Δεν μπορεί να τα ανέχτηκες ρε Πάνο όλα αυτά αμιλητί και υπομονετικά σαν ο άγιος του κοινοβουλίου. Φταις και συ λιγουλάκι, δεν είναι έτσι; Θυμάσαι την πρόταση να βάλεις στο ψηφοδέλτιο τον Δημήτρη Καζάκη έστω κι αμείβοντάς τον πλουσιοπάροχα, για να κατεβάσει τους τόνους και να υποχωρήσει στα ανυποχώρητα, όπως την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ;

Και φυσικά σε απόκρουσε. Αναλογίζομαι όμως πόσοι άλλοι υποχώρησαν. Πάνο δεν είσαι δα και άπειρος, είχες χωθεί για τα καλά εδώ και χρόνια μέσα στις ίντριγκες της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ στην κοπριά που κρύβεται κάτω από τα χαμόγελα και τις υποσχέσεις.

Έπρεπε λοιπόν να ξέρεις ότι ο Τσίπρας έχοντας 145 βουλευτές κι εσύ 5 θα στην έφερνε. Μάλλον το γνώριζες αλλά ωραιοποιούσες την εικόνα πως όλα πάνε καλά. Πως ανέχτηκες ρε Πάνο να συνεργαστείς με ένα αντικοινωνικό ψυχοπαθητικό μειράκιο που το είδες από το δημοψήφισμα που αντέστρεψε ότι δεν έχει όρια ούτε ηθικούς ενδοιασμούς; Κι άσε την φιλενάδα του, την ερωμένη, μόνο παντρεμένος δεν είναι κατά την Ορθοδοξία που διατείνεσαι πως πιστεύεις, να κλαίει και να μοιρολογεί κάθε 15 Ιούλη σκεπτόμενη το δημοψήφισμα.

Για όλα αυτά ρε Πάνο δεν φέρνεις καμιά ευθύνη; Ε, σιγά μην σε πάρουμε στα σοβαρά τώρα που βγάζεις το δηλητήριο που τόσο καιρό έκρυβες μέσα σου. Και πάνω από όλα ΜΗΝ ΤΟ ΠΑΙΖΕΙΣ ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ και ότι κόπτεσαι για την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.

Σας ξέρουμε καλά όλους σας στα τέσσερα-στα τέσσερα μουσουλάτε όλοι σας μπρος στη Μέρκελ και το State Department που ορίζει την πολιτική των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και άλλο δεν σκέπτεται παρά πως να έχει το μονοπώλιο των πάντων στον κόσμο κάτι μεταξύ Ρώμης και Καρχηδόνας δηλαδή.

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Σε κάθε δευτερόλεπτο της ζωής μας ενεδρεύει το απρόβλεπτο, η αρρώστια, το ατύχημα, η πυρκαγιά, η πλημμύρα, ο σεισμός, ο πόνος η ανυπέρβλητη οδύνη, ο θάνατος. Η φύση λειτουργεί χωρίς να ξεχωρίζει ποιότητες, αξίες, διαφορές, δεν την νοιάζει αν εξαλειφθούν εκατομμύρια ρέγγες, ακρίδες ή 25.000 άνθρωποι μετά την έκρηξη του Βεζούβιου. Αυτή η τέλεια αδιαφορία της φύσης, η οποία έχει τις δικές της ορίζουσες υπακούει δε σε ειδικά γι’ αυτήν εγκαθιδρυμένους συμπαντικούς νόμους οδηγεί πιστούς στο Θεό, αλλά και απίστους, στο να αναρωτιούνται αν υπάρχει νόημα ή πρόταση νοήματος, ερμηνείας της αιτίας και του αποτελέσματος, αιτιατού. Αν η φύση είναι μόνο αναγκαιότητα και η λογική της ξεπερνάει την ελευθερία της βούλησης του ανθρώπου πόσο ελεύθερος τότε αυτός είναι; ποιο το νόημα της ύπαρξης του μόνου σκεπτόμενου όντος; με δεδομένο ότι ο άνθρωπος λειτουργεί με λογική διαφορετική από αυτή που διαπιστώνει στη φύση οι υλιστές, οι μηδενιστές, οι άθεοι οδηγούνται σε αδιέξοδο αφού κάθε στιγμή που ζούμε βαδίζει ανελέητα στη φθορά και νομοτελειακά στο όποιο τέλος. Μόνο για όσους υπάρχει ένας άλλος μόνιμος τόπος, μια αιώνια κατάσταση, μπορεί ν’ αντιταχθεί στη σκέψη και στο θέλω της αδιάφορης φύσης ο άνθρωπος, και να βρει νόημα ύπαρξης. Άρα η αθεΐα δεν στέκεται ούτε λογικά, δεν έχει νόημα, ούτε οδηγεί σε λύση αλλά μόνο σε αδιέξοδο. Γι’ αυτό ανέκαθεν προαιώνια, η ανθρωπότητα πίστευε σε Ηλύσια Πεδία, σε Τάρταρα, σε Παράδεισο και Κόλαση. Η κατασταλαγμένη χιλιόχρονη πείρα της ανθρώπινης Ιστορίας απαντά στην προσωρινότητα και στο ολοκαύτωμα της Πομπηίας. Άθεοι όλου του πλανήτη κλείνετε το εγωιστικό γόνυ της πεισματικής αντίστασής σας στην θεία αποκάλυψη του αναστημένου Χριστού. Μόνο αφομοιώνοντας τα λόγια που είπε στο συσταυρωμένο ληστή “από σήμερα θα βρίσκεσαι μαζί μου στον Παράδεισο” με την Ανάστασή του και το έργο Του επί γης, βρίσκει κανείς νόημα στη ζωώδη και ψυχρή συμπεριφορά και υλική αντίδραση των φυσικών νόμων. Κηρύσσοντας την αγάπη απέναντι στο ένστικτο, την ειρήνη απέναντι στη βία την φυσική και την ανθρώπινη. Κάνοντας βίωμα αυτές τις βασικές χριστιανικές αρχές όπως της έκανε ο αυριανός εορτάζων Ιερομάρτυρας Άγιος Χαράλαμπος, φράζοντας το δρόμο στα εγκλήματα του Σέπτιμου Σεβήρου και του επάρχου του Λουκιανού. Όπως και τόσοι άλλοι που επιβλήθηκαν στις δυνάμεις της βίας, της φύσης και την ανθρώπινη κτηνωδία όπως οι όσιοι τρεις παίδες ο Ανανίας, ο Αζαρίας και ο Μισαήλ, (Μισδράχ, Σεδράχ και Αβδεναγώ) της Παλαιάς Διαθήκης, ο Δανιήλ στο λάκκο των λεόντων, και άπειροι άλλοι. Μόνο τότε και κάτω από το βλέμμα της μελλοντικής αποκατάστασης έχει νόημα το ζω, το υπάρχω. έχει νόημα το παρακάτω δράμα: “4χρονο αγόρι από την Πομπηία που «πάγωσε» σε στάση τρόμου. Βρέθηκε μαζί με τους γονείς του κάτω από τα ερείπια του σπιτιού τους. Συγκλονιστικά ευρήματα από τις σαρώσεις στις σορούς” (δέστε φωτο). Γεώργιος Ευαγγελάτος

Αφού έμειναν εγκλωβισμένα μέσα στην τέφρα για περισσότερα από 1.900 χρόνια, τα θύματα της καταστροφικής έκρηξης στην Πομπηία «ξαναζωντάνεψαν» τεχνητά,με τη βοήθεια της επιστήμης. Αρχαιολόγοι σάρωσαν τα διατηρημένα σώματα 86 Ρωμαίων που έχασαν τη ζωή τους από την έκρηξη του Βεζούβιου και εντοπίστηκαν στην αρχαιολογική σκαπάνη. Οι συντηρητές έδωσαν στη δημοσιότητα τα πρώτα αποτελέσματα των σαρώσεων και αποκαλύπτουν τι κρύβεται κάτω από το ηφαιστειακό κέλυφος που σκέπασε τα θύματα….

Μεταξύ των θυμάτων ήταν ένα αγόρι 4 ετών που βρέθηκε «κοκαλωμένο», με έκφραση τρόμου στο πρόσωπό του. Ανακαλύφθηκε δίπλα σε ένα ενήλικο ζευγάρι που πιστεύεται ότι ήταν οι γονείς του. Τα ρούχα του μικρού αγοριού ήταν ορατά στον γύψο, αλλά κάτω από αυτά βρέθηκαν υπολείμματα της σπονδυλικής του στήλης. …

Μια εικόνα που στοιχειώνει μέχρι σήμερα τον επιστήμονα, Stefano Vanacore είναι αυτή του μικρού αγοριού που το μετέφερε στην αγκαλιά του για να το τοποθετήσει στον σαρωτή. Το αγόρι, όπως όλα δείχνουν, εγκλωβίστηκε κάτω από τα ερείπια του σπιτιού του. Επίσης, η εικόνα ενός ενήλικου άντρα που έβαλε τα χέρια του πάνω από το κεφάλι του είτε για να προστατευτεί είτε για να αντιμετωπίσει το τέλος του….

Οι ειδικοί τομογράφοι απέδωσαν και την παραμικρή λεπτομέρεια των λειψάνων. Η Stefania Giudice, ειδική αρχαιολόγος και μέλος της ομάδας συντήρησης των λειψάνων, τόνισε πως δεν πρόκειται απλά για κάποια παλιά αντικείμενα έστω και μεγάλης αξίας. Μια γυναίκα, ένας άντρας και ένα παιδί, που ήταν οικογένεια, ανατάσσει την επιστήμη σε «ανθρώπινη αρχαιολογία». …

Η σάρωση γίνεται με την ίδια σύγχρονη 3D μέθοδο του υπερήχου στις εγκυμονούσες γυναίκες. Εκεί οι επιστήμονες ανακάλυψαν τα σφιγμένα χείλη του παιδιού, που δήλωναν την ψυχική του κατάσταση. Επίσης αποκαλύφθηκαν η σπονδυλική στήλη, τα πλευρά και η λεκάνη του άλλου θύματος, που είναι ενήλικας άντρας. Μέσα από άλλες σαρώσεις έγινε προσπάθεια αποτύπωσης και συναρμολόγησης του κρανίου, αλλά και απεικόνισης των μυών μέσα από κομμάτια δέρματος, με τη βοήθεια μιας ειδικής χρωστικής ουσίας….

