Και όμως το σώμα μας μας «προειδοποιεί» για τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων σύμφωνα με νέα έρευνα – Ποια είναι τα σήματα κινδύνου που στέλνει;

Αυξημένο κίνδυνο για αρτηριοσκλήρυνση, καρδιαγγειακές παθήσεις και κατ’ επέκταση νοσηρότητα και θνησιμότητα έχουν οι άνθρωποι που κοιμούνται λιγότερες από επτά ώρες ημερησίως.

Σε νέα έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Experimental Physiology επιστήμονες ισχυρίζονται πως ανακάλυψαν γιατί η έλλειψη ύπνου αυξάνει τις πιθανότητες εκδήλωσης καρδιαγγειακών παθήσεων κάτι που ίσως επιτρέψει στους γιατρούς να εντοπίζουν ποιοι ασθενείς θα έπρεπε να αλλάξουν τις συνήθειές τους πριν αναπτύξουν κάποια επικίνδυνη νόσο.

Οι ερευνητές πραγματοποίησαν αιματολογικές εξετάσεις σε ανθρώπους μέσης ηλικίας χωρίς προηγούμενο ιστορικό καρδιαγγειακών παθήσεων ελέγχοντας το επίπεδο των micro-RNAs. Επιπλέον ζήτησαν από τους εθελοντές να συμπληρώσουν και ένα ερωτηματολόγιο μέσα από το οποίο προέκυπταν οι συνήθειες του ύπνου τους.

Στους ενήλικες που κοιμούνταν λιγότερες από επτά ώρες κάθε βράδυ τα επίπεδα micro-RNA (miRNAs) ήταν χαμηλότερα. Σύμφωνα με τους επιστήμονες τα μόρια αυτά φαίνεται να παίζουν ρόλο κλειδί στη ρύθμιση της αγγειακής υγείας και συνεπώς εντοπίστηκε πλέον ότι είναι και ευαίσθητοι και σημαντικοί βιοδείκτες για την καρδιαγγειακή υγεία, την ανάπτυξη φλεγμονών και παθήσεων. Με άλλα λόγια, το επίπεδο των μορίων αυτών θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως παράγοντας για τον εντοπισμό των ανθρώπων που ενδέχεται να είναι πιο επιρρεπείς σε καρδιαγγειακές παθήσεις.

O Jamie Hijmans, εκ των συγγραφέων της μελέτης δήλωσε: «Η σχέση μεταξύ του ανεπαρκούς ύπνου και των καρδιαγγειακών παθήσεων ενδέχεται να οφείλεται στις αλλαγές στα επίπεδα των micro-RNA. Αυτά τα ευρήματα δείχνουν ότι τα επίπεδα των micro-RNA θα μπορούσαν να είναι το «αποτύπωμα» που συσχετίζεται με τις συνήθειες ύπνου ενός ανθρώπου και οι διακυμάνσεις στα επίπεδά τους ενδέχεται να αποτελούν ένα προειδοποιητικό σημάδι για την εμφάνιση ή την εξέλιξη της νόσου».

Πηγή:https://ygeiamou.gr/%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%b5%ce%be%ce%b5%ce%bb%ce%af%ce%be%ce%b5%ce%b9%cf%82/23003/afto-ine-to-pio-apilitiko-simadi-oti-i-kardia-mas-kindinevi/

Απευθύνομαι σε όλους εκείνους που έχουν ιδρύσει μικρά κόμματα όπως ο Νότης  Μαριάς, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, ο εισαγγελέας Νίκος Σακκάς, ο Δημήτρης Καζάκης, η Ραχήλ Μακρή, ο στρατηγός Αϋφαντής και δεκάδες άλλοι ιδρυτές και συνιδρυτές σύγχρονων κομμάτων, όπως τα κάπως παλαιότερα κόμματα η ΚΟΙΝΩΝΙΑ, η Χριστιανική Δημοκρατία, η Δημοκρατική Αναγέννηση, ΔΗΚΙ κ.ά΄: Αλήθεια, γνωρίζετε ότι σε τούτες τις ευρωεκλογές περίπου 45 κόμματα ζητούν την ψήφο σας για την Ευρωβουλή; Μια Βουλή δυστυχώς άβουλη, με πολύ περιορισμένες αρμοδιότητες οι αποφάσεις της οποίας ελέγχονται και αποκλείονται ή απορρίπτονται από τους ευρωεπιτρόπους κατά το δοκούν και όχι με ουσιαστικές και ξεκάθαρα δημοκρατικές διαδικασίες

Τα μικρά κόμματα ρωτάνε «ΔΙΑΒΑΣΕΣ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΟΥ ; ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ” .

Απαντώ : Χωρίς να το έχω διαβάσει σου βάζω 9,5 με άριστα το 10 . Διότι είσαι τίμιος και ό,τι και εάν έγραψες είναι καλύτερο από αυτό που έχουμε σήμερα .

Δεν σε κρίνω από το πρόγραμμα .
Υπάρχει όμως ο Χ. από την άλλη άκρη της Ελλάδος ( και αυτός τίμιος ) που έχει γράψει ένα πρόγραμμα που αλλού είναι καλύτερο , αλλού χειρότερο αλλά σε γενικές γραμμές εφάμιλλο με το δικό σου .

Μπορείτε να συνεργαστείτε ; Από αυτό θα σας κρίνω .

ΠΡΟΤΑΣΗ :

Πείτε ότι «ΘΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ . ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΟΥΝ Ο,ΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΒΡΟΥΝ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ «
Διότι είναι αφελές να λες ότι ΕΣΥ έχεις τις ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ιδέες και κανείς άλλος δεν έχει καλές ιδέες.
[ Εξ’ άλλου , η Νέα Τάξη βασίζεται στον ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΣΜΟ . Δηλαδή όλοι οι νόμοι ( για όλη την χώρα ) να αποφασίζονται από 300 μόνο υποταγμένους ! Χτύπα τα ΘΕΜΕΛΙΑ της Νέας Τάξης . Δώσε την νομοθετική και την δικαστική και την εκτελεστική εξουσία σε εκατοντάδες δημοτικά συμβούλια . Ποιόν να εξαγοράσει και ποιόν να εκβιάσει τώρα πια η Νέα Τάξη; ]

Το μεγάλο σου προσόν δεν είναι οι ιδέες που έγραψες στο χαρτί .
Το προσόν σου είναι ότι ΣΗΚΩΘΗΚΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ ! Σε δύσκολους καιρούς τρέχεις σε όλη την Ελλάδα και έχεις μεράκι για την πολιτική την ώρα που όλοι βλέπουν ποδόσφαιρο ή γράφουν τον πόνο τους στο FACEBOOK .
Γι’ αυτό είσαι αξιέπαινος !

Περισσότερα: http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_ccboard&view=postlist&forum=27&topic=1051&Itemid=368&lang=el#ixzz5XToNHJAS

Υ/Γ: Αν συμφωνείς με τα παραπάνω δεν έχεις παρά να επικοινωνήσεις μαζί μας σχολιάζοντας το άρθρο τούτο.

ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Για να βοηθήσουμε τους γονείς που διαπιστώνουν πρόβλημα πιθανού εθισμού στο έφηβο παιδί του βοηθάει τα μάλα το…

Τεστ Εθισμού στο Διαδίκτυο της Dr. Kimberly Young

Οδηγίες Χρήσης: Η παρούσα εφαρμογή σας επιτρέπει να διεξάγετε μόνοι σας ένα σύντομο Τεστ Εθισμού στο Διαδίκτυο. Το Τεστ Εθισμού στο Διαδίκτυο αποτελείται από 20 ερωτήσεις που απαντάτε χρησιμοποιώντας την κλίμακα: 1=Σπάνια, 2=Περιστασιακά, 3=Συχνά, 4=Πολύ συχνά και 5=Πάντα. Από τις απαντήσεις σας προκύπτει μια βαθμολογία που κυμαίνεται από 20 έως 100 και δίνει μια εκτίμηση για το αν και πόσο είστε εθισμένος εσείς ή το παιδί σας στο Διαδίκτυο ή αν και κατά πόσο εμφανίζετε Συμπεριφορά Εξάρτησης από το Διαδίκτυο (ΣΕΔ). Η εκτίμηση που παρέχει το Τεστ Εθισμού στο Διαδίκτυο είναι γενική και σας κατατάσσει σε μια από τις κατηγορίες του ήπιου, μέτριου ή σοβαρού εθισμού στο Διαδίκτυο.

Σημαντικό: Το Tεστ Εθισμού στο Διαδίκτυο ΔΕΝ μπορεί σε καμία περίπτωση να υποκαταστήσει την εξέταση από κάποιον ειδικό όπως έναν ψυχίατρο και παρέχει απλώς μια εκτίμηση και όχι διάγνωση. Αν υποπτεύεστε ότι εσείς ή κάποιο κοντινό σας πρόσωπο πάσχει από εθισμό στο Διαδίκτυο ή εμφανίζει Συμπεριφορά Εξάρτησης από το Διαδίκτυο θα πρέπει να συμβουλευτείτε κάποιον ειδικό και ΌΧΙ ένα τεστ στο Διαδίκτυο. Αν θέλετε να διερευνήσετε περαιτέρω το θέμα του Εθισμού στο Διαδίκτυο μπορείτε να επισκεφθείτε το Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕ.Θ.Ε.Α.) ή την Μονάδα Εφηβικής Υγείας (Μ.Ε.Υ.).

Αποποίηση ευθυνών: Το παρόν Τεστ Εθισμού στο Διαδίκτυο παρέχει απλώς μια εκτίμηση και δεν αποτελεί διάγνωση η οποία σε κάθε περίπτωση πρέπει να γίνεται από κάποιον ειδικό. Η εφαρμογή παρέχεται ως έχει και ο δημιουργός της δεν φέρει καμιά ευθύνη.

Προστασία Προσωπικών Δεδομένων: Η εφαρμογή εκτελείται εξ ολοκλήρου τοπικά στον υπολογιστή σας. Καμία μεταφορά δεδομένων δεν συμβαίνει από και προς κανέναν εξυπηρετητή κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης πέρα από την αρχική φόρτωση της σελίδας. Δεν πραγματοποιείται καμία συλλογή δεδομένων που να έρχεται σε αντίθεση με την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων.

Άδεια Χρήσης: Το παρόν Τεστ Εθισμού στο Διαδίκτυο αποτελεί μετάφραση στα ελληνικά του Internet Addiction Test της Dr. Kimberly Young (1998) και η κλίμακά του προέρχεται από την προσαρμογή των κριτηρίων για την παθολογική ενασχόληση με τα τυχερά παίγνια του DSM-IV. Παρέχεται για προσωπική χρήση. Η εφαρμογή Τεστ Εθισμού στο Διαδίκτυο παρέχεται με άδεια Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International (CC BY-NC-SA 4.0). Ανάπτυξη-Δημιουργία: Κατεβάογλου Στυλιανός – Τεχνικός ΚΕ.ΠΛΗ.ΝΕ.Τ. Σάμου – http://dide.sam.sch.gr/keplinet. Μπορείτε να ανοίξετε το Τεστ Εθισμού στο Διαδίκτυο σε νέο παράθυρο.

