Παρακαλούμε να εκτυπώσετε και να μελετήσετε τα πιο κάτω κατά συρροήν εγκλήματα των πολιτικών μας. Πρόκειται για ένα μνημείο της σύγχρονης Ιστορίας το οποίο κάθε Έλληνας οφείλει να το θυμάται και να το αναπαράγει ο καθένας στον χώρο του:

ΙΣΤΟΡΙΚΟ:

1^ον Όπως οφείλετε οι πάντες να γνωρίζετε, οι ποταμοί αιώνων αίματος και δακρύων που πότισαν την ιερή Γη των Ελλήνων για την Ανεξαρτησία του Ελληνικού Έθνους από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, βρήκαν την δικαίωσή τους στο γέννημα της Εθνεγερσίας του 1821 που έφερε την Ελληνική Δημοκρατία η οποία ιδρύθηκε και αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου της 3^ης Φεβρουαρίου 1830 που υπογράφτηκε από τις Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία. Συνεπώς, η Ελλάδα είναι ανεξάρτητο, κυρίαρχο κράτος και ακατάλυτη εθνική οντότης.

Είναι γεγονός ότι, η τραγική ξενοκίνητος φαρσοκωμωδία του πραξικοπήματος της 25^ης Νοεμβρίου 1973 του «παραπλανημένου» από τους Αμερικανούς ανεκδιήγητου «αόρατου δικτάτορα» Ταξίαρχου Δημήτριου Ιωαννίδη και η ανατροπή της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπαδόπουλου και του φιλόδοξου σχεδίου εκδημοκρατισμού της Χώρας υπό του Σπύρου Μαρκεζίνη, πέραν των δεινών που συσσώρευσε κατά του Έθνους και της Κύπρου μιά εθνική καταστροφή που οδήγησε στην κατάρρευση του «εθνικόφρονος αυταρχισμού», αποτελεί την μεγαλύτερη εγκληματική ενέργεια και το μεγαλύτερο κακούργημα κατά της πατρίδας μας διότι έγινε η αιτία να επανακάμψει δριμεία η επάρατος φαυλοκρατία, η διαφθορά και η νομοτελειακά δεδομένη Κοινοβουλευτική παρακμή του πριν την 21^η Απριλίου 1967 σαθρού πολιτικού συστήματος του «πόσα πήρες, πόσα πήρες» και των εντός του άντρου της ακολασίας καρεκλοπολέμων των «εθνοπατέρων».

Ως συνέπεια της κατάρρευσης του πραξικοπηματικού καθεστώτος Ιωαννίδη, την 22^α Ιουλίου 1974, υλοποιήθηκε το τραγελαφικό προσχεδιασμένο κατασκεύασμα της προταθείσης την 16^η Ιανουαρίου 1973 εκ μέρους του «κομμουνιστή» Μίκη Θεοδωράκη, κατά προτροπή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη «λύσης Καραμανλή», των μυστικών συναντήσεων του, από το ΚιουπΚιόϊ (Πρώτη) της Δράμας, Κωνσταντίνου Καραμανλή με τον Μουσταφά Μπιουλέντ Ετζεβίτ και τον Χένρυ Άλφρεντ Κίσινγκερ στην Γαλλία και την μετάβαση του Μίκη Θεοδωράκη τον Ιούνιο 1974 στην Ουάσιγκτον για τον άθλιο σχεδιασμό της πρώτης μεταπολιτευτικής κυβέρνησης, καρπό του στρατιωτικοπολιτικού κινήματος-σύσκεψης Αβέρωφ, στρατηγών και πολιτικών της 23^ης Ιουλίου 1974, ώστε να «εξασφαλίσει ότι θα αναλάβει» «ως δήθεν παράκλητος» ο «εθνοσωτήρας» Κωνσταντίνος Καραμανλής την εξουσία και όχι ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ως ο τελευταίος Πρωθυπουργός της κυβέρνησης μέχρι την 21^η Απριλίου 1967.

Απρόσιτος, μοναχικός μυστηριώδης, ούτε με την Αμαλία δεν μπόρεσε να συνυπάρξει. Τάφηκε μακριά και απόμακρα. Μόνο ο Θεός ξέρει τι μυστικά κι απόρρητα πήρε μαζί του…

Το εξάμβλωμα της Καραμανλικής «Δημοκρατίας» του «Ανήκομεν εις την Δύσιν», ένα καθεστώς καλυμμένου φασισμού με κοινοβουλευτικό μανδύα, θα έπρεπε να δίνει την κίβδηλη αίσθηση της διαφοράς από το προηγούμενο «εθνικόφρονο» καθεστώς και να πείθει για την δημοκρατικότητά της και ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αποτελούσε την μόνη σωτήρια λύση για την επίτευξη της πολιτικής σταθερότητας και της επιβίωσης του αστικού καθεστώτος τα συμφέροντα του οποίου εκπροσωπούσε… αφού ΟΥΔΕΠΟΤΕ έμαθε ο «κυρίαρχος Λαός» πώς και πότε γιγαντώθηκαν οι μεταπολεμικοί βιομήχανοι; 

Ποιοί λεηλάτησαν την αμερικανική βοήθεια (Δόγμα Τρούμαν– Σχέδιο Μάρσαλ) και στη συνέχεια «φέσωσαν» τις κρατικές τράπεζες με τις λεγόμενες παγωμένες πιστώσεις; 

Ποιός δημιούργησε το κράτος των εργολάβων και της αντιπαροχής;  

Πώς φρόντισε επιμελώς για την απόκτηση των έξη στρεμμάτων εκ των «βραχωδών οικοπέδων» της Φιλοθέης αντί 350.000 δραχμών όπου μερίμνησε για να ταφεί εκεί, μακριά από το «αγριεμένο πλήθος» και το λαϊκό ανάθεμα;

O «εθνάρχης» Κωνσταντίνος Καραμανλής, υπό τους έξαλλους πανηγυρισμούς του Λαού με τα διθυραμβικά «Ε-ε-έρχεται» που κατέκλυζαν τους δρόμους της Αθήνας, καταφθάνοντας στο αεροδρόμιο του Ελληνικού με το αεριωθούμενο  του Γάλλου προέδρου Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν, και την συνοδεία του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, θεωρώντας τον εαυτό του «ελέω Θεού Καίσαρα», με το σύνδρομο του αήττητου μεσσία, «αποδέχεται» να ορκιστεί πρωθυπουργός με όρους «να επανέλθει ο στρατός στο έργο του και να έχει τη συμπαράσταση των πολιτικών δυνάμεων».

Το ρεύμα του αίματος των σφαγιασθέντων Κυπρίων, ύστερα από επτά (7) χρόνια, τρείς (3) μήνες και τρείς (3) ημέρες «τυραννίας», έφερε στην αρχή την «Γ^η Ελληνική Δημοκρατία», στο πρόσωπο μιας μεταβατικής πολιτικής κυβέρνησης «εκτάκτου ανάγκης» η οποία πολιτογραφήθηκε ως «Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητος» υπό την προεδρία του από 9^ης Δεκεμβρίου 1963 φυγά με ψεύτικο διαβατήριο υπό το ψευδώνυμο Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης «εμιγκρέ», αλλά πλουσιοπάροχα μισθοδοτούμενου από το Ελληνικό δημόσιο ταμείο, φίλαυτου και φίλαρχου «εθνάρχη» Κωνσταντίνου Καραμανλή, μία από τις πλέον αμφιλεγόμενες πολιτικές προσωπικότητες της νεότερης ελληνικής Ιστορίας με αμφισβητούμενη «εθνική συνείδηση», και Αρχηγό του Κράτους τον «εμφανή δικτάτορα-πρόεδρο», Στρατηγό Φαίδωνα Γκιζίκη.

Ουσιαστικά επρόκειτο για κυβέρνηση στελεχών της μέχρι την 21^η Απριλίου 1967 «φαύλου περιόδου» εκφυλισμού του κοινοβουλευτικού συστήματος και ο «εθνάρχης» ήταν το πρόσωπο που ενσάρκωσε τον συμβιβασμό όλων των κέντρων δύναμης και εξουσίας, που είχαν λόγο στην πολιτική αλλαγή της 24^ης Ιουλίου 1974 γιά να περιέλθει, υπό το ατιμωτικό δόγμα του από μηχανής θεού «εθνάρχη» Κωνσταντίνου Καραμανλή: «Η ΚΥΠΡΟΣ ΚΕΙΤΑΙ ΜΑΚΡΑΝ», το 37% της γής της Κύπρου στην κατοχή του «Αττίλα» με την κατάπαυση του πυρός την 18.00 ώρα της 16^ης Αυγούστου 1974. Και το ειδεχθές έγκλημα συνετελέσθη με την συναίνεση ΠΑΝΤΩΝ ΥΜΩΝ των εγκαλουμένων ως συνενόχων στο διαπραχθέν έγκλημα της εσχάτης προδοσίας, αφού μέχρι σήμερα ΟΥΔΕΜΙΑ Συνταγματική λειτουργία της Πολιτείας ΑΠΑΙΤΗΣΕ το άνοιγμα του φακέλου της Κυπριακής τραγωδίας!!!

Υπό τις ανωτέρω συνθήκες, την 17^η Νοεμβρίου 1974 πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες εκλογές της καταραμένης ιδιοτελούς και ανεπαρκούς «Μεταπολίτευσης», υπό το περίφημο δίλημμα που μας άφησε άναυδους, «Καραμανλής ή τανκς», που εξέπεμψε, σε ρόλο τελάλη, ο μεσολαβητής περιφερόμενος εμποράκος της πολιτικής «αντιστασιακός» Μίκης Θεοδωράκης, ενώ λίγες εβδομάδες αργότερα ο «εθνάρχης», παραπλανώντας και εξαπατώντας τον βασιλέα ως προς την παλινόρθωση του θεσμού, διεξήγαγε ερήμην του το ανέντιμο, αντισυνταγματικό, παράνομο, χαλκευμένο και «unfair» (άδικο κατά τον αντιβασιλικό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη) Δημοψήφισμα της 8^ης Δεκεμβρίου 1974. 

Με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δήλωσε ότι «ένα καρκίνωμα αποκόπηκε σήμερα από το σώμα του έθνους» χωρίς να παραδεχθεί ποτέ ότι την 8^η Δεκεμβρίου 1974 αποφασίστηκε η εγκαθίδρυση στην Ελλάδα ενός, κακέκτυπου και θλιβερού ομοιώματος της Βασιλευομένης Δημοκρατίας, πολιτεύματος, το πολίτευμα της Προεδρευομένης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, μιάς Δημοκρατίας που έμελλε να πλαισιώνεται από προϊόντα αήθους συναλλαγής που επέβαλε ως προέδρους ασήμαντες, αμελητέες, γραφικές και ανάξιες προσωπικότητες, εκτρέφοντας μέχρι σήμερα επτά εν δυνάμει Βασιλείς με όλα τα προνόμια και τις παροχές του θεσμού.

2^ον Το Σύνταγμα θεσπίζει την πολιτική-κοινωνική και οικονομική ιδεολογία του Κράτους, την οποία προστατεύει με τους Κανόνες του. Συντίθεται από ένα σύνολο κανόνων δικαίου που αποτελούν το θεμέλιο, αλλά και την κορωνίδα της έννομης τάξης. 

Από της «Μεταπολιτεύσεως» όμως και μέχρι σήμερα, κατά παράβαση των συνταγματικών διατάξεων, υπάρχουν γεγονότα τα οποία αποκρύπτονται από τον «κυρίαρχο Λαό» διότι ο Λαός πρέπει να βρίσκεται σε χειμερία νάρκη ούτως ώστε οι εκάστοτε επιβήτορές του να απεργάζονται ανενόχλητοι τα ιδιοτελή των σχέδια. Τα κατωτέρω νομικά γεγονότα επιρρωνύουν την εγκληματική αδιαφορία υμών των Συνταγματικών λειτουργιών της Πολιτείας: 

ΓΕΓΟΝΟΣ 1^ον: Το 59^ο άρθρο του Συντάγματος ορίζει:

«1. Οι Βουλευτές πριν αναλάβουν τα καθήκοντά τους δίνουν στο Βουλευτήριο και σε δημόσια συνεδρίαση τον ακόλουθο όρκο: “Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας και Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας να είμαι πιστός στην Πατρίδα και το δημοκρατικό πολίτευμα, να υπακούω στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου”.

2. Αλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι Βουλευτές δίνουν τον ίδιο όρκο σύμφωνα με τον τύπο της δικής τους θρησκείας ή του δικού τους δόγματος.

3. Βουλευτές που ανακηρύσσονται όταν η Βουλή απουσιάζει δίνουν τον όρκο στο Τμήμα της που λειτουργεί».

Επιπροσθέτως, στον «Κανονισμό της Βουλής» (ΦΕΚ Α 106/24-6-1987), ο οποίος ρυθμίζει την Οργάνωση και Λειτουργία της Βουλής, στο άρθρο 3 ορίζεται ότι:

«1. O προσωρινός Πρόεδρος, αμέσως μόλις κηρυχθεί η έναρξη των εργασιών της πρώτης συνεδρίασης της βουλευτικής περιόδου, ανακοινώνει στη Boυλή τον κατάλογο των Βουλευτών πoυ ανακηρύχθηκαν σύμφωνα με το νόμο. O κατάλογος αυτός καταχωρίζεται στα Πρακτικά και ενημερώνεται για κάθε μεταβολή πoυ επέρχεται κατά τη διάρκεια της βουλευτικής περιόδου.

2. Στη συνέχεια, o προσωρινός Πρόεδρος της Βουλής καλεί τους Βουλευτές πoυ έχουν ανακηρυχθεί και παρευρίσκονται στη συνεδρίαση να δώσουν τον οριζόμενο από το άρθρο 59 του Συντάγματος όρκο. Όσοι Βουλευτές απουσιάζουν, καθώς και όσοι αποκτούν τη βουλευτική ιδιότητα κατά τη διάρκεια της βουλευτικής περιόδου, δίνουν τον όρκο σε μία από τις επόμενες συνεδριάσεις της Boυλής.

3. Αρνήσεις ή αντιρρήσεις για τη δόση του όρκου δεν επιτρέπονται. Oι τυχόν επιφυλάξεις διατυπώνονται με σύντομη γραπτή δήλωση, πoυ κατατίθεται στο Προεδρείο της Boυλής πριν από τη δόση του όρκου και καταχωρίζεται στα Πρακτικά».

Έτσι, σύμφωνα με το 59^ο άρθρο του Συντάγματος και με την ως άνω ρητή και σαφή διάταξη του Κανονισμού της Βουλής, αναγκαία προϋπόθεση για την έγκυρη άσκηση των βουλευτικών καθηκόντων καθιερώνεται η δόση του θρησκευτικού όρκου από το βουλευτή. Επομένως, οι Βουλευτές δεν μπορούν να ασκήσουν τα καθήκοντά τους πριν από την ορκωμοσία τους, ΟΥΤΕ μπορούν να μετέχουν στις εργασίες της Βουλής εάν δεν ορκισθούν (Π. Παραράς, Σύνταγμα 1975, τομ. ΙΙ, σελ 125- Χρ. Σγουρίτσας, ενθ. ανωτ., σελ. 306- Δημ. Τσάτσος, ενθ. ανωτ. σελ. 317). Επ’ αυτού δεν χωρεί διαφορετική άποψης ή ερμηνεία, αφού η διάταξη αυτή είναι ρητή, σαφής και διαχρονική, και υπήρχε σε όλα τα προγενέστερα Συντάγματα (Αθαν. Ράϊκος, Συνταγματικό Δίκαιο, τόμος Ι, εκδ. 2009, σελ 534) και έτσι διδάσκεται από όλους του καθηγητές του Συνταγματικού Δικαίου.

Περαιτέρω, συνέπεια της μη δόσης του όρκου είναι ότι ο Βουλευτής δεν δικαιούται να λαμβάνει και την σχετική αποζημίωση που προβλέπει το 63^ο άρθρο του Συντάγματος, αφού η 1^η παράγραφος του άρθρου αυτού ορίζει ότι: «Οι Βουλευτές, για την άσκηση του λειτουργήματός τους δικαιούνται από το δημόσιο αποζημίωση και δαπάνες, το ύψος τους καθορίζεται με απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής» (Π. Παραράς, ενθ. ανωτ. σελ 125- Κ. Μαυριάς, Συνταγματικό Δίκαιο, εκδ. 2005, σελ. 688 επ.- Φιλ. Σπυρόπουλος, Εισαγωγή στο Συνταγματικό Δίκαιο, 2006, σελ. 210- Κων. Γεωργόπουλος, Επίτομο Συνταγματικό Δίκαιο, εκδ. 1991, σελ. 271).

ΓΕΓΟΝΟΣ 2^ον: Την 23^η Σεπτέμβρη 1974 η κυβέρνηση «Εθνικής Ενότητας» ανακοινώνει την υπογραφή του νομοθετικού διατάγματος 59/1974 (ΦΕΚ Α 259/23 Σεπτεμβρίου 1974) για τη νομιμοποίηση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος [ΚΚΕ].