Η πιο σπουδαία ανακάλυψη ήρθε μέσα από τα άριστα διατηρημένα δόντια των Ρωμαίων. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι είχαν χαμηλό σάκχαρο και διατροφή υψηλή σε φυτικές ίνες, που σε ποιότητα μπορεί να ήταν πιο θρεπτική από τη σημερινή….

Μια από τις πιο ανατριχιαστικές προσπάθειες ήταν η διατήρηση και μελέτη των δοντιών, που σε πολλές περιπτώσεις οδηγούσε σε αποκόλληση της μύτης, εξαιτίας των μεγάλων κενών ανάμεσα στα μάτια, αφήνοντας μια μακάβρια αίσθηση. Οι σαρώσεις αποκάλυψαν ότι τα περισσότερα θύματα είχαν σοβαρές κρανιακές κακώσεις. Οι εμπειρογνώμονες της Πομπηίας, έχουν ετοιμάσει μια έκθεση με όλα τα μακάβρια ευρήματα με την ονομασία «Pompeii and Europe»….

Με τα χρόνια, πολλά θύματα έχουν τοποθετηθεί με προσοχή μέσα σε ειδικά εκμαγεία για την καλύτερη συντήρησή τους. Με αυτό τον τρόπο οι επιστήμονες ήθελαν να προφυλάξουν όποιο «ζωντανό» υπόλειμμα είχε εγκλωβιστεί μέσα στην τέφρα. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι όσοι θάφτηκαν στην τέφρα, και εγκλωβίστηκαν μέσα σε ένα σκληρό, πορώδες κέλυφος, σάπισαν αργά αφήνοντας όμως τον σκελετό τους ανέπαφο στο χρόνο. Προς έκπληξη όλων, σε κάποιες περιπτώσεις βρέθηκαν και κάποια ανθρώπινα υπολείμματα μέσα στα εκμαγεία….

Η πλειοψηφία των εκμαγείων πραγματοποιήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα, πράγμα που σημαίνει ότι μέχρι σήμερα, κάποια από αυτά είχαν εκφυλιστεί και χρειάστηκαν επισκευή. Σε κάποιες περιπτώσεις, οι εκφράσεις που έχουν αποτυπωθεί στον γύψο δείχνουν τον σπαραγμό και τον τρόμο, ακόμα και στα ζώα. Εκτιμάται ότι περίπου 25 χιλιάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν επί τόπου στην έκρηξη του ηφαιστείου.
Πηγή:
mixanitouxronou.gr

Ο παλιός φίλος μας Στέλιος Παπαθεμελής τέως χριστιανοδημοκράτης και αυτόβουλα μεταμοσχευθείς από την Ένωση Κεντρώων Νέων Δυνάμεων στο ΠΑΣΟΚ, συνηθίζει να λέει:  «το πολιτιλίκι πεθαίνει ένα μήνα μετά τον θάνατο του βουλευτή». Με λίγα λόγια παλιά μου τέχνη κόσκινο ή  Το λύκο τον κουρεύανε, αυτός δεν τόβαζε κάτω, πούθε παν’ τα πρόβατα;

Αν οι φύλακες του λαού, οι φιλόσοφοι, οι πνευματικοί κι εκκλησιαστικοί ηγέτες δεν αγρυπνούν αλλά κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου κι αφήνουν έρμαιο κι αδιαφώτιστο το λαό, οι διεφθαρμένοι ηγέτες θα διαλύσουν τα πάντα, θα φέρουν χάος στην κοινωνία, θα την διαφθείρουν σαν τα μούτρα τους και στο τέλος θα ξεπουλήσουν την πατρίδα στο πιο πρόθυμο απατεώνα τραπεζίτη όπως ο Τζωρτζ Σόρος, Ροθτσάϊλντ, Ροκφέλλερ, κ.ά. Το συμβολίζει περίφημα η παροιμία: Ο σκύλος που δεν αλυχτάει λύκους στο μαντρί τραβάει».

Πόσες φορές ο λαός θα πρέπει να τρώει τα μούτρα του με τους ανάξιους ηγέτες που ψηφίζει; Πότε θα καταλάβει πως Βάζει το λύκο πιστικό [= βοσκό] και το σκυλί δραγάτη [= αγροφύλακα.].  Αντί να ξαμολήσει το κυνηγάρικο σκυλί να κομματιάσει τον σαδιστή κι αιμοσταγή σφαγέα των προβάτων;

Πότε ο λαός θα καταλάβει πως ο λύκος αρνί δε γίνεται; Πότε θα αντιληφθεί ότι ο πληρωτός ή αριβίστας πολιτικός που δεν έχει ιδεολογία και ηθικό νόμο μέσα του, αλλά βλέπει τη βουλευτική και υπουργική καθήκλα σαν ευκαιρία να βγάλει τα προς το ζειν δεν έχει καμμιά σχέση με τον πραγματικό ηγέτη που απαιτεί κόπο για να τον βρει και να τον ανεβάσει στον κυβερνητικό  θώκο; Τα δύσκολα πράγματα απαιτούν αγώνα για ν’ αποκτηθούν, δράση, συνεχές ψάξιμο. Πόσες φορές από την ιστοσελίδα αυτή, δεν προτείναμε ανθρώπους φιλοσόφους, πνευματικούς ηγέτες για πολιτικούς όπως λέει ο Πλάτωνας (αν και ολιγαρχικός) στην Πολιτεία του; Για παράδειγμα τον Χρήστο Γιανναρά, τον Γιώργο Κοντογιώργη, τον μακαρίτη Σαράντη Καργάκο, τον επίσκοπο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλα Χατζηνικολάου, ο Επίσκοπος Πειραιώς Σεραφείμ, χαρακτηρισμένος από τους κακόβουλους ρατσιστής και φασίστας ενώ πάσχει ο άνθρωπος για την Ελλάδα, το χαμένο, αποθαρρημένο ποίμνιο και πολλοί άλλοι αξιόλογοι που επίτηδες οι πολιτικοί τους αποκρύπτουν από τα ΜΜΕ και κάνουν ό,τι μπορούν να μην βρίσκονται τα διαμάντια αυτά στην πρώτη γραμμή..  

Όλα αυτά γίνονται για την ύλη, την τρυφή της σάρκας, για τη τσέπη, την απόλαυση της δόξας για το συναπάντημα των φιλοδοξιών με την φήμη. Για όλα αυτά οι πολιτικοί, αδίστακτοι, θέλουν σαδιστικά να φάνε (και τις τρώγουν) τις σάρκες των λαών. Οι παροιμίες, ο λύκος με μύγες δε χορταίνει  και χορταίνει ο λύκος με τα μυρμήγκια; Συμβολίζουν περίφημα αυτό το είδος πολιτικού κανιβαλισμού.

Ο λύκος έχει τ’ όνομα κι ο τσάκαλος (το τσακάλι) τη χάρη.

Όταν οι πολιτικοί κινδυνεύουν να χάσουν την έδρα τους γίνονται επικίνδυνοι: Η πείνα σπρώχνει το λύκο έξω από το δάσος.

Αρχίζουν και απειλούν «Μετά από εμένα το χάος». Μας θυμίζει τίποτα αυτό; Έτσι επέβαλλαν ο Καραμανλής, ο Αβέρωφ, ο Ανδρέας Παπανδρέου  και πολλοί άλλοι ισχυροί των μεγάλων κομμάτων το θέλω τους. Πνίγοντας κάθε πρωτοβουλία των νεότερων, κάθε προσπάθεια διαφωνίας με τον κομματικό μηχανισμό και το συμφέροντα του κόμματος ξερνώντας την απειλή; Όποιο πρόβατο φεύγει απ’ το μαντρί το τρώει ο λύκος.

Έτσι μέσα από την τιτάνια πάλη για να επιβληθούν και να εκλεγούν δεν δίσταζαν να βάλουν το λύκο να φυλάξει το μαντρί. Και είναι ικανοί να μεταμορφώνονται, να σπέρνουν τη σύγχυση και να μπερδεύουν τον λαό ποιο είναι το ηθικά σωστό και ποιο το λάθος, με τις απάτες, τα κροκοδείλια δάκρυα, τις αλχημείες και τους συμβιβασμούς τους (καληώρα όπως η κυβέρνηση μειοψηφίας του ΣΥΡΙΖΑ με 145 βουλευτές διαλύει τα μικρά κόμματα και επιβάλλει το δικό της ή καλλίτερα των αφεντικών της). Με άλλα λόγια χάνει ο ελληνικός λαός τα αυγά και τα καλάθια με τις ίντριγκες και τις δολοπλοκίες τους και δεν ξέρει ποιος έχει το δίκιο και ποιος το άδικο, γιατί ο λύκος έχει τ’ όνομα κι η αλεπού τη χάρη.

Εμπήκ’ ο λύκος στο μαντρί, αλί που ‘χε το ένα το κατασπάραξε. Αρνί που βλέπει ο Θεός, ο λύκος δεν το τρώει.

Μερικοί πανέξυπνοι ψυχοπαθητικοί ηγέτες κατορθώνουν νάναι και ο λύκος χορταμένος και τα πρόβατα σωστά. Με το σκάνδαλο Κοσκωτά για παράδειγμα ο Ανδρέας πέτυχε και να γλυτώσει με το φόβο μην τυχόν διχασθεί ο λαός, να βγει αθώος με ψήφους 7 έναντι 6 (με προδιατεταγμένη ψήφο του προέδρου του Αρείου Πάγου Κόκκινου) χωρίς καν να παρουσιασθεί στη δίκη και κατάφερε όχι μόνο να επιστρέψει στην πολιτική αλώβητος αλλά το 1993 να χρηστεί πρωθυπουργός της Ελλάδας. Όπως λέει μια  αραβική παροιμία. Προς υπηρέτας αποκρύπτοντας τας εκ της αφροντισίας των ζημίας του δεσπότου. (Τσοχατζόπουλου, Κουτσόγιωργα, Μπέτσου κ.ά) Ποιμήν αμελής ανεπλήρου τα θύματα της των λύκων βοράς, πωλών τα μεγάλα των προβάτων και εκ της τιμής αυτών αγοράζων μικρότερα εις αντικατάστασιν του αριθμού.

