργηθέν από ένα νόμισμα-χρεόγραφο άνευ αντικρίσματος εκδιδόμενο από έναν ιδιώτη, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ο οποίος το δανείζει με τόκο και όχι από το κυρίαρχο κράτος ως πράξη εθνικής κυριαρχίας…..

Όλοι εσείς που αμείβεστε αδρά από τον ιδρώτα του Ελληνικού Λαού για να τον εκπροσωπείτε κατά τις διατάξεις του Συντάγματος, ευθύνεστε για την άστοχη οικονομική διαχείριση που ασκείται, για τις δομικές ανεπάρκειες του συστήματος οργάνωσης της οικονομίας και του ίδιου του Κράτους που με πράξεις και παραλείψεις σας επιβάλατε, για την πληθώρα των ανομιών και των σκανδάλων διασπάθισης του δημοσίου χρήματος που συμμετείχατε, για τον σφετερισμό της Συνταγματικής Εντολής που λάβατε να διαφυλάττετε το Σύνταγμα και τους Νόμους και για πλήθος άλλες εγκληματικές σας δράσεις για τις οποίες ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΣΘΕ ως δολιοφθορείς του Ελληνικού Κράτους και του Έθνους των Ελλήνων!!

Το τίμημα βέβαια για την πατρίδα μας είναι πολύ βαρύ και είσθε οι αποκλειστικώς υπεύθυνοι γι’ αυτό, διότι καταλύοντας τους Δημοκρατικούς Θεσμούς, αλλοιώνοντας την Δημοκρατική Λειτουργία του Πολιτεύματος και ακυρώνοντας τον Καταστατικό Χάρτη της Χώρας: Συρρικνώθηκε το Ακαθάριστο Εθνικό προϊόν αυτής και επήλθε στον Λαό η ένδεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός. Ανεστάλησαν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τους Έλληνες πολίτες (κηρύσσοντας έτσι εσωτερική χρεοκοπία), για τις παρεχόμενες από τους τελευταίους επιχειρηματικές υπηρεσίες των (δημόσια έργα, προμηθευτές νοσοκομείων, επιστροφές φόρων κλπ.) προς το Δημόσιο. Περιορίστηκαν τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών, περιεκόπησαν βαναύσως, απολυταρχικά και αλύπητα, μισθοί και συντάξεις, επεβλήθησαν θανατηφόροι φόροι καθώς και έκτακτα χαράτσια στην ακίνητη περιουσία, τα οποία ενσωματώνονται στους λογαριασμούς της ΔΕΗ, με ποινή για την μη πληρωμή των, την διακοπή του ρεύματος των ελληνικών σπιτιών αδιακρίτως.

ΟΦΕΙΛΑΤΕ να γνωρίζετε ότι η Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης της 8^ης Μαΐου 2010 είναι επί της ουσίας αυτοδίκαια άκυρη διότι:

α) Θυσιάζει το Δημόσιο Συμφέρον του Ελληνικού Λαού, υπέρ των ξένων τοκογλυφικών οικονομικών δολοφόνων (Τρόικα, τράπεζες, «αγορές» κ.λ.π) όταν σύμφωνα με την παράγραφο α, ii του υποκεφαλαίου «Υποχρεώσεις» του κεφαλαίου της Σύμβασης: «Παροχές, εγγυήσεις και Υποχρεώσεις»: «Ο Δανειολήπτης δεσμεύεται να μην χορηγήσει σε οποιονδήποτε άλλο πιστωτή ή κάτοχο του δημοσίου χρέους, προτεραιότητα σε σχέση με τους Δανειστές».

β) Καταλύει ουσιαστικά, άμεσα και κατάφωρα την Εθνική Κυριαρχία της Ελλάδος με όρους κόντρα προς το Διεθνές και το Εθνικό Δίκαιο εκχωρώντας σε ξένες δυνάμεις και τις τρείς συνιστώσες σύνταξης της πολιτείας, ήτοι την Νομοθετική, Εκτελεστική και Δικαστική, καθώς και -το σπουδαιότερο-την εδαφική της ακεραιότητα σε αυτές, δια της αδιανοήτου και ανόμου διατάξεως της 5^ης παραγράφου του 14^ου Άρθρου του κεφαλαίου της Σύμβασης: «Εφαρμοστέο Δίκαιο και Δικαιοδοσία» διά της οποίας: «…ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή, και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος».

γ) Παραβιάζει την 3^η παράγραφο του 28^ου άρθρου του Συντάγματος σύμφωνα με το οποίο είναι δυνατός ο περιορισμός της «…άσκησης της εθνικής μας κυριαρχίας, εφ’ όσον αυτό υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον, δεν θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος και γίνεται με βάση τις αρχές της ισότητας και με τον όρο της αμοιβαιότητας» και τούτο διότι η Σύμβαση περιέχει τον απαράδεκτο όρο της 1^ης παραγράφου του 7^ου άρθρου του κεφαλαίου της Σύμβασης: («Πληρωμές») με τον οποίο: «Όλες οι πληρωμές που θα πραγματοποιηθούν από τον Δανειολήπτη καταβάλλονται στο ακέραιο, χωρίς μείωση λόγω συμψηφισμού ή ύπαρξης ανταπαίτησης, απαλλαγμένες από και χωρίς μειώσεις ή παρακρατήσεις φόρων, προμηθειών και άλλων χρεώσεων για όλη τη διάρκεια της παρούσας Σύμβασης». Τούτο συνεπάγεται την παραβίαση των αρχών της ισότητας και της αμοιβαιότητας, συνεπώς και την παράνομη και προδοτική μονομερή εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας σε ξένες δυνάμεις [Ευρωπαϊκή Επιτροπή (ΕΕ), Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και το ΔΝΤ], τις γνωστές και ως «Τρόικα».

δ) Η Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης τέλος είναι και τυπικά άκυρη, διότι δεν έχει επικυρωθεί με κυρωτικό νόμο από την Βουλή με την ελάχιστη πλειοψηφία των 180 βουλευτών, όπως προβλέπεται ρητά στην 2^α παράγραφο του 28^ου άρθρου του Συντάγματος και επί πλέον, η εφαρμογή της συνιστά έναν ακόμα επιπρόσθετο επιβαρυντικό παράγοντα του εγκλήματος της Εσχάτης Προδοσίας, διότι καταδεικνύει τον δόλο της «ελληνικής» Κυβέρνησης στην διάπραξη του εγκλήματος αυτού και αποκαλύπτει το εγκληματικό της πάθος για την εκτέλεση της προδοτικής και ακρωτηριαστικής για την Ελλάδα Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης κατά της οποίας ΟΥΔΕΜΙΑ Συνταγματική λειτουργία ενήργησε, ως όφειλε.

Η υπογραφή συνεπώς της Σύμβασης αυτής, σύμφωνα με το Ελληνικό και Διεθνές Δίκαιο, συνιστά τον ορισμό της Εσχάτης Προδοσίας της «ελληνικής» Κυβέρνησης και της Βουλής και η άρνηση των μέχρι σήμερα Κυβερνήσεων να καταγγείλουν και να κηρύξουν μονομερώς άκυρη την Σύμβαση ή έστω να ζητήσουν την ακυρότητά της στα ελληνικά δικαστήρια, επικαλούμενες την, δι’ αυτής, κατάλυση της Εθνικής μας Κυριαρχίας συνιστά διάπραξη της Εσχάτης Προδοσίας κατά της Ελλάδος και εκ της παραλείψεως οφειλομένης ενέργειας, ενώ ταυτόχρονα καταδεικνύει και τον δόλο υμών των εμπλεκομένων στην διάπραξη αυτού, του ειδεχθέστερου όλων, εγκλήματος συνεργοί του οποίου θεωρούνται και είναι και τα αντισυμβαλλόμενα μέλη της Τρόϊκας που απαίτησαν να συμπεριληφθούν στην Δανειακή αυτή Σύμβαση οι άκρως προδοτικοί όροι περί «αμετακλήτου και άνευ όρων παραιτήσεως της Πατρίδος μας από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά την ίδια ή τα περιουσιακά της στοιχεία» και την απεμπόληση του δικαιώματός της για την δικαστική της προσφυγή και προστασία στην και από την Ελληνική Δικαιοσύνη διαδικασία εκτέλεσης της Σύμβασης αυτής, η οποία εκ της διατάξεως της 1^ης παραγράφου του 14^ου Άρθρου του κεφαλαίου της Σύμβασης: «διέπεται και ερμηνεύεται σύμφωνα με το Αγγλικό Δίκαιο»!

Η Ελλάδα παραιτούμενη από την εθνική της κυριαρχία αυτοκαταλύθηκε και δεν έχει πλέον το κυριαρχικό δικαίωμα, το οποίο έχει εξ ορισμού κάθε ανεξάρτητο κράτος, να διαχειρίζεται όπως αυτή θέλει τον όποιο εθνικό της πλούτο, αλλά ως υποτελής πλέον χώρα οφείλει να ακολουθεί τις εντολές των δανειστών της, οι οποίοι είναι οι οικονομικώς αλλά και πολιτικώς κυρίαρχοι αυτού του τόπου.

Με την επανάληψη της ρήτρας παραίτησης από τις ασυλίες της εθνικής κυριαρχίας με τον υπερδανεισμό της Χώρας και την άμεση στέρηση της δυνατότητας ικανοποίησης των βασικών αναγκών του Ελληνικού Λαού και της αξιοπρεπούς διαβίωσης των Ελλήνων πολιτών με τη σώρευση «επαχθούς» δανεισμού και με την εφαρμογή του αγγλικού δικαίου και όχι του δημοσίου διεθνούς δικαίου που διέπει τις διεθνείς συμβάσεις των κρατών βάσει του Δόγματος Κάλβο, όσοι νόμοι έχουν ψηφιστεί μέχρι σήμερα παραβιάζουν στον πυρήνα τους τις συνταγματικές εγγυήσεις της εθνικής κυριαρχίας, της λαϊκής κυριαρχίας και της δημοκρατικής αρχής (άρθρο 1 του Συντάγματος) τα μέτρα δε που έχουν επιβληθεί στον Ελληνικό Λαό παραβιάζουν τις αρχές της ισότητας των βαρών, του κοινωνικού κράτους δικαίου (άρθρα 4 παρ. 5 και 25 παρ. 1 του Συντάγματος) και τις εγγυήσεις των κοινωνικών δικαιωμάτων των Ελλήνων (άρθρα 22 και 23 του Συντάγματος). Παραβιάζουν επίσης θεμελιώδεις εγγυήσεις της Συνθήκης της Λισαβόνας (του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων) και του διεθνούς δικαίου, καθώς και εγγυήσεις του διεθνούς εργατικού δικαίου επί των οποίων, ως Συνταγματικές λειτουργίες ΟΥΔΟΛΩΣ λαμβάνετε θέση.

Πρόκειται για πρωτοφανές ιστορικό γεγονός να αυτοκαταλύεται ένα κράτος χωρίς πόλεμο εν καιρώ ειρήνης και με την εφαρμογή του αγγλικού δικαίου και όχι του ελληνικού να επέρχεται και η απώλεια της νομικής του κυριαρχίας.

Εν αντιθέσει προς τα ανωτέρω, η Ελλάδα είναι μία δημοκρατική χώρα της οποίας θεμελιώδης νόμος είναι το ψηφισθέν την 7^η Ιουνίου 1975 από την Ε΄ Αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων Σύνταγμά της [ΦΕΚ A΄ 111/11-06-1975] και το οποίο, κατόπιν των αναθεωρήσεων των ετών 1986, 2001 και 2008, ΕΥΕΛΠΙΣΤΟΥΜΕ ότι ισχύει ακόμη μέχρι και σήμερα ενάντια στην, υφ’ υμών, προκληθείσα μνημονιακή βαρβαρότητα και την κατάλυση των διατάξεών του. 

Η Χώρα μας, μέλος όλων των μεγάλων διεθνών οργανισμών, μη αποδεχόμενη την δεδηλωμένη ανεπάρκεια των θεσμών του κράτους, πρεσβεύει στην διατήρηση της κρατικής και εθνικής της ΥΠΟΣΤΑΣΗΣ και συνοχής της προσβλέποντας πάντα στην προνομιούχο των Βαλκανίων Ελλάδα, παρά τις δουλικές και υποταγμένες συνειδήσεις υμών των «θεσμών» στην ιδιοτελή σας ατομική υλική ευμάρεια, στο συμφέρον του κομματικού σας εκτροφείου και στις δογματικές σας αντιλήψεις, ασελγώντας ομαδικώς εις βάρος της Πατρίδας, του καταστατικού της χάρτη και της λαϊκής βούλησης.