Τόσο όμως το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος [πλην της κυρίας Γαρυφαλλιάς (Λιάνας) Κανέλλη] όσο και το κόμμα «ΣΥΡΙΖΑ-Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς» με τις εκάστοτε πολιτικές του παραφυάδες, καθώς τινά μέλη του ΠΑΣΟΚ [Σπυρίδων Κουβέλης, Νικόλαος Σηφουνάκης, Μαρία Δαμανάκη, Μάγια Τσόκλη] ΟΥΔΕΠΟΤΕ συντάχθηκαν με τις συνταγματικές διατάξεις τις οποίες και ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΙ.

Κατά τα ανωτέρω, όπως προκύπτει από τα Πρακτικά της Βουλής, από τις βουλευτικές εκλογές της 4-10-2009 ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΟΥΜΕ ότι από τις 300 έδρες της Ελληνικής Βουλής, οι 251 έδρες (ΠΑ.ΣΟ.Κ – ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ) κατέχονται από «παρανόμως συμμετέχοντα πολιτικά κόμματα» οι 37 έδρες (ΚΚΕ πλην Λιάνας Κανέλλη + ΣΥΡΙΖΑ + [Σπυρίδων Κουβέλης + Νικόλαος Σηφουνάκης + Μαρία Δαμανάκη + Μάγια Τσόκλη ΠΑΣΟΚ), δεν έχουν δώσει τον δεσμευτικό όρκο του άρθρου 59, άρα κακώς είχαν τις έδρες και μόνον οι 15 έδρες από το ΛΑ.Ο.Σ προέρχονταν από πολιτικό κόμμα, που δεν εξεδήλωσε παραβατική συμπεριφορά τόσο συνταγματική, όσο και ποινική. Δηλαδή μόνον οι 16 βουλευτές από τους 300 της Ελληνικής Βουλής κατά την βουλευτική περίοδο, που ξεκινά από 5-10-2009 και διαρκεί μέχρι τις 6 Μαΐου 2012, ως κυρίαρχα όργανα του κράτους εκπλήρωναν τη νομική τους υποχρέωση, να σέβονται το Σύνταγμα και τους νόμους τόσο τυπικά όσο και ουσιαστικά. 

Όμως σύμφωνα με την 1^η παράγραφο του 51^ου άρθρου του Συντάγματος: «Ο αριθμός των βουλευτών ορίζεται με νόμο, δεν μπορεί όμως να είναι μικρότερος από διακόσιους, ούτε μεγαλύτερος από τριακόσιους» και κατά την 2^α δε παράγραφο αυτού: «Οι βουλευτές αντιπροσωπεύουν το Έθνος», «όχι ως ατομικά όργανα αλλά ως όργανα – μέλη ενός αμέσου και συλλογικού οργάνου του Κράτους, ήτοι της Βουλής». Όμως στην προκειμένη περίπτωση η Βουλή των Ελλήνων δεν είναι ΝΟΜΙΚΩΣ ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΥΠΙΚΑ γιατί 284 βουλευτές προέρχονται από πολιτικά κόμματα που δεν έχουν σεβαστεί τυπικά και ουσιαστικά το Σύνταγμα. 

Οι 251 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑ.ΣΟ.Κ προέρχονται από κόμματα «που ενώ η οργάνωση και η δράση τους οφείλει να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος» κατ’ άρθρον 29 § 1 του Συντάγματος, τα ανωτέρω πολιτικά κόμματα δια της δικαστικής αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Μονάχου, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα το «ΒΗΜΑ» στις 13-8-2009 και εμπεριέχεται στα Πρακτικά της Βουλής για την υπόθεση SIEMENS, δια της καταδίκης Μιχάλη Χριστοφοράκου για Δωροδοκία έχουν διαπράξει το έγκλημα του δωροδοκηθέντος αλλά και μια σειρά άλλων εγκλημάτων, που αναφέραμε ανωτέρω.

Όλοι οι υποψήφιοι βουλευτές των δύο (2) ανωτέρω κομμάτων που συμμετείχαν στις εκλογές τις 4-10-2009 γνώριζαν το διαπραχθέν έγκλημα και στηρίζοντας συνειδητά τις ανωτέρω εγκληματικές οργανώσεις, συνέβαλλαν δια της συμμετοχής τους στην εκλογική διαδικασία, στο έγκλημα «του σφετερισμού, με οποιονδήποτε τρόπο της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών, που απορρέουν από αυτή». Είναι δε ακόμη και σήμερα υπόλογοι έναντι του Ελληνικού Έθνους ώστε «να διωχθούν μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος» κατ’ άρθρον 120 § 3 του Συντάγματος. 

 Το ότι δήλωσαν συμμετοχή και επιλέχθηκαν μέσω των ανωτέρω πολιτικών κομμάτων στις εκλογές της 4-10-2009, επιβεβαιώνει και την ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΚΤΟΤΕ ΨΗΦΙΣΘΕΝΤΩΝ ΝΟΜΩΝ. 

Για τους ίδιους ανωτέρω λόγους, ισχύουν τα ίδια συμπεράσματα από τις εκλογές της 17^ης ΙΟΥΝΙΟΥ 2012 και όπως προκύπτει από τα Πρακτικά της Βουλής, επιβεβαιώνεται η κατ’ εξακολούθηση συνεχώς και αδιαλείπτως παράβαση των διατάξεων του Συντάγματος με 244 βουλευτές αντιποιούμενους το λειτούργημά τους και μη έχοντες νόμιμη υπόσταση, 18 βουλευτές της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ που διώκονται για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης κλπ, συνολικά 262 βουλευτές από τα κόμματα του Ελληνικού Κοινοβουλίου παρανόμως μετείχαν των εργασιών της Βουλής.

Έχουμε λοιπόν εκ νέου ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ λόγω ουσιαστικής καταλύσεως του Συντάγματος, παρά τη νομική υποχρέωση των πολιτικών κομμάτων ως κυρίαρχων οργάνων να τηρούν το Σύνταγμα και τους νόμους καθώς:

(α) βουλευτές εκλέγονται από τα παρανόμως συμμετέχοντα πολιτικά κόμματα ΝΕΑΣ 
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΠΑ.ΣΟ.Κ.

(β) βουλευτές εκλεγμένοι από τα κόμματα ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ-ΠΑΣΟΚ δεν ορκίζονται όπως προβλέπει το άρθρο 59 του Συντάγματος, άρα παρανόμως ασκούσαν τα καθήκοντά τους αφού βάσει των διατάξεων της 2^ας παραγράφου του 53^ου άρθρου του Συντάγματος έπρεπε να ακυρωθεί η συμμετοχή τους και μόνο γι’ αυτό το λόγο και να γίνουν συμπληρωματικές εκλογές γεγονός που ΟΥΔΕΠΟΤΕ έγινε.

Παρακάμπτοντας τις εκλογές της 25^ης Ιανουαρίου 2015 και τα εξ αυτών προκύπτοντα αποτελέσματα εστιάζουμε το συνταγματικό μας καθήκον στην διερεύνηση του ΥΠΟΣΤΑΤΟΥ της παρούσης βουλής και των εξ αυτής νομίμων ψηφισμάτων που ανέτρεψαν την ζωή πάντων ημών των Ελλήνων το γένος.

Όπως προκύπτει από τα Πρακτικά της Βουλής της ΙΖ΄ Περιόδου Προεδρευομένης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας (Σύνοδος Α΄- Συνεδρίαση Α΄- Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2015), οι εκατό σαράντα δύο (142) Βουλευτές της παρούσης γραφικής Βουλής ήτοι: εκατό δέκα εννέα (119) «Βουλευτές» του ΣΥΡΙΖΑ, δέκα τέσσαρες (14) του ΚΚΕ, επτά (7) του ΠΟΤΑΜΙ, ένας (1) του ΠΑ.ΣΟ.Κ και ένας (1) εκ των Ανεξαρτήτων, ως ΑΡΝΗΤΕΣ κάθε Συνταγματικής και παραδοσιακής αξίας, θέλοντας να επιβάλλουν την αθεϊστική τους αντίληψη, με μιά κακοστημένη παράσταση, αγνόησαν θεμελιώδεις διατάξεις του ισχύοντος Συντάγματος [Προοίμιο του Συντάγματος, το 3^ο άρθρο που ορίζει ότι: «Επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού…..» και την 2^α παράγραφο του 16^ο άρθρου που ορίζει ότι: «Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες»] και δεν ορκίσθηκαν, ως όφειλαν στον έναν και μοναδικό προβλεπόμενο δεσμευτικό από το Σύνταγμα όρκο και δη από τις διατάξεις της 1^ης παραγράφου του 59^ου άρθρου αυτού τηρώντας τις διαδικασίες του 3^ου άρθρου του Κανονισμού της Βουλής με την εξ ίσου σκανδαλώδη μη νόμιμη σύμπραξη και ανοχή των «τυφλών τα τ’ ώτα, τον τε νουν, τα τ’ όμμασι» Προέδρου της Δημοκρατίας και την του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου ως και την παντελή σιωπή σύμπασας της Ιεραρχίας.

Άπαντες οι συμμετέχοντες σε αυτή την παρωδία των διαστάσεων σκανδάλου, αντιποιούμενοι το λειτούργημα του Βουλευτή αλλά και ο απερίγραπτος Πρωθυπουργός της Χώρας Αλέξης Τσίπρας και οι μετέχοντες στην σημερινή Κυβέρνηση Υπουργοί:

Παναγιώτης Σκουρλέτης, Υπουργός Εσωτερικών,

Δήμος Παπαδημητρίου, Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης,

Νικόλαος Παππάς, Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης,

Κωνσταντίνος Γαβρόγλου, Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων,

Ευτυχία Αχτσιόγλου, Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης,

Χαράλαμπος-Σταύρος Κοντονής, Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και 
Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,

Όλγα Γεροβασίλη, Υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης,

Γεώργιος Σταθάκης, Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας,

Ιωάννης Μουζάλας, Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής,

Χριστόφορος Βερναρδάκης, Υπουργός Επικρατείας,

Δημήτριος Τζανακόπουλος, Υπουργός Επικρατείας,

Νικόλαος Τόσκας, Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών,

Γεώργιος Κατρούγκαλος, Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών,

Σωκράτης Φάμελλος, Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας,

Ιωάννης Τσιρώνης, Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων,

Δημήτριος Λιάκος, Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό,

Αστέριος Πιτσιόρλας, Υφυπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης,

Δημήτριος Μπαξεβανάκης, Υφυπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων,

Αικατερίνη Παπανάτσιου, ως Υφυπουργός Οικονομικών,

Ιωάννης Μπαλάφας, Υφυπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής,

Νεκτάριος Σαντορινιός, Υφυπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής.

Αλέξανδρος Χαρίτσης, Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης,

καταλύουν τον Καταστατικό Χάρτη της Χώρας και σφετεριζόμενοι την εξ αυτού εξουσία ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ συμμετείχαν και συμμετέχουν στις μέχρι σήμερα συγκροτηθείσες άνομες και ανυπόστατες Βουλές, ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ νομοθετούσαν και νομοθετούν και ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ ελάμβαναν και λαμβάνουν τις εκ του 63^ου άρθρου του Συντάγματος προβλεπόμενες βουλευτικές αποζημιώσεις τις οποίες ΟΦΕΙΛΟΥΝ και να επιστρέψουν στο Ταμείο της Βουλής, ως αχρεωστήτως εισπραχθείσες, αφού ρητώς ΔΗΛΩΝΟΥΝ, ότι δεν αναγνωρίζουν τις διατάξεις του 59^ου άρθρου του Συντάγματος.

Έχουσα η Χώρα μία θλιβερή οπερέττα αθέων ΑΝΤΙΒΑΙΝΟΥΣΑ προς τις διατάξεις του Καταστατικού Χάρτη του Κράτους, ΟΥΔΕΜΙΑΣ νομιμοποιήσεως τυγχάνει ως τοιαύτη και ΟΥΔΟΛΩΣ λογίζεται ως νόμιμη, οι θέσεις δε των ως άνω κομμάτων είναι εκ διαμέτρου αντίθετες προς την υποχρέωσή τους της συμμορφώσεώς των προς τις συνταγματικές διατάξεις τις οποίες ΟΦΕΙΛΑΝ εκ προοιμίου να γνωρίζουν ότι θα τηρούσαν εάν εκλέγοντο Βουλευτές και γίνεται πλέον αντιληπτό τοις πάσι ότι υπάρχει ΠΛΗΡΗΣ ΑΝΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΜΕ ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΘΕΛΗΣΗ και τούτο με την σύμπραξη της Δικαιοσύνης.

Απόρροια της στάσης των ανωτέρω κατ’ επίφαση Πρωθυπουργού, Υπουργών και Βουλευτών είναι, ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής και τους καθηγητές του Συνταγματικού Δικαίου (Π. Παραράς, Δημ. Τσάτσος) «Εάν ένας βουλευτής δεν ορκίζεται, δεν έχει τη δυνατότητα να ασκήσει τα καθήκοντά του, δηλαδή δεν μπορεί να μετέχει στις εργασίες της Βουλής, αφ’ ετέρου δε δεν δικαιούται να λαμβάνει τη σχετική εκ του Δημοσίου, βουλευτική αποζημίωση, αφού αυτή χορηγείται μόνο για την άσκηση του λειτουργήματός του» και κατά την 3^η παράγραφο του 3^ου άρθρου του Κανονισμού της Βουλής «Αρνήσεις ή αντιρρήσεις για τη δόση του όρκου δεν επιτρέπονται» και κατά την διδαχή του Αριστόβουλου Μάνεση που καταγράφεται στο βιβλίο του «Συνταγματική θεωρία και πράξη 1954-1979 » Σελίς 460: «…νομική σημασία έχει μόνον η έννοια του τυπικού – γραπτού και αυστηρού  – Συντάγματος».

Όμως οι Βουλευτές δεν είναι ατομικά όργανα, αλλά όργανα μέλη ενός αμέσου και συλλογικού οργάνου του Κράτους, ήτοι της Βουλής έκαστος δε βουλευτής δεν εκφράζει αυτοτελώς τη θέληση του Κράτους, αλλά μόνον εν συμπράξει μετ’ άλλων Βουλευτών κατά την συνεδρίαση της Βουλής. 

Οι Βουλευτές δεν μπορούν να ασκήσουν τα καθήκοντά τους προ της ορκωμοσίας των και κατά παραβίαση του τυπικού του Συντάγματος σύμφωνα με την 1^η παράγραφο του 59^ου άρθρου αυτού, οι ανωτέρω Βουλευτές ΟΥΔΕΠΟΤΕ ορκίστηκαν άρα ΟΥΔΕΠΟΤΕ υπήρξαν και Βουλευτές και ως μηδέποτε ορκισθέντες, θεωρείται ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ και ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΗ Η ΜΕΧΡΙ και ΣΗΜΕΡΑ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ ΩΣ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΩΝ ΠΕΡΙΟΔΩΝ και τούτο διότι η παραβατική συμπεριφορά των μη ορκισθέντων Βουλευτών επιφέρει τις επιπτώσεις του ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟΥ της Βουλής κατά τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του 53^ου άρθρου του Συντάγματος περί λειτουργίας της Βουλής.

Είναι πρόδηλο ότι για τον λόγο αυτό είναι υπέρτερη η ισχύς του Συντάγματος σε σχέση με τους λοιπούς κανόνες δικαίου και ουδεμία σαθρή υποβολιμαία ερμηνεία, από οιονδήποτε αργυρώνητο ειδήμονα, δύναται να το διακορεύσει μέχρι αναθεωρήσεώς του.

Επισημαίνεται, ότι παρ’ όλο που πολλές φορές τέθηκε το θέμα του όρκου στην σύνταξη του Συντάγματος το 1975 και στις αναθεωρητικές συνεδριάσεις της Βουλής (1986, 2001), ο Συνταγματικός Νομοθέτης επέμενε στη διατήρηση του περιεχομένου και του χαρακτήρα του όρκου όπως ισχύει και σήμερα.

Η γνώση υμών, ως Συνταγματικών λειτουργιών, ΟΤΙ Βουλευτές ΔΕΝ ΟΡΚΙΣΘΗΚΑΝ ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, συνιστά τα αδικήματα της κατάχρησης εξουσίας, της παράβασης καθήκοντος, της διασπάθισης του δημοσίου χρήματος, της υπόθαλψης εγκληματία, της αποσιώπησης εγκλήματος εκ μέρους των λοιπών ορκισθέντων Βουλευτών και των εκάστοτε Προσωρινών Προέδρων της Βουλής, της «Σύστασης Εγκληματικής Οργάνωσης», κατά την έννοια των παραγράφων 3 και 5 του 187^ου άρθρου του Ποινικού Κώδικα, με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου 1608/1950 περί καταχραστών του Δημοσίου, με όλες τις ποινικές και αστικές συνέπειες, που προκύπτουν από τις διατάξεις του ΚΠολΔ και του Ποινικού Κώδικα ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ δε και την ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΠΟ 13^η Αυγούστου 2009 ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΨΗΦΙΣΘΕΝΤΩΝ ΝΟΜΩΝ. 