Λύκε μ’ γιατί ο λαιμός είναι χοντρός; Γιατί το παίζω μοναχός.  Τα τρώω όλα και δεν μοιράζομαι με κανέναν τη λεία μου. Κι αν βρεθεί κανείς ανταγωνιστής μου, του δείχνω τα δόντια μου, τον συκοφαντώ και στο τέλος τον καταβροχθίζω κι αυτόν. [αυτό ισχύει για όσους κάνουν τις δουλειές, τον πολιτικό αγώνα τους μόνοι, χωρίς οικονομικά ανταλλάγματα, βασιζόμενοι στις δικές τους δυνάμεις. Τέτοιο παράδειγμα είναι ο Βασίλης Λεβέντης 9υπάρχουν κάποιες αμφιβολίες γι’ αυτόν) και ο Νίκος Ψαρουδάκης. Τον πρώτο τον κοροϊδεύει  ο κόσμος και τον θεωρεί πως είναι «ο κωμικός» της Βουλής. Τον δεύτερο τον σχολίαζαν με συγκαταβατικό χαμόγελο γιατί ήταν ηθικό στοιχείο και χριστιανός και τον αποκαλούσαν «ο γραφικός μπάρμπα Νίκος». Τον έβαζαν μάλιστα να μιλά από το βήμα της Βουλής μετά τις 2 το βράδυ ώστε να μην τον ακούει κανείς από το λαό τον μεροκαματιάρη, τον σκληρά εργαζόμενο και μισθοδίαιτο.  Οι πολιτικοί της άτυχης πατρίδας μας είναι αμείλικτοι: Θα λέγαμε πως ξέρουν καλά να χειρίζονται τη διαπλοκή, τις συνωμοτικές υποχθόνιες ενέργειες και να εξουδετερώνουν κάθε ειλικρινή φωνή, κάθε ευσυνείδητο κι ευαίσθητο άνθρωπο, πάντα τηρούσαν και τηρούν μετ’ ευλαβείας την παροιμία:  Αν λογάριαζε ο λύκος τ’ αχνάρια του, έπεφτε και ψόφαε. Λύκος πεινασμένος, ακόμη και πουρνάρι τρώει.

Κι ο λαός ακόμη με όσα κι αν παθαίνει, ιδιαίτερα από το 2000 κι εδώ, με τα κόλπα Σημίτη, Stross Kahn, της Goldman Sachs, την απάτη του χρηματιστηρίου, το φάγωμα των άδειασμα των ταμείων, την παραποίηση  επί ΓΑΠ των στατιστικών δεδομένων μέσω του διορισμένου Γεωργίου αποδείχθηκε πλήρως πως αν είσαι πρόβατο, θα βρεθούν λύκοι.

Η μάντρα σαν χιλιάσει, το λύκο δε φοβάται. Πολύ λίγο τους απασχολεί το ότι δε φτάνει που ‘φαγε ο λύκος το γομάρι, τι τσεβάπι [= εξήγηση, τι λόγο, δικαιολογία] θα δώσουμε στον κόσμο; Θ=Ξέρουν εκ των προτέρων πως θα αθωωθούν και θα την βγάλουν καθαρή. Να γιατί ψήφισαν και το νόμο περί ασυλίας του εαυτού τους από τα πάμπολλα σκάνδαλα που ενέχονται. Κάπου κάπου βέβαια βρίσκουν  έναν μοναχικό, ξεδοντιασμένο κι ακίνδυνο λύκο (πολιτικό σαν τον ωραίο Μπρούμελ τον Τσοχατζόπουλο,  να τον χρησιμοποιήσουν σαν εξιλαστήριο θύμα). Ο λύκος σαν γεράσει, μασκαράς των σκυλιών γίνεται.

Σ.γ.: Ο λόγος της συμβολικής χρήσης κι ανάρτησης όλων των πιο πάνω παροιμιών (ευχαριστούμε γι’ αυτό τον ερανιστή που μας έδωσε την ευκαιρία) ήταν να βοηθήσει το λαό μας μέσα από την δική του σοφία, να συνειδητοποιήσει τον γκρεμό που χαίνει κάτω από τα πόδια των Ελλήνων και να αφυπνισθούν, ιδίως μετά τη ψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών και την κύρωση της ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, (ούτε ψύλλος στον κόρφο μας) ν’ αγωνιστούν να αλλάξουν την ολισθηρή και μακάβρια πορεία του Έθνους μας προς την καταστροφή του FINIS GRECIA.

Ευαγγελάτος Γεώργιος.

Όλη η καπιταλιστική φιλελεύθερη οικονομία των Δυτικών, Καθολικών, Προτεσταντών αλλά και των Ορθοδόξων, στηρίζεται σ’ αυτή την χριστιανικότατη εντολή: Άνθρωπος, ανθρώπου λύκος. Από το 2015 μάθαμε κι ότι ο μαρξισμός του ΣΥΡΙΖΑ που άλλα διακήρυττε στην πράξη είναι αρχικαπιτάλας.

Το μότο του ΣΥΡΙΖΑ όπως ήταν και της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και του ΠΑΣΟΚ, μόλις ανέβηκε στην εξουσία: Φάτε λύκοι, φάτε αρκούδες.

Αυτό είναι το περίλαμπρο Αστικό Σύστημα, και το εφαρμόζουν πιστά οι μοντέρνοι παγκοσμιοποιητές αλλά και οι σύγχρονοι Μαρξιστές του Τσίπρα: Το μισιακό γαϊδούρι το τρώει ο λύκος. Όποιος δηλαδή έχει τη δύναμη κλέβει τη μπουκιά από το στόμα του αδύναμου. Ερώτημα· έκανε τόσες χιλιάδες χρόνια τίποτα πιο ευγενικό κι ανθρώπινο η ανθρωπότης εκτός από την έμπρακτη εφαρμογή του φυσικού Νόμου της Ζούγκλας· το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό; Με τις ευλογίες της κατεστημένης εκκλησίας φυσικά!

Δεν υπάρχει Έλληνας αλλά και ελληνικό κόμμα, οργάνωση, κίνημα χωρίς να υποπτεύεται ότι πίσω από τον πολιτικό, θρησκευτικό, οικονομικό αντίπαλο δεν κρύβεται μια αόρατη, παντοδύναμη ΣΥΝΩΜΟΤΙΚΗ ΙΕΡΑΧΙΑ που κρύβεται τόσο καλά ώστε είναι αδύνατο να εντοπίσεις τα ίχνη της: Εμείς το λύκο βλέπουμε, πούθε πάν’ τ’ αχνάρια του. Λέγεται κι αυτό: [= όλα τορό [= χνάρι] γυρεύεις;

Αυτά ψιθύριζαν οι νεότεροι γόνοι κι απόγονοι των γερασμένων πολιτικών αρχηγών και εν πολλοίς ιδρυτών των ελληνικών κομμάτων μεταξύ τους με συγκαταβατικό και  ευσεβοφανές ύφος: Και τα σκυλιά περιγελούν το λύκο σαν γεράσει ή αλλιώς άμα γεράσει ο λύκος τον κοροϊδεύουν τα τσακάλια.

Αν ακολουθούσαν την παρακάτω παροιμία: Αν δεις λύκου χνάρια, έχε το νου σου στα πρόβατα, οι λαοί και φυσικά οι συμπατριώτες μας, δεν θα έδιναν τόσο επιπόλαια την ψήφο τους σ’ αυτούς που η Γραφή περιγράφει εναργέστατα: «Προσέχετε μην παρασυρθείτε από ψευδοπροφήτες οδηγούς που σας παρουσιάζονται με την εξωτερική εμφάνιση της αθωότητας σαν ήμερα κι άκακα πρόβατα από μέσα τους όμως είναι άγριοι κι αισχροκερδείς λύκοι που αρπάζουν ό,τι βρουν». (Ματθαίος, κεφ.7, στ. 15). Το ευαγγέλιο εννοεί ότι οι άρχοντες όχι μόνο οφείλουν να είναι ψαγμένοι, συνειδητοποιημένοι ψυχικά, αλλά να είναι πλήρης Πνεύματος Αγίου και Σοφίας. (Πράξεις των Αποστόλων, κεφ. 6, στ. 3).

 Πολίτες της Ελλάδας, αναγκαστικά ψηφοφόροι όσο κι αν σας τρώει η οικονομική κρίση, η βαριά φορολογία μην χαλαρώνετε και αποδέχεστε το αμαρτωλό και υλιστικό Σύστημα που μας διαφεντεύει πολύ περισσότερο μην υποτάσσετε σ’ αυτό. Σκεφθείτε τρόπους ανατροπής του, ενωθείτε ο ένας με τον άλλο, όλοι αδέρφια είμαστε. Αν ζείτε με την έγνοια του ρουσφετιού θυμηθείτε βάζοντας μέσο για το γιο και την κόρη σας σ’ ένα ρουσφετολόγο πολιτικό, αφαιρείτε τη δουλειά από έναν άλλο που είναι στη σειρά και περιμένει προφανώς αξιότερο από το παιδί σας και αν είσαστε δίκαιοι οφείλετε να το αναγνωρίσετε. ΜΗΝ ΧΑΛΑΡΩΝΕΤΕ ΑλΛΑ ΕΝΤΕΙΝΕΤΕ ΤΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ ειδάλλως Εύκαιρο μαντρί, γεμάτο λύκους. Να ξέρετε δε ότι: Αυτός που υπομένει, το λύκο διαφεντεύει. Ο λαός αν επιμείνει στο τέλος θ’ αλλάξει τη μοίρα του.

Διότι αλλιώς… ο Λύκος θα μας φάει. Λύκος θα φάει τα πρόβατα κι αρκούδα τον τσομπάνο.

Ποιος μπορεί να αρνηθεί ότι το σοκ και το δέος που βιώνει ο λαός μας από το 2010 έως τώρα και ίσως για άλλα 90μ χρόνια δεν βοηθάει την άρχουσα ολιγαρχία να μας φορέσει χάμουρα και να μας κάνει πειθήνιους δούλους και δούλες. Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται.