Και ήρθε η αποφράς ημέρα της 18^ης Οκτωβρίου 1981 και η μοιραία μεταβολή της κυβέρνησης με το εγκληματικό «δήθεν ελπιδοφόρο» κυρίαρχο σύνθημα της «Αλλαγής» συντροφευμένο με την επαμφοτερίζουσα πολιτική του πολλά υποσχόμενου απατηλού, τριτοδρομικού σοσιαλισμού και τα με διχαλωτή πολιτική γλώσσα παραπλανητικά: «Εδώ και τώρα αλλαγή», «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», με τον δήθεν έντονο αντιεοκικό λαϊκισμό που διέκρινε την «μαγκιά» της «σοσιαλιστικής φυλής», «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο», «όχι στην ΕΟΚ των μονοπωλίων», «Έξω από την ΕΟΚ», «ΕΟΚ, ο λάκκος των λεόντων», με την χαρακτηριστική φράση του αλεπουδιάρη και «λαοπλάνου» Ανδρέα Παπανδρέου: «Δεν θα γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης», χαρακτηρίζοντας την ΕΟΚ και τις Βρυξέλες «…σπήλαιο ληστών..», ενώ ο Κωνσταντίνος Σημίτης–Ααρών Αβούρι υπέγραφε σε άρθρα του ότι η «ΕΟΚ θα οδηγήσει σε νέα δικτατορία» και με τους δημαγωγικούς λεονταρισμούς «Αμερικάνοι φονιάδες των λαών», «Έξω οι βάσεις του θανάτου», έδρεψε την εξουσία ένας λαοπλάνος «Αμερικανός αλεξιπτωτιστής», ένας, κατά τον Λεωνίδα Κύρκο: «βαθιά διεφθαρμένος, Αντρέας, που τον είχε καταλάβει το πάθος της εξουσίας», ένας πανούργος αιδοιοκυνηγός, ένας άκαπνος και απών από τους εθνικούς αγώνες πατριδοκάπηλος και Τροτσκιστής, Ανδρέας Παπανδρέου.

Ένας θεομπαίχτης μηδενιστής με ένα «σύμπλεγμα υπεροχής» έναντι όλων, πάσχων από το σύνδρομο της επιβεβαίωσης του ανδρισμού του, με τα αυτοκρατορικά ερωτικά καμώματά του, μιας και το ερωτικό του βιογραφικό έβριθε από έναν «έκλυτο» βίο και πλουσιοπάροχες χορηγήσεις προς τους συζύγους των ερωμένων του. Ένας ερωτύλος καταστροφέας των αξιακών μας πεποιθήσεων τις οποίες την 22^α Οκτωβρίου 1988 καταρράκωσε με ένα του νεύμα από τις σκάλες του αεροπλάνου προς την μοιραία ξανθιά μετρέσα του αποδομώντας τον ιερό θεσμό της οικογένειας, τον μέχρι τότε βασικό πυλώνα του πολιτισμού μας δίνοντας το έναυσμα της καταστροφής της. 

Ένα μίασμα του πεπρωμένου του Έθνους που εξέθρεψε το σκοταδιστικό φαινόμενο του αυριανισμού και της φτηνής και χυδαίας προπαγάνδας, της χειραγώγησης της κοινής γνώμης με παραπληροφόρηση και σκανδαλοθηρία που υποδαυλίζεται από τα διάφορα φτηνά τεχνάσματα και προβοκάτσιες του τύπου: «ο Μητσοτάκης είναι συνεργάτης των Ναζί», εμφανίζοντας τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη με δύο Γερμανούς αξιωματικούς της Βέρμαχτ κατά την περίοδο της Κατοχής, έγκλημα το οποίο αποκαλύφθηκε από τους ίδιους τους πράκτορες της Στάζι ότι τα υποτιθέμενα στοιχεία «Ντοκουμέντο» που είχαν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις όταν δημοσιεύτηκαν στην Αυριανή, ήταν πλαστά και είχαν κατασκευαστεί στην Βουλγαρία «κατά παραγγελίαν» από την ανατολικογερμανική μυστική υπηρεσία με στόχο την σπίλωση του τότε αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας και την ήττα του στις επερχόμενες εκλογές, ανοσιούργημα το οποίο ομολόγησε ο μηχανορράφος εκδότης της «Αυριανής» Γεώργιος Κουρής στην εκπομπή του Mega «Γκρίζες ζώνες», και ο τρίτος πυλώνας λειτουργίας του κράτους, η Δικαιοσύνη, ΟΥΔΕΝ έπραξε ως όφειλε, υποθάλποντας τους εγκληματίες και το έγκλημα, ολιγωρία η οποία την καθιστά υπόλογη ως εγκληματήσασα κατά του κράτους, της Ελληνικής κοινωνίας και του Έθνους.

Κακή μοίρα του Έθνους του οποίου ο, αποκαλούμενος υπό του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη «αερόλιθος προερχόμενος εξ Αμερικής..», εγωπαθής πρωθυπουργός έσπειρε πλάνες και ύπουλες υποσχέσεις αποχαυνώνοντας συστηματικά τον Λαό. Ένας αριβίστας πρωθυπουργός που «εισήγαγε» στην πολιτική σκηνή της χώρας και σε ευρεία κλίμακα την διασύνδεση της κατάχρησης δημόσιου χρήματος με αυτή του κομματικού κράτους, εξυπηρετώντας το στενό αλλά και ευρύτερο κομματικό καθεστώς. Ένας εμπαθής ραδιούργος λαϊκιστής πρωθυπουργός που έφτασε να υμνεί τον ανθρωποφάγο στυγνό δικτάτορα της Ουγκάντα Ιντί Αμίν Νταντά. Ένας εγωκεντρικός και αλαζών Ανδρέας Παπανδρέου που έστησε τον κομματικό μηχανισμό του ΠΑ.ΣΟ.Κ με τους «φωταδιστές» και τους «προοδευτικούς» μηδενιστές που λειτούργησε στα πρότυπα του απύθμενου αμοραλιστή «αρχηγού» του πλαισιωμένου με τυχάρπαστους πολιτικούς επαγγελματίες της «διαρκούς διεκδίκησης» που ασκώντας το επάγγελμα του «εκπροσώπου του λαού» επέφεραν μοιραία την αποβιομηχάνιση, την φτωχοποίηση της Χώρας και την ανεργία, ασελγώντας κυριολεκτικά και κατασπαράζοντας τα σωθικά του κράτους τοποθετώντας δόλια στα θεμέλια της οικονομίας μία βραδυφλεγή βόμβα με τεράστια καταστροφική ισχύ τα αποτελέσματα της οποίας ζούμε σήμερα αφού ζούμε με δανεικά και τα παιδιά μας χρωστάνε, από την γέννησή τους, χιλιάδες ευρώ. 

Όλος αυτός ο εσμός της κλεπτοκρατίας δίνει σήμερα τον υπέρ πάντων αγώνα για να καταρρεύσει η χώρα. Είναι η μόνη ελπίδα τους. Διότι, μία ελληνική κατάρρευση θα αφήσει άθικτους όλους τους μηχανισμούς της διαφθοράς και θα ενισχύσει τις εξουσίες των συντεχνιών.

Κακή τύχη για το Έθνος, που ένας αδίστακτος ιδιοτελής πρωθυπουργός στελέχωσε τον κρατικό μηχανισμό με τον κρατικοδίαιτο στρατό κατοχής των κλαδικών οργανώσεων και των συνδικαλιστικών τους συμμοριών «χτίζοντας» ένα πελατειακό κράτος και μέσω των «συνδικαλιστικών κεκτημένων» υπέταξε πλήρως και λεηλάτησε κυριολεκτικά τα Δημόσια ταμεία δημιουργώντας από το τίποτα και αναδεικνύοντας σε ηγετικές μορφές λιλιπούτιους και ηλίθιους αχυράνθρωπους σε επίπεδα που σε κανένα άλλο στρώμα της κοινωνίας δεν θα μπορούσαν να είναι αποδεκτοί αλλά θα ήταν περιθωριακοί, απόβλητοι και καταγέλαστοι και που κατά την ομολογία του Γεωργίου Κατσιφάρα: «Δεν θα τους ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας τους». 

Κακό ριζικό για την Χώρα, που ένας καιροσκόπος πρωθυπουργός μεθοδευμένα εξέθρεψε τους τύπου Γεωργίου Κοσκωτά αδίστακτους υποτιθέμενους οικονομικούς παράγοντες σε υπερμεγέθεις επιχειρηματικές οντότητες φορτώνοντας στις πλάτες του Λαού το άχθος των προβληματικών επιχειρήσεων και των αδηφάγων «Συνεταιρισμών» που μετατράπηκαν σε άντρα του οργανωμένου εγκλήματος, της πασοκικής λαίλαπας της διαπλοκής και της διαφθοράς, για το έγκλημα το οποίο και σας ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ διότι ως Συνταγματικές Λειτουργίες συνταχθήκατε με την αυθαιρεσία και την κατάλυση του κράτους δικαίου αθωώνοντας ακόμη και σήμερα τα διαπραχθέντα ανοσιουργήματα των λαθρεπιβατών της εξουσίας, όπως προέβλεπε ο περιβόητος «Κουτσονόμος» του τότε Αντιπροέδρου της κυβερνήσεως και Υπουργού Δικαιοσύνης Αγαμέμνονα (Μένιου) Κουτσόγιωργα, και συγκαλύπτοντάς τους τελείτε, κατά συρροή, το ειδεχθές έγκλημα της εσχάτης προδοσίας. 

Και όχι μόνο αυτό. Δεδομένου ότι η βασική παράμετρος της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ ήταν η απεμπλοκή της Ελλάδας από την ΕΟΚ και η ρητή διαβεβαίωση του Ανδρέα Παπανδρέου ότι η «σεισάχθεια» των χρεών και η τιμωρία των ενόχων της εξωτερικής υπερχρέωσης της χώρας ήταν δεσμεύσεις που τον έφεραν στην εξουσία και απεδείχθησαν ότι όχι μόνο ήταν φρούδες προεκλογικές υποσχέσεις, χωρίς αντίκρισμα, αλλά αντιθέτως η Χώρα παρέμεινε στην ευρωπαϊκή τροχιά και σταδιακά, κυρίως μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και του υπαρκτού σοσιαλισμού, μετακινήθηκε στον λεγόμενο σκληρό πυρήνα της μετέπειτα Ευρωπαϊκής Ένωσης που καθιερώθηκε με την συνθήκη του Μάαστριχτ το 1992 και ο εναγκαλισμός των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ με την τότε ΕΟΚ είχε ως αντάλλαγμα τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα (ΜΟΠ), τα οποία αποτέλεσαν την απαρχή των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων προς την Χώρα, έχοντας ευθύς εξ’ αρχής σκοπό να εκμαυλίσουν και να διαφθείρουν πλατιά κοινωνικά στρώματα, ώστε να αποδεχτούν την υποταγή της χώρας στην «ευρωπαϊκή ολοκλήρωση» και έκτοτε η Χώρα μας δεν κατάφερε να καταστεί πολιτικά και οικονομικά αδέσμευτη, η δε αυξανόμενη διόγκωση του δημόσιου τομέα, με την ταυτόχρονη αύξηση του ελλείμματος του ισοζυγίου πληρωμών, την μείωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μας, την γενίκευση φαινομένων διαφθοράς και διαπλοκής μεταξύ των οικονομικών και των πολιτικών παραγόντων, επιδείνωσαν την διεθνή μας θέση και την οικονομική και κοινωνική υπόσταση του κράτους με αποτέλεσμα η Χώρα να χάσει τον πολιτικό και οικονομικό προσανατολισμό της και από Χώρα παραγωγής, αυτάρκειας και αποταμίευσης να μετατραπεί σε Χώρα κατανάλωσης και πραματευτή γεγονός που αποτελεί ένα μεθοδευμένο έγκλημα της οικονομικής της αποδυνάμωσης που επέφερε τον κανιβαλισμό των πλουτοπαραγωγικών δομών της και το οικονομικό μας επίπεδο έγινε υπέρμετρα επαχθές και δίχως την παραμικρή δική μας υπαιτιότητα των Ελλήνων πολιτών.

