Με κάποια επεξεργασία και εμβάθυνση των λόγων του πατέρα της ψυχανάλυσης μετά τον Φρόιντ, Καρλ Γκούσταβ Γιούνγκ, από εμάς, σας προσφέρουμε τις πιο κάτω φράσεις. Στις κρίσιμες τούτες για όλο τον ελληνικό λαό ώρες, ίσως να βοηθήσουν τους σκεπτόμενους και προβληματιζόμενους, για το νόημα της ζωής:

Ο Καρλ Γκουστάβ Γιούνγκ ήταν ψυχοθεραπευτής και φιλόσοφος. Θεωρούσε ότι η νεύρωση και η κατάθλιψη είναι κατά βάθος μία ευκαιρία για επέκταση της συνειδητότητας. Ένα από τα πολλά μαθήματα που μας χρειάζονται για την αυτογνωσία και αυτοσυνειδησία. Μας βάζει σε μια πορεία αγώνα για ωρίμανση. Γι’ αυτό και μοιραζόμαστε μαζί σας τα αγαπημένα γνωμικά του! Την ευκαιρία αυτή δε μας την έδωσε μια δημοσίευση των γνωμικών του από το site τελευταία έξοδος.

1. Μην προσκολλιέσαι σε αυτό που φεύγει – μπορεί να χάσεις αυτό που έρχεται.

2.Ό,τι μας εκνευρίζει στους άλλους, μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα τον εαυτό μας. Σ.γ.:Αρκεί να έχουμε την πνευματική ευλυγισία και την ταπείνωση να το κάνουμε. Αν είμαστε οχυρωμένοι πίσω από εγωϊστικά τείχη και νευρωτικές πανοπλίες, ξεχάστε το

3. Αν είστε χαρισματικό άτομο, αυτό δεν σημαίνει ότι κερδίσατε κάτι. Σημαίνει ότι έχετε να προσφέρετε. Σ.γ.Το ταλέντο δεν σας ανήκει, το έχετε για να το αξιοποιείτε προς όφελος του συνόλου:, κι όχι προς εκμετάλλευση των συνανθρώπων σας.

4. Η συνάντηση δυο ατόμων είναι σαν την επαφή δυο χημικών ουσιών. Και τα δυο στοιχεία μεταμορφώνονται εν μέσω της αντίδρασης.

5. Το βαρύτερο φορτίο για ένα παιδί, είναι η ζωή που δεν έζησαν οι γονείς του, σ.γ.:γιατί το φορτώνουν με τις επιθυμίες τους που ποτέ δεν εκπληρώθηκαν.

6. Ό,τι δεν μας αρέσει στους άλλους, εξελίσσει την αυτογνωσία μας, αρκεί να το ψάξουμε.

7. Η όρασή μας θα είναι καθαρή μόνο όταν κοιτάξουμε μέσα στην καρδιά μας. Όποιος στρέφει το βλέμμα του έξω από τον εαυτό του ονειρεύεται. Όποιος το στρέφει μέσα του, αφυπνίζεται. Αυτό είναι το επονομαζόμενο insight, εναίσθηση, αυτοσυνειδητοποίηση.

8. Μοναξιά δεν είναι να μην έχεις ανθρώπους γύρω σου. Είναι να μην είσαι σε θέση να εκφράσεις όσα είναι σημαντικά για σένα.

9. Δείξε μου έναν άνθρωπο με σώας τας φρένας και θα τον θεραπεύσω.

10. Σκεφτόμαστε το παρελθόν αναπολώντας τους γονείς μας, και το μέλλον για τα παιδιά μας.

11. Αυτό στο οποίο αντιστέκεσαι, θα εμφανίζεται μπροστά σου συνέχεια.Άνοιξε καινούργιους ορίζοντας και προοπτικές που θα σου δίνουν υπέρτερη ικανοποίηση από τον πειρασμό στον οποίο αντιστέκεσαι και θα το (τον) ξεπεράσεις. Ισχύει για τις φιλήδονες εξαρτήσεις, ναρκωτικά, σαρκική ηδονή, οινοποσία, φιλαργυρία, ναρκισσιστική προβολή του εαυτού, αλαζονεία κ.ά. επάρατες έξεις και γήινες επιθυμίες των ενστίκτων αυτοσυντήρησης και διαιώνισης του είδους.

12. Η κατάθλιψη είναι σαν μια μαυροφορεμένη γυναίκα. Αν εμφανιστεί μπροστά σου, δεν πρέπει να την απομακρύνεις απότομα. Κάλεσέ την κοντά σου, πρόσφερέ της ένα κάθισμα και άκου τι έχει να σου πει. Τότε θα αντιληφθείς πολλά για σένα.

13. Πολλές φορές, τα χέρια λύνουν ένα μυστήριο που ο νους αδυνατεί να αγγίξει. Κάνε κάτι ἐμπρακτα και μην αφήνεσαι σε συλλογισμούς απαισιοδοξίας, θλίψεις, οδύνης κ.λπ. Π.χ. ένας γονιός που κάηκε το παιδί του είπε:”Τι ωφελεί να το κλαίω; Μήπως θα ξανάρθει στη ζωή;” Κι άρχισε να προσφέρει όλη του τη ζωή σαν εθελοντής, δαστηριοποιούμενος στο να μειώσει τον ανθρώπινο πόνο των άλλων.

14. Ένα όνειρο είναι μια μικρή κρυφή πόρτα στα έγκατα της ψυχής, η οποία οδηγεί σε εκείνη την πρωταρχική κοσμική νύχτα της ψυχής, η οποία υπάρχει πολύ πριν εμφανιστεί το συνειδητό εγώ. Ομιλεί για τα αρχέτυπα που δουλεύουν ασυνείδητα μέσα μας κι εκδηλώνονται τη νύκτα στα όνειρά μας.