Για τους προδότες, δοσίλογους, ξεπουλημένους στα ξένα αφεντικά βουλευτές της ελληνικής Βουλής:   Λύκος λύκον δεν τρώγει.

Αμετανόητοι, ανιστόρητοι, ισχυρογνώμονες, δεν βλέπουν τον κατήφορο που έχουν πάρει, την αποσύνθεση και τον διαμελισμό που οδηγούν Ελλάδα και τον ελληνικό λαό με τα εγκληματικά νομοσχέδια   οποία  κυρώνουν: Τα πρόβατα που έχουν πολλά αφεντικά, τα τρώει ο λύκος.

Στα προεκλογικά ταξίματα και τις υποσχέσεις των κομμάτων ΟΛΩΝ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ ισχύει το: Έχει μορφή προβάτου και γνώμη λύκου.

Παροιμία αφιερωμένη στο Υπερταμείο, στο ΤΑΙΠΕΔ, στην ΑΑΔΕ, στα 4 μνημόνια, τις δανειακές συμβάσεις, με τους δανειστές μας, είτε για το ΔΝΤ, και την ΕΚΤ πρόκειται, είτε για τις τοκογλυφικές αγορές που βγήκαμε πρόσφατα, διότι μας κάνουν χρόνια πλύση εγκεφάλου ότι ένα κράτος δεν μπορεί να σταθεί από μόνο του, χρειάζεται να δανείζεται: Στη μάντρα λύκος αν εμπεί, θ’ αρπάξει του φτωχού τ’ αρνί.

Περιμένατε από τον ΓΑΠ να σας διαφωτίσει γιατί υπέγραψε το 1^ο μνημόνιο, να σας εξηγήσουν οι Σαμαράς και ο Βενιζέλος γιατί υπέγραψαν το 2^ο και ο Τσίπρας το 3^ο, ή γιατί έκανε το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος ΝΑΙ; Ο λύκος με μηνύματα ποτές αρνί δεν τρώει.

Ισχύει για τους εφοπλιστάδες και την άρχουσα τάξη: Για τον πόνο του βοδιού γλύφει ο λύκος τη βουκέντρα (ή τον ζυγό). Γι’ αυτό φροντίζει προεκλογικά ο Τσίπρας να μας απαλύνει τον πόνο δίνοντας στους πτωχούς και πένητες Έλληνες ένα πενηντάρι παραπάνω!!!

Το λέει και μόνη της η παροιμία Για χατίρι του βοδιού, γλύφει ο λύκος το ζυγό. Χάριν άλλου, τρίτου, ισχυρότερου και δυνατότερου, κολακεύει το πολιτικό μας κατεστημένο κολακεύει την Μέρκελ, το State Department, το ΝΑΤΟ, τους Ευρωπαίους αρχιμαφιόζους επιτρόπους. έτσι η έκφυλη παρηκμασμένη κάστα των ελληνικών κομμάτων διαιωνίζει την ύπαρξή της σπέρνοντας τη μοιρολατρία στο λαό μας, «χωρίς συμμάχους και έξω από την Δύση ή την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν υπάρχει σωτηρία, δεν μπορούμε να ζήσουμε».

Δες τε τους πως τρώγονται για ανοησίες στη Βουλή, πετώντας ειρωνίες ο ένας τον άλλο και αραδιάζοντας άθλια λογικά επιχειρήματα ανούσια, φληναφήματα ενώ όλοι τα ίδια πιστεύουν και σαν γίνουν κυβέρνηση τα ίδια ποιούν. Τότε να είσαστε ανήσυχοι: Όταν τα σκυλιά τρώγονται, ο λύκος τρώει τα πρόβατα. Γιατί η φαγωμάρα τους (για του λαού τα μάτια) εγκυμονεί κινδύνους για όλο το λαό· Έπεσε ο λύκος στ’ άντερα.

Eυαγγελάτος Γεώργιος

Λαϊκές παροιμίες για τους λύκους

Κουβεντούλα κουβεντούλα, τρώει ο λύκος τη βετούλα (το χρονιάρικο κατσίκι). Την έπαθε ο Καμμένος με το να τρίβει την πλάτη του στη γκλίτσα του τσοπάνη Τσίπρα. Έτσι έχασε τους βουλευτές του και έμεινε με 4 βουλευτές.

Απάντηση Τσίπρα στον Καμμένο μετά την ψήφιση ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ από την ελληνική Βουλή (αποφράδα ημέρα 8 Φλεβάρη 2019): Ανταμικό [= συνεταιρικό, μεσιακό] γαϊδούρι, ή του λύκου ή του ψόφου. «Τουτέστιν αφού σου ρούφηξα τους αναγκαίους βουλευτές για να επιβάλλω την προδοσία μου, άντε ψόφα τώρα Καμμένε και το κόμμα σου στ’ αζήτητα».

Αναφορά στις προηγούμενες Κυβερνήσεις συμπεριλαμβανομένου του ΣΥΡΙΖΑ και τα υπουργιλίκια τους, τους τεχνοκράτες και τους χαρτογιακάδες τους που λυμαίνονται τον ελληνικό λαό με παχυλούς μισθούς: Λύκο, γιατί είν’ ο σβέρκος σου χοντρός; Γιατί κάνω τη δουλειά[ge1]  μου μοναχός. Λύκε τ’ είσαι χοντρολαίμης; Δεν οκνεύω (μέρα νύχτα ανταλλάσσω με ρουσφέτια του φτωχού κοσμάκι την ψήφο) και χοντραίνω.

Σκέψη μέλλοντα υποψήφιου ψυχοπαθητικού βουλευτή, στην Ελλάδα είναι η πλειοψηφία τους:  Κάλλιο 5 ψηφαλάκια και στο χέρι από τον ηλίθιο λαό που πιστεύει στις απατηλές μας υποσχέσεις παρά 10 και καρτέρει. Δέσε το γάιδαρο κι ας τονέ φάει ο λύκος.

Προεκλογικά όλοι είναι καλωσυνάτοι, αγνοί και παρθένοι/ες, υπόσχονται λαγούς με πετραχίλια και μόλις μπουν στο «ΝΑΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ» δείχνουν την πραγματική τους φάτσα, πόσο απατεώνες και διεφθαρμένα τέρατα είναι: «Έξω αρνί και μέσα λύκος».

Για τους πολύπειρους απατεώνες πολιτικούς οι οποίοι στηριζόμενοι στην θεσμοθετημένη από τους ίδιους απατεώνες βουλευτική ασυλία, δεν φοβούνται τα σκάνδαλα κι αραδιάζουν το ένα πάνω στ’ άλλο: Αν εφοβείτο ο λύκος τη βροχή θα εφόραε καπότα.

 Οδηγία διεφθαρμένου πολιτικού προς νέο και άπειρο υποψήφιο του κόμματός του. Πρόσεχε την εκλογική σου περιφέρεια. Κάνε οποιαδήποτε απατεωνιά αλλά μακριά από τη γειτονιά σου:  Ο λύκος τη φωλιά του δεν τη μαγαρίζει. Ο λύκος δε βρωμίζει τη φωλιά του.Όμοια ο λύκος στη γειτονιά του αρνί δεν αρπάζει.

Όταν ο αντίπαλος πολιτικός βρει τα σκούρα, ο πολιτικός αντίπαλός του πλέει σε πελάγη ευτυχίας και σκέφτεται πώς να το εκμεταλλευθεί για να κερδίσει ψήφους με «την τιμιότητά του»: Ο λύκος στην αντάρα χαίρεται.

Ο λαός χιλιομετανιωμένος γι’ αυτούς που ψήφισε κι άλλα κάνανε απ’ ότι του υποσχεθήκανε συλλογιέται: Ρε βάλαμε το λύκο να φυλάξει το μαντρί (ή τα πρόβατα).

Οι πάντα ευκολόπιστοι και πάντα προδομένοι ψηφοφόροι: Θρέψε λύκο το χειμώνα, να σε φάει το καλοκαίρι.

Συμβουλή φίλου προς απογοητευμένο μετεκλογικά ψηφοφόρο που αν και δεν το ήθελε, αναγκάστηκε να ψηφίσει την Σκύλλα από την Χάρυβδη, γιατί ήταν πάντα της νοοτροπίας της «χαμένης ψήφου» Καλύτερα να σε φάει ο λύκος, παρά το τσακάλι.

Αν έχεις μεγαλοκαρχαρία τύραννο εξουσιαστή, πολιτικό, την έκατσες, αυτός αντιστοιχεί με 100 μικρούς. Άμα έχει ο λύκος, έχουν εκατό κοράκια.

Του παλιανθρώπου η προκοπή είναι η παλιανθρωπιά του. Περισσεύει στην πολιτική όσο κι αν σε ξεγελάει πως άλλαξε: Του λύκου η τρίχα πέφτει, το πετσί δεν αλλάζει. Το ίδιο ισχύει κι αλλιώς, για τους εύπιστους κι αφελείς λαϊκούς: Ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, ούτε τη γνώμη άλλαξε ούτε την κεφαλή του.

Μην περιμένετε από τον παλιάνθρωπο πολιτικό τίποτα δημιουργικό κι ωφέλιμο: Ο λύκος παστουρμά δεν κάνει.

Για επιπόλαιους, ανιστόρητους, ψηφοφόρους που κρίνουν από τα λόγια τα γεράκια και τα όρνια πολιτικάντηδες που δίνουν την απατηλή εντύπωση του οσίου και αγνού πατριώτη που κόπτεται για την πατρίδα, το Έθνος, τη θρησκεία χωρίς να εξετάζουν τις προηγούμενες ίντριγκες και αμαρτωλές συμπεριφορές του ινδάλματός τους ή εύκολα της συγχωρούν: Ο λύκος γάλα δεν έφερε, στο μαντρί τι γύρευε.

Συμπέρασμα πολύπειρου χιλιοκαμμένου ψηφοφόρου που εντούτοις δεν πείθει τους νεώτερους: Κάλλιο άδειο το μαντρί, παρά χίλιοι λύκοι μέσα.