Πόσο δίκηο έχεις!

ΓΕΓΟΝΟΣ 6^ον: Όλο αυτό το χρονικό διάστημα (1974-2017) η ελληνική πολιτική σκηνή κυριαρχείται από τις ίδιες οικογένειες και τα ίδια κόμματα κρατώντας μεγάλα τμήματα του Λαού εγκλωβισμένα σε ένα παιχνίδι εντυπώσεων, σκανδαλολογίας και οπαδικής συμπεριφοράς, ο δημόσιος πολιτικός διάλογος διεξάγεται με όρους προσωπικών μονομαχιών και αλληλοκατηγοριών για σκάνδαλα και διαφθορά τα οποία όμως με την Σημίτεια ρήση: «όποιος έχει στοιχεία να τα πάει στον Εισαγγελέα» ΟΥΔΕΠΟΤΕ κατέληξαν σε απόδοση ευθυνών και καταδίκη των υπαιτίων. Η δίψα για δύναμη, η ιδιοτέλεια και η ανικανότητα των ισχυρών και των πυγμαίων κυβερνητών καλλιέργησε την αδιαφάνεια, την αρπαχτή και την ατιμωρησία, ευνοήθηκαν δε η άπληστη κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα και η εξυπηρέτηση ιδιοτελών σκοπών των συμμετεχόντων στο πολιτικό γίγνεσθαι, που αδρανοποίησαν κυριολεκτικά τον αιμορραγούντα Λαό μας οδηγώντας την Χώρα στην άβυσσο και το εφιαλτικό φάσμα «νέες χαμένες γενιές» έκτοτε πλανιέται στο μέλλον του Έθνους και απασχολεί κάθε εχέφρονα Έλληνα το γένος.

Βασική αιτία αυτού του κλίματος υπήρξε και η κατάχρηση της επίκλησης της βουλευτικής ασυλίας του άρθρου 62 του Συντάγματος καθώς και του άρθρου 86 περί Ευθύνης Υπουργών, διατάξεις που τέθηκαν για την εξασφάλιση της ατιμωρησίας των εκάστοτε υπευθύνων και εξελίχθηκαν σε «κολυμβήθρα του Σιλωάμ» ακόμα και για τις πιο κραυγαλέες περιπτώσεις αναξιοπρεπούς και παραβατικής συμπεριφοράς Ελλήνων Βουλευτών και μελών πολλών ελληνικών Κυβερνήσεων οικονομικά και πολιτικά εγκλήματα που παραμένουν χωρίς να έχουν διερευνηθεί και χωρίς βέβαια να αποδοθούν οι ευθύνες από τη Δικαιοσύνη σε εκείνους που πρωταγωνίστησαν σε αυτά.

Η σωρευτική ανομία, ο ηθικός εκτραχηλισμός και ο απόλυτος προσωπικός ωφελιμισμός, πολλών ακόρεστων ταγών, οδήγησαν στην απαξίωση το πολιτικό σύστημα που έθεσε εαυτόν υπεράνω του Συντάγματος και των νόμων που συνάδουν με αυτό και από εκεί κατευθυνθήκαμε στην κατάλυση κάθε έννοιας αξιοκρατίας, αφού οι ημέτεροι του εκάστοτε καθεστώτος, είχαν προνομιακή μεταχείριση και ύποπτα κέρδη. Από την έλλειψη αξιοκρατίας επλήγη θανάσιμα ο δημόσιος φορέας και ο χαρακτήρας του κράτους και κάθε παραγωγική του δραστηριότητα και αυτό είχε ως αποτέλεσμα την εξάπλωση του ιού της διαφθοράς και της έλλειψης παραγωγής και στον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος έτσι «διασυνδέθηκε» με το κράτος μέσω της διαφθοράς. Δηλαδή τα γνωστά διαπλεκόμενα, τους δολοφόνους του Έθνους.

Και όλα κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος με την ανάληψη της διακυβέρνησης του κράτους από το αλήστου πολιτικής μνήμης ελληνόφωνο υβρίδιο Γεώργιο Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος με την κυριαρχούσα δημαγωγική ρήση «Λεφτά υπάρχουν», τις προεκλογικές πομφολυγώδεις εξαγγελίες και τις φρούδες οικονομικές υποσχέσεις και την διασπορά ψευδών ειδήσεων με τις οποίες κέρδισε τις εκλογές εξαπατώντας τους εκλογείς, όταν από το βήμα της 74^ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης στις 12 και 13 Σεπτεμβρίου 2009 και εν όψει των βουλευτικών εκλογών της 4^ης Οκτωβρίου του ίδιου έτους, τόνιζε ότι: «δεν είναι απλώς το πού θα βρούμε τα λεφτά, αλλά πού πηγαίνουν τα λεφτά, γιατί λεφτά υπάρχουν, έχουμε 31 δισεκατομμύρια ανείσπρακτους φόρους», υπερθεματίζοντας στην παροχολογία και στον καθησυχασμό σε σχέση με τον προκάτοχό του υποτονικό Κωνσταντίνο Καραμανλή τον νεώτερο.

Και επ’ αυτών ΟΥΔΕΜΙΑ συνταγματική λειτουργία δικαίωσε την θεσμική της υποχρέωση υποθάλποντας τον εγκληματούντα πρωθυπουργό και την συμμορία του διαπράττοντας έτσι το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας, παρ’ όλο που, αφ’ ενός μεν ο ίδιος σε προγενέστερο χρόνο είχε παραχωρήσει συνέντευξη στον Στέλιο Κούλογλου και είχε πει ότι «όποια χώρα έχει καταφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) καταστράφηκε και ο λαός εξαθλιώθηκε» ενώ, όπως απεδείχθη εκ των υστέρων, αυτό το μίασμα γνώριζε πολύ καλά την κατάσταση της οικονομίας την οποία του είχε περιγράψει πριν από τις εκλογές της 4^ης Οκτωβρίου 2009 1) ο Γερμανός Υπουργός Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαϊερ που τον είχε ενημερώσει για τα οικονομικά της Ελλάδας, 2) ο επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως Xοακίν Αλμούνια που δήλωσε ότι τον είχε ενημερώσει πολύ πριν τις εκλογές του 2009 για την οικονομική θέση της χώρας μας, και 3) ο Γεώργιος Προβόπουλος (ο πρώην Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος) που δήλωσε ότι τον είχε ενημερώσει επί των οικονομικών, ενώ ο Διευθύνων Σύμβουλος του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος-Καν (Dominique Strauss-Kahn) σε συνέντευξή του είχε τονίσει ότι «ο κ. Παπανδρέου συζητούσε μαζί του υπογείως για το πώς θα υπαχθεί η Ελλάδα στο ΔΝΤ» χωρίς να είναι τυχαίες οι μυστικές συναντήσεις του με τον παγκόσμιο Ουγγρο-αμερικανό κερδοσκόπο Τζώρτζ Σόρος (Γκιόρκι Σβάρτζ). 

ΓΕΓΟΝΟΣ 7^ον: Η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ κατέλαβε την εξουσία με τις εκλογές της 4^ης Οκτωβρίου 2009, της οποίας η ροπή προς το ψέμα και την απάτη θεωρείται δεδομένη πλέον, αφού με πλήθος ψεύδη, υφάρπαξε την ψήφο του Ελληνικού Λαού, και μετά τις εκλογές προχώρησε ΑΚΑΘΕΚΤΗ σε ψήφιση πληθώρας Αντισυνταγματικών και Αντιλαϊκών μέτρων, άκρως αντίθετων προς όλες τις απατηλές και έωλες προεκλογικές του διακηρύξεις. Από το «λεφτά υπάρχουν», προχώρησε στο «δεν θα πάρουμε άλλα μέτρα», «θα πάμε στις αγορές το 2011», «θα δημιουργήσουμε  πρωτογενές πλεόνασμα» και τα λοιπά παραπλανητικά φληναφήματα.

Ο ίδιος, ο υπό διατεταγμένη υπηρεσία δρών μεταμφιεσμένος Έλληνας πρώην Πρωθυπουργός, αυτό το όνειδος της πολιτικής Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου και ο ανεκδιήγητος Υπουργός των Οικονομικών Γεώργιος Παπακωνσταντίνου, περιφέροντας το σαρκίο τους ανά την υφήλιο, για να κρύψουν την πολιτική τους γύμνια και την ανεπάρκειά τους, ως κύμβαλα αλαλάζοντα εξαπέλυαν μύδρους και λίβελους κατά πάντων ημών των Ελλήνων το γένος, χλευάζοντας και λοιδορώντας έναν ολόκληρο Λαό εμφανίζοντάς μας ως τον Τιτανικό, ως «Χώρα των φοροφυγάδων και των φοροκλεπτών», ως το «κράτος της διαφθοράς και της τεμπελιάς», ως το «χρεοκοπημένο κράτος» και ως αναιδείς τιμητές του περήφανου Ελληνικού Λαού, μας κατέστησαν διεθνώς τον «αποδιοπομπαίο τράγο» χαρακτηρίζοντάς μας ως «διεφθαρμένους», οι αληθινά διεφθαρμένοι και επίορκοι παρέβησαν την ύψιστη συνταγματική τους αποστολή και έφθασαν στο ακρότατο σημείο της προδοσίας του Έθνους μας κλονίζοντας στο έπακρο την αξιοπιστία της για να πετύχει το οικονομικό εξάμβλωμα της Δανειακής Σύμβασης ενώ, εκ του γεγονότος αυτού, ακόμη χειμάζουν στα υπόγεια του στάβλου του Αυγεία οι υποβληθείσες κατά των υβριστών μας εγκλήσεις των Ελλήνων και περί των εγκλημάτων τούτων!!!

Μέσα από μία καταστροφική ανερμάτιστη πολιτική, την οποία δολίως σχεδίασε ο μυσαρός αυτός πολιτικάντης και υλοποίησε από κοινού με τον θλιβερό (πρώην Υπουργό Οικονομικών) Γεώργιο Παπακωνσταντίνου, με το πιο γελοίο ανέκδοτο όλων των εποχών των «Ελληνικών στατιστικών» (Greek statistics), συνεπικουρούμενοι από μια παράνομη Βουλή τσαρλατάνων, φούσκωσαν εσκεμμένα και προσχεδιασμένα με πλαστά στοιχεία ασύλληπτης λογιστικής αλχημείας, μέσω της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), το έλλειμμα του προϋπολογισμού του 2009 ως ποσοστό του Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) προκειμένου να επιφέρουν τον αποκλεισμό της Χώρας από τις διεθνείς χρηματαγορές και την υπαγωγή της στον περιβόητο «Μηχανισμό Στήριξης» που διαμόρφωσαν από κοινού το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, (θεσμοί του ευρωπαϊκού και παγκοσμίου αδηφάγου οικονομικού κατεστημένου), όπως έχουν καταγγείλει μέλη του Δ.Σ. της ΕΛΣΤΑΤ (Ζωή Γεωργαντά και Νικόλαος Λογοθέτης), αλλά και σύμφωνα με το δελτίο οικονομικών εξελίξεων της Άλφα Τράπεζας Α.Ε. της 31^ης Μαΐου 2012 που βεβαιώνει ότι καταχωρήθηκαν στο έλλειμμα το σύνολο των υποχρεώσεων δεκαεπτά (17) ΔΕΚΟ έως και το 2024 χωρίς μάλιστα να συνυπολογιστούν τα σημαντικά περιουσιακά τους στοιχεία.