Τεστ Εθισμού στο Διαδίκτυο

Έχετε 5 επιλογές για κάθε μία από τις 20 ερωτήσεις:

ΣΠΑΝΙΑ      ΠΕΡΙΣΤΑΣΙΑΚΑ      ΣΥΧΝΑ     ΠΟΛΥ ΣΥΧΝΑ     ΠΑΝΤΑ

1.  Πόσο συχνά διαπιστώνετε ότι μένετε συνδεδεμένοι στο Διαδίκτυο περισσότερο από όσο σκοπεύατε;

2. Πόσο συχνά παραμελείτε τις δουλειές του σπιτιού για να περάσετε περισσότερο χρόνο στο Διαδίκτυο;

3.Πόσο συχνά προτιμάτε τον ενθουσιασμό του Διαδικτύου από την οικειότητα με τον σύντροφό σας;

4. Πόσο συχνά σχηματίζετε νέες σχέσεις με διαδικτυακούς χρήστες;

5. Πόσο συχνά οι κοντινοί σας άνθρωποι (συγγενείς, φίλοι) παραπονιούνται για    την ποσότητα του χρόνου που ξοδεύετε στο Διαδίκτυο;

6. Πόσο συχνά οι βαθμοί/αξιολογήσεις σας στο σχολείο ή στη δουλειά είναι χαμηλοί/εξαιτίας της ποσότητας του χρόνου που ξοδεύετε στο Διαδίκτυο;

7. Πόσο συχνά ελέγχετε τα e-mail σας πριν από κάτι άλλο που πρέπει να κάνετε; 

8.  Πόσο συχνά η απόδοση στην εργασία σας ή η παραγωγικότητά σας είναι      χαμηλή εξαιτίας του Διαδικτύου;

9. Πόσο συχνά γίνεσαι αμυντικός ή μυστικοπαθής όταν κάποιος σας ρωτά τι      κάνετε στο Διαδίκτυο;

10.  Πόσο συχνά απομακρύνετε ενοχλητικές σκέψεις για τη ζωή σας με καθησυχαστικές σκέψεις του Διαδικτύου;

11. Πόσο συχνά βρίσκεται τον εαυτό σας να ανυπομονεί για το πότε θα ξαναμπείτε στο Διαδίκτυο;

12. Πόσο συχνά φοβάστε ότι η ζωή χωρίς το Διαδίκτυο θα είναι βαρετή, κενή και άχαρη;

13. Πόσο συχνά εκνευρίζεστε, φωνάζετε, ή ενοχλείστε όταν κάποιος σας απασχολεί ενώ είστε στο Διαδίκτυο;

14.  Πόσο συχνά χάνετε ώρες ύπνου εξαιτίας μεταμεσονύχτιας χρήσης του Διαδικτύου;

15. Πόσο συχνά νιώθετε απορροφημένοι με σκέψεις για το Διαδίκτυο όταν δεν είστε συνδεδεμένοι ή φαντασιωνόσαστε ότι είστε στο Διαδίκτυο;

16. Πόσο συχνά βρίσκετε τον εαυτό σαν να λέει ‘λίγα λεπτάκια ακόμη’ όταν είστε στο Διαδίκτυο;

17. Πόσο συχνά προσπαθείτε να περιορίσετε τον χρόνο που ξοδεύετε στο Διαδίκτυο και αποτυγχάνετε;

18. Πόσο συχνά προσπαθείτε να κρύψετε πόσο χρόνο ήσασταν στο Διαδίκτυο;

19. Πόσο συχνά επιλέγετε να περνάτε περισσότερο χρόνο στο Διαδίκτυο από το να βγείτε έξω;

20. Πόσο συχνά επιλέγετε να περνάτε περισσότερο χρόνο στο Διαδίκτυο από το να βγείτε έξω;

Η βαθμολογία σας προκύπτει προσθέτοντας τους αριθμούς που αντιστοιχούν στις απαντήσεις που έχετε επιλέξει για κάθε ερώτηση. Όσο υψηλότερη είναι βαθμολογία σας, τόσο μεγαλύτερο είναι το επίπεδο της εξάρτησής σας και τα προβλήματα που προκαλεί η χρήση του Διαδικτύου στη ζωή σας. Ακολουθεί μια γενική κλίμακα για να βοηθηθείτε να εκτιμήσετε την κατάστασή σας.

20 – 49 βαθμοί: Είστε ένας συνηθισμένος διαδικτυακός χρήστης. Μπορεί να σερφάρετε λίγο παραπάνω μερικές φορές αλλά ελέγχετε τη χρήση που κάνετε.

50 -79 βαθμοί: Αντιμετωπίζετε περιστασιακά ή συχνά προβλήματα λόγω της χρήσης του Διαδικτύου. Θα πρέπει να εξετάσετε το σύνολο των επιπτώσεων της χρήσης του Διαδικτύου στη ζωή σας.

80 – 100 βαθμοί: Η Χρήση του Διαδικτύου προκαλεί σημαντικά προβλήματα στη ζωή σας. Θα πρέπει να αξιολογήσετε την επίδραση του Διαδικτύου στη ζωή σας και να αντιμετωπίσετε τα προβλήματα που προκαλούνται άμεσα από τη χρήση του Διαδικτύου.

Αφού έχετε εντοπίσει την κατηγορία που ταιριάζει στη συνολική βαθμολογία σας, επανεξετάστε τα ερωτήματα για τα οποία είχατε σκορ 4 ή 5 (Πολύ συχνά ή Πάντα). Συνειδητοποιείτε ότι αυτό ήταν ένα σημαντικό πρόβλημα για σας; Για παράδειγμα, αν απαντήσατε 4 (Πολύ συχνά) στην Ερώτηση #2 σχετικά με την παραμέληση των δουλειών του σπιτιού, γνωρίζατε πόσο συχνά τα άπλυτά σας δημιουργούν στοίβες ή πόσο άδειο είναι το ψυγείο σας;

Ας υποθέσουμε ότι έχετε απαντήσει 5 (Πάντα) στην Ερώτηση #14 σχετικά με την απώλεια ωρών ύπνου λόγω μεταμεσονύχτιας χρήσης του Διαδικτύου. Έχετε ποτέ αφιερώσει λίγο χρόνο για να σκεφτείτε πόσο δύσκολο έχει γίνει να σηκωθείτε από το κρεβάτι σας κάθε πρωί; Αισθάνεστε εξαντλημένοι στη δουλειά; Αυτή η συνήθεια έχει αρχίσει να έχει επιπτώσεις στο σώμα σας και τη γενική υγεία σας;

Σ.γ.:Απαντείστε στις 20 ερωτήσεις και βαθμολογείστε ανάλογα με τις συγκεκριμένες οδηγίες.

ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Ο εθισμός στο διαδίκτυο (internet addiction) μια σχετικά νέα μορφή εξάρτησης, προτάθηκε ως όρος πρώτη φορά από τον Goldberg (1995) και έγινε δημοφιλής με την καινοτόμο έρευνα της Young (1996), αναφέρεται στην «καταναγκαστική, υπερβολική χρήση του διαδικτύου και τον εκνευρισμό ή δυσθυμική συμπεριφορά που παρουσιάζεται κατά τη στέρησή της» (Mitchell, 2000). Ο εθισμός στο Διαδίκτυο, αν και δεν έχει επισήμως αναγνωρισθεί ως κλινική οντότητα παρά μόνο στην Κίνα, Ν. Κορέα και Ταϊβάν, αποτελεί μια κατάσταση που προκαλεί σημαντική έκπτωση στην κοινωνική και επαγγελματική ή ακαδημαϊκή λειτουργικότητα του ατόμου. Οι ειδικοί της ψυχικής υγείας όλο και συχνότερα καλούνται να προσεγγίσουν θεραπευτικά άτομα με προβληματική χρήση του Διαδικτύου. Ήδη στην επόμενη έκδοση του διαγνωστικού εγχειριδίου της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, DSM-V, θα συμπεριληφθεί ως χρήζουσα περισσότερη έρευνα η οντότητα “Internet Use Gaming Disorder”, (Διαταραχή Χρήσης του Διαδικτύου για παίγνια) ένας όρος που δεν έχει χρησιμοποιηθεί σε έρευνες ως σήμερα. Συνηθέστερη ορολογία πέρα από τον εθισμό στο Διαδίκτυο (Internet Addiction Disorder – IAD) είναι επίσης οι “Pathological Internet Use” (Παθολογική χρήση του διαδικτύου)», “Problematic Internet Use” (Προβληματική χρήση του διαδικτύου), “Excessive Internet Use” (Υπερβολική χρήση του διαδικτύου) και “Compulsive Internet Use” (Καταναγκαστική χρήση του διαδικτύου) (Widyanto & Griffiths, 2006).

Αμφιλεγόμενη η διαταραχή μέχρι ώρας: DSM

Η διαταραχή εθισμού στο διαδίκτυο δεν συμπεριλαμβάνεται στο τελευταίο εγχειρίδιο DSM (DSM-5, 2013)[1], το οποίο χρησιμοποιείται τακτικά από ψυχιάτρους. Ο προβληματικός τζόγος είναι η μόνη συμπεριφορική (μη σχετιζόμενη με ουσίες) διαταραχή η οποία συμπεριλαμβάνεται στο DSM-5. Ωστόσο, η διαταραχή διαδικτυακών παιγνίων καταγράφεται σε ένα παράρτημα του εν λόγω εγχειριδίου, ως μια διαταραχή η οποία χρήζει περαιτέρω μελέτης.

Ο Τζέραλντ Τζ. Μπλοκ, M.D. (Jerald J. Block)[2] έχει επιχειρηματολογήσει ότι ο εθισμός στο διαδίκτυο θα πρέπει να συμπεριληφθεί ως διαταραχή στο DSM-5. Ωστόσο, ο Μπλοκ παρατήρησε ότι η διάγνωση είναι περίπλοκη επειδή 86% των μελετούμενων υποκειμένων εμφανίζουν συμπτώματα τα οποία παρουσιάζονται και σε άλλες διαγνώσιμες διαταραχές ψυχικής υγείας.

Αίτια Διαδικτυακού Εθισμού

Το Διαδίκτυο έχει την ικανότητα να καλύψει συγκεκριμένες ψυχολογικές ανάγκες ενός ατόμου. Ένα από τα χαρακτηριστικά του μέσου που προκύπτει από τη φύση του είναι ότι μπορεί να δημιουργήσει μια «ιδανική κατάσταση εαυτού», όπου το άτομο μπορεί να εξερευνήσει διάφορες πτυχές της προσωπικότητάς του χωρίς να έχει περιορισμούς και συνέπειες. Στο Διαδίκτυο δεν υπάρχουν άμεσες συνέπειες των πράξεων, ο χρήστης μπορεί να μπει και να βγει όποτε θέλει, ενώ μπορεί να καλύψει την όποια εξωτερική εμφάνιση, (αν έχει πχ έντονη ακμή στο πρόσωπο, αλλοιθωρισμό, κάποια ουλή σε εμφανές σημείο ή αναπηρία) αφού δεν υπάρχει οπτική επαφή. Ταυτόχρονα, ο έφηβος μπορεί να ενσαρκώσει διαφορετικούς ρόλους ή να υιοθετήσει διαφορετικές ταυτότητες ανάλογα με την εκάστοτε διαδικτυακή εμπειρία, εξαιτίας της ανωνυμίας, που συνιστά κατεξοχήν χαρακτηριστικό του Διαδικτύου. Συνήθως, τα παιδιά που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα του εθισμού στο διαδίκτυο είναι αγόρια και μεγαλώνουν σε δύσκολες καταστάσεις (δυσλειτουργικές οικογένειες με έντονα ενδοσυζυγικά προβλήματα). Πρόσφατες έρευνες στην Ελλάδα κατέδειξαν τη σημασία της γονικής μέριμνας και φροντίδας στην ανάπτυξη του εθισμού στο Διαδίκτυο (Siomos, 2012). Η βέλτιστη παροχή γονικής μέριμνας χαρακτηρίζεται από φροντίδα και υγιή προστατευτικότητα, ούτως ώστε το παιδί να κατευθύνεται και να καθοδηγείται με επάρκεια σε ένα ασφαλές περιβάλλον, χωρίς να παρεμποδίζονται οι προσπάθειές του για την ανάδειξη προσωπικής ταυτότητας και αυτονόμησης. Αντίθετα, υπερπροστατευτικότητα των γονέων και χαμηλά επίπεδα φροντίδας με κρίσεις επιθετικότητας προς το παιδί, συνιστούν το πρότυπο μέριμνας ‘affectionless control’ (έλεγχος χωρίς στοργή), το οποίο συνδέθηκε με υψηλότερες βαθμολογίες εθισμού στο Διαδίκτυο.