15. Ο άνθρωπος που δεν έχει διαβεί την κόλαση των παθών του, και αρνείται την κόλαση που αυτά τον βύθισαν, δεν τα έχει ξεπεράσει. Αποτέλεσμα εξακολουθεί να ζει την Κόλαση των παθών του χωρίς ελπίδα να ξεφύγει.

16. Η αντίληψή σου θα είναι ορθή μόνο όταν καταφέρεις να αντικρίσεις γυμνή την ψυχή σου. Σ.γ.:Ξέρετε πολλούς που το άντεξαν;

17. Δεν είμαι τα βιώματά μου. Είμαι αυτό που επιλέγω να γίνω, να μορφοποιήσω το εγώ μου αυθεντικά και ουσιαστικά.

18. Μπορεί να πιστεύουμε ότι έχουμε πλήρη αυτοέλεγχο. Ωστόσο, ένας στενός φίλος μας μπορεί εύκολα να εντοπίσει μια πτυχή μας, την οποία εμείς αγνοούμε. Σ.γ.:Άρα και ο πιο απλός, ο πιο ταπεινός ή ακόμη ένας άνθρωπος που μπορεί να τον υποτιμούμε, δυνατόν με την κρίση ή την κριτική του για μας, να φανεί πολύ χρήσιμος.

19. Η λέξη «μαγεία» ή έκσταση, είναι συνώνυμο της ψυχολογικής ανάτασης και της θετικής ενεργειακής φόρτισης.

20. Οι προσωπικότητες που μας περιβάλλουν αποτελούν τμήμα του κόσμου που μας περιβάλλει, και είναι εξίσου μυστηριώδεις όσο ο εαυτός μας. Σ.γ.:Άρα να μάθουμε να σεβόμαστε τον διπλανό μας, ό,τι κι αν είναι, ό,τι κι αν λέει ή πράττει.

https://teleytaiaexodos.blogspot.com/2018/06/2019272.html

Για την επεξεργασία και τον σχολιασμό ΓΙΩΡΓΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Can you think of anything better in this world than a fantastic inspired insult? A good insult truly is rare, and is something to be relished like a fine wine. When you offend somebody with such artistry and wit, you can’t pretend to be offended. It’s best not to take such put-downs personally, and just let it go. Here are 20 of our favorite crushing zingers. 

“She ran the whole gamut of the emotions, from A to B.”
What author Dorothy Parker had to say on Katharine Hepburn’s acting.

“All morons hate it when you call them a moron.”
Author J.D. Salinger, from his novel Catcher in the Rye. 

“My dear, you are ugly, but tomorrow I shall be sober and you will still be ugly.”
What the British Prime Minister Winston Churchill said to Lady Astor, the first female Member of Parliament, after she called him “disgustingly drunk.”

“Bill Clinton is a man who thinks international affairs means dating a girl from out of town.”
This is what author Tom Clancy had to say on the 42nd President of the United States.

“I like your opera. I think I will set it to music.”
Composer Ludwig van Beethoven, slapping another composer to the curb.

“I don’t approve of political jokes; I have seen too many of them get elected.”
Comedian Jon Stewart on the tools of his trade.

“If your brains were dynamite, there wouldn’t be enough to blow your hat off.”
Quoted from the novel Timequake, by author Kurt Vonnegut Jr. 

“She speaks five languages and can’t act in any of them.”
Sir John Gielgud on Casablanca star Ingrid Bergman.

“One man alone can be pretty dumb sometimes, but for real bona fide stupidity there ain’t nothing can beat teamwork.”
One of author Mark Twains most famous insults. 

“What problems do you have, apart from being blind, unemployed, and a moron?”
Tennis star John McEnroe, to a Wimbledon spectator.

“Your hair wants cutting.”
Taken from Lewis Carroll’s novel, Alice in Wonderland – what the Mad Hatter said to the March Hare.

“His mother should have thrown him away and kept the stork.”
Actress Mae West on a man she didn’t like in Belle of the Nineties (1934).

– Advertisement –

“Some of my best leading men have been dogs and horses.”
Actress Elizabeth Taylor on her storied acting career.

“Gentleman, Chicolini here may look like an idiot and talk like an idiot, but don’t let that fool you. He really is an idiot.”
Comedian Groucho Marx in Duck Soup (1933).

“He is simply a hole in the air.”
What author George Orwell wrote in his novel The Lion and the Unicorn. 

“He can compress the most words into the smallest idea of any man I ever met.”
President Abraham Lincoln, on one of his political opponents.

“He has Van Gogh’s ear for music.”
What writer and filmmaker Billy Wilder had to say, while listening to an actor sing in the movie Kiss Me, Stupid. 

“It costs a lot of money to look this cheap.”
Dolly Parton, referring to herself & her famous boobs.

“Suppose you were an idiot, and suppose you were a member of Congress; but I repeat myself.”
Mark Twain on the members of Capitol Hill.

“Nancy, if you were my wife, I’d drink it.”
What Winston Churchill had to say after being informed by Lady Astor that if she was married to him, she would have poisoned his coffee to get rid pf him.

Comment of the owner of this site: If you want to insult someone do it in a witty way.

http://www.ba-bamail.com/content.aspx?emailid=30381

Λάβαμε το πιο κάτω δελτίο τύπου από το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο. Κι ευχαρίστως το δημοσιεύουμε γιατί λέει ΜΟΝΟ αλήθειες.