Μετά την από 25-3-2010 δήλωση των αρχηγών των Κρατών και Κυβερνήσεων της ζώνης του ευρώ και της εν συνεχεία, από 11-4-2010 δήλωσης για την στήριξη της Ελλάδος από τα Κράτη Μέλη της Ευρωζώνης, η οδαλίσκη των τοκογλύφων, ο τότε πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου, αυτή η κορυφαία τραγωδική έκλειψη της ελλαδικής πολιτικής που ως Υπουργός Παιδείας ταύτισε την επαναστατική του φαντασίωση με την «φούντα», την 23^η Απριλίου 2010, την αποφράδα ημέρα για την Ελλάδα, καταφρονώντας την σαφέστατη βούληση των εντολέων του, παρέδιδε τη χώρα στην αγκαλιά του ΔΝΤ με τις κατωτέρω δηλώσεις: «χθες ανακοινώθηκαν τα στοιχεία για το πραγματικό μέγεθος του ελλείμματος του 2009. Θύμισαν σε όλους μας τα ακατανόητα λάθη, τις παραλείψεις ……Όλοι μας κληρονομήσαμε, η κυβέρνηση ο Ελληνικός λαός ένα σκάφος έτοιμο να βυθιστεί…… 

Οι αγορές δεν ανταποκρίθηκαν, είτε γιατί δεν πίστεψαν στη βούληση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είτε γιατί κάποιοι αποφάσισαν να συνεχίσουν την κερδοσκοπία… 

Και κινδυνεύει να χαθεί η προσπάθεια που καταβάλλουν οι Έλληνες από τα ακόμα μεγαλύτερα επιτόκια δανεισμού και ακόμα χειρότερα από τη δυσκολία δανεισμού», ανακοινώνοντας ωμά και αναιδέστατα από το Καστελόριζο το αίτημα για την υπαγωγή της χώρας μας στον Μηχανισμό Στήριξης και τα μέτρα με τα οποία απειλούμεθα να βυθιστούμε ξανά στο ζοφερό σκοτάδι μιας απύθμενης δουλείας. 

Παρακαλούμε να εκτυπώσετε και να μελετήσετε τα πιο κάτω κατά συρροήν εγκλήματα των πολιτικών μας. Πρόκειται για ένα μνημείο της σύγχρονης Ιστορίας το οποίο κάθε Έλληνας οφείλει να το θυμάται και να το αναπαράγει ο καθένας στον χώρο του:

ΙΣΤΟΡΙΚΟ:

1^ον Όπως οφείλετε οι πάντες να γνωρίζετε, οι ποταμοί αιώνων αίματος και δακρύων που πότισαν την ιερή Γη των Ελλήνων για την Ανεξαρτησία του Ελληνικού Έθνους από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, βρήκαν την δικαίωσή τους στο γέννημα της Εθνεγερσίας του 1821 που έφερε την Ελληνική Δημοκρατία η οποία ιδρύθηκε και αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου της 3^ης Φεβρουαρίου 1830 που υπογράφτηκε από τις Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία. Συνεπώς, η Ελλάδα είναι ανεξάρτητο, κυρίαρχο κράτος και ακατάλυτη εθνική οντότης.

Είναι γεγονός ότι, η τραγική ξενοκίνητος φαρσοκωμωδία του πραξικοπήματος της 25^ης Νοεμβρίου 1973 του «παραπλανημένου» από τους Αμερικανούς ανεκδιήγητου «αόρατου δικτάτορα» Ταξίαρχου Δημήτριου Ιωαννίδη και η ανατροπή της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπαδόπουλου και του φιλόδοξου σχεδίου εκδημοκρατισμού της Χώρας υπό του Σπύρου Μαρκεζίνη, πέραν των δεινών που συσσώρευσε κατά του Έθνους και της Κύπρου μιά εθνική καταστροφή που οδήγησε στην κατάρρευση του «εθνικόφρονος αυταρχισμού», αποτελεί την μεγαλύτερη εγκληματική ενέργεια και το μεγαλύτερο κακούργημα κατά της πατρίδας μας διότι έγινε η αιτία να επανακάμψει δριμεία η επάρατος φαυλοκρατία, η διαφθορά και η νομοτελειακά δεδομένη Κοινοβουλευτική παρακμή του πριν την 21^η Απριλίου 1967 σαθρού πολιτικού συστήματος του «πόσα πήρες, πόσα πήρες» και των εντός του άντρου της ακολασίας καρεκλοπολέμων των «εθνοπατέρων».

Ως συνέπεια της κατάρρευσης του πραξικοπηματικού καθεστώτος Ιωαννίδη, την 22^α Ιουλίου 1974, υλοποιήθηκε το τραγελαφικό προσχεδιασμένο κατασκεύασμα της προταθείσης την 16^η Ιανουαρίου 1973 εκ μέρους του «κομμουνιστή» Μίκη Θεοδωράκη, κατά προτροπή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη «λύσης Καραμανλή», των μυστικών συναντήσεων του, από το ΚιουπΚιόϊ (Πρώτη) της Δράμας, Κωνσταντίνου Καραμανλή με τον Μουσταφά Μπιουλέντ Ετζεβίτ και τον Χένρυ Άλφρεντ Κίσινγκερ στην Γαλλία και την μετάβαση του Μίκη Θεοδωράκη τον Ιούνιο 1974 στην Ουάσιγκτον για τον άθλιο σχεδιασμό της πρώτης μεταπολιτευτικής κυβέρνησης, καρπό του στρατιωτικοπολιτικού κινήματος-σύσκεψης Αβέρωφ, στρατηγών και πολιτικών της 23^ης Ιουλίου 1974, ώστε να «εξασφαλίσει ότι θα αναλάβει» «ως δήθεν παράκλητος» ο «εθνοσωτήρας» Κωνσταντίνος Καραμανλής την εξουσία και όχι ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ως ο τελευταίος Πρωθυπουργός της κυβέρνησης μέχρι την 21^η Απριλίου 1967.

Απρόσιτος, μοναχικός μυστηριώδης, ούτε με την Αμαλία δεν μπόρεσε να συνυπάρξει. Τάφηκε μακριά και απόμακρα. Μόνο ο Θεός ξέρει τι μυστικά κι απόρρητα πήρε μαζί του…

Το εξάμβλωμα της Καραμανλικής «Δημοκρατίας» του «Ανήκομεν εις την Δύσιν», ένα καθεστώς καλυμμένου φασισμού με κοινοβουλευτικό μανδύα, θα έπρεπε να δίνει την κίβδηλη αίσθηση της διαφοράς από το προηγούμενο «εθνικόφρονο» καθεστώς και να πείθει για την δημοκρατικότητά της και ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αποτελούσε την μόνη σωτήρια λύση για την επίτευξη της πολιτικής σταθερότητας και της επιβίωσης του αστικού καθεστώτος τα συμφέροντα του οποίου εκπροσωπούσε… αφού ΟΥΔΕΠΟΤΕ έμαθε ο «κυρίαρχος Λαός» πώς και πότε γιγαντώθηκαν οι μεταπολεμικοί βιομήχανοι; 

Ποιοί λεηλάτησαν την αμερικανική βοήθεια (Δόγμα Τρούμαν– Σχέδιο Μάρσαλ) και στη συνέχεια «φέσωσαν» τις κρατικές τράπεζες με τις λεγόμενες παγωμένες πιστώσεις; 

Ποιός δημιούργησε το κράτος των εργολάβων και της αντιπαροχής;  

Πώς φρόντισε επιμελώς για την απόκτηση των έξη στρεμμάτων εκ των «βραχωδών οικοπέδων» της Φιλοθέης αντί 350.000 δραχμών όπου μερίμνησε για να ταφεί εκεί, μακριά από το «αγριεμένο πλήθος» και το λαϊκό ανάθεμα;

O «εθνάρχης» Κωνσταντίνος Καραμανλής, υπό τους έξαλλους πανηγυρισμούς του Λαού με τα διθυραμβικά «Ε-ε-έρχεται» που κατέκλυζαν τους δρόμους της Αθήνας, καταφθάνοντας στο αεροδρόμιο του Ελληνικού με το αεριωθούμενο  του Γάλλου προέδρου Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν, και την συνοδεία του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, θεωρώντας τον εαυτό του «ελέω Θεού Καίσαρα», με το σύνδρομο του αήττητου μεσσία, «αποδέχεται» να ορκιστεί πρωθυπουργός με όρους «να επανέλθει ο στρατός στο έργο του και να έχει τη συμπαράσταση των πολιτικών δυνάμεων».

Το ρεύμα του αίματος των σφαγιασθέντων Κυπρίων, ύστερα από επτά (7) χρόνια, τρείς (3) μήνες και τρείς (3) ημέρες «τυραννίας», έφερε στην αρχή την «Γ^η Ελληνική Δημοκρατία», στο πρόσωπο μιας μεταβατικής πολιτικής κυβέρνησης «εκτάκτου ανάγκης» η οποία πολιτογραφήθηκε ως «Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητος» υπό την προεδρία του από 9^ης Δεκεμβρίου 1963 φυγά με ψεύτικο διαβατήριο υπό το ψευδώνυμο Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης «εμιγκρέ», αλλά πλουσιοπάροχα μισθοδοτούμενου από το Ελληνικό δημόσιο ταμείο, φίλαυτου και φίλαρχου «εθνάρχη» Κωνσταντίνου Καραμανλή, μία από τις πλέον αμφιλεγόμενες πολιτικές προσωπικότητες της νεότερης ελληνικής Ιστορίας με αμφισβητούμενη «εθνική συνείδηση», και Αρχηγό του Κράτους τον «εμφανή δικτάτορα-πρόεδρο», Στρατηγό Φαίδωνα Γκιζίκη.

Ουσιαστικά επρόκειτο για κυβέρνηση στελεχών της μέχρι την 21^η Απριλίου 1967 «φαύλου περιόδου» εκφυλισμού του κοινοβουλευτικού συστήματος και ο «εθνάρχης» ήταν το πρόσωπο που ενσάρκωσε τον συμβιβασμό όλων των κέντρων δύναμης και εξουσίας, που είχαν λόγο στην πολιτική αλλαγή της 24^ης Ιουλίου 1974 γιά να περιέλθει, υπό το ατιμωτικό δόγμα του από μηχανής θεού «εθνάρχη» Κωνσταντίνου Καραμανλή: «Η ΚΥΠΡΟΣ ΚΕΙΤΑΙ ΜΑΚΡΑΝ», το 37% της γής της Κύπρου στην κατοχή του «Αττίλα» με την κατάπαυση του πυρός την 18.00 ώρα της 16^ης Αυγούστου 1974. Και το ειδεχθές έγκλημα συνετελέσθη με την συναίνεση ΠΑΝΤΩΝ ΥΜΩΝ των εγκαλουμένων ως συνενόχων στο διαπραχθέν έγκλημα της εσχάτης προδοσίας, αφού μέχρι σήμερα ΟΥΔΕΜΙΑ Συνταγματική λειτουργία της Πολιτείας ΑΠΑΙΤΗΣΕ το άνοιγμα του φακέλου της Κυπριακής τραγωδίας!!!

Υπό τις ανωτέρω συνθήκες, την 17^η Νοεμβρίου 1974 πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες εκλογές της καταραμένης ιδιοτελούς και ανεπαρκούς «Μεταπολίτευσης», υπό το περίφημο δίλημμα που μας άφησε άναυδους, «Καραμανλής ή τανκς», που εξέπεμψε, σε ρόλο τελάλη, ο μεσολαβητής περιφερόμενος εμποράκος της πολιτικής «αντιστασιακός» Μίκης Θεοδωράκης, ενώ λίγες εβδομάδες αργότερα ο «εθνάρχης», παραπλανώντας και εξαπατώντας τον βασιλέα ως προς την παλινόρθωση του θεσμού, διεξήγαγε ερήμην του το ανέντιμο, αντισυνταγματικό, παράνομο, χαλκευμένο και «unfair» (άδικο κατά τον αντιβασιλικό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη) Δημοψήφισμα της 8^ης Δεκεμβρίου 1974. 

Με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δήλωσε ότι «ένα καρκίνωμα αποκόπηκε σήμερα από το σώμα του έθνους» χωρίς να παραδεχθεί ποτέ ότι την 8^η Δεκεμβρίου 1974 αποφασίστηκε η εγκαθίδρυση στην Ελλάδα ενός, κακέκτυπου και θλιβερού ομοιώματος της Βασιλευομένης Δημοκρατίας, πολιτεύματος, το πολίτευμα της Προεδρευομένης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, μιάς Δημοκρατίας που έμελλε να πλαισιώνεται από προϊόντα αήθους συναλλαγής που επέβαλε ως προέδρους ασήμαντες, αμελητέες, γραφικές και ανάξιες προσωπικότητες, εκτρέφοντας μέχρι σήμερα επτά εν δυνάμει Βασιλείς με όλα τα προνόμια και τις παροχές του θεσμού.

2^ον Το Σύνταγμα θεσπίζει την πολιτική-κοινωνική και οικονομική ιδεολογία του Κράτους, την οποία προστατεύει με τους Κανόνες του. Συντίθεται από ένα σύνολο κανόνων δικαίου που αποτελούν το θεμέλιο, αλλά και την κορωνίδα της έννομης τάξης. 