Συνδυασμός παραγόντων που οδηγούν σε εθισμό και συννοσηρότητα

Ο εθισμός των εφήβων στο διαδίκτυο μπορεί, επίσης να είναι το αποτέλεσμα άλλων ψυχικών διαταραχών, όπως κατάθλιψη, αγχώδεις διαταραχές, διαταραχές προσωπικότητας, υπερκινητικότητα ΔΕΠΥ (ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΕΛΛΕΙΜΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ με ΥΠΕΡΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ), Ιδεοληψίες και Καταναγκασμοί και κοινωνική φοβία. Συχνά όμως η ανάπτυξη καταθλιπτικού συναισθήματος ή άγχους έπεται της εμφάνισης του εθισμού, όπως συμβαίνει και με άλλες εθιστικές συμπεριφορές. Αυτό καταδεικνύει την αναγκαιότητα εκτίμησης κάθε περίπτωσης από ειδικό ψυχικής υγείας, ο οποίος θα είναι σε θέση να κρίνει την ύπαρξη ή μη συννοσηρών καταστάσεων.

Συμπτώματα

1)Συμπτώματα συνδρόμου απόσυρσης, όπως ψυχοκινητική διέγερση, εκούσια ή ακούσια κίνηση δακτυλογράφησης των δακτύλων του χεριού, άγχος, έμμονη σκέψη για το διαδίκτυο και όνειρα για το διαδίκτυο.

2)Κατανάλωση υπερβολικού χρόνου ή και χρήματος σε δραστηριότητες σχετικές με το διαδίκτυο (λογισμικά, σκληροί δίσκοι κ.λ.π)

3)Έκπτωση λειτουργικότητας του ατόμου σε κοινωνικό, οικογενειακό αλλά και προσωπικό επίπεδο.Κανένα ενδιαφέρον για επαγγελματική αποκατάσταση, σπουδές κ.λπ.

4)Μειωμένη επίδοση στο σχολείο λόγω των πολλών ωρών που περνάει ο έφηβος στο διαδίκτυο.

5)Σε προχωρημένες περιπτώσεις ο έφηβος δεν κοιμάται, παραμελεί την προσωπική του υγιεινή, μπορεί να σταματήσει ακόμα και το σχολείο. Ακόμη, απομονώνεται από την οικογένεια και τους φίλους του, γίνεται επιθετικός, μπορεί να κλέβει χρήματα από τους γονείς για να παίζει. Τέλος, φτάνει σε σημείο να μην τρώει ή και το αντίθετο (να παχαίνει πολύ).

Διάκριση εθισμού από ενθουσιώδη χρήση

Ο συμπεριφορικός εθισμός συχνά συγχέεται με τον υψηλό βαθμό εμπλοκής με τη συγκεκριμένη δραστηριότητα. Ο υψηλός βαθμός εμπλοκής δεν διακρίνεται από μικρότερο βαθμό ενασχόλησης με όρους χρονικής διάρκειας, όμως διαφέρει από τον εθισμό στο ότι οι αρνητικές συνέπειες είναι απούσες και στο ότι δεν σημειώνεται τάση του ατόμου να επαναλάβει τη συμπεριφορά, ώστε να απαλύνει τη δυσφορία που νιώθει όταν τη διακόπτει. Αντίθετα το άτομο με υψηλό βαθμό εμπλοκής προβαίνει στη δραστηριότητα, επειδή τη βρίσκει ευχάριστη. Ο υψηλός βαθμός εμπλοκής στη χρήση Διαδικτύου μπορεί να είναι μια θετική συμπεριφορά, ειδικά καθώς η χρήση του προάγεται κοινωνικά και είναι απαραίτητη ώστε να ολοκληρωθεί η διαδικασία μάθησης επαγγελματικών δεξιοτήτων. Η διάκριση της παθολογικής χρήσης της νέας τεχνολογίας από τον υψηλό βαθμό εμπλοκής (engagement) με αυτές αναδείχτηκε ως σημαντικός προβληματισμός των ερευνητών (Charlton & Danforth, 2004),

Οι Charlton και Danforth κατέδειξαν ερευνητικά ότι τα κεντρικά κριτήρια στην κατηγοριοποίηση των εθιστικών συμπεριφορών σχετιζόμενων με δραστηριότητες χρήσης του Η/Υ είναι τα κριτήρια της αποτυχίας προσπαθειών μείωσης της χρήσης, της σύγκρουσης (με οιαδήποτε από τις εκφράσεις που προαναφέρθηκαν) και της συμπεριφορικής ειδικά κυριαρχίας στη ζωή του ατόμου (Charlton & Danforth, 2010).

Ποιες ηλικιακές ομάδες εμφανίζουν συχνότερα εξάρτηση

Το φαινόμενο συνήθως εμφανίζεται αρχικά σε εφήβους κατά την πρώιμη εφηβεία (10-14 ετών) ή και σε μικρότερη ακόμη ηλικία. Είναι πιο έντονο κατά την μέση εφηβεία (15-17 ετών), κατά την οποία οι έφηβοι πειραματίζονται και σταδιακά αυτονομούνται, καθώς και κατά την όψιμη εφηβεία (> 17 ετών). Ένας ακόμα πληθυσμός υψηλού κινδύνου είναι αυτός των φοιτητών, οι οποίοι καλούνται πολλές φορές για πρώτη φορά να οριοθετήσουν οι ίδιοι τη χρήση Διαδικτύου στην οποία προβαίνουν μακριά από οικογενειακό έλεγχο, αλλά και χωρίς το ξεκάθαρα δομημένο πλαίσιο υποχρεώσεων του σχολείου μέσης εκπαίδευσης. Σποραδικά εμφανίζεται το πρόβλημα και σε μεγαλύτερες ηλικίες, όπου κυρίως αφορά περιπτώσεις υπέρμετρης ενασχόλησης με κοινωνική δικτύωση, αλλά και διαδικτυακό τζόγο, όπως και διαδικτυακή πορνογραφία.

Ο Ρόλος των γονέων

Ο ρόλος των γονέων είναι ιδιαίτερα σημαντικός τόσο για την πρόληψη, όσο και για την αντιμετώπιση του εθισμού των παιδιών τους από το Διαδίκτυο. Όσον αφορά την πρόληψη, το σημαντικότερο πράγμα που χρειάζεται να κάνουν οι γονείς προκειμένου να μπορούν να ελέγχουν αποτελεσματικά τη χρήση του Διαδικτύου από τα παιδιά τους, είναι να γνωρίσουν οι ίδιοι το μέσο. Προς το παρόν, οι γονείς δε γνωρίζουν το μέσο (λόγω διαδικτυακού αναλφαβητισμού επί των 28 κρατών της Ε.Ε. οι Έλληνες γονείς κατατάσσονται 27οι) και επιπλέον δε φαίνονται διατεθειμένοι να έλθουν σε επαφή με το Διαδίκτυο, (έχουν πλήθος άλλων προβλημάτων οικονομικών, επαγγελματικών, ενδοοικογενειακών κ.λπ.) ενώ ταυτόχρονα δεν ενδιαφέρονται για τις δραστηριότητες των παιδιών τους στο Ίντερνετ. Ταυτόχρονα, οι γονείς θα πρέπει κάποιες φορές να χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο μαζί με το παιδί, ώστε να του δίνουν τις απαραίτητες κατευθύνσεις, ενώ η εγκατάσταση κάποιων φίλτρων στον υπολογιστή μπορεί να αποτρέψει την εμφάνιση ακατάλληλων για το παιδί ιστοσελίδων ιδίως πορνοσελίδων. Επιπλέον, είναι απαραίτητο να έχουν τεθεί κάποιες βάσεις όταν το παιδί φτάνει στην εφηβεία, να υπάρχουν δηλαδή όρια. Για να υπάρξουν ωστόσο όρια θα πρέπει οι γονείς να μπορούν να διαθέσουν τον απαραίτητο χρόνο, αφού είναι δύσκολο για ενοχικούς ή αδιάφορους, αμέτοχους και μη θέτοντες ούτε στον εαυτό τους γονείς, όρια. Σε πιο πρακτικό επίπεδο, ο υπολογιστής είναι καλό να βρίσκεται σε κοινόχρηστο χώρο και όχι στο δωμάτιο του παιδιού, ώστε να ελέγχεται διακριτικά η δραστηριότητα του παιδιού στο Διαδίκτυο. Ενώ, τέλος, οι γονείς θα πρέπει να συζητούν και να ερευνούν εν γνώσει του παιδιού τις διαδικτυακές διαδρομές του παιδιού τους, ώστε να έχουν πάντοτε ενημέρωση για τις ιστοσελίδες που επισκέπτεται, τα άτομα με τα οποία συνομιλεί και τις πληροφορίες που ανταλλάσσει με άλλα άτομα.

Αντιμετώπιση εθισμού

Για την αντιμετώπιση του φαινομένου έχει προταθεί η κινητοποιητική συνέντευξη, το γνωστικό- συμπεριφορικό μοντέλο θεραπείας, η συμβουλευτική παρέμβαση στην οικογένεια, οι ομάδες απεξάρτησης, ενώ υπάρχουν κάποια δεδομένα και για το ρόλο της φαρμακοθεραπείας στη θεραπεία. Ιδιαίτερα σημαντική για την αντιμετώπιση του εθισμού στα παιδιά και στους εφήβους είναι η ύπαρξη κοινής στάσης των γονέων, η παροχή υποστήριξης αλλά όχι κάλυψης και η τοποθέτηση του υπολογιστή σε ένα ορατό σημείο στο σπίτι και όχι στο δωμάτιο του παιδιού. Σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση του εθισμού στο Διαδίκτυο έχει και η συμβουλευτική στην οικογένεια, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα υποστηρικτικό πλαίσιο, που θα δράσει ευεργετικά στη θεραπεία. Η κινητοποιητική συνέντευξη μπορεί να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στον χειρισμό της άρνησης του προβλήματος, ένα συχνό εμπόδιο που παρατηρείται σε όλες τις ηλικίες. Στα πλαίσια της γνωστικο- συμπεριφορικής θεραπείας, εντοπίζονται οι γνωστικές διαστρεβλώσεις που εκλύουν και διατηρούν την προβληματική χρήση του Διαδικτύου, (δήθεν μαθαίνω τα νέα, πληροφορούμαι, έχω ανοίξει κοινωνικό προφίλ στο διαδίκτυο, κι άλλες αβάσιμες ή ουτοπικές δικαιολογίες) προωθείται η γνωσιακή αναδόμηση (αλλαγή τρόπου σκέψης και συναισθηματικής σύνδεσης με τον εαυτό, τους άλλους και ιδιαίτερα τους γονείς) και ένας πιο ισορροπημένος και προσαρμοστικός τρόπος σκέψης. Παράλληλα χρησιμοποιούνται μια σειρά από συμπεριφορικές στρατηγικές, όπως η αναγνώριση του πρότυπου χρήσης του Διαδικτύου και η εφαρμογή ενός διαμετρικά αντίθετου προγράμματος χρήσης, η οριοθέτηση των περιόδων χρήσης με διάφορα εξωτερικά μέσα, παρακίνηση για ενασχόληση με ευχάριστες εναλλακτικές δραστηριότητες, η χρήση καρτών υπενθύμισης, η πλήρης αποχή από ιδιαίτερα προβληματικές διαδικτυακές εφαρμογές, η ενσωμάτωση καθορισμένων διαστημάτων χρήσης στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα του χρήστη. Οι ομάδες απεξάρτησης χρησιμοποιούν τις πρακτικές των ομάδων απεξάρτησης από άλλους εθισμούς, όπως το πρόγραμμα των 12 βημάτων ή βασίζονται στις αρχές της ομαδικής ψυχοθεραπείας.