ΓΕΓΟΝΟΣ 3^ον: Την 13^η Αυγούστου 2009 στην εφημερίδα «Το ΒΗΜΑ» δημοσιεύθηκε το με αριθμό Cs 402 Js 3943/09 ένταλμα επιβολής ποινής του Ειρηνοδικείου Μονάχου, το οποίο μνημονεύεται ως 3^ο συνημμένο στο πόρισμα της Βουλής για την SIEMENS, με το οποίο ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ο τέως Διευθύνων Σύμβουλος της SIEMENS Μιχάλης Χριστοφοράκος ΓΙΑ ΔΩΡΟΔΟΚΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΠΑΣΟΚ και ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΤΑ ΤΑ ΕΤΗ 2003–2004 προκειμένου να παραληφθεί από το Ελληνικό Κράτος το Σύστημα Παρακολούθησης C4Ι για τους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας του έτους 2004, ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ Δημοσίων Υπαλλήλων που επρόσκειντο στα ανωτέρω πολιτικά κόμματα. Στην περιγραφή του ιστορικού της απόφασης αποκαλύπτονται και τα διαπραττόμενα ποινικά αδικήματα ήτοι:

α. Παράβαση καθήκοντος 

β. Υπεξαίρεση Δημοσίου Χρήματος, τουλάχιστον 2% από όλες τις συμβάσεις 
 προμηθειών που υπέγραψε το Ελληνικό Κράτος.

γ. Απιστία κατά την υπηρεσία.

δ. Ηθική αυτουργία για εγκληματικές πράξεις Δημοσίων Υπαλλήλων. 

Η διατυπωθείσα κατηγορία του Γερμανικού Δικαστηρίου ότι και τα δύο κόμματα ως συναυτουργοί έχουν κλέψει χρήματα από το ελληνικό Δημόσιο και η εις χείρας της Γερμανικής Δικαιοσύνης κατοχή του ΣΚΛΗΡΟΥ ΔΙΣΚΟΥ του υπολογιστή του Μιχάλη Χριστοφοράκου, αποτελούν τα στοιχεία διά των οποίων έκτοτε οι Γερμανικές Αρχές ΕΚΒΙΑΖΟΥΝ το εμπλεκόμενο πολιτικό σύστημα που διαμορφώθηκε κατά την διάρκεια της «Μεταπολίτευσης» ιδιαίτερα από του 1996 και εντεύθεν όταν ο Μιχάλης Χριστοφοράκος ανέλαβε Διευθύνων Σύμβουλος της Siemens Ηellas και ο «αρχιερέας της διαπλοκής» ευρισκόμενος στο απυρόβλητο Κώστας Σημίτης πρωθυπουργός της χώρας. [Τα εξοπλιστικά προγράμματα μόνο τα έτη 1999-2001 επί κυβέρνησης Σημίτη φτάνουν σε αστρονομικά νούμερα, μια και σύμφωνα με κατάλογο που κυκλοφορεί μεταξύ άλλων είναι:
– 

Α/Α Patriot 1.114 δισ. ευρώ.

– Α/Α Crotaler 250.000.000 ευρώ.

– Α/Φ Φ-16 2.445 δισ. ευρώ.

– Αντιαρματικά κορνέτ 108.600.000 ευρώ.

– 3 υποβρύχια 2.145 δισ. ευρώ.

[Στον ίδιο κατάλογο υπάρχουν εκτοξευτές, πύραυλοι, μιράζ, οχήματα, πυροβόλα κ.λπ., που στοίχισαν αρκετά εκατομμύρια ευρώ που έκαναν πάμπλουτους τους διαπλεκόμενους]

Πέραν όμως αυτού αποτέλεσμα της παράνομης συμπεριφοράς του ΠΑΣΟΚ και της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ είναι το ότι από την 13^η Αυγούστου 2009, τα εν λόγω πολιτικά κόμματα ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΣΤΕΙ ΟΜΗΡΟΙ ΞΕΝΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ [της Γερμανίας] ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ και ένεκα τούτου η Ελλάδα ξεπουλήθηκε διότι οι πολιτικοί που διαπραγματεύθηκαν την «κρίση» ήταν έρμαια της δωροδοκίας της Siemens AG και ως ΕΚΒΙΑΖΟΜΕΝΟΙ από ξένη δύναμη και ΥΠΟΧΕΙΡΙΟΙ αυτής ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΑΝ το μέλλον και την ζωή των Ελλήνων πολιτών, κατά την υπογραφείσα Δανειακή Σύμβαση η οποία προβλέπει ότι: «Δεν μπορεί το αναφερόμενο χρέος της χώρας (δηλαδή το Δημόσιο Χρέος) να συμψηφισθεί με όποιο διεκδικούμενο χρέος από τη χώρα μας».

Έχουμε δηλαδή τουλάχιστον δύο καταδικασθέντα πολιτικά κόμματα ΠΑΣΟΚ και ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ που έχουν διαπράξει και το κατ’ άρθρο 159 του Ποινικού Κώδικα αδίκημα της Δωροδοκίας με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου περί καταχραστών του Δημοσίου, που ωφελήθηκαν παράνομα ενώ μία σειρά δικογραφιών που έχουν συσσωρευτεί «στα σκοτεινά υπόγεια» της Βουλής από μία υποταγμένη και διεφθαρμένη Ελληνική Δικαιοσύνη [υποθέσεις Τσοχατζόπουλου, Κάντα, Τσουκάτου, Βαρελή, Δομημένα ομόλογα, Χρηματιστήριο, Μαντέλη, Καραβέλα, Παυλίδη και άλλες των οποίων ούκ έστι αριθμός], ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ την κατ’ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΠΑΣΟΚ και ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ που παραβιάζουν το Σύνταγμα και τους νόμους αφού με την προρρηθείσα πρακτική επίορκων κρατικών λειτουργών, Βουλευτών, υπουργών και άλλων προστιθεμένων εις αυτούς τους ή και πρωθυπουργών, κατέστησαν παράνομα αποδέκτες χρηματικών ποσών ή παροχών, γεγονός το οποίο νοθεύει την κρίση των ως Βουλευτών και δημιουργεί σύγκρουση συμφερόντων που εμποδίζει την κατά συνείδηση ψήφο τους, πρακτική η οποία όπως προκύπτει, από το δημοσιοποιηθέν εύρος, ένταση και μακροχρόνια εφαρμογή της, συνιστά απειλή κατά του Πολιτεύματος δια του σφετερισμού της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτήν δημιουργώντας προϋποθέσεις ουσιαστικής εκτροπής του πολιτεύματος.

Έτσι, οι πολιτικοί σχηματισμοί του ΠΑ.ΣΟ.Κ και της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ βαρυνόμενοι με κακουργηματική δραστηριότητα, ένεκα της συγκεκριμένης εγκληματικής δράσεώς των, ως ΕΚΒΙΑΖΟΜΕΝΟΙ πλέον, έχοντας οι ίδιοι αφομοιώσει στο είναι τους τον ρόλο της εκδιδόμενης συνειδήσεώς των, βρέθηκαν σε αδυναμία διαπραγμάτευσης και σε πολιτική και ποινική ομηρία εγκλωβισμένοι αυτοί και οι από κοινού υπόλογες Συνταγματικές λειτουργίες της Πολιτείας, πιόνια πλέον των εκβιαστών των, χωρίς αντίλογο, ΠΑΡΕΔΩΣΑΝ ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΤΩΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΕΥΜΕΝΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στην Τρόϊκα που εν είδει μαστροπού ΝΟΜΟΘΕΤΟΥΝ, ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ την θέληση των Διεθνών τοκογλύφων, με την ΕΚΒΙΑΖΟΜΕΝΗ εκάστοτε Κυβέρνηση να υποκύπτει «πεσμένη στα τέσσαρα».

Δηλαδή ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΘΕΣΜΙΚΩΝ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΩΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΖΗΤΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ, που τον έχουν ΔΙΚΑΙΩΣΗ, όπως η «Διάσκεψη των Παρισίων για τις Πολεμικές Επανορθώσεις» (Paris Conference on Reparations) που πραγματοποιήθηκε από 9 Νοεμβρίου έως 21 Δεκεμβρίου του 1945 και δυνάμει του 6^ου άρθρου αυτής, τα δικαιώματα αποζημιώσεων της Ελλάδος ανήρχοντο σε 3.81 δις $ Αμερικής (του έτους 1938) προς εξασφάλιση των οποίων η Ελληνική Κυβέρνηση είχε δεσμεύσει τις γερμανικές περιουσίες στην Ελλάδα (π. χ. η ανώνυμη εταιρεία ηλεκτρικών λαμπτήρων OSRAM, η ανώνυμη ηλεκτροτεχνική εταιρεία SIEMENS κ. ά), η αξία των οποίων ανερχόταν σε 2.420.000 $, απαιτήσεις μας οι οποίες γνωστοποιήθηκαν στην Συμμαχική Επιτροπή Επανορθώσεων στις Βρυξέλλες και ΟΥΔΕΠΟΤΕ ικανοποιήθηκαν.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ με βάσει στοιχεία από τον κατατεθέντα στη Βουλή προϋπολογισμό κατά το οικονομικό έτος 1946 – 1947 κανένα έσοδο δεν προήλθε από τις προς εκποίηση γερμανικές περιουσίες. Αλλά και αργότερα (δεκαετία του 1950) δεν αξιοποιήθηκαν οι περιουσίες αυτές και αυτό ωφείλετο στο γεγονός ότι οι «Ελληνικές κυβερνήσεις», εξυπηρετώντας διάφορες πολιτικές σκοπιμότητες, ΟΥΔΕΠΟΤΕ έφεραν στη Βουλή νομοσχέδιο για την κύρωση του «Περί γερμανικών επανορθώσεων» όρου της Συμφωνίας των Παρισίων, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να είναι η ΜΟΝΗ ΧΩΡΑ που δεν έλαβε τις δικαιούμενες ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ που αποτελούν την ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΛΥΣΗ για το Ελληνικό Κράτος και μάλιστα, για την ενδυνάμωση της Ελληνογερμανικής φιλίας, κατήργησαν την μεσεγγύηση και απέδωσαν τις  περιουσίες αυτές στους Γερμανούς ιδιοκτήτες τους.

Οι παράνομες όμως και κακουργηματικώς υπόλογες «Ελληνικές Κυβερνήσεις» και συγκυβερνήσεις ΠΑ.ΣΟ.Κ, ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και λοιπών πολιτικών μορφωμάτων, διαπράττοντας, ως όργανα του Κράτους, το συνεχές ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ όπως αυτό στοιχειοθετείται από την 2^α παράγραφο του 134^ου άρθρου του Ποινικού Κώδικα οι διατάξεις του οποίου ορίζουν: «…..ή με σφετερισμό της ιδιότητάς του ως οργάνου του Κράτους να καταλύσει ή να αλλοιώσει ή να καταστήσει ανενεργό, διαρκώς ή προσκαίρως, το δημοκρατικό πολίτευμα που στηρίζεται στη λαϊκή κυριαρχία ή θεμελιώδεις αρχές ή θεσμούς του πολιτεύματος αυτού.» ΟΥΔΕΠΟΤΕ τις διεκδίκησαν λόγω της ΟΜΗΡΕΙΑΣ των από την Δικαστική Απόφαση του Μονάχου η οποία τις καθιστά έρμαια της Γερμανίας.

Υπό τις ως άνω τραγικές για το Έθνος και απαξιωτικές για Ελληνικές Κυβερνήσεις πρακτικές, από συνειδητούς εγκληματίες εκχωρήθηκε πλήρως η Εθνική μας κυριαρχία και η Εθνική μας αξιοπρέπεια καθιστάμενη η Πατρίδα μας υποχείριο ξένων δυνάμεων και δεδομένου ότι οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ συνέβαλλαν στο έγκλημα «του σφετερισμού, με οποιονδήποτε τρόπο της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών, που απορρέουν από αυτή» διότι συμμετείχαν και συμμετέχουν συνειδητά σε κόμματα δωροδοκηθέντα συγκροτούντα εγκληματικές οργανώσεις και η μη απόδοση των προσηκόντων ευθυνών στους δωροδοκηθέντες και υποχείριους πολιτικούς σχηματισμούς ως και η ανάληψη Κυβερνητικών καθηκόντων από ΕΠΙΟΡΚΑ πολιτικά κόμματα που ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ κατά παράβαση της 1^ης παραγράφου του 29^ου άρθρου του Συντάγματος που καθορίζει ότι: «…η οργάνωση και η δράση τους οφείλει να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος …», και είναι ακόμη και σήμερα υπόλογοι έναντι του Ελληνικού Έθνους, καθιστά έωλη κάθε πολιτική δραστηριότητα ασκούμενη υπ’ αυτών, απαγορεύεται να κατέχουν ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΞΙΩΜΑΤΑ, τα δε στελέχη τους θα έπρεπε να έχουν στερηθεί των πολιτικών τους δικαιωμάτων κατά τις σχετικές διατάξεις του Ποινικού Κώδικα αλλά παρ’ όλα αυτά συμμετέχουν στην πολιτική ζωή της Χώρας, ασκώντας παρανόμως εξουσία, ΔΙΑΒΡΩΝΟΝΤΑΣ την εθνική υπόσταση της Χώρας και η εγκληματική τους αυτή δράση, μη επιφέρουσα έννομα αποτελέσματα, μας υποχρεώνει να επικαλούμεθα την διάταξη της 3^ης παραγράφου του 120^ου άρθρου του Συντάγματος ώστε «να διωχθούν μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος». 

Εγκληματικές οργανώσεις δεν είναι μόνον εκείνες που δολοφονούν ανθρώπους, αλλά και εκείνες που καταστρέφουν πατρίδες, και οδηγούν χιλιάδες ανθρώπους στις αυτοκτονίες, οικογένειες σε δράματα, και την πατρίδα στη διεθνή ανυπαρξία, υποτέλεια, ανυποληψία και καταστροφή.  

Τα διαπραχθέντα αδικήματα των κομμάτων αυτών και η εκ μέρους υμών ως των αρμοδίων λειτουργιών της πολιτείας επιδειχθείσα ολιγωρία, κατά σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από το Σύνταγμα, ήτοι: της απιστίας, της παράβασης καθήκοντος, της παρασιώπησης εγκλήματος και της υπόθαλψης εγκληματία, συμπεριφορές που τραυματίζουν την αξιοπιστία του ιερού βάθρου της Δημοκρατίας επί του οποίου πρέπει να εδράζεται η απόλυτη εμπιστοσύνη του Έλληνα πολίτη, έχουν ως αποτέλεσμα την εκ μέρους σας διάπραξη του εγκλήματος της εσχάτης προδοσίας για το οποίο και σας ΕΓΚΑΛΟΥΜΕ. 

Μια Βουλή προδότες και αρνησιπάτριδες γεμάτη από το 74

Από την παράθεση των πραγματικών γεγονότων που αναφέρονται ανωτέρω και βάσει των ιστορικών στοιχείων, ΣΑΦΩΣ ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΑ ΚΥΡΙΑΡΧΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΝ ΟΥΤΕ ΣΕΒΟΝΤΑΙ τις διατάξεις του Καταστατικού Χάρτη της Χώρας ΚΑΙ Η ΥΠΟΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΠΑΣΧΕΙ ΝΟΜΙΚΑ αφού η Βουλή στην ουσία αποτελεί «Εγκληματική Οργάνωση», κατά την έννοια των 
διατάξεων του άρθρου 187 του Ποινικού Κώδικα, με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου 1608/1950 περί καταχραστών του Δημοσίου.

Όθεν, από τις εκλογές της 17^ης Νοεμβρίου 1974 η Βουλή των Ελλήνων δεν είναι ΝΟΜΙΚΩΣ ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΥΠΙΚΑ όσα δε νομοσχέδια έχουν μέχρι σήμερα ψηφιστεί από την 13^η Αυγούστου 2009 είναι ΑΚΥΡΑ ως προϊόντα οικονομικού και πολιτικού εκβιασμού, εκ μέρους των εκπροσώπων των δανειστών, κατά παράβαση του 52^ου άρθρου της Διεθνούς Σύμβασης της Βιέννης του 1969.

Δεδομένου ότι με τους ψηφισθέντες νόμους παραβιάζεται η αντιπροσωπευτική αρχή και η, κατά το 26^ο άρθρο του Συντάγματος, άσκηση της νομοθετικής λειτουργίας αφού έχουν υπερψηφιστεί κατά παράβαση του 29^ου άρθρου του Συντάγματος και υπό την απειλή της κομματικής πειθαρχίας οι νόμοι δεν προέκυψαν από ΥΠΟΣΤΑΤΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΒΟΥΛΗ αφού η δράση της εκφεύγει της συνταγματικής της αποστολής ΜΗ ΕΧΟΥΣΑ την δικαιοδοσία να νομοθετεί, ως σφετεριζόμενη κατ’ εξακολούθηση τις διατάξεις του Συντάγματος, και η συμπεριφορά των εκάστοτε κυβερνώντων μεταβάλει την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας από θεμέλιον του δημοκρατικού πολιτεύματος, σε μέσον δημεύσεώς της και καταλύσεώς της.