Από της «Μεταπολιτεύσεως» όμως και μέχρι σήμερα, κατά παράβαση των συνταγματικών διατάξεων, υπάρχουν γεγονότα τα οποία αποκρύπτονται από τον «κυρίαρχο Λαό» διότι ο Λαός πρέπει να βρίσκεται σε χειμερία νάρκη ούτως ώστε οι εκάστοτε επιβήτορές του να απεργάζονται ανενόχλητοι τα ιδιοτελή των σχέδια. Τα κατωτέρω νομικά γεγονότα επιρρωνύουν την εγκληματική αδιαφορία υμών των Συνταγματικών λειτουργιών της Πολιτείας: 

ΓΕΓΟΝΟΣ 1^ον: Το 59^ο άρθρο του Συντάγματος ορίζει:

«1. Οι Βουλευτές πριν αναλάβουν τα καθήκοντά τους δίνουν στο Βουλευτήριο και σε δημόσια συνεδρίαση τον ακόλουθο όρκο: “Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας και Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας να είμαι πιστός στην Πατρίδα και το δημοκρατικό πολίτευμα, να υπακούω στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου”.

2. Αλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι Βουλευτές δίνουν τον ίδιο όρκο σύμφωνα με τον τύπο της δικής τους θρησκείας ή του δικού τους δόγματος.

3. Βουλευτές που ανακηρύσσονται όταν η Βουλή απουσιάζει δίνουν τον όρκο στο Τμήμα της που λειτουργεί».

Επιπροσθέτως, στον «Κανονισμό της Βουλής» (ΦΕΚ Α 106/24-6-1987), ο οποίος ρυθμίζει την Οργάνωση και Λειτουργία της Βουλής, στο άρθρο 3 ορίζεται ότι:

«1. O προσωρινός Πρόεδρος, αμέσως μόλις κηρυχθεί η έναρξη των εργασιών της πρώτης συνεδρίασης της βουλευτικής περιόδου, ανακοινώνει στη Boυλή τον κατάλογο των Βουλευτών πoυ ανακηρύχθηκαν σύμφωνα με το νόμο. O κατάλογος αυτός καταχωρίζεται στα Πρακτικά και ενημερώνεται για κάθε μεταβολή πoυ επέρχεται κατά τη διάρκεια της βουλευτικής περιόδου.

2. Στη συνέχεια, o προσωρινός Πρόεδρος της Βουλής καλεί τους Βουλευτές πoυ έχουν ανακηρυχθεί και παρευρίσκονται στη συνεδρίαση να δώσουν τον οριζόμενο από το άρθρο 59 του Συντάγματος όρκο. Όσοι Βουλευτές απουσιάζουν, καθώς και όσοι αποκτούν τη βουλευτική ιδιότητα κατά τη διάρκεια της βουλευτικής περιόδου, δίνουν τον όρκο σε μία από τις επόμενες συνεδριάσεις της Boυλής.

3. Αρνήσεις ή αντιρρήσεις για τη δόση του όρκου δεν επιτρέπονται. Oι τυχόν επιφυλάξεις διατυπώνονται με σύντομη γραπτή δήλωση, πoυ κατατίθεται στο Προεδρείο της Boυλής πριν από τη δόση του όρκου και καταχωρίζεται στα Πρακτικά».

Έτσι, σύμφωνα με το 59^ο άρθρο του Συντάγματος και με την ως άνω ρητή και σαφή διάταξη του Κανονισμού της Βουλής, αναγκαία προϋπόθεση για την έγκυρη άσκηση των βουλευτικών καθηκόντων καθιερώνεται η δόση του θρησκευτικού όρκου από το βουλευτή. Επομένως, οι Βουλευτές δεν μπορούν να ασκήσουν τα καθήκοντά τους πριν από την ορκωμοσία τους, ΟΥΤΕ μπορούν να μετέχουν στις εργασίες της Βουλής εάν δεν ορκισθούν (Π. Παραράς, Σύνταγμα 1975, τομ. ΙΙ, σελ 125- Χρ. Σγουρίτσας, ενθ. ανωτ., σελ. 306- Δημ. Τσάτσος, ενθ. ανωτ. σελ. 317). Επ’ αυτού δεν χωρεί διαφορετική άποψης ή ερμηνεία, αφού η διάταξη αυτή είναι ρητή, σαφής και διαχρονική, και υπήρχε σε όλα τα προγενέστερα Συντάγματα (Αθαν. Ράϊκος, Συνταγματικό Δίκαιο, τόμος Ι, εκδ. 2009, σελ 534) και έτσι διδάσκεται από όλους του καθηγητές του Συνταγματικού Δικαίου.

Περαιτέρω, συνέπεια της μη δόσης του όρκου είναι ότι ο Βουλευτής δεν δικαιούται να λαμβάνει και την σχετική αποζημίωση που προβλέπει το 63^ο άρθρο του Συντάγματος, αφού η 1^η παράγραφος του άρθρου αυτού ορίζει ότι: «Οι Βουλευτές, για την άσκηση του λειτουργήματός τους δικαιούνται από το δημόσιο αποζημίωση και δαπάνες, το ύψος τους καθορίζεται με απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής» (Π. Παραράς, ενθ. ανωτ. σελ 125- Κ. Μαυριάς, Συνταγματικό Δίκαιο, εκδ. 2005, σελ. 688 επ.- Φιλ. Σπυρόπουλος, Εισαγωγή στο Συνταγματικό Δίκαιο, 2006, σελ. 210- Κων. Γεωργόπουλος, Επίτομο Συνταγματικό Δίκαιο, εκδ. 1991, σελ. 271).

ΓΕΓΟΝΟΣ 2^ον: Την 23^η Σεπτέμβρη 1974 η κυβέρνηση «Εθνικής Ενότητας» ανακοινώνει την υπογραφή του νομοθετικού διατάγματος 59/1974 (ΦΕΚ Α 259/23 Σεπτεμβρίου 1974) για τη νομιμοποίηση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος [ΚΚΕ].

Τόσο όμως το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος [πλην της κυρίας Γαρυφαλλιάς (Λιάνας) Κανέλλη] όσο και το κόμμα «ΣΥΡΙΖΑ-Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς» με τις εκάστοτε πολιτικές του παραφυάδες, καθώς τινά μέλη του ΠΑΣΟΚ [Σπυρίδων Κουβέλης, Νικόλαος Σηφουνάκης, Μαρία Δαμανάκη, Μάγια Τσόκλη] ΟΥΔΕΠΟΤΕ συντάχθηκαν με τις συνταγματικές διατάξεις τις οποίες και ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΙ.

Κατά τα ανωτέρω, όπως προκύπτει από τα Πρακτικά της Βουλής, από τις βουλευτικές εκλογές της 4-10-2009 ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΟΥΜΕ ότι από τις 300 έδρες της Ελληνικής Βουλής, οι 251 έδρες (ΠΑ.ΣΟ.Κ – ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ) κατέχονται από «παρανόμως συμμετέχοντα πολιτικά κόμματα» οι 37 έδρες (ΚΚΕ πλην Λιάνας Κανέλλη + ΣΥΡΙΖΑ + [Σπυρίδων Κουβέλης + Νικόλαος Σηφουνάκης + Μαρία Δαμανάκη + Μάγια Τσόκλη ΠΑΣΟΚ), δεν έχουν δώσει τον δεσμευτικό όρκο του άρθρου 59, άρα κακώς είχαν τις έδρες και μόνον οι 15 έδρες από το ΛΑ.Ο.Σ προέρχονταν από πολιτικό κόμμα, που δεν εξεδήλωσε παραβατική συμπεριφορά τόσο συνταγματική, όσο και ποινική. Δηλαδή μόνον οι 16 βουλευτές από τους 300 της Ελληνικής Βουλής κατά την βουλευτική περίοδο, που ξεκινά από 5-10-2009 και διαρκεί μέχρι τις 6 Μαΐου 2012, ως κυρίαρχα όργανα του κράτους εκπλήρωναν τη νομική τους υποχρέωση, να σέβονται το Σύνταγμα και τους νόμους τόσο τυπικά όσο και ουσιαστικά. 

Όμως σύμφωνα με την 1^η παράγραφο του 51^ου άρθρου του Συντάγματος: «Ο αριθμός των βουλευτών ορίζεται με νόμο, δεν μπορεί όμως να είναι μικρότερος από διακόσιους, ούτε μεγαλύτερος από τριακόσιους» και κατά την 2^α δε παράγραφο αυτού: «Οι βουλευτές αντιπροσωπεύουν το Έθνος», «όχι ως ατομικά όργανα αλλά ως όργανα – μέλη ενός αμέσου και συλλογικού οργάνου του Κράτους, ήτοι της Βουλής». Όμως στην προκειμένη περίπτωση η Βουλή των Ελλήνων δεν είναι ΝΟΜΙΚΩΣ ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΥΠΙΚΑ γιατί 284 βουλευτές προέρχονται από πολιτικά κόμματα που δεν έχουν σεβαστεί τυπικά και ουσιαστικά το Σύνταγμα. 

Οι 251 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑ.ΣΟ.Κ προέρχονται από κόμματα «που ενώ η οργάνωση και η δράση τους οφείλει να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος» κατ’ άρθρον 29 § 1 του Συντάγματος, τα ανωτέρω πολιτικά κόμματα δια της δικαστικής αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Μονάχου, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα το «ΒΗΜΑ» στις 13-8-2009 και εμπεριέχεται στα Πρακτικά της Βουλής για την υπόθεση SIEMENS, δια της καταδίκης Μιχάλη Χριστοφοράκου για Δωροδοκία έχουν διαπράξει το έγκλημα του δωροδοκηθέντος αλλά και μια σειρά άλλων εγκλημάτων, που αναφέραμε ανωτέρω.

Όλοι οι υποψήφιοι βουλευτές των δύο (2) ανωτέρω κομμάτων που συμμετείχαν στις εκλογές τις 4-10-2009 γνώριζαν το διαπραχθέν έγκλημα και στηρίζοντας συνειδητά τις ανωτέρω εγκληματικές οργανώσεις, συνέβαλλαν δια της συμμετοχής τους στην εκλογική διαδικασία, στο έγκλημα «του σφετερισμού, με οποιονδήποτε τρόπο της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών, που απορρέουν από αυτή». Είναι δε ακόμη και σήμερα υπόλογοι έναντι του Ελληνικού Έθνους ώστε «να διωχθούν μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος» κατ’ άρθρον 120 § 3 του Συντάγματος. 

 Το ότι δήλωσαν συμμετοχή και επιλέχθηκαν μέσω των ανωτέρω πολιτικών κομμάτων στις εκλογές της 4-10-2009, επιβεβαιώνει και την ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΚΤΟΤΕ ΨΗΦΙΣΘΕΝΤΩΝ ΝΟΜΩΝ. 

Για τους ίδιους ανωτέρω λόγους, ισχύουν τα ίδια συμπεράσματα από τις εκλογές της 17^ης ΙΟΥΝΙΟΥ 2012 και όπως προκύπτει από τα Πρακτικά της Βουλής, επιβεβαιώνεται η κατ’ εξακολούθηση συνεχώς και αδιαλείπτως παράβαση των διατάξεων του Συντάγματος με 244 βουλευτές αντιποιούμενους το λειτούργημά τους και μη έχοντες νόμιμη υπόσταση, 18 βουλευτές της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ που διώκονται για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης κλπ, συνολικά 262 βουλευτές από τα κόμματα του Ελληνικού Κοινοβουλίου παρανόμως μετείχαν των εργασιών της Βουλής.

Έχουμε λοιπόν εκ νέου ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ λόγω ουσιαστικής καταλύσεως του Συντάγματος, παρά τη νομική υποχρέωση των πολιτικών κομμάτων ως κυρίαρχων οργάνων να τηρούν το Σύνταγμα και τους νόμους καθώς:

(α) βουλευτές εκλέγονται από τα παρανόμως συμμετέχοντα πολιτικά κόμματα ΝΕΑΣ 
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΠΑ.ΣΟ.Κ.

(β) βουλευτές εκλεγμένοι από τα κόμματα ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ-ΠΑΣΟΚ δεν ορκίζονται όπως προβλέπει το άρθρο 59 του Συντάγματος, άρα παρανόμως ασκούσαν τα καθήκοντά τους αφού βάσει των διατάξεων της 2^ας παραγράφου του 53^ου άρθρου του Συντάγματος έπρεπε να ακυρωθεί η συμμετοχή τους και μόνο γι’ αυτό το λόγο και να γίνουν συμπληρωματικές εκλογές γεγονός που ΟΥΔΕΠΟΤΕ έγινε.