Σε ό,τι αφορά τη φαρμακοθεραπεία, η χρήση της εσιταλοπράμης (Entact) φάνηκε αποτελεσματική σε μικρή ανοικτή μελέτη, έχει προταθεί η ναλτρεξόνη (Nalorex) λόγω του μηχανισμού δράσης της στα κέντρα ανταμοιβής του εγκεφάλου, ενώ η μεθυλφενιδάτη (Ritalin) αποδείχθηκε αποτελεσματική σε μια ανοικτή μελέτη σε παιδιά με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητα (ΔΕΠΥ) και εθισμό σε διαδικτυακά παιχνίδια. Σε κάθε περίπτωση, ο εθισμός στο Διαδίκτυο, ως ψυχική διαταραχή, χρήζει αντιμετώπισης από επαγγελματίες ψυχικής υγείας εξειδικευμένους στο συγκεκριμένο αντικείμενο.

Παραπομπές

[1]American Psychiatric Association (2013). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (Fifth έκδοση). Arlington, VA: American Psychiatric Publishing, σελ. 797–798. ISBN 978-0-89042-555-8.

[2]Block, J. J. (2008). “Issues for DSM-V: Internet addiction” American Journal of Psychiatry 165, 306–307.

Πηγές

    Beard KW, Wolf EM. Modification in the proposed diagnostic criteria for Internet addiction. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking. 2001;4(3):377-83.

    Charlton, J.P. and I.D. Danforth, Differentiating computer-related addictions and high engagement. Human perspectives in the internet society: culture, psychology and gender, 2004. 4: p. 59-68.

    Charlton, J.P. and I.D.W. Danforth, Validating the distinction between computer addiction and engagement: online game playing and personality. Behaviour & Information Technology, 2010. 29(6): p. 601-613.

    Goldberg (1998). Technological addictions. Clinical psychology Forum, 76, 14-19.

    Konstantinos Siomos, Georgios Floros, Virginia Fisoun, Dafouli Evaggelia, Nikiforos Farkonas, Elena Sergentani, Maria Lamprou, Dimitrios Geroukalis. Evolution of Internet addiction in Greek adolescent students over a two-year period; the impact of parental bonding. European Child & Adolescent Psychiatry 2012, 21(4):211-219

    Mitchell (2000). Internet addiction: genuine diagnosis or not. Lancet, 355(9204), 632.

    Widyanto, & Griffiths (2006). ‘Internet addiction’: A critical review. International Journal of Mental Health and Addiction, 4(1), 31-51.

    Young, KS. “Internet Addiction: The Emergence of a New Clinical Disorder.” Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking 1996;1(3): 237-244.

    Σφακιανάκης Εμμανουήλ, Σιώμος Κωνσταντίνος, Φλώρος Γεώργιος. “Εθισμός στο διαδίκτυο και άλλες διαδικτυακές συμπεριφορές υψηλού κινδύνου”. Εκδόσεις Λιβάνης (2012). ISBN 978-960-14-2501-6

    Σιώμος Κωνσταντίνος, Φλώρος Γεώργιος (επιμέλεια). “Έρευνα, Πρόληψη, Αντιμετώπιση των κινδύνων στη χρήση του Διαδικτύου”. Τόμος Πρακτικών 1ου Πανελληνίου Συνεδρίου της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης της Διαταραχής Εθισμού στο Διαδίκτυο. ISBN 978-960-99806-0-9

    Σιώμος Κωνσταντίνος, Φλώρος Γεώργιος (επιμέλεια). “Οφέλη και κίνδυνοι στη χρήση του Διαδικτύου”. Τόμος Πρακτικών 2ου Πανελληνίου Συνεδρίου της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης της Διαταραχής Εθισμού στο Διαδίκτυο. ISBN 978-960-99806-1-6

    Katerelos, I., Tsekeris, C., Lavdas, M. and Dimitriou, K. (2011) A psychosocial approach to the use of the internet and Massive Online Role Playing Games. FACTA UNIVERSITATIS. Series: Philosophy, Sociology, Psychology and History, Vol. 10, No 1, pp. 73–88.

    Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου

Γνωρίζετε ότι όταν δίνετε ένα έξυπνο κινητό στο παιδί σας, είναι σαν να το οπλίζετε με μια χειροβομβίδα; Επειδή το παιδί από 4 με 5 ετών μέχρι και 15-16 ετών έχει δυσκολίες και όσο είναι μικρότερο γίνεται πιο δύσκολο, να βάλει όριο στα παιχνίδια με τα οποία παίζει; Έτσι μπορεί να ασχολείται 1 στα 4 παιδιά με το youtube από ηλικίας 3 και 4 χρονών. Επίσης γνωρίζετε ότι ένα παιδί αντί να ασχολείται με παιχνίδια στι διαδίκτυο 1 με 2 ώρες μπορεί να φτάσει τις 6 με 8; Αποτέλεσμα η ακτινοβολία του κινητού να αυξάνει τη θερμοκρασία του ενδοκυτταρίου υγρού και του αίματος. Αποτέλεσμα πονοκέφαλοι, αποπροσανατολισμός, νοητική σύγχυση, ξηροφθαλμία, ανάπτυξη μυωπίας ακόμη και στειρότητας; Φυσικά το ίδιο ισχύει και για το tablet.

Ως γνωστόν ο εγκέφαλός μας μπορεί να συγκεντρώνεται και να αποδίδει σ’ ένα πράγμα μόνον δεν δύναται να διαβάζει, ν’ ακούει τη μουσική της αρεσκείας του από το youtube και να παρακολουθεί τις ενημερώσεις από τις αναρτήσεις φίλων του/της στο facebook. Τούτο επαυξάνει τον εκνευρισμό και την υπερένταση που έτσι κι αλλιώς ενυπάρχει από την ακινησία και την εμμονή να κοιτάζει ο γιος ή η κόρη μας μια οθόνη με τις ώρες.

Έτσι φτάνουμε στον προβληματικό ύπνο, όπου εκκρίνεται κορτιζόλη στο αίμα, ο ενδογενής καφές θα λέγαμε, η οποία αναγκάζει το παιδί να μένει άγρυπνο τις μικρές ώρες με αδυναμία απόδοσης την επομένη ημέρα στο σχολείο. Το σωστό είναι να κοιμόμαστε ακολουθώντας την πορεία της μελατονίνης, της ορμόνης που εκκρίνεται από την επίφυση, το όργανο χρονοδιακόπτης, το εσωτερικό βιολογικό μας ρολόϊ η οποία στην αρχή της νύκτας αυξάνει με αποτέλεσμα τη νύστα και όσο πλησιάζουμε προς το πρωί μειώνεται ενώ η ντοπαμίνης μας τότε αυξάνει και ξυπνάμε φυσιολογικά από 6 έως 8 π.μ.

Η επίφυση ένας μικροσκοπικός ενδοκρινής αδένας (5mm) στο οπίσθιο τμήμα του εγκεφάλου ανάμεσα στα δύο ημισφαίρια είναι από τα ελάχιστα σημεία στο ανθρώπινο σώμα που διαθέτουν φωτοευαίσθητα κύτταρα, παράγει την μελατονίνη δημιουργώντας στον άνθρωπο το αίσθημα της νύστας. Η έκκρισή της μελατονίνης αυξάνει τις βραδυνές ώρες (όταν δεν υπάρχει φως). Ξεκινά δύο ώρες πριν την κατάκλιση, γύρω στις 9 το βράδυ με μέγιστη παραγωγή ως τις 2 το πρωί, όπου παρατηρείται συνάμα πτώση της θερμοκρασίας του σώματος.

Άνθρωποι και φυσικά τα εθισμένα στο διαδίκτυο παιδιά, που απασχολούνται νύκτα ή σε εναλλασσόμενες βάρδιες διαταράσσουν τον φυσιολογικό κιρκάδιο ρυθμό άρα και την ομαλή έκκριση μελατονίνης αφού είναι ξύπνιοι τις ώρες που ο οργανισμός έχει ρυθμιστεί να κοιμάται. Τα φυσιολογικά επίπεδα της μελατονίνης στο αίμα μειώνονται με την ηλικία όποτε είναι συχνό στα άτομα μεγάλης ηλικίας να έχουν μειωμένα επίπεδα έως και πλήρη έλλειψη άρα και μικρότερη διάρκεια ύπνου. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι λίγες ώρες δεν είναι επιβλαβείς δεδομένου ότι η ποιότητα του ύπνου είναι καλή (π.χ χωρίς διακοπές). Δέον όπως λάβουμε υπόψη μας ότι ο υπερχιασματικός πυρήνας του υποθαλάμου (SCN), ο ενδογενής ρυθμιστής (ρολόι) του κιρκάδιου ρυθμού στον άνθρωπο καθορίζει την ώρα του ύπνου και της αφύπνισης. Το φως συγχρονίζει τις ταλαντώσεις του  υπερχιασματικού πυρήνα μέσω ενός μηχανισμού από γαγγλιονικά κύτταρα που ξεκινούν από τον αμφιβληστροειδή και περιέχουν μελανοσίνη καταλήγουν απευθείας στον SCN όπου και δημιουργούν ταλαντώσεις. Μέσω μιας δεύτερης έμμεσης οδού, οι κιρκαδικές πληροφορίες φτάνουν στην επίφυση (ή κωνάριο) όπου παράγεται η ορμόνη μελατονίνη, η οποία επίσης μπορεί να ρυθμίσει τη φάση των ταλαντώσεων στον SCN στον ημερήσιο κύκλο φωτός-σκότους. Εννοείται ότι το επίμονο επί ώρες κοίταγμα μια λαμπερής οθόνης διεγείρει αυτά τα γαγγλιονικά κύτταρα του αμφιβληστροειδούς και διαταράσσουν τον ύπνο του παιδιού καθώς η ενασχόληση με το laptop, το tablet και την οθόνη του PC, λαμβάνει χώρα στις νυκτερινές ώρες.

Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι στον εθισμό στο Internet μπορεί να συντείνουν και άλλα ψυχολογικά και ενδοπροσωπικά αίτια που συμβάλλουν στην ψυχοπαθολογία του παιδιού λόγω συννοσηρότητας, όπως Διαταραχή Ελειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), άγχος, φοβίες, καταναγκαστικού τύπου συμπεριφορά, κατάθλιψη ακόμη και αρχές παιδικής ψυχωσικής διαταραχής ή διαταραχές του αυτιστικού φάσματος όπως το σύνδρομο asperger.