Όταν τα πολιτικά ζόμπι της αντιπολίτευσης πχ. η ΝΔ, θέλουν να φοβίσουν το λαό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταστρέψει την Ελλάδα δυναμιτίζοντας τα Βαλκάνια με τη Συνθήκη των Πρεσπών και με τις υπόλοιπες επιχειρούμενες ενέργειές του: Ουρλιάζει ο λύκος μπάτε στα ουρμάνια. [ουρμάνι, ρουμάνι= πυκνό άγριο δάσος.] Κρυφτείτε κάτω από το άσπιλο κι αμόλυντο μανδύα μου, τη Νέα Δημοκρατία, για να σας προστατέψω από την λαίλαπα του ΣΥΡΙΖΑ αν και το ρουμάνι δεν σας εγγυάται πως δεν θα χαθείτε από τις δικές μας αθλιότητες (μεταξύ μας, ο λαουτζίκος πάντα θα πιστεύει τις ανοησίες που του υποσχόμαστε με την αφέλεια που τον διακρίνει και τη ρηχότητα της σκέψης του).

Για τους αποστάτες, αποσκιρτήσαντες τύπου Παπαχριστόπουλου, Δανέζη, Μεγαλοοικονόμου, Κουντουρά: Απ’ το λύκο γλίτωσε, στην αρκούδα έπεσε.

Ισχύει για τους  Λαφαζάνη, Κωνσταντοπούλου Λεωτσάκο και τους συν αυτοίς: Γλίτωσαν απ’ το στόμα του λύκου.

Αφού τα διάλυσαν όλα οι προηγούμενοι του ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ κατάντησαν τη χώρα έρημο μαντρί, γεμάτο λύκους κι απελπισμένος ο λαός στράφηκε στο 3% του ΣΥΡΙΖΑ μη δει Θεού πρόσωπο αλλά μετάνιωσε οικτρά γι’ αυτό, προδόθηκε καίρια και διαψεύστηκαν κι οι ελάχιστες ελπίδες που τον έσπρωξαν να ψηφίσει ένα αριστερό κώμα που έγινε πιο δεξιό από τα δεξιά.

Ευαγγελάτος Γεώργιος

Το 1995, ο αντιεισαγγελέας Αγγελής κατέσχεσε από μυστική οργάνωση 1,5 τόνο εγγράφων μέσα στα οποία βρισκόταν ένας χαρτοφύλακας με την ετικέτα “ΣΧΕΔΙΟ ΜΠΟΥΛΓΚΡΑΒΙΑ”. [1]
Μέσα στις σελίδες του ξετυλίγεται ένα εφιαλτικό σενάριο για την Ελλάδα, το οποίο φτάνοντας στις μέρες μας κάποιοι επιχειρούν να το θέσουν σε εφαρμογή. Πρόκειται για την εξάπλωση του Ισλάμ και την εδραίωσή του με τη δημιουργία κράτους στο οποίο πρωτεύουσα θα είναι η Θεσσαλονίκη.

Παρατηρούμε τη γιγάντωση του ισλαμικού κράτους, η ύπαρξη του οποίοι εξυπηρετούσε τα συμφέροντα κάποιων χωρίς να λάβουν υπόψη ότι αυτό το ισλαμικό κράτος θα θελήσει να αυτονομηθεί και να γίνει εφιάλτης ολόκληρου του πλανήτη.
Το σχέδιο να παραδοθεί η Ελλάδα στα χέρια του Ισλάμ υπήρχε από το 1980, και για την υλοποίηση του απαιτούνται 3 πράγματα:
1). Να ξεσπάσει στην Ελλάδα κρίση οικονομική (έγινε)
2). Να υπάρξει εισροή μεταναστών (έγινε)
3). Να υπάρξει εξέγερση μεταναστών (το περιμένουμε)
Σύμφωνα με τα έγγραφα, αποκαλύπτεται ο τελικός σκοπός του σχεδίου, που είναι η εξέγερση των μεταναστών που θα βρίσκονται στη χώρα μας.
Το “Μπουλγκράβια” έχει τεθεί σε εφαρμογή από το 2009 με το Βέτο Καραμανλή στα Σκόπια όπου εμπόδισε την είσοδο τους στο Νατο & την προσέγγιση με την Ρωσία όπου τάχθηκε στο πλευρό του Πούτιν. Αυτά τα δυο δεν άρεσαν στις ΗΠΑ οπότε θέσαν σε εφαρμογή το σχέδιο. Οι συγκυρίες ήταν ιδανικές: η χώρα μας έπεσε σε ύφεση από το 2008, ο Καραμανλής παραιτείται υπό το βάρος των απειλών για τη ζωή του, ακολουθούν καταστροφικές πυρκαγιές στην Ελλάδα και η δολοφονία Γρηγορόπουλου όπου όλοι θυμόμαστε το κάψιμο της μισής Αθήνας. Κι έπειτα η χώρα έπεσε σε βαθιά κρίση. Ολοκληρώθηκε το 1ο μέρος του σχεδίου.

Ακολουθεί το 2ο: η χώρα να γεμίσει λαθρομετανάστες. Αυτή τη στιγμή στη χώρα υπάρχουν πάνω από 5.800.000 λαθρομετανάστες σύμφωνα με πηγές της ΕΥΠ, και η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αποφασίζει την παραχώρηση της ελληνικής ιθαγένειας (!) σε αλλογενείς, αλλόφυλους, αλλόθρησκους, ανάβοντας το πράσινο φως σε παράνομους διακινητές στην Τουρκία. Ζήσαμε και τα ευτράπελα με την παράνομη χρηματοδότηση ΜΚΟ και παραχώρησης διαμερισμάτων σε λάθρο, τη στιγμή που κατάσχεται η πρώτη κατοικία του Έλληνα.
Και φτάσαμε στο 3ο μέρος του σχεδίου: Στο παιχνίδι αυτό πρέπει να μπουν τα Σκόπια και η αναγνώριση της ονομασίας τους ως “Μακεδονία”. Στο σχέδιο δεν γίνεται λόγος για εξέγερση Ελλήνων υπό το βάρος της οικον.κρίσης αλλά για μετανάστες. Πώς θα γίνει αυτό; Είτε μέσω “ρατσιστικών” επιθέσεων είτε μέσω τρίτου δάκτυλου.Πολλοί ποντάρουν στο να συμβεί το πρώτο κι έπειτα να ακολουθήσει οργάνωση & μαζική εξέγερση λαθρομεταναστών οι οποίοι θα δολοφονήσουν μαζικά Έλληνες πολίτες πάνω στην αναμπουμπούλα! Αν δεν γίνει εξέγερση με αυτό τον τρόπο, τότε θα επέμβει ξένος παράγοντας, δηλ. είσοδος Τζιχαντιστών στη χώρα. Σε αυτό το σημείο που είναι και το πιο τρομακτικό σκοπός τους είναι η Ελλάδα να “αναγκαστεί” να ζητήσει την βοήθεια και την επέμβαση του Νάτο για να καταστείλει την εξέγερση μεταναστών ή την εισβολή τζιχαντιστών!! Με την εξέγερση να βρίσκεται σε εξέλιξη σε πανελλαδικό επίπεδο, οι ελληνικές δυνάμεις ασφαλείας θα χαρακτηριστούν ανίκανες μη μπορώντας να επιβάλλουν την τάξη…. Στο Νατο που θα επέμβει στη χώρα μας, κάποιοι θέλουν την ένταξη των Σκοπιανών για να δικαιολογηθεί η παρουσία Σκοπιανών στρατιωτών στον Ελλαδικό χώρο. Τα γεγονότα θα έχουν επίκεντρο τη Θεσσαλονίκη, και με το πέρας της εξέγερσης σκοπός είναι οι αλλοδαποί που θα υπάρχουν στη συμπρωτεύουσα να καταλαμβάνουν το 35% του πληθυσμού της πόλης. Τότε θα βγει ένα ψήφισμα στο οποίο θα ζητείται η αποκοπή της Θεσ/κης και γενικότερα της Μακεδονίας από την Ελληνική επικράτεια!! Έτσι θα δημιουργηθεί ένα καινούριο κράτος η Μπουλγκράβια, μέσα στο οποίο η πλειοψηφία δεν θα είναι Έλληνες αλλά μετανάστες που θα έχουν ενσωματωθεί και κατοικούν παράνομα στη Θεσ/κη, εναπομείναντες Έλληνες, κάτοικοι των Σκοπίων και των γύρω περιοχών! Στη συνέχεια θα μετονομαστεί σε Μακεδονία και θα παραδοθεί στη Βουλγαρία και θα έχει ως πρωτεύουσα τη Θεσ/κη. Με το σχέδιο Μπουλγράβια, η Βουλγαρία ενσωματώνει τα εδάφη που πάντα επιθυμούσε ώστε να γίνει ανάχωμα στη κάθοδο των Ρώσων οι οποίοι αναζητούν διέξοδο στη θάλασσα!!

Ξύπνα Έλληνα πριν να είναι αργά!! μην εγκαταλείπεις τα ιερά και όσια της πατρίδας σου!! Κάποιοι ονειρεύονται και θέτουν σε εφαρμογή το διαμελισμό της πατρίδας σου και τον δικό σου αφανισμό! Μην επιτρέψεις την εισβολή ξένου στρατού στο τόπο σου!! Πολέμα για την πατρίδα σου!! Πολέμα για την Μεγάλη Ελλάδα!!

Mαλένα https://www.ethnikosmaxitis.gr/schedio-boulgkravia/

[1] Εικάζεται ότι η μυστική οργάνωση είναι η Επιστήμη της Σαϊεντολογίας του Ρον Χάμπαρτ. Δεν είναι πλήρως ξεκαθαρισμένο.

Με ένα άρθρο καταπέλτη για τους κινδύνους που αντιμετωπίζει η χώρα μας στα εθνικά θέματα με τίτλο «Η Τέλεια Καταιγίδα (The Perfect Storm): Ο Ερντογάν, oι Τσάμηδες, το Κυπριακό, και η απώλεια εθνικής συνείδησης» ο γνωστός δημοσιογράφος και διεθνολόγος Δημήτρης Απόκης προειδοποιεί ότι αν δεν αλλάξουμε ρότα, δεν αποκλείεται η χώρα να οδηγηθεί και σε απώλεια εδάφους!  