Οι ΝΟΜΟΙ είναι ΑΚΥΡΟΙ και κατά τα άρθρα 178, 179 του Αστικού Κώδικα ως αντιβαίνοντες στα χρηστά ήθη καθώς άκυρη είναι και η Εκλογή των εκάστοτε Προέδρων της Ελληνικής Δημοκρατίας και οι Διεθνείς Συνθήκες που υπέγραψαν, αφού δεν προέρχονται από την λαϊκή κυριαρχία (ετυμηγορία του Ελληνικού Λαού), διότι υπό τις ως άνω συνθήκες, εμποδίστηκε Λαός να εκφράσει ανόθευτα την θέλησή του κατά το 52^ο άρθρο του Συντάγματος.

Η θέση μας αυτή επιρρωννύεται από την εκδούσα υπ’ αριθμό 1/1-8-1974 Συντακτική πράξη της Κυβέρνησης ως και την εκδούσα το Δ’ Ψήφισμα της 18-1-1975 Βουλή, τα οποία θέσπισαν ότι το πραξικόπημα της 21^ης Απριλίου 1967 ουδεμία έννομη συνέπεια επέφερε, εκέκτηντο πρωτογενή συντακτική εξουσία μη δεσμευόμενες εκ της συνταγματικής αρχής της αναδρομικότητας των ποινικών νόμων, θέσεις τις οποίες επικαλούμεθα. 

ΓΕΓΟΝΟΣ 4^ον: Η Κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή ορκίστηκε την 21^η Νοεμβρίου 1974 και ο δασκαλεμένος «εθνάρχης», δέσμιος της μεγαλαυχίας του και της εγωπάθειάς του, ως δόλιος πραματευτής, ενέταξε την Ελλάδα στην προτεσταντική ηθική της Δύσης του καθολικισμού εκφραστής της οποίας ήταν η τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα και υιοθετώντας την πρακτική των ελλειμματικών προϋπολογισμών επήλθε ως συνέπεια η αλματώδης αύξησης του Δημοσίου χρέους αφού από τον Ιούλιο του 1974 που η κυβέρνηση της «Εθνικής Ενότητας» «παρέλαβε» το χρέος, η χώρα χρωστούσε 400 εκατομμύρια ευρώ έναντι του σημερινού δυσθεώρητου ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ Δημόσιου χρέους των 378.535.265.254 δισεκατομμυρίων ευρώ στο οποίο ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ ενσωματώθηκε και το ποσό των 23.234.680.000 € (είκοσι τρία δισεκατομμύρια διακόσια τριάντα τέσσερα εκατομμύρια εξακόσιες ογδόντα χιλιάδες ευρώ) που αφορά τις πρώτες εγγυήσεις που είχαν λάβει οι ιδιωτικές τράπεζες με τον Νόμο 3723/2008. Και γεννάται το ερώτημα: «πού πήγαν όλα αυτά τα χρήματα; Ποιος οδήγησε την Χώρα στην οικονομική χρεωκοπία;» Ερωτήματα τα οποία συνιστούν το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας για το οποίο και σας ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ ως υπόλογους διότι ΔΕΝ ασκήσατε, ως οφείλατε, την θεσμική σας υποχρέωση του ελέγχου.

ΓΕΓΟΝΟΣ 5^ον: Κατά την περίοδο της «Μεταπολίτευσης» η επιδιωκόμενη πολιτική κυριαρχία δηλητηριασμένη από τα τοξικά κατάλοιπα του κομματισμού επέφερε την ένταση και την πόλωση στο πολιτικό σκηνικό και εξέθρεψε τα φαινόμενα των παλαιοκομματικών πελατειακών σχέσεων, τα οποία διέβρωσαν την ουσία του πολιτεύματός μας, ευνούχισαν το κύρος, την ισχύ και την οντότητα των Ενόπλων Δυνάμεων της Χώρας, ως του εθνικού αποθέματος της πατρίδας, και διέφθειραν το ήθος, το φρόνημα και την συνείδηση του Λαού καταντώντας την Ελλάδα μία Χώρα σκουπιδαριό όπου ενδημούν κάθε είδους τρωκτικά ή κατά την ρήση του «εθνάρχη» το έτος 1989: «ένα απέραντο τρελοκομείο» ως δημιούργημά του και που ΟΥΔΕΜΙΑ Συνταγματική Λειτουργία είχε το σθένος, την βούληση και την ικανότητα να μεριμνήσει για την υπόστασή της, την προστασία της, την ασφάλειά της, την αξιοπρέπειά της, τον σεβασμό και την ελευθερία της ως οφείλατε, παραλείψεις οφειλομένων ενεργειών που συνιστούν την εκ μέρους σας διάπραξη του ειδεχθούς εγκλήματος της εσχάτης προδοσίας για το οποίο και σας ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ.

Αλλίμονο σε όσους σκλήρυνε η καρδιά τους κι από την ανθρωπιά φτάσανε στην απανθρωπιά

Έχει γραφτεί στην εφημερίδα  ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ

Παρασκευή, 25 Μάρτη 2017

Τὴν ἡμέρα ποὺ ἡ Ἐκκλησία γιορτάζει τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς λύτρωσης τοῦ ἀνθρώπινου Γένους ἀπὸ τὴν Πτώση καὶ ἀπὸ τὰ δεσμὰ τοῦ θανάτου μὲ τὴν προοπτικὴ τῆς Ἀνάστασης, τὸ Γένος τῶν Ἑλλήνων γιορτάζει τὸν Ἀγώνα γιὰ τὴ λύτρωση ἀπὸ τὴν μακραίωνη ὀθωμανικὴ δουλεία καὶ τυραννία καὶ τὴν οἰκοδόμηση μιᾶς Πατρίδας ἐλεύθερης, ποὺ θὰ ἐγγυᾶται τὴν ἐλευθερία καὶ τὴν κοινωνικὴ δικαιοσύνη στοὺς πολίτες της.

Φυσικὴ συνέπεια τοῦ Ἀγώνα ποὺ ξεκίνησε «γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν Πίστη τὴν ἁγία καὶ τῆς Πατρίδος τὴν ἐλευθερία» ἦταν, τὸ πρῶτο ἐπαναστατικὸ Σύνταγμα τοῦ 1822 νὰ ἔχει ψηφιστεῖ στὸ ὄνομα «τῆς Ἁγίας καὶ ἀδιαιρέτου Τριάδος».

Ἁγία Τριάδα, ποὺ στὰ χρόνια τῆς δουλείας λειτούργησε ὡς σημεῖο ἀναφορᾶς καὶ αὐτοσυνειδησίας τοῦ ὑπόδουλου Γένους, ἔγινε ἐπαναστατικὸ κάλεσμα τὸ 1821. Μέχρι σήμερα, παραμένει στὸ Συντάγμα τῆς χώρας, ὄχι μόνον ὡς ἐπαναστατικὸ κάλεσμα ἐλευθερίας, ἀλλὰ καὶ ὡς κάλεσμα γιὰ μιὰ κοινωνία, ὅπου θὰ κυριαρχοῦν ἡ ἐλευθερία, ἡ ἰσονομία, ἡ κοινωνικὴ δικαιοσύνη καὶ ἡ κατοχύρωση τῶν δικαιωμάτων τῶν πολιτῶν, εἴτε πιστεύουν σ’ αὐτὴν εἴτε ὄχι.

Ἡ ἀναφορὰ τῆς Ἁγίας Τριάδας στὸ σημερινὸ ἐλληνικὸ Σύνταγμα εἶναι κάλεσμα ἀντίστασης στὴ νέα κατοχὴ τῆς χώρας ποὺ ἔχουν ἐπιβάλει ἡ Εύρωπαϊκὴ Ἕνωση καὶ τὸ Δ.Ν.Τ., μὲ τὴ σύμπραξη τοῦ πολιτικοῦ συστήματος.

Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ δὲν εἶναι τυχαῖο γεγονὸς ποὺ δὲν ἀποδίδονται τιμὲς στοὺς ἀγωνιστὲς τοῦ 1821 στὸ ἀνιστόρητο μήνυμα τοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας κ. Φίλη. Ἡ ὑποταγὴ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ στὴν πολιτικὴ τῶν Μνημονίων κάνει τοὺς πρωτεργάτες τῆς Ἐπανάστασης «κακὸ πάράδειγμα» στοὺς μαθητές, τοὺς ὁποίους τὸ πολιτικὸ σύστημα θέλει νὰ διαμορφώσει ὡς «ἰδεώδεις ὑποτακτικούς».

Καλοῦμε τὸν ἑλληνικὸ λαὸ νὰ ἀντισταθεῖ στὴν προσπάθεια των Παγκοσμιοποιητών ποὺ γίνεται νὰ ἀπαξιωθoῦν καὶ νὰ τεθοῦν στὸ περιθώριο ἡ Ὀρθόδοξη Παράδοση καὶ οἱ μακραίωνες ἀγωνιστικές του παραδόσεις ἀπὸ ὁμάδα ἡμιμαθῶν, πλὴν ἰδεολογικὰ στρατευμένων καὶ δικτυωμένων στὸν κρατικὸ μηχανισμὸ φωταδιστῶν, οἱ ἀντιλήψεις τῆς ὁποίας ἀποτελοῦν μειοψηφία καὶ στὸν κόσμο τῆς Ἀριστερᾶς.

Όποιος ξέρει καλά Ιστορία, γνωρίζει ότι τα τυραννικά καθεστώτα πέφτουν σε ώρες εισβολής κι επίθεσης  εξ υπέρτερου εχθρού.

Εκείνη την ώρα οι άθλιοι καρεκλοκένταυροι, οι ανίκανοι ηγέτες που κατέλαβαν ανάξια με ψέματα και ρουσφέτια την εξουσία κρύβονται κάτω από τα στρώματα.

Είναι ηθικά και ψυχολογικά αδύνατο οι διαρκείς προδότες και οι δίκην Τσολάκογλου δωσίλογοι, στις έκτακτες περιστάσεις να γίνουν ήρωες.

Το πιο πρόσφατο παράδειγμα η τυραννική κυβέρνηση Ανδρουτσόπουλου που έχρισε ο αόρατος δικτάτορας Ιωαννίδης στις 20 Ιούλη του 1974, μετά την επιστράτευση εξαφανίστηκε και ο Σίσκο την έψαχνε επί ματαίω. Τελικά μίλησε στον Αραπάκη τον μόνο που βρήκε..

Πως ήταν δυνατό μετά από την κήρυξη επιστράτευσης όταν η χούντα άρχισε να παραδίδει οπλισμό στον καταπιεσμένο λαό να έχει σιγουριά ότι τα όπλα που παρέδιδε δεν θα χρησιμοποιούνταν εναντίον της; Μη υποστηριζόμενη από τους αγγλοαμερικανούς όπμε τα Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η ώρα της Κάθαρσης θα έρθει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας!

Όποιος ξέρει καλά Ιστορία, γνωρίζει ότι τα τυραννικά καθεστώτα πέφτουν σε ώρες εισβολής κι επίθεσης υπέρτερου εχθρού.

Εκείνη την ώρα οι άθλιοι καρεκλοκένταυροι, οι ανίκανοι ηγέτες που κατέλαβαν ανάξια με ψέματα και ρουσφέτια την εξουσία κρύβονται κάτω από τα στρώματα.

Είναι ηθικά και ψυχολογικά αδύνατο οι διαρκείς προδότες και δωσίλογοι στις έκτακτες περιστάσεις να γίνουν ήρωες.

Το πιο πρόσφατο παράδειγμα η τυραννική κυβέρνηση Ανδρουτσόπουλου στις 20 Ιούλη του 1974, μετά την κήρυξη επιστράτευσης εξαφανίστηκε και ο Σίσκο την έψαχνε επί ματαίω. Τελικά μίλησε στον Αραπάκη τον μόνο που βρήκε..

Πως ήταν δυνατό μετά από την κήρυξη επιστράτευσης όταν η χούντα άρχισε να παραδίδει οπλισμό στον καταπιεσμένο λαό να έχει σιγουριά ότι τα όπλα που παρέδιδε δεν θα χρησιμοποιούνταν εναντίον της; Μη υποστηριζόμενη από τους αγγλοαμερικανούς όπως προκύπτει από τα λόγια του Ιωαννίδη, «μας προδώσατε» απευθυνόμενα προς τους Αμερικάνους, εγκατέλειψε την προσπάθεια. Μόνο ο Φαίδων Γκιζίκης απέμεινε για να βγάλει το φίδι από την τρύπα.

Αδόκιμος στα πολιτικά και ευρισκόμενος σε σύγχυση από τα καταιγιστικά γεγονότα που λάβαιναν χώρα στο δυστυχισμένο νησί και στην Ελλάδα που αγωνιούσε κι έψαχνε για το σωτήρα που θα μας έβγαζε από τη δύσκολη θέση, συγκατάνευσε ώστε να μας πλασάρουν τον πρωτομάστορα της βίας και της νοθείας. Καμιά επένδυση σε βάθος στο επίπεδο της αυτοσυνειδησίας και της πνευματικής καλλιέργειας των ελληνόπαιδων και του λαού μας. Έτσι επέστρεψε με την εντολή φυσικά των Αμερικανών, ο Καραμανλής, ο δειλός κύριος Τριανταφυλλίδης του «η Κύπρος κείται μακράν» να βάλει τον  θεμέλιο λίθο σ’ έναν καινούργιο Γολγοθά για την Ελλάδα συγκείμενο ως επί το πλείστον από απάτριδες πολιτικούς  που έμελλε να οδηγήσουν την πατρίδα στη σημερινή κατάρρευση και παρακμή.

Όμως όσο κι αν το σύστημα ξέρει να βρίσκει λύσεις, να χρησιμοποιεί τις μαριονέτες του, να τις ντύνει με καινούργια ρούχα, και να τις πλασάρει ξανά με το εξωτερικό περίβλημα του «νέου και σύγχρονου», η εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο είναι γεγονός αναντίρρητο ότι αποτέλεσε μια νέα αρχή.

Με το τέλος της χούντας έσβησε μια περίοδος πολιτικής αθλιότητας για να ξεκινήσει μια άλλη, η οποία για τους ανιστόρητους, ατομιστές και ενδιαφερόμενους μόνο για την «τσέπη τους» Έλληνες, κανένα όφελος δεν είχε, ούτε τους δίδαξε τίποτα.

Γι’ αυτό είμαστε καταδικασμένοι να τα ζούμε όλα ξανά και ξανά, κάθε τριάντα με σαράντα χρόνια. Τούτο γιατί ο ηθικός νόμος είναι αμείλικτος. Έφταιξες; Παρασύρθηκες ψήφισες φαύλους, φαύλος και ανήθικος θα γίνεις και συ και στο τέλος έρχεται η τιμωρία. Ο ηθικός νόμος θα επιβληθεί τελικά, αποτελεί αναπόφευκτη νομοτέλεια.

Αυτό συμβαίνει στο λαό μας, σε όλους αυτή την ώρα. Οι νέοι μας, τα καλλίτερα μυαλά, εγκαταλείπουν την πατρίδα. Το δημογραφικό στο σημείο μηδέν. Οι νεκροί υπερκαλύπτουν τους ζωντανούς. Τα παραγωγικά χέρια μειώνονται τραγικά είτε λόγω της  μετανάστευσης είτε λόγω της ανεργίας και φυσικά λόγω της μη ανανέωσης του πληθυσμού. Ελλάδα μια χώρα συνταξιούχων.

Αποτέλεσμα το ΑΕΠ να μειώνεται δραματικά, αναγκαστικά οι μισθοί και οι συντάξεις να συρρικνώνονται, ενώ η καταφυγή στον εξωτερικό δανεισμό καθίσταται για την ανίκανη ηγεσία αναγκαία. Ακολουθούν τα επαίσχυντα μνημόνια, το χάσιμο της εθνικής κυριαρχίας, η υποταγή στους ξένους και η κατάσχεση της δημόσιας και της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων. Για 99 χρόνια γίναμε σκλάβοι στη δικτατορία των τραπεζιτών και των τοκογλύφων της Ε.Ε. μιας κλίκας στην ουσία μαφιόζων ιμπεριαλιστών, ναζιστικής έμπνευσης· μια ιδιότυπη Κατοχή που δεν παύει να είναι Κατοχή.

Υπάρχει λύση;  Οι δύο εκδοχές της λύσης.

Το μόονιασμα πάνω απ’ όλα

Εκδοχή πρώτη. Λαός ενωμένος ποτέ νικημένος!

Και οι δύο είναι επώδυνες. Εν τούτοις είναι αναπόφευκτο να περάσουν και στις δύο περιπτώσεις οι Έλληνες δια πυρός και σιδήρου. Αν δεν το κάνουν όσο πιο νωρίς γίνεται  και δεν αντιλαμβάνονται το επείγον του πράγματος, τόσο το χειρότερο γι’ αυτούς. Ο Ηθικός νόμος είναι αδήριτος θα επιβληθεί έτσι και αλλιώς.