Παρακάμπτοντας τις εκλογές της 25^ης Ιανουαρίου 2015 και τα εξ αυτών προκύπτοντα αποτελέσματα εστιάζουμε το συνταγματικό μας καθήκον στην διερεύνηση του ΥΠΟΣΤΑΤΟΥ της παρούσης βουλής και των εξ αυτής νομίμων ψηφισμάτων που ανέτρεψαν την ζωή πάντων ημών των Ελλήνων το γένος.

Όπως προκύπτει από τα Πρακτικά της Βουλής της ΙΖ΄ Περιόδου Προεδρευομένης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας (Σύνοδος Α΄- Συνεδρίαση Α΄- Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2015), οι εκατό σαράντα δύο (142) Βουλευτές της παρούσης γραφικής Βουλής ήτοι: εκατό δέκα εννέα (119) «Βουλευτές» του ΣΥΡΙΖΑ, δέκα τέσσαρες (14) του ΚΚΕ, επτά (7) του ΠΟΤΑΜΙ, ένας (1) του ΠΑ.ΣΟ.Κ και ένας (1) εκ των Ανεξαρτήτων, ως ΑΡΝΗΤΕΣ κάθε Συνταγματικής και παραδοσιακής αξίας, θέλοντας να επιβάλλουν την αθεϊστική τους αντίληψη, με μιά κακοστημένη παράσταση, αγνόησαν θεμελιώδεις διατάξεις του ισχύοντος Συντάγματος [Προοίμιο του Συντάγματος, το 3^ο άρθρο που ορίζει ότι: «Επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού…..» και την 2^α παράγραφο του 16^ο άρθρου που ορίζει ότι: «Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες»] και δεν ορκίσθηκαν, ως όφειλαν στον έναν και μοναδικό προβλεπόμενο δεσμευτικό από το Σύνταγμα όρκο και δη από τις διατάξεις της 1^ης παραγράφου του 59^ου άρθρου αυτού τηρώντας τις διαδικασίες του 3^ου άρθρου του Κανονισμού της Βουλής με την εξ ίσου σκανδαλώδη μη νόμιμη σύμπραξη και ανοχή των «τυφλών τα τ’ ώτα, τον τε νουν, τα τ’ όμμασι» Προέδρου της Δημοκρατίας και την του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου ως και την παντελή σιωπή σύμπασας της Ιεραρχίας.

Άπαντες οι συμμετέχοντες σε αυτή την παρωδία των διαστάσεων σκανδάλου, αντιποιούμενοι το λειτούργημα του Βουλευτή αλλά και ο απερίγραπτος Πρωθυπουργός της Χώρας Αλέξης Τσίπρας και οι μετέχοντες στην σημερινή Κυβέρνηση Υπουργοί:

Παναγιώτης Σκουρλέτης, Υπουργός Εσωτερικών,

Δήμος Παπαδημητρίου, Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης,

Νικόλαος Παππάς, Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης,

Κωνσταντίνος Γαβρόγλου, Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων,

Ευτυχία Αχτσιόγλου, Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης,

Χαράλαμπος-Σταύρος Κοντονής, Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και 
Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,

Όλγα Γεροβασίλη, Υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης,

Γεώργιος Σταθάκης, Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας,

Ιωάννης Μουζάλας, Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής,

Χριστόφορος Βερναρδάκης, Υπουργός Επικρατείας,

Δημήτριος Τζανακόπουλος, Υπουργός Επικρατείας,

Νικόλαος Τόσκας, Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών,

Γεώργιος Κατρούγκαλος, Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών,

Σωκράτης Φάμελλος, Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας,

Ιωάννης Τσιρώνης, Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων,

Δημήτριος Λιάκος, Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό,

Αστέριος Πιτσιόρλας, Υφυπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης,

Δημήτριος Μπαξεβανάκης, Υφυπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων,

Αικατερίνη Παπανάτσιου, ως Υφυπουργός Οικονομικών,

Ιωάννης Μπαλάφας, Υφυπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής,

Νεκτάριος Σαντορινιός, Υφυπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής.

Αλέξανδρος Χαρίτσης, Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης,

καταλύουν τον Καταστατικό Χάρτη της Χώρας και σφετεριζόμενοι την εξ αυτού εξουσία ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ συμμετείχαν και συμμετέχουν στις μέχρι σήμερα συγκροτηθείσες άνομες και ανυπόστατες Βουλές, ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ νομοθετούσαν και νομοθετούν και ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ ελάμβαναν και λαμβάνουν τις εκ του 63^ου άρθρου του Συντάγματος προβλεπόμενες βουλευτικές αποζημιώσεις τις οποίες ΟΦΕΙΛΟΥΝ και να επιστρέψουν στο Ταμείο της Βουλής, ως αχρεωστήτως εισπραχθείσες, αφού ρητώς ΔΗΛΩΝΟΥΝ, ότι δεν αναγνωρίζουν τις διατάξεις του 59^ου άρθρου του Συντάγματος.

Έχουσα η Χώρα μία θλιβερή οπερέττα αθέων ΑΝΤΙΒΑΙΝΟΥΣΑ προς τις διατάξεις του Καταστατικού Χάρτη του Κράτους, ΟΥΔΕΜΙΑΣ νομιμοποιήσεως τυγχάνει ως τοιαύτη και ΟΥΔΟΛΩΣ λογίζεται ως νόμιμη, οι θέσεις δε των ως άνω κομμάτων είναι εκ διαμέτρου αντίθετες προς την υποχρέωσή τους της συμμορφώσεώς των προς τις συνταγματικές διατάξεις τις οποίες ΟΦΕΙΛΑΝ εκ προοιμίου να γνωρίζουν ότι θα τηρούσαν εάν εκλέγοντο Βουλευτές και γίνεται πλέον αντιληπτό τοις πάσι ότι υπάρχει ΠΛΗΡΗΣ ΑΝΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΜΕ ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΘΕΛΗΣΗ και τούτο με την σύμπραξη της Δικαιοσύνης.

Απόρροια της στάσης των ανωτέρω κατ’ επίφαση Πρωθυπουργού, Υπουργών και Βουλευτών είναι, ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής και τους καθηγητές του Συνταγματικού Δικαίου (Π. Παραράς, Δημ. Τσάτσος) «Εάν ένας βουλευτής δεν ορκίζεται, δεν έχει τη δυνατότητα να ασκήσει τα καθήκοντά του, δηλαδή δεν μπορεί να μετέχει στις εργασίες της Βουλής, αφ’ ετέρου δε δεν δικαιούται να λαμβάνει τη σχετική εκ του Δημοσίου, βουλευτική αποζημίωση, αφού αυτή χορηγείται μόνο για την άσκηση του λειτουργήματός του» και κατά την 3^η παράγραφο του 3^ου άρθρου του Κανονισμού της Βουλής «Αρνήσεις ή αντιρρήσεις για τη δόση του όρκου δεν επιτρέπονται» και κατά την διδαχή του Αριστόβουλου Μάνεση που καταγράφεται στο βιβλίο του «Συνταγματική θεωρία και πράξη 1954-1979 » Σελίς 460: «…νομική σημασία έχει μόνον η έννοια του τυπικού – γραπτού και αυστηρού  – Συντάγματος».

Όμως οι Βουλευτές δεν είναι ατομικά όργανα, αλλά όργανα μέλη ενός αμέσου και συλλογικού οργάνου του Κράτους, ήτοι της Βουλής έκαστος δε βουλευτής δεν εκφράζει αυτοτελώς τη θέληση του Κράτους, αλλά μόνον εν συμπράξει μετ’ άλλων Βουλευτών κατά την συνεδρίαση της Βουλής. 

Οι Βουλευτές δεν μπορούν να ασκήσουν τα καθήκοντά τους προ της ορκωμοσίας των και κατά παραβίαση του τυπικού του Συντάγματος σύμφωνα με την 1^η παράγραφο του 59^ου άρθρου αυτού, οι ανωτέρω Βουλευτές ΟΥΔΕΠΟΤΕ ορκίστηκαν άρα ΟΥΔΕΠΟΤΕ υπήρξαν και Βουλευτές και ως μηδέποτε ορκισθέντες, θεωρείται ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ και ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΗ Η ΜΕΧΡΙ και ΣΗΜΕΡΑ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ ΩΣ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΩΝ ΠΕΡΙΟΔΩΝ και τούτο διότι η παραβατική συμπεριφορά των μη ορκισθέντων Βουλευτών επιφέρει τις επιπτώσεις του ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΥ της Βουλής κατά τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του 53^ου άρθρου του Συντάγματος περί λειτουργίας της Βουλής.

Είναι πρόδηλο ότι για τον λόγο αυτό είναι υπέρτερη η ισχύς του Συντάγματος σε σχέση με τους λοιπούς κανόνες δικαίου και ουδεμία σαθρή υποβολιμαία ερμηνεία, από οιονδήποτε αργυρώνητο ειδήμονα, δύναται να το διακορεύσει μέχρι αναθεωρήσεώς του.

Επισημαίνεται, ότι παρ’ όλο που πολλές φορές τέθηκε το θέμα του όρκου στην σύνταξη του Συντάγματος το 1975 και στις αναθεωρητικές συνεδριάσεις της Βουλής (1986, 2001), ο Συνταγματικός Νομοθέτης επέμενε στη διατήρηση του περιεχομένου και του χαρακτήρα του όρκου όπως ισχύει και σήμερα.

Η γνώση υμών, ως Συνταγματικών λειτουργιών, ΟΤΙ Βουλευτές ΔΕΝ ΟΡΚΙΣΘΗΚΑΝ ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, συνιστά τα αδικήματα της κατάχρησης εξουσίας, της παράβασης καθήκοντος, της διασπάθισης του δημοσίου χρήματος, της υπόθαλψης εγκληματία, της αποσιώπησης εγκλήματος εκ μέρους των λοιπών ορκισθέντων Βουλευτών και των εκάστοτε Προσωρινών Προέδρων της Βουλής, της «Σύστασης Εγκληματικής Οργάνωσης», κατά την έννοια των παραγράφων 3 και 5 του 187^ου άρθρου του Ποινικού Κώδικα, με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου 1608/1950 περί καταχραστών του Δημοσίου, με όλες τις ποινικές και αστικές συνέπειες, που προκύπτουν από τις διατάξεις του ΚΠολΔ και του Ποινικού Κώδικα ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ δε και την ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΠΟ 13^η Αυγούστου 2009 ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΨΗΦΙΣΘΕΝΤΩΝ ΝΟΜΩΝ. 

ΓΕΓΟΝΟΣ 3^ον: Την 13^η Αυγούστου 2009 στην εφημερίδα «Το ΒΗΜΑ» δημοσιεύθηκε το με αριθμό Cs 402 Js 3943/09 ένταλμα επιβολής ποινής του Ειρηνοδικείου Μονάχου, το οποίο μνημονεύεται ως 3^ο συνημμένο στο πόρισμα της Βουλής για την SIEMENS, με το οποίο ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ο τέως Διευθύνων Σύμβουλος της SIEMENS Μιχάλης Χριστοφοράκος ΓΙΑ ΔΩΡΟΔΟΚΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΠΑΣΟΚ και ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΤΑ ΤΑ ΕΤΗ 2003–2004 προκειμένου να παραληφθεί από το Ελληνικό Κράτος το Σύστημα Παρακολούθησης C4Ι για τους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας του έτους 2004, ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ Δημοσίων Υπαλλήλων που επρόσκειντο στα ανωτέρω πολιτικά κόμματα. Στην περιγραφή του ιστορικού της απόφασης αποκαλύπτονται και τα διαπραττόμενα ποινικά αδικήματα ήτοι:

α. Παράβαση καθήκοντος 

β. Υπεξαίρεση Δημοσίου Χρήματος, τουλάχιστον 2% από όλες τις συμβάσεις 
 προμηθειών που υπέγραψε το Ελληνικό Κράτος.

γ. Απιστία κατά την υπηρεσία.

δ. Ηθική αυτουργία για εγκληματικές πράξεις Δημοσίων Υπαλλήλων. 