Σεσημασμένοι οι υπαίτιοι των καταστροφών στην Αττική από τις πυρκαγιές

Η λαίλαπα της καταστροφής από τις πυρκαγιές στην Αττική έχει πάρει διαστάσεις εθνικής τραγωδίας. «Δεν είναι ώρα για απόδοση πολιτικών ευθυνών» λένε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο τα πολιτικά κόμματα, σαν να πρόκειται για κάποιες δευτερεύουσες ευθύνες που θα σηκώσουν την αυλαία άλλης μιας ανούσιας πολιτικής αντιπαράθεσης, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για εγκληματικές ενέργειες και παραλείψεις για τις οποίες λόγο έχει άμεσα ο εισαγγελέας. Όταν συμβαίνει ένα έγκλημα σε εξέλιξη, δεν περιμένεις να ολοκληρωθεί για να ξεκινήσεις την αναζήτηση και την παραπομπή των δραστών.

Η τραγική καταστροφή στην Αττική, που συνεχίζεται ακόμα και απειλεί να εξελιχθεί σε εκατόμβη θανάτων, με νεκρούς που μέχρι στιγμής ξεπερνούν τους 50, με εκατοντάδες τραυματίες και ανυπολόγιστες καταστροφές περιουσιών και υποδομών, έχει σεσημασμένους ενόχους. Αυτούς που αποφάσισαν την αποδυνάμωση των Υπηρεσιών Πολιτικής Προστασίας χάριν των περικοπών που επέβαλλαν οι «δανειστές», αυτούς που αποδεκάτισαν από προσωπικό τις Υπηρεσίες χάριν των μνημονιακών νόμων που οι ίδιοι ψήφισαν και εφάρμοσαν, αυτούς που ασκούν πολιτικές χάριν πάντοτε των ιδιωτικών συμφερόντων και ποτέ με μέριμνα για τον πολίτη.

Παρά τον υπεράνθρωπο αγώνα και την αυτοθυσία των πυροσβεστών και του προσωπικού, είναι αδύνατον να αντιμετωπίσεις τέτοιας έκτασης λαίλαπα με λιγοστές δυνάμεις και χωρίς τα κατάλληλα μέσα. Είναι αδύνατον όταν οι δασικές υπηρεσίες, εξαιτίας των εκτεταμένων περικοπών, δεν φρόντισαν για τον καθαρισμό των δασών και τη διάνοιξη αντιπυρικών ζωνών. Είναι αδύνατον όταν δεν υπάρχει ο κατάλληλος επιτελικός σχεδιασμός, όταν δεν έχει γίνει επικαιροποίηση των σχεδίων αντιπυρικής προστασίας και δεν καλούνται να συμπράξουν σε αυτά οι επιστημονικοί φορείς (Γεωπόνοι, Δασολόγοι, Τοπογράφοι) πέραν των αρμοδίων δημόσιων λειτουργών. Είναι αδύνατον όταν μια χώρα, χάριν της συμμόρφωσης στις εντολές της Ε.Ε., αφενός στερείται τα αναγκαία κονδύλια για αξιόμαχες και σε πλήρη ετοιμότητα επιχειρησιακές πυροσβεστικές δυνάμεις, καλά αμειβόμενες και αφετέρου απογυμνώνεται από όλα τα απαραίτητα πυροσβεστικά μέσα, επίγεια και εναέρια.

Οι πυρκαγιές στη χώρα μας ήταν ανέκαθεν προϊόν αδιαφορίας, ιδιοτέλειας και συνδιαλλαγής του διεφθαρμένου πολιτικού προσωπικού με ιδιωτικά συμφέροντα.

Ιδιωτικά συμφέροντα που λυσσούν να κάνουν εξορύξεις παντού και  που πρόσφατα έβαλαν στο μάτι και τα Γεράνεια όρη της Αττικής, όπου οι προσπάθειές τους απετράπησαν χάρη στους αγώνες των τοπικών  κοινωνιών.

Σε αυτήν την «κακοδαιμονία», έρχεται να επικαθήσει καταλυτικά τα τελευταία 8 χρόνια η απροκάλυπτη επιβολή των αποφάσεων των Βρυξελλών, που στερούν πλέον τη χώρα μας ακόμα και από τις στοιχειώδεις υποδομές, συνέπεια των οποίων είναι οι φοβερές καταστροφές στην Αττική κι όσες πιθανόν ακολουθήσουν στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία και κανένα άλλοθι για την κυβέρνηση και τους ιθύνοντες. Ήταν μαθηματικά βέβαιο ότι θα οδηγούμασταν σ’ αυτόν τον όλεθρο, εφόσον ήταν γνωστές οι προβλέψεις των καιρικών συνθηκών.

Εκατόμβη νεκρών σε πρόσφατες πλημμύρες στην Αττική,  εκατόμβη νεκρών σε πυρκαγιές και ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ!

Οι εγκληματικές πράξεις και παραλείψεις τους, που καταστρέφουν συστηματικά τη χώρα και τον ελληνικό λαό και τη μετατρέπουν σε «κρανίου τόπο», δεν θα μείνουν ατιμώρητες.

Ας γνωρίζουν ότι η Νέμεσις επικρέμεται από πάνω τους κι ας μην έχουν την αφέλεια ή την αλαζονεία ότι θα την αποφύγουν.