Το λιγότερο κακό θα είναι να ενωθεί ο ελληνικός λαός πριν θρηνήσουμε νέο εμφύλιο που θα χαροποιούσε την παγκοσμιοποίηση, την ντόπια και ξένη ολιγαρχία. Ας μην ξεχνάμε το ρητό που υποστήριζε ο μακαρίτης Ρόθτσάιλντ. «Όταν το αίμα κυλάει στους δρόμους εσύ αγόραζε ακίνητα».

Ενωμένος κάτω από το τρίπτυχο-ογκόλιθο, πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια, θα αποκτήσει το κουράγιο και την ψυχική δύναμη για να επιτύχει τα πιο κάτω προτάγματα. Α) Ν’ αρνηθεί μονομερώς την πληρωμή του χρέους και να το διαγράψει με βάση το Διεθνές δίκαιο, διότι οδηγεί τον ελληνικό λαό σε γενοκτονία και με τις προϋποθέσεις των μνημονίων είναι μη βιώσιμο και ολοσχερώς καταστροφικό για τη χώρα. Β) Να εγκαταλείψει η Ελλάδα την Ευρωπαϊκή Ένωση του τραπεζικού ιμπεριαλισμού και των εγκληματιών αρχιμαφιόζων που χωρίς να εκλεγούν στραγγίζουν και στραγγαλίζουν την ικμάδα και τον ιδρώτα των λαών έχοντας το χρήμα για θεό τους. Γ)Να επιστρέψει στην έκδοση δικού της Εθνικού νομίσματος, που θα δώσει τη δυνατότητα να επανεκκινήσει η οικονομία άμεσα. Να ενισχυθεί η εγχώρια παραγωγή του αγροτικού τομέα και η βιομηχανία καθώς και η εκμετάλλευση των ενεργειακών πηγών, του ορυκτού πλούτου της χώρας κ.λπ. Δ) Να ακυρώσει της δανειακές συμβάσεις που δεσμεύουν την Εθνική Κυριαρχία της πατρίδας μας. Ε) Να προβεί σε άμεση εθνικοποίηση και εκκαθάριση δι’ ορκωτών λογιστών των τραπεζών, να εγγυηθεί τις καταθέσεις των πολιτών και να απαιτήσει αποζημίωση των ασφαλιστικών ταμείων. Ζ) Μόνο μια κυβέρνηση πατριωτική και δημοκρατική, προερχόμενη από όλους τους Έλληνες ασχέτως ιδεολογικής τοποθέτησης μπορεί να αναλάβει το βάρος και την ευθύνη μιας τέτοιας σε βάθος και ουσία, αλλαγής. Κυβέρνηση αποτελούμενη από ακραιφνείς, ανιδιοτελείς προσωπικότητες που θα εκλεγούν από το λαό τοπικά και θα σχηματίσουν Συντακτική Εθνοσυνέλευση.

Ο ρόλος της Εθνοσυνέλευσης θα είναι η Σύνταξη ενός νέου Συντάγματος το οποίο δεν θα ευνοεί και δεν θα υπερασπίζεται τα συμφέροντα καμίας τάξης. Οι συμμετέχοντες δεν θα έχουν  ουδεμία σχέση με τους πατριδοκάπηλους και διεφθαρμένους πολιτικούς που γέννησε κι έθρεψε το μεταπολιτευτικό αστικό σύστημα. Η) Η ανακλητότητα των βουλευτών και η κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας θα είναι από τις βασικές διατάξεις του νέου Συντάγματος. Θ) Επαναφορά των Νόμων προστασίας τη εργασίας και κατάργησης των ελαστικών μορφών απασχόλησης.

Και το δύσκολο, αλλά υπεράνω όλων κατ’ επιταγή του Ηθικού νόμου, πλην αναγκαίο κομμάτι της κάθαρσης στην τραγωδία που βιώνουμε: Ι)Η αυστηρή και άμεση τιμωρία των δωσίλογων πολιτικών, τεχνοκρατών, δικαστικών, που αποδεδειγμένα οδήγησαν και παρέδωσαν τη χώρα στους τοκογλύφους και τους ευρωδανειστές μιζαδόρους. Η αυστηρή τιμωρία πρωθυπουργών, υπουργών, και βουλευτών οι οποίοι υπέγραψαν με ψευδή και παραποιημένα στοιχεία τα καταστροφικά Μνημόνια καθώς και τους αντισυνταγματικούς νόμους που εψήφισαν παραβιάζοντας σχεδόν ολοκληρωτικά το έως τότε ισχύον Σύνταγμα.  

Αν όλα τα ανωτέρω δεν γίνουν επιμένουμε ότι όπως η ιστορία έχει αποδείξει ο πέλεκυς της δικαιοσύνης θα επέλθει επί της κεφαλής των Ελλήνων και θα ξεκινήσει για μια άλλη φορά ένας νέος φαύλος κύκλος αίματος, αδελφοκτόνος με τη μορφή του εμφύλιου.

Εκδοχή δεύτερη. Μια ακόμη ήττα και ταπείνωση του ελληνικού λαού λόγω εισβολής έξωθεν.

Η κάθαρση θα ξεκινήσει από την εισβολή της Τουρκίας. Βλέποντας ο Ερντογάν έναν λαό με σοβαρό πρόβλημα υπογεννητικότητας, με ανίκανη ηγεσία, έναν λαό που πάσχει από γενική κατάθλιψη, καθημαγμένο από το σόκ και το δέος του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καθίσταται συνεχώς απειλητικότερος. Γνωρίζοντας ότι ο Έλληνας πολίτης έρχεται αντιμέτωπος με την αγωνία της οικονομικής του κατάρρευσης, με χαμηλό το ηθικό, με έλλειψη στόχων, ιδανικών και σκοπού, ότι ζει με την αγωνία ότι αύριο θα χάσει το έσχατο κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του με τις κατασχέσεις καθώς κι ότι θα ψάχνει στα σκουπίδια για να βρει τροφικά υπολείμματα για να επιζήσει αυτός και τα παιδιά του ξέρει πως η Ελλάδα είναι ένα μπάχαλο περίπου όπως ήταν και επί περιόδου χούντας. Έτσι να διατάξει τα ασκέρια του και με τους σύμμαχους της Ελλάδος να σφυρίζουν αδιάφοροι πολύ δύσκολα θα αντισταθούν.

Εισβάλει σε μερικά νησιά και στη Θράκη κι επιβάλει στη δεύτερη αυτονομία και ενσωματώνει την Κύπρο και τα ελληνικά νησιά με την μητέρα Τουρκία.

Ας δούμε που φτάνει το θράσος του από τις σημερινές ειδήσεις:

«Απαγορεύουν» οι Τούρκοι στον Α/ΓΕΣ Αλκιβιάδη Στεφανή να πραγματοποιεί επισκέψεις στα νησιά νησίδες Οινούσσες, Παναγία, Φούρνους και Ικαρία και να επιθεωρεί τις εκεί δυνάμεις της Ακτοφυλακής γιατί όπως λένε «ανήκουν» στη τουρκική νομαρχία Αιδινίου!

Συγχαίροντας την Εθνοφυλακή

Ο Α/ΓΕΣ επισκέφτηκε στις 30 Μαρτίου τα νησιά για να επιθεωρήσει τους Εθνοφύλακες. 

Μάλιστα η Άγκυρα ενοχλείται διότι «δίδεται στρατιωτική εκπαίδευση και στους κατοίκους των νησιών τα οποία ανήκουν στην τουρκική Δημοκρατία όπως και τα υπόλοιπα 14 που όλα μαζί τα έχει καταλάβει η Ελλάδα»!

«Έχουν δώσει οπλισμό, στολές και πυρομαχικά στους πολίτες και τους εκπαιδεύουν σαν στρατιώτες, μας προκαλούν και μας επιδεικνύουν της ελληνική Σημαία. Ο Στεφανής ήρθε στο νησί Hursit (ενννοεί τους Φούρνους) και πόζαρε μαζί με Έλληνες στρατιώτες»

Να θυμίσουμε ότι Περιοχές Ευθύνης των 79 ΑΔΤΕ και 88 ΣΔΙ επισκέφθηκε ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφανής, συνοδευόμενος από τον Διευθυντή Πεζικού του ΓΕΣ Υποστράτηγο Δημήτριο Μπουζέλο και τον Διευθυντή Μηχανικού του ΓΕΣ Υποστράτηγο Νικόλαο Λάλο.

Στην Περιοχή Ευθύνης της 79 ΑΔΤΕ, επισκέφθηκε το Φυλάκιο «ΦΟΥΡΝΩΝ» έδρα του 4ου Λόχου του Τάγματος Εθνοφυλακής ΑΓΙΟΥ ΚΗΡΥΚΟΥ.

Συγκινητική η παρουσία Εθνοφυλάκων, οι οποίοι παρευρέθηκαν, σε ημέρα και ώρα εκτός προγράμματος εκπαίδευσης τους και καταδεικνύει το υψηλό αίσθημα ευθύνης, ετοιμότητας και προσφοράς προς την Πατρίδα.

Στην Περιοχή Ευθύνης της 88 ΣΔΙ, επισκέφθηκε τη Διοίκηση Άμυνας Νήσου (ΔΑΝ) ΑΓΙΟΥ ΕΥΣΤΡΑΤΟΥ, το Στρατηγείο του Σχηματισμού στη ΛΗΜΝΟ, το 290 Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού και τον 88 Λόχο Αντιαρματικών.

Ο Αρχηγός επικοινώνησε με το σύνολο του προσωπικού και διαπίστωσε το άριστο επίπεδο της επιχειρησιακής ετοιμότητας, το εξαιρετικό ηθικό, την αισιοδοξία και τη λεβεντιά που το διακατέχει.

του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου

5/4/2017

http://www.pronews.gr/portal/20170405/defencenet/ellinotoyrkika/40/i-agkyra-apagoreyei-ston-ages-na-episkeptetai-oinoysses

Από τα παραπάνω διαφαίνεται ότι μια ακόμη απώλεια εθνικού εδάφους και φυσικά σημαντικού μέρους της ΑΟΖ θα έχει σαν αντίκτυπο «οι γενναίοι» ηγέτες μας να τρέχουν πανικόβλητοι στα ελικόπτερα και ο λαός χαμένος να αναρωτιέται που βρίσκεται ο πρωθυπουργός του, τι έγινε  η κυβέρνηση, που βρίσκονται οι λαλίστατοι βουλευτές του που τόσα χρόνια παραπλανούσαν με τα ψέματα και τις υποσχέσεις τους τον ελληνικό λαό. Αν μάλιστα κάνουν το ίδιο λάθος της χούντας και οπλίσουν το λαό για να αμυνθεί, ουδείς εγγυάται την ασφάλεια των ντόπιων μεγαλοτσιφλικάδων και κοτζαμπάσιδων· ένας πρόσθετος λόγος να κρατούν αναμμένες τις μηχανές των ελικοπτέρων τους. Ελπίζουμε να μην προλάβουν να φύγουν.

Και σ’ αυτή την εκδοχή η αλλαγή είναι στα χέρια του ελληνικού λαού κι εξαρτάται από την συλλογική του ωριμότητα να μην καταφύγει στη βία.

Προβλέποντας και μελετώντας και στις δύο αυτές εκδοχές, το ΕΠΑΜ (ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ) κατέληξε ότι το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο. Και στη μία και στην άλλη περίπτωση θα επακολουθήσει το χάος.  Για να αντιμετωπιστεί το χάος πρέπει να υπάρχει ένας βασικός κορμός που θα συγκρατήσει το λαό που θα βρίσκεται στα όρια της παραφροσύνης. Απαιτείται η δημιουργία μιας σκιώδους κυβέρνησης της χώρας ώστε να μην μείνει η χώρα αποδιοργανωμένη κι ακυβέρνητη με τον κίνδυνο ο λαός τρομαγμένος να πέσει στα χέρια των όποιων πατριδοκάπηλων και ψυχοπαθητικών τύπων, οι οποίοι θα τολμήσουν να αναλάβουν την εξουσία κατ’ εντολήν των αφεντικών τους, των διεθνών οικονομικών δολοφόνων, τη διεθνή μαφία που τους καθοδηγεί από τα παρασκήνια.

Προέχει να μη γίνει επανάληψη των ίδιων μοιραίων λαθών, λαθών από τα οποία βρίθει η ελληνική ιστορία από την εποχή του Κωλέττη, του Μαυροκορδάτου και του Καποδίστρια.

Ο Τάσος Συριανός βγάζει τα άπλυτα των παγκοσμιοποιητών (από συνταγματικής άποψης) στη φόρα.

Αποκαλύπτει τι κρύβεται πίσω από την επικείμενη αναθεώρηση του Συντάγματος από το παλιόπαιδο που επικαλείται όπως και οι προηγούμενοί του ότι ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΑΣ!

Οι μαφιόζοι έχουν πάντα μεταξύ τους ένα βασικό άγραφο νόμο την ομερτά

Τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα του Συντάγματος, που μας οδήγησαν στο σημερινό αποτέλεσμα (κατάντημα).

Στο παρακάτω άρθρο, αναφέρονται επιγραμματικά 7 κύρια χαρακτηριστικά στο Σύνταγμα της Ελλάδας που φανερώνουν πώς το εν λόγο Σύνταγμα καταστρέφει την ελευθερία μας και χρήζει άμεσης αναθεώρησης από τον λαό! (Σ.γ.: Από το λαό και όχι από του γερμανοτσολιάδες!)

1) Αποτελεί καταπάτηση της κυρίαρχης βούλησης της ελληνικής κοινωνίας, αφού καμία συμμετοχή των Ελλήνων δεν έχει προβλεφθεί κατά την διαμόρφωση και έγκριση του ισχύοντος
Συντάγματος της Ελλάδας. Αντίθετα, όπως ορίζει το Άρθρο 120, παράγραφος 1, αφού το συνταγματικό συμβόλαιο διαμορφώθηκε από τους πολιτικούς όπως αυτοί ήθελαν και τους συνέφερε:
«Το Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την Ε Αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων, υπογράφεται από τον Πρόεδρό της, δημοσιεύεται από τον προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, με διάταγμα που προσυπογράφεται από το Υπουργικό Συμβούλιο και αρχίζει να ισχύει από τις ένδεκα Ιουνίου 1975».
Ουδέποτε η ελληνική κοινωνία εκλήθη σε Συντακτική Εθνοσυνέλευση ώστε να διαμορφώσει και να εγκρίνει το Σύνταγμα που επιθυμεί. Ποτέ δεν διαμορφώσαμε, δεν εγκρίναμε, ούτε υπογράψαμε το Σύνταγμα που έχουμε, παρά μας επεβλήθη ύπουλα από τους πολιτικούς, για αυτό περιέχει και τόσες δικλείδες ασφαλείας για αυτούς, ώστε να πράττουν ότι θέλουν χωρίς ποτέ να φέρουν την ευθύνη για ότι κάνουν!
Σ.γ.: Φανταστείτε η αναθεώρηση του Τσίπρα για ποιο λόγο θα γίνει· μα δώσει άφεση αμαρτιών στα εγκλήματα του ιδίου και των προκατόχων του Σαμαρά, Βενιζέλου, Παπαδήμου και ΓΑΠ,

Η τραπεζιτική μαφιόζικη χούντα της Ε.Ε. ξέρει να προστατεύει τα καθάρματα-όργανά της.

 
Το Σύνταγμα της Ελλάδας εκφράζει την βούληση και τα συμφέροντα εκείνων που το συνέταξαν και η ελληνική κοινωνία δεν είναι ανάμεσά στους συντάκτες του συνταγματικού συμβολαίου…

Από τις 11 Ιουνίου 1975 όταν και άρχισε να ισχύει το Σύνταγμα βρισκόμαστε υποταγμένοι σε ένα συνταγματικό συμβόλαιο που ούτε επιλέξαμε τους όρους που περιέχονται σε αυτό, ούτε το εγκρίναμε σε κάποιο δημοψήφισμα, ούτε το υπογράψαμε. Παρόλα αυτά η υποταγή μας σε αυτό καλά κρατεί…

2) Δεν καθορίζει τον σκοπό ύπαρξης του ελληνικού Κράτους. Κάθε τι που ιδρύει κανείς, είτε είναι σύλλογος, είτε είναι επιχείρηση, είτε είναι κόμμα, είτε είναι κράτος, το ιδρύει για να εκπληρώσει κάποιον θεμελιώδη σκοπό. Το ελληνικό κράτος από ότι φαίνεται δεν έχει σκοπό ύπαρξης. Αντί αυτού ορίζεται στο Άρθρο 2, παράγραφος 1 ότι «Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας».

Είναι βέβαιο ότι οι οπλαρχηγοί όταν πήραν τα όπλα το ’21 και διεκδίκησαν την ελευθερία του έθνους το έκαναν συναισθανόμενοι την αγωνία του συνταγματικού νομοθέτη να προστατευτεί η αξία του ανθρώπου κι όχι για την ανεξαρτησία της Ελλάδας!