Ένας άλλος σοβαρότατος κίνδυνος από το διαδίκτυο είναι ότι ένα 61% των παιδιών πέφτουν σε ακατάλληλα sites παρακολουθούν πορνό ταινίες ενώ το παιδί της νηπιακής και σχολικής ηλικίας είναι εντελώς απροετοίμαστο για κάτι τέτοιο. Ισχύει και εδώ κατά τη γνώμη μας η εντολή του Συμπαντικού Νόμου όπως αναφέρεται στο Ματθαίο:

«Όποιος σκανδαλίσει και παρασύρει στην αμαρτία έναν από αυτούς τους ταπεινούς και απλούς που πιστεύουν σε μένα τον συμφέρει να κρεμάσει μια μυλόπετρα  στο λαιμό του και να πνιγεί στο πέλαγο. Αλίμονο στον άνθρωπο που γίνεται αιτία πρόκλησης σκανδάλου και βάζει σε πειρασμό έναν ταπεινό, απλό και αθώο στην ψυχή… Μη καταφρονείτε τις μικρές κι αθώες αυτές υπάρξεις γιατί οι φύλακες άγγελοί τους (από την ώρα που βαπτίσθηκαν) έχουν πολλή παρρησία και βλέπουν κατά πρόσωπο τον Πατέρα μου εις τους ουρανούς».  (Ματθ. Κεφ.18, στ. 6, 7 και 10).

H εντολή αυτή συμπεριλαμβάνει και την έκθεση των παιδιών σε παιδόφιλο και απροκάλυπτα σεξουαλικό πορνό μέσα στο διαδίκτυο. Πως είναι δυνατόν οι λεγόμενες “χριστιανικές κοινωνίες”της Δύσης να καταστρατηγούν με τόσο βάρβαρο και ωμό τρόπο την εντολή του Ιησού: «Άφετε τα παιδιά να με πλησιάσουν γιατί η αγνή τους ψυχή είναι η πιο άξια για να εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών καθώς και όποιοι γίνουν σαν αυτά». (Ματθ. Κεφ.19, στ.14).

Τα στατιστικά στοιχεία όμως άλλα δείχνουν. Ένα 14% των κοριτσιών κυρίως στέλνουν γυμνές φωτογραφίες τους στο facebook παρασυρμένα από τον ναρκισσιστικό θρίαμβο να μαζέψουν θαυμαστές. Έτσι το έφηβο, χωρίς ιδανικά από την οικογένεια κορίτσι εκδίδεται διαδικτυακά, απαντά σε αγνώστους φίλους με ψευδώνυμο οι οποίοι παρουσιάζονται εντελώς διαφορετικοί από ό,τι είναι. Υπόψη ότι 41% των παιδιών δημιουργούν φιλίες με αγνώστους. Αντίστοιχα το αγόρι θα επιδείξει βίντεο με τρομοκρατικές, παράνομες συμπεριφορές όπως τραυματίζοντας τον εαυτό του ή κάποιο φίλο του με μαχαίρι, επιδεικνύοντας γυμνά του μέλη, π.χ. τα γεννητικά του όργανα (συνήθως κρύπτοντας το πρόσωπο) και άλλες χυδαίου τύπου διαχυτικότητες. Σ’αυτό το τελικό αποτέλεσμα καταλήγουν τα παιδιά δεδομένου ότι πολλοί γονείς είναι διαδικτυακά αναλφάβητοι ή αδιάφοροι. Έτσι στατιστικά το 83% μπαίνει στι ίντερνετ χωρίς τον έλεγχο των γονέων του.

Όλα τα πιο πάνω είναι συμβατά με την παγκοσμιοποίηση, την χαλάρωση των ηθών, την ανεκτικότητα των δυτικών κοινωνιών οι οποίες είναι απόλυτα διαβρωμένες από το κυνήγι του κέρδους υπεράνω όλων. Έτσι έμαθαν και τα παιδιά μας να μην αγωνίζονται αλλά να επιζητούν το εύκολο κέρδος, την αναγνώριση και την προσωπική επιτυχία πάντα με την μέθοδο της ελάσσονος προσπάθειας. Όσον αφορά τον Νόμο της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 25 Μάη του 2018, για την προστασία των προσωπικών δεδομένων, αυτός είναι προς το παρόν σαν να μην υπάρχει. Για περισσότερες πληροφορίες δείτε το πιο κάτω βίντεο όπου προσκεκλημένος από την ιερά Μητρόπολη Ωρωπού και Φυλής και τη Δημοτική Κοινότητα Φυλής ήταν ο Γιώργος Κορμάς ιατρός εκπρόσωπος του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου: Το θέμα της ομιλίας ήταν «Συνάξεις Γονέων-Ενημερωτικές»: Διάλεξις ΣΤ´: Θέμα: «Ασφαλές διαδίκτυο, οφέλη και κίνδυνοι».

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Θα έχετε παρατηρήσει ότι καθημερινά τα ψεκαστήρια των αόρατων ελεγκτών του πλανήτη έχουν επιταθεί ώστε ο ήλιος να συσκοτίζεται και φυσικά όλοι μας να νιώθουμε άρρωστοι, με ένα γενικό αίσθημα κακουχίας χώρια από την τρομακτική αύξηση των αυτοανόσων ασθενειών. Κι όμως αυτό δε φτάνει, οι καλοί μας γείτονες κάνουν ό,τι μπορούν ώστε να προκαλέσουν ένα πολεμικό επεισόδιο – ανάσα ζωής για τον Ερντογάν – που θαλασσοπνίγεται κατά τα έργα του. Αλλά ας δούμε πως αντιλαμβανόμαστε την κρίση εμείς, δηλαδή η ηγεσία μας, εν ώρα εκλογών. Ο λαός πέεεερα βρέχει!

Έκκληση Αρχηγών Επιτελείων σε Α.Τσίπρα για Τουρκία: «Nα κτυπήσουμε πρώτοι αν θέλετε να μην ηττηθούμε»

Εντονος είναι ο προβληματισμός στα Γενικά Επιτελεία των Ενόπλων Δυνάμεων από την κινητικότητα και την «ποιοτική» κλιμάκωση που παρατηρείται στις τουρκικές κινήσεις στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Θα μπορούσαμε να περιγράψουμε τα αισθήματα των περισσοτέρων ανώτατων αξιωματικών ως «αγωνία» για το τι μέλλει γενέσθαι, δεδομένων των προβλημάτων που υπάρχουν σε ότι αφορά το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων στην παρούσα χρονική στιγμή και της πρόκλησης που πιθανότατα θα αντιμετωπίσουν τις αμέσως επόμενες εβδομάδες.

Ενα αξιόμαχο από το οποίο «απουσιάζουν» πάνω από 25 δισ. ευρώ νέων εξοπλισμών και αναβαθμίσεων  των νυν όπλων των τριών Κλάδων που έπρεπε να είχαν ενταχθεί την τελευταία δεκαετία στο δυναμικό των Ενόπλων Δυνάμεων και τώρα απλά δεν υπάρχουν, λόγω της οικονομικής καταστροφής.

Στον αντίποδα η πολιτική ηγεσία της χώρας: Ο Α.Τσίπρας, συστήνει απλά «ψυχραιμία και αποφυγή απάντησης των προκλήσεων». Σε σύσκεψη προ ημερών στο Μαξίμου, την οποία αποκαλύπτει το pronews.gr, αναφορικά με τις τουρκικές ενέργειες και πώς αυτές μπορούν να αντιμετωπιστούν. εμμέσως, αλλά σαφώς, Αρχηγός Γενικού Επιτελείου τόνισε μιλώντας στον πρωθυπουργό:

«Δεν έχω τα όπλα που χρειάζομαι για να κάνω αυτό που πρέπει, αλλά ακόμα μπορώ να νικήσω. Με μία προϋπόθεση: Να κτυπήσω πρώτος. Η σύγκρουση δεν θα διαρκέσει περισσότερο από 2-3 ημέρες.

Πρέπει όμως να έχω την δυνατότητα να επιλέξω όπλα, χρόνο, τόπο και τρόπο εμπλοκής για να λειτουργήσουν οι όποιες δυνάμεις μου πολλαπλασιαστικά. Αν δεχθούμε πρώτοι πλήγμα, η κατάσταση θα γίνει εξαιρετικά δυσχερής».

Ο πρωθυπουργός Α.Τσίπρας, κυριολεκτικά «χλώμιασε», ακούγοντας τους Αρχηγούς να περιγράφουν την τακτική κατάσταση και επέμεινε στην προσπάθεια να διατηρηθούν ανοικτοί οι δίαυλοι με την Αγκυρα και να ενισχυθούν τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης.

Ουσιαστικά ο συγκεκριμένος Αρχηγός «έριξε το μπαλάκι» στην πολιτική ηγεσία της χώρας λέγοντας (αποδίδουμε το πνεύμα της τοποθέτησής του): «Δεν μου δίνετε τα όπλα που χρειάζομαι για να εκτελέσω σωστά την αποστολή της αποτροπής, τουλάχιστον δώστε μου την ευκαιρία να νικήσω εγκρίνοντας πρώτο κτύπημα».

Τι αφορά το «πρώτο κτύπημα»; Την περίπτωση εισόδου και διενέργειας ερευνών τουρκικού ερευνητικού πλοίου στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Γιατί θέλουν οι Αρχηγοί (δεν ήταν ο μόνος που υπερασπίστηκε την αναγκαιότητα του «πρώτου κτυπήματος») έγκριση για «πρώτο κτύπημα», δηλαδή πλήρως απελευθερωμένους κανόνες εμπλοκής;

Γιατί μόνο έτσι μπορεί να νικήσει ο ευρισκόμενος σε άμυνα, πιο αδύναμος στρατιωτικά, μια υπέρτερη δύναμη.

Ποια η θέση του υπουργού Εθνικής Αμυνας Ε.Αποστολάκη; Ενδιάμεση. Αναγνωρίζει την σωστή προσέγγιση στις αιτιάσεις των στρατιωτικών, προβληματίζεται από το επίπεδο «ψυχολογικής ετοιμότητας» της πολιτικής ηγεσίας της χώρας, αλλά και της αξιωματικής αντιπολίτευσης ακόμα.

Τα πράγματα μόνο καλά δεν είναι. Οι στρατιωτικοί ανησυχούν ότι μπορεί η χώρα να υποστεί στρατιωτική ήττα και απώλεια εδάφους ή απώλεια ελέγχου και εν συνεχεία να τους «φορτώσουν» την ήττα για να γλιτώσουν οι πολιτικοί. Σ.γ.:Το έκανε λίγο πολύ ο Σημίτης στον ναύαρχο Λυμπέρη στην τραγωδία των Ιμίων όπου κι εφάνηκε ξεκάθαρα η ανικανότητα συνεργασίας και δράσης Ε.Δ. και κυβέρνησης.

Δεν πιστεύουν ότι οι ΗΠΑ ή η Γαλλία θα βοηθήσουν την κρίσιμη στιγμή. Σ.γ. Το μόνο σίγουρο η Ε.Ε. θα βγάλει την ουρά της έξω με ένα “βρες τε τα μόνοι σας!

Περιέργως, έχουν περισσότερη εμπιστοσύνη στο Ισραήλ (οι Ισραηλινοί δείχνουν να τους έχουν πείσει ότι θέλουν να βοηθήσουν), αλλά σε επίπεδο παροχής πληροφοριών και στρατηγικής εικόνας, όχι ενεργού εμπλοκής σε επιχειρήσεις.

Τι σημαίνουν όλα τα παραπάνω; Τα πράγματα είναι κρίσιμα. Και δύσκολα. Πιο δύσκολα από το 2008-2009 που η Αγκυρα είχε αποδυθεί σε ντελίριο επιθετικών κινήσεων και στο ΥΠΕΞ μελετούσαν σενάρια αντίδρασης σε κατάληψη ελληνικού νησιού… Σ.γ.:Ώρα για μια ακόμη ήττα σαν τον Ιούλιο του 1974!