Αφορμή για την ανάλυση που κάνει στην ιστοσελίδα του o Μιχάλης Ιγνατίου, mignatiou.com, στάθηκε η χθεσινή δήλωση Ερντογάν για τη συνθήκη της Λωζάνης, καθώς και η επαναφορά στο προσκήνιο από την Κομισιόν θέματος «τσάμηδων» σε συνδυασμό με τα όσα συμβαίνουν στο Κυπριακό. Ο Δ. Απόκης εκτιμά ότι στήνεται σκηνικό «Τέλειας Καταιγίδας» που μπορεί να σαρώσει τη χώρα μας.

Του Δημήτρη Γ. Απόκη

Στις Διεθνείς Σχέσεις και στην Εξωτερική Πολιτική, σπάνια υπάρχουν συμπτώσεις και τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Η χθεσινή, ήταν μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ημέρα, η οποία, με δεδομένο ότι τα τελευταία είκοσι χρόνια που ασχολούμαι με τις διεθνείς σχέσεις και την εξωτερική πολιτική έχουν δει πολλά τα μάτια μου και έχουν ακούσει πολλά τα αυτιά μου, μου δημιούργησε μεγάλο προβληματισμό και ανησυχία.

Ο επικίνδυνος Σουλτάνος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν αμφισβητώντας ευθέως τη Συνθήκη της Λωζάννης, την υφαλοκρηπίδα, και απειλώντας για τα νησιά, δήλωσε τα ακόλουθα: «Αυτό που συνέβη στο σύντομο χρονικό διάστημα μεταξύ 1912 και 1923, στα εδάφη μας τα οποία στο μεταξύ είχαν περιοριστεί στο ένα πέμπτο, ήταν η προσπάθεια κατοχής. Το έθνος μας λέει ότι η 15η Ιουλίου είναι ο δεύτερος πόλεμος απελευθέρωσης του τουρκικού έθνους.

Το 1920 μας απείλησαν με τη Συνθήκη των Σεβρών και τελικά μας έπεισαν για την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης. Κάποιοι προσπάθησαν να μας επιβάλουν τη Λωζάννη. Τα νησιά που αν κάνουμε να φωνάξουμε, η φωνή μας θα ακουστεί απέναντι, τα δώσαμε με τη Λωζάννη. Τι θα γίνει με την υφαλοκρηπίδα, τι θα γίνει στο αέρα και στο έδαφος, δίνουμε μάχη ακόμη για όλα αυτά.

Οι αίτιοι αυτής της κατάστασης είναι αυτοί που κάθισαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων της συνθήκης αυτής. Δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και έτσι, το πρόβλημα το αντιμετωπίζουμε τώρα εμείς. Εάν πετύχαινε η απόπειρα πραξικοπήματος, μάλλον θα έρχονταν μπροστά μας με μια συμφωνία χειρότερη από αυτή των Σεβρών».

Ταυτόχρονα, η εκπρόσωπος της Κομισιόν στις Βρυξέλλες θυμήθηκε και στην ουσία αναγνώρισε ότι υφίσταται «τσάμικο ζήτημα», απαντώντας σε σχετική ερώτηση τα ακόλουθα: «Όπως εξήγησα, η Επιτροπή έχει λάβει θέση σε σχέση με την πρόθεση των δύο χωρών να συζητήσουν εκκρεμή ζητήματα, προκειμένου να ενδυναμωθούν περαιτέρω οι διμερείς τους σχέσεις. Η Επιτροπή δεν προχώρησε πέρα από αυτό, δεν πήρε καμία θέση για τις διμερείς σχέσεις».

Πριν λίγες ημέρες στο περιθώριο των εργασιών της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, είναι σαφές από το έγκυρο ρεπορτάζ συναδέλφων, ότι η Κύπρος και η Ελλάδα, βρίσκονται εν μέσω ενός ασφυκτικού κλοιού, για κλείσιμο του Κυπριακού, στα πλαίσια ενός σερβιρισμένου με νέο περιτύλιγμα σχεδίου Ανάν και μάλιστα με συνοπτικές διαδικασίες.

Στα ενεργειακά σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες από την Ουάσιγκτον, η Ελλάδα δέχεται πιέσεις να συμφωνήσει σε αγωγούς οι οποίοι αντίκεινται στα συμφέροντα της και μελλοντικά τα υπονομεύουν. Όλα αυτά τα ζητήματα περί αγωγών στον υποθαλάσσιο χώρο νότια της Κρήτης συνδέονται και με την πολυσυζητημένη ΑΟΖ που ενώ νομικά θα ήταν πραγματική λύτρωση για τη χώρα, πολιτικά κρύβει τεράστιες παγίδες εις βάρος μας.

Η χώρα λόγω του προσφυγικού και της ερασιτεχνικής αντιμετώπισης του, αντιμετωπίζει προοδευτικά μια σοβαρή απειλή εθνικής αλλοίωσης. Οι συμπτώσεις είναι πολλές και πολύ σοβαρές για να είναι απλά συμπτώσεις. Το γεγονός ότι όλα αυτά έχουν σκάσει ταυτόχρονα δημιουργεί συνθήκες για την έλευση μια «Τέλειας Καταιγίδας», η οποία μπορεί να οδηγήσει σε εθνική τραγωδία επικών διαστάσεων.

Όταν μάλιστα το σκηνικό αυτής της «Τέλειας Καταιγίδας», στήνεται σε μια στιγμή που η οικονομία της χώρας βρίσκεται σε απόλυτη διάλυση. Και σε μια στιγμή που έχει εκχωρηθεί το σύνολο βασικών πυλώνων της οικονομίας της σε ξένα χέρια και έχουν ξεπουληθεί τα πάντα, η κατάσταση έχει ξεφύγει από το επίπεδο του επικίνδυνου και έχει εισέλθει στο στάδιο της εθνικής τραγωδίας.

Ταυτόχρονα το πολιτικό σύστημα της χώρας αναλώνεται σε καθημερινή βάση με περιθωριακής σημασίας θέματα που παρά το γεγονός ότι κάποια από αυτά μπορεί να είναι σοβαρά, λίγο επηρεάζουν την ουσία της επικίνδυνης πορείας που έχει πάρει η χώρα.

Η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας εξαθλιωμένη από την εποχή των μνημονίων ως επακόλουθο δεκαετιών διαβίωσης με δανεικά πάνω από τις πραγματικές δυνατότητες, αδυνατεί να αντιληφθεί πόσο μάλλον να ασχοληθεί με θέματα τα οποία απειλούν άμεσα το εθνικό συμφέρον και την ασφάλεια της χώρας.

Θέματα όπως η θρησκευτική συνείδηση, η αριστεία, η αξιοκρατία, τα οποία ούτως ή άλλως είχαν δεχθεί σοβαρό πλήγμα, δέχονται δριμύτατη επίθεση και λόγω της ζοφερής καθημερινότητας και απάθειας, κανείς δεν αντιδρά. Και όσοι εκφράζουν ανησυχία και τολμούν να επισημάνουν τους κινδύνους καταντούν να κάνουν διάλογο με τον ίδιο τους τον εαυτό και χαρακτηρίζονται και γραφικοί. Η χώρα έχει καταντήσει ένα απέραντο λογιστικό γραφείο και για χρόνια αναλώνεται καθημερινά στο πότε θα πάρει την επόμενη δόση από τα δανεικά.

Είναι αδιανόητο τη στιγμή που υπάρχει όλο αυτό το σκηνικό γύρω από τα κομβικής σημασίας εθνικά συμφέροντα της χώρας, τα οποία είναι σαφές ότι απειλούνται, να μην έχει υπάρξει μια λεπτομερής συζήτηση σε επίπεδο Αρχηγών, συζήτηση στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, αλλά και μια σοβαρή ενασχόληση και προβληματισμός από τα ελληνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Αναλογίζομαι το σεισμό που θα είχαν προκαλέσει οι χθεσινές δηλώσεις του Ερντογάν και της Κομισιόν, το παρασκήνιο και οι επερχόμενες εξελίξεις στο Κυπριακό, και άλλα κομβικής σημασίας θέματα, τη δεκαετία του 1990. Σήμερα δυστυχώς η χώρα και το πολιτικό της προσωπικό αναλώνεται σε ψευτοτσαμπουκάδες και θέματα ήσσονος σημασίας, που ελάχιστα έχουν να κάνουν με το μέλλον και την επιβίωση του Ελληνικού Έθνους.

Ας ελπίσουμε αυτή η καταστροφική πορεία και η υπό διαμόρφωση «Τέλεια Καταιγίδα», να μην καταλήξει πέρα από την υφιστάμενη απώλεια κυριαρχίας και εθνικής συνείδησης και σε απώλεια εδάφους.