Αθήνα, 24 Ιουλίου 2018

Γραφείο Τύπου ΕΠΑΜ

Έχετε αναρωτηθεί γιατί στις ώρες πένθους και οδύνης οι ραδιοφωνικοί σταθμοί μεταδίδουν κλασσική μουσική κυρίως ορατόρια και ρέκβιεμ (θρησκευτική λειτουργία για τους νεκρούς);

Πως γίνεται και σ’ ένα κράτος τραλαλά, όπου υπερπερισσεύουν τα λαϊκά, φτωχές και άχρωμες χωρίς έμπνευση μουσικές συνθέσεις, απόδειξη του επιφανειακού και ρηχού χαρακτήρα της κοινωνίας, οι κυβερνήσεις επιβάλουν μια μουσική που δεν την αντέχει, ούτε έχει εκπαιδευθεί να την κατανοεί και να συνειδητοποιεί το βάθος της ο Έλληνας και η Ελληνίδα;

Σε πρόσφατη ανάρτησή μας, πριν να συμβεί ο εθνικός θρήνος, είχαμε υποδείξει την κλασική μουσική, την βυζατινή και τα ορατόρια σαν έναν από τους συνεπέστερους και μοναδικούς τρόπους για να αποκτήσει ενσυναίσθηση, αυτοσυνειδησία και συναισθηματική αφομοίωση, ένα πρόσωπο. να αγαπηθεί με τους συνανθρώπους του. Πράγματα άγνωστα για έναν λαό ανώριμο, κακοεκπαιδευμένο και πρωτόγονο που ένα πράγμα ξέρει καλά και το ποιεί, από τον πρόεδρο της κυβέρνησης μέχρι τον τελευταίο πολίτη: ΝΑ ΠΙΘΗΚΙΖΕΙ ΟΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΣΤΗ ΔΥΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ.

Έτσι οι υποκριτές πολιτικοί, χείριστοι μιμητές  και ουραγοί του δυτικού καπιταλισμού, μας έδειξαν ότι δήθεν συμπάσχουν με τους 26 νεκρούς Έλληνες που αγκαλιάστηκαν στο άδενδρο εκείνο σημείο στο Μάτι και ασφυκτιώντες, τυφλωμένοι από τον καπνό, με θολωμένο το μυαλό από την έλλειψη οξυγόνου, αγκαλιάστηκαν και γίναν στάκτη, σαν τον μοιραίο Πασχάλη την ώρα που εισέβαλλαν οι Τούρκοι και ανατινάχτηκαν. Έτσι ζούμε ξανά μετά το καλοκαίρι του 2007, όταν κινδύνεψε να καεί η Ολυμπία ως και το Μουσείο, ζούμε μια ακόμη εκατόμβη από τις πολλές που έχει ζήσει τούτη η πατρίδα. Ένα νέο ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ένα νέο ΣΑΜΙΝΑ, με νεκρούς τους ανήμπορους πανικόβλητους υπερήλικες, τα μικρά απανθρακωμένα παιδιά, τα αγγελάκια, τα  πάναγνα χερουβείμ, που χάθηκαν αν κι ελπίζουμε ο Θεός και μόνο αυτός να τα προστάτευσε.

Δεν περιμένουμε τίποτα από τις δυσκίνητες, χωρίς αστραπιαία δυνατότητα συνεργασίας, υπηρεσίες πολιτικής προστασίας, υπό το πρόταγμα του ενός να συντονίζει και να διαχειρίζεται ολόκληρη την επιχείρηση διάσωσης. 

Εγκλωβίστηκαν και κάηκαν στα αυτοκίνητά τους

Όλα αυτές οι εικόνες πανικού με τους δρόμους γεμάτους από καμμένα αυτοκίνητα, μέσα στα οποία πολλοί δεν πρόλαβαν ούτε να βγουν, κάηκαν μαζί με το φλεγόμενο αμάξι τους,  μας θυμίζουν τις εικόνες πανικού που αντικρίσαμε στις 20 του Ιούλη του 1974 στη λεωφόρο Αθηνών Κορίνθου την ημέρα που η κρυμμένη κάτω από τα στρώματα διορισμένη κυβέρνηση Ανδρουτσόπουλου, κήρυξε τη χώρα σε επιστράτευση. Ο μοναδικός δρόμος που συνέδεε την Πελοπόννησο με την Αθήνα μπλοκαρίστηκε από τα αυτοκίνητα τα οποία έκλεισαν και τα δυο ρεύματα κυκλοφορίας.  Εικόνα ολοκληρωτικού πανικού, ακινητοποιηθήκαμε στο μέσον της Αθηνών -Κορίνθου χωρίς να μποορούμε βνα πάμε μπρος ή πίσω. φανταστείτε αν οι Τούρκοι έστελναν δέκα βομβαρδιστικά να ρίξουν τις βόμβες τους στο δρόμο με τις χιλιάδες στακαρισμένους οδηγούς, οικογένειες ακόμη και στρατιωτικούς. Θα είχαμε ή όχι χιλιάδες θύματα;