3) Δεν προβλέπει την προστασία της ελευθερίας του ελληνικού λαού. Στις 9 φορές που εμφανίζεται η λέξη «ελευθερία» στο συνταγματικό κείμενο και οι 9 αφορούν αποκλειστικά τα ατομικά δικαιώματα και δεν υπάρχει ούτε μία αναφορά στην ελευθερία του λαού την οποία πρωτίστως όφειλε το Σύνταγμα να κατοχυρώνει και να προστατεύει. Και πώς να κατοχυρωθεί η ελευθερία μας εδώ που τα λέμε, από την στιγμή που η κυβέρνηση είναι η πρώτη που μας υποδουλώνει;

4) Δεν προβλέπει την υπεράσπιση της πολιτικής και εθνικής ανεξαρτησίας της Ελλάδας από τους πολιτικούς, παρά μόνο στον όρκο που δίνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος αποδεικνύεται με την αδιαφορία του σε έναν εκ των υπευθύνων της σημερινής μεταβολής της Ελλάδας σε ένα κρατίδιο πλήρως εξαρτημένο στα εγχώρια και ξένα συμφέροντα.

5) Επιτρέπει την θέσπιση νόμου που ορίζει την απόδοση ιθαγένειας και συνεπώς κυριαρχικών δικαιωμάτων σε αλλοδαπούς πληθυσμούς, αφού ορίζει στο Άρθρο 3, παράγραφο 3 ότι «Έλληνες πολίτες είναι όσοι έχουν τα προσόντα που ορίζει ο νόμος».

Τις προσπάθειες των κυβερνήσεων να εκμεταλλευθούν το περιθώριο που αφήνει στον νομοθέτη η παραπάνω διάταξη τις είδαμε επί κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, με τις ελληνοποιήσεις και τον νόμο περί ιθαγένειας ο οποίος αν ισχύσει θα πάψουν οι Έλληνες να είναι ο πολιτικά κυρίαρχος πληθυσμός της Ελλάδας και το προνόμιο αυτό θα το μοιράζονται από κοινού με τους νέους ελληνοποιημένους πληθυσμούς, με απρόβλεπτες κοινωνικές συνέπειες.

6) Επιτρέπει την απώλεια ελληνικών εδαφών και την συρρίκνωση της πατρίδας μας, στο Άρθρο 27 παράγραφο 1 που ορίζει ότι «Καμία μεταβολή στα όρια της Επικράτειας δεν μπορεί να γίνει χωρίς νόμο, που ψηφίζεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών».

Με άλλα λόγια, όταν προετοιμαστεί κατάλληλα το έδαφος όποιος θα θέλει να αποκτήσει ένα κομμάτι της Ελλάδας, δεν θα χρειάζεται να μας κηρύξει πόλεμο, αρκεί να εργασθεί διπλωματικά ή αλλιώς ώστε να περάσει ο νόμος που θα ορίζει την αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος στην εν λόγω περιοχή.

7) Υποχρεώνει τους Έλληνες να υπερασπίζονται με κάθε μέσο ένα Σύνταγμα που νομιμοποιεί την απώλεια της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας των Ελλήνων στην πατρίδα τους, αφού σύμφωνα με το Άρθρο 120, (παρ. 2) υποχρεούμαστε να τηρούμε το Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό αλλά (παρ. 4) και να υπερασπιζόμαστε την τήρηση του Συντάγματος με κάθε μέσον απέναντι σε όποιον επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία. Κι αφού ότι είναι συνταγματικώς ορθό οφείλω να το υπακούω και να το τηρώ, έτσι και την συνταγματικώς προβλεπόμενη απώλεια της ελευθερίας μου και της ανεξαρτησίας μου, οφείλω κι αυτήν να την υπακούω και να την τηρώ.

Συνεπώς, η εναντίωση σε συνταγματικά νόμιμες αποφάσεις ακόμα κι όταν αυτές είναι προδοτικές για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της πατρίδας, συνιστά εναντίωση στην τήρηση του Συντάγματος. Σε αυτήν την περίπτωση, καλούνται οι πολίτες να κάνουν το χρέος τους και να διασφαλίσουν την τήρηση του Συντάγματος με κάθε μέσον απέναντι σε όσους δεν το τηρούν και θέλουν να το ανατρέψουν.

Με άλλα λόγια, το Σύνταγμα νομιμοποιεί τη βία μόνο όταν απειλείται η τήρησή του, όχι όταν απειλείται η ελευθερία και η ανεξαρτησία της πατρίδας. Αυτό όμως δεν μπορεί να διασφαλίζει τα συμφέροντα της κοινωνίας, παρά μόνο τα συμφέροντα εκείνων που εξυπηρετούνται από την διατήρηση του ισχύοντος Συντάγματος… κι ανάμεσά τους σίγουρα δεν είναι ο ελληνικός λαός…

Αν υπάρχει ένας θεσμός στον οποίο οφείλουμε αφοσίωση πάντα -άσχετα από τις συνθήκες που επικρατούν γύρω μας, ποιοί πολιτικοί βρίσκονται στην εξουσία, ποιο κόμμα κυβερνά κτλ.- αυτή είναι η Πατρίδα. Κι αυτό είναι κάτι που το αναγνωρίζει το ίδιο το Σύνταγμα στο χωρίο της παραγράφου 5, Άρθρο 120 όπου εκτός από τον σεβασμό στο Σύνταγμα και τους νόμους αναφέρει ότι «η αφοσίωση στην Πατρίδα και την Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων».

Αρκεί βέβαια η ερμηνεία που αποδίδουν η Βουλή και τα Δικαστήρια στην λέξη «Πατρίδα» εντός της διάταξης αυτής, να είναι αυτή που αντιλαμβάνεται ο κοινός νους…
Τάσος Συριανός. Ο κος Συριανός είναι Συγγραφέας του βιβλίου «Το Συμβόλαιο της Υποταγής: πώς το Σύνταγμα καταστρέφει την ελευθερία μας πώς να την ανακτήσουμε». 

Πηγή: Λόγιος Ερμής

Συνεχίζουμε την ανάρτηση άρθρων που παραβιάζουν το ελληνικό Σύνταγμα και τις  παρουσιάζουμε με σκοπό να εξοπλίσουμε τους αναγνώστες μας με περισσότερα επιχειρήματα εναντίον των μνημονιακών και εθνοπροδοτών που περισεύουν στην παρακμιακή ελληνική κοινωνία.

Το παρόν άρθρο του Συνταγματολόγου Γ. Κασιμάτη αφορά τη Σύμβαση Τροποποίησης της “δήθεν” Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης που υπογράφτηκε στις 7/12/2012 και ψήφισε η Βουλή μη γιγνώσκουσα τη ποιεί η δεξιά της και η αριστερά της, εκτός των ιδιοτελών συμφεροντολόγων που μόνος σκοπός και ιδανικό τους έχουν το “βίδωμα” στις πρωθυπουργικές, υπουργικές και βουλευτικές καθίκλες. 

Αξιοποιείστε τα κι εκτυπώστε τα, θα σας χρειαστούν.

Ότα είσαι διεκπεραιωτής ξένων εντολών γιατί να ανησυχείς;

Το ψήφισμα της Βουλής

Η Βουλή ψηφίζει σήμερα (14.01.2013) τη “Σύμβαση Τροποποίησης της Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης” που υπεγράφη στις 7.12.2012 μεταξύ δανειστών και Ελλάδας. Με τη διαδικασία αυτή οι Βουλευτές που θα ψηφίσουν αυτή τη Σύμβαση θα πρέπει να γνωρίζουν τι θα ψηφίσουν.

Με τη Σύμβαση αυτή συνεχίζει να νομιμοποιείται ολόκληρο το σύστημα όρων και διαδικασιών που θεσπίστηκαν με τα προηγούμενα Μνημόνια και παραβιάζουν θεμελιώδεις αρχές της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, του Συντάγματος, των Συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Διεθνούς Δικαίου. Συγκεκριμένα, αναφέρω επιγραμματικά τα έξης:

1.Συνεχίζει να ισχύει ως βασικός όρος του δανεισμού της χώρας η παραίτηση από τα δικαιώματα προστασίας του κράτους και της περιουσίας της, τα οποία παρέχουν το Σύνταγμα, το ευρωπαϊκό δίκαιο και το διεθνές δίκαιο (παραίτηση από όλες τις «ασυλίες» και από την εθνική κυριαρχία, που προβλέπεται για όλες τις Συμβάσεις Δανεισμού και του Προγράμματος Δημοσιονομικής Προσαρμογής –«Μνημόνια»-).

2.Συνεχίζεται η καθολική δέσμευση του συνόλου της περιουσίας του ελληνικού κράτους (κινητά, ακίνητα, τίτλοι, ολόκληρος ο υποθαλάσσιος και ορυκτός πλούτος της χώρας κ.λπ.) υπέρ των δανειστών και «όσο υπάρχει το χρέος» –ανεξαρτήτως αν η Ελλάδα εξοφλεί τις τοκοχρεωλυτικές υποχρεώσεις της ή όχι. Δηλαδή, η Ελλάδα δεν μπορεί να αξιοποιήσει την περιουσία της χωρίς την έγκριση των δανειστών και του ΤΑΙΠΕΔ, μέσω δε του Ταμείου κάθε έσοδο από αξιοποίηση θα περιέρχεται στους δανειστές.

3.Η Ελλάδα δεν έχει τη δυνατότητα να συνάψει με καμιά άλλη χώρα, ούτε με ιδιωτικό φορέα –ελληνικό ή ξένο- επιχειρήσεων συμφωνία που να περιλαμβάνει αξιοποίηση περιουσιακού της στοιχείου, χωρίς την έγκριση των δανειστών και του ΤΑΙΠΕΔ – που αποτελεί επαίσχυντο και παράνομο θεσμό πλήρους υποθήκευσης του Ελληνικού Κράτους.

4.Για τις υποχρεώσεις της Ελλάδας ισχύει το αγγλικό δίκαιο, που δεν αναγνωρίζει δικαιώματα στον οφειλέτη δανεισμού. Ισχύει, επίσης, η δικαιοδοσία των αγγλικών δικαστηρίων για το Α΄ Μνημόνιο και των δικαστηρίων του Λουξεμβούργου για τα επόμενα «Μνημόνια». Οι δανειστές, όμως –μόνο αυτοί- έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν και τα ελληνικά δικαστήρια. Στηρίζονται προφανώς και στις επαίσχυντες πιστοποιήσεις νομιμότητας που παρέχουν πρόθυμα σε κάθε βήμα δέσμευσης της Ελλάδας οι αρμόδιοι βάσει των Συμβάσεων Δανεισμού νομικοί σύμβουλοι του Κράτους, οι οποίοι διαπράττουν σοβαρή παράβαση καθήκοντος.

5.Οι δανειστές –το ορίζει ρητά η Σύμβαση που ψηφίζεται σήμερα- μπορούν να προχωρούν σε κατάσχεση, αν δεν εκπληρώνονται οι Συμβάσεις Δανεισμού, σε κάθε περιουσιακό στοιχείο του Κράτους και της Τράπεζας της Ελλάδος, χωρίς κανένα περιορισμό (μπορούν να κατάσχουν ακόμη και τα χρήματα του κρατικού προϋπολογισμού που είναι κατατεθειμένα στην Τράπεζα της Ελλάδος και είναι προορισμένα για την πληρωμή των δαπανών –μισθών, συντάξεων, δαπανών εθνικής άμυνας, παιδείας, υγείας κ.λπ κ.λπ.) ).

6. Η διαδικασία ψήφισης διεθνών συμβάσεων που ακολουθείται και ακολουθήθηκε και το Μάρτιο του 2012 είναι αντίθετη στο Σύνταγμα και στο διεθνές δίκαιο. Ως διεθνείς Συμβάσεις είναι ανυπόστατες και δε δεσμεύουν της Ελλάδα νομικά.

7.Η σημερινή διαδικασία παραβιάζει άλλη μια φορά την κοινοβουλευτική και την αντιπροσωπευτική αρχή για την κύρωση διεθνών Συμβάσεων που εγγυώνται το Σύνταγμα και το διεθνές δίκαιο. Επιπλέον εξευτελίζει τη λαϊκή αντιπροσωπεία και τη Βουλή των Ελλήνων: (α)Διεθνείς Συμβάσεις τόσο μεγάλης σημασίας, αντί να κυρωθούν με ειδικό νόμο και να συζητηθούν στη Βουλή με άνεση, έρχονται με τη διαδικασία του επείγοντος, εντάσσονται σε ένα από τα τελευταία άρθρα κοινού νομοσχεδίου (στη σημερινή περίπτωση στο άρθρο 53 σαν να είναι μια απλή τροπολογία). (β) Η κύρια Σύμβαση που υπεγράφη στις 15.3.2012 και περιέχει τις βασικές δεσμεύσεις και τροποποιείται με αυτή που φέρανε σήμερα στη Βουλή μοιράστηκε στους Βουλευτές; Έχει κυρωθεί με νόμο; (γ) Είχε εγκριθεί από τη Βουλή «Σχέδιο Σύμβασης» -κάτι που έγινε πρώτη φορά στα κοινοβουλευτικά χρονικά και δεν ήταν μόνο άκυρη η έγκριση, αλλά και ξευτέλιζε το Κοινοβούλιο- αυτό το «Σχέδιο» είναι η κύρια Σύμβαση; Η υπογεγραμμένη «Κύρια Σύμβαση Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης» της 15.3.2012, που τροποποιείται σήμερα δεν έχει κυρωθεί από τη Βουλή, ούτε μοιράστηκε στους Βουλευτές, όπως έχει υπογραφεί!!! Σήμερα έφερε η Κυβέρνηση για ψήφιση μόνο τις τροποποιήσεις του της Σύμβασης της 7.12.2012!!! Έτσι, η Βουλή, στην πραγματικότητα, δεν ξέρει τί ψηφίζει. Έτσι έχει καταντήσει το πολίτευμα και το Σύνταγμα.

8.Πάντως, όλες αυτές οι διαδικασίες είναι αντίθετες στο Σύνταγμα και νομικά ανυπόστατες. Τα κόμματα και οι βουλευτές που δεν επιθυμούν να συμβάλουν ούτε στις πρωτοφανείς δεσμεύσεις της Ελλάδας, ούτε στον πρωτοφανή εξευτελισμό του Αντιπροσωπευτικού Σώματος, του Συντάγματος και της Δημοκρατίας, αν δεν υποχωρεί η κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή, οφείλουν να αποχωρήσουν από τη Βουλή. Θα είναι μια πράξη σύμφωνη με το Σύνταγμα και το ακροτελεύτιο άρθρο του, που θα εκφράσει κατά τον πιο σαφή τρόπο την αντίθεση προς την καταπάτηση του πολιτεύματος και των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη από τους δανειστές του και με τη συνεργασία των βουλευτών που στηρίζουν όλες αυτές τις παράνομες συμφωνίες. Θα εκφράσει το δικαίωμα και την υποχρέωση του Αντιπροσωπευτικού Σώματος να αντιστέκεται στην καταπάτηση της εθνικής κυριαρχίας, της λαϊκής κυριαρχίας και των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη, καθώς και των ζωτικής σημασίας συμφερόντων της Ελλάδας. Θα εκφράσει ακόμη τη στήριξη στον ελληνικό λαό που συνεχώς εξαθλιώνεται και ποδοπατείται.

9.Τέλος, οι αντίθετοι προς αυτό τον εξανδραποδισμό της Ελλάδας και την διαρκή καταπάτηση κάθε νομιμότητας Βουλευτές οφείλουν οργανωμένα και θεμελιωμένα να προχωρήσουν σε διαβήματα ενημέρωσης για τις παραβιάσεις θεμελιωδών αρχών της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, δικαιωμάτων του ανθρώπου και της εθνικής κυριαρχίας τους αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς: Το Συμβούλιο της Ευρώπης, Το Διεθνές Γραφείο Εργασίας, τον Διεθνή Οργανισμό Προστασίας των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στη Γενεύη, την Ευρωπαϊκή Ένωση και κάθε άλλον Διεθνή Οργανισμό για την προστασία θεμελιωδών άρχων και δικαιωμάτων του ανθρώπου.

10. Πρέπει να σημειώσω, ότι το αρμόδιο Όργανο για την προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπηςέχει γνωματεύσειότι οι περικοπές των συντάξεων και άλλων κοινωνικών δικαιωμάτων είναι παράνομες. Γιατί η ΑΔΕΔΥ και η ΓΕΣΣΕ που έχουν τη Γνωμάτευση δεν την έχουν προβάλει;; Γιατί η Βουλή δεν την προβάλλει;

Πειραιάς, 14.1.2013

Γιώργος Κασιμάτης

Ο Καθηγητής της Νευρολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, προσκεκλημένος του οδοντιατρικού συλλόγου Πάτρας, ο οποίος εορτάζει την ημέρα μνήμης του Αγίου και Προστάτη του ΑΝΤΥΠΑ, θα μιλήσει με τον πιο πάνω τίτλο στο εμπορικό επιμελητήριο, Ρήγα Φεραίου και Μιχαλακοπούλου απόψε στις 8.00 μ.μ.