Έγραψε ο Γιάννης Πετρίδης

Πηγή:https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/ellinotoyrkika/772099_ekklisi-arhigon-epiteleion-se-atsipra-gia-toyrkia-na-ktypisoyme

Που είναι η προσπάθεια συνένωσης όλων των Ελλήνων; Που είναι η αγωνία σας για ενότητα; Ποιος πιέζει για την κατεπείγουσα ανάγκη ίδρυσης ισχυρής πολιτοφυλακής όπου όλοι άνδρες και γυναίκες, ασχέτως ηλικίας, με υπόδειγμα την Ελβετία θα ασκούνται στη χρήση των όπλων για να προστατεύσουμε τη χώρα πέρα από τις Ένοπλες Δυνάμεις, όταν χρειασθεί; Πράγμα σίγουρο με 500.000 νέους μετανάστες στο εξωτερικό, ότι θα χρειασθεί πάραυτα. Εδώ και τώρα!

Κι όμως στη Βουλή μέχρι χθες ξεσκίζονταν τα άσοφα μειράκια του ΣΥΡΙΖΑ και της Νου Δου. Και τα υπόλοιπα κόμματα έκαναν το ισοκράτημα… :

Ακούστε όμως τι λέει ένας προνοητικός νους και ας τον κοροϊδεύετε κατά το ρητόν· «Ουδείς προφήτης στο χωριό του».

πρόκειται για τον πρόεδρο του Ενιαίου παλλαϊκού Μετώπου ο οποίος σε ανακοίνωση της ΠΓ του ΕΠΑΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου:

Κίνδυνος για πολεμικό επεισόδιο στην Κύπρο

Οι πρόσφατες εξελίξεις στο έδαφος και στα χωρικά ύδατα της Κύπρου αναδύουν την οσμή του πολέμου.

H προώθηση του τουρκικού πλωτού γεωτρύπανου «Φατίχ – Πορθητής» εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, συνοδευόμενου από τουρκικά πολεμικά πλοία, ξεσήκωσε ποικίλες αντιδράσεις πολιτικών, δημοσιογράφων και αναλυτών στην Κύπρο και την Ελλάδα. Αναλογιζόμενοι ότι άλλες, πολύ πιο σοβαρές καταστάσεις που εκτυλίσσονται στο έδαφος της Κύπρου αντιμετωπίστηκαν με απόλυτη σιωπή, οδηγούμαστε στην εύλογη υπόνοια ότι αυτό δεν είναι παρά ένα προπέτασμα καπνού για να καλύψει τον πραγματικό κίνδυνο που ελοχεύει στην Κύπρο: την απειλή πολεμικής σύρραξης, με προεκτάσεις και στο Αιγαίο.

Το τελευταίο διάστημα η Τουρκία έχει αυξήσει τη συγκέντρωση των στρατιωτικών της δυνάμεων στο νησί, σε βαθμό που η ισορροπία δυνάμεων έχει διαταραχτεί σημαντικά, φτάνοντας στην άκρως ανησυχητική αναλογία 1:6. Επίσης πρόσφατα, οι τουρκικές δυνάμεις κατοχής προωθήθηκαν (σ.γ.περίπου κατά 5 χιλιόμετρα) στην περιοχή της Στροφιλιάς, επεκτείνοντας τα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου, ενώ στο νησί έχουν μεταφερθεί άρματα μάχης που έχουν αποσυρθεί από το μέτωπο της Συρίας.

Ο Πρόεδρος της Κύπρου, Νίκος Αναστασιάδης, ο οποίος εξομοίωσε την προώθηση του τουρκικού πλωτού γεωτρύπανου με νέα εισβολή ανάλογη του Αττίλα, δεν έχει πει λέξη για όλα αυτά, ούτε βέβαια και η ελληνική κυβέρνηση. Οι αντιδράσεις δε της ελληνικής κυβέρνησης για το θέμα του γεωτρύπανου ήταν από χλιαρές έως ανύπαρκτες, με τον ΠτΔ να εναποθέτει τις ελπίδες του στην ΕΕ και την Ευρωζώνη και τον ΥΠΕΘΑ να συγχαίρει τις κυπριακές αρχές για την «ψυχραιμία που επέδειξαν»!

Ο τρόπος με τον οποίο κινείται η Τουρκία στην περιοχή της Κύπρου, θυμίζει έντονα τις προεργασίες της για τον Αττίλα ΙΙ. Φαίνεται δηλαδή ότι η Τουρκία προετοιμάζει πολεμικό επεισόδιο, με στόχο όχι την προσάρτηση περιοχών, αλλά τη δημιουργία στρατιωτικού τετελεσμένου. Κατά τη συνήθη τακτική, κατόπιν θα ακολουθήσουν διαπραγματεύσεις για την επίτευξη αν όχι του συνόλου, τουλάχιστον ενός μέρους των στόχων της, ενώ τα υπόλοιπα θα παραμεινουν «στο τραπέζι» των μελλοντικών διαπραγμάτευσεων.

Έχουμε μπει σε μια πολύ επικίνδυνη εποχή, όπου επανέρχεται το «δίκαιο της κατάκτησης» και η έννοια της «εδαφικής μεταβολής με συναίνεση». Πρόκειται για έννοιες που κυριαρχούσαν την εποχή της αποικιοκρατίας και της Κοινωνίας των Εθνών και καταργήθηκαν μετά τον Β’ΠΠ, με την ίδρυση του ΟΗΕ και την κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Ελλάδα έχει συναινέσει σε αυτήν τη μεταβολή του Διεθνούς Δικαίου, με την υπογραφή της Συνθήκης των Πρεσπών, και την αναγνώριση τεχνητών κρατιδίων, τα οποία γεννήθηκαν με τη βίαιη και παράνομη πολεμική επέμβαση (με παραβίαση του άρθρου 4 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ), που οδήγησε στη διάλυση ενός κυρίαρχου κράτους (σ.γ.:εννοεί τη Γιουγκοσλαβία).

Η απεμπόληση των δικαιωμάτων που απορρέουν από τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, στο όνομα μιας ψευδεπίγραφης «καλής γειτονίας» και ενός υποκριτικού και πλαστού «διεθνισμού» είναι μια τακτική που θα οδηγήσει σε ολέθρια αποτελέσματα για τη χώρα και τον λαό μας.

Το ΕΠΑΜ, αντιλαμβανόμενο την κρισιμότητα των καταστάσεων, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Καλούμε τον ελληνικό λαό να είναι σε εγρήγορση, ενώπιον δραματικών για το μέλλον της χώρας εξελίξεων. Η ανάγκη για ενότητα του λαού με στόχο την απελευθέρωση της χώρας, προβάλλει πιο επιτακτική από ποτέ!

Αθήνα, 9 Μαΐου 2019
Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ

Σ.γ.:Κατά τα άλλα ησυχάζετε εσείς και σκεφτείτε ποιον πολιτικό να υποχρεώσετε με την ψήφο (ψόφο) σας, ώστε να σας κάνει το ρουσφέτι να διορίσει τον γιο και την κόρη σας.

Φαντάζεστε να λείπετε από το σπίτι για μερικά λεπτά για να αγοράσετε αλάτι και απορρυπαντικό στο διπλανό supermarket και αφήνετε το 2 χρονών κοριτσάκι σας στη γειτόνισσα η οποία έχει γιο 12 ετών. Και ενώ εσείς λείπετε και η γειτόνισσα είναι απασχολημένη με την καθαριότητα του δικού της σπιτιού, ο γιός παίρνει το κοριτσάκι σας  και παίζει στο γραφείο που συνήθως μελετά για το σχολείο, «για να το απασχολήσει». Στην ουσία  βγάζει το πέος του εν στήσει και το τρίβει στα χείλη του αιδοίου του ανύποπτου κοριτσιού σας μέσα από το κιλοτάκι του μέχρι εκσπερματίσεως. Ύστερα το καθαρίζει στα γρήγορα τα γεννητικά όργανα, δικά του και του κοριτσιού και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Το κορίτσι δεν  μπορεί να πει τίποτα στη μάνα του για όσα εβίωσε γιατί δεν κατέχει την ικανότητα του λόγου. Οι εικόνες όμως παραμένουν ανεξάλειπτα αποθηκευμένες στο ασυνείδητό του.

Στην επόμενη περίπτωση ο γιός σας 7 χρονών, παίζει με αγοράκια και κοριτσάκια της ίδιας ηλικίας, το ένα όμως αγόρι της φιλικής οικογένειας είναι στα 13 του χρόνια, μεγαλύτερο από τον γιο σας. Κάποια στιγμή ενώ οι αδερφούλες του γιού σας και οι αδελφές του μεγαλύτερου αγοριού απομακρύνονται για να παίξουν στο μεγάλο περιβόλι μπάλα το αγόρι πλησιάζει το γιό σας και κάθεται μαζί του στα σκαλοπάτια του σπιτιού σας. Εκεί στα πεταχτά του λέει «κοίτα τι έχω εδώ κάτω και πόσο μεγάλο είναι;» Και ξεκουμπώνει το παντελόνι του για να του δείξει ένα μεγεθυμένο εν στήσει πέος. «θα μου δείξεις και συ το δικό σου;» Επιμένει το προεφηβικό αγόρι.

Ο γιός σας λίγο τρομαγμένος, αλλά και περίεργος, αρνείται στην αρχή. Το αγόρι το καθησυχάζει: «παιχνίδι είναι μωρέ, βγάλτο να δούμε, το δικό σου μεγαλώνει σαν το δικό μου;» Με τα πολλά, με δεδομένο πως δεν είναι κανείς τριγύρω να δει αυτό το περίεργο παιχνίδι, δείχνει το πέος του, μικρό και ασήκωτο με αρκετή ντροπή και συστολή, νιώθοντας απορημένος και λίγο χαμένος.

«Θα σου το μεγαλώσω εγώ, μην ντρέπεσαι που είναι μικρό», λέει το μεγάλο αγόρι και αρχίζει να το τρίβει. Το παιδί σας κάνει να τον εμποδίσει, αλλά ο μεγάλος γιος της απέναντι οικογένειας, τον καθησυχάζει επιμένοντας με γλυκό και ήπιο τρόπο. «Κοίτα θα χαϊδέψω κι εγώ το δικό μου για να παραμένει φουσκωμένο και έτσι θα κάνω και στο δικό σου». Ο ταυτόχρονος αυνανισμός αποδίδει και το αγοράκι βλέπει το δικό του όργανο να διογκώνεται χωρίς να νιώθει και τίποτα ιδιαίτερο, μόνο από την τριβή αισθάνεται κάποια διέγερση. Το παιχνίδι σταματά όταν το μεγαλύτερο αγόρι βγάλει ένα λευκό υγρό από την άκρη του οργάνου του και ο γιος σας αμήχανος, μπερδεμένος το παρακολουθεί  να εκτινάσσεται στο έδαφος. Η εικόνα αυτή δεν επαναλήφθηκε ποτέ άλλοτε, αν και το μεγάλο αγόρι το προσπάθησε κάποιες φορές· ο γιος σας το αρνιόταν πεισματικά, δεν είπε σε κανέναν τίποτα βέβαια ούτε σε σας,  αλλά η σκηνή έμεινε χαραγμένη στο μυαλό του. Αργότερα, στα χρόνια της εφηβείας όταν αυνανιζόταν την έφερνε σχεδόν πάντοτε στη φαντασία του. Στη θέση του δικού του χεριού φαντασιωνόταν το χέρι του φίλου γείτονα.