Οι ίδιες σκηνές απείρου κάλλους επαναλήφθηκαν τη Δευτέρα το απόγευμα στις 23 Ιούλη του 2018. Μας λέγουν ότι σε χώρες της Ευρώπης οι Υπηρεσίες Προστασίας του Πολίτη, σε περιπτώσεις μαζικής καταστροφής, όπως ένα τσουνάμι, μια έκρηξη, ένας κατακλυσμός, στέλνουν στα κινητά όλων των πολιτών ένα SMS με οδηγίες που και προς ποία διεύθυνση να κατευθυνθούν για να αποφύγουν τραγικές για τις ζωή τους και τις οικογενειές τους καταστάσεις. Σε μας μπλοκαρίστηκε η λεωφόρος Μαραθώνος και οι οδηγοί και οι συνεπιβάτες άρχισαν να καίγονται και τυφλωμένοι έχασαν τον προσανατολισμό τους, δεν ήξεραν που πέφτει η θάλασσα. Στη Ραφήνα υπήρχαν επί της λεωφόρου δύο όργανα της τροχαίας που ρύθμιζαν την κίνηση από Μαραθώνα προς Αθήνα και από Αθήνα προς Μάτι, Άγιο Ανδρέα κ.λπ. Ε, λοιπόν άρχισαν να φιλονικούν μεταξύ τους γιατί δεν τους δόθηκαν οδηγίες να κατευθύνουν όλα τα αυτοκίνητα προς Αθήνα αντί να τα στέλνουν στο Μάτι να καούν. Καμία πρόβλεψη, καμία ανάληψη πρωτοβουλίας. Να μην αναφέρουμε τα 10 κασκαντέρ που λόγω βλάβης, κόπωσης των πιλότων κ.λπ. κατέληξαν ν’ αποσυρθούν τα εννέα και να σβήνει τις φωτιές μόνο ένα! Την ίδια στιγμή λόγω του τρελού ανέμου η φωτιά από το Νταού Πεντέλης σε 10 λεπτά, με απίστευτη ταχύτητα, κατέβηκε στο Μάτι και άρχισε να καίει ό,τι έβρισκε στο πέρασμά της.

“Μάτι σαν την Αρχαία Πομπηία”, γράφει η Ρεπούμπλικα. “Εξαφανίστηκε από το χάρτη”.

«Το Μάτι δεν υπάρχει πια. Σε πολλούς ο αφανισμός του μικρού αυτού οικισμού από τις φλόγες θύμισε το τέλος της Πομπηίας από τον Βεζούβιο» γράφει η ιταλική La Repubblica.

«Μητέρες με τα παιδιά τους αγκαλιά. Απανθρακωμένοι» προσθέτει η ιταλική εφημερίδα. «Το Μάτι δεν υπάρχει πια: απανθρακωμένα πτώματα, άνθρωποι να πέφτουν στη θάλασσα για να σωθούν από την πύρινη λαίλαπα, καμένα σπίτια και αυτοκίνητα, μεγάλες δασικές εκτάσεις έγινα στάχτη» προσθέτει η Il Messaggero.

Όλος ο κόσμος ακόμη και ο Ερντογάν (πολύ καλά έκανε) μας συλλυπήθηκαν και πρόσφεραν αεροπορική βοήθεια.

Και οι  “δικοί μας” τι έκαναν; Τα τυπικά, κάποιες ελαφρύνσεις φορολογικές του τύπου “οι πλειστηριασμοί και ο ΕΝΦΙΑ αναβάλλονται μέχρι το τέλος του 18” για τους πυρποληθέντες. Και φυσικά άφθονοι κλασική μουσική από το τρίτο πρόγραμμα.

Ερωτώ έτσι κλαίς τους νερκούς, έτσι πενθείς; Αυτό λέει η παράδοσή μας, ακόμη και η προχριστιανική; Θέλεις να δείξεις ότι συμπάσχεις; Ότι θλίβεσαι πραγματικά.

Πρώτο βήμα η ενσυναίσθηση: Αγκαλιάζεις τους συγγενείς και κλαις μαζί τους, Δεν τους χαιρετάς μόνο βουβά. Τους αγκαλιάζεις και νιώθεις την απώλεια των αγαπημένων τους σαν δικιά σου.

Δεύτερο βήμα έμπρακτος θρήνος και κοπετός: Πηγαίνεις εσύ, ο υπηρέτης του λαού πολιτικός, με τον Αρχιεπίσκοπο και γονατίζεις στον τόπο της συμφοράς σε κάθε σημείο όπου κάηκαν ή πνίγηκαν άνθρωποι πέφτοντας από γκρεμούς στη θάλασσα για να σωθούν. Σε κάθε σημείο όπου υποδεικνύεται ότι έχουν καεί άνθρωποι γίνεται δέηση και εκτελείται τρισάγιο με τους πολιτικούς και το ποίμνιο γονατιστό.

Τρίτο βήμα, λιτανείες και παράκληση-πρόσκληση για  συμπροσευχή. Οι καμπάνες των εκκλησιών κτυπούν πένθιμα και καλούν τους πολίτες να συμμετάσχουν σε κοινή προσευχή στις εκκλησίες σε όλη τη χώρα και με πρωτοστάτη τον επίσκοπο γίνονται λιτανείες υπέρ αναπαύσεως των νεκρών, συγχωρέσεως νεκρών και ζωντανών με προοπτική να βιώσουμε την ανάγκη όχι απλώς να παρακαλέσουμε τον Θεό να μας συγχωρέσει αλλά να ζητήσουμε με ταπείνωση και ειλικρινή μετάνοια να μας ελεήσει γιατί έχουμε προ πολλού αποστεί της Χάριτός Του.

Φανταστείτε ένας ξένος ποδοσφαιριστής και δη καθολικός, ο Σιμόες, δείχνει το δρόμο,

Σιμόες: «Προσευχηθείτε για τη χώρα μας, την Ελλάδα»

Τρίτη, 24 Ιουλίου 2018, 16:24

Το δικό του μήνυμα στήριξης προς τους πληγέντες από τις φονικές πυρκαγιές που έπληξαν την Αττική έστειλε ο Αντρέ Σιμόες μέσω instagram.

«Προσευχηθείτε για την Ελλάδα. Προσευχηθείτε για την χώρα μας. Να είστε γενναίοι και να βοηθάτε ο ένας τον άλλο», έγραψε ο Πορτογάλος αρχηγός της Ένωσης στον προσωπικό του λογαριασμό.