Σε ώρες που ολόκληρος ο ελληνικός λαός χειμάζεται,όλοι μας έχουμε ανάγκη για ελπίδα, για ένα στόχο που να μας εμπνέει και να δονεί την ψυχή μας ώστε να αντέξουμε την υποδούλωση της παυτρίδας στους Φράγκους νεοσταυροφόρους της ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, θα πρέπει να γεμίσουμε την αίθουσα.

Πιο κάτω διαθέτουμε μερικές ελάχιστες πληροφορίες για τη ζωή και το έργο του θαυμαστού αυτού επιστήμονα (Νευρολόγου-Ψυχιάτρου-Θεολόγου-ερευνητή) και ανθρώπου.

Dr Σταύρος Μπαλογιάννης ένας καθηγητής υπόδειγμα, γέννημα και θρέμμα της Θεσσαλονίκης με έντονη την επίδραση του Αγίου Όρους στη ζωή και το επάγγελμά του

                                           ΣΤΑΥΡΟΣ   Ι. ΜΠΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

                                                 Βιογραφικόν Σημείωμα

Ο Σταύρος Ι. Μπαλογιάννης είναι Ομότιμος Καθηγητής  Νευρολογίας και πρώην διευθυντής της  Α΄ Νευρολογικής Κλινικής του ΑΠΘ (1992-2011). Εσπούδασεν Ιατρικήν και Θεολογίαν και εξειδικεύθη εις την Νευρολογίαν, Ψυχιατρικήν και Νευροπαθολογίαν. Μετεξεπαιδεύθη δι υποτροφιών εις το National Hospital του Λονδίνου και εις Université Catholique de Louvain του Βελγίου, εν συνεχεία δε εις University of Pennsylvania των ΗΠΑ εις τον τομέα της Νευροπαθολογίας.

Ησχολήθη με την μελέτην της λεπτής υφής των εκφυλιστικών παθήσεων του Νευρικού Συστήματος, την μελέτην  της συναπτογενέσεως και της μυελινογενέσεως επί ιστοκαλλιεργειών, την μελέτην της νευρωνικής πλαστικότητος της παρεγκεφαλίδος και επί εικοσαετίαν εις την έρευναν του αιτιοπαθογενετικού υποβάθρου της νόσου του Alzheimer.

Εδίδαξεν ως επισκέπτης Καθηγητής εις την Ιατρικήν Σχολήν του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου, εις την Θεολογικήν Σχολήν του ΑΠΘ και εις το τμήμα Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής σχολής  του ΑΠΘ.

Ηργάσθη και εδίδαξεν ως επισκέπτης καθηγητής εις τα Πανεπιστήμια Yale, Tufts και Harvard των ΗΠΑ.

Το 1987 ηργάσθη ως επί κεφαλής  ιατρικής αποστολής εις την Κένυαν, ασκήσας κλινικήν ιατρικήν και διδάξας τροπικήν νευρολογίαν εις προ και -μεταπτυχιακόν επίπεδον.

Το 1989 εδίδαξεν νευροπαθολογίαν, ως μέλος διεθνούς ακαδημαϊκής αποστολής, εις τα Πανεπιστήμια του Πεκίνου, της Σαγκάης και του Chang Chung, εις τα πλαίσια του προγράμματος των επιστημόνων πρεσβευτών του ιδρύματος Eisenhauer.

Μετέσχεν δι’ εργασιών εις 580 επιστημονικά συνέδρια εις τα 300 εκ των οποίων, ως προσκεκλημένος ομιλητής. Ωργάνωσεν υπό την προεδρίαν του 15 διεθνή συνέδρια. Είναι μέλος 56 Ελληνικών και ξένων Επιστημονικών Εταιρειών, πρόεδρος της Ελληνικής και της Διεθνούς Εταιρείας διά την βελτίωσιν της ποιότητος ζωής των χρονίως νευρολογικώς πασχόντων και του Πανελληνίου Ιατρικού συνδέσμου εξωτερικής ιεραποστολής 

Ήτο επί εικοσαετίαν μέλoς της επιτρoπής της Εκκλησίας της Ελλάδoς επί της Βιoϊατρικής ηθικής και είναι μέλoς της Επιτρoπής τoυ Συμβoυλίoυ της Ευρώπης και επρόσωπoς της Εκκλησίας της Ελλάδoς επί θεμάτωv Βιoϊατρικής Ηθικής και ηθικής της Βιοϊατρικής Ερεύνης.

 Συνέγραψεν  26 Βιβλία (επί της Νευρολογίας, Νευροπαθολογίας, Ηθικής της Νευρολογίας, Ιστορίας της Νευρολογίας, Νευρολογίας της Τέχνης, Φιλοσοφίας των Νευροεπιστημών), οκτάτομον Κλινικήν Νευρολογίαν και εξεπόνησεν 695 επιστημονικάς εργασίας, αι οποίαι εδημοσιεύθησαν εις Ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά. Το 2014 εδημοσίευσιν την πρώτην ποιητικήν συλλογήν του.

Είναι μέλος της επιστημονικής επιτροπής συντάξεως πολλών ελληνικών και ξένων περιοδικών επί της Νευρολογίας, της Νευροπαθολογίας και της Ιστορίας της Ιατρικής.

Είναι Άρχων Ακτουάριος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ετιμήθη υπό πολλών διακρίσεων υπό της Εκκλησίας της Ελλάδος, του ΕΕΣ, της  Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας και πολλών Ελληνικών και Διεθνών επιστημονικών εταιριών.

Σήμερον διευθύνει το Ινστιτούτον ερεύνης διά την νόσον του Alzheimer, το οποίον λειτουργεί υπό την σεπτήν αιγίδα της Ι. Μητροπόλεως Λαγκαδά.

Παράδειγμα και υπόδειγμα προς μίμησιν.

Η γιάφκα εγκληματιών που δεν ψηφίζεται αλλά διοικεί

Για την ναζιστική προέλευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουμε γράψει επανειλημμένα. Το πιο κάτω άρθρο

του Θεμιστοκλή Συμβουλόπουλου μέλους του ΕΝΙΑΙΟΥ ΠΑΛΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ μας τα επιβεβαιώνει.

Ποτέ δεν ήταν το όραμα της ευρωπαϊκής ενοποίησης, αίτημα των λαών. Ποτέ δεν είδαμε κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις σε καμμιά χρονική περίοδο, σε καμμιά χώρα της Ευρώπης, υπέρ της ενωμένης Ευρώπης. Από τότε που τέλειωσε ο β’ παγκόσμιος πόλεμος, κανένας λαός, κανένας πολίτης, σε κανένα μέρος της Ευρώπης δεν νοιάστηκε, δεν διεκδίκησε την ευρωπαϊκή ενοποίηση.

Αντίθετα! Ήταν η πρεμούρα των ισχυρών, των ηγεμόνων και αυτοκρατόρων από το 1ο Ράιχ, πίσω στα χρόνια του Καρλομάγνου, να δουν την ευρωπαϊκή ήπειρο ενοποιημένη. Και χρειάστηκαν πόλεμοι, λεηλασίες και σφαγές, όταν κάθε τέτοια προσπάθεια ενοποίησης έμπαινε σε εφαρμογή.

Σάμπως η απάντηση της αντίδρασης στην Γαλλική επανάσταση δεν ήταν η ενοποιημένη Ευρώπη της Ιεράς Συμμαχίας στα 1815;

Αλλά και μετά οι επαναστάσεις του 1848, δεν ήταν αποτέλεσμα του αιτήματος των λαών για δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία; Απέναντι στην οικονομική ένωση zolverein (κατά πολλούς η 1η ευρωπαϊκή κοινότητα) και την πρωσική επικυριαρχία δεν ξεσηκώθηκε ο γερμανικός λαός τον 19ο αιώνα; Από…
αυτήν την ένωση δεν προέκυψε με πόλεμους σφαγές και πολύ αίμα το 2ο γερμανικό ράιχ υπό τον Kaiser και τον Μπίσμαρκ, μέχρι να καταλήξει στον 1ο Παγκόσμιο πόλεμο;

Πότε προσπάθησε να ενωθεί η Ευρώπη και δεν προέκυψε απολυταρχία. Μήπως η προσπάθεια της Ναζιστικής Γερμανίας από το 1933 δεν είχε όραμα ακριβώς αυτό; Πόσοι τόνοι μελάνι δεν χύθηκαν από τους ιδεολόγους του ρατσισμού και του φυλετικού διαχωρισμού για την Πανευρώπη. Με τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο δεν ήταν η Γερμανία του Χίτλερ που προσπάθησε μέσω των όπλων και των σφαγών να υλοποιήσει τα σχέδια των ιδεολόγων για την ενωμένη Ευρώπη, και ειδικά του οικονομολόγου στο πανεπιστήμιο της Νυρεμβέργης και στενού συνεργάτη του Χίτλερ, Λούντβιχ Έρχαρντ; Παρεμπιπτόντως ο Έρχαρντ διετέλεσε υπουργός οικονομικών επί Αντενάουερ, ενώ το 1963 εξελέγη καγκελάριος της Δ. Γερμανίας.

Αλλά ας δούμε καλύτερα μερικά αποφθέγματα για την Ενωμένη Ευρώπη, έτσι όπως αποτυπώθηκαν από πολλούς εμπνευστές και υποστηρικτές της:

«Οι Ευρωπαϊκοί λαοί αντιπροσωπεύουν μια οικογένεια. Δεν είναι πολύ ευφυές να φανταστούμε ότι σε ένα τόσο κατακερματισμένο κοινό χώρο, όπως αυτό της Ευρώπης, μια κοινότητα λαών μπορεί να διατηρεί επί μακρόν διαφορετικά νομικά συστήματα και αντιλήψεις δικαίου.» (Αδόλφος. Χίτλερ, 1936, ομιλία στο Ράιχσταγκ).

«Η νέα Ευρώπη της αλληλεγγύης και της συνεργασίας ανάμεσα στους λαούς της, θα βρει ταχέως ευημερία, όταν τα εθνικά σύνορα θα παραμεριστούν» (Άρθουρ Ζάις Ίνκαρτ, κατοχικός επίτροπος Ολλανδίας, 11.9.1940 – κρεμάστηκε στη Νυρεμβέργη).

«Πρέπει να δημιουργήσουμε μια Ευρώπη με αλληλεγγύη, μια συμπαγή ενότητα. Έτσι θα γίνει πλουσιότερη, ισχυρότερη και πιο πολιτισμένη» (Βίντκουν Κούισλινκ, 25.11.1942.)

«Το όραμα της ευρωπαϊκής κοινότητας. Αυτός είναι ο μεγάλος στόχος που θέτουμε για τα ευρωπαϊκά έθνη. Κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί μόνο με εθελοντική συνεργασία των ανεξάρτητων κρατών, αποδεχόμενων φυσικά την πολιτική ηγεσία ενός μόνο έθνους… η περιφερειακή συνεργασία των ευρωπαϊκών χωρών και η οργανική ανάπτυξη των οικονομικών δυνάμεών τους θα προετοιμάσει και θα ενισχύσει, μέσα από τα σύγχρονα εργαλεία δημοσιονομικής εξυγίανσης, την ευρωπαϊκή οικονομική τάξη και την ευρωπαϊκή νομισματική ένωση…». (Χάινριχ Χούνκ – σύμβουλος της οικονομικής επιτροπής του ναζιστικού κόμματος και πρόεδρος της Ένωσης Βιομηχανίας και Εμπορίου του Βερολίνου).

Κι έτσι φτάσαμε στις 23 Ιουλίου 1952 για να τεθεί σε εφαρμογή η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ), μία από τις κοινότητες προπομπού της σημερινής ΕΕ. Το νερό μπήκε ξανά στο αυλάκι, και οι ιδέες του «εμποράκου των εθνών» Ζαν Μονέ με τα μεγάλα οικονομικά «πάρε-δώσε» με τον Αδόλφο Χίτλερ για την ανάπτυξη της χημικής βιομηχανίας και της αυτοκινητοβιομηχανίας της ναζιστικής Γερμανίας, ο οποίος ορίζεται Πρόεδρος της Ανώτατης Αρχής, υιοθετούνται στο έπακρο.

Να τι μας έλεγε ο Μονέ: «Δεν θα υπάρξει ειρήνη για την Ευρώπη, αν τα κράτη συνεχίζουν να βασίζονται στην εθνική κυριαρχία. Οι χώρες της Ευρώπης είναι πολύ μικρές για να εγγυηθούν στους πολίτες τους την αναγκαία ευημερία και την κοινωνική πρόοδο. Τα κράτη της Ευρώπης θα πρέπει να επιλέξουν τη συνεργασία και την ομοσπονδιακή μορφή».

Στις 24 Μαρτίου 1957, υπογράφηκε η περιβόητη Συνθήκη της Ρώμης, η ίδρυση της Ευρωπαϊκής οικονομικής Κοινότητας (ΕΟΚ). Από αυτή την συνθήκη γιορτάσανε προχτές οι νέοι επίδοξοι αυτοκράτορες της Ευρώπης τα 60 χρόνια. Και περήφανος ο πρόεδρος της ευρωπαϊκής επιτροπής Γιούνκερ υπέγραψε με την ιστορική πένα που υπέγραψε τότε ο εκπρόσωπος του Λουξεμβούργου, για να συνεχίσει το θεάρεστο έργο του πρώτου προέδρου και οργανωτή της ευρωπαϊκής Επιτροπής Βάλτερ Χαλστάιν. Ο Χαλστάιν υπογράφοντας εκ μέρους της Γερμανίας την Συνθήκη μαζί με τον Αντενάουερ, διετέλεσε πρόεδρος της ευρωπαϊκής Επιτροπής από το 1958 έως το 1967 κι εργάστηκε με ζήλο για την υλοποίηση της Κοινής Αγοράς.

Έτσι μας θέλει η Ε.Ε. και η ΝΤΠ

Ποιος ήταν όμως ο βίος και η πολιτεία του Βάλτερ Χαλστάιν; Πολύ απλά. Ο Χαλστάιν ήταν ο άνθρωπος που ως ενδιάμεσος κρίκος ανάμεσα στα γερμανικά καρτέλ της χημικής βιομηχανίας και του ναζιστικού κόμματος, συντέλεσε με το αζημίωτο την εδραίωση και συντήρησε την παραμονή του Χίτλερ στην εξουσία. Ήταν ο ίδιος που πίσω στα 1938 συμμετείχε στις συζητήσεις εκ μέρους της ναζιστικής κυβέρνησης της Γερμανίας με του Ιταλούς φασίστες του Μουσολίνι στην διαμόρφωση του θεμέλιου λίθου του Άξονα στη Νέα Ευρώπη που οραματίζονταν. Αιχμάλωτος στις ΗΠΑ μετά τον πόλεμο, προκρίθηκε για να υπηρετήσει τον προαιώνιο σκοπό της ενωμένης Ευρώπης.

Ήταν αυτός που με την επίσκεψή του στην Ελλάδα το 1959 ζήτησε και πέτυχε από την ελληνική κυβέρνηση του «εθνάρχη Καραμανλή» την οριστική διευθέτηση των εγκληματιών πολέμου στην Ελλάδα, με αντάλλαγμα την γερμανική οικονομική βοήθεια και την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ. Τότε ξέσπασε και η γνωστή υπόθεση Μέρτεν, με τον Γερμανό εγκληματία πολέμου που είχε εμπλακεί στην δολοφονία χιλιάδων εβραίων στην Θεσσαλονίκη να αμνηστεύεται να αποφυλακίζεται και να φυγαδεύεται από την χώρα.

Ο Βάλτερ Χαλστάιν ήταν συνέταιρος με τον Μαξ Μέρτεν σε δικηγορικό γραφείο στην Γερμανία με την επωνυμία «Βάλτερ Χαλστάιν και Μαξ Μέρτεν»!

Σε αυτή την γιάφκα, οι απόγονοι των εγκληματιών, των δολοφόνων και των σφαγέων των λαών της Ευρώπης, οικοδομούν τη νέα ΕΕ. Την απροκάλυπτα πλέον, Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων. Και σε αυτή την Ένωση, ο πρωθυπουργός και σύσσωμο το λεγόμενο κοινοβουλευτικό συνταγματικό τόξο, δίδει όρκους υποταγής και υποτέλειας, παραδίδοντας μαθήματα δοσιλογισμού και προδοσίας σε βάρος του ελληνικού λαού.

Η Ελλάδα αποφάσισε να ανήκει αμετάκλητα στον σκληρό πυρήνα της ευρωζώνης και της ΕΕ, διαμήνυσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στις 25 Μαρτίου. Και διάλεξε καθόλου τυχαία, την εθνική επέτειο της παλιγγενεσίας για να ενσταλάξει το δηλητήριο του ρόλου που ετάχθη να υπηρετεί.

Μα δεν θα αργήσει η ώρα που ο ελληνικός λαός θα δώσει την απάντηση του.