Hellas-now.com

Στο ευαγγέλιο της Κυριακής κατά Ματθαίο 25:13-15 διαβάζουμε:«Αγρυπνείτε, λοιπόν, επειδή δεν ξέρετε την ημέρα ούτε την ώρα, κατά την οποία έρχεται ο Υιός του ανθρώπου. Επειδή, θάρθει σαν ένας άνθρωπος ο οποίος, προκειμένου να αποδημήσει, κάλεσε τους δούλους του, και τους παρέδωσε τα υπάρχοντά του^. και σε έναν μεν έδωσε πέντε τάλαντα, σε άλλον δε δύο, και σε άλλον ένα^. σε κάθε έναν σύμφωνα με τη δική του ικανότητα, τα δικά του ταλέντα και προσόντα,^. κι αμέσως αποδήμησε.» Με αυτή την πράξη του ο Κύριος υποδηλώνει ότι διαφορετικά τάλαντα δόθηκαν σε διαφορετικούς υπηρέτες και το κριτήριο ήταν η ικανότητα τους. Αυτό που μπορούμε να πούμε από αυτό είναι ότι ΟΛΟΙ οι υπηρέτες του Κυρίου, όλοι εκείνοι που τον έχουν κάνει Κύριο, έχουν λάβει δώρα από Αυτόν, τάλαντα (ταλέντα) για να τα χρησιμοποιήσουν για τους σκοπούς Του. Είναι δικά Του τάλαντα και τα έχει δώσει για τους σκοπούς Του. Επίσης μπορούμε να δούμε ότι δεν έλαβαν όλοι τα ίδια τάλαντα. Ένας έλαβε πέντε, άλλος δυο και άλλος ένα τάλαντο. Το πόσο έλαβε ο καθένας είχε να κάνει, σύμφωνα με το απόσπασμα, με την ικανότητα του να αυξήσει αυτό το οποίο έλαβε. Ας δούμε τώρα τι έκαναν οι υπηρέτες με αυτό το οποίο έλαβαν: Ο πρώτος και ο δεύτερος υπηρέτης έκαναν αυτό που αναμένονταν από αυτούς: πήγαν και αύξησαν αυτό που τους δόθηκε, κάνοντας το μάλιστα διπλό. Αλλά ο τρίτος υπηρέτης πήγε και έκρυψε αυτό που του δόθηκε. Ας προσέξουμε εδώ ότι ούτε το δαπάνησε, ούτε το έχασε. Απλά δεν έκανε τίποτα με αυτό. Ήταν με άλλα λόγια άκαρπος για τον Κύριο Του. Ας δούμε τώρα την αντίδραση του Κυρίου όταν επέστρεψε: «και μετά από πολύ καιρό έρχεται ο Κύριος εκείνων των δούλων, και κάνει λογαριασμό μαζί τους. Και όταν ήρθε αυτός που πήρε τα πέντε τάλαντα, παρουσίασε άλλα πέντε τάλαντα, λέγοντας: Κύριε, πέντε τάλαντα μου παρέδωσες^. δες, με βάση αυτά κέρδισα άλλα πέντε τάλαντα. Και ο κύριός του είπε σ’ αυτόν: Εύγε, δούλε αγαθέ, και πιστέ^. στα λίγα φάνηκες πιστός, επάνω σε πολλά θα σε καταστήσω^. μπες μέσα στη χαρά του κυρίου σου. Και καθώς ήρθε κοντά και εκείνος που πήρε τα δύο τάλαντα, είπε: Κύριε, δύο τάλαντα μου παρέδωσες^. δες, με βάση αυτά κέρδισα άλλα δύο τάλαντα. Και ο κύριός του είπε σ’ αυτόν: Εύγε, δούλε αγαθέ, και πιστέ^. στα λίγα φάνηκες πιστός, επάνω σε πολλά θα σε καταστήσω^. μπες μέσα στη χαρά του κυρίου σου. Και καθώς ήρθε κοντά και εκείνος που πήρε το ένα τάλαντο, είπε: Κύριε, σε γνώρισα ότι είσαι σκληρός άνθρωπος, θερίζοντας όπου δεν έσπειρες, και μαζεύοντας απ’ όπου δεν διασκόρπισες^. και επειδή φοβήθηκα, πήγα και έκρυψα το τάλαντό σου μέσα στη γη^. δες, έχεις το δικό σου.  Και ο Κύριός του, απαντώντας, είπε σ’ αυτόν: Πονηρέ δούλε και οκνηρέ, ήξερες ότι θερίζω όπου δεν έσπειρα, και μαζεύω απ’ όπου δεν διασκόρπισα^. έπρεπε, λοιπόν, να βάλεις το ασήμι μου στους τραπεζίτες^. και όταν ερχόμουν εγώ, θα έπαιρνα το δικό μου μαζί με τόκο. Πάρτε, λοιπόν, απ’ αυτόν το τάλαντο, και δώστε το σ’ αυτόν που έχει τα δέκα τάλαντα. Επειδή, σε όποιον έχει, θα δοθεί, και θα του περισσεύσει^. και απ’ αυτόν που δεν έχει, και εκείνο που έχει, θα αφαιρεθεί απ’ αυτόν. Και τον αχρείο δούλο ρίξτε τον στο εξώτερο σκοτάδι^. εκεί θα είναι το κλάμα και το τρίξιμο των δοντιών.»

Εδώ αξίζει να σημειώσουμε δύο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της παραβολής. 1ον) Ο Κύριος, ο Ιησούς δεν μυκτηρίζεται και δεν μπορείς να τον κοροϊδέψεις, είναι αυστηρός στα ήθη, δίκαιος μεν κριτής αλλά αδυσώπητος στην απόδοση δικαιοσύνης. Σκληρός, αλλά όχι απάνθρωπος, Θεός αγάπης, αφεντικό που θέλει να προκόψουν οι δούλοι του. Και τους δίνει ταλέντα, αρετές, προσόντα που οφείλουν να τις ασκήσουν και αναπτύξουν. Άρα δεν ισχύει το θερίζεις όπου δεν έσπειρες αφού τους (μας) δίνει τάλαντα (ταλέντα) εφόδια, δυνατότητες, ούτε το μαζεύεις εκεί απ’ όπου δεν διασκόρπισες. Άλλο λάθος του απολογούμενου αδρανή και παθητικού δούλου. Αλλίμονο αν δεν δώσουμε όλοι οι άνθρωποι, (δούλοι Κυρίου) κανένα απολογισμό για όσα πράξαμε και όσα πετύχαμε στη ζωή την ολιογόχρονη και προσωρινή. Ποιο το νόημα της ζωής μας; Φάε πίε ευφραίνου; Γλέντησε χωρίς να μεριμνάς για την αύριο; Φάε την ζωή σου μέσα στην ασέλγεια, την ηδονή και την παθητικότητα; Δίπλα σου οι άθεοι πολιτικοί, σπέρνουν με τα μνημόνια, την απελπισία, τον θάνατο ή την αυτοκτονία, την μετανάστευση επιστημονικών εγκεφάλων και συ λες, τί να κάνω; Τουλάχιστον να μην διαφθαρώ εγώ, να σωθώ εγώ και να σώσω την οικογένειά μου. έτσι αδρανείς και κρύβεις τις πολιτικές σου νικανότητες, το τάλαντό σου, (όσοι το έχουν) στο χώμα, ανεκμετάλλευτο και αχρησιμοποίητο. Για να δικαιολογηθείς αναπτύσσεις επιχειρήματα λογικά σαν τον τρίτο δούλο: Αυτά τα καθάρματα είναι πανίσχυρα τι μπορώ να κάνω; Έχουν το χρήμα, έχουν τα ΜΜΕ να τους υποστηρίζουν με ψέματα και ψεύτικη προιπαγάνδα, έχουν την SINGULAR για να νοθεύουν τα αποτελέσματα των εκλογών, πως να αναχαιτίσω το κακό με τις μικρές μου δυνάμεις; και τι κάνεις τελικά;τα ανέχεσαι. Λες είτε δεξιά είτε αριστερά ιδεολογικά προσκείμενοι το ίδιο είναι. είτε καπιταλιστές είτε μαρξιστές, της δεκάρας είναι, κενοί, απάτριδες, συμφεροντολόγοι, διεφθαρμένοι, μαφιόζοι και συ αναλογιέσαι χωρίς να προσπαθείς, Κύριε η πολιτική είναι βρώμικη, αν ασχοληθώ με αυτή θα λερωθώ κι εγώ, μην με κολάζεις Κύριε. Έτσι καταλήγεις σ’ αυτό που επί χρόνια οι συντηρητικοί γόνοι, μέλη χριστιανικών σωματείων λέγουν κι εξηγούν την απραξία και την παθητικότητά τους “οι πολιτικοί είναι βρώμικοι κι εγώ δεν ασχολούμαι με την πολιτική”. Κάποιοι άλλοι λέγουν, “θα ψηφίσω τον λιγότερο κακό και διεφθαρμένο” και υποστηρίζεις τους υλιστές δεξιούς, του κομπιναδόρους της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, ΚΙΝΑΛ, ΠΟΤΑΜΙΟΥ και το άθεο, απάτριδο, διεθνιστικό, αλλαλούμ ΣΥΡΙΖΑ γιατί υποσχέθηκε να καταργήσει τα μνημόνια με έναν νόμο και να τ’ αλλάξει όλα νε μια νυκτί. Κι έφτασε μετά από 3ο και 4ο μνημόνιο να ξεπουλήσει τη Μακεδονία και δεσμεύσει στους τοκογλύφους τη χώρα μαζί με τους προηγούμενους συγκατανεύσαντες δεξιούς, για 90 χρόνια. 2ον) Ξεχνάς όμως πως ο κάθε άνθρωπος οφείλει τις ικανότητες και δυνατότητες που έχει να τις επενδύσει σωστά και λογικά γιατί θα του ζητηθεί ο τόκος. Αν δεν κάνεις, δεν έχεις ταλέντο για πολιτικός, όμως μπορεί να κινητοποιηθείς να περάσεις το μήνυμα της χριστιανικής πολιτικής, του ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟΥ στους διπλανούς σου, να ψάξεις να βρεις τα κόμματα που τον εκπροσωπούν, όπως Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ, η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και άλλα. Το πολύ το ΚΥΡΙΕ ΕΛΕΗΣΟΝ το βαριέται και ο Θεός, αν είναι χωρίς έργα και αντίκρυσμα σε μια στιγμή που ξεπουλιέται η πατρίδα και χάνει την κυριαρχία της σαν χώρα και την ανεξαρτησία της, οι εχθροί και οι φίλοι θέλουν να τις αποσπάσουν Μακεδονία, Θράκη, Ήπειρο, νησιά του Αιγαίου και ζητούν μέχρι και την ανεξαρτησία και απόσχιση της Κρήτης εσύ να δηλώνεις απραξία τι το όφελος; Εάν για όλα αυτά εσύ καθεύσδεις αλλά πηγαίνεις κάθε Κυριακή στην εκκλησία ποιο το κέρδος; Το κι αν προσεύχεσαι και διαβάζεις την Παράκληση στη Παναγία τουλάχιστον άπαξ της ημέρας; Αυτό είναι εύκολο και ανώδυνο, το να αντικρούσεις τον εχθρό όμως έξω των τειχών, αν δεν το κάνεις κι αυτός συνεχίζει να οδηγεί εκατοντάδες ψυχές στην απώλεια ποιανού είναι παράλειψη; Δεν είσαι άραγε υπεύθυνος γι’ αυτό; δεν θα σου ζητηθεί ο λόγιος την ώρα της απόδοσης των τόκων;

Τον τρίτο δούλο ο Κύριος τον αποκαλεί «αχρείο», δηλαδή άχρηστο. Δεν έκανε ούτε κακό αλλά ούτε έκανε και κανένα καλό. Ήταν εντελώς άχρηστος για τον Κύριο Του. Ποιο ήταν το τέλους αυτού του άκαρπου υπηρέτη; Ο τελευταίος στίχος της παραβολής μας λέει: “Και τον αχρείο δούλο ρίξτε τον στο εξώτερο σκοτάδι^. εκεί θα είναι το κλάμα και το τρίξιμο των δοντιών.”