Είναι καταπληκτικό ποιοι υποδεικνύουν το δρόμο…

Τελευταία ενημέρωση: Τρίτη, 24 Ιουλίου 2018, 16:38

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

HELLENIC PSYCHIATRIC ASSOCIATION

Αθήνα 25/7/2018

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία εκφράζει την οδύνη της για τους  συμπολίτες μας που έχασαν τη ζωή τους, τους τραυματίες αλλά και για τις τεράστιες καταστροφές που άφησε η πύρινη λαίλαπα.

Ημέρες πένθους και περισυλλογής αλλά και ετοιμότητας για την αρωγή των τραυματιών, των ανθρώπων που έχασαν συγγενείς και φίλους ή βρέθηκαν  σε ανάγκη στέγασης και υποστήριξης των βασικών τους αναγκών.

Καλούμε τους συναδέλφους να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην κάλυψη αναγκών που προκύπτουν από αυτή την καταστροφή. Η  Εταιρεία είναι στη διάθεση της Πολιτείας για την παροχή τεχνογνωσίας και υπηρεσιών ως προς την αντιμετώπιση των ψυχολογικών επιπτώσεων στους επιζώντες και τους συγγενείς των θυμάτων. Επίσης το Διοικητικό Συμβούλιο αποφάσισε να συνδράμει υλικά τις υγειονομικές και άλλες ανάγκες των πυροπλήκτων, των οικογενειών τους και των ομάδων διάσωσης και αρωγής που  κινητοποιήθηκαν από την πρώτη στιγμή.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας

29/06/2018 | 06:40

Γράφει ο

Ναύαρχος (ε.α.) Κοσμάς Χρηστίδης
Επίτιμος Α/ΓΕΝ

Η αρχή της ιδεολογικής ηγεσίας του ρομαντισμού, χρονολογείται στην αρχαία Ελλάδα με τον Πλάτωνα (427-347 π.Χ.) που συνέβαλε στην ανάπτυξη της ηγεσίας, μέσω των αρχών της «ιδανικής πολιτικής διακυβέρνησης». Σύμφωνα με τον φιλόσοφο, που θεωρείται παγκοσμίως ο πρώτος «ηγέτης-στοχαστής» η ηγεσία απαιτεί ένα άτομο με υψηλή ηθική, ικανότητα και να παραμερίσει το δικό του συμφέρον.

Οι ιδέες του για καλή και δίκαιη ηγεσία επηρέασαν έντονα όλη τη Δυτική διοικητική σκέψη και έτσι και την ανάπτυξη της ηγεσίας. Πράγματι, πολλοί συγγραφείς υποστήριξαν την αντίληψη του Πλάτωνα ότι η ηγεσία έχει να κάνει με καλούς ηγέτες. Διατήρησαν αυτή την μη ρεαλιστική εικόνα, καθορίζοντας την ηγεσία ως επιδίωξη ενός κοινού στόχου, για την ευημερία του οργανισμού.

«Οι ηγέτες δεν ενδιαφέρονται πάντοτε να πραγματοποιούν αλλαγές για να ωφελήσουν τον οργανισμό και τα μέλη του στο σύνολό του, ίσως, ο ηγέτης να ενδιαφέρεται περισσότερο για προσωπικό όφελος.» Show, Erickson & Harvey, 2011

Σύμφωνα με πρόσφατες αμερικανικές μελέτες, έχει αποδειχθεί ότι η διάθεση υπερβολικής ανάγκης για εξουσία μπορεί να οδηγήσει σε «τοξική» ηγεσία. Πράγματι, αυτή η ανάγκη για εξουσία, η μη προσφορά ευθύνης ή αναστολής δραστηριότητας, συμβάλλει στην «καταστροφική ηγεσία» και στη πιο ακραία μορφή της, η λαχτάρα για διατήρηση της εξουσίας μπορεί να είναι “άκρως επικίνδυνη”.

Επομένως, πρέπει να διακρίνουμε την ανάγκη για εξουσία σε δύο συνιστώσες. Ηγέτες που χρησιμοποιούν την εξουσία για να εξυπηρετήσουν το ενδιαφέρον για την οργάνωση και τη χώρα, καθώς και οι ηγέτες που την χρησιμοποιούν για να ικανοποιήσουν το δικό τους συμφέρον.

«Η πραγματική ασθένεια πολλών στελεχών, ιδιαίτερα ανωτάτων λειτουργών (κυρίως πολιτικών), είναι η «ανάγκη για εξουσία». Ο Machiavelli θεωρήθηκε διεστραμμένος, κυνικός και ύπουλος, αλλά σήμερα επανεξετάζεται στη σύγχρονη σκέψη της ηγεσίας.

Οι μακιαβελικές προσωπικότητες παρουσιάζουν εχθρικά χαρακτηριστικά, που μπορούν να γίνουν τοξικά για τους άλλους. Διατηρούν μια «κυνική άποψη της ανθρώπινης φύσης» και τη θεωρούν αδύναμη και ως εκ τούτου στόχο κοινωνικής πίεσης. Θεωρούν τους άλλους ως αντικείμενα ή «μέσα» για προσωπική χειραγώγηση. Μελετώντας μόνο τους άλλους για χρηστικό σκοπό, οι μακιαβελικοί δεν έχουν κανένα ήθος ή ηθική πεποίθηση. Πιστεύουν ακράδαντα, ότι μέσω της απάτης μπορούν να πάρουν ότι θέλουν.