Δεν είναι ευχή. Είναι απλά, νομοτέλεια.

Κανείς λαός, δεν θα μπορεί να ζήσει τον εφιάλτη που μας ετοιμάζουν.

Γι’ αυτό όσο γίνεται γρηγορότερα, η έξοδός μας από την ΕΕ και την ευρωζώνη πρέπει να γίνει πραγματικότητα, πριν ο αριθμός των θυμάτων, λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Έχουμε το σχέδιο, έχουμε την γνώση, έχουμε την θέληση. Έχουμε το πολιτικό υποκείμενο για να το κάνουμε πράξη.

Ο Θ. Συμβουλόπουλος είναι Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού του Ε.ΠΑ.Μ.

Ετικέτες: ΕΕ, επαμ, ευρωπαϊκή ένωση, Θέμης Συμβουλόπουλος

http://www.epamhellas.gr/2017/03/27/%ce%b7-%ce%b5%cf%85%cf%81%cf%89%cf%80%ce%b1%cf%8a%ce%ba%ce%ae-%ce%ad%ce%bd%cf%89%cf%83%ce%b7-%ce%b3%ce%b9%ce%ac%cf%86%ce%ba%ce%b1-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b5%ce%b3%ce%ba%ce%bb%ce%b7%ce%bc%ce%b1%cf%84/

Αυτό που συμβαίνει κατά κόρον στην Ελλάδα του 2017 είχε σχεδιασθεί και ξεκινήσει στη Γαλλία από τον “Γαλλικό Μάη του 69”.

Δεν μπορεί, κάποιοι σχεδιάζουν πριν από εμάς για μας.

Διαβάστε το άρθρο του Άρθρο του Guillaume Faye και θα αναγνωρίσετε ότι αυτά που παθαίνουμε στη χώρα έχουν προγραμματισθεί και εφαρμόζονται χρόνια τώρα στη Γαλλία ακόμη και στη Γερμανία, στην Αυστρία τα είδαμε με τα μάτια μας το καλοκαίρι του 2015 και τώρα τα βιώνουμε στην πατρίδα μας σε όλο τους το μεγαλείο.

Βαδίζουμε προς γενοκτονία των ευρωπαϊκών λαών;

Η Γενοκτονία είναι μια μέθοδος που ασκείται από τους αρχαίους χρόνους. Από το πρόσφατο παρελθόν, μας έρχονται στο μυαλό το Ολοκαύτωμα, η Γενοκτονία των Αρμενίων (και των Ποντίων), η Ρουάντα και η Καμπότζη υπό τον Πολ Ποτ (γενοκτονία του ίδιου του λαού του). Η Γενοκτονία μπορεί να έχει δύο μορφές: είτε εξαλείφοντας έναν στοχευμένο πληθυσμό άμεσα, είτε εκθέτοντάς τον σε εξαφάνιση έμμεσα με άλλα είδη εγκληματικών ενεργειών. Η έμμεση γενοκτονία έχει διαπραχθεί πολλές φορές στην ιστορία. Η σημερινή «μεταναστευτική κρίση» είναι μέρος ενός τέτοιου έργου: μέσω της μεταναστευτικής πλημμυρίδας επιχειρείται να αλλοιωθούν δημογραφικά οι ευρωπαϊκοί λαοί.

Η Μαλακή Γενοκτονία: Εθελοντική και Μηδενιστική

Τα ευρωπαϊκά έθνη είναι θύματα μιας συγκαλυμμένης απόπειρας γενοκτονίας, μιας δημογραφικής και πολιτιστικής εξάλειψης, που καθοδηγείται από την δική τους εθνομαζοχιστική και ξενόφιλη ελίτ. Κάτι που αποτελεί πρωτιά στην ανθρώπινη ιστορία. Οι γαλλικές και βελγικές αρχές είναι αυτές που συμμετέχουν πιο πολύ σε αυτό το εγχείρημα ‘μαλακής γενοκτονίας’. Τόσο σε φυσικό όσο και σε πολιτιστικό επίπεδο.

Αν και στολισμένος με «αντιρατσιστική» ιδεολογία, ο στόχος που επιδιώκεται είναι καθαρά φυλετικός και ρατσιστικός: η σταδιακή εξάλειψη των αυτοχθόνων Ευρωπαίων. Οι οποίοι εξαλείφονται με πέντε τρόπους: 1) προωθώντας την μετανάστευση μη ευρωπαίων εποίκων, 2) αποθαρρύνοντας τους αυτόχθονες να αυξήσουν τα ποσοστά γεννήσεων και τιμωρώντας την μεσαία τάξη, 3)προκαλώντας την εξορία νέων εγχώριων δυνάμεων με τα τιμωρητικά φορολογικά μέτρα και με την ανεργία, 4) ευνοώντας, κοινωνικά, οικονομικά, νομικά και πολιτιστικά τους μη ευρωπαϊκούς πληθυσμούς, εις βάρος των γηγενών και 5)ποινικοποιώντας και τιμωρώντας κάθε αντίλογο στη συνολική μεταναστολάγνα επιχείρηση και ιδεολογία.

Μερικοί ευκολόπιστοι «δεξιοί» ισχυρίζονται ότι το «σύστημα», η εξουσία, το κράτος, οι αρχές της ΕΕ, όλοι είναι ανίκανοι να σταματήσουν την μαζική και ανεξέλεγκτη μετανάστευση. Ανίκανοι; Όχι βέβαια. Είναι πολύ ισχυροί και αρκετά αποτελεσματικοί στην επίτευξη του στόχου τους: στην εθνοκάθαρση της Ευρώπης.

Στη Γαλλία, η τροτσκιστική ιδεολογία διαδραματίζει κεντρικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια. Η αστική τάξη και το αριστερό Σοσιαλιστικό Κόμμα και οι σύμβουλοι του, το think tank “Terranova” («νέα γη», ή νέα χώρα ή νέος λαός) είναι οι αιχμές του δόρατος. Ένας από τους ηγέτες του δήλωσε πρόσφατα ότι δεν θα πρέπει να ανησυχούμε πολύ για το Εθνικό Μέτωπο γιατί δεν θα καταφέρει να έρθει στην εξουσία για δημογραφικούς λόγους. Αυτή είναι μια λεπτή, κυνική, συνειδητή στρατηγική. Οι «κακοί» μη επιδεχόμενοι «διόρθωσης ψήφου» ψηφοφόροι θα εξαφανιστούν και στην θέση τους θα έρθουν νέοι. Αυτή η εθνοτική «μεγάλη αντικατάσταση» είναι αυτό ακριβώς που θέλουν.

Το ότι το Ισλάμ είναι σεξιστικό, αντιδραστικό, αντιδημοκρατικό, κ.λπ δεν αποτελεί πρόβλημα για τους ‘αριστερούς’ ‘δημοκράτες’. Μία εμμονή έχουν και αυτή είναι η εξάλειψη των εθνοτικών λαών της Ευρώπης. Θα ρωτήσει κάποιος: Μα, αυτή η «διεθνιστική» ιδεολογία δεν είναι αυτοκτονική ακόμη και για εκείνους που την υποστηρίζουν; Ναι. Αλλά και τι έγινε; Δεν τους νοιάζει. Επειδή είναι μηδενιστές. Ο στόχος τους είναι να καταστρέψουν αυτό που μισούν – τον ευρωπαϊκό πολιτισμό – και να οικοδομήσουν ένα «νέο κόσμο» στον οποίο οι ίδιοι δεν πιστεύουν.

Οι στρατηγικοί άξονες της Μαλακής Γενοκτονίας

Τα μέσα που χρησιμοποιούνται – ένας συνδυασμός ιδεολογικών, οικονομικών, δικαστικών και αστυνομικών μέτρων – είναι τα εξής:

1) Ενθάρρυνση της μετανάστευσης. Αφήστε τον αποικισμό να συμβεί ή κυνικά προωθείστε τον με κάθε μέσο. Η «μεταναστευτική» ή «προσφυγική» κρίση είναι η πιο πρόσφατη απόδειξη. Τρέχει με μεγάλες ταχύτητες. Μετά από 30 χρόνια μετανάστευσης (ως διαρροή) έρχεται μια πλημμύρα εκατομμυρίων μεταναστών, υπό τον ανθρωπιστικό όρο «πρόσφυγες». Οι ευρωπαϊκές αρχές δεν είναι «ανίκανες» να σταματήσουν τις μεταναστευτικές «προσφυγικές» ροές. Αντίθετα, θέλουν να τις αυξήσουν. Οποιαδήποτε απέλαση θεωρείται αδύνατη.

2) Προώθηση της ισλαμοποίησης. Οτιδήποτε μουσουλμανικό είναι ιερό και ανέγγιχτο από τις Αρχές, παρά τις ισλαμικές επιθέσεις στην Ευρώπη και την στρατιωτική στάση έναντι του ISIS. Η ευνοιοκρατία προς το Ισλάμ αποτελεί κρατική πολιτική. Και, κατά συνέπεια, η «ισλαμοφοβία» είναι ένα κορυφαίο αμάρτημα, ένα ασυγχώρητο έγκλημα.

3) Φτωχοποίηση και υπερφορολόγηση της αυτόχθονης εργατικής τάξης και της μεσαίας τάξης. Κάντε τους να πληρώνουν για τους άλλους. Όλες οι δημοσιονομικές πολιτικές της σοσιαλιστικής κυβέρνησης στην Γαλλία έχουν την ίδια κατεύθυνση: επιδόματα και παροχές για τους λαθρομετανάστες (που λειτουργούν ως αντλία αναρρόφησης) που χρηματοδοτούνται από αυξανόμενες απαιτήσεις προς τους γηγενείς Γάλλους. (Οι Γάλλοι πληρώνουν για τους εποικιστές τους).

4) Εφαρμογή πολιτικών κατά της οικογένειας και κατά των γεννήσεων. Αποδομώντας το σύστημα των οικογενειακών επιδομάτων, η κυβέρνηση κατάφερε να μειώσει το ποσοστό γεννήσεων των γηγενών  Γάλλων το 2015. Ήταν υπολογισμένο. Η μεγάλη οικογένεια Γάλλων απογόνων, δεν είναι πολύ δημοφιλής.

5) Πρακτική θετικών διακρίσεων. Είναι η προτίμηση αλλοδαπών στην απασχόληση στο όνομα του «αντιρατσισμού». Οι ιδιωτικές επιχειρήσεις και δημόσιες υπηρεσίες ενθαρρύνονται να χρησιμοποιούν συστηματικά χαμηλής ειδίκευσης εργαζόμενους.

6) Εξασφάλιση ότι θα υπάρχει δικαστική ατιμωρησία των αλλοδαπών παραβατών. Αυτή η πολιτική στην Γαλλία, που εγκαινιάστηκε πριν από τριάντα χρόνια τουλάχιστον, τονίστηκε με το διορισμό της Taubira στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Ο ιδεολογικός (ή μάλλον σχιζοφρενικός) προσανατολισμός της αριστερής υπουργού με καταγωγή από την Γουιάνα, ήταν απολύτως σαφής: Εχθρότητα προς οτιδήποτε χαρακτηρίζεται γαλλικό ή ευρωπαϊκό.

7) Καταστροφή της πολιτιστικής μετάδοσης στην εκπαίδευση. Κατηγορώντας την ιστορία της Γαλλίας, διαλύοντας την διδασκαλία των ελληνικών και των λατινικών, κατεδαφίζοντας την γραμματική και την ορθογραφία, υποβαθμίζοντας την διδασκαλία της γαλλικής γλώσσας, και προωθώντας και επαινώντας τους πολιτισμούς των μεταναστών – ισλαμικό, αφρικάνικο και άλλους. Αυτή η απο-γαλλοποίηση και απο-εξευρωπαϊσμός είναι κρατική πολιτική. Η μαροκινής καταγωγής Vallaud-Belkacem,«σοσιαλίστρια» Υπουργός Εθνικής Παιδείας και ψευδο-φεμινίστρια, είναι η χαμογελαστή ηθοποιός, μεταξύ πολλών υπουργών τροτσκιστικής ιδεοληψίας.

8) Καταστολή και Τιμωρία κάθε αντίστασης στην κυρίαρχη ιδεολογία. Στη ‘ζούγκλα’ του Καλαί και τις γύρω περιοχές, οι παράνομοι μετανάστες που διαπράττουν παραβιάσεις μένουν ατιμώρητοι. Οι Γάλλοι που αντιστέκονται, διαδηλώνουν και προσπαθούν να προστατεύσουν τον εαυτό τους, δέχονται τα κλομπς των ΜΑΤ, φυλακίζονται και διώκονται. Η καταστολή ενάντια σε όποιον διαμαρτύρεται πηγάζει από την ίδια λογική. Όποιος υπερασπίζεται την γαλλική ταυτότητα απειλείται και τιμωρείται από το «γαλλικό» κράτος. Η ίδια καταστολή παρατηρείται στα μέσα ενημέρωσης, έντυπα, οπτικοακουστικά μέσα, ή στο διαδίκτυο. Τα δικαστήρια και η αστυνομία είναι ανεκτικές προς τον εισβολέα και κατακτητή και ανελέητες προς την αντίσταση. Μπορείς να πεις ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα «σύνδρομο Βισύ».

Συνεργάτες εναντίον αντιστασιακών

Και τα δύο στρατόπεδα είναι αρκετά καλά καθορισμένα. Το κράτος, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, η δικαιοσύνη και οι αρχές επιβολής του νόμου έχουν αναλάβει την αποστολή της εξουδετέρωσης της αντίστασης των αυτοχθόνων πληθυσμών. Θα ήταν λάθος να πιστεύουμε ότι έχουν κερδίσει.

Εκείνοι που σπέρνουν ανέμους εμφυλίου πολέμου θερίζουν θύελλες. Κατά πάσα πιθανότητα θα είναι αιματηρές. Δεν είναι ούτε η βλακεία, ούτε ο ιδεαλισμός αυτό που τους κινεί. Είναι ένα συνειδητό μίσος και επιθυμία για πόλεμο. Είναι συνεργασία με τον κατακτητή και στοιχηματισμός για τη νίκη του. Αλλά έτσι, κινδυνεύουν να χάσουν τον πόλεμο που προκάλεσαν. Οι αντιστασιακοί έχουν περισσότερες πιθανότητες να κερδίσουν, επειδή υποκινούνται από την πίστη στις ρίζες τους, ενώ οι συνεργάτες υπόκεινται σε αφεντικά που μπορούν ακόμα να προδώσουν.

Θα δούμε ποιος θα κερδίσει, αλλά νομίζω ότι θα είναι ακριβώς όπως στο «Στρατό των Σκιών».

Ο Guillaume Faye είναι Γάλλος διανοητής της «Νέας Δεξιάς». Μετάφραση από τα γαλλικά: Greg Johnson. Απόδοση στα ελληνικά με ελάχιστες παρεμβάσεις: ΚΟ. Άλλο άρθρο του εδώ.

ΚΟ: Η γαλλική ταινία «O Στρατός των Σκιών» (“L’Armee Des Ombres”) του Jean Pierre Melville, με πρωταγωνιστές τους Λίνο Βεντούρα και Σιμόν Σινιορέ, «θάφτηκε» από τους κριτικούς. Γυρίστηκε το 1969 στον απόηχο του «Γαλλικού Μάη», με θέμα τη γαλλική αντίσταση, ένα θέμα που φάνταζε εντελώς παρωχημένο εκείνη την εποχή, ενώ και ο ίδιος ο Μελβίλ που δεν «ψήθηκε» ποτέ από τον Μάη και αυτοπροσδιοριζόταν ως «δεξιός αναρχικός», έκανε τους κριτικούς να κατασπαράξουν την ταινία, με αποτέλεσμα αυτή να βρει περιορισμένη διανομή στη Γαλλία και να μην παιχτεί καθόλου στην Αμερική! Έπρεπε να περάσουν 40 χρόνια για να προβληθεί στις ΗΠΑ και συνοδευτεί από διθυράμβους. Μια ταινία που δεν έχει να κάνει με τη δράση της αντίστασης ενάντια στον εχθρό καθεαυτή, αλλά με τον αγώνα για την επιβίωση της ύπαρξης της ίδιας της αντίστασης. Εδώ ο εχθρός δεν είναι οι Γερμανοί, αλλά ο κίνδυνος να ξεσκεπαστεί η ταυτότητα των αντιστασιακών. Ένας εχθρός αόρατος, αλλά πολύ πιο απειλητικός. Η δράση δεν επικεντρώνεται στα σαμποτάζ, αλλά στην εναγώνια και συνεχή κίνηση να καλύψουν τα ίχνη τους ώστε να παραμείνουν στις σκιές. (από εδώ)

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

http://odosdrachmis.gr/%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%bf%ce%ba%cf%84%ce%bf%ce%bd%ce%af%ce%b1-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b5%cf%85%cf%81%cf%89%cf%80%ce%b1%cf%8a%ce%ba%cf%8e%ce%bd-%ce%bb%ce%b1%cf%8e%ce%bd/

Μάρτιος 28, 2017