Το επόμενο περιστατικό συνέβη σ’ ένα θέατρο σκιών. Το προεφηβικό αγόρι πηγαίνει μόνο του να διασκεδάσει με τον «Καραγκιόζη στο πάρκο των Δεινοσαύρων». Το θέατρο σκιών φιλοξενείται σε μια αίθουσα κινηματογράφου. Δεν προλαβαίνει το παιδί να βρει θέση και νάσου ένας μέσης ηλικίας κύριος, γύρω στα 50-55 τον καλεί. «Έλα, κάθισε εδώ, είναι κενή η θέση». Το παιδί ευγενικό, ήρεμο στους τρόπους και τη συμπεριφορά, δεν φέρνει αντίρρηση. Κάθεται δίπλα στον μεσόκοπο κύριο. Τα φώτα κλείνουν, το έργο αρχίζει και κει, στη μέση του έργου, ο δεκατριάχρονος μικρός νιώθει ένα χέρι να του ψαχουλεύει τα γεννητικά όργανα. Φανερά ταραγμένος δεν ξέρει τι να κάνει, η καρδιά του χτυπά σαν ταμπούρλο από τον τρόμο του, κανείς δεν τον προειδοποίησε για μια τέτοια πιθανή εξέλιξη και συμπεριφορά κάποιων μεγάλων, κατά τα άλλα αξιοσέβαστων κυρίων. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα αμηχανίας και αγωνίας, συναισθανόμενο το παιδί ότι αυτές οι χειρονομίες δεν είναι κάτι σωστό, κάτι περίεργο τρέχει από μεριάς αυτού του κυρίου,  σηκώνεται και πάλι ευγενικά και ψελλίζοντας από τον πανικό του τη δικαιολογία «δεν βλέπω καλά από αυτή τη θέση» φεύγει και πάει μακριά κι αλάργα σε άλλο μέρος να καθίσει. Φυσικά μόνο στην παράσταση δεν είχε το μυαλό του, με το ζόρι την παρακολούθησε. Η σκέψη του διακατεχόταν από την αγωνία και το φόβο μήπως ο μεσόκοπος  εφιάλτης ξαναρχόταν και κατάφερνε να καθίσει πάλι δίπλα του να συνεχίσει τα ψαχουλέματα στην περιοχή των γεννητικών οργάνων. Όταν τέλειωσε η παράσταση έτρεξε γρήγορα σπίτι και τα διηγήθηκε με το νι και με το σίγμα, όλα όσα συνέβηκαν στη μάνα του με την οποία είχε πάντα πολύ φιλική σχέση, σχέση απεριόριστης εμπιστοσύνης…

Βέβαια δεν είναι ισότιμα και ίδιας ηθικής βαρύτητας τα περιστατικά αυτά. ιδιίως τα δυο πρώτα. Τα θέτουμε όμως υπόψη σας για να αφυπνιστείτε. Ο κίνδυνος παραμονεύει, δεν δικαιούστε να μένετε αφελείς και στις πιο αθώες περιπτώσεις, μεταξύ μικρών σχολικής ηλικίας παιδιών.
Τι θα κάνατε αν το δικό σας παιδί σας διηγούνταν κάτι τέτοιο; Θα μπορούσε να πάει η σκέψη σας πως το αγόρι της γειτόνισσας θα απομόνωνε το δίχρονο κοριτσάκι σας για να εκτονώσει τη λίμπιντό του; Ποια ανθρώπινη δικαιοσύνη μπορεί να αποδώσει την ανάλογη τιμωρία στο μεσόκοπο κύριο που κατατρὀμαξε ένα δεκατριάχρονο αγόρι; Όσο και αν το θέλει. Είναι από τη φύση της ατελής, όπως και κάθε ανθρώπινη ενέργεια και πράξη. Γι’ αυτό οι άνθρωποι κατέληξαν πως και μόνο για να αποδοθεί η αρμόζουσα «έκδικος μισθαποδοσία»   πρέπει να υπάρχει Θεός και μόνο γι’ αυτό: Για να θριαμβεύσει ο υπέρτατος Ηθικός Νόμος ο μέγιστος εκ των Συμπαντικών Νόμων, ο αποδίδων «εκάστω κατά τα έργα αυτού» και σ’ αυτή τη ζωή όσο και την άλλη, την αιώνια.

Ποιος Συμπαντικός Νόμος καθορίζει και εξασφαλίζει το δικαίωμα της αθωότητας του κάθε αθώου, της κάθε απροστάτευτης παιδικής ψυχούλας;

Στο ερώτημα αυτό απαντά με σοκαριστική αυστηρότητα ο ίδιος ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός στο κατά Ματθαίο ευαγγέλιο.

Γράφει απερίφραστα χωρίς δισταγμό ο Ευαγγελιστής Ματθαίος: «Όποιος σκανδαλίσει και παρασύρει στην αμαρτία έναν από αυτούς τους ταπεινούς και απλούς που πιστεύουν σε μένα τον συμφέρει να κρεμάσει μια μυλόπετρα  στο λαιμό του και να πνιγεί στο πέλαγο. Αλίμονο στον άνθρωπο που γίνεται αιτία πρόκλησης σκανδάλου και βάζει σε πειρασμό έναν ταπεινό, απλό και αθώο στην ψυχή… Μη καταφρονείτε τις μικρές κι αθώες αυτές υπάρξεις γιατί οι φύλακες άγγελοί τους (από την ώρα που βαπτίσθηκαν) έχουν πολλή παρρησία και βλέπουν κατά πρόσωπο τον Πατέρα μου εις τους ουρανούς».  (Ματθ. Κεφ.18, στ. 6, 7 και 10).

Αν προσέξουμε την εντολή αυτή η οποία βέβαια αφορά κάθε αθώο, ταπεινό, αδύναμο και ανίσχυρο να προστατευθεί άνθρωπο, είτε από τους φαύλους ηγέτες του, είτε από πανίσχυρους δόλιους και κτηνώδεις σαρκικούς ανθρώπους, γονείς, συγγενείς, φίλους του στενού και του ευρύτερου χώρου της οικογένειας και της κοινωνίας όπου ζει, και φυσικά αν το εξειδικεύσουμε, μετά από την σωρεία στην εποχή μας, παρόμοιων παιδοφιλικής φύσης συμβάντων, αφορά και αγκαλιάζει τα μικρά αγνά και αθώα παιδιά για τα οποία σε πλήρη συμφωνία με τα πιο πάνω ο Ιησούς είπε στους μαθητές του: «Άφετε τα παιδιά να με πλησιάσουν γιατί η αγνή τους ψυχή είναι η πιο άξια για να εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών και όποιοι γίνουν σαν αυτά». (Ματθ. Κεφ.19, στ.14).

Ας δούμε όμως πιο συγκεκριμένα, τι εννοούμε «καταπάτηση του δικαιώματος του παιδιού στην αθωότητα»; 

Τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από την διαστροφή της παιδεραστίας κατά τη γνώμη μας ισότιμη, αν όχι υπέρτερη της ομοφυλοφιλίας.

ΠΑΙΔΟΦΙΛΙΑ ή ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑ

Μία λέξη που ακούγεται όλο και πιο συχνά τελευταία, λόγω των πολλαπλών συλλήψεων παιδεραστών ή κατόχων παιδικής πορνογραφίας αλλά και την δημιουργία αυστηρότερων κι αλλού ηπιότερων ποινών για την παιδεραστία, είναι η λέξη «παιδόφιλος». Τι είναι λοιπόν η παιδοφιλία; Από τι προκαλείται; Είναι μια αναστρέψιμη κατάσταση ή όχι; Θα προσπαθήσουμε να ρίξουμε φως σε αυτά και άλλα ερωτήματα γι’ αυτή τη σεξουαλική διαταραχή. Η λέξη παιδοφιλία (pedophilia στα αγγλικά) προφανώς προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «παιδί» και «φίλος» και ουσιαστικά σημαίνει η κατάσταση κατά την οποία κάποιος/α είναι φίλος/η ενός παιδιού. Βεβαίως η λέξη φίλος στην περίπτωση αυτή είναι συνώνυμο του «εραστή» (μεταφορικά και κυριολεκτικά σε περίπτωση παιδεραστικής πράξης όπου επακολουθεί σεξουαλική συνεύρεση).

Ορισμός της παιδοφιλικής αποκλίνουσας συμπεριφοράς.

Όσον αφορά την επίσημη περιγραφή των συμπτωμάτων της παιδοφιλίας, σύμφωνα με το DSM-V αυτά είναι η ύπαρξη των παρακάτω για περίοδο τουλάχιστον 6 μηνών:

1)Επαναλαμβανόμενες σεξουαλικές φαντασιώσεις, ορμές ή συμπεριφορές που περιλαμβάνουν σεξουαλική δραστηριότητα σχετιζόμενη με παιδιά (γενικότερα ηλικίας κάτω των 13 ετών).

2)Αυτές οι φαντασιώσεις, ορμές ή συμπεριφορές διαταράσσουν την ομαλή λειτουργικότητα του ατόμου σε προσωπικό ή κοινωνικό επίπεδο και αποκλίνουν από την αναμενόμενη κοινωνική συμπεριφορά βάσει του κοινωνικού πλαισίου.

3)Το άτομο είναι τουλάχιστον 16 ετών και τουλάχιστον 5 χρόνια μεγαλύτερο από το παιδί που εμπλέκεται στις σεξουαλικές ορμές του.

Θα πρέπει να τονίσουμε πως η παραπάνω περιγραφή δεν είναι νομικού χαρακτήρα αλλά ψυχιατρικού, και σε καμία περίπτωση δεν υποδηλώνει πως για να θεωρηθεί κάποιος παιδεραστής από το νόμο θα πρέπει να έχει αυτή τη συμπεριφορά για έξι ολόκληρους μήνες ή για χρόνια. Η συμπτωματολογία αφορά καθαρά τον ψυχολογικό ορισμό της παιδοφιλικής συμπεριφοράς. Και βεβαίως αν κάποιος παρενοχλήσει σεξουαλικά ένα παιδί δεν σημαίνει ότι έχει το ακαταλόγιστο αν καλύπτει τον παραπάνω ορισμό. Ακόμη κι αν είναι έφηβος και προέφηβος. οι συμπεριφορές των παιδιών νηπιακής και σχολικής (λανθάνουσας) ηλικίας είναι απαύγασμα και αποτέλεσμα μίμησης συμπεριφορών των γονέων τους. Καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε την παιδοφιλία από την παιδεραστία αν και για μας, δεν υπάρχει η διαφορά που αποδίδεται από πολλούς παιδοψυχιάτρους και ασχολούμενους με το θέμα γενικούς ψυχιάτρους.

Είναι επίσης γεγονός πως ο περισσότερος κόσμος δεν γνωρίζει τη διαφορά, (προφανώς καλά κάνει και δεν ξεχωρίζει το ένα από το άλλο, γιατί το πρώτο – η παιδοφιλία – δεν αποκλείει κάτω από επιτρέψιμες, ευκαιριακές κι αν θέλετε ανεκτικές προϋποθέσεις και συνθήκες να οδηγήσει σε σεξουαλική συνεύρεση). τα συγχέει και πιστεύει ότι είναι το ίδιο. Θα προσπαθήσουμε πάντως ίσως και για διευκόλυνση δική σας να αποσαφηνίσουμε τους δύο αυτούς όρους και να τονίσουμε ότι οι δύο όροι αφορούν(;) δύο ξεχωριστές κατηγορίες ατόμων.

Η παιδοφιλία συγκαταλέγεται στις Παραφιλίες στο Διαγνωστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών, DSM-5. Η παραφιλία χαρακτηρίζεται από σεξουαλική διέγερση που προκαλείται από παρεκκλίνουσες ενέργειες ή καταστάσεις που δεν σχετίζονται άμεσα με τον συνηθισμένο τρόπο σεξουαλικής συνεύρεσης.