Το να κάνουμε – με τα όποια λάθη και αδυναμίες μας – το θέλημα του Θεού, φέρνοντας καρπό για τον Κύριο, δεν είναι κάτι δευτερεύον και προαιρετικό, κάτι που ένας Χριστιανός θα ήταν ωραίο να το κάνει, αλλά αν δεν το κάνει δεν χάθηκε δα και ο κόσμος: μπορεί ίσως να χάσει κάποιες αμοιβές αλλά θα είναι στην βασιλεία του Θεού, λόγω της αρχικής του ομολογίας πίστης. Δεν είναι αλήθεια αυτό, είναι αυτοεξαπάτηση.Αντ’ αυτού το να επιδιώκουμε, με τις οποίες αδυναμίες μας, να κάνουμε το θέλημα του Θεού, αντί μόνο να είμαστε παθητικοί ακροατές του Λόγου είναι αυτό που ο Λόγος του Θεού μας ζητεί να κάνουμε. Όπως ο Ιάκωβος μας λέει: στην επιστολή του 1:22-26:
«Γίνεστε δε εκτελεστές του λόγου, και όχι μονάχα ακροατές, εξαπατώντας τον εαυτό σας. Επειδή, αν κάποιος είναι ακροατής του λόγου, και όχι εκτελεστής, αυτός μοιάζει με έναν άνθρωπο, που κοιτάζει το φυσικό του πρόσωπο μέσα σε καθρέφτη^. επειδή, κοίταξε τον εαυτό του, και αναχώρησε, κι αμέσως λησμόνησε ποιος ήταν. Όποιος, όμως, εγκύψει στον τέλειο νόμο της ελευθερίας, και επιμείνει [σ’ αυτόν], αυτός που έγινε όχι ακροατής, που λησμονεί, αλλά εκτελεστής έργου, αυτός θα είναι μακάριος κατά την εκτέλεσή του. Μερικοί πάλι λένε με ευκολία:Είμαι θρήσκος κι ευσεβείς δεν έχει χαλινό και μέτρο στη γλώσσα και στα λόγια του, (είναι λογάς και κομπάζει ότι ακολουθεί κάθε θρησκευτικό κανόνα και εντολή των Πατέρων) αλλά στην ουσία εξαπατά τον εαυτό του, τη συνείδησή του, έτσι η θρησκεία γι’αυτόν άνευ έργων, είναι ανωφελής, άχρηστη και μάταιη».

Και όπως ο Κύριος καθαρά είπε στο κατά Ματθαίο 7:21-27: «Δεν θα μπει μέσα στη βασιλεία των ουρανών καθένας που λέει σε μένα: Κύριε, Κύριε^. αλλ’ αυτός που πράττει το θέλημα του Πατέρα μου, ο οποίος είναι στους ουρανούς. Πολλοί θα μου πουν κατά την ημέρα εκείνη: Κύριε, Κύριε, δεν προφητεύσαμε στο όνομά σου, και στο όνομα σου εκβάλαμε δαιμόνια, και στο όνομά σου κάναμε πολλά θαύματα; Και, τότε, θα ομολογήσω σ’ αυτούς, ότι: Ποτέ δεν σας γνώρισα^. φεύγετε από μένα εσείς που εργάζεστε την ανομία. Καθένας, λοιπόν, που ακούει τα λόγια μου αυτά, και τα πράττει, θα τον εξομοιώσω με έναν φρόνιμο άνθρωπο, που οικοδόμησε το σπίτι του επάνω στην πέτρα^. και κατέβηκε η βροχή, και ήρθαν τα ποτάμια, και φύσηξαν οι άνεμοι, και χτύπησαν με ορμή επάνω στο σπίτι εκείνο, και δεν έπεσε^. επειδή, ήταν θεμελιωμένο επάνω στην πέτρα. Και καθένας που ακούει τα λόγια μου αυτά, και δεν τα πράττει, θα εξομοιωθεί με έναν άφρονα άνθρωπο, που οικοδόμησε το σπίτι του επάνω στην άμμο^. και κατέβηκε η βροχή, και ήρθαν τα ποτάμια, και φύσηξαν οι άνεμοι, και χτύπησαν με ορμή επάνω στο σπίτι εκείνο, και έπεσε^. και η πτώση του ήταν μεγάλη.»

«Δεν θα μπει μέσα στη βασιλεία των ουρανών καθένας που λέει σε μένα: Κύριε, Κύριε^. αλλ’ αυτός που πράττει το θέλημα του Πατέρα μου, ο οποίος είναι στους ουρανούς.» Θα μπορούσε άραγε να γίνει καθαρότερο; Επαναλαμβάνω αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε αλάνθαστοι, ούτε σημαίνει ότι περπατούμε καθόλα τέλεια. Αυτό που σημαίνει όμως είναι ότι τρέχουμε με υπομονή τον αγώνα της πίστης, βλέποντας προς τον Κύριο τον αρχηγό και τελειωτή της πίστης μας (προς Εβραίους 12:1-2). Σημαίνει ότι είμαστε σε αέναη κίνηση, προσπαθώντας με τα όποια λάθη και αδυναμίες μας, αλλά με την δύναμη του Χριστού που είναι πιο μεγάλη απ’ όλες, να κάνουμε πράξη το θέλημα του Θεού στη γη, όπως προσευχόμαστε στο “Πάτερ ημών, γεννηθήτω το θέλημά Σου ως εν ουρανώ και επί της γης” φέρνοντας έτσι, καθώς προχωρούμε ενωμένοι μ’ Αυτόν, τον επιθυμητό καρπό για την χριστιανοποίηση μιας κοινωνίας η οιποία δυστυχώς παραμένει ακόμη ειδωλολατρική στους θεσμούς, άθεη, δυτικότροπη και υλιστική. Μια καπιταλοσοσιαλιστική κουτσουρεμένη δημοκρατία και στην κυριολεξία τυραννική εξουσίας. Γι’ άλλους αυτό μπορεί να είναι πέντε τάλαντα και γι’ άλλους δυο. Ο Κύριος δεν κατακρίνει αυτόν που έφερε πέντε τάλαντα γιατί δεν έφερε δέκα. Αντίθετα τον συγχαίρει. Έφερε καρπό για τον Κύριο του, ανάλογα με αυτά που του δόθηκαν. Αυτόν που κατακρίνει όμως είναι εκείνον που αδιαφόρησε κι έμεινε άκαρπος κι έβγαλε από πλευράς ερυθύνης την ουρἀ του έξω από το διαιωνιζόμκενο δράμα της πολιτικής και της πάσχουσας ανθρωπότητας. Αυτόν που αντί να δουλέψει τον Κύριο Του δούλεψε σε άλλους κύριους (πάντα δουλεύουμε σε κάποιον κύριο είτε ο διάολος είναι, είτε τα διάφορα δαιμόνια υπηρέτες του). Αυτή του η συμπεριφορά είχε καθαρά συνέπειες και μάλιστα σοβαρότατες: “Και τον αχρείο δούλο ρίξτε τον στο εξώτερο σκοτάδι^. εκεί θα είναι το κλάμα και το τρίξιμο των δοντιών.” Έτσι εμείς ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΤΟ ΡΙΣΚΑΡΟΥΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΤΑΛΑΝΤΟ ΜΑΣ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Με την πυρνηνική βόμβα των κόκκινων δανείων έτοιμη να εκραγεί και με φόντο μια κυβέρνηση επίμονων καθεστωτικών ιδεοληπτών ο περίφημος George Soros αφού χρησιμοποίησε κατά το δοκούν τα πιόνια του ετοιμάζεται να αλλάξει το χάρτη της πυριτιδαποθήκης των Βαλκανίων.

Από τον Βασίλη Μπόνιο

Οι δανειστές χωρίς να κρατούν τα προσχήματα σκηνοθέτησαν την πιο χυδαία έξοδο χώρας στις αγορές. Μια έξοδος η οποία περισσότερο μοιάζει με έξοδο του Μεσολογγίου μια και σε λίγους μήνες από σήμερα αυτή θα είναι η μοναδική επιλογή του Ελληνα-λαού!

Στο μεταξύ θα έχει προηγηθεί και η αγορά ενός Νόμπελ Ειρήνης για τους Τσίπρα-Ζάεφ ως αναγνώριση για την συμβολή τους στα μελλοντικά δεινά της περιοχής. Με αντίστοιχα βραβεία και διακρίσεις είχαν φλομώσει και τον Γιώργο Παπανδρέου, όπως θυμάσθε.

Δυστυχώς για την ιστορική συνέχεια της χώρας τόσο οι δανειστές όσο και ο Σόρος που έκανε δώρο στον Ζάεφ την Βόρεια Μακεδονία βρήκαν απέναντί τους ένα πολιτικά καθυστερημένο, βουλιμικό και σαρδανάπαλο πολιτικό προσωπικό.

Βάλτε την Γεροβασίλη και την Κουντουρά απέναντι στον Σόρος για να αντιληφθείτε το μέγεθος των ιστορικών απωλειών που περιμένουν την Ελλάδα.

Από την άλλη με 200 δις κόκκινα δάνεια στις τράπεζες  η σικέ έξοδος στις αγορές μοιάζει με εφιάλτη.

Πράγματι ο Τσίπρας και η κυβέρνησή του υπήρξαν τα πιο βολικά εργαλεία των παραπάνω σχεδιασμών.

Το οδυνηρό είναι ότι οι συνέπειες των παραπάνω ξαφνικά ένα πρωί θα μεταφρασθούν στην απόλυτη φτώχια, σε αίμα, οδύνη, πόλεμο και με μοναδική επιλογή “ειρήνης” τον εθνικό ακρωτηριασμό.

Μια φτωχοποιημένη σακάτικη κοινωνία δίχως αντιστάσεις οδεύει στο μοιραίο μέλλον της που κάποιοι τρίτοι σχεδίασαν για εκείνη με τη βοήθεια πρόθυμων εργαλείων εντός των τειχών του πελατειακού κράτους…
https://kourdistoportocali.com/news-desk/ellada-telos/ 25/1/2019