Η διατυπωθείσα κατηγορία του Γερμανικού Δικαστηρίου ότι και τα δύο κόμματα ως συναυτουργοί έχουν κλέψει χρήματα από το ελληνικό Δημόσιο και η εις χείρας της Γερμανικής Δικαιοσύνης κατοχή του ΣΚΛΗΡΟΥ ΔΙΣΚΟΥ του υπολογιστή του Μιχάλη Χριστοφοράκου, αποτελούν τα στοιχεία διά των οποίων έκτοτε οι Γερμανικές Αρχές ΕΚΒΙΑΖΟΥΝ το εμπλεκόμενο πολιτικό σύστημα που διαμορφώθηκε κατά την διάρκεια της «Μεταπολίτευσης» ιδιαίτερα από του 1996 και εντεύθεν όταν ο Μιχάλης Χριστοφοράκος ανέλαβε Διευθύνων Σύμβουλος της Siemens Ηellas και ο «αρχιερέας της διαπλοκής» ευρισκόμενος στο απυρόβλητο Κώστας Σημίτης πρωθυπουργός της χώρας. [Τα εξοπλιστικά προγράμματα μόνο τα έτη 1999-2001 επί κυβέρνησης Σημίτη φτάνουν σε αστρονομικά νούμερα, μια και σύμφωνα με κατάλογο που κυκλοφορεί μεταξύ άλλων είναι:
– 

Α/Α Patriot 1.114 δισ. ευρώ.

– Α/Α Crotaler 250.000.000 ευρώ.

– Α/Φ Φ-16 2.445 δισ. ευρώ.

– Αντιαρματικά κορνέτ 108.600.000 ευρώ.

– 3 υποβρύχια 2.145 δισ. ευρώ.

[Στον ίδιο κατάλογο υπάρχουν εκτοξευτές, πύραυλοι, μιράζ, οχήματα, πυροβόλα κ.λπ., που στοίχισαν αρκετά εκατομμύρια ευρώ που έκαναν πάμπλουτους τους διαπλεκόμενους]

Πέραν όμως αυτού αποτέλεσμα της παράνομης συμπεριφοράς του ΠΑΣΟΚ και της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ είναι το ότι από την 13^η Αυγούστου 2009, τα εν λόγω πολιτικά κόμματα ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΣΤΕΙ ΟΜΗΡΟΙ ΞΕΝΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ [της Γερμανίας] ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ και ένεκα τούτου η Ελλάδα ξεπουλήθηκε διότι οι πολιτικοί που διαπραγματεύθηκαν την «κρίση» ήταν έρμαια της δωροδοκίας της Siemens AG και ως ΕΚΒΙΑΖΟΜΕΝΟΙ από ξένη δύναμη και ΥΠΟΧΕΙΡΙΟΙ αυτής ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΑΝ το μέλλον και την ζωή των Ελλήνων πολιτών, κατά την υπογραφείσα Δανειακή Σύμβαση η οποία προβλέπει ότι: «Δεν μπορεί το αναφερόμενο χρέος της χώρας (δηλαδή το Δημόσιο Χρέος) να συμψηφισθεί με όποιο διεκδικούμενο χρέος από τη χώρα μας».

Έχουμε δηλαδή τουλάχιστον δύο καταδικασθέντα πολιτικά κόμματα ΠΑΣΟΚ και ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ που έχουν διαπράξει και το κατ’ άρθρο 159 του Ποινικού Κώδικα αδίκημα της Δωροδοκίας με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου περί καταχραστών του Δημοσίου, που ωφελήθηκαν παράνομα ενώ μία σειρά δικογραφιών που έχουν συσσωρευτεί «στα σκοτεινά υπόγεια» της Βουλής από μία υποταγμένη και διεφθαρμένη Ελληνική Δικαιοσύνη [υποθέσεις Τσοχατζόπουλου, Κάντα, Τσουκάτου, Βαρελή, Δομημένα ομόλογα, Χρηματιστήριο, Μαντέλη, Καραβέλα, Παυλίδη και άλλες των οποίων ούκ έστι αριθμός], ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ την κατ’ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΠΑΣΟΚ και ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ που παραβιάζουν το Σύνταγμα και τους νόμους αφού με την προρρηθείσα πρακτική επίορκων κρατικών λειτουργών, Βουλευτών, υπουργών και άλλων προστιθεμένων εις αυτούς τους ή και πρωθυπουργών, κατέστησαν παράνομα αποδέκτες χρηματικών ποσών ή παροχών, γεγονός το οποίο νοθεύει την κρίση των ως Βουλευτών και δημιουργεί σύγκρουση συμφερόντων που εμποδίζει την κατά συνείδηση ψήφο τους, πρακτική η οποία όπως προκύπτει, από το δημοσιοποιηθέν εύρος, ένταση και μακροχρόνια εφαρμογή της, συνιστά απειλή κατά του Πολιτεύματος δια του σφετερισμού της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτήν δημιουργώντας προϋποθέσεις ουσιαστικής εκτροπής του πολιτεύματος.

Έτσι, οι πολιτικοί σχηματισμοί του ΠΑ.ΣΟ.Κ και της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ βαρυνόμενοι με κακουργηματική δραστηριότητα, ένεκα της συγκεκριμένης εγκληματικής δράσεώς των, ως ΕΚΒΙΑΖΟΜΕΝΟΙ πλέον, έχοντας οι ίδιοι αφομοιώσει στο είναι τους τον ρόλο της εκδιδόμενης συνειδήσεώς των, βρέθηκαν σε αδυναμία διαπραγμάτευσης και σε πολιτική και ποινική ομηρία εγκλωβισμένοι αυτοί και οι από κοινού υπόλογες Συνταγματικές λειτουργίες της Πολιτείας, πιόνια πλέον των εκβιαστών των, χωρίς αντίλογο, ΠΑΡΕΔΩΣΑΝ ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΤΩΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΕΥΜΕΝΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στην Τρόϊκα που εν είδει μαστροπού ΝΟΜΟΘΕΤΟΥΝ, ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ την θέληση των Διεθνών τοκογλύφων, με την ΕΚΒΙΑΖΟΜΕΝΗ εκάστοτε Κυβέρνηση να υποκύπτει «πεσμένη στα τέσσαρα».

Δηλαδή ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΘΕΣΜΙΚΩΝ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΩΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΖΗΤΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ, που τον έχουν ΔΙΚΑΙΩΣΗ, όπως η «Διάσκεψη των Παρισίων για τις Πολεμικές Επανορθώσεις» (Paris Conference on Reparations) που πραγματοποιήθηκε από 9 Νοεμβρίου έως 21 Δεκεμβρίου του 1945 και δυνάμει του 6^ου άρθρου αυτής, τα δικαιώματα αποζημιώσεων της Ελλάδος ανήρχοντο σε 3.81 δις $ Αμερικής (του έτους 1938) προς εξασφάλιση των οποίων η Ελληνική Κυβέρνηση είχε δεσμεύσει τις γερμανικές περιουσίες στην Ελλάδα (π. χ. η ανώνυμη εταιρεία ηλεκτρικών λαμπτήρων OSRAM, η ανώνυμη ηλεκτροτεχνική εταιρεία SIEMENS κ. ά), η αξία των οποίων ανερχόταν σε 2.420.000 $, απαιτήσεις μας οι οποίες γνωστοποιήθηκαν στην Συμμαχική Επιτροπή Επανορθώσεων στις Βρυξέλλες και ΟΥΔΕΠΟΤΕ ικανοποιήθηκαν.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ με βάσει στοιχεία από τον κατατεθέντα στη Βουλή προϋπολογισμό κατά το οικονομικό έτος 1946 – 1947 κανένα έσοδο δεν προήλθε από τις προς εκποίηση γερμανικές περιουσίες. Αλλά και αργότερα (δεκαετία του 1950) δεν αξιοποιήθηκαν οι περιουσίες αυτές και αυτό ωφείλετο στο γεγονός ότι οι «Ελληνικές κυβερνήσεις», εξυπηρετώντας διάφορες πολιτικές σκοπιμότητες, ΟΥΔΕΠΟΤΕ έφεραν στη Βουλή νομοσχέδιο για την κύρωση του «Περί γερμανικών επανορθώσεων» όρου της Συμφωνίας των Παρισίων, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να είναι η ΜΟΝΗ ΧΩΡΑ που δεν έλαβε τις δικαιούμενες ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ που αποτελούν την ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΛΥΣΗ για το Ελληνικό Κράτος και μάλιστα, για την ενδυνάμωση της Ελληνογερμανικής φιλίας, κατήργησαν την μεσεγγύηση και απέδωσαν τις  περιουσίες αυτές στους Γερμανούς ιδιοκτήτες τους.

Οι παράνομες όμως και κακουργηματικώς υπόλογες «Ελληνικές Κυβερνήσεις» και συγκυβερνήσεις ΠΑ.ΣΟ.Κ, ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και λοιπών πολιτικών μορφωμάτων, διαπράττοντας, ως όργανα του Κράτους, το συνεχές ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ όπως αυτό στοιχειοθετείται από την 2^α παράγραφο του 134^ου άρθρου του Ποινικού Κώδικα οι διατάξεις του οποίου ορίζουν: «…..ή με σφετερισμό της ιδιότητάς του ως οργάνου του Κράτους να καταλύσει ή να αλλοιώσει ή να καταστήσει ανενεργό, διαρκώς ή προσκαίρως, το δημοκρατικό πολίτευμα που στηρίζεται στη λαϊκή κυριαρχία ή θεμελιώδεις αρχές ή θεσμούς του πολιτεύματος αυτού.» ΟΥΔΕΠΟΤΕ τις διεκδίκησαν λόγω της ΟΜΗΡΕΙΑΣ των από την Δικαστική Απόφαση του Μονάχου η οποία τις καθιστά έρμαια της Γερμανίας.

Υπό τις ως άνω τραγικές για το Έθνος και απαξιωτικές για Ελληνικές Κυβερνήσεις πρακτικές, από συνειδητούς εγκληματίες εκχωρήθηκε πλήρως η Εθνική μας κυριαρχία και η Εθνική μας αξιοπρέπεια καθιστάμενη η Πατρίδα μας υποχείριο ξένων δυνάμεων και δεδομένου ότι οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ συνέβαλλαν στο έγκλημα «του σφετερισμού, με οποιονδήποτε τρόπο της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών, που απορρέουν από αυτή» διότι συμμετείχαν και συμμετέχουν συνειδητά σε κόμματα δωροδοκηθέντα συγκροτούντα εγκληματικές οργανώσεις και η μη απόδοση των προσηκόντων ευθυνών στους δωροδοκηθέντες και υποχείριους πολιτικούς σχηματισμούς ως και η ανάληψη Κυβερνητικών καθηκόντων από ΕΠΙΟΡΚΑ πολιτικά κόμματα που ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ κατά παράβαση της 1^ης παραγράφου του 29^ου άρθρου του Συντάγματος που καθορίζει ότι: «…η οργάνωση και η δράση τους οφείλει να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος …», και είναι ακόμη και σήμερα υπόλογοι έναντι του Ελληνικού Έθνους, καθιστά έωλη κάθε πολιτική δραστηριότητα ασκούμενη υπ’ αυτών, απαγορεύεται να κατέχουν ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΞΙΩΜΑΤΑ, τα δε στελέχη τους θα έπρεπε να έχουν στερηθεί των πολιτικών τους δικαιωμάτων κατά τις σχετικές διατάξεις του Ποινικού Κώδικα αλλά παρ’ όλα αυτά συμμετέχουν στην πολιτική ζωή της Χώρας, ασκώντας παρανόμως εξουσία, ΔΙΑΒΡΩΝΟΝΤΑΣ την εθνική υπόσταση της Χώρας και η εγκληματική τους αυτή δράση, μη επιφέρουσα έννομα αποτελέσματα, μας υποχρεώνει να επικαλούμεθα την διάταξη της 3^ης παραγράφου του 120^ου άρθρου του Συντάγματος ώστε «να διωχθούν μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος». 

Εγκληματικές οργανώσεις δεν είναι μόνον εκείνες που δολοφονούν ανθρώπους, αλλά και εκείνες που καταστρέφουν πατρίδες, και οδηγούν χιλιάδες ανθρώπους στις αυτοκτονίες, οικογένειες σε δράματα, και την πατρίδα στη διεθνή ανυπαρξία, υποτέλεια, ανυποληψία και καταστροφή.  