Οι μακιαβελικοί άνθρωποι είναι σαν χαμαιλέοντες που αλλάζουν χρώμα για να προσαρμοστούν, όταν συναντούν ευκαιρίες (Jones & Paulhus 2009).

Οι «αυτάρεσκοι» ηγέτες (νάρκισσοι) είναι πιο πιθανό να είναι συναισθηματικοί κακοποιοί, επειδή, είναι ικανοί να κάνουν τα πάντα για να επιτύχουν τον προσωπικό τους στόχο. Η έννοια του ναρκισσισμού είναι η «εμμονή με τον εαυτό μου». Οι νάρκισσοι εμπλέκονται στο σύνδρομο της «υπερβολής» (hubris ή custer), την ασθένεια της νίκης.

Λόγω αυτής της αποξενωμένης κατάστασης, δεν μπορούν να δεχτούν αποτυχία, λάθη ή έλλειψη σεβασμού. Κατηγορούν τους οπαδούς (ή υφισταμένους) που δεν πέτυχαν αποτελέσματα αντάξια των προσδοκιών τους, έχουν ισχυρή «αίσθηση δικαιώματος» και υπεροχής και ως εκ τούτου είναι «εθισμένοι σε φιλοφρονήσεις». Επειδή βλέπουν μόνο τους εαυτούς τους «στον καθρέφτη», αρνούνται προτάσεις ή ιδέες από άλλους. Ακούν και βλέπουν μόνο αυτό που θέλουν, σαν να ήταν μέσα σε μια φανταστική φυσαλίδα, όπου ο κόσμος περιστρέφεται γύρω τους. Στην ουσία, «δομούν έναν εξωτερικό κόσμο που υποστηρίζει την εγωιστική τους άποψη για έναν τέλειο κόσμο, την επίδειξη δύναμης ή την εκπλήρωση μιας μεγάλης αυταπάτης». Είναι εντελώς αποσυνδεδεμένοι από την πραγματικότητα και ζουν κάτω από τη δική τους ψευδαίσθηση. Οι εγωιστικοί στόχοι τους και η έντονη επιθυμία τους για επιτυχία, τους ωθούν να χρησιμοποιήσουν αδίστακτες στρατηγικές όπως εξαπάτηση, χειραγώγηση ή υπαινιγμούς, που οδηγούν στην καταστροφή των οπαδών τους (π.χ. μελλοντικές πολιτικές κινήσεις…).

Για τους νάρκισσους μόνο ο στόχος μετράει. Αυτά τα άτομα έχουν μια ψυχολογική ανάγκη για κυριαρχία, μια νευρωτική ανάγκη να «θαυμάζονται, να επαινούνται και να τους υπακούν». Τα αλαζονικά άτομα περιμένουν μόνο την επιτυχία και όταν δεν φτάνουν τις προσδοκίες τους, απογοητεύονται και εκρήγνυνται με «ναρκισσιστική οργή» (Hogan & Kaiser 2003).

Η έλλειψη «επίγνωσης» των αυτάρεσκων (νάρκισσων) οφείλεται στο υψηλό αίσθημα μεγαλοπρέπειας και στον στόχο τους. Με «επίγνωση» εννοούμε ότι απορρίπτουν την ενσυναίσθηση και δεν μπορούν να βιώσουν αυτό που αισθάνονται οι άλλοι. Μπορούμε να συγχέουμε και να προσποιούμαστε ότι οι νάρκισσοι δεν είναι συναισθηματικά ευφυείς, εν τούτοις, η ισχυρή αυτοεκτίμηση τους, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι είναι σε θέση να διαχειριστούν, τουλάχιστον, τα δικά τους συναισθήματα και να παίζουν με αυτά για να χειραγωγήσουν τους άλλους. Για καλύτερη κατανόηση, οι ηγέτες μπορούν να θυμώσουν πραγματικά, είτε ασυνείδητα, είτε όχι και να μεταδώσουν αυτήν την συναισθηματική κατάσταση στους άλλους, για να δείξουν ότι «Εγώ είμαι ο προϊστάμενος», «Είστε απλά πρόβατα που ακολουθείτε τον ιεραρχικό κανόνα».

«Όπως με όλους τους νάρκισσους ηγέτες, ένα άσχημο τέλος ήταν στον ορίζοντα»
(Lawson 2011)

Οι νάρκισσοι μπορούν να γίνουν έντονα «αυτοκαταστροφικοί» κατά τη διάρκεια της επιδίωξης της φήμης, καθόσον «Η δόξα είναι φευγαλέα, αλλά η μνήμη διαρκεί για πάντα». Η υπερβολική αυτοπεποίθησή τους και οι παράλογες αποφάσεις οδηγούν σε καταστάσεις από τις οποίες δεν μπορούν να ανακάμψουν. Δυστυχώς, αυτή η προσωπικότητα κυριαρχεί στην κοινωνία μας, όπως λέει ο Lawson, ότι «κυριαρχούν στην οργανωτική δομή συνεχώς, αναζητώντας και αφομοιώνοντας την εξουσία, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για τις επιτυχίες και μεταφέροντας την ευθύνη για τις αποτυχίες τους σε άλλους. Έχουν ψυχολογική ανάγκη για εξουσία, λατρεία και υπεροχή». Συνεπώς, οι νάρκισσοι είναι συναισθηματικοί καταχραστές.