H παιδοφιλία ορίζεται από επαναλαμβανόμενες και επίμονες σεξουαλικές τάσεις και φαντασιώσεις που αφορούν τη σεξουαλική δραστηριότητα με παιδιά. Σύμφωνα με το κριτήριο αυτό, δεν απαιτείται σωματική δραστηριότητα και, επομένως η διάγνωση της παιδοφιλίας θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε άτομα που έχουν επιθυμία αλλά δεν την διαπράττουν. Ο παιδόφιλος επίσης θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 16 ετών και τουλάχιστον 5 χρόνια μεγαλύτερος από το παιδί. Αν και η παιδοφιλία αφορά και στα δύο φύλα, εν τούτοις η μεγάλη πλειονότητα των παιδόφιλων είναι άνδρες.

Ο παιδόφιλος χαρακτηρίζεται από κοινωνική απομόνωση και εσωστρέφεια. Συνήθως, δεν συνάπτει ερωτικούς δεσμούς και δεν παντρεύεται ποτέ καθώς αισθάνεται άβολα με τους ενήλικες. Ο παιδόφιλος θέλει να είναι μαζί με παιδιά γιατί ελκύεται από αυτά συναισθηματικά, κοινωνικά και σεξουαλικά. Ως εκ τούτου, ο παιδόφιλος συνήθως διαλέγει καριέρα που να σχετίζεται με παιδιά ώστε να βρίσκεται κοντά σε αυτά και να απολαμβάνει την παρέα τους. Οι παιδόφιλοι αν και επιθυμούν να έχουν σεξουαλική δραστηριότητα με παιδιά, συχνά δεν πραγματοποιούν τις ορμές τους είτε από ηθικές αναστολές είτε από τον φόβο της επιβολής του νόμου.

Αντίθετα, ο παιδεραστής είναι το άτομο το οποίο έχει κακοποιήσει σεξουαλικά ένα παιδί. Ο παιδεραστής επίσης ελκύεται από παιδιά αλλά διαφέρει συμπεριφορικά, γνωστικά και συναισθηματικά από τον παιδόφιλο. Ο παιδεραστής δεν αφήνει τις ορμές του με παιδιά μόνο στη σφαίρα της φαντασίας αλλά προβαίνει και στην πραγματοποίηση τους. Ο παιδεραστής εγκληματεί και παρενοχλεί σεξουαλικά το θύμα του. Σε ακραίες περιπτώσεις, ο παιδεραστής μπορεί να απαγάγει, να βιάσει και να σκοτώσει το θύμα του.

Οι παιδεραστές αρνούνται τις συνέπειες των πράξεων τους και εκλογικεύουν την πράξη τους αυτή με τον ισχυρισμό ότι «και το παιδί το ήθελε». Υπάρχει δηλαδή και ψυχοπαθητική συνιστώσα στην προσωπικότητά τους.

Ο παιδεραστής σε αντίθεση με τον παιδόφιλο, παντρεύεται και αποκτά απογόνους. Ο παιδεραστής έχει κακοποιήσει πολλά παιδιά και επιλέγει τα θύματα του από τον οικογενειακό και τον κοινωνικό του περίγυρο. Συνήθως δεν επιθυμεί να βρίσκεται συναισθηματικά κοντά σε παιδιά όπως ο παιδόφιλος, γι’αυτό συνήθως δεν επιλέγει χώρους εργασίας που να εμπλέκονται παιδιά.

Οι παιδεραστές αρνούνται τις συνέπειες των πράξεων τους και εκλογικεύουν την πράξη τους αυτή με τον ισχυρισμό ότι «και το παιδί το ήθελε». Συνήθως ο παιδεραστής επιλέγει το θύμα του να είναι ευάλωτο ώστε να μπορέσει να το προσεγγίσει εύκολα και να χτίσει αρχικά μια σχέση εμπιστοσύνης με το παιδί. Αφού επιτευχθεί αυτό, στην συνέχεια παρενοχλεί σεξουαλικά σεξουαλικά το παιδί.

Είναι σημαντικό να γίνει αντιληπτό ότι ο παιδόφιλος δεν σημαίνει ότι είναι απαραίτητα και παιδεραστής. Αν όμως έχουμε αυστηρότερα κριτήρια με βάση τον χριστιανικό Ηθικό Νόμο ο παιδόφιλος δυνητικά μπορεί να εξελιχθεί σε παιδεραστή. Ισχύει λίγο πολύ το ίδιο με οποιαδήποτε φιλήδονη επιθυμία νιώθει ο άνθρωπος και δη ο άνδρας, ως πιο εύκολος και ευεπίφοπρος να υποπέσει στην επιθυμία της σεξουαλικής ηδονής. Ἁν όποιος “βλέπει γυναίκα εκτός από τη δική του, με εμπαθή ματιά η επιθυμία αυτή μπορεί να λογαριαστεί σαν μοιχεία, μνέσα στην καρδιά του”(Ματθ. Κεφ.5, στ. 28), πως είναι δυνατόν οι φαντασιώσεις του παιδόφιλου να είναι απλώς μια σεξουαλική ενασχόληση; Δεν είναι φυσικά παιδόφιλοι ή παιδεραστές όσοι κακοποιούν σεξουαλικά τα παιδιά, ενώ μπορεί να υπάρχουν παιδόφιλοι και πιθανοί παιδεραστές που δεν έχουν κακοποιήσει ποτέ παιδιά.

Εξηγούμαστε: Παιδόφιλος μπορεί να χαρακτηριστεί κάποιος που διεγείρεται σεξουαλικά από ανήλικα παιδιά, έχει ερωτικές φαντασιώσεις που περιλαμβάνουν παιδιά και όλα όσα αναφέραμε στον γενικότερο ορισμό της παιδοφιλίας. Από τη στιγμή όμως που το εν λόγω άτομο ασελγήσει πάνω σε ανήλικο τότε θεωρείται και παιδεραστής και όχι απλά παιδόφιλος. Με δυο λόγια η διαφορά του ενός χαρακτηρισμού από τον άλλο είναι ότι ο όρος «παιδοφιλία» δεν περιλαμβάνει απαραίτητα την προσπάθεια σεξουαλικής επαφής με ανήλικο, ενώ ο πιο ειδικός όρος «παιδεραστία» αναφέρεται συγκεκριμένα στην ολοκλήρωση σεξουαλικής πράξης με τον ανήλικο.

Και πάλι όσον αφορά εμάς, επιμένουμε, η προδιάθεση και η παιδοφιλική ενασχόληση δυνητρικά μπορεί ή φέρει μέσα της εν σπέρματι την πιθανότητα να εξελιχθεί υπό ευνοϊκές συνθήκες σε παιδεραστία.

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Πηγές που χρησιμιοποιήθηκαν: Δημήτρης Αγοραστός https://psychologein.dagorastos.net/2007/12/08/pedophilia/ και Μαρίνα Μόσχα  Ψυχοθεραπεύτρια, Συνεργάτης του Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας του Θάνου Ασκητή, https://www.mothersblog.gr/to-sex-einai-zoi/story/43373/paidofilos-i-paiderastis-poia-einai-i-diafora, ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΠΟ DSM-5ΤΜ, Εκδόσεις ΠΟΛΙΤΕΙΑ. Αθήνα 2018.

–

Μέχρι τώρα, η μειωμένη ικανότητα όσφρησης συνδεόταν με τη νόσο Πάρκινσον, την άνοια και την απώλεια βάρους – Νέα μελέτη τη συνδέει και με αυξημένο κίνδυνο θανάτου

Μια νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Michigan που δημοσιεύθηκε στο Annals of Internal Medicine υποδεικνύει ότι οι ηλικιωμένοι των οποίων η αίσθηση της όσφρησης δεν βρίσκεται σε καλό επίπεδο μπορεί να έχουν αυξημένο κατά σχεδόν 50% κίνδυνο θανάτου μέσα σε 10 χρόνια.

«Η έκπτωση στην αίσθηση της όσφρησης γίνεται όλο και πιο συνήθης καθώς οι άνθρωποι γερνούν και υπάρχει μια συσχέτιση με υψηλότερο κίνδυνο θανάτου. Η μελέτη μας είναι η πρώτη που εξετάζει τους πιθανούς λόγους γι’ αυτή τη συσχέτιση», δήλωσε ο Honglei Chen, επιδημιολόγος και επικεφαλής της μελέτης.

Χρησιμοποιώντας δεδομένα από τη μελέτη ABC του Αμερικανικού Ινστιτούτου για την Υγιή Γήρανση, ο Δρ. Chen και η ερευνητική του ομάδα εξέτασαν πληροφορίες από σχεδόν 2.300 συμμετέχοντες 71-82 ετών για μια περίοδο 13 ετών. Οι συμμετέχοντες ήταν άντρες και γυναίκες, λευκοί και αφροαμερικάνοι οι οποίοι υποβλήθηκαν σε ένα τεστ όσφρησης με 12 συνηθισμένες μυρωδιές. Οι ερευνητές ταξινόμησαν τους συμμετέχοντες ως έχοντες καλή, μέτρια ή κακή αίσθηση όσφρησης.

Σε σύγκριση με τους ηλικιωμένους με καλή αίσθηση της όσφρησης, εκείνοι με κακή όσφρηση είχαν 46% υψηλότερο κίνδυνο θανάτου σε 10 χρόνια και 30% σε 13 χρόνια.

Τα αποτελέσματα επηρεάστηκαν ελάχιστα από το φύλο, τη φυλή ή άλλους δημογραφικούς παράγοντες και συνήθειες του τρόπου ζωής. Ωστόσο, η εκπληκτική διαπίστωση των επιστημόνων ήταν ότι, όσοι από τους συμμετέχοντες θεωρούνταν πιο υγιείς στην αρχή της μελέτης, αποδείχθηκε ότι είχαν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για το τελικό, υψηλό ποσοστό κινδύνου.

Η αλήθεια είναι ότι η κακή αίσθηση της όσφρησης θεωρείται πρώιμο σημάδι της νόσου Πάρκινσον και της άνοιας και συνδέεται με την απώλεια βάρους. Ωστόσο, αυτές οι παράμετροι εξηγούσαν μόνο το 28% του αυξημένου κινδύνου, αφήνοντας το μεγαλύτερο μέρος – άνω του 70% – ανεξήγητο. Για το λόγο αυτό, η ερευνητική ομάδα σκοπεύει να αναλύσει περαιτέρω τα εν λόγω ευρήματα.

Σύμφωνα, πάντως με τον Δρ. Chen, η κακή αίσθηση της όσφρησης μπορεί να είναι ένα πρόωρο και ευαίσθητο σημάδι για την επιδείνωση της υγείας πριν ακόμη κάτι τέτοιο διαπιστωθεί από γιατρό.

«Είναι πολύ πιθανό στους ηλικιωμένους, η μειωμένη αίσθηση της όσφρησης να σημαίνει ευρύτερες επιπτώσεις στην υγεία πέρα από αυτές που ήδη γνωρίζουμε. Η ενσωμάτωση ενός ελέγχου για το επίπεδο της αίσθησης της όσφρησης ίσως να είναι μια καλή πρόταση για τις επισκέψεις ρουτίνας σε ένα γιατρό», σχολίασε καταληκτικά ο Δρ. Chen

Πηγή: https://ygeiamou.gr/%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%B5%CE%BE%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%BE%CE%B5%CE%B9%CF%82/22693/to-ipopto-simptoma-pou-afxani-kata-50-ton-kindino-thanatou/