Τα διαπραχθέντα αδικήματα των κομμάτων αυτών και η εκ μέρους υμών ως των αρμοδίων λειτουργιών της πολιτείας επιδειχθείσα ολιγωρία, κατά σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από το Σύνταγμα, ήτοι: της απιστίας, της παράβασης καθήκοντος, της παρασιώπησης εγκλήματος και της υπόθαλψης εγκληματία, συμπεριφορές που τραυματίζουν την αξιοπιστία του ιερού βάθρου της Δημοκρατίας επί του οποίου πρέπει να εδράζεται η απόλυτη εμπιστοσύνη του Έλληνα πολίτη, έχουν ως αποτέλεσμα την εκ μέρους σας διάπραξη του εγκλήματος της εσχάτης προδοσίας για το οποίο και σας ΕΓΚΑΛΟΥΜΕ. 

Μια Βουλή προδότες και αρνησιπάτριδες γεμάτη από το 74

Από την παράθεση των πραγματικών γεγονότων που αναφέρονται ανωτέρω και βάσει των ιστορικών στοιχείων, ΣΑΦΩΣ ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΑ ΚΥΡΙΑΡΧΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΝ ΟΥΤΕ ΣΕΒΟΝΤΑΙ τις διατάξεις του Καταστατικού Χάρτη της Χώρας ΚΑΙ Η ΥΠΟΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΠΑΣΧΕΙ ΝΟΜΙΚΑ αφού η Βουλή στην ουσία αποτελεί «Εγκληματική Οργάνωση», κατά την έννοια των 
διατάξεων του άρθρου 187 του Ποινικού Κώδικα, με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου 1608/1950 περί καταχραστών του Δημοσίου.

Όθεν, από τις εκλογές της 17^ης Νοεμβρίου 1974 η Βουλή των Ελλήνων δεν είναι ΝΟΜΙΚΩΣ ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΥΠΙΚΑ όσα δε νομοσχέδια έχουν μέχρι σήμερα ψηφιστεί από την 13^η Αυγούστου 2009 είναι ΑΚΥΡΑ ως προϊόντα οικονομικού και πολιτικού εκβιασμού, εκ μέρους των εκπροσώπων των δανειστών, κατά παράβαση του 52^ου άρθρου της Διεθνούς Σύμβασης της Βιέννης του 1969.

Δεδομένου ότι με τους ψηφισθέντες νόμους παραβιάζεται η αντιπροσωπευτική αρχή και η, κατά το 26^ο άρθρο του Συντάγματος, άσκηση της νομοθετικής λειτουργίας αφού έχουν υπερψηφιστεί κατά παράβαση του 29^ου άρθρου του Συντάγματος και υπό την απειλή της κομματικής πειθαρχίας οι νόμοι δεν προέκυψαν από ΥΠΟΣΤΑΤΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΒΟΥΛΗ αφού η δράση της εκφεύγει της συνταγματικής της αποστολής ΜΗ ΕΧΟΥΣΑ την δικαιοδοσία να νομοθετεί, ως σφετεριζόμενη κατ’ εξακολούθηση τις διατάξεις του Συντάγματος, και η συμπεριφορά των εκάστοτε κυβερνώντων μεταβάλει την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας από θεμέλιον του δημοκρατικού πολιτεύματος, σε μέσον δημεύσεώς της και καταλύσεώς της.

Οι ΝΟΜΟΙ είναι ΑΚΥΡΟΙ και κατά τα άρθρα 178, 179 του Αστικού Κώδικα ως αντιβαίνοντες στα χρηστά ήθη καθώς άκυρη είναι και η Εκλογή των εκάστοτε Προέδρων της Ελληνικής Δημοκρατίας και οι Διεθνείς Συνθήκες που υπέγραψαν, αφού δεν προέρχονται από την λαϊκή κυριαρχία (ετυμηγορία του Ελληνικού Λαού), διότι υπό τις ως άνω συνθήκες, εμποδίστηκε Λαός να εκφράσει ανόθευτα την θέλησή του κατά το 52^ο άρθρο του Συντάγματος.

Η θέση μας αυτή επιρρωννύεται από την εκδούσα υπ’ αριθμό 1/1-8-1974 Συντακτική πράξη της Κυβέρνησης ως και την εκδούσα το Δ’ Ψήφισμα της 18-1-1975 Βουλή, τα οποία θέσπισαν ότι το πραξικόπημα της 21^ης Απριλίου 1967 ουδεμία έννομη συνέπεια επέφερε, εκέκτηντο πρωτογενή συντακτική εξουσία μη δεσμευόμενες εκ της συνταγματικής αρχής της αναδρομικότητας των ποινικών νόμων, θέσεις τις οποίες επικαλούμεθα. 

ΓΕΓΟΝΟΣ 4^ον: Η Κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή ορκίστηκε την 21^η Νοεμβρίου 1974 και ο δασκαλεμένος «εθνάρχης», δέσμιος της μεγαλαυχίας του και της εγωπάθειάς του, ως δόλιος πραματευτής, ενέταξε την Ελλάδα στην προτεσταντική ηθική της Δύσης του καθολικισμού εκφραστής της οποίας ήταν η τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα και υιοθετώντας την πρακτική των ελλειμματικών προϋπολογισμών επήλθε ως συνέπεια η αλματώδης αύξησης του Δημοσίου χρέους αφού από τον Ιούλιο του 1974 που η κυβέρνηση της «Εθνικής Ενότητας» «παρέλαβε» το χρέος, η χώρα χρωστούσε 400 εκατομμύρια ευρώ έναντι του σημερινού δυσθεώρητου ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ Δημόσιου χρέους των 378.535.265.254 δισεκατομμυρίων ευρώ στο οποίο ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ ενσωματώθηκε και το ποσό των 23.234.680.000 € (είκοσι τρία δισεκατομμύρια διακόσια τριάντα τέσσερα εκατομμύρια εξακόσιες ογδόντα χιλιάδες ευρώ) που αφορά τις πρώτες εγγυήσεις που είχαν λάβει οι ιδιωτικές τράπεζες με τον Νόμο 3723/2008. Και γεννάται το ερώτημα: «πού πήγαν όλα αυτά τα χρήματα; Ποιος οδήγησε την Χώρα στην οικονομική χρεωκοπία;» Ερωτήματα τα οποία συνιστούν το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας για το οποίο και σας ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ ως υπόλογους διότι ΔΕΝ ασκήσατε, ως οφείλατε, την θεσμική σας υποχρέωση του ελέγχου.

ΓΕΓΟΝΟΣ 5^ον: Κατά την περίοδο της «Μεταπολίτευσης» η επιδιωκόμενη πολιτική κυριαρχία δηλητηριασμένη από τα τοξικά κατάλοιπα του κομματισμού επέφερε την ένταση και την πόλωση στο πολιτικό σκηνικό και εξέθρεψε τα φαινόμενα των παλαιοκομματικών πελατειακών σχέσεων, τα οποία διέβρωσαν την ουσία του πολιτεύματός μας, ευνούχισαν το κύρος, την ισχύ και την οντότητα των Ενόπλων Δυνάμεων της Χώρας, ως του εθνικού αποθέματος της πατρίδας, και διέφθειραν το ήθος, το φρόνημα και την συνείδηση του Λαού καταντώντας την Ελλάδα μία Χώρα σκουπιδαριό όπου ενδημούν κάθε είδους τρωκτικά ή κατά την ρήση του «εθνάρχη» το έτος 1989: «ένα απέραντο τρελοκομείο» ως δημιούργημά του και που ΟΥΔΕΜΙΑ Συνταγματική Λειτουργία είχε το σθένος, την βούληση και την ικανότητα να μεριμνήσει για την υπόστασή της, την προστασία της, την ασφάλειά της, την αξιοπρέπειά της, τον σεβασμό και την ελευθερία της ως οφείλατε, παραλείψεις οφειλομένων ενεργειών που συνιστούν την εκ μέρους σας διάπραξη του ειδεχθούς εγκλήματος της εσχάτης προδοσίας για το οποίο και σας ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ.

Αλλίμονο σε όσους σκλήρυνε η καρδιά τους κι από την ανθρωπιά φτάσανε στην απανθρωπιά

Έχει γραφτεί στην εφημερίδα  ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ

Παρασκευή, 25 Μάρτη 2017

Τὴν ἡμέρα ποὺ ἡ Ἐκκλησία γιορτάζει τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς λύτρωσης τοῦ ἀνθρώπινου Γένους ἀπὸ τὴν Πτώση καὶ ἀπὸ τὰ δεσμὰ τοῦ θανάτου μὲ τὴν προοπτικὴ τῆς Ἀνάστασης, τὸ Γένος τῶν Ἑλλήνων γιορτάζει τὸν Ἀγώνα γιὰ τὴ λύτρωση ἀπὸ τὴν μακραίωνη ὀθωμανικὴ δουλεία καὶ τυραννία καὶ τὴν οἰκοδόμηση μιᾶς Πατρίδας ἐλεύθερης, ποὺ θὰ ἐγγυᾶται τὴν ἐλευθερία καὶ τὴν κοινωνικὴ δικαιοσύνη στοὺς πολίτες της.

Φυσικὴ συνέπεια τοῦ Ἀγώνα ποὺ ξεκίνησε «γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν Πίστη τὴν ἁγία καὶ τῆς Πατρίδος τὴν ἐλευθερία» ἦταν, τὸ πρῶτο ἐπαναστατικὸ Σύνταγμα τοῦ 1822 νὰ ἔχει ψηφιστεῖ στὸ ὄνομα «τῆς Ἁγίας καὶ ἀδιαιρέτου Τριάδος».

Ἁγία Τριάδα, ποὺ στὰ χρόνια τῆς δουλείας λειτούργησε ὡς σημεῖο ἀναφορᾶς καὶ αὐτοσυνειδησίας τοῦ ὑπόδουλου Γένους, ἔγινε ἐπαναστατικὸ κάλεσμα τὸ 1821. Μέχρι σήμερα, παραμένει στὸ Συντάγμα τῆς χώρας, ὄχι μόνον ὡς ἐπαναστατικὸ κάλεσμα ἐλευθερίας, ἀλλὰ καὶ ὡς κάλεσμα γιὰ μιὰ κοινωνία, ὅπου θὰ κυριαρχοῦν ἡ ἐλευθερία, ἡ ἰσονομία, ἡ κοινωνικὴ δικαιοσύνη καὶ ἡ κατοχύρωση τῶν δικαιωμάτων τῶν πολιτῶν, εἴτε πιστεύουν σ’ αὐτὴν εἴτε ὄχι.

Ἡ ἀναφορὰ τῆς Ἁγίας Τριάδας στὸ σημερινὸ ἐλληνικὸ Σύνταγμα εἶναι κάλεσμα ἀντίστασης στὴ νέα κατοχὴ τῆς χώρας ποὺ ἔχουν ἐπιβάλει ἡ Εύρωπαϊκὴ Ἕνωση καὶ τὸ Δ.Ν.Τ., μὲ τὴ σύμπραξη τοῦ πολιτικοῦ συστήματος.

Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ δὲν εἶναι τυχαῖο γεγονὸς ποὺ δὲν ἀποδίδονται τιμὲς στοὺς ἀγωνιστὲς τοῦ 1821 στὸ ἀνιστόρητο μήνυμα τοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας κ. Φίλη. Ἡ ὑποταγὴ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ στὴν πολιτικὴ τῶν Μνημονίων κάνει τοὺς πρωτεργάτες τῆς Ἐπανάστασης «κακὸ πάράδειγμα» στοὺς μαθητές, τοὺς ὁποίους τὸ πολιτικὸ σύστημα θέλει νὰ διαμορφώσει ὡς «ἰδεώδεις ὑποτακτικούς».

Καλοῦμε τὸν ἑλληνικὸ λαὸ νὰ ἀντισταθεῖ στὴν προσπάθεια των Παγκοσμιοποιητών ποὺ γίνεται νὰ ἀπαξιωθoῦν καὶ νὰ τεθοῦν στὸ περιθώριο ἡ Ὀρθόδοξη Παράδοση καὶ οἱ μακραίωνες ἀγωνιστικές του παραδόσεις ἀπὸ ὁμάδα ἡμιμαθῶν, πλὴν ἰδεολογικὰ στρατευμένων καὶ δικτυωμένων στὸν κρατικὸ μηχανισμὸ φωταδιστῶν, οἱ ἀντιλήψεις τῆς ὁποίας ἀποτελοῦν μειοψηφία καὶ στὸν κόσμο τῆς Ἀριστερᾶς.