Το όραμά τους είναι φανταχτερό … Είναι εφευρέτες φαντασμάτων… Οι τοξικοί ηγέτες δρουν ως φίδια, με το δηλητήριό τους βρίσκουν το περιβάλλον τους και μετά το ίδιο το τοξικό…

Ένας ικανός ηγέτης, διακρίνεται από τα πρώτα του βήματα. Αυτό που, ίσως, του λείπει είναι η πείρα και η επιπλέον γνώση, αλλά αυτά είναι στοιχεία που αποκτώνται με τον χρόνο και μέσα από τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει. Εν κατακλείδι, ένας ηγέτης θα πρέπει να αντιλαμβάνεται τη πορεία του ως μία ευκαιρία για απόκτηση γνώσεων, μέσα από ατυχείς συγκυρίες και εμπόδια. Εν τέλει, αυτά είναι που διαμορφώνουν έναν επιτυχημένο ηγέτη.

Έχοντας τη τιμή να διατελέσω αρχηγός ΓΕΝ και να γνωρίζω πολύ καλά τους άμεσα ανωτέρους μου και κατωτέρους μου, έχω εμπιστοσύνη στην σημερινή ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων και (γηράσκοντας διδασκόμενος) αντιλαμβάνομαι ότι οι τοξικοί ηγέτες, δεν μπορούν να κατανοήσουν την κατά κεφαλήν καλλιέργεια των αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς και να εμπεδώσουν ότι οι νεότεροι έχουν σφυρηλατηθεί με δημοκρατικές αξίες, που είναι σταθερές και εδραίες. Αποφεύγουν συζητήσεις/κινήσεις στρατεύματος στους δρόμους, καθόσον άλλο είναι η υποταγή και άλλο η υπακοή.

Επομένως, καλόν είναι οι σημερινοί ηγέτες να ενστερνιστούν τα λόγια του Martin Luther King Jr. «Δεν ενδιαφέρομαι για εξουσία για χάρη της εξουσίας, αλλά ενδιαφέρομαι για εξουσία που είναι ηθική, σωστή και καλή» για να αποφύγουν την παγίδα της ηγεμονίας και οι παλαιοί τα λόγια του Πυθαγόρα «Χρη σιγάν ή κρείσσονα σιγής λέγειν» (ή γράφειν), διότι οι πλέον ευεργετηθέντες κοστίζουν ακριβά στη Πατρίδα…

Κυριακή, 22 Ιουλίου 2018

https://dimtris-kypriotis.blogspot.com/2018/07/blog-post_22.html?spref=fb

Ναι, είναι αλήθεια. Τώρα με τις «ελαφρύνσεις» που είχαν την ευγενή καλοσύνη να μας παραχωρήσουν οι ευγενείς και μεγάθυμοι εταίροι μας, το χρέος επιτέλους έγινε βιώσιμο! Μας το εγγυάται ο κ. Στουρνάρας με το όνομα. Μας το εγγυάται επίσης και το ΔΝΤ. Μαζί τους και κάθε λογής ευαγές ίδρυμα των περίφημων αγορών.

Η ειλικρίνεια όλων αυτών είναι αδιαφιλονίκητη. Πολύ περισσότερο του ίδιου του φερόμενου ως Έλλην Πρωθυπουργού. Ποιος τολμά να αμφισβητήσει τις διαβεβαιώσεις του κ. Τσίπρα; Ποιος τολμά να αμφισβητήσει την φιλαλήθεια των λόγων του;

Αφού μας το λένε, έτσι θα είναι!

ΕΞΕΛΙΞΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

Τότε μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος από όλους αυτούς πώς γίνεται και το δημόσιο χρέος της Ελλάδας όταν μπήκαμε στα μνημόνια να μην ήταν βιώσιμο και τώρα να είναι. Πώς γίνεται όταν το δημόσιο χρέος βρισκόταν το 2009 στο 126% του ΑΕΠ και στο 172% του Ακαθάριστου Διαθέσιμου Εισοδήματος των Νοικοκυριών της Ελλάδας να μην ήταν βιώσιμο, ενώ τώρα είναι;

Το 2017 το δημόσιο χρέος βρέθηκε στο 185% του ΑΕΠ και στο 286% του Ακαθάριστου Διαθέσιμου Εισοδήματος των Νοικοκυριών. Ενώ στα τέλη Μαρτίου 2018 – τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία του ΟΔΔΗΧ – το δημόσιο χρέος εκτινάχθηκε αισίως στα 343,7 δις ευρώ. Δηλαδή στο 194% του ΑΕΠ της Ελλάδας.

Κι όμως το δημόσιο χρέος για κάποιον περίεργο, μαγικό και τερατώδη λόγο κρίθηκε βιώσιμο. Δηλαδή κρίθηκε ότι μπορεί να εξυπηρετηθεί. Αρκεί η Ελλάδα να αυξήσει το ακαθάριστο προϊόν που θα παράξει την περίοδο 2018-2022 κατά 34 δις ευρώ, ώστε οι δανειστές να πάρουν διαμέσου του πρωτογενούς πλεονάσματος πάνω από 42 δις ευρώ!

Ξεχάστε λοιπόν την αριθμητική που μάθατε στο δημοτικό. Εδώ μιλάμε για ανώτερα μαθηματικά. Τα μαθηματικά της απάτης, της αγυρτίας και της ατιμίας. Δηλαδή τα μαθηματικά των δανειστών και των αργυρώνητων πολιτικών τους.

Έτσι όταν χρωστάς περισσότερα έχοντας πολύ μικρότερο εισόδημα, αυτό σημαίνει ότι είναι βιώσιμο το χρέος σου. Ενώ όταν σου ζητάνε να παράξεις 34 δις ευρώ για να σου αρπάξουν 42 δις ευρώ, αυτό σημαίνει αύξηση του εισοδήματος, των συντάξεων και της κοινωνικής πολιτικής του κράτους.